Γιατί;;;

Γιατί συμμετέχω στην Φιλελεύθερη Συμμαχία

Είμαι ένας απλός Έλληνας πολίτης. Δεν έχω ούτε τα υλικά μέσα, ούτε την δυνατότητα, ούτε τις προσβάσεις, που να μπορούν να δημιουργήσουν ένα κόμμα εξουσίας. Έχω όμως την ανάγκη να πω 5 πράγματα και να δω 5 φιλελεύθερες ιδέες και πάλι στο τραπέζι του πολιτικού διαλόγου. Τα τελευταία 15 χρόνια κάθε μέσο παρέμβασης και κάθε οργανωμένη φωνή φιλελεύθερων ιδέων έχουν εξαφανιστεί.

Η καταθλιπτική κυριαρχία των ιδεολογημάτων και των ιδεοληψιών του κρατισμού (αριστερών και δεξιών) έχει φέρει την οικονομία και την κοινωνία σε αδιέξοδο, έχει κάνει την διαφθορά καθημερινότητα, έχει καταστρέψει τις σχέσεις εμπιστοσύνης των πολιτών με τους πολιτικούς και έχει κάνει την πολιτική έναν απροκάλυπτο πόλεμο ελέγχου της κρατικής εξουσίας και των προνομίων που αυτή εξασφαλίζει.

Ζούμε καθημερινά στη χώρα μας μια διαρκή επίθεση στον πυρήνα των αξιών του Δυτικού Κόσμου όπως διαμορφώθηκαν με την Μεταρρύθμιση, τον Διαφωτισμό, την Βιομηχανική Επανάσταση και με τους αγώνες ενάντια στους ολοκληρωτισμούς της Εκκλησίας, του δεσποτισμού, του φασισμού και του κομμουνισμού. Γι’αυτό η υπεράσπιση των αρχών της ελευθερίας της ατομικής έκφρασης, της προστασίας της ελευθεροτυπίας, του σεβασμού της ιδιωτικότητας, του περιορισμού της παρέμβασης του κράτους, της ανεξιθρησκείας, του χωρισμού κράτους-εκκλησίας, δεν φτάνει να αποτελεί στάση ζωής. Χρειάζεται μια αποτελεσματική πλατφόρμα έκφρασης.

Πιστεύω ότι μόνο η σταθερή και συνεπής προσφορά φιλελεύθερων προτάσεων από έναν οργανωμένο πολιτικό φορέα είναι σε θέση να αρχίσει μια σταδιακή, ίσως και αργή, αλλά ανοδική πορεία της απήχησης του φιλελεύθερου χώρου. Μια προσπάθεια σίγουρα δύσκολη, που εκτείνεται σε μεγάλο βάθος χρόνου και δεν κρίνεται από πρόσκαιρα αποτελέσματα. Με βάση τις υπάρχουσες συνθήκες, ο πολιτικός πραγματισμός επιβάλει ένα μικρό, ιδεολογικά συμπαγές κόμμα που να συσπειρώνει αρχικά κόσμο για τις ιδέες του, και στη συνέχεια να πορευτεί στην κοινωνία ανάλογα με την απήχηση των ιδεών και των λόγων του.

Θεωρώ ότι αυτή η κίνηση μπορεί πραγματικά να αποκαταστήσει το έλλειμμα φιλελεύθερου πολιτικού λόγου στη χώρα μας και να επαναφέρει στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής αξίες όπως η ελευθερία, η ιδιοκτησία του ατόμου, η ισότητα απέναντι στους νόμους, το απαραβίαστο του ιδιωτικού του χώρου, η αυτοτέλεια του ατόμου και η εξύψωση των ατομικών δικαιωμάτων πάνω από οποιοδήποτε σύνολο. Να προβάλει το όραμα μιας ανοιχτής κοινωνία πολιτών, μεταθέτοντας το άτομο, τον πολίτη, στο επίκεντρο των διαδικασιών αποφάσεων και ευθυνών, μεγιστοποιώντας και τις ελευθερίες και τις επιλογές του.

Με τα λόγια της Ayn Rand, “ασχολούμαι με την πολιτική ώστε κάποτε να μην χρειάζεται να ασχολούμαι με την πολιτική”. Να συμβάλω μέ όποιο τρόπο μπορώ και με όποιες δυνάμεις έχω, ώστε να μεγιστοποιηθεί η ελευθερία των πολιτών να αποφασίζουν για κάθε τομέα της ζωής του οι ίδιοι, και να μην παραχωρούνται οι ελευθερίες μας στην δικαιοδοσία της απόφασης κανενός γραφειοκράτη και κανενός πολιτικού του προϊστάμενου.

Γιατί ξεκινήσαμε τώρα τη Φιλελεύθερη Συμμαχία

Είναι σχεδόν αυταπόδεικτο πως, ο εγχώριος φιλελευθερισμός την τελευταία δεκαπενταετία βρίσκεται μπροστά σε αδιέξοδο. Σήμερα, μοιάζει πραγματικά να συνθλίβεται ανάμεσα στον α-πολιτικό συντηρητισμό του μεσαίου χώρου της Νέας Δημοκρατίας, στο πολιτικά αμήχανο και υπό ιδεολογική σύγχυση ΠΑΣΟΚ (για να μην αναφέρουμε εκείνες τις, γραφικές πλέον, δυνάμεις που εξακολουθούν να ξορκίζουν το φάντασμα του νεοφιλελευθερισμού) και στην «προ-επαναστατικού» τύπου οργάνωση «κινημάτων» του Συνασπισμού για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ο φιλελεύθερος λόγος δεν διαχέεται επαρκώς στην ελληνική πολιτική σκηνή. Οι γραφίδες σπανίζουν. Δεξαμενές σκέψης (think-tanks) εξαντλούνται σε κομματικές δημόσιες σχέσεις. Για το χώρο των εκδόσεων ούτε λόγος να γίνεται. Συνακόλουθα, ένας διόλου ευκαταφρόνητος αριθμός ικανών στελεχών εμφανίζεται τα τελευταία χρόνια να επιλέγει τον δρόμο της ιδιώτευσης ή της μεμονωμένης (και προς τούτο αναποτελεσματικής) προσχώρησης είτε στο ΠΑΣΟΚ που εγκατέλειψε το ανδρεοπαπανδρεϊκό παρελθόν του (χωρίς να το αντικαταστήσει πετυχημένα με κάτι άλλο) και στη ΝΔ που πρόσφατα το ανακάλυψε (με εκλογική τουλάχιστον επιτυχία). Ταυτόχρονα πολλοί πολίτες που θέλγονται από τις αξίες και τα ιδανικά τοι πολιτικού και κοινωνικού φιλελευθερισμού βρίσκουν καταφύγιο στην αγκαλιά του Συνασπισμού, με μισή καρδιά, ως την καλύτερη δυνατή ανάμεσα σε κακές επιλογές.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, οι φιλελεύθερες ιδέες αναπόφευκτα υπο-αντιπροσωπεύονται. Ωστόσο, ποτέ ίσως κατά το παρελθόν η ελληνική πολιτική ζωή δεν είχε περισσότερο ανάγκη από την παρουσία των φιλελεύθερων ιδεών, τη διαπάλη και την σύνθεσή τους με τις ιδέες μιας σύγχρονης Αριστεράς, την διαμόρφωση της οποίας επιθυμούμε και αναμένουμε. Την ίδια στιγμή που είναι καταθλιπτική η ιδεολογική ομοιομορφία και εκκωφαντική η απουσία νέων ιδεών και προτάσεων που θα θέσουν σε κίνηση ένα τελματωμένο και απονευρωμένο πολιτικό σύστημα καθώς και ένα απαθές εκλογικό σώμα. Την ίδια στιγμή που η επικρατούσα άποψη περί του «τέλους των ιδεολογιών» βρίσκει κατά παράδοξο (αλλά όχι ανεξήγητο) τρόπο συμμάχους στο ίδιο στρατόπεδο την ευρισκόμενη σε ιδεολογικό αδιέξοδο Αριστερά καθώς και την παραδοσιακά διανοητικά αδρανή (για να μην πούμε νεκρή) Δεξιά. Μαζί τους βρίσκονται και κάποιοι φιλελεύθεροι που ανακάλυψαν εσχάτως τη γοητεία της συμπόρευσης με το κυρίαρχο ρεύμα και της απρόσκοπτης πολιτικής ανέλιξης.

Και είναι βέβαια προφανές πως, ο μονότονος λόγος των δύο μεγάλων πολιτικών κομμάτων περί συναίνεσης, σύγκλισης στο κέντρο, μετριοπάθειας, δεν μπορεί να αποκρύψει τη γύμνια προτάσεων και την απουσία ολοκληρωμένου πολιτικού λόγου, δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τα πιεστικά προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας. Μίας οικονομίας τα διαρθρωτικά προβλήματα της οποίας δεν αντιμετωπίζονται με ασκήσεις «δημιουργικής λογιστικής» και «κοινωνικό διάλογο» που διαρκεί συνήθως μέχρι την επόμενη εκλογική αναμέτρηση. Μιας κοινωνίας ξενοφοβικής και με ολοφάνερη, πλην όμως αδικαιολόγητη, έλλειψη εθνικής αυτοπεποίθησης, που έχει ανάγει τον αντιαμερικανισμό σε ενοποιητικό μύθο, μίας κοινωνίας που ισορροπεί ανάμεσα σε έναν τυχοδιωκτικό ατομισμό και έναν οπισθοδρομικό κοινοτισμό και στερούμενης της αναγκαίας ατομικής υπευθυνότητας και οποιουδήποτε συλλογικού οράματος. Που συνδιαλέγεται με κραυγές και συνθήματα και συναγελάζεται στα τηλεοπτικά παράθυρα του επιθετικού λαϊκισμού και της μίζερης κενολογίας που υποκαθιστούν τα πολιτικά κόμματα στον ρόλο τους ως διαμεσολαβητές της πολιτικής συμμετοχής και ανα-παράγουν μια στρεβλή εικόνα της νεοελληνικής πραγματικότητας. Λύσεις φυσικά δεν μπορεί να προσφέρει ούτε η ευκαιριακή εκλογική όξυνση, με σκανδαλολογίες, καταγγελίες και αντιπαράθεση «φωτός εναντίον σκότους», που τόσο αρέσει στους κληρονομικούς διεκδικητές της εξουσίας.

Από την πλευρά τους και κάτω από αυτές τις συνθήκες, όσοι συνεχίζουν να πιστεύουν στη δύναμη των ιδεών και δεν επιτρέπουν στις πολιτικές φιλοδοξίες τους να υπερβούν τα όρια της ματαιοδοξίας, της εξουσιολαγνείας και των πολιτικών εκπτώσεων, είναι βέβαιο πως θα ανταποκριθούν στην πρόκληση των καιρών, αναλαμβάνοντας την ευθύνη που τους αναλογεί και συμβάλλοντας στην άρθρωση ενός δυναμικού και ρηξικέλευθου φιλελεύθερου λόγου, που εμπνέεται από τα σύγχρονα ρεύματα σκέψης και προσαρμόζεται στις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες της ελληνικής πραγματικότητας.

Με βάση τα παραπάνω, η στοιχειώδης ιδεολογική εντιμότητα και η συνέπεια λόγων και έργων (μέτρο κάθε ηθικής στάσης), επέβαλε τη συμμετοχή μου εξαρχής στη πρωτοβουλία της Φιλελεύθερης Συμμαχίας.

 

Γιατί θα ψηφίσω Φιλελεύθερη Συμμαχία

• Γιατί είμαι νέος, και παρόλο που είμαι άνεργος αρνούμαι να ακολουθήσω την πεπατημένη ζητιανεύοντας από τους πολιτικούς μια θέση στο δημόσιο. Γιατί έχω όνειρα και φιλοδοξίες που όμως πνίγονται σε ένα περιβάλλον αναξιοκρατίας και ασυδοσίας των προνομιούχων.
• Γιατί είμαι νέος εργαζόμενος, και παρόλο που πληρώνω το μισό μισθό μου σε ασφαλιστικές εισφορές κινδυνεύω να βρεθώ χωρίς σύνταξη λόγω της ληστείας των αποθεματικών των ταμείων. Γιατί θέλω να αποφασίζω εγώ πως και που θα αποταμιεύονται οι ασφαλιστικές μου εισφορές και δεν εκχωρώ σε κομματικούς εγκάθετους και συνδικαλιστές το δικαίωμα διαχείρισης των μόχθων μιας ζωής..
• Γιατί αντιλαμβάνομαι πλέον ότι η “δημόσια” “δωρεάν” παιδεία και υγεία είναι μια απάτη, που επιδιώκει να συγκαλύψει τη παροχή πανάκριβων και άθλιας ποιότητας υπηρεσιών εκπαίδευσης και περίθαλψης για εμένα και την οικογένεια μου. Γιατί θέλω να επιλέγω ελεύθερα τα δημόσια ή ιδιωτικά ιδρύματα ασφάλισης, περίθαλψης και εκπαίδευσης που εγώ θεωρώ καλύτερα –όχι κάποιοι γραφειοκράτες -. Γιατί απαιτώ να αποφασίζω μόνο εγώ σε ποια δημόσια ή ιδιωτικά νοσοκομεία, σχολεία και πανεπιστήμια θα καταλήγουν οι φόροι που πληρώνω στο κράτος.
• Γιατί είμαι ελεύθερος επαγγελματίας και αρνούμαι να είμαι υπό συνεχή ομηρεία διεφθαρμένων κρατικών λειτουργών που με εξοντώνουν οικονομικά με εκβιασμούς, πρόστιμα και υπέρογκη φορολογία. Γιατί έχω καινοτόμες ιδέες που θα ήθελα να τις δοκιμάσω επιχειρηματικά αλλά δεν μπορώ να ανταγωνιστώ με ίσους όρους τα κρατικά μονοπώλια και τους κρατικούς προμηθευτές, όλους αυτούς δηλαδή που ευνοεί το κράτος γιατί διαπλέκονται μαζί του.
• Γιατί είμαι επιχειρηματίας που ενώ παράγω πλούτο νόμιμα και δημιουργώ θέσεις εργασίας, η επιχειρηματική μου δραστηριότητα θεωρείται πάντα ύποπτη και αντιμετωπίζομαι σαν κλέφτης. Γιατί δεν αντέχω άλλο τις πιέσεις των κρατικοδίαιτων παρασίτων, κυρίως διεφθαρμένων δημόσιων λειτουργών, που ανικανοποίητοι από τη λεηλασία του δημόσιου χρήματος απαιτούν όλο και μεγαλύτερο μερίδιο από το προϊόν του μόχθου μου.
• Γιατί είμαι ιδιωτικός υπάλληλος, πεισμένος ότι η επιχειρηματική ερήμωση της Ελλάδας μού στερεί ευκαιρίες σταδιοδρομίας και οικονομικής εξέλιξης και μπορεί να κάνει τον εφιάλτη της απόλυσης και της ανεργίας πραγματικότητα. Γιατί δεν δέχομαι το επιχείρημα ότι στην Ελλάδα δεν μπορεί να επαναληφθεί το οικονομικό επίτευγμα της Ιρλανδίας, όπου ανοικτή οικονομία, η χαμηλή φορολογία και ο ανταγωνισμός δημιούργησαν πλούτο και θέσεις εργασίας για όλους.
• Γιατί είμαι καταναλωτής και δεν αντέχω την αυξανόμενη ακρίβεια λόγω της ανικανότητας του κράτους να δημιουργήσει συνθήκες ελεύθερου ανταγωνισμού στην οικονομία. Γιατί δεν δέχομαι τα χρήματά μου να χάνονται για την διατήρηση ελλειμματικών κρατικών επιχειρήσεων, ιδίως σε τομείς που θα μπορούσε ο ιδιωτικός τομέας να προσφέρει καλύτερες και φθηνότερες υπηρεσίες και προϊόντα.
• Γιατί είμαι δημόσιος υπάλληλος και αρνούμαι να συνεχίσω να φυτοζωώ σε ένα περιβάλλον ανυποληψίας και δημόσιας χλεύης, όπου οι προαγωγές δίνονται με μοναδικό κριτήριο την ανικανότητα και τη κομματική υποταγή. Γιατί θέλω το δημόσιο λειτούργημα να παρέχει υψηλής ποιότητας υπηρεσίες στον πολίτη, και αυτή η υψηλή ποιότητα να αμείβεται ανάλογα.
• Γιατί είμαι πολίτης που στις συναλλαγές μου με το δημόσιο βιώνω την μάστιγα της διαφθοράς και δεν ανέχομαι να με εμπαίζουν τα κόμματα που την γιγάντωσαν. Γιατί η Φιλελεύθερη Συμμαχία στο πρόγραμμα της είναι το μόνο κόμμα που θέτει σε πολιτική βάση, και όχι υποκριτικά ηθικολογική, την αντιμετώπιση της διαφθοράς και προτείνει τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις που αντιμετωπίζουν πραγματικά το φαινόμενο αυτό.
• Γιατί δεν δέχομαι να υφίσταμαι διακρίσεις ούτε εγώ ούτε κανένας συμπολίτης μου λόγω εθνοτικού, φυλετικού, θρησκευτικού, σεξουαλικού ή οποιουδήποτε άλλου αυτοπροσδιορισμού, προσανατολισμού ή επιλογής τρόπου ζωής.
• Γιατί είμαι ενεργός πολίτης που ενδιαφέρομαι για το περιβάλλον και την προστασία του. Γιατί αντιλαμβάνομαι ότι η προστασία του φυσικού πλούτου της χώρας δεν μπορεί να αφεθεί σε αυτούς τους πολιτικούς που άφησαν την Ελλάδα, μόνη στην Ευρώπη, χωρίς κτηματολόγιο και δασολόγιο ώστε οι διεφθαρμένοι κρατικοί λειτουργοί σε συνεργασία με τους με τους καταπατητές, να λεηλατούν ελεύθερα τις δημόσιες δασικές εκτάσεις.
• Γιατί δεν πιστεύω ότι η χρήση ναρκωτικών πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ποινικό αδίκημα, πράγμα που έχει σαν αποτέλεσμα εκατόμβες νεκρών, αδιαχώρητο στις φυλακές και τεράστια κέρδη για τους εμπόρους.
• Γιατί είναι καιρός να γίνει και στην Ελλάδα ο Στρατός αποκλειστικά επαγγελματικός, με εθελοντική συμμετοχή όσων το επιθυμούν.
• Γιατί ήρθε ο καιρός να διαχωριστεί η εκκλησία από το κράτος. Μόνο έτσι τόσο η Ορθόδοξη Εκκλησία όσο και τα άλλα δόγματα και θρησκείες, θα μπορέσουν να εστιάσουν ανεμπόδιστα στον πνευματικό και κοινωνικό τους ρόλο, χωρίς τον ασφυκτικό εναγκαλισμό και τη σύγχυση ρόλων μεταξύ αυτών και της πολιτείας.
• Γιατί διεκδικώ μια άλλη θέση της Ελλάδας στην Ευρώπη και τον κόσμο, μια Ελλάδα πρωταγωνίστρια στις Ευρωπαϊκές και παγκόσμιες εξελίξεις με ενεργό ρόλο στην αποτροπή γενοκτονιών και άλλων κραυγαλέων παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που υφίστανται οι λαοί του τρίτου κόσμου. Γιατί αρνούμαι να απολογούμαι σε αντιδραστικά καθεστώτα και κινήματα που θεωρούν την ελευθερία και τη δημοκρατία μισητό τους αντίπαλο, καθεστώτα που καταπιέζουν τους ίδιους τους λαούς τους ή κινήματα που φιλοδοξούν να κάνουν το ίδιο.
• Γιατί δεν θέλω να υποχωρήσω στους θιασώτες της “κλειστής” Ελλάδας που πορεύονται στο μέλλον με το βλέμμα στραμμένο στο παρελθόν. Γιατί θέλω μια Ελλάδα σύγχρονη, εξωστρεφή, προοδευτική, φιλελεύθερη και αισιόδοξη και όχι μια Ελλάδα οπισθοδρομική συντηρητική, φοβική και μισαλλόδοξη.
• Γιατί πιστεύω ότι η είσοδος φιλελεύθερων φωνών στο κοινοβούλιο θα ενισχύσει τον πλουραλισμό και την ποιότητα της δημοκρατίας μας. Γιατί αναγνωρίζω τη συνεισφορά του φιλελευθερισμού στον Ελληνισμό και τη δημοκρατία: ο Αδαμάντιος Κοραής, ο Ρήγας Φεραίος και οι Φιλικοί εμπνεύσθηκαν από τις ιδέες του διαφωτισμού και της Γαλλικής επανάστασης την ανάγκη δημιουργίας του σύγχρονου ελληνικού κράτους.
• Γιατί θέλω στις εκλογές αυτές να αποδοκιμάσω με την ψήφο μου το σημερινό πολιτικό τέλμα που δεν δίνει λύσεις στα αδιέξοδα που έχουν συσσωρευτεί. Γιατί είμαι πλέον πεισμένος ότι οι λύσεις δεν μπορούν να προέλθουν από αυτούς που ευθύνονται για αυτά τα αδιέξοδα. Γιατί δεν θέλω να δώσω τη ψήφο μου σε αντιδημοκρατικά κόμματα της άκρας δεξιάς ή αριστεράς, δηλαδή σε όλους αυτούς που θέλουν να εκμεταλλευτούν την διαμαρτυρία των Ελλήνων πολιτών για να προωθήσουν τον εθνικισμό και τον σκοταδισμό, τον περιορισμό των ατομικών δικαιωμάτων και την κατάργηση της ελεύθερης αγοράς.
• Γιατί θέλω να δώσω σε αυτές τις εκλογές την ευκαιρία σε νέους ανθρώπους, άγνωστους από τα λαμπερά σαλόνια των media, να δοκιμάσουν εκεί που απέτυχαν οι γόνοι των γνωστών πολιτικών οικογενειών και οι πολυδιαφημισμένοι αυλικοί τους. Γιατί μόνο νέοι άνθρωποι, που δεν έχουν δεσμεύσεις και δεν υπολογίζουν κανένα πολιτικό κόστος μπορούν να πετύχουν αυτό που σήμερα φαντάζει ακατόρθωτο.

Γιατί απ΄όλα τα παραπάνω φαίνεται ότι η Φιλελεύθερη Συμμαχία, εκτός από νέους και άφθαρτους ανθρώπους έχει και τις πολιτικές θέσεις αλλά και τον δυναμισμό που απαιτείται για να μπει η Ελλάδα σε μια διαφορετική πορεία.