Ο δολοφόνος είναι δολοφόνος

Το ελληνάκι: Ο δολοφόνος είναι δολοφόνος, ή να το συζητήσουμε;.

από το ελληνάκι

Όποιος αναζητά την ευθύνη για τη χθεσινή δολοφονία των τριών ανθρώπων κυρίως στον Βγενόπουλο, τότε χρησιμοποιεί την ίδια συλλογιστική με τον Κούγια, ο οποίος αναζητά την κύρια ευθύνη που έχει ο Θεός για τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου.

Η ερώτηση “Γιατί δούλευαν οι τρείς δολοφονηθέντες αφού όλοι απεργούσαν;”, είναι ανάλογη με την ερώτηση “Τι δουλειά είχε ο Γρηγορόπουλος στα Εξάρχεια;” που διατυπώνει ο Κούγιας.

Όποιος πιστεύει πως φταίει η πλημμελής πυρασφάλεια για το θάνατο των Παρασκευή Ζούλια, Αγγελική Παπαθανασοπούλου, και Επαμεινώνδα Τσακάλη, οφείλει να πιστεύει με τον ίδιο τρόπο πως φταίει η ζαρντινιέρα για το ψυχολογικό και σωματικό σακάτεμα του Δημητρίου.

Αν κάποιος προσπαθεί να δει τη δολοφονία ως ατύχημα, και υποστηρίζει πως αυτοί που έβαλαν τη φωτιά δεν είχαν πρόθεση, καθώς δεν γνώριζαν πως μέσα στο κτίριο υπήρχαν άνθρωποι, επιχειρηματολογεί κατά τον ίδιο τρόπο που το κάνει κι ο Κορκονέας, ο οποίος υποστηρίζει πως ήταν ατύχημα, πως πυροβόλησε στον αέρα και πως δεν είχε πρόθεση να σκοτώσει.

Και ενώ αβίαστα θα διατυπώνατε την πρόταση: “Κύριοι ένστολοι με τα όπλα σας, όποιος πυροβολεί μέσα στο πλήθος, προς τα πάνω ή προς οποιαδήποτε κατεύθυνση, είναι υπόλογος για κακούργημα και εν δυνάμει δολοφόνος.”, δυσκολεύεστε πολύ να διατυπώσετε, ως θα οφείλατε, και την πρόταση: “Κύριοι με τις μολότοφ και τη βενζίνη, όποιος πυρπολεί κτίριο, φαινομενικά άδειο ή σε οποιαδήποτε κατάσταση, είναι υπόλογος για κακούργημα και εν δυνάμει δολοφόνος.”

Κύριοι δολοφόνοι που αυτή τη στιγμή ελπίζω να αναλογίζεστε τις πράξεις σας, σας θυμίζω πως πριν λίγο καιρό ομάδα πιτσιρικάδων στη Σπάρτη έβαλε φωτιά σε εγκαταλελειμμένο και κατειλημμένο από μετανάστες σπίτι. Τότε ήταν προφανές πως τα παιδιά αυτά είναι φασίστες, καθίκια και παρ’ ολίγον δολοφόνοι. Εσείς λοιπόν που κάψατε τους ανθρώπους χθες, είτε είσαστε πράγματι φασίστες, καθίκια και δολοφόνοι, είτε είστε στην ψυχή φασίστες, αλλά και πάλι καθίκια και δολοφόνοι.

Λίγο με ενδιαφέρει τι υποστηρίζει κάποιος. Λίγο με ενδιαφέρουν οι ιδεολογίες, όσο είναι λόγια. Πραγματικός φασίστας και δολοφόνος δεν είναι κάποιος λόγω φρασεολογίας ή ιδεολογίας. Φασίστας και δολοφόνος γίνεται κάποιος με τις πράξεις του.

Ήμουνα κι εγώ στην πορεία χθες, και τώρα έχω μπροστά μου δύο μόνο επιλογές:

1η. Είμαστε όλοι όσοι συμμετείχαμε στην πορεία συνυπεύθυνοι, όπως είναι όλοι οι μπάτσοι συνυπεύθυνοι για τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου.

2η. Βγαίνουμε μπροστά όπως ο αστυνομικός Αθανάσιος Ράδης, που διαψεύδει τους ισχυρισμούς του Κορκονέα, και “αδειάζουμε” ιδεολογικά, πολιτικά, συναισθηματικά και με κάθε τρόπο τους δολοφόνους και τους φασίστες.

Σκατά στους φασίστες και τους δολοφόνους, απ’ όπου κι αν αυτοί προέρχονται.

Τα παλιόπαιδα, οι μαθητές, mας χάλασαν κοντράτα και μπίζνες…

Δεν έχουν να φοβούνται όσοι δεν συντάσσονται με τις εύκολες λύσεις που θα ήθελαν τα παιδιά. Ο φόβος αφορά εκείνους που -είτε τα χτυπάνε, είτε τα κανακεύουν- είναι υποκριτές και χρησιμοποιούν τους νέους για να λύσουν άλλες υποθέσεις τους…

via Think positive! :: blog: Τα παλιόπαιδα, οι μαθητές! Μας χάλασαν κάποια κοντράτα και μερικές μπίζνες….

να μετατρέψουμε την οργή μας σε δημιουργία

Η ανακοίνωση του ΕΣΥΝ για το φόνο του Αλέξη και τα πρόσφατα επεισόδια

Το Εθνικό Συμβούλιο Νεολαίας, ως η επίσημη πλατφόρμα των οργανώσεων νέων της Ελλάδας, εκφράζει την οργή και το θυμό των νέων για όλα τα κρούσματα βίας που συγκλονίζουν τη χώρα από το Σάββατο 6 Δεκέμβρη μέχρι και σήμερα. Καταδικάζουμε απερίφραστα και χωρίς κανέναν ενδοιασμό κάθε μορφή βίας από όπου και αν προέρχεται. Ζητούμε ευθέως την κατά προτεραιότητα περάτωση της ανακριτικής διαδικασίας για το φόνο του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και την απόδοση ευθυνών. Θέλουμε να ελπίζουμε ότι η δικαιοσύνη θα ολοκληρώσει άμεσα τα καθήκοντά της, θα ανακαλύψει πραγματικά αίτια και δράστες – και θα τιμωρήσει παραδειγματικά.

Το Εθνικό Συμβούλιο Νεολαίας, με πλήρη σεβασμό στη μνήμη του αδικοχαμένου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, επέλεξε να μιλήσει μετά τη κηδεία του, ως ένδειξη τιμής και πένθους. Γιατί είναι όχι απλά επώδυνο, αλλά οδυνηρό, να χάνουμε συνομιλήκους μας έτσι απλά, χωρίς σοβαρή αιτία! Δεν το ανεχόμαστε! Δεν ανεχόμαστε άλλα «μεμονωμένα περιστατικά». Διότι η αξία της ζωής κάθε νέου υπερβαίνει το όποιο κόστος των αναγκαίων αλλαγών. Αλλαγές που πρέπει ΤΩΡΑ να προωθηθούν.

Όμως με αίσθημα ευθύνης τοποθετούμαστε απέναντι σε όσους καταστρέφουν όλα όσα όλοι μαζί χτίζουμε, όλα όσα αγαπάμε, όλα όσα με συνέπεια υπηρετούμε: τη δημοκρατική νομιμότητα, τις καλύτερες πόλεις, την ασφαλή και ανοικτή κοινωνία, τη συμμετοχή, την παιδεία και την έρευνα. Δεν ανεχόμαστε οργανωμένες ομάδες χωρίς προτάσεις να διεκδικούν με τη βία τον πρώτο λόγο στις εξελίξεις! Δεν τους ανήκει! Ο πρώτος λόγος – και ας το καταλάβουν οι κάθε είδους ηγεσίες και ομάδες– ανήκει συνολικά στη νέα γενιά, οργανωμένη ή μη, ενήλικη ή ανήλικη! Είμαστε εδώ και θα προασπίσουμε τα δικαιώματα, τις επιδιώξεις και τα όνειρά μας με κάθε κόστος! Απέναντι σε όλους, όσο υψηλά και αν βρίσκονται, όσο οπλισμένοι και αν είναι, όσο και αν κρύβονται στα σκοτεινά, ότι και αν μας πετούν, ότι και αν μας λένε!

Με αίσθηση καθήκοντος βάζουμε στο περιθώριο τις επικίνδυνες πρακτικές της βίας, της καταστροφής, της διακινδύνευσης της ανθρώπινης ζωής, περιουσίας και αξιοπρέπειας! Η Ελληνική νεολαία δεν είναι ούτε άβουλη, ούτε αμέτοχη, ούτε αποκομμένη από την κοινωνία. Είναι το πιο δυναμικό της κομμάτι και διεκδικεί συνεχώς, με θάρρος και παρρησία, όχι μόνο όσα της αναλογούν αλλά όσα επιθυμεί για το μέλλον της! Και θα διασφαλίσει, με κάθε τρόπο, την αυτοτέλεια του αγώνα της απέναντι σε όσους είτε την επιβουλεύονται είτε την κολακεύουν. Μακριά από εξαρτήσεις και μικροσυμφέροντα. Μακριά από κατεστημένα και δήθεν επαναστάτες.

Αυτό που οι νέοι έχουμε ανάγκη σε πολιτικό επίπεδο είναι, ας το πούμε και εμείς, μια νέα μεταπολίτευση που θα διευρύνει την δημοκρατία μας, ιδιαίτερα προς όλους όσους νιώθουν αποκλεισμένοι. Που θα ωθήσει, ιδίως τους νέους, σε ουσιαστική συμμετοχή στα κοινά με καλύτερους και αποτελεσματικούς όρους. Που θα δώσει τρόπους άμεσης έκφρασης των πολιτών και ουσιώδους ελέγχου κάθε εξουσίας. Που θα κλείσει τις ορθάνοικτες πόρτες της διαφθοράς, της αναξιοκρατίας, της προσοδοθηρίας, του ωχαδελφισμού. Αν για κάτι αξίζει να αγωνιζόμαστε, είναι για μια καλύτερη πατρίδα, για ένα καλύτερο μέλλον. Εμείς είμαστε αυτοί που θα γευθούν αυτό το μέλλον και δεν θα εκχωρήσουμε αυτούς τους αγώνες και το περιεχόμενό τους σε καμία ομάδα ή σύνολο. Θα υπερασπιζόμαστε συνέχεια τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ανοικτή κοινωνία, την ευρύτερη συμμετοχή, την ουσία της δημοκρατίας. Δε θα παραδώσουμε σε κανέναν τη χώρα, η Ελλάδα είμαστε όλοι μας! Απαιτούμε περισσότερη και καλύτερη: δημοκρατία, δικαιοσύνη, συμμετοχή και ευθύνη!

Θέλουμε να αναδείξουμε την αξία της ψυχραιμίας στη λήψη αποφάσεων και καλούμε όλους να αναλογιστούν πόσο καλύτερα θα ήταν να σκεφτούμε πριν πράξουμε. Θέλουμε να αναδείξουμε την αξία της δημιουργικότητας – και όχι της καταστροφής – σε κάθε τομέα της ζωής, που οι νέοι συνεπώς υπηρετούν. Καταγγέλλουμε τις μαζικές καταστροφές της περιουσίας των συμπολιτών γιατί ούτε ως πρακτική ούτε ως μορφή πάλης παράγει αλλαγές και γιατί αποπροσανατολίζει από τα πραγματικά προβλήματα της γενιάς μας. Προβλήματα ουσιαστικά και έντονα, όπως η ανεργία, η οικονομική μας κατάσταση, οι προοπτικές μας… Για αυτά θέλουμε να ακούσουμε προτάσεις και να δούμε πράξεις…

Ναι, είμαστε οργισμένοι! Έχουμε δεκάδες λόγους για αυτό! Αλλά θα καταφέρουμε να μετατρέψουμε την οργή μας σε δημιουργία. Εμείς θέλουμε και μπορούμε. Οι άλλοι; Εσείς;

Σημ. του φιλελεύθερου: τα bold είναι δικά μου…

rowanthorpe.com – Writing – Articles – Rant about Athens Riots

Violence and impulsiveness is not Big, and it’s not Clever. It’s childish, and when everyone behaves childishly for long enough children inevitably end up being killed, and everyone childishly points the finger at all the wrong people.

Educate yourselves. Or we will all drown in hate-filled ignorance…

via rowanthorpe.com – Writing – Articles – Rant about Athens Riots.

Διαβάστε το πολύ ενδιαφέρον κείμενο για τη μόνιμη παθογένεια της αθηναϊκής αστικής βίας, όπως την έχουμε ζήσει τα τελευταία 15 χρόνια…

Τα Εξάρχεια απλώνονται σε όλη τη χώρα « βλέμμα

το δημοκρατικό κράτος και το πολιτικό προσωπικό που το διοικεί εθελοτυφλούν, αλληθωρίζουν, ολιγωρούν, αδρανούν, ψεύδονται. Η πολιτική ελίτ σχεδιάζει μόνο βραχυπρόθεσμα και ενεργεί χωρίς καμία ιστορική προοπτική, και διαρκώς με ασθενέστερη αίσθηση του πραγματικού, με ελλιπή ή ανύπαρκτη γνώση της κοινωνίας. Το υπόδειγμα βίου που προσφέρουν είναι αλυσίδα σκανδάλων, φαυλότητας, διαφθοράς, ατιμωρησίας, ανικανότητας.

via Τα Εξάρχεια απλώνονται σε όλη τη χώρα « βλέμμα.

Διαβάστε μια πολύ καλή ανάλυση των αδιεξόδων. Μπορεί να γίνει η ανάλυση πηγή έμπνευσης για προτάσεις;

E-Lawyer: H Δημοκρατία δεν λειτουργεί χωρίς τους πολίτες

Ζούμε τις τελευταίες ημέρες του αντιπροσωπευτικού συστήματος, τουλάχιστον όπως επικράτησε μετά τις “πολιτειακές” επαναστάσεις, την αμερικανική, την γαλλική, την οκτωβριανή. Ο στενός πυρήνας του Κράτους αποδεικνύεται απολύτως γυμνός, αποψιλωμένος από κάθε έννοια εγγυητικής λειτουργίας, άχρηστος, επικίνδυνος και κούφιος. Κι αυτό, επειδή πιστέψαμε ότι οι ειδικοί εντεταλμένοι διαχειριστές αποκλειστικής απασχόλησης μπορούν να τα κάνουν όλα ερήμην των πολιτών.

Ας πάρουμε το ελληνικό πολιτειακό σύστημα…

via E-Lawyer: H Δημοκρατία δεν λειτουργεί χωρίς τους πολίτες.

Διαβάστε τη συνέχεια του πολύ καλού άρθρου του e-lawyer, με αφορμή
τα τελευταία γεγονότα που όμως δεν ασχολείται με αυτά αλλά θέτει τα ερωτήματα της επόμενης μέρας για τη δημοκρατία μας και το τρόπο λειτουργίας της.

αντί ανάλυσης…

Ειλικρινά προσπαθώ τις τελευταίες ημέρες να διατηρήσω τη ψυχραιμία μου, να σκεφθώ ορθολογικά, να προτείνω συγκεκριμένες ουσιαστικές πρωτοβουλίες που θα μπορούσαμε να αναλάβουμε. Δυσκολεύομαι πολύ. Η οργή και ο θυμός, η πίκρα και η απογοήτευση, η λύπη και η έκπληξη, η θέληση και η ευθύνη παλεύουν μέσα μου, αλλά δεν βγάζω συμπέρασμα. Αντί σημειώσεων παραθέτω με χρονική σειρά τα κείμενα που ανέβασα στο facebook status μου τις τελευταίες 2 ημέρες:

Theodore cannot find proper words for his sadness, rage and questions…

Theodore ζούμε στάση μαθητών, νεολαίας και πολιτών;

Theodore αντιστέκεται στα διλήμματα, στις ασπρόμαυρες αναγνώσεις…

Theodore ποια οικονομική κρίση; Ποια επεισόδια; Ζούμε ευρύτατη κοινωνική κρίση!

Theodore προειδοποίηση: δεν υπάρχει Ντεγκώλ στην Ελλάδα… Δε ζούμε στη Γαλλία, δεν είναι 1968. Συγκρατηθείτε…

Theodore μακριά τα κόμματα από εκμετάλλευση των γεγονότων! Το έλλειμμα εκπροσώπησης είναι από τα αίτια! Ξύπνησε ο κόσμος…

Theodore changed his profile image to reflect his feelings.

Theodore μόνο εμείς, ο καθένας μας, μπορούμε να δώσουμε λύση. Έχουμε ευθύνη να το κάνουμε.

Theodore κουκουλοφόροι ή προβοκάτορες;

Theodore η δημοκρατία στο απόσπασμα;;;

Theodore είμαστε όλοι μαθητές. Ραντεβού στα καλντερίμια…

Theodore μόνο εμείς μπορούμε να υπερασπιστούμε την πόλη μας, τον εαυτό μας, τους συμπολίτες μας. Η αστυνομία δεν υπάρχει. Έχουμε ευθύνη!

Theodore όταν οι θεσμοί δε λειτουργούν, έρχεται η ώρα των πολιτών. Εμείς είμαστε η Αθήνα, εμείς είμαστε η Δημοκρατία.

Theodore πως να έχεις όρεξη και κέφι για δουλειά;;;

Theodore Καλό ταξίδι Αλέξανδρε..

Theodore έχω τύψεις για το κομμάτι ευθύνης που μου αναλογεί… Μια συγνώμη δεν αρκεί…

Theodore δεν πιστεύει ότι διαβάζει για ανάγκη στρατού… Ντροπή!!! Αίσχος!!

kathimerini.gr | Το Σύνταγμα και το αίμα

Ανάμεσα στα βιβλία ίσως διακρίνουμε κι ένα αντίτυπο του Συντάγματος, με υπογραμμισμένα δύο σημεία: Αρθρο 2.1: «Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας». Αρθρο 5.2. «Ολοι όσοι βρίσκονται στην Ελληνική Επικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας τους». Αυτό το «όλοι» το έχουν διπλά υπογραμμίσει οι μαθητές. Με αίμα.

via kathimerini.gr | Το Σύνταγμα και το αίμα, από τον Παντελή Μπουκάλα

δεν υπάρχουν λέξεις, ούτε ο Αλέξης…

Δεν έχω γράψει για όσα συμβαίνουν. Δεν μπορώ! Τα συναισθήματα με πνίγουν. Οι σκέψεις είναι τόσες πολλές που δεν αντέχω. Δεν αντέχω να βλέπω την πόλη μου και τη χώρα μου σε αυτό το χάλι! Η πατρίδα μου είναι πολλά περισσότερα από το κράτος που την εκφράζει!

Θα σας βρω στους δρόμους…

Αθήναιου Βορβορυγμοί » Το Κράτος και η Βία

Το κόλπο είναι παμπάλαιο: πρώτα κάνεις το έγκλημα και στη συνέχεια στρέφεις την κοινή γνώμη εναντίον του περιβάλλοντος του θύματος. Η αστυνομία εκτελεί ένα παιδί – όπως το καλοκαίρι οι μπράβοι σκότωσαν ένα παιδί στη Μύκονο- και στη συνέχεια επιτρέπει στις ομάδες των αντιεξουσιαστών που ασπάζονται τη βία, να καταστρέψουν τις περιουσίες αθώων συμπολιτών τους. Έτσι λοιπόν η συζήτηση από τη δολοφονία ενός παιδιού στρέφεται “στους οικογενειάρχες και στους εργαζόμενους που θα μείνουν χριστουγεννιάτικα χωρίς δουλειά”.

via Αθήναιου Βορβορυγμοί » Blog Archive » Το Κράτος και η Βία.

Δείτε τη συνέχεια του άρθρου! Αξίζει τον κόπο να διαβάσετε το post του Αθήναιου για τα τελευταία γεγονότα…

Δολοφόνησαν τον GREGORY (Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο) « Έφηβος

Μόλις άκουσα σήμερα το πρωί για το συμβάν και το επίθετο αναρωτήθηκα “Ο Gregory είναι;”. Στην συνέχεια έμαθα το μικρό όνομα και τηλεφώνησα σε έναν φίλο από το σχολείο και μου τα επαλήθευσε. Ήταν χτες βράδυ στο νοσοκομείο μαζί του.

Τούτο το πρωινό ήταν ένα από το χειρότερα που είχα ποτέ μου. Από την στιγμή που το έμαθα θόλωσα και έλεγα για ώρες: “ Ο Gregory νεκρός; ”

via Δολοφόνησαν τον GREGORY (Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο) « Έφηβος.

Διαβάστε την προσωπική μαρτυρία ενός φίλου του αδικοχαμένου Αλέξη. Βούρκωσα…

η ζωή και η περιουσία στο στόχαστρο

Η έλλειψη κράτους δικαίου ενισχύει τη κρατική βία και αυθαιρεσία

Μέσα σε ελάχιστες ώρες, δύο φυσικά και θεμελιώδη δικαιώματα του ανθρώπου, η ζωή και η ιδιοκτησία, παραβιάστηκαν βάναυσα από τα όργανα της κρατικής εξουσίας. Για μια ακόμα φορά, η αστυνομία, επιχείρησε να καλύψει την ανικανότητά της, διχάζοντας τους πολίτες και στρέφοντας τον έναν εναντίον του άλλου.

Ο μόνος υπεύθυνος για την απώλεια της ζωής του 16χρονου μαθητή και της καταστροφής των περιουσιών των συμπολιτών μας  είναι η αστυνομία που, ελλείψει κράτους δικαίου, λειτουργεί με γνώμονα  την προαγωγή της κρατικής βίας και όχι την ασφάλεια των πολιτών και παρέχει ασυλία στις ομάδες που εδώ και χρόνια, με ανεξέλεγκτες εκδηλώσεις βίας, καταστρέφουν ιδιωτική και δημόσια περιουσία.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία, καλεί τους πολίτες να αντιδράσουν απέναντι σ’ ενα κράτος που αδυνατεί να προασπιστεί τα βασικά και θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και επιχειρεί να αποποιηθεί των ευθυνών του διχάζοντας την κοινωνία.

η ανεργία και οι προτάσεις Μίχαλου

Προστασία της απασχόλησης: όταν ο δρόμος προς την ανεργία είναι στρωμένος με «καλές προθέσεις»

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι με αφορμή τις προτάσεις  του Προέδρου του ΕΒΕΑ κ. Μίχαλου θα έπρεπε να ανοίξει ένας ευρύτατος διάλογος στην Ελληνική κοινωνία για τα πραγματικά αίτια της ανεργίας και τους τρόπους που θα τη μείωναν. Όμως, αντί του αναγκαίου διαλόγου, οι προτάσεις του κ. Μίχαλου απορρίφθηκαν χωρίς συζήτηση από το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων της χώρας παρόλο που επιστημονικές μελέτες (Οικονομικό Δελτίο Alpha Bank) αποδεικνύουν ότι η έλλειψη ευελιξίας των αγορών εργασίας στις διάφορες χώρες, ως αποτέλεσμα της άκαμπτης εργατικής νομοθεσίας τους, οδηγούν την ανεργία στα ύψη. Με βάση αυτή τη πραγματικότητα η  Ευρωπαϊκή Ένωση προτείνει για όλη την Ευρώπη ένα μίγμα εργασιακής ευελιξίας και ασφάλειας (flexicurity). Το σύστημα αυτό, που πρωτοεφαρμόστηκε στη Δανία, μείωσε σημαντικά την ανεργία στη χώρα αυτή όπως αναγνωρίζουν και Ευρωπαϊκοί συνδικαλιστικοί φορείς.

Αφού λοιπόν η ευελιξία των αγορών εργασίας αποτελεί βασικό όπλο κατά της ανεργίας τότε γιατί το πολιτικό σύστημα απορρίπτει κάθε συζήτηση, ακόμα και για περιορισμένη ευελιξία όπως αυτή που υπαινίχθηκε ο κ. Μίχαλος;

Για τη Φιλελεύθερη Συμμαχία είναι προφανές ότι το πολιτικό σύστημα που κυβερνά τη χώρα, -η συμπολίτευση και η αντιπολίτευση από κοινού- ουδόλως ενδιαφέρεται για τους ανέργους αλλά μόνο για τη διατήρηση των εργασιακών κεκτημένων κάποιων προνομιούχων του δημοσίου που θεωρούν ότι η οποιαδήποτε ευελιξία θα θέσει σε κίνδυνο τα προνόμιά τους.

Είναι πλέον φανερό ότι πίσω από τα λόγια περί «προστασίας της απασχόλησης» κρύβεται η προστασία εργασιακών συμφερόντων μιας κοινωνικής μειοψηφίας που οδηγεί, στο όνομα της «προστασίας της απασχόλησης», όλο και περισσότερους στην ανεργία και τη φτώχεια.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία προτείνει τη κατάργηση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, ένα ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα για κάθε Έλληνα πολίτη και την αύξηση της ευελιξίας στην αγορά εργασίας που θα αναζωογονήσει την ανάπτυξη και τον ανταγωνισμό και θα περιορίσει την ανεργία.

Harakiri « INDIBLOG

Το πιο εντυπωσιακό είναι ότι ζούμε σε μία χώρα με ένα από τους υψηλότερους δείκτες τροχαίων ατυχημάτων στον κόσμο. Πράγμα που σημαίνει ότι η πιθανότητα να αποκτήσουμε ένα ΑμΕΑ στον οικογενειακό μας κύκλο είναι μεγάλη.

Δυστυχώς όμως πρέπει να μας χτυπήσει η ατυχία την πόρτα για να αφυπνιστούμε.

via Harakiri « INDIBLOG

techPresident – Change.gov Swaps Traditional Copyright for Creative Commons

In what can only be seen as a major coup for those of us who have been hoping that the Obama Administration would embrace a saner and more sensible thinking on questions of copyright than is the norm in Washington, Change.gov has swapped a strict copyright policy for among the liberalist of Creative Commons licenses.

via techPresident – Change.gov Swaps Traditional Copyright for Creative Commons

Μάθε παιδί μου Ιντερνετ « Ντενεκεδου-Πολη

ίσως είναι περισσότερο χρήσιμο να εξασκηθούμε στην επικοινωνία, στην κριτική και συνδυαστική σκέψη, στην αναζήτηση και στην επιλογή και όχι στον περιορισμό των πληροφοριών.

via Μάθε παιδί μου Ιντερνετ « Ντενεκεδου-Πολη

is 2009 a crossroad for Youth in EU?

Youth in EU: is 2009 a crossroad?

Youth policy will be a significant policy issue at the next EP mandate, as well as the role of young people in the European societies and their empowerment to address the future challenges of economy, environment and globalization. In this aspect we strongly believe that EP elections will be a milestone in youth – related matters. At the same time, current and future European and national youth policies in Europe will face severe challenges and will need to address true needs of both young people and societies in general.

Next EP mandate will have to discuss and push for policies that address the ongoing challenges of youth in the fields of education, unemployment, social cohesion, sustainable development and environment. More and more young people, as well as youth organizations all over Europe, in all levels (local, regional, national and European) are struggling to put their needs and wishes to the main political agenda. We feel that the time has come. European societies in general see the urgent need to do more for their young people. More and pore people recognize that there is a clear and present danger for young people, never faced before in EU history: the next youth generation might live in much worse conditions, in every aspect, than its parents. And everybody wants this danger to be avoided, as soon as possible.

Of course, such a huge problem requires action on almost every field of policy. And many people are questioning the ability of the existing representation to address such huge workload of reforms needed. We believe that people all over Europe are considering, now more than ever, the necessity of electing young people to the decision making bodies, in order to push policies from youth, for youth and by the youth.

Policy – makers and other stakeholders agree that some serious steps have been made during the last decade on the field of youth policy. Changes, though, and needs are growing much faster that the respective policy measures. And this is a gap that the current framework of decision-making and representation cannot address. Because they lack the speed and the instruments to hear at real time the needs of young people. And because people far away (in age and in mentality) from the needs of the younger people decide on European policy measures.

The main requirement of future European and national youth policies, as well of the next EP mandate, will be the establishment (in action) of a cross-sectoral and universal youth policy. European societies don’t want just solutions to a specific problem, but a well structured strategy for empowering youth. Europe has learned the last 50 years to be at the forefront of development and growth, but, if this is to continue, youth needs a different approach than today. It needs the main objective of long-term policy to be the excellence of European youth in every filed of competition with the rest of the world. Otherwise, the declining percentage of youth population will lead to a declining percentage of Europe’s achievements in almost everything.

We think that European societies already understand that if they want youth issues to be addressed they should elect young people to fight for them. We hope that European and National political parties will see this need as well. Otherwise political establishment and bureaucracy will stay behind society intentions and youth needs. As many situations have shown in the last few years, they cannot understand and work successfully with youth. Maybe now is the time to put young people to work for youth!

Theodore Karaoulanis

Vice President, (Hellenic) National Youth Council – ESYN

This article was published in Youth Opinion, an official publication of European Youth Forum (http://www.youthforum.org/Downloads/Press_publications/yo/2008/YO_futureagenda.pdf)

Το άρθρο επαναδημοσιεύθηκε στο e-rooster

Να καταργηθεί η προσωποκράτηση για χρέη προς το δημόσιο

Να καταργηθεί η προσωποκράτηση για χρέη προς το δημόσιο.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωση της εκφράζει την αντίθεσή της στο μέτρο της προσωποκράτησης για χρέη προς το δημόσιο. Ανεξάρτητα από την έκβαση της διαφωνίας των δύο ανωτάτων δικαστηρίων της χώρας γύρω από τη συνταγματικότητα του μέτρου της προσωποκράτησης, η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί το μέτρο αυτό σαν μια βάρβαρη μεταχείριση των πολιτών από το κράτος.

Η κυβέρνηση πέτυχε, πρόσφατα, να διατηρηθεί ο επαχθής αυτός θεσμός, χρησιμοποιώντας ως υπόθεση – πιλότο την προσπάθεια της ΔΟΥ Κέρκυρας για προσωποκράτηση πλημμυροπαθούς που ο πλειστηριασμός του ακινήτου του δεν κάλυψε το σύνολο των 32.012 ευρώ πού όφειλε στο Δημόσιο. Την ίδια στιγμή, ο μέσος χρόνος καθυστέρησης αποπληρωμής των οφειλών των δημόσιων νοσοκομείων, ύψους τριών δισεκατομμυρίων ευρώ, προς τις φαρμακευτικές επιχειρήσεις ανέρχεται στους 23,88 μήνες (716 ημέρες)!

Υπενθυμίζεται ότι η προσωποκράτηση για χρέη προς το Δημόσιο επεκτάθηκε από τον υπουργό τον Γ. Δρυ της κυβέρνησης Σημίτη, το 1997, και σε χρέη πολιτών σε Ταμεία ή ΝΠΔΔ εν γένει. Η σημερινή κυβέρνηση, το 2004, έκανε ένα βήμα παραπέρα απαγορεύοντας με διάτρητη διάταξη νόμου (άρθρο 20 του ν. 3301/2004) κάθε αναγκαστική εκτέλεση σε βάρος του δημοσίου λόγω χρεών του σε ιδιώτες. Με τέτοιου είδους άθλια νομοθετήματα, το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία, αποδεικνύουν ότι μοναδικός τους στόχος είναι η διασφάλιση της οικονομικής ασυδοσίας του κράτους και η νομιμοποίηση των αυθαιρεσιών του έναντι του πολίτη.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία καλεί τους πολίτες και τις επαγγελματικές τους ενώσεις να κάνουν χρήση όλων των διαθέσιμων πολιτικών και νομικών μέσων ώστε να δοθεί τέλος στη κρατική ασυδοσία και αυθαιρεσία.

Προτάσεις για να μετατραπούν οι φυλακές από κολαστήρια σε σωφρονιστήρια

Προτάσεις για να μετατραπούν οι φυλακές από κολαστήρια σε σωφρονιστήρια.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία, με αφορμή την απεργία πείνας των κρατουμένων στις ελληνικές φυλακές, προτείνει μέτρα που θα τις μετατρέψουν από φυλακές-κολαστήρια σε σωφρονιστήρια.

Η απόγνωση των κρατουμένων για τις συνθήκες κράτησής τους αποδεικνύει, και στον τομέα αυτό, την αναποτελεσματικότητα του κράτους να τους παράσχει ικανοποιητικές συνθήκες διαβίωσης και ασφάλειας στις υπάρχουσες φυλακές. Είναι γνωστό σε όλους ότι η κατάσταση είναι συχνά εκτός ελέγχου λόγω της δράσης εγκληματικών ομάδων, αποτελούμενων από κρατούμενους και επίορκους κρατικούς λειτουργούς, στο εσωτερικό των φυλακών. Η έκθεση-καταπέλτης του Συμβουλίου της Ευρώπης περιγράφει με τα μελανότερα χρώματα τη κατάσταση στις ελληνικές φυλακές.

Πέραν του ανθρωπιστικού ζητήματος, το κατ΄επίφαση “σωφρονιστικό σύστημα” κοστίζει τεράστια ποσά στον φορολογούμενο πολίτη. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία προτείνει δέσμη μέτρων που θα συμβάλλουν, αν και όποτε εφαρμοστούν, στην επίλυση αυτού του οξύτατου κοινωνικού προβλήματος.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία προτείνει να δοθεί η δυνατότητα σε ειδικευμένες ιδιωτικές εταιρείες να κατασκευάσουν, ή να χρονομισθώσουν, την κτιριακή υποδομή σωφρονιστικών καταστημάτων, τα οποία στη συνέχεια θα στελεχώσουν με διοικητικό προσωπικό και σωφρονιστικούς υπαλλήλους ώστε να προσφέρουν τις υπηρεσίες που θα καθορίζονται από λεπτομερείς συμβάσεις σχετικά με τη διοίκηση και διαχείριση των σωφρονιστικών αυτών καταστημάτων. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία προτείνει να επικεντρωθεί η δραστηριότητα του κράτους στον σωφρονιστικό τομέα στην εκπόνηση του νέου θεσμικού πλαισίου, στην προκήρυξη διεθνών διαγωνισμών, στην παρακολούθηση της τήρησης των προβλεπομένων από τη σύμβαση όρων και στην επιβολή των προβλεπόμενων ποινών στις περιπτώσεις των όποιων παρεκκλίσεων.

Το όφελος για το κρατικό προϋπολογισμό από τα παραπάνω μέτρα θα είναι η μείωση του κόστους της λειτουργίας των σωφρονιστικών ιδρυμάτων στο ένα τρίτο του σημερινού κόστους. Πέραν όμως του οφέλους για τον φορολογούμενο πολίτη, θα πρέπει να συνυπολογιστούν και τα οφέλη για τους κρατούμενους από τη λειτουργία κλινικών, σχολείων τεχνικής κατάρτισης, κέντρων αναψυχής και λοιπών διευκολύνσεων στο εσωτερικό των φυλακών, αλλά και άλλων αντιπαροχών που μπορούν να περιλαμβάνονται στους όρους των συμβάσεων όπως αναπλάσεις αστικών χώρων γύρω από τη φυλακή, παροχή εργασίας σε ανέργους της περιοχής κ.λπ.

Η αξιοποίηση της διεθνούς εμπειρίας στον τομέα αυτό μπορεί να αποδειχτεί πολύτιμη. Για παράδειγμα είναι διαθέσιμη η μελέτη του Βρετανικού Κοινοβουλίου που αξιολογεί τη λειτουργία των ιδιωτικών φυλακών της Βρετανίας και παρέχει πληθώρα πληροφοριών σχετικά με αυτές. Μία μάλιστα από αυτές, η φυλακή Altcourse, που τη διαχειρίζεται η εταιρεία G4S, θεωρείται υποδειγματική σύμφωνα με σχετική αναφορά του εντεταλμένου από το Βρετανικό κράτος επιθεωρητή φυλακών.

Η αποτελεσματικότητα των προτάσεων αυτών πολλαπλασιάζεται εφόσον συνδυάζεται με μέτρα που θα μειώσουν τον αριθμό των κρατουμένων, όπως:

• την σταδιακή αποποινικοποίηση της χρήσης των τοξικοεξαρτητικών ουσιών, ενός μέτρου που η εφαρμογή του θα είχε θεαματικά αποτελέσματα στην αποσυμφόρηση των φυλακών δεδομένου ότι ο αριθμός των φυλακισμένων για παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών υπερβαίνει το ένα τρίτο του συνολικού αριθμού των φυλακισμένων στην Ελλάδα.
• την αποποινικοποίηση όλων των πταισμάτων και την αντικατάστασή τους με διοικητικά πρόστιμα, την εισαγωγή εναλλακτικών μορφών απονομής δικαιοσύνης (διαιτησία, διαμεσολάβηση) και την υιοθέτηση εναλλακτικών μέτρων σωφρονισμού όπως τη κοινωνική εργασία, τους περιορισμούς στην κίνηση κλπ.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία αποδεικνύει ακόμα μια φορά, μέσω των προτάσεών της και της δράσης της, τη χρησιμότητά της για τον πολίτη.

για τους φυλακισμένους απεργούς πείνας

Όχι στο Όνομά μας

“Είναι απαράδεκτη η κατάσταση στις ελληνικές φυλακές. Είναι κύριο θέμα η ριζική αλλαγή του σωφρονιστικού συστήματος”.

–Κάρολος Παπούλιας, 6/11/08

“Είμαστε άνθρωποι – κρατούμενοι. Άνθρωποι, λέω”

- Βαγγέλης Πάλλης, Κρατούμενος, 9/11/08

Από τις τρεις Νοεμβρίου μία εκκωφαντική κραυγή συνταράσσει τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας. Από τις τρεις Νοεμβρίου σύσσωμοι οι κρατούμενοι όλης της χώρας κατεβαίνουν σε απεργία πείνας διεκδικώντας το αυτονόητο : τη χαμένη τους αξιοπρέπεια. Απέναντί τους αντιμετωπίζουν την εκκωφαντική σιωπή των κραταιών ΜΜΕ και την παντελή αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας. Σε αυτές τις πρακτικές όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο ΔΕ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ.

Η κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είναι απερίγραπτη και μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο με τη σκληρή γλώσσα των μαθηματικών. Στα κατ’ επίφαση “σωφρονιστικά” ιδρύματα της χώρας έχουν καταγραφεί συνολικά 417 θάνατοι την τελευταία δεκαετία, ενώ ο ρυθμός τους έχει απογειωθεί σε τέτοιο σημείο, ώστε σήμερα να σβήνουν στα χέρια του κράτους τέσσερις άνθρωποι το μήνα. Η πληρότητα αγγίζει το 168% (10.113 κρατούμενοι για 6.019 θέσεις) με την αναλογία χώρου για κάθε άνθρωπο να φτάνει σε περιπτώσεις το 1τμ. Με ημερήσιο κρατικό έξοδο ανά κρατούμενο τα 3,60 Ευρώ τα συσσίτια που παρέχονται είναι άθλια, οι υποδομές θυμίζουν μεσαίωνα και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι ελλιπέστατη. Συγχρόνως, το Ελληνικό δικαστικό σύστημα στέλνει στη φυλακή έναν στους χίλιους κατοίκους της χώρας με τους έγκλειστους χωρίς δίκη (υπό προσωρινή κράτηση) να αγγίζουν το 30% του συνολικού αριθμού των κρατουμένων. Αν η ποιότητα μίας Δημοκρατίας κρίνεται από τις φυλακές της, τότε η Δημοκρατία μας ασθμαίνει. Αν η τιμώρηση παραβατικών συμπεριφορών με εγκλεισμό γίνεται από το κράτος στο όνομα της κοινωνίας, τότε για την κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είμαστε όλοι υπόλογοι, με συντριπτικές όμως ευθύνες να αναλογούν στην κρατική μηχανή. Σε αυτή την πραγματικότητα όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ.

Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται από επίσημους φορείς για τις Ελληνικές φυλακές σκιαγραφούν εικόνα κολαστηρίων. Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (2007) διαπιστώνει βασανιστήρια, απάνθρωπη μεταχείριση και απειλές κατά της ζωής κρατουμένων, σειρά παραβιάσεων αναφορικά με τις συνθήκες κράτησης, ελλείμματα στη διερεύνηση και τιμωρία των ενόχων, αποσιώπηση περιστατικών βίας με την συμπαιγνία ιατρών και φυλάκων, απαράδεκτες συνθήκες ιατρικής περίθαλψης και ιατρικού ελέγχου στους κρατούμενους κλπ. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει εκδώσει σειρά καταδικαστικών για την Ελλάδα αποφάσεων που αφορούν κακομεταχείριση ή/και παραβιάσεις άλλων δικαιωμάτων κρατουμένων από σωφρονιστικές αρχές. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει πάρει απόφαση – καταπέλτη για τα κακώς κείμενα στις φυλακές, προτείνοντας άμεσες δράσεις για την επίλυση τους. Ο Συνήγορος του Πολίτη διαμαρτύρεται για την παντελή έλλειψη συνεργασίας των αρμόδιων κρατικών φορεών μαζί του, λόγω της οποίας έχει ουσιαστικά απαγορευτεί η είσοδός του στις φυλακές της χώρας τα τελευταία δύο χρόνια. Οι δικηγορικοί σύλλογοι όλης της χώρας, μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως η Διεθνής Αμνηστία, και πολλοί πολιτικοί/κοινωνικοί φορείς καταγγέλλουν την απαράδεκτη κατάσταση και ζητούν ευρύτερη συνεργασία για το ξεπέρασμα του προβλήματος. Αν ανθρώπινα είναι τα δικαιώματα που πρέπει να απολαμβάνει κάθε ανθρώπινο ον, κάθε στέρησή τους στις Ελληνικές φυλακές αποτελεί ανοιχτή πληγή για την κοινωνία μας. Σε αυτή την κατάσταση όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΑΒΑΤΟ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.

Με την απεργία πείνας οι κρατούμενοι καταφεύγουν στο τελευταίο οχυρό αντίστασης, που τους έχει απομείνει, το σώμα τους. Είχε προηγηθεί έσχατη έκκλησή τους προ μηνός προς τους ιθύνοντες να ενσκήψουν στο πρόβλημα, καθώς δεν πήγαινε άλλο. Για να λύσουν την απεργία πείνας ζητούν την ικανοποίηση αιτημάτων, που αποκαθιστούν την χαμένη τους αξιοπρέπεια και επανακτούν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά τους, αιτημάτων συγκεκριμένων, αξιοπρεπών και άμεσα υλοποιήσιμων. Απέναντι στις κινητοποιήσεις των κρατουμένων η πολιτική ηγεσία εξαντλεί τη δράση της σε αδιαφορία, υποσχέσεις και καταστολή των κινημάτων τους. Τυχόν αδιαφορία και αναλγησία της πολιτικής ηγεσίας όμως και σε αυτή τη φάση θα σημαίνει νεκρούς απεργούς πείνας. Στη μετωπική λοιπόν σύγκρουση που επιλέγουν οι κρατούμενοι της χώρας για τη διεκδίκηση των ανθρωπίνως αυτονόητων δε μπορούμε να μένουμε απαθείς σταυρώνοντας τα χέρια και περιμένοντας τις ειδήσεις των θανάτων από τις απεργίες πείνας αλλά θα σταθούμε αλληλέγγυοι. Αν η περιφρούρηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιβάλλουν την επαγρύπνιση όλων μας, τώρα είναι λοιπόν η στιγμή να πάρουμε θέση όλοι απέναντι στο πρόβλημα χωρίς αδιαφορίες και υπεκφυγές.

Απέναντι στην τεταμένη κατάσταση στις φυλακές όλης της χώρας όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο καθιστούμε την πολιτική ηγεσία απολύτως υπεύθυνη για ό,τι συμβεί και απαιτούμε άμεσα την τόσο θεσμική όσο και στην πράξη ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.

ΥΓ: του φιλελεύθερου: προσυπογράφω. Διαμαρτύρομαι για τη σιγή των παραδοσιακών ΜΜΕ. Και σημειώνω ότι πρέπει πραγματικά να γνωρίζεις ΤΙ σημαίνει ελληνική φυλακή για να καταλάβεις…

Ουραγός η Ελλάδα στην ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας

Την τελευταία θέση μεταξύ των 27 κρατών-μελών της ΕΕ κατέχει η Ελλάδα σχετικά με την ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της Κομισιόν, τα οποία απαντούν σε ερώτηση που έθεσε ο ευρωβουλευτής του ΣΥΝ, Δημήτρης Παπαδημούλης στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Σύμφωνα, λοιπόν, με τα πρόσφατα στοιχεία της Κομισιόν η Ελλάδα κατέχει την 27^η θέση, μετά και από τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία στην ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, ενώ η Κομισιόν έχει ήδη κινήσει εναντίον της χώρας μας προδικαστική και δικαστική διαδικασία για 34 κοινοτικές οδηγίες που δεν έχουν ενσωματωθεί στο εθνικό δίκαιο.

via Ουραγός η Ελλάδα στην ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας - in.gr

Ομιλίες για την καρδιά και τον νου « βλέμμα

Αντιπροτείνει την ελπίδα και την ένωση, την τελειοποίηση και την αγάπη, σαν ρεαλιστικό πρόγραμμα. Ριζωμένος στην μακρά αμερικανική παράδοση φλογερών φιλελεύθερων ρητόρων και χριστιανών ιεροκηρύκων, ο σαραντάρης απόφοιτος του Χάρβαρντ, ο ακροατής της ραπ και χειριστής του YouTube, χρησιμοποιεί ακριβώς αυτό τον διαχρονικό λόγο, αυτή τη φλογερή λαλιά, που τον διαφορίζει από τον ξύλινο λόγο των συγχρόνων του πολιτικών, από την συναισθηματική και πνευματική τους φτώχεια.

via Ομιλίες για την καρδιά και τον νου « βλέμμα

Golden ή rotten boys; κράτος και τραπεζικό σύστημα

Golden ή rotten boys: είναι αυτό το δίλημμα;

Golden boys (χρυσά αμειβόμενοι ιδιωτικοί υπάλληλοι) ή rotten boys (διεφθαρμένοι κρατικοδίαιτοι αξιωματούχοι): είναι αυτό το δίλημμα;

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε προηγούμενη ανακοίνωσή της είχε προτείνει συγκεκριμένο πλαίσιο αρχών για πραγματική έξοδο του τραπεζικού συστήματος από την κρίση. Δυστυχώς στο μεταξύ διάστημα η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση κινήθηκαν στην αντίθετη κατεύθυνση από αυτή της εξυπηρέτησης των συμφερόντων των πολιτών.

Ποιο συγκεκριμένα, το νομοσχέδιο που κατέθεσε η κυβέρνηση για την «ενίσχυση της ρευστότητας της οικονομίας και την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης» προβλέπει ενίσχυση της ρευστότητας των τραπεζών κα υποχρεώνει όποια τράπεζα κάνει χρήση των μέτρων ρευστότητας να πραγματοποιήσει και αύξηση κεφαλαίου, με συμμετοχή του Δημοσίου, είτε τη χρειάζεται είτε όχι! Με τον τρόπο αυτό επιβάλλεται η συμμετοχή εκπροσώπου του ελληνικού δημοσίου στα διοικητικά συμβούλια των ιδρυμάτων με δικαίωμα αρνησικυρίας σε θέματα διανομής κερδών και παροχών προς τα στελέχη των πιστωτικών ιδρυμάτων. Ο κ. Παπανδρέου με μεγαλύτερη ειλικρίνεια προχώρησε ένα βήμα παραπέρα καλώντας «όπου χρειαστεί, το Δημόσιο να παρέμβει αγοράζοντας μετοχές, κάνοντας -για να μην κρυβόμαστε- μερική κρατικοποίηση, αποκτώντας λόγο στη στρατηγική και τη διαχείριση».

Με αφορμή λοιπόν την κρίση, το κράτος επιδιώκει να μετατραπεί σε συνδιοικητή-μεγαλομέτοχο των ιδιωτικών πιστωτικών ιδρυμάτων της χώρας. Πολλοί παρουσιάζουν αυτή την εξέλιξη σαν θετική καθώς το «καλό κράτος» θα βάλει τις τράπεζες στην υπηρεσία της κοινωνίας και θα περιορίσει την απληστία των golden boys. Είναι όμως έτσι;

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία καλεί τον ενημερωμένο πολίτη να αναλογιστεί που οδηγήθηκαν τα ασφαλιστικά ταμεία από το «καλό κράτος» στα οποία ασκούσε και συνεχίζει να ασκεί ασφυκτικό έλεγχο. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία υπενθυμίζει ότι ούτε η εποπτεία της Τράπεζας της Ελλάδος, ούτε ο κυβερνητικός επίτροπος, ούτε η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, ούτε η πολιτική ηγεσία εμπόδισαν τα rotten boys, δηλαδή τα μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων των Ασφαλιστικών Ταμείων να εξανεμίσουν τα αποθεματικά και να οδηγήσουν τα ταμεία στη κατάρρευση.

Αφού λοιπόν το «καλό κράτος» δεν έσωσε τα ασφαλιστικά ταμεία, χαρίζει σε μοναστήρια δημόσιες εκτάσεις, φορολογεί χωρίς να δίνει λογαριασμό, γιατί να πιστέψουμε ότι θα σώσει το τραπεζικό σύστημα; Για τη Φιλελεύθερη Συμμαχία η μετατροπή του κράτους σε συνδιοικητή-μεγαλομέτοχο των ιδιωτικών πιστωτικών ιδρυμάτων της χώρας θα θέσει σε κίνδυνο τη λειτουργία τους και, όπως έγινε με τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων, θα θέσει σε κίνδυνο τις αποταμιεύσεις των πολιτών σε αυτά.

Η αδυναμία κυβέρνησης και αντιπολίτευσης να προτείνουν σχέδιο εξόδου από τη κρίση αποδεικνύει ότι το πραγματικό πρόβλημα της χώρας είναι καταρχήν πρόβλημα επάρκειας του πολιτικού προσωπικού της. Ακόμα όμως και αν είχαν την ικανότητα να προτείνουν ένα, τεχνικά επαρκές, σχέδιο αντιμετώπισης της τραπεζικής κρίσης η υλοποίηση του θα είχε τα αντίθετα από τα επιθυμητά αποτέλεσμα εφόσον το κράτος παραμένει τεράστιο, αναποτελεσματικό και διεφθαρμένο.

Η Φιλελεύθερη συμμαχία κατέθεσε σε προηγούμενη ανακοίνωσή της συγκεκριμένο πλαίσιο αρχών για πραγματική έξοδο του τραπεζικού συστήματος από την κρίση. Είναι όμως προφανές ότι η υλοποίηση αυτού του πλαισίου από το κράτος προϋποθέτει τη μετατροπή του σε αποτελεσματικό εγγυητή των συμφερόντων των πολιτών. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία προτείνει στο πολιτικό της πρόγραμμα όλα εκείνα τα μέτρα που θα κάνουν πραγματικότητα αυτό το στόχο.

Όχι στην κοροϊδία των νέων για το ασφαλιστικό

Μπροστά στην επαπειλούμενη κατάρρευση τουλάχιστον 2 μεγάλων ασφαλιστικών ταμείων όπως ο Οργανισμός Ασφάλισης Ελευθέρων (!) Επαγγελματιών (ΟΑΕΕ) και του Ταμείου Πρόνοιας των Δημοσίων Υπαλλήλων, το κράτος και το πολιτικό σύστημα της χώρας ευθέως μας κοροϊδεύει και μας κρύβει την αλήθεια. Μας κοροϊδεύει γιατί προσπαθεί να μας πείσει ότι τα μέτρα που παίρνει για το ασφαλιστικό μπορούν να δώσουν λύση. Όλοι ξέρουμε ότι αυτό δεν είναι αλήθεια, διότι τα μέτρα απλώς μεταφέρουν το πρόβλημα κατά μερικά χρόνια αργότερα. Όλοι ξέρουμε ότι με βάση τα δημογραφικά δεδομένα στο μέλλον οι εργαζόμενοι θα είμαστε λιγότεροι από τους συνταξιούχους.

Μας κοροϊδεύει διότι φαίνεται ότι σε στιγμές κρίσης (όπως με τις τράπεζες σήμερα) μπορούν και αποφασίζουν να δανειστούν, εκτός δημοσιονομικών κανόνων. Τους πληροφορούμε λοιπόν ότι για εμάς τους νέους το ετοιμόρροπο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας αποτελεί ΣΗΜΕΡΑ μια τεράστια ΚΡΙΣΗ. Μία κρίση που απαιτεί τώρα ΑΛΛΑΓΗ, μια λέξη που τόσο ρηχά φρόντισαν κάποιοι να υιοθετήσουν εξ Αμερικής αλλά φρόντισαν να μην ασχοληθούν με το περιεχόμενό της – τουλάχιστον στο ασφαλιστικό. Έχοντας συναίσθηση των ευθυνών μας, δε μπορούμε να ζητούμε να δανειστεί το κράτος αλλά απαιτούμε μια άλλη πολιτική που να διασφαλίζει τις εισφορές μας στο μέλλον!

Κράτος και πολιτικό προσωπικό μας κρύβουν την αλήθεια ότι βασικός λόγος διατήρησης του υφιστάμενου συστήματος με τα κρατικά ελεγχόμενα ταμεία είναι το βόλεμα, σε έμμισθες ή αποζημιούμενες θέσεις, πολιτικών-κομματικών φίλων, συνδικαλιστών και κολλητών. Μας κρύβουν ότι βασικός λόγος της διατήρησης του υφιστάμενου συστήματος οικονομικής διαχείρισης των ταμείων για πολλά χρόνια είναι η συν-διαχείριση με άλλους οικονομικούς πόρους του κράτους προκειμένου να διασφαλίζεται μία, εκτός προϋπολογισμού, ευχέρεια χρηματοοικονομικών κινήσεων.

Τα κράτος και το σημερινό πολιτικό προσωπικό όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων θέλουν να ρίξουν το βάρος του ασφαλιστικού ζητήματος στις επόμενες δεκαετίες, για να γλιτώσουν τις δύσκολες, προς το κομματικό ακροατήριό τους, αποφάσεις σήμερα! Θέλουν να υποθηκεύσουν το μέλλον της σημερινής νέας γενιάς, διότι όταν θα έρθει η ώρα της δικής μας συνταξιοδότησης αυτοί δεν θα είναι πια μαζί μας!

Το κράτος και το πολιτικό προσωπικό μας κοροϊδεύουν όταν μας μιλάνε για οικονομίες κλίμακας και μείωση λειτουργικών δαπανών ως λύσεις στο υφιστάμενο σύστημα. Σημειώνω ότι τα έξοδα των ταμείων (συμπεριλαμβανομένων των αμοιβών και μισθών) δεν καλύπτονται από το κράτος αλλά από τις εισφορές μας! Με όσες ενοποιήσεις ταμείων έγιναν, και αυτής και της προηγούμενης κυβέρνησης, δεν παρατηρήθηκε πουθενά εξοικονόμηση πόρων αλλά αντίθετα η σπατάλη συνεχίστηκε. Στον τελευταίο μάλιστα ασφαλιστικό νόμο, ενώ κύριο επιχείρημα ήταν η μείωση των δαπανών, αποφασίστηκε το ευτράπελο: η ενοποίηση αφορά μόνο τον τίτλο των ταμείων, αλλά οι δομές του κάθε ταμείου παραμένουν ανεξάρτητες όπως πριν, ως οργανικές μονάδες του νέου ταμείου! Και μας κοροϊδεύουν διπλά, αφού αντί για εξοικονόμηση των πόρων, έστω στις αμοιβές των διοικήσεων, αποφασίζουν αύξηση των αποζημιώσεων και των αμοιβών του κομματικού στρατού που στελεχώνει τις διοικήσεις των ταμείων!

Το σημαντικότερο όμως που φοβούνται όλοι να παραδεχθούν είναι την νομική και πραγματική αλήθεια: με βάση την ασφαλιστική νομοθεσία οι εισφορές που αποδίδει ο καθένας μας στα ασφαλιστικά ταμεία (εργαζόμενοι, εργοδότες, αυταπασχολούμενοι κλπ) καθώς και οι περίφημοι «κοινωνικοί πόροι» (όπως το αγγελιόσημο) ανήκουν όχι στους ίδιους τους ασφαλισμένους αλλά στα ταμεία! Το σημερινό νομικό πλαίσιο στην πραγματικότητα αφαιρεί από τον καθένα μας τα χρήματα των εισφορών του. Κανένας δε μας διασφαλίζει ότι τα λεφτά που αποδίδουμε θα μπορέσουμε κάποτε να τα πάρουμε ως σύνταξη. Και το μόνο που τολμούν να πουν είναι ότι οι συντάξεις είναι εγγυημένες από το κράτος. Αλλά αυτό είναι ένα μεγάλο ψέμα, με βάση τις δημοσιονομικές κατευθύνσεις, σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα… Καταλάβατε; Τα χρήματά μας δε μας ανήκουν! Και κανείς δεν έχει την τόλμη να το παραδεχθεί ευθέως!

Οι νέοι της χώρας σήμερα θέλουμε απλά να μην είμαστε οι μόνοι που θα επωμιστούμε το κόστος (οικονομικό και κοινωνικό) των βέβαια επερχόμενων αλλαγών και των σημερινών καθυστερήσεων. Ειδικά όταν οι προηγούμενες γενιές χρησιμοποίησαν το υπάρχον σύστημα, δε γίνεται τις όποιες λάθος επιλογές να τις χρεωθούν οι γενιές που έρχονται, διότι ευθύνονται κατά τεκμήριο λιγότερο. Δεν είναι δυνατό στο μέλλον οι σημερινοί νέοι να αναλάβουν το σύνολο των συνταξιοδοτικών υποχρεώσεων των μεγαλύτερων ηλικιακά, καθώς η αναλογία εργαζομένων – συνταξιούχων θα είναι για εμάς δυσμενέστατη. Οι λύσεις που θα συζητηθούν και θα πρέπει ΤΩΡΑ να προκριθούν, οφείλουν να δίνουν οπωσδήποτε μακρόχρονη προοπτική στο ασφαλιστικό σύστημα, που θα περιλαμβάνει σενάρια και λύσεις για τα επόμενα τουλάχιστον 40-50 χρόνια και όχι απλές διαχειριστικές λύσεις για τα επόμενα 15-20 χρόνια, όπου θα ξανακληθούμε εμείς οι ίδιοι να αποφασίσουμε τότε επώδυνες λύσεις σε ένα ακόμη πιο δύσκολο πλαίσιο. Και είναι φυσικά απαραίτητο, οι όποιες αναλυτικές και τεκμηριωμένες προτάσεις γίνουν, να περιλαμβάνουν σενάρια και προβολές (με τα σημερινά δεδομένα βέβαια) για την εποχή που οι σημερινοί νέοι θα είναι ώριμοι και κοντά σε συντάξιμη ηλικία.

Είναι μάλλον αυτονόητο ότι αν το κράτος θέλει να εγγυηθεί τις συντάξεις σε ένα σάπιο και ετοιμόρροπο ασφαλιστικό σύστημα μπορεί να το κάνει. Αλλά όχι εις βάρος των νέων. Αντί να μεταθέτει τις υποχρεώσεις που θέλει να αναλάβει για αργότερα, ας το κάνει τώρα (έστω με έναν χρονικό ορίζοντα). Ας αναλάβει τις μαύρες τρύπες και ας αποφασίσουμε με έναν σοβαρό και τεκμηριωμένο διάλογο ένα βιώσιμο με βάση τα δημογραφικά δεδομένα σύστημα. Ένα σύστημα που θα διασφαλίζει ότι ο καθένας μας θα μπορεί να γευθεί το προϊόν του κόπου και του μόχθου του.

Ας αντικαταστήσουμε το σημερινό ασφαλιστικό σύστημα με ένα μεικτό σύστημα που θα διασφαλίζει μακροπρόθεσμα τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος. Ένα τέτοιο νέο μεικτό σύστημα ασφάλισης θα μπορούσε να βασίζεται σε δύο πυλώνες όπου ο καθένας μας θα συμμετείχε, έναν αναδιανεμητικό και έναν κεφαλαιοποιητικό. Ο αναδιανεμητικός πυλώνας θα αφορούσε ένα υποχρεωτικό δημόσιο πρόγραμμα συνταξιοδότησης με στόχο την ανακατανομή του εισοδήματος υπέρ των οικονομικά ασθενέστερων, διασφαλίζοντας μια ελάχιστη εγγυημένη σύνταξη για όλους τους Έλληνες πολίτες ανεξάρτητα προηγούμενου εργάσιμου βίου και εισφορών. Ο κεφαλαιοποιητικός πυλώνας θα αφορούσε ιδιωτικά (ή ημι-κρατικά για μια μεταβατική περίοδο) συνταξιοδοτικά προγράμματα, υποχρεωτικά για το σύνολο των εργαζομένων, τα οποία θα στηρίζονται στις αρχές της ανταποδοτικότητας, του ανταγωνισμού και της ατομικής ευθύνης.

Επιτέλους ας σταματήσει το ψέμα, η υποκρισία και η κοροϊδία! Ας κάνουμε μια σοβαρή και τεκμηριωμένη συζήτηση και ας πάρουμε αποφάσεις που θα δίνουν πραγματικές λύσεις. Φτάνει πια η εξυπηρέτηση συμφερόντων και το βόλεμα. Οι ανάγκες είναι επιτακτικές και χρειάζονται λύσεις. Είμαστε το παρόν και μέλλον – και το μέλλον δεν μπορεί να περιμένει…

Θοδωρής Καραουλάνης

Αντιπρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Νεολαίας και ιδρυτικό μέλος της Φιλελεύθερης Συμμαχίας

Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε:

Στο e-rooster (http://e-rooster.gr/11/2008/1011)

Στο press-gr (http://press-gr.blogspot.com/2008/11/blog-post_08.html)

Στο troktiko (http://troktiko.blogspot.com/2008/11/blog-post_5072.html)

Στη Φιλελεύθερη Αθήνα (http://athina.greekliberals.net/0010000006)

Στη Φιλελεύθερη Αττική (http://attiki.greekliberals.net/0010000062)

Στη Φιλελεύθερη Ρούμελη (http://stereaellada.greekliberals.net/0010000026)

Γιατί θέλω τον Obama για πρόεδρο των ΗΠΑ

Κάποιοι φίλοι με ρωτάνε γιατί υποστηρίζω από τους προκριματικούς ακόμη τον Barack Obama για πρόεδρο των ΗΠΑ, γιατί επιμένω ότι πρέπει να εκλεγεί πρόεδρος. Νομίζω ότι πρέπει να παραθέσω τους λόγους που με έκαναν να επιλέξω. Άλλωστε η πολιτική είναι πάντα μια τέχνη των επιλογών….

Θέλω Obama γιατί δε θέλω να υπάρχουν οι φυλακές του Γκουαντάναμο.

Θέλω Obama γιατί ήρθε η ώρα να εκλεγεί Πρόεδρος των ΗΠΑ ένας μη-τυπικός Αμερικάνος.

Θέλω Obama γιατί συμβολίζει το αμερικάνικο όνειρο στη σύγχρονή του εκδοχή, όλα αυτά για τα οποία κάποιοι λίγοι Έλληνες θαυμάζουμε το αμερικάνικό σύστημα και τρόπο ζωής.

Θέλω Obama γιατί ήρθε η ώρα να δικαιωθούν με την προεδρική εκλογή οι αγώνες για τα ανθρώπινα, ατομικά και πολιτικά δικαιώματα του προηγούμενου αιώνα.

Θέλω Obama γιατί με έχει ενθουσιάσει η συμμετοχή των πολιτών που τον υποστηρίζουν.

Θέλω Obama γιατί επέλεξε τον δύσκολο δρόμο της χρηματοδότησης χωρίς τη συμμετοχή του κράτους στις δαπάνες.

Θέλω Obama γιατί μας έδειξε έναν νέο τρόπο πολιτεύεσθαι, μετριοπαθή, σύγχρονο, ηλεκτρονικό.

Θέλω Obama γιατί έχει καλή ομάδα, μου αρέσει ο Biden και με αυτήν την επιλογή έδειξε ότι ξέρει να παίρνει αποφάσεις.

Θέλω Obama γιατί χρειαζόμαστε τις ΗΠΑ μέρος του διεθνούς δικαίου και στυλοβάτη των διεθνών οργανισμών.

Θέλω Obama γιατί θαυμάζω τους αυτοδημιούργητους ανθρώπους.

Θέλω Obama γιατί θαυμάζω την πορεία της ζωής του.

Θέλω Obama γιατί με κάνει να πιστεύω ότι έχει συνολικότερη εικόνα του κόσμου.

Θέλω Obama γιατί πρέπει να μπει ένα τέρμα στις ιδεοληψίες των νεοσυντηρητικών.

Θέλω Obama γιατί υποστηρίζει τα αυτονόητα πολιτικά και ατομικά δικαιώματα.

Θέλω Obama γιατί πιστεύω στο αμερικάνικο θεσμικό σύστημα και χρειάζεται Δημοκρατικός Πρόεδρος στον ορισμό των νέων μελών του Ανωτάτου Δικαστηρίου.

Θέλω Obama γιατί σε περιόδους κρίσης οι φονταμενταλιστές οποιασδήποτε ιδεολογίας είναι επικίνδυνοι.

Θέλω Obama γιατί οι βιαστές της απελευθέρωσης των αγορών πρέπει να τιμωρηθούν.

Θέλω Obama γιατί ο κρατισμός των νεοσυντηρητικών οδήγησε μια ακμαία οικονομία στην κρίση.

Θέλω Obama γιατί ο παρεοκρατικός καπιταλισμός της διοίκησης Μπους είναι η χειρότερη μορφή παρέμβασης στην αγορά, μια σύγχρονη απωθητική μορφή φεουδαρχίας.

Θέλω Obama γιατί πιστεύω στην αξία και τη δυναμική των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων και των εταιρικών κολοσσών.

Θέλω Obama γιατί φοβάμαι την εκδοχή κεντρικού σχεδιασμού και ποδηγέτησης της αγοράς που υπηρέτησαν οι νεοσυντηρητικοί.

Θέλω Obama γιατί πιστεύω ότι δουλειά του κράτους είναι να ασχολείται μόνο με αυτά που πραγματικά οφείλει να κάνει: να παρέχει ασφάλεια, δικαιοσύνη και ίσες ευκαιρίες, ενώ θα φροντίζει για ένα ελάχιστο επίπεδο διαβίωσης αυτών που έχουν πραγματικά ανάγκη.

Θέλω Obama γιατί αυτό που χρειάζεται ένα κράτος είναι να βάζει κανόνες – και το ίδιο να τους ακολουθεί πρώτο από όλους.

Θέλω Obama γιατί ελπίζω κάποια στιγμή να καταργηθεί ο Patriot Act, να ξαναγίνουν οι ΗΠΑ εκείνο το θεσμικό σύστημα που κάποτε θαυμάζαμε.

Και…

Τέλος θέλω Obama γιατί αν κερδίσει νομίζω ότι θα είναι ό,τι πιο κοντινό στην καλύτερη αμερικάνικη διοίκηση ever: Bartlet Administration!

Ναι, φοβάμαι ότι μπορεί ο Obama με τους Δημοκρατικούς να ακολουθήσουν μια οικονομική πολιτική που δε θα συμφωνώ, όμως ελπίζω στις δυνατότητες της αμερικάνικης κοινωνίας να μην επιτρέψει το πισωγύρισμα. Φοβάμαι όμως πολύ περισσότερο τον ΜακΚέην και τους (νέο)συντηρητικούς, ενώ δε θα υποστήριζα ποτέ τον Nader. Επίσης δεν υπήρξα ποτέ μου libertarian, για να κάνω μια ελευθεριακή επιλογή.

Ναι η ζωή και η πολιτική αποτελούνται κυρίως από επιλογές: ναι δεν πιστεύω στα μονοκομματικά συστήματα εξουσίας. Αλλά μπροστά στο κίνδυνο των νεοσυντηρητικών, διαλέγω Obama.

Ναι, με φοβίζει ότι οι Δημοκρατικοί είναι πιθανόν να ελέγχουν όλες τις εξουσίες. Αλλά δεν νομίζω ότι αυτοί οι φόβοι θα επαληθευθούν.

Και ναι, χρειάζεται στις ΗΠΑ αλλαγή!

Οι Νέοι πολεμούν τη διαφθορά για να εξασφαλίσουν το μέλλον τους

Το Εθνικό Συμβούλιο Νεολαίας και η ΜΚΟ Διεθνής Διαφάνεια – Ελλάς, διοργανώνουν από κοινού εκδήλωση στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών την Τετάρτη 29 Οκτωβρίου 2008 (18:00 – 21:00) με θέμα:

«Οι Νέοι πολεμούν τη διαφθορά για να εξασφαλίσουν το μέλλον τους»

Οι νέοι επηρεάζονται από το κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο ζουν. Υιοθετούν τις αρχές και τις αξίες του. Παράλληλα, όμως το κοινωνικό περιβάλλον αποκτά την ταυτότητα και τα χαρακτηριστικά που του δίνουν οι άνθρωποι που ζουν σ’ αυτό. Η Μη Κυβερνητική Οργάνωση «Διεθνής Διαφάνεια Ελλάς» πιστεύει ότι αυτή η διαδραστική σχέση είναι που επιτάσσει την ανάδειξη των ΝΕΩΝ σε ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ του αγώνα για την καταπολέμηση της διαφθοράς. Κατά συνέπεια, οι «νέοι του σήμερα» μεγαλώνοντας στο σύγχρονο κοινωνικό περιβάλλον και βιώνοντας τη σύγχρονη καθημερινότητα, στην οποία είναι έκδηλα τα φαινόμενα διαφθοράς, είναι βέβαιο ότι θα αποτελέσουν τους «πολίτες του αύριο» που δεν θα επιτρέψουν τη διαιώνιση των εν λόγω φαινομένων. Άλλωστε το Εθνικό Συμβούλιο Νεολαίας στο πρόσφατο συνέδριο του αποφάσισε να συμμετέχει ενεργά στην πρωτοβουλία της «Ανοικτής Κοινωνικής Συμμαχίας για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς», να αναλάβει δράση για την προώθηση της αλλαγής νοοτροπίας στο ζήτημα αυτό και να εστιάσει σε θέματα εκπαίδευσης, κυρίως μη – τυπικής, για την καταπολέμηση της διαφθοράς και την προώθηση της διαφάνειας. Σε αυτό το πλαίσιο η Διεθνής Διαφάνεια- Ελλάς & το Εθνικό Συμβούλιο Νεολαίας, τοποθετούν τους ΝΕΟΥΣ στην πρώτη γραμμή του αγώνα για τη καταπολέμηση της διαφθοράς και τους δίνει τη δυνατότητα να εγκαινιάσουν τον διάλογο που θα πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο της 13ης Παγκόσμιας Συνδιάσκεψης κατά της Διαφθοράς.

Στην εκδήλωση έχουν προσκληθεί ως ομιλητές εκπρόσωποι της κυβέρνησης, των κομμάτων του κοινοβουλίου και της κοινωνίας των πολιτών.

Η συμμετοχή των νέων, των οργανώσεων νέων και της κοινωνίας των πολιτών στη συζήτηση που θα ακολουθήσει κάθε τοποθέτησης των ομιλητών είναι σημαντική, δεδομένου ότι με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να μεταδώσουμε τη θέλησή μας για καταπολέμηση της διαφθοράς και θα καταδείξουμε με ζωντανό λόγο και νεανικό παλμό το ενδιαφέρον μας και τη δέσμευσή μας.

«Οι Νέοι πολεμούν τη διαφθορά για να εξασφαλίσουν το μέλλον τους»

Τετάρτη 29 Οκτωβρίου 2008
Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Πρόγραμμα

18:00 – 18:30
Αντρέας Λυκουρέντζος, Υφυπουργός Παιδείας
Παντελής Σκλιάς, Γεν. Γραμματέας Νέας Γενιάς
Βασιλική Θεοδοσίου, Γεν. Γραμματέας της ΜΚΟ «Διεθνής Διαφάνεια- Ελλάς»
Γιώργος Στασινός, Πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Νεολαίας
Geo Sung Kim, μέλος του ΔΣ της «Διεθνής Διαφάνεια»

18:30 – 19:30 Διαφθορά & Αγορά Εργασίας
Λευτέρης Αυγενάκης, βουλευτής Ν.Δ.
Εύα Καϊλή, βουλευτής ΠΑΣΟΚ
Θέμης Παπαδημόπουλος, Jade Hellas & opencoffee.gr

19:30 – 19:45 Διάλειμμα

19:45 – 21:00 Διαφθορά & Εκπαίδευση
Μιχάλης Κατρίνης, βουλευτής ΠΑΣΟΚ
Θάνος Πλεύρης, βουλευτής ΛΑΟΣ
Χρήστος Σταϊκούρας, βουλευτής ΝΔ
Άγγελος Συρίγος, Ειδικός Γραμματέας Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης

21:00 -21:15 Συμπεράσματα

περί δικαιωμάτων των αποφοίτων παραρτημάτων ξένων πανεπιστημίων

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο  υπέρ των εργασιακών δικαιωμάτων των αποφοίτων παραρτημάτων ξένων πανεπιστημίων.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία χαιρετίζει τη σημερινή απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου με την οποία υπογραμμίζεται ότι η μη αναγνώριση από τη χώρα μας των διπλωμάτων και των εργασιακών δικαιωμάτων των αποφοίτων των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών και των παραρτημάτων ξένων πανεπιστημίων συνιστούν παραβίαση του κοινοτικού δικαίου. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία υπενθυμίζει ότι στις 20 Οκτωβρίου 2007 έληξε η προθεσμία που έθετε η κοινοτική οδηγία 2005/36/ΕΚ της 7ης Σεπτεμβρίου 2005 που κατοχυρώνει τα επαγγελματικά δικαιώματα όσων διαθέτουν πτυχία ευρωπαϊκών πανεπιστημίων, ανεξάρτητα από τον τόπο των σπουδών τους. Η οδηγία αυτή αποτελεί αναθεώρηση και συμπλήρωση της παλαιότερης 89/48/ΕΟΚ της 21ης Δεκεμβρίου 1988, η μη έγκαιρη εφαρμογή της οποίας οδήγησε στην καταδικαστική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου C-365/93 κατά της Ελλάδας στις 23 Μαρτίου 1995.

Στη πολιτική παραβίασης του κοινοτικού δικαίου συναινούσαν όλα τα κόμματα με στόχο να μην αποκτήσουν ποτέ επαγγελματικά δικαιώματα στην Ελλάδα όσοι Έλληνες πολίτες διαθέτουν πτυχία πανεπιστημίων του εξωτερικού ή παραρτημάτων τους που λειτουργούν νόμιμα στη χώρα. Έτσι, κυβέρνηση και αντιπολίτευση, στο όνομα της “δημόσιας δωρεάν παιδείας”, δεν δίσταζαν να παρανομούν για να μη ξεφύγει η ελληνική παιδεία από τον διακομματικό έλεγχο των καθηγητικών και φοιτητικών συντεχνιών που λεηλατούν τους πόρους της εκπαίδευσης.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι οι φόροι που διαθέτει ο έλληνας φορολογούμενος για την παιδεία αποτελούν δική του περιουσία, την οποία και θα πρέπει να είναι ελεύθερος να διαθέτει στο εκπαιδευτικό ίδρυμα (κρατικό ή παράρτημα ξένου πανεπιστημίου) που αυτός, και μόνο αυτός, επιλέγει να εμπιστευτεί την μόρφωση των παιδιών του. Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο εφόσον κάθε εκπαιδευτικό ίδρυμα ανεξαρτητοποιηθεί από το κράτος και η χρηματοδότηση του εξαρτηθεί αποκλειστικά από την απόφαση κάθε γονέα να το επιλέξει για την εκπαίδευση των παιδιών του. Η χρηματοδότηση αυτή μπορεί να γίνεται μέσω ενός κουπονιού εκπαίδευσης που θα διατίθεται κατ΄έτος, από το κράτος, στον κάθε γονέα φοιτητή ή μαθητή και το οποίο θα είναι εξαργυρώσιμο για να καλύψει τα “δίδακτρα” του εκπαιδευτικού ιδρύματος που ο ίδιος επέλεξε. Με σημερινούς υπολογισμούς, κάθε γονέας θα δικαιούνταν για κάθε του παιδί ένα κουπόνι αξίας 4.000 ευρώ κατ΄έτος, όσο δηλαδή κοστίζει η “δωρεάν” δημόσια εκπαίδευση για κάθε μαθητή και φοιτητή της χώρας μας κάθε χρόνο.

Η σημερινή απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου μπορεί να αποτελέσει την αρχή για τη διεύρυνση του ανταγωνισμού στην εκπαίδευση και να συμβάλλει στην αναβάθμιση της ποιότητας των παρεχόμενων εκπαιδευτικών υπηρεσιών προς όφελος των νέων της χώρας.

Γιατί να πηγαίνουν οι φόροι σου για την παιδεία χαμένοι;

προσφυγή στην ΕΕ για άρση των διακρίσεων

Προσφυγή κατά της κυβέρνησης για το “σύμφωνο” των αθέμιτων διακρίσεων.

Χθες 9.10.2008 κατατέθηκε στη Βουλή από το υπουργείο Δικαιοσύνης ένα πολυδιαφημισμένο νομοσχέδιο, το οποίο περιέχει παγκόσμια πρωτοτυπία: καθιερώνει δικαίωμα σύναψης “συμφώνου ελεύθερης συμβίωσης” αποκλειστικά και μόνο για τα ετερόφυλα ζευγάρια. Εξαιρώντας τα ομόφυλα ζευγάρια από την δυνατότητα σύναψης συμφώνου συμβίωσης, η κυβέρνηση παραβιάζει το δικαίωμα σεβασμού της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής, σε συνδυασμό με την απαγόρευση αθέμιτων διακρίσεων (άρθρα 8 και 14 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου), όπως έχει ήδη γνωμοδοτήσει η Εθνική Επιτροπή των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Ο αποκλεισμός των ομόφυλων ζευγαριών από το δικαίωμα σύναψης συμφώνου συμβίωσης συνεπάγεται επίσης παράβαση θεμελιωδών ελευθεριών του Κοινοτικού Δικαίου.

Η Ελλάδα, ως χώρα υποδοχής Ευρωπαίων πολιτών, απαγορεύοντας τη σύναψη συμφώνου συμβίωσης σε ομόφυλα ζευγάρια, αρνείται την ιδιότητα του “μέλους της οικογένειας” σε πρόσωπα έχουν συνάψει σύμφωνο με ομόφυλους τους Ευρωπαίους πολίτες (σε άλλα κράτη της ΕΕ) ή επιθυμούν να συνάψουν σύμφωνο στην Ελλάδα. Με αυτό τον τρόπο, η κυβέρνηση αποστερεί από τα ομόφυλα ζευγάρια που έχουν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης σε άλλα κράτη της ΕΕ, τα διευρυμένα κοινοτικά οικογενειακά δικαιώματα εισόδου, εξόδου, προσωρινής και μόνιμης διαμονής στην Ελληνική επικράτεια, όπως αυτά προβλέπονται στην Οδηγία 2004/38.

ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ

Τα νομικά προβλήματα σχετικά με τις κοινοτικού δικαίου υποχρεώσεις της Ελλάδας είχε επιγραμματικά επισημάνει το Σεπτέμβρη του 2008 και ο Επίτροπος κ. Μπαρρό, αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής υπεύθυνος για τις εσωτερικές υποθέσεις. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία προσφεύγει σήμερα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ζητώντας να ασκήσει τις αρμοδιότητές της, ώστε η Ελλάδα να άρει τις αθέμιτες διακρίσεις που εμποδίζουν σε ομόφυλα ζευγάρια να ασκήσουν τις θεμελιώδεις κοινοτικές ελευθερίες της εισόδου, εξόδου, προσωρινής και μόνιμης διαμονης στην Ελληνική επικράτεια. Αυτό θα επιτευχθεί με την άρση της αθέμιτης διάκρισης και την κατοχύρωση του δικαιώματος σύναψης συμφώνου συμβίωσης για όλα τα ζευγάρια, ετερόφυλα και ομόφυλα.

Σε περίπτωση που η κυβέρνηση δεν συμμορφωθεί προς τις κοινοτικές της υποχρεώσεις, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπορεί να παραπέμψει την Ελλάδα στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Την Φιλελεύθερη Συμμαχία εκπροσωπεί ενώπιον της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ο δικηγόρος Βασίλης Σωτηρόπουλος.

ΗΜΕΡΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ 2008

ΗΜΕΡΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ 2008

Πρόγραμμα Συνεδρίου της Φιλελεύθερης Συμμαχίας

(18-19 Οκτωβρίου 2008)

Ξενοδοχείο President, λεωφόρος Κηφισίας 43, Αμπελόκηποι, Αθήνα

Σάββατο 18/10/2008:

9.00 – 10.00: Πιστοποίηση συνέδρων

10.00 – 11.00: Άνοιγμα συνεδρίου, εκλογή προεδρείου, χαιρετισμοί φορέων και προσωπικοτήτων.

11.00 – 13.00: Συζήτηση με θέμα: «Φιλελευθερισμός και νέα επιχειρηματικότητα»

Συντονιστής: κ. Θανάσης Μαυρίδης, δημοσιογράφος

Ομιλητές:

• κ. Βασίλης Αλιβιζάκος, μέλος της ομάδας «Γενιά των 700ευρώ»
• κ. Γιώργος Τζιραλής, διοργανωτής του OpenCoffee
• κ. Ζανό Απικιάν, επιχειρηματίας, Συντονιστής της Περιφερειακής Κίνησης Θεσσαλονίκης της Φιλελεύθερης Συμμαχίας
• κ. Ιωάννης Γιαννίτσιος, Πρόεδρος & Διευθύνων Σύμβουλος, DATACON AE
• κ. Τάσος Αβραντίνης, Αντιπρόεδρος της Φιλελεύθερης Συμμαχίας
• κ. Φώτης Περλικός, Πρόεδρος της Φιλελεύθερης Συμμαχίας

13.00 – 15.00: Συζήτηση με θέμα: «Ένα φιλελεύθερο μέλλον για την Ευρώπη»

Συντονιστής: κ. Τάκης Μίχας, δημοσιογράφος

Ομιλητές:

• κ. Daniel Daianu μέλος της φιλελεύθερης ομάδας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, πρώην υπουργός οικονομικών της Ρουμανίας(1997/1998)
• κ. Μιχαήλ Τσινισιζέλης Καθηγητής Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών
• κ. Κωνσταντίνος Ζώρας, Αντιπρύτανης Πανεπιστημίου Αιγαίου
• κ. Θανάσης Παπανδρόπουλος, επίτιμος πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων
• κ. Νίκος Ράπτης, δρ. εκπαιδευτικός, διαχειριστής της ιστοσελίδας «Προοδευτική Πολιτική»
• κ. Μανώλης Μανωλεδάκης, Αντιπρόεδρος της Φιλελεύθερης Συμμαχίας

15.00 – 16.00: Διάλλειμα

16.00 – 18.00: Συζήτηση με θέμα: «Ιδιωτικότητα για τους ιδιώτες, Δημοσιότητα για το Δημόσιο»

Συντονιστής: κ. Πάσχος Μανδραβέλης, δημοσιογράφος

Ομιλητές για θέματα e-privacy:

• κ. Γιώργος Πάνζαρης, ιστολόγιο “The Reality Tape“
• κ. Δημοσθένης Καπώνης, ιστολόγιο “Cosmix“

Ομιλητές για θέματα πρόσβασης και επαναχρησιμοποίησης των Δημόσιων Δεδομένων, από την πρωτοβουλία 4Δ:

• κ. Παναγιώτης Βρυώνης, ιστολόγιο “vrypan|net“
• κ. Σπύρος Ντόβας, ιστολόγιο “Πολιτεύομαι!“, ιδρυτικό μέλος της Φιλελεύθερης Συμμαχίας

18.00 – 20.00: Συζήτηση με θέμα: «Φιλελευθερισμός και Αριστερά»

Συντονιστής: κ. Δημήτρης Σκάλκος, πολιτικός επιστήμονας-διεθνολόγος, Γενικός Γραμματέας της Φιλελεύθερης Συμμαχίας

Ομιλητές:

• κ. Ανδρέας Ανδριανόπουλος, πρώην υπουργός
• κ. Ιωάννης Κάλλας, αν. καθηγητής κοινωνιολογίας Πανεπιστημίου Αιγαίου
• κ. Διονύσης Γουσέτης, αρθρογράφος
• κ. Μάνος Μαραγκουδάκης, επίκουρος καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου
• κ. Δημήτρης Καλουδιώτης, πολιτικός μηχανικός, πρώην ΓΓ του Υπουργείου Ανάπτυξης
• κ. Μάνος Ματσαγγάνης, Επίκουρος Καθηγητής Δημόσιας Οικονομικής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών
• κ. Θοδωρής Πελαγίδης, Καθηγητής Οικονομικής Ανάλυσης Πανεπιστημίου Πειραιώς
• κ. Άρης Χατζής, Επίκουρος Καθηγητής Φιλοσοφίας Δικαίου και Θεωρίας Θεσμών στο Τμήμα Μεθοδολογίας, Ιστορίας & Θεωρίας της Επιστήμης του Πανεπιστημίου Αθηνών
• κ. Στρατής Κατάκος, εκπαιδευτικός, μέλος της Διοικούσας Επιτροπής της Φιλελεύθερης Συμμαχίας

Κυριακή 19/10/2008:

10.00 – 10.45: Ομιλία κ. Koert Debeuf (Open VLD, Βέλγιο) με θέμα «Βέλτιστες πρακτικές ανάπτυξης φιλελεύθερων κομμάτων στην Ευρώπη»

10.45 – 12.00: Απολογισμός δράσης ΔΕ – Προγραμματισμός

12.00 – 15.00: Τοποθετήσεις-προτάσεις συνέδρων με ανοιχτή λίστα ομιλητών

15.00 – 17.00: Ψηφοφορίες επί απολογισμού και προγραμματισμού δράσης ΔΕ και προτάσεων συνέδρων

17.00: Κλείσιμο Συνεδρίου.

17.00 – 17.30: Κοινή συνεδρίαση ΔΕ, προεδρείου και εφορευτικής επιτροπής για συγγραφή – υπογραφή πρακτικού.

Διεθνής οικονομική κρίση και εγχώρια πολιτική ανεπάρκεια

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωσή της επισημαίνει την  παραπληροφόρηση των Ελλήνων πολιτών σχετικά με τη πραγματική φύση και τα αίτια της οικονομικής κρίσης στις ΗΠΑ. Η καταγγελία των αγορών και η θεοποίηση της κρατικής παρέμβασης αποτέλεσαν τον κοινό παρανομαστή της επιχειρηματολογίας του πολιτικού προσωπικού της χώρας. Επιπλέον, πολιτικοί όλου του πολιτικού φάσματος προβλέπουν, για άλλη μια φορά, την κατάρρευση του καπιταλισμού χωρίς να εξηγούν γιατί δεν επαληθεύτηκαν παρόμοιες προηγούμενες προβλέψεις τους. Για άλλη μια φορά ο άκρατος κρατισμός χρησιμοποιήθηκε από τους πολιτικούς όλων των παρατάξεων με στόχο τη συγκάλυψη της άγνοιάς τους για τη  πολύπλοκη διεθνή πραγματικότητα.

Όπως είναι γνωστό η κατάρρευση της αγοράς κατοικίας στις ΗΠΑ  προκλήθηκε από την κατάρρευση των δύο κολοσσών της αγοράς ενυπόθηκων δανείων, της Fannie Mae και της Freddie Mac που κατέχουν ή έχουν εγγυηθεί σχεδόν το ήμισυ από τα 12 τρισεκατομμύρια δολάρια των εκκρεμών ενυπόθηκων δανείων στις ΗΠΑ. Τα ομόλογα της Fannie Mae και της Freddie Mac έχαιραν ιδίου κύρους με εκείνα του αμερικανικού δημοσίου γιατί οι δύο αυτοί οργανισμοί  είναι ημικρατικοί και τα ομόλογα που εξέδιδαν εξασφάλιζαν μεγαλύτερες αποδόσεις από αυτά των ιδιωτών ανταγωνιστών τους. Ο κρατικός παρεμβατισμός στην αγορά κατοικίας στις ΗΠΑ, μέσω των δύο αυτών οργανισμών, οδήγησε σε σκάνδαλα που είδαν το φώς της δημοσιότητας το 2003 και στη κατάρρευση του συνόλου της αγοράς κατοικίας.

Για τους λόγους αυτούς η αιτούμενη ελευθερία διοχέτευσης δισεκατομμυρίων δολαρίων στα ταμεία των Fannie Mae και Freddie Mac δεν μπορεί να θεωρηθεί λύση καθώς ο μεγαλύτερος κρατικός παρεμβατισμός που εισάγει το σχέδιο Πόλσον θα επιδείνωνε μια ήδη στρεβλή κατάσταση της αγοράς. Η άρνηση, από μεγάλο αριθμό ρεπουμπλικάνων και δημοκρατικών βουλευτών, να ακολουθήσουν τις υποδείξεις των ηγεσιών τους και η καταψήφιση του σχεδίου Πόλσον μόνο θλιβερούς συνειρμούς δημιουργούν σε όσους θα κάνουν συγκρίσεις με τη λειτουργία του Ελληνικού Κοινοβουλίου και τον ρόλο των Ελλήνων βουλευτών.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι οι αντιδράσεις στο σχέδιο αυτό είναι δικαιολογημένες καθώς η διάσωση των Fannie Mae και Freddie Mac με χρήματα των αμερικάνων φορολογουμένων συνιστούν μια απαράδεκτη κρατική παρέμβαση που ιδιωτικοποιεί τα κέρδη και κοινωνικοποιεί τις ζημιές. Παραδόξως, κατά της πολιτικής που ιδιωτικοποιεί τα κέρδη και κοινωνικοποιεί τις ζημιές συντάχθηκε, σε ένα παραλήρημα αριστερισμού, ο κ. Παπανδρέου στην εφημερίδα Επενδυτής, για να ακολουθήσει και ο Συνασπισμός, διαρρηγνύοντας τα ιμάτια τους για τις ζημιές που καλούνται να πληρώσουν οι αμερικάνοι φορολογούμενοι.

Ούτε ο κ. Παπανδρέου όμως, αλλά ούτε ο Συνασπισμός, θεώρησαν σκόπιμο να εξηγήσουν στους Έλληνες πολίτες γιατί δεν δείχνουν ανάλογη ευαισθησία και για τα χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων οι οποίοι πληρώνουν τις ζημιές των Ελληνικών ΔΕΚΟ επί δεκαετίες.

Ανοικτή Κοινωνική Συμμαχία Ακεραιότητας και Διαφάνειας

Η «Ανοικτή Κοινωνική Συμμαχία Ακεραιότητας και Διαφάνειας» είναι μια πρωτοβουλία της οργάνωσης «Διεθνής Διαφάνεια – Ελλάς» για την Ελλάδα του αύριο, ώστε οι ενεργοί πολίτες θα εκφράσουν δημιουργικά και ελεύθερα τις απόψεις τους, αντιδρώντας στη διαφθορά. Κανείς πλέον δεν μπορεί να αποφύγει την παραδοχή ότι η διαφθορά στην Ελλάδα είναι ευρύτατα διαδεδομένη ως πρακτική αλλά και εθιμοτυπικά εδραιωμένη ως νοοτροπία. Η διαπίστωση αυτή αποτελεί πλέον κοινό τόπο κάθε πολίτη.

Η χώρα μας είναι πια αμετάκλητα ενταγμένη στον αναπτυγμένο κόσμο, με θεσμούς δημοκρατίας και δικαίου, και δεν δικαιολογείται το έλλειμμα νομιμότητας. Η προσπάθεια μας αποσκοπεί στη συστηματική αποτροπή και εξουδετέρωση της διαφθοράς σε κάθε της έκφανση. Η ανάγκη αυτή έχει λάβει επείγοντα χαρακτήρα ώστε να αναδειχθούν τα δημιουργικά και πρωτοποριακά στοιχεία της κοινωνίας, που προάγουν τόσο την ανάπτυξη και ενδυναμώνουν τη συνοχή.

Ζητούμενο είναι να προωθηθούν θεσμικές μεταρρυθμίσεις και να διασφαλιστεί η αταλάντευτη θέληση και η ουσιαστική συμβολή τόσο του δημόσιου όσο και του ιδιωτικού τομέα, με την αρωγή της κοινωνίας των πολιτών, του πνευματικού κόσμου και του συνόλου των πολιτικών. Αυτό είναι το όραμα της ΔΔ-Ε για το κοινό μας μέλλον, μια νέα θεώρηση των παλιών πράξεων σε μια Ελλάδα ώριμη, πολιτισμένη, ανταγωνιστική. Οι πολίτες ήδη δεν είναι βουβοί· συμμετέχοντας στην Ανοικτή Κοινωνική Συμμαχία και τηρώντας τον «Δεκάλογο του Ενεργού Πολίτη κατά της Διαφθοράς», δεν θα είναι ούτε άβουλοι θεατές. Για την επίτευξη του στόχου μπορούν να πρωτοπορήσουν οι ηγετικοί φορείς της κοινωνίας, οικειοθελώς, ώστε η συμβολή τους να σηματοδοτήσει αυτό το βήμα προς το μέλλον, να καταστήσει τη χώρα ικανή να διαχειριστεί τους πόρους της και να αυξήσει τον εθνικό της πλούτο προς όφελος της ανάπτυξης και της ευημερίας.

Η καταπολέμηση της διαφθοράς συστηματοποιείται σε τρεις κύριους άξονες: στον πολιτικό τομέα, στον τομέα δημόσιας διοίκησης και στον ιδιωτικό τομέα.

Ο πρώτος άξονας περιλαμβάνει τους πολιτικούς – και με τον γενικό αυτό όρο εννοούμε τα κόμματα και τα κομματικά στελέχη, τους βουλευτές, τα μέλη της κυβέρνησης αλλά και τα πολιτικά διορισμένα στελέχη των υπουργείων. Οι πολιτικοί καλούνται να υιοθετήσουν μια σειρά από δεοντολογικές συμπεριφορές που θα ενισχύουν την αξιοπιστία τους.

Ο δεύτερος άξονας στον οποίο απαιτούνται μεταρρυθμίσεις για την καταπολέμηση της διαφθοράς είναι ο, υπό την ευρεία έννοια, δημόσιος χώρος. Περιλαμβάνει όλους τους εργαζομένους στις κυβερνητικές υπηρεσίες, στις δημόσιες επιχειρήσεις και στους Οργανισμούς Κοινής Ωφέλειας, από τους δόκιμους έως τους διευθυντές και γενικούς διευθυντές, αλλά και την Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης. Βασική επιδίωξη είναι η πλήρης θωράκιση του δημόσιου χώρου.

Σημαντική για τη γενικότερη αλλαγή νοοτροπίας είναι η «Εκπαίδευση για τη Διαφάνεια». Η ηλεκτρονική διακυβέρνηση, που στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες διασφαλίζει τη διαφάνεια, είναι προσιτή και εφικτή χάρη στην ευρυζωνικότητα.

Τέλος, στον τομέα της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και επιχειρηματικότητας, η διαφθορά μπορεί να αποβεί επιζήμια για οποιαδήποτε επαγγελματική δραστηριότητα, ανασταλτική για τις επενδύσεις και τροχοπέδη για την ανάπτυξη. Ο ιδιωτικός τομέας μπορεί να συμβάλει στην επίτευξη του στόχου, τη διαφανή και αξιοκρατική λειτουργία του, υιοθετώντας μέτρα και δεσμεύσεις.

Η Διεθνής Διαφάνεια – Ελλάς προσκαλεί τους υγιείς κοινωνικούς και πολιτικούς φορείς να δηλώσουν την συμμετοχή τους στη Ανοικτή Κοινωνική Συμμαχία Ακεραιότητας και Διαφάνειας. Ήρθε η ώρα η διαφάνεια από ρητορική να γίνει καθημερινή πράξη. Η νομιμότητα είναι ανταποδοτική, ενώ η διαφθορά μάς πληρώνει με το ίδιο νόμισμα.

Αν θέλετε να λάβετε μέρος στην Ανοιχτή Κοινωνική Συμμαχία και να εφαρμόσετε τον Δεκάλογο του Πολίτη, στείλτε μήνυμα στη Διεθνή Διαφάνεια – Ελλάς, πιέζοντας εδώ

Διαβάστε αναλυτικά τα πλήρη κείμενα:

Ο Δεκάλογος του Ενεργού Πολίτη

Ανοικτή Κοινωνική Συμμαχία

δημοσιεύθηκε ο δείκτης αντίληψης διαφοράς (CPI) 2008

Διεθνής Διαφάνεια Ελλάς – Παρουσίαση του CPI 2008.

Η Διεθνής Διαφάνεια διεξάγει κάθε χρόνο την έρευνα για την αντίληψη που υπάρχει σε κάθε χώρα σχετικά με την έκταση της διαφθοράς. Ο Δείκτης Αντίληψης της Διαφθοράς δημοσιεύεται από τη Διεθνή Διαφάνεια από το 1995 και βασίζεται σε έρευνες αναγνωρισμένων ιδιωτικών και διεθνών οργανισμών που διερευνούν την εκτίμηση που έχουν επιχειρηματίες, ακαδημαϊκοί και αναλυτές οικονομικών κινδύνων για χώρες όπου δραστηριοποιούνται. Πρόκειται για την πιο έγκυρη έρευνα αυτού του τύπου στην οποία το 2008 μετείχαν 11 ανεξάρτητα κέντρα με 13 διαφορετικές έρευνες.

Ο φετινός δείκτης της Διεθνούς Διαφάνειας (CPI 2008) βαθμολογεί την Ελλάδα με 4.7 βαθμούς. Η μέτρηση βασίστηκε σε 6 διαφορετικές έρευνες – μελέτες και έλαβε υπόψη της στοιχεία του 2008 (3 έρευνες) και του 2007 (3 έρευνες).

Η Ελλάδα σημειώνει ξανά βελτίωση στη βαθμολογία. Η Ελλάδα όμως με τη νέα βαθμολογία 4.7 στα 10 εξακολουθεί να βρίσκεται όχι μόνο στην τελευταία θέση ανάμεσα στα παλαιά 15 μέλη της Ε.Ε. αλλά και κάτω από τη βάση του 5, γεγονός που υποδεικνύει ότι η προσπάθεια βελτίωσης πρέπει να συνεχιστεί με ακόμα πιο έντονους ρυθμούς.

Η Διεθνής Διαφάνεια – Ελλάς επισημαίνει την άμεση ανάγκη η μάχη κατά της διαφθοράς να αποτελέσει κοινό παρονομαστή δράσης για όλες τις υγιείς δυνάμεις της κοινωνίας αλλά και της πολιτικής. Κανείς δεν περισσεύει. Όλοι μαζί πρέπει να απομονώσουμε τα αποστήματα που δηλητηριάζουν την καθημερινότητά μας. Η συμμετοχή στην «Ανοικτή Κοινωνική Συμμαχία Ακεραιότητας και Διαφάνειας» μας κάνει πιο δυνατούς.

Η καλύτερη, αποτελεσματικότερη και δικαιότερη Δημόσια Διοίκηση και η απόλυτη εφαρμογή των νόμων πρέπει σταθερά να αποτελεί την πρώτη προτεραιότητα της Κυβέρνησης και τη σταθερή διεκδίκηση της κοινωνίας.

Παρουσίαση CPI 2008

Πίνακας αποτελεσμάτων του CPI 2008

οι γάμοι είναι έγκυροι!

Κάλεσμα αλληλεγγύης.

Στις 2 Οκτώβρη εκδικάζεται στο πρωτοδικείο της Ρόδου η αγωγή ακύρωσης των γάμων των δυο ομόφυλων ζευγαριών.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία συμπαραστάθηκε εξαρχής σε όσους αγωνίζονται για την εξάλειψη των διακρίσεων σε βάρος συμπολιτών μας και υποστήριξε το σχετικό δικαίωμα των πολιτών του ίδιου φύλου να προχωρήσουν σε πολιτικό γάμο ενώπιον του δημάρχου της Τήλου τον περασμένο Μάϊο.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία, μαζί με άλλους φορείς, σας καλεί σε μια δημόσια εκδήλωση αλληλεγγύης για το αναφαίρετο δικαίωμα όλων στον πολιτικό γάμο την Δευτέρα 29 Σεπτέμβρη έξω από τη Βουλή των Ελλήνων στις 18.00.

Σας καλούμε να φωνάξουμε: «ΟΙ ΓΑΜΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΥΡΟΙ»

ΠΑΡΤΥ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ για το δικαστικό αγώνα: Παρασκευή 26 Σεπτέμβρη στο Στέκι Μεταναστών, Τσαμαδού 13, 23.00

νόμιμος ακτιβισμός για το περιβάλλον στην Αγγλία

Το βρήκα στο φίλο Σωτήρη και σας παρακαλώ να διαβάσετε:

Cleared: Jury decides that threat of global warming justifies breaking the law – Climate Change, Environment – The Independent.

Είναι σίγουρα μια απόφαση σταθμός – τουλάχιστον στην Αγγλία. Η απόφαση προβλέπει την αθώωση ακτιβιστών της Greenpeace που προκάλεσαν οικονομική ζημία σε εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας με λιθάνθρακα, με βάση άρθρο του βρεταννικού ποινικού κώδικα περί “δίκαιης εξαίρεσης” σε περίπτωση άδικης πράξης. Δέχεται το δικαστήριο δηλαδή ότι οι ακτιβιστές παρανόμησαν αλλά η πράξη τους ήταν δικαίως εξαιρετέα από τιμωρία διότι προστάτευαν ανώτερο αγαθό ή προφύλασσαν από μεγαλύτερη ζημία.

Αντίστοιχο άρθρο έχουμε και στον Ελληνικό Ποινικό Κώδικα (κατάσταση ανάγκης που αποκλείει το άδικο – άρθρο 25).

Συνήθως μέχρι σήμερα οι νομικοί χειρισμοί ακτιβιστών – κυρίως αριστερών – στηριζόταν στο δικαίωμα άμυνας (άρθρο 22), ενώ – κατά την άποψή μου παράλογη – επίκληση του δικαιώματος στην άμυνα έχει γίνει και από τρομοκράτες.

Η απόφαση αυτή του Βρεττανικού δικαστηρίου δείχενι ένα δρόμο που μπορούν να ακολουθήσουν ακτιβιστές. Στη συγκεκριμένη περίπτωση για το περιβάλλον, αλλά δε μπορώ να μη σκεφθώ και αντίστοιχους χειρισμούς σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων κα. Βέβαια για να βγει τέτοια απόφαση στην Ελλάδα απαιτούνται δυνατοί συνήγοροι και προοδευτικοί δικαστές, αλλά η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία…

ΗΠΑ vs Γαλλία: βασικά ερωτήματα οικονομικής πολιτικής

Τελικά ποια χώρα είναι φιλελεύθερη και ποια σοσιαλίζουσα; Δείτε τί σκέτονται στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, μετά τις τελευταίες εξελίξεις:

How We Became the United States of France – TIME.

“Πέντε κόμματα, μια πολιτική” και στο ζήτημα της Ολυμπιακής

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωσή της χαιρετίζει την ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής. Μια ιδιωτικοποίηση που επιβλήθηκε όχι από την οικονομική κατάρρευση της εταιρείας αλλά από σωρεία καταδικαστικών αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Οι παράνομες πρακτικές των Ελληνικών κυβερνήσεων είχαν σαν αποτέλεσμα έρευνες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής από τις αρχές της δεκαετίας του ΄90 και καταδικαστικές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου όπως την παλαιότερη C-415/03 και τη ποιο πρόσφατη C-419/06 που επιβεβαίωσαν παράνομες κρατικές ενισχύσεις προς την Ολυμπιακή από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας. Το ιστορικό της διασπάθισης του δημόσιου χρήματος εξιστορείται λεπτομερώς στο σχετικό δελτίο τύπου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Το ΠΑΣΟΚ, αντί να ποιήσει την νήσσα για το θέμα, βάλει κατά πάντων, και ιδίως κατά του κ. Χατζηδάκη. Στην ίδια γραμμή  και ο Συνασπισμός, το ΚΚΕ και ο ΛΑΟΣ καταγγέλλουν την ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής και όχι τις παρανομίες των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας που σύμφωνα με την ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είχε χορηγήσει παράνομες και μη συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά κρατικές ενισχύσεις ύψους 850 εκατομμυρίων ευρώ από το 2005 έως σήμερα. Αποκαλύπτεται έτσι ότι η παραβίαση του κοινοτικού δικαίου και η συγκάλυψη των παρανομιών έχουν διακομματική συναίνεση.

Ευτυχώς για τους φορολογούμενους πολίτες το πάρτι που είχαν στήσει όλα τα κόμματα σε βάρος τους, όσον αφορά την Ολυμπιακή, τελείωσε. Η βεβαιότητα αυτή πηγάζει από το γεγονός ότι τη διαδικασία ιδιωτικοποίησης θα επιβλέπει ανεξάρτητος επίτροπος παρακολούθησης, ο οποίος θα υποβάλλει στην Ευρωπαϊκή  Επιτροπή τακτικές εκθέσεις σχετικά με την πρόοδο της διαδικασίας ιδιωτικοποίησης.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία, μόνη και χωρίς εξαρτήσεις αναδεικνύει το αυτονόητο, δηλαδή ότι οι παράνομες κρατικές ενισχύσεις συνιστούσαν κατάργηση του ανταγωνισμού στις αερομεταφορές και απαράδεκτη σπατάλη των χρημάτων των φορολογουμένων πολιτών. Η διατήρηση του κρατικού μονοπωλίου στις αερομεταφορές είχε αρνητικές συνέπειες για την τσέπη του καταναλωτή, τον κρατικό προϋπολογισμό και τον τουρισμό της χώρας, ανέστειλε τις επενδύσεις ξένων αεροπορικών εταιρειών στην Ελλάδα και μετέθετε για το μέλλον τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας για τους νέους που πλήττονται από την ανεργία.

Οι διακομματικοί κλαυθμοί για την ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής αποδεικνύουν ότι όλα τα κόμματα, μηδενός εξαιρουμένου, εξυπηρετούσαν και εξυπηρετούν  λίγους προνομιούχους σε βάρος των συμφερόντων της πλειοψηφίας των πολιτών της χώρας.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία, είναι το μόνο πολιτικό κόμμα που χαιρετίζει την άμεση ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής στα πλαίσια μιας συνολικότερης απεμπλοκής του κράτους από κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα και την εξασφάλιση υγιούς ανταγωνισμού σε όλους τους τομείς της οικονομίας.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία υποστηρίζει την κίνηση πολιτών 4Δ

“Δημόσια Δεδομένα, Δικά μας Δεδομένα” για πλήρη, αξιόπιστη και χρήσιμη πληροφόρηση των πολιτών.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωση της υποστηρίζει το αίτημα της ανοικτής και ελεύθερης πρόσβασης στα δημόσια δεδομένα που διεκδικεί η κίνηση πολιτών για “Δημόσια Δεδομένα, Δικά μας Δεδομένα” (4Δ). Σε μια περίοδο πλήρους αδιαφάνειας που τα κρούσματα λεηλασίας της δημόσιας περιουσίας, είτε πρόκειται για εδαφικές εκτάσεις ή για χρήματα των φορολογουμένων, γίνονται καθημερινό φαινόμενο, η πρωτοβουλία της κίνησης πολιτών 4Δ αποτελεί ελπιδοφόρο μήνυμα αντίστασης και ευθύνης.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία συμμερίζεται την εκτίμηση της κίνησης πολιτών 4Δ ότι η πρόσβαση των πολιτών στα δημόσια δεδομένα απαντά στο αίτημα για διαφάνεια, διευκολύνει και προάγει την έρευνα, δημιουργεί συνθήκες για την ανάπτυξη της καινοτομίας και την δημιουργία υπηρεσιών που απαντούν στις ανάγκες των πολιτών, διευκολύνει τον έλεγχο της εξουσίας και ενθαρρύνει κινήσεις των πολιτών “από τα κάτω”.

Το Ελληνικό κράτος περιφρονεί και αρνείται για δεκαετίες το δικαίωμα των πολιτών για πρόσβαση στη δημόσια πληροφορία, ενώ ταυτόχρονα επιδεικνύει ιδιαίτερο ζήλο για να αποκτήσει αθέμιτη πρόσβαση στις προσωπικές πληροφορίες του κάθε πολίτη. Με τον τρόπο αυτό το Ελληνικό κράτος παραβιάζει το δικαίωμα των πολιτών να έχουν πρόσβαση στη δημόσια πληροφορία αλλά και το δικαίωμά τους για προστασία των προσωπικών τους δεδομένων.

Το Ελληνικό κράτος αντιμετωπίζει, και στον τομέα της πρόσβασης στα δημόσια δεδομένα, τους πολίτες ως “υπηκόους” παραβιάζοντας διεθνείς συστάσεις και κοινοτικές οδηγίες όπως την οδηγία 2003/98/ΕΚ περί χρήσης πληροφοριών του δημόσιου τομέα. Όλοι πλέον γνωρίζουν ότι το Ελληνικό κράτος είτε κρατά σαν επτασφράγιστο μυστικό τα στοιχεία που αφορούν την άσκηση σημαντικών νομοθετικών, εκτελεστικών και δικαστικών του εξουσιών, ή σε άλλες περιπτώσεις προτιμά να μην διαθέτει στοιχεία για κρίσιμες δραστηριότητές του. Οι περισσότεροι πολίτες είναι πλέον πεισμένοι ότι όταν το Ελληνικό κράτος δημοσιεύει στοιχεία αυτά είναι συνήθως ψευδή που στοχεύουν στο να εξαπατήσουν τους Έλληνες πολίτες ή/και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι το κράτος δεν νομιμοποιείται να εισπράττει κανένα έσοδο και να διαχειρίζεται κανένα δημόσιο πόρο εφόσον δεν κοινοποιεί στους πολίτες πλήρη, λεπτομερή και ακριβή στοιχεία που να πιστοποιούν τη χρηστή διαχείρισή τους. Η κοινοποίηση των στοιχείων αυτών, όποτε γίνεται, θα πρέπει να συνοδεύεται από αξιολόγηση ανεξάρτητης αρχής περί της αξιοπιστίας των στοιχείων που κοινοποιήθηκαν και της επίτευξης των στόχων για τους οποίους διατέθηκαν οι συγκεκριμένοι πόροι.  Για τους λόγους αυτούς η διεκδίκηση πρόσβασης στη δημόσια πληροφορία θα μείνει κενό γράμμα αν δεν συνοδευτεί από ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις της λειτουργίας του κράτους ώστε η δημόσια πληροφορία, εκτός από προσβάσιμη, να είναι πλήρης, αξιόπιστη και χρήσιμη για τους πολίτες.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία στο πρόγραμμά της προτείνει όλα τα μέτρα που ικανοποιούν αυτό το στόχο.

απογοήτευση από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ για τη φορολογική πολιτική

Από το φίλο Φώτη Περλικό (και πρόεδρο της Φιλελεύθερης Συμμαχίας), πήρα το ακόλουθο μήνυμα, μέσω του group «όχι νέοι φόροι» που έφτιαξε στο facebook:

Όχι νέοι φόροι – Διπλή απογοήτευση: (α) κυβέρνηση

Ασκήσαμε σκληρή κριτική στην κυβέρνηση για τις επιλογές της να αυξήσει την φορολογία, για τρεις κυρίως λόγους. Ο πρώτος είναι ότι μας είχε υποσχεθεί το αντίθετο, δηλαδή ότι ο περιορισμός της σπατάλης μέσω της περίφημης επανίδρυσης, θα έδινε περιθώρια όχι για αύξηση αλλά για μείωση στους φορολογικούς συντελεστές. Ο δεύτερος είναι ότι το σκεπτικό πίσω από τις προεκλογικές εξαγγελίες του 2004 της ΝΔ ήταν σωστό. Δηλαδή ορθώς είχε εντοπίσει τα μεγάλα αδιέξοδα της οικονομίας στα οποία οδηγούσε το τεράστιο κράτος και γι’ αυτό ακριβώς επιβραβεύτηκε με την ψήφο όσων ασφυκτιούσαν στην πραγματική οικονομία. Ο τρίτος είναι ότι η συμπεριφορά νεποτισμού της απαξιώνει τις ίδιες τις μεταρρυθμιστικές ιδέες που επαγγέλθηκε.

Μετά από 4,5 χρόνια η διακυβέρνηση της ΝΔ απεδείχθη ασυνεπής όχι μόνο στις δεσμεύσεις της, αλλά απέναντι και στις ίδιες τις ιδέες που υποτίθεται ότι συγκροτούσαν την πολιτική της πρόταση το 2004. Είναι διπλά υπόλογη, όχι μόνο γιατί δεν εκπλήρωσε τις υποσχέσεις της, αλλά γιατί με την κούφια ρητορική της απαξίωσε αυτές τις ιδέες. Ανικανότητα, αδιαφορία ή συνειδητή επιλογή είναι κάποιες από τις εξηγήσεις. Σε κάθε περίπτωση η ΝΔ απογοήτευσε γιατί διέψευσε πλήρως τις προσδοκίες που καλλιέργησε και γιατί φανέρωσε το πόσο επιφανειακά και προσχηματικά είχε ενστερνιστεί τις ιδέες για την μείωση του κράτους.

Επιπλέον, ο τρόπος όμως συμπεριφοράς των διαχειριστών της εξουσίας τα τελευταία 4,5 χρόνια έπληξε ακόμα περισσότερο και τις ιδέες αυτές και το περιεχόμενο της πολιτικής γενικότερα. Η ΝΔ είχε στηρίξει την αντιπολιτευτική της τακτική στην εκμετάλλευση της γενικότερης αίσθησης της υπαρκτής διαφθοράς της διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και εκλέχθηκε το 2004 με σημαία της ηθική της διαφορετικότητα. Αυτό που ο κ. Καραμανλής συμπύκνωσε στο «σεμνά και ταπεινά». Τα προκλητικά σκάνδαλα των στελεχών της σημερινής κυβέρνησης (ιδίως τον τελευταίο χρόνο) απαξιώνει στα μάτια των πολιτών όχι μόνο τους ίδιους ως άτομα αλλά και την πολιτική των μεταρρυθμίσεων. Οι πολίτες δεν αμφιβάλλουν απλά αν οι συγκεκριμένοι είναι ικανοί να τις εκτελέσουν, αλλά και αν αξίζει να υποστούν τις θυσίες που διαχειριστές φαίνεται να αποφεύγουν, αλλά ακόμα περισσότερο αν είναι σωστή και αναγκαία η εφαρμογή τους.

Είναι έγκλημα της κυβέρνησης ότι, με την συμπεριφορά νεποτισμού της, μετατοπίζει την πολιτική συζήτηση στην ηθική σφαίρα, αφήνοντας την κριτική επί των πολιτικών προτάσεων στο περιθώριο. Έτσι οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης βρίσκουν εύκολα πολεμοφόδια, που τις απαλλάσσουν από την ανάγκη να προτείνουν πολιτικές και να κριθούν για αυτές. Έτσι οι καταστροφικές πολιτικές προτάσεις, που ζητούν την μεγέθυνση του κράτους και των δαπανών του, όχι απλά δεν αποδομούνται στον δημόσιο διάλογο αλλά αποκτούν και ηθικό πλεονέκτημα! Η ΝΔ απέδειξε με την συμπεριφορά των στελεχών της, ότι δεν διαθέτει το ηθικό ανάστημα να είναι φορέας φιλελεύθερων μεταρρυθμιστικών πολιτικών. Οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις αξίζουν καλύτερης πολιτικής εκπροσώπησης από πχ τον κ.Παυλίδη, κ.Ζαχόπουλο, τον κ.Κιλτίδη, τον κ. Γεροντόπουλο, τον κ.Τσιτουρίδη ή τον κ.Βουλγαράκη.

Όχι νέοι φόροι – Διπλή απογοήτευση: (β) αντιπολίτευση

Δεν είναι όμως μόνο η κυβέρνηση που απογοητεύει. Το ίδιο κάνε και η συμπεριφορά της αντιπολίτευσης. Γιατί μπορεί να έχουν ενστάσεις ως προς την διαχείριση, αλλά το σύνολο των αντιπολιτευόμενων κομμάτων ευαγγελίζεται ένα ακόμα μεγαλύτερο κράτος, από το ήδη ξεχειλωμένο τέρας που ελέγχει η ΝΔ. Σχεδόν σε κάθε πρόβλημα η άμεση απάντηση είναι περισσότερα κρατικά κονδύλια, μεγαλύτερος κρατικός παρεμβατισμός, περισσότεροι κρατικοί φορείς και μεγαλύτερη κρατική γραφειοκρατία. Η μέχρι τώρα κριτική δεν στηριζόταν στο ότι η κυβέρνηση ξοδεύει πολλά, αλλά ότι δεν ξοδεύει αρκετά. Και όλα αυτά σε μια οικονομία καταχρεωμένη, με αναιμική πραγματική ανάπτυξη και ήδη υπερβολική φορολογική επιβάρυνση.

Είναι , για παράδειγμα, υποκριτικό σήμερα, που η κυβέρνηση πληρώνει το κόστος της συνέχισης της πολιτικής του γιγαντωμένου, παρασιτικού κράτους, και η οικονομική κατάσταση να πλησιάζει το απροχώρητο, να διαφωνεί η αντιπολίτευση με τους πρόσθετους φόρους, όταν πριν λίγους μήνες φώναζε και κατέβαζε τον κόσμο στους δρόμους υπέρ του χρεωκοπημένου συστήματος ασφάλισης, αντιδρώντας ακόμα και στα αστεία ημίμετρα διοικητικής φύσης, που η κυβέρνηση βάφτισε μεταρρύθμιση, ζητώντας ουσιαστικά των πολλαπλασιασμό της κρατικής χρηματοδότησης σε ένα βαρέλι δίχως πάτο. Πού θα βρεθούν τα δεκάδες επιπλέον δισ ευρώ πού απαιτεί η συνέχιση της σημερινής χρεοκοπίας; There’s no such thing as a free lunch. Είναι επιπλέον εντελώς υποκριτικό σήμερα να διαμαρτύρονται όσοι τα τελευταία χρόνια έχουν σταθεί με κάθε δυνατό τρόπο εμπόδιο (ακόμα και με την βία των συνδικαλιστών τους) στον εξορθολογισμό των δαπανών του κράτος και το άνοιγμα της οικονομίας, στις όσες φορές η παρούσα κυβέρνηση το προσπάθησε.

Η ΝΔ φέρει σαφώς το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης για την τραγική πορεία της χώρας από το 2004 έως σήμερα. Αυτή κυβερνάει. Αυτό όμως δεν παραγράφει τις ευθύνες ούτε αυτών που παρέδωσαν την εξουσία το 2004, ούτε αυτών που τόσα χρόνια με τον ανεύθυνο λαϊκισμό τους δημιούργησαν ένα τεράστιο πολιτικό κόστος στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις . Η διατήρηση μέχρι σήμερα των ελλειμματικών ΔΕΚΟ, η διατήρηση του υπάρχοντος ασφαλιστικού συστήματος, η προστασία αργόμισθων κομματικών στρατών εντός του κράτους είναι όλα επιλογές όχι μόνο της κυβέρνησης αλλά και όλων των κομμάτων που σήμερα κόπτονται για την υπερφορολόγηση.

Είναι αξιοπρόσεκτο, και καθόλου τυχαίο, πώς τα κόμματα της αντιπολίτευσης προτίμησαν αντί να στοχεύσουν στο θέμα των φόρων, να βγάλουν επικοινωνιακά βέλη που είχαν για μήνες στην φαρέτρα τους. Η μετατόπιση του πολιτικού διαλόγου από το θέμα των φόρων φανερώνει μια συνειδητή πολιτική επιλογή. Μια υπεύθυνη αντιπολίτευση θα αναδείκνυε σε κορυφαίο ζήτημα πολιτικής για αυτό το διάστημα την υπερφορολόγηση και θα κατέθετε προτάσεις τόσο εξόδου από την άμεση κρίση, όσο και γενικότερης φορολογικής αλλαγής. Δεν θα άλλαζε τόσο εύκολα και γρήγορα θέμα.

Γιατί για μια υπεύθυνη πολιτική δεν φτάνει η εναντίωση στην φοροεπιδρομή της κυβέρνησης και οι ηθικολογικές καταγγελίες. Πρέπει να συνοδεύεται από μια συνολική πολιτική αντίληψη μείωσης του μεγέθους, του ρόλου και του κόστους του κράτους. Να στηρίζεται σε μια πολιτική πρόταση απελευθέρωσης των υγιών δυνάμεων της ιδιωτικής οικονομίας, ενίσχυσης του ανταγωνισμού, κατάργησης των γραφειοκρατικών διοικητικών εμποδίων και προσέλκυσης επενδύσεων. Να στοχεύει στην εξασφάλιση των συνθηκών για την ανάπτυξη μιας ανοιχτής οικονομίας ελεύθερης αγοράς, που σταδιακά να αναστρέψει τα πολιτικά λάθη δεκαετιών και να αντιμετωπίσει τα συσσωρευμένα χρέη. Όχι νεφελώδεις, ουτοπικές και συναισθηματικές προτάσεις αλλά ιδέες που να συμπυκνώνουν την πετυχημένη διεθνή εμπειρία (πχ την Ιρλανδία που κάποτε επικαλέστηκε ο κ.Καραμανλής αλλά ποτέ δεν εφάρμοσε ούτε μια από τις μεταρρυθμίσεις που την έκαναν πετυχημένη, την Εσθονία, την Νέα Ζηλανδία κ.ά.), τις προτάσεις των οικονομικών οργανισμών (που συστηματικά αγνοούνται) και τις αρχές του πρωτείου του ατόμου. Κάτι που κανένα κοινοβουλευτικό κόμμα δεν κάνει. Όχι να περιορίζεται σε γενικόλογες, ηθικολογικές διαπιστώσεις και καταγγελίες.

Μπροστά στην διπλή απογοήτευση, οι νέοι φόροι είναι μια χρυσή ευκαιρία για να συνειδητοποιήσουμε ως πολίτες τις ανεπάρκειες και τα αδιέξοδα των πολιτικών των τελευταίων δεκαετιών, έστω και τώρα, πριν το κάνει για μας η ζοφερή οικονομική κατάσταση των επόμενων χρόνων. Και πάρουμε τις τύχες της ζωής μας στα χέρια μας όσο είναι καιρός.

ΥΓ: το κείμενο μπορείτε να το σχολιάσετε στο e-rooster

έξω οι αεριτζήδες και οι τυχοδιώκτες από την πολιτική!

Όσο μικρότερη η διαπλοκή κράτους και οικονομίας, τόσο λιγότερο θα έλκονται από την πολιτική αεριτζήδες και τυχοδιώκτες.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωσή της δηλώνει την συμπαράστασή της στους πολιτικούς και τους πολίτες που με πράξεις αντίστασης επιταχύνουν τη κατάρρευση του διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος της χώρας.

Οι απειλές, από την πλευρά του πρωθυπουργού, περί διαγραφών και πρόωρων εκλογών αποκαλύπτουν τη δεινή πολιτική θέση στην οποία βρίσκεται ο ίδιος λόγω των κρουσμάτων διαφθοράς στελεχών της κυβέρνησής του που αποκαλύπτονται πλέον σε καθημερινή βάση. Τα περισσότερα από αυτά τα κρούσματα αφορούν πολιτικά πρόσωπα που κατηγορούνται ότι πλουτίζουν μέσω των δημόσιων επιχειρήσεων και ταμείων που προΐστανται και της διαπλοκής των τελευταίων με πάσης φύσεως κρατικοδίαιτες ιδιωτικές εταιρείες.

Για τη Φιλελεύθερη Συμμαχία τα κρούσματα διαφθοράς θα συνεχίζονται όσο οι επιχειρηματικές δραστηριότητες του κράτους δεν μειώνονται, όσο δηλαδή η ενασχόληση με τη πολιτική θα δίνει δυνατότητες εύκολου πλουτισμού και θα εγγυάται ατιμωρησία. Είναι πλέον προφανές ότι όσο οι ΔΕΚΟ, τα ασφαλιστικά ταμεία, η περίθαλψη και η εκπαίδευση παραμένουν υπό κρατικό έλεγχο, τόσο η κατοχή των σχετικών πολιτικών θώκων θα δίνει ευκαιρίες πλουτισμού για τους πολιτικούς που θα τους κατέχουν. Το νεοπλουτίστικο ξεφάντωμα των τελευταίων δεκαετιών βασίστηκε στη κοινή παραδοχή ότι η ενασχόληση με την πολιτική, εξασφαλίζει επαγγελματική αποκατάσταση και προοπτική γρήγορου πλουτισμού, με φυσικό αποτέλεσμα να έλκονται από τη πολιτική, κυρίως, αδίστακτοι αεριτζήδες. Η σημερινή διαπίστωση ότι η χώρα έχει σοβαρότατο πρόβλημα πολιτικού προσωπικού και ότι η πολιτική περνά κρίση βρίσκουν, έτσι, την εξήγησή τους…

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι η απόσυρση του κράτους από κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα θα στερήσει τη δυνατότητα παράνομου πλουτισμού σε όσους πολιτικούς, όλων των κομμάτων, μπήκαν στη πολιτική για να ξεφύγουν από τη φτώχεια τους ή να ικανοποιήσουν την απληστία τους. Όταν οικονομία και κράτος αποσυνδεθούν τότε η πολιτική θα πάψει να δίνει δυνατότητες επικερδών δραστηριοτήτων στους κάθε λογής αεριτζήδες πολιτικούς και θα αρχίσει να ελκύει όσους επιθυμούν να ασχοληθούν με αυτήν για να εξυπηρετήσουν το δημόσιο συμφέρον.

Η υλοποίηση του προγράμματος της Φιλελεύθερης Συμμαχίας θα επαναπροσδιορίσει τον ρόλο των πολιτικών και της πολιτικής στην Ελλάδα, ώστε να αρχίσει να ελκύει μόνο αυτούς που θα γνωρίζουν από πριν ότι η ενασχόλησή τους με την πολιτική όχι μόνο δεν θα τους δίνει δυνατότητες παράνομου πλουτισμού αλλά, αντίθετα, θα τους εκθέτει στον κίνδυνο να αποχωρήσουν από αυτήν φτωχότεροι.

———————————–

Το πολιτικό σύστημα καταρρέει. Τι θα το διαδεχτεί;

Δεν έχουν δικαίωμα να καταργήσουν το αφορολόγητο και να αυξήσουν τους φόρους

Η ΝΔ εκλέχθηκε κυβέρνηση το 2004, υποσχόμενη στον Ελληνικό Λαό ένα φιλόδοξο πρόγραμμα διακυβέρνησης. Το 2007 ξανακέρδισε τις εκλογές με το ίδιο πρόγραμμα, υποσχόμενη στους πολίτες ότι θα ολοκληρώσει το έργο που δεν πρόλαβε στα πρώτα 3,5 χρόνια. Με το φορολογικό νομοσχέδιο που κατέθεσε στη Βουλή (και ήδη περνά από την αρμόδια Επιτροπή), η κυβέρνηση υπερβαίνει την εντολή της! Αυτό είναι σκάνδαλο, μεγαλύτερη από την … ίσως νοθεία στη Βουλή! Η κυβέρνηση ξεκάθαρα έχει υποσχεθεί άλλα στο οικονομικό της πρόγραμμα. Συγκεκριμένα σταχυολογώ:

«Tα τελευταία δέκα χρόνια η Eλλάδα αποδείχθηκε πρωταθλήτρια στην E.E. στην αύξηση των φορολογικών βαρών. Tα φορολογικά βάρη αυξήθηκαν 8 ποσοστιαίες μονάδες επί του AEΠ. H ταχεία όμως αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης της οικονομίας ζημιώνει την ανταγωνιστικότητα και αποθαρρύνει τις επενδύσεις. Aυτό σημαίνει χαμηλό ρυθμό ανάπτυξης και αδυναμία αύξησης των ευκαιριών απασχόλησης και μείωσης της ανεργίας.»

«Aντί το κράτος να είναι αρωγός της ιδιωτικής οικονομίας και της επιχειρηματικής πρωτοβουλίας, έχει εξελιχθεί σε χειραγωγό και δυνάστη της. Tα τεράστια φορολογικά βάρη που επιβάλλει, στερούν τους αναγκαίους πόρους που χρειάζονται για επενδύσεις και ανάπτυξη. Όμως, τα κυριότερα εμπόδια στην επιχειρηματικότητα και τις επενδύσεις συνιστούν η γραφειοκρατία, οι άσκοποι ρυθμιστικοί κανόνες, η πολυνομία, η αδιαφάνεια, η διαπλοκή και κυρίως η εκτεταμένη διαφθορά. Mε τέτοιο κράτος και με τέτοια δημόσια διοίκηση, η ελληνική οικονομία θα μένει πάντα σε θέση ουραγού.»

«Tι αλλάζει στις πολιτικές για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας…

Mείωση φορολογικών συντελεστών στη φορολογία των επιχειρήσεων»

«Τι αλλάζει στις πολιτικές για την ενθάρρυνσης της επιχειρηματικότητας…

Διατήρηση σταθερού ανταγωνιστικού φορολογικού συστήματος και πλαισίου λειτουργίας των επιχειρήσεων, ώστε οι επενδυτές να γνωρίζουν εξαρχής τους όρους και τους κανόνες που διέπουν την επένδυση»

(Σημ.: τα bold είναι από το πρόγραμμα της ΝΔ)

Πουθενά στο κυβερνητικό πρόγραμμα της ΝΔ δεν γίνεται αναφορά για αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης των ελεύθερων επαγγελματιών και των μικρομεσαίων. Δεν υπάρχει ούτε καν μια σχετική νύξη που να επιτρέπει να πουν ότι «εμείς το είχαμε ακροθιγώς αναφέρει, δεν ήταν στις προθέσεις μας, τα πραγματικά δεδομένα της οικονομίας…».

Για μια ακόμη φορά η κυβέρνηση της ΝΔ είναι ανακόλουθη. Έχει υπερβεί την εντολή που τις ανέθεσε ο Ελληνικός Λαός. Οι πολίτες δεν επέλεξαν απλώς κόμμα ή πρόσωπα, επέλεξαν συγκεκριμένες πολιτικές. Η ΝΔ άλλες πολιτικές υποσχέθηκε, άλλες εφαρμόζει! Καιρός να καταθέσει της εντολή που έλαβε στους πολίτες, σε εμάς, για να αποφασίσουμε ποιος είναι κατάλληλος να οδηγήσει την πορεία μας στο Αύριο!

συμμετέχω στην καμπάνια “Δημόσια Δεδομένα, Δικά μας Δεδομένα”

Ο Δημόσιος Τομέας (κρατικοί οργανισμοί, ΟΤΑ, ρυθμιστικές αρχές) σήμερα συλλέγει, παράγει, αναπαράγει και μεταδίδει ένα μεγάλο εύρος από πληροφορίες σε πολλούς τομείς της δημόσιας κοινωνικής, οικονομικής, μορφωτικής δραστηριότητας. Ο τεράστιος όγκος των δεδομένων αυτών, κατά το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του, είτε δεν είναι προσβάσιμος από τους πολίτες, είτε διατίθεται με τρόπους που δεν ευνοούν ή εμποδίζουν την επεξεργασία του.

Η πρωτοβουλία 4Δ (Δημόσια Δεδομένα, Δικά μας Δεδομένα) φιλοδοξεί να αναδείξει την αναγκαιότητα παροχής από τους Δημόσιους φορείς πλήρους πρόσβασης στα δεδομένα που διαθέτουν και να κινητοποιήσει πολίτες και πολιτικό προσωπικό για την επίτευξη αυτού του σκοπού.

Τέτοια δεδομένα ενδεικτικά είναι:

* Ισχύοντες νόμοι και εγκύκλιοι
* Δημόσιες Δαπάνες (στενός και ευρύτερος δημόσιος τομέας, ΟΤΑ)
* Πηγές Δημόσιων Εσόδων
* Στοιχεία Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας
* Στοιχεία παραβατικότητας / εγκληματικότητας
* Εκπαιδευτικά δεδομένα (συμμετοχή στα επίπεδα της εκπαίδευσης, απόφοιτοι ανά κλάδο, διδακτικές ώρες ανά σχολείο, στατιστικά μαθητικής απόδοσης)
* Πρωτογενή ερευνητικά δεδομένα από έρευνες που διενεργούν Πανεπιστήμια, ερευνητικά ιδρύματα του ευρύτερου δημόσιου τομέα καθώς επίσης και από εκείνες που διεξάγουν εταιρίες δημοσκοπήσεων για λογαριασμό του δημοσίου.
* Στοιχεία για την δικαστική λειτουργία (αριθμός δικών, αναβολές, χρόνος μέχρι την τελεσιδικία, καταδικές-προς-αθωώσεις, αδικήματα, προφυλακίσεις, αναστολές)
* Στοιχεία σχετιζόμενα με την δημόσια υγεία (εισαγωγές, ασθένειες, πληρότητες κοινών κλινών και κλινών εντατικής θεραπείας, θνησιμότητες, διαμεταγωγές, κλήσεις ΕΚΑΒ, χρόνοι απόκρισης κλπ)
* Στοιχεία σχετικά με τις πυρκαγιές
* Φωτογραφικά ή άλλα ιστορικά αρχεία τα οποία μπορούν να διατεθούν στο κοινό χωρίς περιορισμούς copyright.

Η διαθεσιμότητα των δεδομένων για πρόσβαση και επεξεργασία από τον καθένα, δεν είναι μόνο ζήτημα αρχής, αλλά συνεπάγεται σημαντικότατες ωφέλειες:

* Απαντάται με αποτελεσματικό τρόπο το αίτημα για Διαφάνεια το οποίο αποτελεί κρίσιμο ζήτημα δημοκρατίας
* Διευκολύνεται και προάγεται η Έρευνα
* Δημουργούνται συνθήκες για την ανάπτυξη της Καινοτομίας και την δημιουργία υπηρεσιών που απαντούν στις ανάγκες των πολιτών
* Διευκολύνεται ο έλεγχος της εξουσίας από τους πολίτες και αρχίζει να παράγεται πολιτική “από-τα-κάτω” (grassroots)

Η ευρωπαϊκή ένωση με την οδηγία της 2003/98/EC προτρέπει τα κράτη-μέλη να εργαστούν προς την κατεύθυνση αυτή, και ήδη η Βρετανία δίνει το παράδειγμα με ενδιαφέρουσες κυβερνητικές πρωτοβουλίες. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η Οδηγία:

“Οι πληροφορίες του Δημόσιου Τομέα είναι ένα σημαντικό πρωτεύον υλικό για προϊόντα και υπηρεσίες ψηφιακού περιεχομένου και θα γίνει ακόμη πιο σημαντικό με τη σταδιακή ανάπτυξη ασύρματων υπηρεσιών περιεχομένου. Mε την ελεύθερη διάθεση και επαναχρησιμοποίηση των Δημόσιων Δεδομένων θα έχουμε πολύ μεγάλες δυνατότητες οι οποίες -μεταξύ άλλων- θα επιτρέψουν στις Ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να εκμεταλλευθούν αυτές τις δυνατότητες, και να συμβάλουν σε μεγαλύτερη οικονομική πρόοδο και δημιουργία θέσεων εργασίας.”

Για την Ελλάδα, ειδικά σήμερα που βρίσκονται σε εξέλιξη τα έργα του προγράμματος “Κοινωνία της Πληροφορίας” για τον εκσυχρονισμό της πληροφορικής υποδομής των δημοσίων φορέων, το αίτημα για την προσβασιμότητα και δυνατότητα επεξεργασίας και επαναχρησιμοποίησης των Δημόσιων δεδομένων από τους πολίτες, είναι περισσότερο επίκαιρο από ποτέ.

Σας καλούμε να συνδράμετε τον στόχο αυτό με κάθε πρόσφορο τρόπο, ώστε να γίνουν τα Δημόσια Δεδομένα πραγματικά Δικά μας Δεδομένα.

Υπογράψτε την καμπάνια στην αντίστοιχη σελίδα.

ΥΓ: Οι bloggers που υποστηρίζουν την ιδέα του αιτήματος μπορούν ελεύθερα να αναδημοσιεύσουν το παραπάνω κείμενο

Δείτε το site της καμπάνιας: http://www.publicdata.gr/

ΥΓ.: Για την καμπάνια έμαθα από τον Νίκο και τον Σπύρο

Όχι νέοι φόροι ΙΙ: Φορολόγηση χωρίς λογοδοσία είναι κλοπή

Όχι νέοι φόροι ΙΙ: Φορολόγηση χωρίς λογοδοσία είναι κλοπή

Από το φίλο Φώτη Περλικό (και πρόεδρο της Φιλελεύθερης Συμμαχίας), πήρα το ακόλουθο μήνυμα, μέσω του group «όχι νέοι φόροι» που έφτιαξε στο facebook:

Με αφορμή τα νέα φορολογικά μέτρα που πήρε η κυβέρνηση για να καλύψει τα ελλείμματα της δικής της ανικανότητας, ας αναρωτηθούμε ως πολίτες, τί πληροφόρηση μας παρέχεται για το πού πάνε τα χρήματα των φόρων μας.

Έχει δικαίωμα ένα κράτος να απαιτεί φόρους από τους πολίτες (με την χρήση βίας μάλιστα και την απειλή στέρησης της ελευθερίας μας – φυλάκιση) χωρίς λογοδοτεί; Δηλαδή να παρουσιάζει αναλυτικά στοιχεία για το πού ξοδεύονται, τι επιδιώκεται να επιτευχθεί και για πόσο διάστημα και μετά την ολοκλήρωση της δράσης αναλυτική αναφορά του τι επιτεύχθηκε και με ποιο κόστος; Αν δεν τα κάνει αυτά μια κυβέρνηση, με τι στοιχεία καλούμαστε ως πολίτες να αξιολογήσουμε ήταν ή όχι επιτυχημένη στις επόμενες εκλογές;

Το θέμα της λογοδοσίας της φορολογίας δεν άπτεται μόνο της παραβίασης της σφαίρας της οικονομικής μας ελευθερίας, ούτε περιορίζεται στην συγκάλυψη της ανευθυνότητας της κρατικής διαχείρισης. Είναι ουσιαστική υποβάθμιση της δημοκρατίας μας και στέρηση της δυνατότητας του πολίτη να αξιολογεί και να κρίνει τις κυβερνήσεις του. Η δημόσια έκθεση των οικονομικών στοιχείων (με μόνη ενδεχόμενη επιφύλαξη, ότι άπτεται θεμάτων εθνικής ασφάλειας) είναι απαραίτητη προϋπόθεση και του οικονομικού και του πολιτικού φιλελευθερισμού.

Το ελληνικό κράτος δικαιούται να απαιτεί το εισόδημά μας και μάλιστα σε αυξανόμενα ποσοστά; Όπως έχει πολλές φορές καταγραφεί, το σύμπαν του Δημοσίου συνεχώς διαστέλλεται. Αποτελείται από χιλιάδες φορείς που ο καθένας από αυτούς εποπτεύει μια σειρά άλλων θυγατρικών. Αποτέλεσμα είναι να μη γνωρίζει το ελληνικό κράτος πόσους ακριβώς φορείς χρηματοδοτεί, ποιο είναι το έργο τους και τι αποτέλεσμα έχουν! Ο γαλαξίας αυτός περιλαμβάνει πάνω από 1.000 δήμους και κοινότητες, περισσότερους από 600 εποπτευόμενους φορείς υπουργείων και χιλιάδες θυγατρικές τους. Κατά την προσπάθεια απαρίθμησης των φορέων αυτών βρέθηκαν αρκετοί με ίδιο ή παρόμοιο αντικείμενο δραστηριότητας που εποπτεύονται από το ίδιο ή διαφορετικά υπουργεία. Το 2006, για πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία οι υπάλληλοι που εξαρτώνται από το Δημόσιο ξεπέρασαν το 1 εκατομμύριο!

Δεν είναι σε θέση να δώσει αναφορά στον πολίτη-φορολογούμενο για ποιό λόγο ζητάει τους φόρους του, τί του προσφέρει ως αντάλλαγμα για αυτούς, ποιος είναι ο μηχανισμός του, ούτε γιατί χρειάζεται έναν τέτοιο μηχανισμό. Το κράτος απαιτεί τους φόρους μας (με την απειλή της κρατικής βίας), όχι απλά αρνούμενο να δώσει τον παραμικρό λογαριασμό για αυτούς, αλλά αγνοώντας την κατάληξή τους και ουσιαστικά αδιαφορώντας αν έχουν ή όχι ουσιαστικό αποτέλεσμα στην ζωή των πολιτών που τους στερήθηκαν. Ως πολίτης και βαρύτατα φορολογούμενος, απαιτώ να ξέρω πού καταλήγουν οι φόροι μου, με ποιό μηχανισμό αξιοποιούνται και για ποιο λόγο. Ειδικά όταν ζω σε μια χώρα που έχει ήδη από τις βαρύτερες φορολογικές επιβαρύνσεις στην ΕΕ.

Αυτά οφείλουν να είναι διάφανα και δεδομένα. Από κει και πέρα μπορεί να ξεκινήσει η συζήτηση περί πολιτικής, επιλογών, αντίληψη του ρόλου του κράτους, ιδεολογίας κτλ. Χωρίς όμως την βάση των ξεκάθαρων στοιχείων καμία τέτοια συζήτηση δεν έχει ουσιαστικό νόημα. Κάθε γενικόλογη διακήρυξη, κάθε ευχολόγιο, κάθε πολιτική πρόταση που ζητάει περισσότερο κράτος ουσιαστικά νομιμοποιεί την υπάρχουσα κατάσταση κακοδιαχείρισης και σπατάλης (για να μην πω καταλήστευσης), εφόσον δεν συνοδεύεται από στοιχειώδη πρόνοια λογοδοσίας προς τον φορολογούμενο.

Κάτι τέτοιο φυσικά δεν έχει γίνει ποτέ στο ελληνικό κράτος με ευθύνη όλων όσων κυβέρνησαν ή κυβερνούν. Τα πάντα κρατούνται θολά, ώστε οι διαχειριστές της εξουσίας να έχουν εν λευκώ την διαχείριση του κρατικού πλούτου και των φόρων των πολιτών. Κυριαρχούν στην δημόσια συζήτηση γενικόλογες και αόριστες έννοιες και ιδέες, που νομιμοποιούν την άγρια φορολόγηση αλλά αποποιούνται κάθε ευθύνης για την τύχη των χρημάτων. Αν μια κυβέρνηση είχε την βούληση να μειώσει τις σπατάλες του Δημοσίου, το πρώτο που θα έκανε θα ήταν να δημοσιοποιήσει όλα τα οικονομικά στοιχεία, ώστε να δουν από πρώτο χέρι οι πολίτες πού πάνε τα λεφτά τους. Αυτό όμως θα έδενε τα χέρια της στο να εξυπηρετήσει την δική της κομματική πελατεία.

Αν υπήρχε η πολιτική βούληση για στοιχειώδη εξορθολογισμό των δαπανών, θα έπρεπε να αξιολογηθούν (και να επανεκτιμούνται σε τακτική βάση) όλες οι δράσεις που χρηματοδοτούνται από τον προϋπολογισμό. Αντίθετα, τώρα ότι εγγράφεται στον προϋπολογισμό είναι σχεδόν αδύνατο να βγει, φουσκώνοντάς τον διαρκώς χωρίς κανένα ποιοτικό έλεγχο της απόδοσης των χρησιμοποιούμενων χρημάτων. Και αυτή είναι μια κατάσταση που όλο το πολιτικό σύστημα ενισχύει.

Γι’αυτό απαιτείται ριζική αλλαγή στον τρόπο κατάρτισης, εκτέλεσης και ελέγχου του κρατικού προϋπολογισμού (κατάρτιση του κρατικού προϋπολογισμού με βάση τις προς χρηματοδότηση δραστηριότητες, δημιουργία θέσης Γενικού Διευθυντή κάθε υπουργείου προσωπικά υπόλογου για τη διαχείριση των κονδυλίων που του έχουν διατεθεί και υπεύθυνου για την εγκατάσταση σύγχρονων συστημάτων διαχείρισης και ελέγχου, δημιουργία υπηρεσιών εσωτερικού και εξωτερικού ελέγχου κλπ). Να υπάρχει συσχέτιση των δαπανών με συγκεκριμένες δράσεις και συγκεκριμένα αποτελέσματα, και να μπορεί με εύληπτο τρόπο να παρουσιάζονται δημόσια. Ώστε να υπάρχει ατομική ευθύνη, ορθολογισμός και λογοδοσία για την διαχείριση των κρατικών πόρων και μηχανισμοί ελέγχου και αξιολόγησής τους.

ΥΓ: το κείμενο μπορείτε να το σχολιάσετε στο e-rooster

νοθεία μέσα στη Βουλή;

Ειλικρινά δεν μπορώ να πιστέψω στα μάτια μου…

Δείτε εδώ το βίντεο του ΠΑΣΟΚ, με το οποίο καταγγέλλει εκτεταμένη ΝΟΘΕΙΑ (!), ΜΕΣΑ στη ΒΟΥΛΗ, κατά τη διαδικασία τελικής ψηφοφορίας για την ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ.

Δεν έχω λόγια να περιγράψω αυτό που αισθάνομαι… Ντροπή; Θυμός; Απογοήτευση; Μιζέρια; Αγανάκτηση; Λύπη; Όλα αυτά μαζί και ακόμη παραπάνω…

Αυτοί δεν παίζουν με τους θεσμούς, τους έχουν ξεφτιλίσει… Ούτε στις φοιτητικές εκλογές δε θα τα έκαναν αυτά, και τα τολμούν ΕΚΕΙ όπου δεν θα έπρεπε καν να το σκεφτούν.

Αποδεικνύονται επικίνδυνοι. Πρέπει να φεύγουν…

κάθε νέος φόρος στερείται νομιμοποίησης

Όσο η λεηλασία του δημόσιου χρήματος συνεχίζεται κάθε νέος φόρος στερείται νομιμοποίησης.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωση της χαρακτηρίζει παραπλανητικές τις δικαιολογίες της κυβέρνησης για τα νέα φορολογικά μέτρα γιατί αποκρύπτουν ότι το κεντρικό πρόβλημα κάθε προϋπολογισμού αποτελούν οι συνεχώς αυξανόμενες σπατάλες του κράτους. Οι αριθμοί(*) είναι αμείλικτοι:

·         Τα έσοδα του προϋπολογισμού ανήλθαν σε € 22,95 δις στο πρώτο εξάμηνο του 2008 και ήταν αυξημένα μόνο κατά 4,3% σε σχέση με το 2007 δηλαδή σημαντικά χαμηλότερα από τις εκτιμήσεις του προϋπολογισμού του 2008 για αύξησή τους κατά 13,0%.

·         Οι καταναλωτικές δαπάνες του κράτους θα φθάσουν τα € 49,55 δις το 2008 και θα είναι αυξημένες κατά 10,5% σε σχέση με το 2007, δηλαδή σημαντικά χαμηλότερες από τις εκτιμήσεις του προϋπολογισμού του 2008 για αύξησή τους κατά 8,3%. Έτσι, οι δαπάνες αυτές του κράτους που ήταν € 28,3 δις το 2002 αυξήθηκαν μέσα σε έξι μόνο χρόνια κατά € 21,2 δις (ή κατά 75,1%) και ανήλθαν από 18% του ΑΕΠ το 2002, στο 20,2% του ΑΕΠ το 2008 (μέση ετήσια αύξηση στην 6ετία: 10,9% κατ΄ έτος).

·         Η έκρηξη αυτή των δαπανών του κράτους το 2008 οφείλεται α) στην αύξηση των αποδοχών των εργαζομένων και των συντάξεων του Δημοσίου κατά 8,6% β) στην αύξηση των επιχορηγήσεων για κάλυψη των ελλειμμάτων των ασφαλιστικών ταμείων κατά 19,4%, γ) στην αύξηση κατά 18,2% άλλων κρατικών δαπανών (ΟΤΑ α’ και β’ βαθμού, ΕΛΓΑ κλπ). Για τη κάλυψη αυτών των δαπανών εξανεμίστηκαν μέσα σε τρεις μήνες τα ταμειακά διαθέσιμα του κράτους (από 4,9 δισεκατομμύρια ευρώ τον Μάρτιο του 2008 μειώθηκαν σε 961 εκατομμύρια ευρώ τον Ιούνιο του 2008).

·         Οι αποτυχίες αυτές εκτέλεσης των προϋπολογισθέντων εσόδων και δαπανών συνεπάγονται διαμόρφωση του ελλείμματος της Γενικής Κυβέρνησης άνω του 2,5% του ΑΕΠ έναντι της εκτίμησης του προϋπολογισμού για το 2008 για έλλειμμα μόνο 1,6% του ΑΕΠ.

Αποδεικνύεται από τα παραπάνω ότι το κεντρικό πρόβλημα κάθε προϋπολογισμού αποτελούν οι σπατάλες του κράτους που έφτασαν τα 50 δις ευρώ το 2008 και αυξάνονται κατά 11% κάθε χρόνο. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι το μεγαλύτερο μέρος αυτής της σπατάλης αφορά χρήματα των φορολογούμενων πολιτών που καταλήγουν στις τσέπες των παρασιτικών ομάδων που λυμαίνονται τα ασφαλιστικά ταμεία, τα νοσοκομεία, τα δημόσια έργα, την εκπαίδευση… Για το ζήτημα αυτό η κυβέρνηση δεν λέει λέξη, ενώ ανακοινώνει θρασύτατα ότι εάν τα νέα φορολογικά μέτρα δεν αποδώσουν τότε θα ακολουθήσουν νέοι φόροι. Αποτελεί όμως έσχατο λαϊκισμό και η στάση της αντιπολίτευσης που ενώ κατακρίνει δριμύτατα τα φορολογικά μέτρα της κυβέρνησης διεκδικεί ταυτόχρονα περισσότερες κρατικές δαπάνες και αντιδρά λυσσαλέα όποτε θίγονται τα συμφέροντα των παρασιτικών ομάδων που λεηλατούν το χρήμα των φορολογουμένων.

Για τη Φιλελεύθερη Συμμαχία, όσο η λεηλασία των χρημάτων των φορολογουμένων συνεχίζεται, και μάλιστα αυξανόμενη, κάθε νέος φόρος στερείται νομιμοποίησης καθώς συντηρεί μια γενικευμένη κλεπτοκρατία. Αυτό είναι το μείζον πολιτικό πρόβλημα που καλείται να αντιμετωπίσει κάθε κυβέρνηση στο πεδίο της οικονομίας. Από τη στάση τους σε αυτό το ζήτημα κρίνονται καθημερινά τα πολιτικά κόμματα, οι πολιτικοί αλλά και οι πολίτες.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία έχει καταθέσει μέτρα, σύμφωνα με τα σχετικά διεθνή πρότυπα, που η εφαρμογή τους θα ορθολογικοποιήσει τις δημόσιες δαπάνες, θα προωθήσει τη διαφάνεια και θα εγγυηθεί την αποτελεσματική διαχείριση των χρημάτων των φορολογουμένων.

(*) Εβδομαδιαίο Δελτίο Alpha Bank – Διεύθυνση Οικονομικών Μελετών – 20 Αυγούστου 2008.

είναι οι Έλληνες αμερικανάκια;

Από το blog ενδεια :

Όχι λοιπόν, οι Έλληνες δεν είναι αμερικανάκια

Αξίζει να το διαβάσετε, ελπίζω να μας προβληματίσει όλους…

αλήθειες και ψέματα για τον φιλελευθερισμό

Φιλελευθερισμός: αλήθειες και ψέματα.

του Εμμανουήλ Μανωλεδάκη

αντιπροέδρου της Φιλελεύθερης Συμμαχίας

(δημοσιεύθηκε στον Ελεύθερο Τύπο, μπορείτε να το σχολιάσετε στο e-rooster.gr)

Η αφορμή για να γραφτεί αυτό το άρθρο δόθηκε από την εμφάνιση στον Ελεύθερο Τύπο της 16^ης Ιουλίου 2008 του άρθρου του κ. Μελετόπουλου με τίτλο «Οικονομικός φιλελευθερισμός και κοινωνικό κράτος» το οποίο στη συνέχεια αναδημοσιεύθηκε και στον δικτυακό τόπο της «Προοδευτικής πολιτικής».

Το άρθρο αυτό ξεκινά με τη σωστή διαπίστωση ότι, «όπως όλες οι ιδεολογικού χαρακτήρα συζητήσεις στη χώρα μας, έτσι και η συζήτηση περί του βέλτιστου οικονομικού συστήματος χαρακτηρίζεται από υπερβολές, αγκυλώσεις, στερεότυπα και διαστρέβλωση των εννοιών.» Δυστυχώς όμως η συνέχεια του άρθρου επιβεβαιώνει τον κανόνα αυτό και ο συγγραφέας του υποκύπτει στις υπερβολές, τις αγκυλώσεις, τα στερεότυπα και τη διαστρέβλωση των εννοιών που ο ίδιος θέλησε να αποφύγει. Υποκύπτει δηλαδή στα στερεότυπα που κυριάρχησαν τις τελευταίες δεκαετίες και που θέλουν τον φιλελευθερισμό και τους Έλληνες εκπροσώπους του να διακατέχονται από (α) αδιαφορία για το εθνικό συμφέρον (β) εξιδανίκευση της αγοράς ως ενός τέλεια αυτορρυθμιζόμενου συστήματος και (γ) μία ολοκληρωτική απόρριψη της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Κατά τη γνώμη του υπογράφοντος είναι αντιδεοντολογικό και απαράδεκτο να αποδίδονται διαστρεβλωμένες –και κάποιες φορές αντεστραμμένες στο αντίθετό τους- οι θέσεις που κατά καιρούς διατύπωσαν οι Έλληνες φιλελεύθεροι για να «αποδειχθούν» εύκολα στη συνέχεια οι διαβολικές τους επιδιώξεις. Όμως η δαιμονοποίηση αυτή δεν προάγει τον διάλογο, ακυρώνει αναγκαίες πολιτικές συγκλίσεις και συνεργασίες που έχει ανάγκη ο τόπος και δεν βοηθά στην ανανέωση του πολιτικού σκηνικού.

Φιλελευθερισμός και εθνικό συμφέρον

Για τους φιλελεύθερους το κράτος-έθνος αποτελεί αναχρονισμό στο βαθμό που δεν αναγνωρίζει τον διαφορετικό εθνικό αυτοπροσδιορισμό κάποιων πολιτών του, που επιβάλλει περιορισμούς προς όφελος μιας θρησκείας ή γλώσσας, που ορθώνει κάθε είδους προστατευτικά τείχη για να μην αλωθούν τα εθνικά μονοπώλια από «ξένους», που καλλιεργεί συγκεκριμένους εθνικούς μύθους… Αυτό το κράτος-έθνος που βασιζόταν στην ιδεοληψία της φυλετικής, θρησκευτικής και γλωσσικής ομοιογένειας και καθαρότητας ευθύνεται για τις εθνοκαθάρσεις του 20ού αιώνα, με ποιο πρόσφατο παράδειγμα αυτό της Γιουγκοσλαβίας. Για αυτόν τον τύπου εθνικού-κράτους οι Έλληνες φιλελεύθεροι, πράγματι, αισθάνονται αποστροφή. Αυτή η αποστροφή για τον συγκριμένο τύπο κράτους-έθνους ερμηνεύεται από τους διαστρεβλωτές του φιλελευθερισμού σαν αδιαφορία των Ελλήνων φιλελευθέρων για το εθνικό συμφέρον. Είναι όμως έτσι, ή έτσι βολεύει τους πολέμιούς του;

Για τους φιλελεύθερους συλλογικές έννοιες όπως το «Έθνος» δεν δικαιολογούν δικαιώματα περισσότερα και πέραν αυτών που έχει το κάθε μέλος του συγκεκριμένου «Έθνους» ξεχωριστά. Η προσέγγιση αυτή μπορεί να αποτελέσει τη βάση για ένα νέο εθνισμό, που τοποθετείται στον αντίποδα του εθνικισμού, και που αποτελεί το μόνο πλαίσιο που εγγυάται την πλήρη εφαρμογή των ατομικών δικαιωμάτων στις σύγχρονες πολυεθνικές, πολυφυλετικές κοινωνίες. Ο νέος εθνισμός αποτελεί και τη μόνη ρεαλιστική λύση στην αλλαγή της πληθυσμιακής συγκρότησης των κοινωνιών δίνοντας στους κάθε λογής εθνικά αυτοπροσδιοριζόμενους πολίτες να αντιλαμβάνονται την ένταξή τους στο «Έθνος» όχι σε κάποια κοινή καταγωγή, θρησκεία, ράτσα ή παράδοση, αλλά σαν συμπερίληψή τους σε ένα σύστημα κανόνων που προστατεύει τα ατομικά τους δικαιώματα και ελευθερίες. Δείγμα αυτού του νέου εθνισμού αποτελούν δυτικά κράτη-«Έθνη» όπως οι ΗΠΑ, ο Καναδάς και η Αυστραλία στα οποία η «εθνική» συνείδηση παραπέμπει σε ένα κοινό αίσθημα αποδοχής συγκεκριμένων αξιών και κανόνων που υπαγορεύει το Σύνταγμα και οι νόμοι και που προστατεύουν το δικαίωμα του κάθε ένα να αισθάνεται πχ. Ελληνοαμερικάνος και να παρελαύνει, ενώπιον επισήμων του ελληνικού κράτους, κραδαίνοντας ελληνικές σημαίες στην 5^η λεωφόρο της Νέας Υόρκης την 25^η Μαρτίου κάθε χρόνου.

Αυτού του τύπου το εθνικό συμφέρον υπερασπίστηκαν στους παγκόσμιους πολέμους που συμμετείχαν, για παράδειγμα, οι αμερικανοί στρατιώτες δηλαδή από κοινού Έλληνες, Ινδιάνοι, Αφροαμερικάνοι, Ιρλανδοί, Ισπανόφωνοι, Ιταλοί και άλλοι που πέραν της κοινής στρατιωτικής στολής που φορούσαν ήξεραν ότι πολεμούσαν κατά ενός ολοκληρωτισμού που αν επικρατούσε θα τους καταργούσε, μεταξύ άλλων, το δικαίωμα να αυτοπροσδιορίζονται ελεύθερα όπως επιθυμούν, να τηρούν ελεύθερα τις παραδόσεις τους και να ευημερούν στα πλαίσια ενός συστήματος που δίνει αδιάκριτα σε όλους ίσες ευκαιρίες και εγγυάται την ισότητα απέναντι στον Νόμο. Αυτή είναι για τους φιλελεύθερους η σύγχρονη έννοια του εθνικού συμφέροντος και για αυτό το εθνικό συμφέρον προτείνουν συγκεκριμένα μέτρα περιφρούρησής του.

Το εθνικό συμφέρον, για τους φιλελεύθερους, εμπεριέχει την προάσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας μέσω αποτελεσματικής αμυντικής θωράκισής της δεδομένου ότι η προάσπιση τής εδαφικής ακεραιότητας τής χώρας αποτελεί ταυτόχρονα προάσπιση των ατομικών ιδιοκτησιών και του γεωγραφικού χώρου στον οποίο έχουν εφαρμογή τα δικαιώματα και οι ελευθερίες των πολιτών της. Οι Έλληνες φιλελεύθεροι προτείνουν σύγχρονο και αποτελεσματικό στρατό για την προστασία της χώρας από πιθανούς εξωτερικούς εχθρούς που θα επιδίωκαν την βίαιη προσάρτηση εδαφών της χώρας, σε αντίθεση με όσους αποδεικνύουν μια παρωχημένη και επικίνδυνη για την ασφάλεια της χώρας προσκόλληση σε αμυντικές δομές που εξυπηρετούν πόλεμο χαρακωμάτων του πρώτου παγκοσμίου πολέμου και όχι σύγχρονες αμυντικές ανάγκες. Για τον λόγο αυτό οι Έλληνες φιλελεύθεροι προτείνουν την κατάργηση της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας, και τη σταδιακή μετατροπή του στρατού σε επαγγελματικό, αντιλαμβανόμενοι –μόνοι στην Ελλάδα- ότι μόνο υψηλού επιπέδου επαγγελματίες μπορούν να αντιμετωπίσουν με επιτυχία τη τεχνολογική πολυπλοκότητα των σύγχρονων οπλικών συστημάτων με τα οποία διεξάγονται οι σύγχρονοι πόλεμοι.

Οι Έλληνες φιλελεύθεροι θεωρούν ότι το εθνικό συμφέρον δεν περιορίζεται μόνο στην προάσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας, αλλά συμπεριλαμβάνει, προϋποθέτει και εξυπηρετείται από την ύπαρξη μιας ισχυρής οικονομίας, κοινωνικής συνοχής, ενός εμπεδωμένου κράτους δικαίου και την συμμετοχή της χώρας στους δυτικούς θεσμούς (Ευρωπαϊκή Ένωση, Συμβούλιο της Ευρώπης, ΝΑΤΟ).

Οι κατηγορίες περί των «αδιάφορων για το εθνικό συμφέρον» φιλελευθέρων παραγνωρίζουν ότι στις φιλελεύθερες ιδέες και τους φορείς τους οφείλει το νεοελληνικό κράτος την ύπαρξη του και τα φιλελεύθερα συντάγματα των πρώτων εθνοσυνελεύσεων. Οι κατηγορίες αυτές όταν απευθύνονται στους σημερινούς έλληνες φιλελεύθερους κρύβουν το μείζον πρόβλημα του καιρού μας, δηλαδή την επιδείνωση όλων των παραγόντων που συνιστούν το εθνικό συμφέρον εξαιτίας καταστροφικών πολιτικών των κυβερνήσεων των τελευταίων τριάντα ετών. Οι κατηγορίες κατά των φιλελεύθερων ως «αδιάφορων για το εθνικό συμφέρον» συσκοτίζουν τον ρόλο αυτών που αποδεδειγμένα έβλαψαν το εθνικό συμφέρον, επικαλούμενοι συνήθως την εξυπηρέτηση του, και οι οποίοι ευθύνονται για τη διάλυση της οικονομίας, τη μετατροπή της κοινωνίας σε αρένα διαμάχης παρασιτικών ομάδων, την αντικατάσταση της ισχύος του νόμου από το «δίκιο» του ισχυροτέρου και την υποβάθμιση του ρόλου της χώρας σε, απομακρυσμένη από τη Δύση, βαλκανική επαρχία. Σε αυτόν τον κατήφορο της Ελλάδας, οι φιλελεύθεροι, παλιοί και νέοι, ήταν οι μόνοι που με συνέπεια αντέδρασαν και συνεχίζουν να αντιδρούν, πληρώνοντας βαρύτατο πολιτικό κόστος.

Φιλελευθερισμός και παντοκρατορία της αγοράς

Για τους φιλελευθέρους –και όχι τους πολέμιούς τους- φιλελευθερισμός και παντοκρατορία της αγοράς (laissez-faire) δεν συμπίπτουν. Ο Χάγιεκ (The constitution of liberty, σελ. 381) σε σχετική του αναφορά επισημαίνει:

«Με άλλες λέξεις ενώ το laissez-faire θεωρεί ότι η αγορά είναι ένας τέλειος θεσμός (με τον ίδιο τρόπο που ο κομμουνισμός θεωρεί ότι το κράτος είναι ένας τέλειος θεσμός), ο φιλελευθερισμός θεωρεί ότι τέλειοι θεσμοί δεν υπάρχουν. Αποτυχίες της αγοράς (συγκεκριμένες και γνωστές) υπάρχουν και δικαιολογούν την κρατική παρέμβαση. Όμως η παρέμβαση αυτή θα πρέπει να είναι η ελάχιστα αναγκαία όχι μόνο ποσοτικά αλλά και ποιοτικά.»

Σχεδόν 200 χρόνια νωρίτερα ο Adam Smith είχε ήδη επισημάνει στον «Πλούτο των Εθνών» ότι «Επιχειρηματίες του ίδιου κλάδου σπανίως συναντώνται, ακόμα και για διασκέδαση, αλλά όταν το κάνουν, πάντοτε η συζήτηση καταλήγει σε μια συνωμοσία κατά του κοινού ή σε ένα σχέδιο αύξησης των τιμών».

H Φιλελεύθερη Συμμαχία στο πρόγραμμα της όχι μόνο αναγνωρίζει τις ατέλειες της αγοράς αλλά είναι και ο μόνος πολιτικός φορέας που προτείνει συγκεκριμένα μέτρα για την αντιμετώπισή τους. Για παράδειγμα, προτείνει τη Συνταγματική κατοχύρωση της ενίσχυσης του ανταγωνισμού και της λειτουργίας της ελεύθερης αγοράς και προτείνει μέτρα που αναβαθμίζουν την κρατική εποπτεία σε θέματα ανταγωνισμού, με αναβάθμιση και διεύρυνση της εποπτείας της Επιτροπής Ανταγωνισμού, της ΕΕΤΤ και της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας για την εξασφάλιση υγιούς ανταγωνισμού στην οικονομία, τις τηλεπικοινωνίες και την ενέργεια.

Για τη Φιλελεύθερη Συμμαχία οι ατέλειες της αγοράς συνήθως συνιστούν παραβίαση νόμων, τη τήρηση των οποίων το σημερινό αδυνατεί να επιβλέψει το ελληνικό κράτος και να εκδικάσει η ελληνική δικαιοσύνη. Βασικό πρόβλημα αποτελεί η πολυνομία που δημιουργεί ένα ασαφές κανονιστικό πλαίσιο που εμποδίζει τη δράση των ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους και το οποίο επιτρέπει στους παρανομούντες να κερδίζουν τις υποθέσεις, μέσω προσφυγών σε μια ανεπαρκή και εξαρτημένη από την εκτελεστική εξουσία δικαιοσύνη. H Φιλελεύθερη Συμμαχία είναι, και στο τομέα αυτό, ο μόνος πολιτικός φορέας που προτείνει μέτρα τα οποία αναβαθμίζουν τη δυνατότητα της εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας ώστε να εκπληρώσουν αποτελεσματικά τον ρόλο τους, όπως:

• κατάργηση της πολυνομίας με επαναξιολόγηση όλων των νομοθετημάτων που βρίσκονται σε ισχύ μέχρι σήμερα, κατάργηση των αλληλοσυγκρουόμενων νομοθετικών ρυθμίσεων όπως και όσων αντιβαίνουν το κοινοτικό δίκαιο, το διεθνές δίκαιο και το ελληνικό Σύνταγμα και αντικατάστασή τους από νέες διατάξεις κατάλληλα κωδικοποιημένες και εκσυγχρονισμένες.
• πλήρη αυτονόμηση της Δικαιοσύνης από παρεμβάσεις της εκτελεστικής εξουσίας και εξαρτήσεις από αυτήν, μέσω της εκλογής της ηγεσίας της από ειδική πλειοψηφία της Βουλής, τη δημιουργία δικαστικής αστυνομίας και την οικονομική της αυτάρκεια.

Πέρα από αυτό το, πολύ σημαντικό, γενικό πλαίσιο λειτουργίας της ελεύθερης οικονομίας και της πρόληψης των όποιων στρεβλώσεων της ας δούμε πόσο πιστεύουν οι φιλελεύθεροι στη «παντοκρατορία της αγοράς» στα ειδικά ζητήματα, χρησιμοποιώντας σαν παράδειγμα τα μέτρα που προτείνουν για το ασφαλιστικό. Οι προτάσεις της Φιλελεύθερης Συμμαχίας, όπως κατατίθενται στο πρόγραμμα της, για την επίλυση του ασφαλιστικού προβλήματος είναι οι παρακάτω:

1. Κάθε Έλληνας πολίτης υποχρεούται να καταθέτει σε ειδικού τύπου λογαριασμό τράπεζας ή ασφαλιστικού ιδρύματος (δημόσιου ή ιδιωτικού) της επιλογής του τις ασφαλιστικές του εισφορές, καθ’ όλη τη διάρκεια του εργασιακού του βίου. Στον ίδιο λογαριασμό κατατίθενται και οι εργοδοτικές εισφορές. Οι ασφαλιστικές εισφορές κάθε ασφαλισμένου και οι εργοδοτικές εισφορές υπέρ αυτού αποτελούν ατομική ιδιοκτησία του ασφαλισμένου, οι οποίες εάν δεν εισπραχθούν στο σύνολό τους λόγω πρόωρου θανάτου, μεταβιβάζονται στους νόμιμους κληρονόμους.
2. Το συντάξιμο όριο ηλικίας είναι αυτό που προσδιορίζει ελεύθερα ο εργαζόμενος στο ασφαλιστήριο συμβόλαιό του και σχετίζεται άμεσα με το ύψος των ασφαλιστικών εισφορών του. Κατά συνέπεια, υπερβολικά αυξημένες εισφορές μπορούν να συνεπάγονται εξαιρετικά πρόωρη συνταξιοδότηση ή αντίστροφα, οι μειωμένες εισφορές να συνεπάγονται καθυστερημένη συνταξιοδότηση.
3. Κάθε Έλληνας και Ελληνίδα δικαιούται μια ελάχιστη εγγυημένη σύνταξη στο πλαίσιο του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος. Η υλοποίηση του μέτρου αυτού γίνεται μέσω της κάλυψης από το κράτος της διαφοράς μεταξύ της σύνταξης του ασφαλιστικού φορέα και του ποσού του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος, εφόσον η πρώτη είναι χαμηλότερη.
4. Επί πλέον της παροχής της αυτής, ο κάθε πολίτης θα είναι ελεύθερος να κερδίζει με οποιοδήποτε νόμιμο τρόπο οποιοδήποτε επιπλέον εισόδημα. Η συνταξιοδότηση ενός εργαζομένου δεν θα τον υποχρεώνει σε αυτόματη και αναγκαστική αποχή από κάθε εργασία. Ο συνταξιούχος θα μπορεί να εργάζεται, εφόσον φυσικά του προσφέρεται εργασία (όχι όμως στο δημόσιο), για να συμπληρώνει τη σύνταξή του.
5. Τα ασφαλιστικά ιδρύματα και οι τράπεζες που θα πιστοποιούνται από το κράτος ώστε να διαθέτουν τους ειδικού τύπου ασφαλιστικούς λογαριασμούς, θα πρέπει να ανταγωνίζονται ελεύθερα μεταξύ τους για την προσέλκυση ασφαλιστικών εισφορών μέσω της παροχής πρόσθετων ωφελημάτων στους ασφαλισμένους και της παροχής πολλαπλών ασφαλιστικών προγραμμάτων. Μέσω του ανταγωνισμού αυτού οι ασφαλισμένοι θα αποσπούν σημαντικό μερίδιο των κερδών που θα απορρέουν από την διαχείριση των ασφαλίστρων από τις τράπεζες και άλλα ασφαλιστικά ιδρύματα.
6. Κάθε εργαζόμενος μπορεί να αλλάζει, υπό προϋποθέσεις, ασφαλιστικό πρόγραμμα και/ή ασφαλιστικό οργανισμό όποτε το θελήσει. Οι ασφαλιστικές συνεισφορές εργαζομένων και εργοδοτών εκπίπτουν κάθε φόρου ενθαρρύνοντας με αυτόν τον τρόπο την αποταμίευση και την ελεύθερη διαμόρφωση από κάθε εργαζόμενο του επενδυτικού του χαρτοφυλακίου και συνεπώς του συνταξιοδοτικού του μέλλοντος.
7. Τα διαθέσιμα των ασφαλιστικών ιδρυμάτων και των τραπεζών που θα πιστοποιούνται από το κράτος θα τελούν υπό την παρακολούθηση και την εγγύησή του και θα διαθέτουν ειδικό αποθεματικό ταμείο κάλυψης κινδύνου που θα είναι άμεσα διαθέσιμο στους δικαιούχους σε περίπτωση χρεοκοπίας κάποιου ασφαλιστικού ιδρύματος.
8. Έχουν μελετηθεί και είναι εφαρμόσιμα μια σειρά από μέτρα για τη μετάβαση από τη σημερινή προβληματική κατάσταση στην προτεινόμενη υγιή και αυτοσυντηρούμενη.

Μετά την ανάγνωση των παραπάνω προτάσεων γίνεται προφανής, για τον καλοπροαίρετο αναγνώστη, ο τρόπος που εισάγουν οι φιλελεύθεροι τους μηχανισμούς και θεσμούς της ελεύθερης αγοράς σε τελματωμένες καταστάσεις όπως αυτή της ασφάλισης. Χωρίς δογματισμούς και ιδεολογισμούς, η Φιλελεύθερη Συμμαχία προτείνει ρεαλιστικά και πραγματοποιήσιμα μέτρα που η εφαρμογή τους θα εξασφαλίσουν στους πολίτες ελευθερία επιλογών και παροχή υψηλής ποιότητας ασφαλιστικές υπηρεσίες, με ταυτόχρονη συμπίεση του κόστους τους λόγω ανταγωνισμού. Γίνεται επίσης προφανές ότι όποτε προτείνεται από τη Φιλελεύθερη Συμμαχία η χρήση των δυνάμεων της ελεύθερης αγοράς τότε η πρόταση αυτή συνοδεύεται από μέτρα αντιστάθμισης συγκεκριμένων κινδύνων αποτυχιών της αγοράς (π.χ. χρεοκοπίες ασφαλιστικών ιδρυμάτων) και εξασφάλισης από το κράτος ισχυρού ρυθμιστικού και εποπτικού ρόλου. Αν τα μέτρα αυτά δεν αρκούν, ή αν κάποιοι άλλοι κίνδυνοι δεν αντιμετωπίζονται, τότε η Φιλελεύθερη Συμμαχία δεν θα είχε καμιά αντίρρηση να διερευνηθούν πρόσθετα μέτρα, ή τα προτεινόμενα να αντικατασταθούν με άλλα.

Ποιός όμως, πλην των φιλελευθέρων, ενδιαφέρεται να διερευνήσει σε τόσο βάθος την αναζήτηση λύσεων, και ποιός έχει τη τεχνική δυνατότητα να το κάνει; Ποιο άλλο πολιτικό κόμμα στην Ελλάδα αντιμετωπίζει με ανάλογη υπευθυνότητα τα προβλήματα που έχουν οι πολίτες υποδεικνύοντας συγκεκριμένες λύσεις, και προβλέποντας μέτρα για πιθανές στρεβλώσεις και κινδύνους που θα προκύψουν; Δυστυχώς κανένα. Αντίθετα φαίνεται ότι αρκεί μια κατηγορία περί «παντοκρατορίας της αγοράς» για να απορριφθούν μεμιάς προτάσεις λεπτομερείς και συγκεκριμένες ώστε να δικαιολογηθεί με αυτό τον τρόπο η κενότητα λόγου, η γενικολογία και η απλούστευση. Ή μάλλον για να δικαιολογηθεί η υπεκφυγή…

Όμως η υπεκφυγή, μέσω της μη-κατάθεσης ανατρεπτικών προτάσεων, υπηρετεί τη συντήρηση της παντοκρατορίας του κρατισμού που με θρησκευτική ευλάβεια προώθησε το πολιτικό σύστημα τα τελευταία τριάντα χρόνια. Τα αποτελέσματα αυτής της, πραγματικής και όχι υποθετικής παντοκρατορίας, πληρώνουν σήμερα οι πολίτες βιώνοντας καθημερινά την ακρίβεια, τη φτώχεια και την ανεργία.

Η πολιτική και ιδεολογική αμφισβήτηση, από τους φιλελεύθερους, αυτής της παντοκρατορίας του κρατισμού αποτελεί και τη βασική αιτία των επιθέσεων που υφίστανται.

Φιλελευθερισμός και συλλογική ευημερία

Για τους φιλελεύθερους η επιδίωξη της ευτυχίας αποτελεί ένα από τα αναφαίρετα δικαιώματα κάθε ατόμου. Για την ευόδωση αυτού του στόχου οι φιλελεύθεροι προτείνουμε την ελεύθερη αγορά, την ισότητα των πολιτών έναντι του νόμου και την εμπέδωση κράτους δικαίου. Σε αυτό το πλαίσιο ο πολίτης έχει ισότητα ευκαιριών και δυνατότητα ευρύτατου φάσματος επιλογών για να διαμορφώσει ελεύθερα κάθε πτυχή της ζωής του με βάση τα προσωπικά του κριτήρια και επιθυμίες.

Αυτή η φιλελεύθερη προσέγγιση χαρακτηρίζεται ως «αντικοινωνική, ατομικιστική και εν πολλοίς εγωιστική» που συνιστά τάχα «ολοκληρωτική απόρριψη της κοινωνικής δικαιοσύνης». Η προσέγγιση αυτή χρεώνεται πολιτικά στους «Έλληνες νεοφιλελεύθερους που εμφανίσθηκαν τη δεκαετία του ’80» φωτογραφίζοντας τους Α. Ανδριανόπουλο και Σ. Μάνο, ενώ το αναδημοσιευμένο άρθρο στο ppol.gr παραπέμπει με διαδικτυακό σύνδεσμο στις ιστοσελίδες της «Φιλελεύθερης Συμμαχίας».

Οι κατηγορίες κατά των «κοινωνικά ανάλγητων» φιλελευθέρων παραγνωρίζουν το γεγονός ότι όπου εφαρμόστηκαν οι φιλελεύθερες προτάσεις τους δημιουργήθηκε πλούτος για όλους και όπως έδειξε και πρόσφατη έρευνα ο σημαντικότερος παράγοντας για την ευτυχία των ανθρώπων είναι τελικά το εύρος της ελευθερίας που έχουν στις επιλογές που κάνουν στη ζωή τους.

Με γνώμονα τη πραγμάτωση της ευημερίας, για κάθε άτομο ξεχωριστά και για τη κοινωνία συνολικά, η Φιλελεύθερη Συμμαχία κατέθεσε το πρόγραμμα της του οποίου όλες οι προτάσεις έχουν μελετηθεί και έχουν πίσω τους μακρά εμπειρία εφαρμογής σε πολλές χώρες του κόσμου (δραστική μείωση φορολογίας στην Ιρλανδία, απεξάρτηση εκπαίδευσης από το κράτος στην Αγγλία και την Αμερική, χωρισμός εκκλησίας κράτους σε όλη την Ευρώπη, διανομή της κρατικής περιουσίας στην Εσθονία, κεφαλαιοποιητικό ασφαλιστικό σύστημα στην Ελβετία κλπ ).

Μερικά «αντικοινωνικά, ατομικιστικά και εν πολλοίς εγωιστικά» μέτρα που προτείνονται από τη Φιλελεύθερη Συμμαχία είναι τα παρακάτω:

• μίνιμουμ εγγυημένο εισόδημα για κάθε πολίτη, δηλαδή κάθε ενήλικος Έλληνας να λαμβάνει εφ΄ όρου ζωής, κάθε μήνα, συγκεκριμένο ποσό που θα καθοριστεί ανάλογα με τις δυνατότητες του κράτους. Αξίζει να σημειωθεί ότι η πρόταση αυτή -που όψιμα ανακάλυψαν, σοσιαλιστές και συντηρητικοί- διατυπώθηκε ήδη από τη δεκαετία του ’50 από φιλελεύθερους οικονομολόγους
• μεικτό σύστημα ασφάλισης που θα διασφαλίζει μακροπρόθεσμα τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος και το οποίο ήδη περιγράφηκε αναλυτικά στη προηγούμενη παράγραφο.
• καθιέρωση κουπονιών εκπαίδευσης για όλους τους μαθητές και σπουδαστές τα οποία θα δώσουν την ευκαιρία σε αυτούς και στις οικογένειές τους να επιλέξουν ελεύθερα το εκπαιδευτικό ίδρυμα που επιθυμούν, ανεξάρτητα του χαρακτήρα του, μεταφέροντας δια της επιλογής τους στο ίδρυμα αυτό τη δημόσια χρηματοδότηση που τους αναλογεί.
• δωρεάν διανομή σε όλους τους πολίτες, σε ίσης οικονομικής αξίας μερίδια, όλης της μη αξιοποιούμενης ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου
• την χρήση της έκτασης του αεροδρομίου του Ελληνικού με στόχο την αναδιανομή της για τη δημιουργία πάρκων παντού στην Αττική, ιδίως στις ποιο υποβαθμισμένες περιοχές της.
• κατάργηση της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας και δημιουργία επαγγελματικού στρατού.
• απάλειψη όλων των δικονομικών προνομίων του Δημοσίου.
• αποποινικοποίηση όλων των πταισμάτων, αντικατάστασή τους με διοικητικά πρόστιμα.
• αποϊδρυματοποίηση της ποινής με υιοθέτηση εναλλακτικών μέτρων σωφρονισμού (κοινωνική εργασία, περιορισμοί στην κίνηση κλπ).
• αποποινικοποίηση της χρήσης όλων των τοξικοεξαρτητικών ουσιών
• σεβασμός του φυλετικού, θρησκευτικού, εθνικού αυτοπροσδιορισμού κάθε Έλληνα πολίτη.

Οι θέσεις της Φιλελεύθερης Συμμαχίας καταρρίπτουν τις κατηγορίες περί κοινωνικής αναλγησίας. Οι κατηγορίες αυτές προσπαθούν να συγκαλύψουν ότι το πραγματικό εμπόδιο στη πραγμάτωση της ατομικής ευημερίας των πολιτών και της συλλογικής ευημερίας της κοινωνίας που δεν είναι άλλο από το διεφθαρμένο και αυταρχικό κράτος και το πολιτικό σύστημα που το υπηρετεί τα τελευταία τριάντα χρόνια. Οι κατηγορίες κατά των «κοινωνικά ανάλγητων» φιλελευθέρων καθαγιάζουν αυτόματα τους πραγματικά κοινωνικά ανάλγητους, αυτούς δηλαδή που με σημαία «το δίκιο του εργάτη» οδήγησαν τους Έλληνες στη σημερινή φτώχεια και την απόγνωση.

Συμπέρασμα: οι φιλελεύθεροι φταίνε για όλα;

Όμως το πλέον ενδιαφέρον σημείο του συγκεκριμένου άρθρου, στο οποίο απαντά το παρόν κείμενο, αφορά στο τελικό του συμπέρασμα όπου, ούτε λίγο ούτε πολύ, αναφέρει ότι «η εγχώρια εκδοχή του νεοφιλελευθερισμού, λόγω των εξιδανικεύσεών της και της αποστροφής προς το εθνικό και κοινωνικό συμφέρον, δεν υιοθετήθηκε από το πολιτικό σύστημα και την κοινή γνώμη και είχε περιθωριακή απήχηση».

Με λίγα λόγια ο αρθρογράφος πιθανολογεί ότι το πολιτικό σύστημα θα μπορούσε να είχε κάνει φιλελεύθερες επιλογές αλλά, λόγω των αλλόκοτων θέσεων που είχε υιοθετήσει η «εγχώρια εκδοχή του νεοφιλελευθερισμού», επέλεξε τελικά τον κρατισμό! Επιπλέον, οι Έλληνες φιλελεύθεροι ευθύνονται και γιατί, λόγω των –υποτιθέμενων- θέσεων τους, «δεν άρχισε ποτέ στην Ελλάδα μία υπεύθυνη συζήτηση για την έννοια και τη λειτουργία μιας οικονομίας της αγοράς δυτικού τύπου» !

Είμαι βέβαιος ότι αυτή είναι μια βολική, για το Ελληνικό πολιτικό σύστημα, «δικαιολόγηση» της χρεοκοπίας του. Δεν είμαι όμως καθόλου βέβαιος ότι η δικαιολογία αυτή είναι πειστική για τους πολίτες που, υπό το φώς ραγδαίων εξελίξεων, ανακαλύπτουν οργισμένοι τους πραγματικούς υπεύθυνους της αθλιότητας που ζουν.

τα ασφαλιστικά ταμεία καταρρέουν αλλά το σύστημα διακοπεύει…

Το πολιτικό σύστημα σε διακοπές, ενώ τα ασφαλιστικά ταμεία καταρρέουν…

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία μόλις πριν μερικούς μήνες κατήγγελλε την ανικανότητα της κυβέρνησης και τον λαϊκισμό της αντιπολίτευσης για το ασφαλιστικό υπογραμμίζοντας ότι ο νέος νόμος περί ενοποίησης ταμείων όχι μόνο δεν αντιμετωπίζει τον πυρήνα του προβλήματος αλλά διατηρεί όλες της παθογένειες ενός συστήματος που οδηγεί με βεβαιότητα σε χρεοκοπία.

Σήμερα, η πρόβλεψη αυτή δυστυχώς επιβεβαιώνεται από την κατάρρευση του ΟΑΕΕ και τη κατάρρευση του  επικουρικού της Εθνικής. Η κατάρρευση αυτών των ασφαλιστικών ταμείων δημιουργεί οξύτατο πρόβλημα σε  εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχους που δεν γνωρίζουν, εάν και πότε, θα λάβουν τις συντάξεις τους. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν δει το φώς της δημοσιότητας ο ΟΑΕΕ, (το δεύτερο μεγαλύτερο ασφαλιστικό ταμείο της χώρας που προήλθε από την ενοποίηση των ΤΕΒΕ, ΤΣΑ και ΤΑΕ) έχει έλλειμμα 220 εκατ. ευρώ και θα απαιτηθούν επιπλέον 300-350 εκατ. ευρώ προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες για την πληρωμή των συντάξεων μέχρι τα Χριστούγεννα. Το δε επικουρικό της Εθνικής δεν έχει να δώσει τις συντάξεις του Αυγούστου σε 12.000 συνταξιούχους καθώς δεν υπάρχει ρευστότητα 3 εκατ. ευρώ!

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία είχε χαρακτηρίσει τον νόμο περί ενοποίησης των ταμείων ως απόδειξη έσχατης ανευθυνότητας στην αντιμετώπιση ενός προβλήματος, που υπό την πίεση του δημογραφικού, έχει πάρει εκρηκτικές διαστάσεις. Είχε επίσης εκτιμήσει ότι τα μέτρα που εισάγει ο νέος νόμος δεν θα πετύχουν καν την χρονική μετατόπιση της κατάρρευσης των –ενοποιημένων πλέον- ταμείων καθώς τα ενοποιημένα ταμεία θα συνεχίσει να τα «διαχειρίζεται» το κράτος μέσω Διοικητικών Συμβουλίων  που θα συνεχίσουν να αποτελούνται, από κομματικούς εγκάθετους διορισμένους από την κυβέρνηση και από συνδικαλιστές της ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ και ΣΥΝ.

Σήμερα αποδεικνύεται ότι μόνη αλλαγή που έφερε η ενοποίηση των ταμείων ήταν να γίνεται η καταλήστευσή τους συγκεντρωτικά αντί αποκεντρωμένα, και τα ταμεία να καταρρέουν πλέον κατά ομάδες.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία έχει καταθέσει, στη Βουλή και στη κοινωνία, την δική της πρόταση για το ασφαλιστικό η οποία θα διατηρήσει ακέραια την επικαιρότητά της στα χρόνια που έρχονται καθώς αποδεικνύεται με το χειρότερο τρόπο ότι οι αλλαγές που υλοποιεί η κυβέρνηση δεν δίνουν λύσεις σε κανένα από τα αδιέξοδα του συστήματος.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θα συνεχίσει να προωθεί στην κοινωνία τη πρότασή της για ένα κεφαλαιοποιητικό σύστημα στα πλαίσια ενός μεικτού συστήματος ασφάλισης. Μια πρόταση που στηρίζεται στην διεθνή εμπειρία, είναι στον πυρήνα των αλλαγών σε όλη την Ευρώπη, και που θα καταστεί όλο και περισσότερο μονόδρομος τα χρόνια που έρχονται.

Απλούστερη η απαλλαγή των μαθητών από τα θρησκευτικά

Με μια απλή δήλωση των γονέων η απαλλαγή των μαθητών από τα Θρησκευτικά

Απλούστερη γίνεται η διαδικασία απαλλαγής όσων μαθητών δεν επιθυμούν να παρακολουθήσουν το μάθημα των Θρησκευτικών στα σχολεία, αφού στο εξής θα απαιτείται μια απλή δήλωση των γονέων, χωρίς αιτιολόγηση.

Όπως αναφέρεται στον Τύπο της Πέμπτης, το υπουργείο Παιδείας σε εγκύκλιο που έστειλε στις Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και στα σχολεία, αναφέρει ότι στην υπεύθυνη δήλωση του κηδεμόνα (ή του μαθητή αν είναι ενήλικος) δεν χρειάζεται να δηλώνεται ο λόγος για τον οποίο ζητείται η απαλλαγή.

Αυτό σημαίνει ότι τόσο οι αλλοδαποί μαθητές που είναι αλλόθρησκοι όσο και οι Έλληνες θα μπορούν να ζητούν την απαλλαγή μέσω των γονέων τους, χωρίς να δηλώνουν για παράδειγμα ότι δεν είναι χριστιανοί ή ότι είναι άθεοι.

Μέχρι πρότινος, αυτό που ίσχυε ήταν ότι οι γονείς έπρεπε να συμπληρώσουν υπεύθυνη δήλωση και να αναφέρουν, κυρίως στις περιπτώσεις μαθητών γυμνασίου και λυκείου, και τους λόγους για τους οποίους ζητούσαν την απαλλαγή των παιδιών τους από τα Θρησκευτικά.

Ο Σύνδεσμος Κληρικών Ελλάδος σε ανακοίνωσή του ανέφερε ότι η Πολιτεία εσχάτως παρασυρόμενη από την ΕΕ στρέφεται ευθέως κατά της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Ικανοποίηση του Συνηγόρου του Πολίτη

Την ικανοποίησή του για τη σχετική εγκύκλιο του υπουργείου Παιδείας εκφράζει ο Συνήγορος του Πολίτη, ο οποίος είχε παρέμβει ήδη από το 2002, μετά από αναφορές γονέων.

Σχολιάζοντας τόσο την παλαιότερη εγκύκλιο, σύμφωνα με την οποία χρειαζόταν δήλωση για το ακριβές θρήσκευμα του μαθητή, όσο και τη μεταγενέστερη, σύμφωνα με την οποία αρκούσε η δήλωση «ότι δεν είναι Χριστιανός Ορθόδοξος», ο Συνήγορος του Πολίτη επισήμανε ότι η θρησκευτική ελευθερία περιλαμβάνει και τη δυνατότητα αποχής, ακόμη και ενός ορθοδόξου μαθητή, από τη σχολική θρησκευτική εκπαίδευση.

«Η άσκηση του δικαιώματος απαλλαγής από το μάθημα των θρησκευτικών δεν μπορεί να συνοδεύεται από αξίωση αποκάλυψης, έστω και αρνητικής, των θρησκευτικών πεποιθήσεων» σημειώνει η Αρχή.

(πηγή: in.gr)

Δείτε εδώ την ανακοίνωση του Συνηγόρου του Πολίτη.

μια μικρή νίκη απέναντι στην καθολική απαγόρευση του καπνίσματος

Επέτρεψαν το κάπνισμα…

http://www.ethnos.gr/summary.asp?catid=11391&subid=2&tag=9283&pubid=1360707

Αντισυνταγματική η απαγόρευση καπνίσματος σύμφωνα με ανώτατο γερμανικό δικαστήριο. Το δικαστήριο της Καρλσρούης έκρινε ότι η απαγόρευση καπνίσματος σε ενιαίους χώρους συνιστά διάκριση έναντι αυτών που διαθέτουν περισσότερες αίθουσες και μπορούν να τις διαχωρίσουν σε καπνιστών και μη καπνιστών.

Είναι μια μικρή νίκη απέναντι στην ολοκληρωτική αντικαπνιστική υστερία, που έχει λάβει πλήρεις νομοθετικές διαστάσεις σε όλη την Ευρώπη. Ευτυχώς υπάρχουν κάποιοι δικαστές που θεωρούν την αυτοδιάθεση του ατόμου ως δικαίωμα, και τις διακρίσεις ανεπίτρεπτες… Ίσως έτσι πάρουμε και εμείς μαθήματα για τη σωστή (δηλαδή ισότιμη) εφαρμογή του μέτρου στη χώρα μας.

Φτάνει πια! Δώστε τέρμα στην τρομοκρατία των αναρχοχαρούμενων…

Θέλω να καταδικάσω με τον πιο έντονο τρόπο την επίθεση εναντίον της εφημερίδας ΣΤΟΧΟΣ την οποία πραγματοποίησαν στις 23-7-2008 κουκουλοφόροι που προσπάθησαν να πυρπολήσουν τα γραφεία της εφημερίδας. Για πολλοστή φορά τα τελευταία χρόνια (μετά τις πολλαπλές επιθέσεις στο βιβλιοπωλείο Γεωργιάδη και τον εμπρησμό των εκδόσεων ΠΕΛΑΣΓΟΣ του Ι. Γιαννάκενα αλλά και άλλα συμβάντα) οι «νεαροί» πολίτες για κάποιους, αλλά κοινά φασιστοειδή για τους περισσότερους, επιτίθενται σε χώρους έκφρασης του εθνικισμού, προσπαθώντας να κάψουν, να ζημιώσουν, να σταματήσουν τις διαφορετικές από τις δικές τους φωνές. Πρόκειται για μία άνανδρη επίθεση η οποία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και αναμενόμενη καθώς είχαν προηγηθεί τα γεγονότα στη Μελίτη και τα σύνορα και η συγκεκριμένη εφημερίδα πρωταγωνίστησε στα επεισόδια που ματαίωσαν την είσοδο σε πολίτες της γειτονικής μας χώρας.

Και ενώ η κυβέρνηση και η Ελληνική Αστυνομία αποδεικνύουν για μια ακόμη φορά ότι δεν μπορούν να προστατεύσουν τη νόμιμη ατομική ιδιοκτησία των πολιτών, μερίδιο ευθύνης για τα γεγονότα έχουν αναμφισβήτητα κάποιοι κύριοι αυτοαποκαλούμενοι «προοδευτικοί» οι οποίοι, μετά από κάθε βανδαλισμό και καταστροφή περιουσίας, σπεύδουν να παράσχουν πολιτική κάλυψη και μιλούν για «επαναστατημένους νεαρούς ». Άραγε ποια «προοδευτική» ιδεολογία είναι αυτή, που τους υποδεικνύει να καταστρέφουν βιβλία ;

Παρά το γεγονός ότι κάθε φιλελεύθερος διαφωνεί κάθετα με τις ιδέες και θέσεις που προωθεί η εφημερίδα ΣΤΟΧΟΣ, η ελευθερία της έκφρασης, η ελευθερία του τύπου και η προστασία της ατομικής περιουσίας για όλους, αποτελούν βασικές αρχές ενός δημοκρατικού πολίτη και ενός φιλελεύθερου, πιο σημαντικές από τις ιδεολογικές διαφορές και αντιπαλότητες με τους ακραίους εθνικιστές. Εναντιώνομαι σε κάθε μορφή τρομοκρατίας και επικρίνω κατηγορηματικά όλους όσους δικαιολογούν ή συμμαχούν με αντιδημοκρατικές δυνάμεις. Ο φασισμός δεν έχει χρώμα, είναι πρακτική και ιδεοληψία!

Οφείλω να στιγματίσω την επιλεκτική αντίδραση πολιτικών παρατάξεων που ποικίλει από τη σιωπή έως τις υστερικές κραυγές ανάλογα με το αν τα θύματα της βίας και της λογοκρισίας τους είναι αρεστά. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, είναι αναγκαίο να επαναβεβαιώσουμε πως, εντός των γνωστών ορίων πέραν των οποίων υπάρχει η συκοφαντία και η προτροπή σε πράξεις βίας, οι άνθρωποι θα πρέπει να είναι ελεύθεροι να επικρίνουν και να αμφισβητούν ιδέες ακόμα και αν αυτές οι ιδέες θεωρούνται πολύτιμες από άλλους ανθρώπους.

Οφείλουμε να είμαστε όλοι κοντά σε κάθε πολίτη που διώκεται επειδή εκφράζει τις απόψεις του, ανεξάρτητα με το αν συμφωνεί μαζί του. Αυτή είναι η μόνη συνεπής στάση απέναντι στην ελευθερία της έκφρασης.