Ακτιβιστές πόλεων στους δρόμους

kathimerini.gr | Ακτιβιστές πόλεων στους δρόμους.

Ακτιβιστές πόλεων στους δρόμους

Ομάδες νέων και δραστήριων ανθρώπων πήραν φτυάρια, πένσες και αυτοκόλλητα με σκοπό να βελτιώσουν τη ζωή όλων μας

Της Λινας Γιανναρου

Τα παράνομα σταθμευμένα αυτοκίνητα, ιδίως αυτά που φράζουν τη διέλευση των πεζών και τις μπάρες των αναπήρων… Τα συνεχή μπαζώματα, η ισοπεδωτική, τσιμεντένια λογική της ανάπτυξης, η εξαφάνιση των μικρών πάρκων όπου μεγαλώσαμε, παίξαμε, αναπνεύσαμε. Η ζούγκλα των διαφημιστικών πινακίδων. Ο αντιαισθητικός, αυθαίρετος βομβαρδισμός από διαφημιστικά μηνύματα σε τοίχους, φράκτες, πεζοδρόμια – η ζάλη… Και να ’ταν μόνον αυτά όσα μας «θυμώνουν» σ’ αυτήν την πόλη (σ. σ.: εδώ, ο καθένας συμπληρώνει το όνομα της πόλης του – δυστυχώς, οι ελάχιστες εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα). Είναι ευτύχημα, λοιπόν, που κάποιοι αποφάσισαν να μη «θυμώνουν» απλώς, αλλά να κάνουν κάτι γι’ αυτό. Ανθρωποι νέοι και δραστήριοι, που βαρέθηκαν να γκρινιάζουν γι’ αυτά που συμβαίνουν γύρω τους και με κασμάδες, φτυάρια, πένσες και… αυτοκόλλητα ξεχύθηκαν στους δρόμους. Κοινός στόχος, να αλλάξουν την εικόνα της πόλης, να συμβάλουν με τον δικό τους τρόπο στην προσπάθεια για βελτίωση του αστικού περιβάλλοντος, της ποιότητας ζωής όλων μας.

Guerilla Gardeners

Κηπουροί με «βόμβες» σπόρων

Συστατικά: 5 δόσεις φυσικός κόκκινος πηλός σε σκόνη, 3 δόσεις χώμα με οργανική ύλη (compost), 1 δόση σπόροι για λουλούδια. Εκτέλεση: Σε μια μικρή λεκάνη βάζουμε τους σπόρους. Στη συνέχεια βάζουμε το χώμα με την οργανική ύλη και τα ανακατεύουμε καλά. Επειτα βάζουμε κουταλιά κουταλιά τον κόκκινο πηλό, ο οποίος πρέπει να είναι σε σκόνη και όχι σε σβώλους. Ανακατεύουμε πάλι για να γίνει ένα ομοιόμορφο μείγμα. Σιγά σιγά ψεκάζουμε νερό και ταυτόχρονα ανακατεύουμε το μείγμα. Προσθέτουμε όσο νερό χρειαστεί για να γίνει ένα ενοποιημένο μείγμα ώστε να μπορεί να πλάθεται. Σε ένα τραπέζι απλώνουμε το μείγμα – μπάλα πηλού με έναν πλάστη για να απλωθεί όσο το δυνατόν περισσότερο. Κόβουμε μικρές ποσότητες και τις πλάθουμε σε μπαλάκια. Αφήνουμε τα μπαλάκια στον ήλιο για μία μέρα ώστε να στεγνώσουν.

Κάπως έτσι ετοιμάζουν οι Guerilla Gardeners (Αντάρτες Κηπουροί) τις «βόμβες» σπόρων που χρησιμοποιούν στις επικίνδυνες αποστολές τους. Επικίνδυνες, ναι. Γιατί υπάρχει πιο απαιτητική δουλειά από το να ομορφύνεις μια τσιμεντένια πόλη; Οι Αντάρτες Κηπουροί πρωτοεμφανίστηκαν στη Θεσσαλονίκη πριν από ένα χρόνο ως κίνημα ενεργών πολιτών με μέλημα τη μετατροπή του άχρωμου αστικού περιβάλλοντος σε ένα λουλουδένιο καμβά – γρήγορα όμως επεκτάθηκαν και στην πρωτεύουσα. Πρόκειται για πολιτική πράξη, εξηγούν. «Διεκδικούμε το δικαίωμα παρέμβασης στο αστικό τοπίο».

Φορώντας κουκούλες και «οπλισμένοι» με κασμάδες, φτυάρια και σπόρους, ξεχύνονται στους δρόμους σε αναζήτηση στόχων: παρατημένων κοινόχρηστων χώρων, παρτεριών, εγκαταλελειμμένων πάρκων, «κούφιων» ζαρντινιερών, όπου εν τέλει συνήθως «φυτρώνουν» σκουπίδια, ξερόχορτα ή μπάζα. Οταν εντοπιστεί το «θύμα», ξεκινάει η ρίψη των… βομβών σπόρων!

Δεδομένου ότι η δράση τους ενδέχεται να χαρακτηριστεί φθορά δημόσιας περιουσίας, φροντίζουν ώστε οι επεμβάσεις τους να διαρκούν ελάχιστα λεπτά της ώρας. Φεύγοντας, οι χώροι που «βομβάρδισαν» παραμένουν φαινομενικά άθικτοι. Και αρχές και πολίτες μένουν να απορούν πώς πρασινίζουν η μία μετά την άλλη γειτονιές της πόλης.

Cleanjunkies

Ενας κόφτης και μια πένσα

Δεν ξέρουμε πόσοι προσέξατε την αλλαγή, αλλά η οδός Γραβιάς στην Αγία Παρασκευή, όπως και πολλές άλλες, είναι πια «καθαρή». Καθάρισε από τις παράνομα τοποθετημένες διαφημιστικές πινακίδες. Δεν ήταν θαύμα ούτε αποτέλεσμα όψιμου ενδιαφέροντος κάποιας τοπικής αρχής. Ηταν μία ακόμη «επέλαση» των Cleanjunkies, που δημιουργήθηκαν αυθόρμητα πριν από ένα χρόνο. Πυρήνας τους, μια ομάδα… διαφημιστών. «Το πρόβλημα των παράνομων διαφημιστικών πινακίδων είναι τεράστιο. Αποφασίσαμε, λοιπόν, να… τις βγάλουμε», λέει ο εκ των ιδρυτών κ. Λευτέρης Μάγγος. Οι περισσότερες ταμπέλες τοποθετούνται αυθαίρετα πάνω σε τοίχους, μάντρες, συρματοπλέγματα, ακόμη και σε δέντρα! «Αυτό που κάνουμε δεν είναι δύσκολο, χρειάζεται μόνο ένας κόφτης και μια πένσα», λέει ο κ. Μάγγος. Απώτερος στόχος της ομάδας, να παροτρύνει όλους μας να ακολουθήσουμε τον ίδιο, καθαρό, δρόμο. Πληροφορίες για την ομάδα στο μπλογκ cleanjunkies-cleanjunkies.blogspot.com

Street Panthers

Με σήμα τον… γάιδαρο!

Η ιδέα ήταν τόσο απλή, αλλά τόσο εμπνευσμένη! Τι «πονάει» περισσότερο όσους σταθμεύουν τα αυτοκίνητά τους όπου να ’ναι; Ενα πρόστιμο της Τροχαίας ή η δημόσια διαπόμπευση; Για το δεύτερο, ένα αυτοκόλλητο αρκεί – ένα αυτοκόλλητο που να λέει με μεγάλα, «χορταστικά» γράμματα «Είμαι γάιδαρος, παρκάρω όπου γουστάρω» κολλημένο στο παρμπρίζ!

Αυτόν τον απλό συλλογισμό έκαναν το 2006 τα μέλη των Street Panthers (Πάνθηρες των Δρόμων), μια παρέα φίλων από τη Θεσσαλονίκη που έχοντας αγανακτήσει από την αναιδή και αντικοινωνική συμπεριφορά εποχούμενων, αποφάσισαν να αναλάβουν δράση. «Δεν αρκούσε να τσατιζόμαστε βλέποντας τους παράνομα παρκαρισμένους πάνω σε πεζοδρόμια, διαβάσεις και πεζόδρομους. Δεν αρκούσε να φοβόμαστε όταν μας κυνηγούσαν οι μηχανές ακόμη και πάνω στα πεζοδρόμια. Δεν αρκούσε να κοιτάζουμε ανήμποροι όταν αυτοκίνητα και μηχανές έκαναν σιγά σιγά κατάληψη στον μοναδικό χώρο περιπάτου, το πλακόστρωτο της νέας παραλίας. Δεν αρκούμασταν να περιμένουμε πότε η πολιτεία θα ξυπνούσε», γράφουν. Τύπωσαν, λοιπόν, μερικές εκατοντάδες αυτοκόλλητα με σήμα τον… γάιδαρο και βγήκαν στους δρόμους. Στόχος τους, τα προκλητικά σταθμευμένα οχήματα σε λεωφορειολωρίδες, ράμπες αναπήρων, πεζοδρόμια. Ηξεραν όμως ότι δεν αρκούσε η δική τους συνεισφορά. Από το βήμα του Ιντερνετ (www.streetpanthers.gr), οι Πάνθηρες ζήτησαν τη συμμετοχή όλων μας – κι εμείς τους τη δώσαμε απλόχερα! Με ελάχιστο αντίτιμο, ο καθένας μπορεί να προμηθευτεί τα ειδικά αυτοκόλλητα και να γίνει ένας από τους Street Panthers.

Ο ακτιβισμός, ακτιβισμός, αλλά δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να τηρούμε κάποιους… κανόνες. «Κολλάμε μόνο στα τζάμια, όχι σε σημεία όπου η αφαίρεση του αυτοκόλλητου μπορεί να καταστρέψει τη βαφή. Προσέχουμε ώστε να μην προκαλούμε ζημιές. Ο παραβάτης δεν είναι εχθρός, είναι ένας πολίτης που έκανε λάθος. Αποφεύγουμε την αντιπαράθεση με τον παραβάτη οδηγό. Αν εμπλακούμε σε αντιπαράθεση, εξηγούμε ευγενικά ότι και οι πεζοί έχουν δικαιώματα».

Η Δεξιά που έχουμε και η Φιλελεύθερη παράταξη που χρειαζόμαστε

e-rooster.gr» Ελλάδα Πολιτική » Η Δεξιά που έχουμε και η Φιλελεύθερη παράταξη που χρειαζόμαστε.

Είναι θλιβερή η εικόνα που δίνουν τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας ειδικά τις τελευταίες ημέρες. Μιλούν σαν να μην έχουν καταλάβει τι έχει συμβεί. Αντιλαμβάνονται την ήττα με παραπολιτικούς όρους και αγνοούν ότι η βασική αιτία ήταν η επικέντρωση στην διαχείριση και στις πελατειακές σχέσεις. Στην καλύτερη περίπτωση, όπως έχει λεχθεί, η ΝΔ ήθελε απλά να είναι ένα άλλο ΠΑΣΟΚ, απλά πιο σεμνό και ταπεινό.

Η ΝΔ έφευγε ηττημένη το 1981 αλλά τότε παρέδιδε την εξουσία περήφανη για όλα αυτά που είχε καταφέρει. Μετά από μια περίοδο έντονης δοκιμασίας – δικτατορία, κυπριακό, πετρελαϊκή κρίση – η Ελλάδα του 81 ήταν πολύ καλύτερη από αυτή που η ΝΔ παρέλαβε το 74. Εγκαθίδρυσε μια σταθερή και στέρεη δημοκρατία. Έβαλε την Ελλάδα στην ΕΟΚ παρά την λυσσαλέα επίθεση της αντιπολίτευσης. Αντιμετώπισε την μεγάλη οικονομική κρίση χωρίς να καταδικάσει οικονομικά τις επόμενες γενιές. Οι κυβερνήσεις της περιόδου 74-81, πάρα τα λάθη και τις αδυναμίες τους, αντιμετώπισαν τα προβλήματα κατάματα και ουσιαστικά, πολλές φορές αγνοώντας το πολιτικό κόστος. Αυτές οι κυβερνήσεις έχουν αποδειχθεί μέχρι τώρα οι καλύτερες της μεταπολίτευσης.

Η σημερινή ΝΔ όφειλε να είχε διδαχθεί από το καλύτερο παλιό της ευατό. Όφειλε να μάθει απο τα δικά της λάθη και τα λάθη των αντιπάλων της. Το κύριο ζητούμενο σήμερα είναι η πολιτικοποίηση της ΝΔ. Και θα πρέπει να είναι μια πολιτικοποίηση που να μην είναι μια πιο ένθερμη αποδοχή των θέσεων των πολιτικών της αντιπάλων. Δεν χρειαζόμαστε ένα ΠΑΣΟΚ light που θα αναμένει την φθορά της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου για αναλάβει τα ινία του κράτους κάποια στιγμή στο μέλλον. Θα πρέπει να είναι μια πολιτικοποίηση που θα βασίζετε σε φιλελεύθερες και συντηρητικές αρχές και ιδέες.

Οικονομία: Είναι το πιο σημαντικό ζήτημα που το έθνος αντιμετωπίζει σήμερα. Είναι γνωστό πλέον ότι έχουμε μια οικονομία που δεν παράγει. Μια οικονομία που χωρίζει την Ελλάδα στα δύο, ανάμεσα σε αυτούς που ζουν από μια προνομιακή σχέση με το δημόσιο και αυτούς που καλούνται να πληρώσουν το κόστος αυτής της προνομιακής και αντιπαραγωγικής σχέσης. Τα στρώματα που κυρίως πλήττονται από αυτή την πολιτική είναι οι ανερχόμενες κοινωνικά ομάδες του ισχνού ιδιωτικού τομέα, οι νέοι καθώς επίσης και η νέα τάξη νεόπτωχων που δημιουργεί η ημισοσιαλιστική οικονομία της Ελλάδας.

H ΝΔ οφείλει να γίνει ο κύριος εκφραστής αυτών των ομάδων. Όχι υποσχόμενη ότι και αυτοί μπορεί να γίνουν συνδαιτυμόνες στην κατασπατάληση του εθνικού πλούτου – αυτός είναι ο ρόλος της αριστεράς – αλλά πείθοντας τους στην αναγκαιότητα μιας νέας οικονομίας που θα επιβραβεύει τους κόπους τους και την προσφορά τους στο κοινωνικό σύνολο. Χαμηλοί φόροι, ένα όσο το δυνατόν πιο ελαφρό κανονιστικό περιβάλλον, άνοιγμα όλων των τομέων της οικονομίας στον ανταγωνισμό και την παγκοσμιοποίηση είναι ο μονόδρομος της ανάπτυξης. Είναι η μόνη διέξοδος για την Ελλάδα και ειδικά για τα συγκεκριμένα στρώματα της κοινωνίας. Είναι επίσης η πιο εφικτή λύση για την αντιμετώπιση των τεράστιων χρεών που έχει συσσωρεύσει η χώρα. Η μείωση του χρέους μέσο φοροεπιδρομών δοκιμάσθηκε κατά την περίοδο διακυβέρνησης Μητσοτάκη με καταστροφικές οικονομικές και πολιτικές συνέπειες. Δεν μπορεί ο παραγωγικός τομέας της οικονομίας να φορτώνετε διαρκώς τα βάρη ενός διεφθαρμένου και σπάταλου δημόσιου τομέα. Η μείωση του χρέους και των ελλειμμάτων πρέπει να προέλθει αποκλειστικά από την ανάπτυξη και την μείωση των κρατικών δαπανών.

Εξωτερική Πολιτική: Δυστυχώς ο χώρος της δεξιάς πλήττεται από δυο συνάμα αντίθετες μα εξίσου ζημιογόνες πολιτικές. Η μια εκφράζεται από το ΛΑ.Ο.Σ. Έχει την τάση να μπερδεύει τους στόχους και την πραγματικότητα του 2009 με αυτή του 1453. Επίσης συγχέει την ρητορική πλειοδοσία στα εθνικά θέματα με την αποτελεσματική υπεράσπιση αυτών θεμάτων. Ο λαϊκισμός δεν είναι η απάντηση. Από την άλλη μεριά υπάρχει μια σχολή σκέψης που έχει μεταβάλει την υποχωρητικότητα και την αναβολή επίλυσης των εξωτερικών θεμάτων ως δήθεν υπεύθυνη και ρεαλιστική στάση. Η διπλωματία δεν είναι αυτοσκοπός αλλά μέσο προώθησης των δικών μας συμφερόντων.

Μια ΝΔ που θα αποφεύγει αυτά τα δυο άκρα θα μπορεί να αρθρώσει μια ρεαλιστική στρατηγική στα εθνικά θέματα.

Κοινωνική Πολιτική: Η αριστερά των προηγούμενων δεκαετιών προσπαθούσε να κρατικοποιήσει τα μέσα παραγωγής. Μπορεί τώρα να έχει αποδειχθεί περίτρανα η αποτυχία αυτού του εγχειρήματος αλλά η αριστερά στην Ευρώπη δεν έχει χάσει την εμμονή της στο να αυξάνει την δύναμη και εξουσία τους κράτους μειώνοντας το πεδίο δράσης του πολίτη. Σήμερα χρησιμοποιώντας την κοινωνική πολιτική προχώρα σε μια κρατικοποίηση της καθημερινής ζωής προσπαθώντας να αντικαταστήσει πανάρχαιους και αυτόνομους θεσμούς. Το βασικό θύμα αυτής της επέλασης είναι ο θεσμός της οικογένειας όπου το κράτος προσπαθεί να κερδίσει το ρόλο του γονέα. Στην κοινωνική αρχιτεκτονική του σήμερα οι δυνάμεις της αλλαγής θα επιφέρουν τις ίδιες καταστροφικές συνέπειες που είχαν οι αλλαγές στην αρχιτεκτονική της Αθήνας το 50. Στην δεκαετία του 50 δημιουργήσαμε μια οικιστική βαρβαρότητα και σήμερα προσθέτουμε μια κοινωνική.

Μια καινούργια ΝΔ θα πρέπει αυτή την φορά να σταθεί εμπόδιο στις συγκεκριμένες πολιτικές. Θα προτείνει ένα βασικό δίχτυ προστασίας για τους πολίτες που όμως δεν θα υπονομεύει υπάρχοντες θεσμούς κοινωνικής αλληλοβοήθειας και αλληλεγγύης.

Ταυτόχρονα η ΝΔ δεν θα πρέπει να σταθεί εμπόδιο όταν τμήματα της κοινωνίας θέλουν να συμμετάσχουν σε πατροπαράδοτους θεσμούς και να υιοθετήσουν τις βασικές τους αξίες και αρχές. Για παράδειγμα η ΝΔ θα πρέπει να είναι υπέρ του γάμου των ομοφυλόφιλων.

Ευρωπαϊκή Ένωση: Το κόμμα που έβαλε την Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν δίνατε να μην έχει άποψη για το μέλλον της Ένωσης. Και δεν δικαιολογείτε να λέει ναι σε όλα όσα έρχονται από τις Βρυξέλλες. Η ΝΔ θα πρέπει να συμπράξει ώστε η Ελλάδα με άλλες χώρες της ΕΕ να γίνουν εμπόδιο στον αντιδημοκρατικό συγκεντρωτισμό που παρουσιάζετε σήμερα.

Άμυνα: Ένας από τους λόγους που οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν άσκησαν ουσιαστική πίεση στην Τουρκία πριν από την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων ήταν η γνώση τους για τις περιορισμένες επιχειρησιακές δυνατότητες του ελληνικού στρατού. Χωρίς ποτέ να το λέμε και ποτέ να κάνουμε τίποτα για αυτό το θέμα γνωρίζουμε ότι έχουμε μεγάλο πρόβλημα στο να αντιμετωπίζουμε τις κρίσεις που δημιουργεί η Τουρκία. Η κομματικοποίηση και η ολοένα αυξανόμενη δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία στις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στην εξωτερική μας πολιτική. Ήταν δυστύχημα που με το μόνο που ασχολήθηκε η ΝΔ όταν ήταν στην κυβέρνηση ήταν η μείωση της θητείας και των αμυντικών δαπανών.

Η άμυνα της χώρας είναι ο πρωταρχικός στόχος του κράτους και σε αυτό τον τομέα συνεχώς παραπαίει με απρόβλεπτες συνέπειες.

Εγκληματικότητα και Λαθρομετανάστευση: Μηδενική ανοχή είναι η απάντηση και σε αυτά τα δύο φαινόμενα. Ήταν απαράδεκτη η απραξία των κυβερνήσεων της ΝΔ. Αδυνατούσαν αυτές οι κυβερνήσεις να επιβάλουν τον νόμο και την τάξη καθώς επίσης και να αποτρέψουν την εισροή χιλιάδων παράνομων μεταναστών. Δεν δικαιολογείτε ένα κόμμα της δεξιάς να δείχνει τέτοια απίστευτη ανεκτικότητα σε τέτοια φαινόμενα. Τα ενοχικά σύνδρομα και η διαρκής ανάγκη να γίνουν αρεστοί στα αριστεροκρατούμενα ΜΜΕ οδήγησαν στην ραγδαία αύξηση της εγκληματικότητας και της λαθρομετανάστευσης.

Η ελληνική αστυνομία σεβόμενη τα ανθρώπινα δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών και των άλλων ατόμων που βρίσκονται στην Ελλάδα θα πρέπει να είναι ικανή να επιβάλει την τάξη. Στόχος για την λαθρομετανάστευση θα πρέπει να είναι η επιστροφή των παράνομων μεταναστών στις χώρες προέλευσης τους.

Και επειδή σχεδόν όλα τα κόμματα του κοινοβούλιου υπερασπίζονται τα δικαιώματα των παρανομούντων και των εγκληματιών θα πρέπει να υπάρχει και μια φωνή στο ελληνικό κοινοβούλιο που θα εκφράζει τις αγωνίες και τις απόψεις των θυμάτων τους, αυτό το ρόλο πρέπει να αναλάβει η ΝΔ.

Δημόσιος Τομέας: Η Ελλάδα ίσως έχει το μεγαλύτερο δημόσιο τομέα σε σχέση με τον πληθυσμό της από ότι όλες οι άλλες ανεπτυγμένες χώρες του κόσμου. Είναι το βασικό εμπόδιο για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Σήμερα λόγο των κανόνων και της νοοτροπίας που κυριαρχεί στον δημόσιο τομέα είναι καθολικά γνωστό ότι η Ελλάδα υπάρχει για να εξυπηρετεί το κράτος. Ως αντιπολίτευση η ΝΔ θα πρέπει να πιέσει για την πολιτική που είχε υποσχεθεί ως κυβέρνηση: για κάθε δύο συνταξιοδοτήσεις στο δημόσιο θα πρέπει να γίνετε μόνο ένας διορισμός. Θα πρέπει να προτείνει και να προασπίζει την κατάργηση της μονιμότητας και τον ουσιαστικό έλεγχο του έργου και της παραγωγικότητας όλων όσων εργάζονται στο δημόσιο τομέα. θα πρέπει επίσης να απελευθερώσει μια σειρά από δημόσια αγαθά και υπηρεσίες από το κρατικό μονοπώλιο, .π. χ. κουπόνια εκπαίδευσης.

Ορθόδοξη Εκκλησία: Το θέμα δεν είναι ο διαχωρισμός εκκλησίας κράτους αλλά η αποκρατικοποίηση της ορθόδοξης εκκλησίας. Σήμερα η κρατικοποιημένη ορθόδοξη εκκλησία βρίσκετε σε μια κατάσταση παρακμής χάνοντας διαρκώς την ηθική και πνευματική της επιρροή στην κοινωνία. Ο εναγκαλισμός της με το κράτος υποκρύπτει αυτή την πραγματικότητα και δεν της επιτρέπει να δεί ότι βρίσκετε σε πορεία αυτοακύρωσης. Δεν είναι τυχαίο που τα τελευταία χρόνια που αυτό το φαινόμενο της αυτοακύρωσης παρουσιάστηκε σε δύο εκδοχές. Η πρώτη επί Χριστόδουλου όπου η εκκλησία μετατράπηκε σε ένα ημι-πολιτικό οργανισμό και τώρα επί Ιερώνυμου όπου τείνει να γίνει μια ακόμα μη κυβερνητική οργάνωση φιλανθρωπίας και «κοινωνικής δικαιοσύνης.»

Μια φιλελεύθερη δεξιά παράταξη θα πρέπει να υποστηρίξει την ηθική και οικονομική αυτονομία της εκκλησίας από το κράτος ως την μόνη διέξοδο για την επιβίωση της ελληνικής εκκλησίας.

Άρθρο του φίλου, (άλλοτε) συναγωνιστή και (άλλοτε) συμμάχου Ναπολέωντα Λιναρδάτου http://www.meticslexicon.blogspot.com

τί επιλέγω σε αυτές τις εκλογές;

Εκλογές 2009

Τα κόμματα

Όπως γνωρίζετε το κόμμα που υποστήριζα και συμμετείχα στις δύο τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις (2007 και 2009) και ήμουν μέλος μέχρι μερικούς μήνες πριν, η Φιλελεύθερη Συμμαχία, δεν κατεβαίνει σε αυτές τις εκλογές. Πολλοί φίλοι και γνωστοί έλεγαν ότι θα στηρίξουν τη Δράση σε αυτές (άποψη με την οποία διαφωνώ αλλά δεν είναι της ώρας) αλλά ούτε αυτή κατεβαίνει. Όπως οι φίλοι μου γνωρίζουν τα 2 κόμματα εξουσίας δεν με πείθουν ούτε ως συστήματα εξουσίας ούτε ως ιδεολογική και πολιτική πρόταση για το μέλλον του τόπου. Οι εναλλακτικές των μικρότερων κοινοβουλευτικών κομμάτων απορρίπτονται για αυτονόητους ιδεολογικούς και πολιτικούς λόγους. Οι εκτός κοινοβουλίου δυνάμεις που κατέρχονται στις εκλογές δεν με πείθουν ούτε ως «χαλαρή ψήφος». Πολλοί με ρωτούν τι θα επιλέξω τελικά. Ειλικρινά δεν ξέρω, δεν έχω αποφασίσει. Είμαι πολύ προβληματισμένος. Θέλω να ετοιμάσω ένα κείμενο με τα συν και πλην των εναλλακτικών που βλέπω για να αποφασίσω τι θα κάνω. Αν το πράξω τελικά, θα ανεβάσω και το σχετικό post.

***

Τα πρόσωπα

Όσον αφορά τις κεντρικές πολιτικές επιλογές, τα έγραψα παραπάνω. Δεν έχω αποφασίσει ακόμη, μία εβδομάδα πριν, ποιο κόμμα θα επιλέξω. Πέρα από αυτό όμως, και επειδή είμαι γνωστό πολιτικό ζώο, στηρίζω πρόσωπα, από πολλά κόμματα, με διάφορα κριτήρια: επειδή τους γνωρίζω, επειδή έχω δουλέψει μαζί τους, επειδή ξέρω τις ικανότητές τους και άλλους επειδή είναι φίλοι μου και τους εκτιμώ.

***

Κατά πρώτων υποστηρίζω ανθρώπους με τους οποίους έχω συνεργαστεί στο παρελθόν και είναι φίλοι, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό

ΝΔ

Αντώνης Σαμαράς (facebook fan page):

ένας καλός φίλος, σε καλές αλλά και δύσκολες στιγμές. Ένας αγωνιστής με αρχές και αξίες, με απόψεις που πολλές φορές πάνε κόντρα στο ρεύμα. Ένας άνθρωπος που μπορεί να σε παρακινήσει για να δώσεις τον καλύτερό σου εαυτό για έναν σκοπό, που δεν βάζει πάντα μπροστά το προσωπικό συμφέρον. Ένας άνθρωπος που δεν έχει ιδεολογικές παρωπίδες αλλά συναίσθηση των αναγκών. Με βαθιά πίστη στις δυνατότητας και ικανότητες του ατόμου, της χώρας και της Ευρώπης. Ο Αντώνης Σαμαράς, όπως υποθέτω ξέρετε, είναι πάντα υποψήφιος στην Μεσσηνία. Αν είχα πείσει τους φίλους στο γραφείο του να ασχοληθούν και με τα social media και το internet, θα ήταν καλά…

Βασίλης Κοντοζαμάνης (site, facebook page):

φίλος και συναγωνιστής για πολλά χρόνια. Μετριοπαθής και ικανός. Αναδείχθηκε σε τεχνοκράτη και ξαναπέρασε μετά στην πλευρά της πολιτικής. Κατεβαίνει για πρώτη φορά υποψήφιος στην Αρκαδία και του εύχομαι καλή επιτυχία.

Σταμάτης Μαύρος (site, facebook page):

ο παλιός μου πρόεδρος, στα χρόνια της ΟΝΝΕΔ. Για εμένα, υποκειμενικά πάντα, ίσως η καλύτερη προεδρία στην ιστορία της οργάνωσης. Που κατάφερε να δώσει έναν άλλον αέρα, που άφησε όλα τα ιδεολογικά και πολιτικά λουλούδια να ανθίσουν. Στην αρχή με στεναχώρησε που αποφάσισε να αφήσει τις επιχειρήσεις του και να ξαναμπεί στην πολιτική. Νομίζω ότι είναι μετριοπαθής και αντιλαμβάνεται άριστα τα μηνύματα των καιρών. Νομίζω ότι και η θητεία του σε θέσεις ευθύνης αποδείχθηκε πετυχημένη, όχι επειδή δεν έκανε τίποτε, αλλά αντιθέτως επειδή συγκρούσθηκε με κατεστημένες συμπεριφορές.

Λευτέρης Αυγενάκης (site, facebook page):

Ο Λευτέρης είναι αδελφός καλού φίλου και συναγωνιστή, με πορεία στην Παγκρήτιο Νεολαία. Νομίζω ότι είχε από τις καλύτερες παρουσίες νεοφώτιστου βουλευτή. Χωρίς να προέρχεται από τζάκι, ούτε από υψηλά κομματικά αξιώματα, έχει κάνει μια συνεπή πορεία στα κοινά που αξίζει συνέχειας. Είναι υποψήφιος στο Νομό Ηρακλείου.

Αγάπη Γερογιαννάκη (site):

με την Αγάπη δεν έχω συνεργασθεί αρκετά, αλλά ειλικρινά τη συμπαθώ και εκτιμώ όσα έχω δει ότι έκανε στην ΟΝΝΕΔ. Είναι υποψήφια στο Ρέθυμνο.

Άκης Γεροντόπουλος (site):

επίσης συναγωνιστής κάποτε, με τον οποίο έχω έρθει σε διαφωνία ουκ ολίγες φορές, αλλά τον εκτιμώ ειλικρινά. Είναι νομίζω από τους περισσότερο ευρωπαϊστές πολιτικούς, ασχέτως αν δεν το δείχνει συχνά. Ο ακριτικός Έβρος τον έχει τιμήσει αρκετές φορές μέχρι τώρα.

Νίκος Γιαννής (site):

Με τον Νίκο έχω δουλέψει τα τελευταία χρόνια στο χώρο των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων και της κοινωνίας των πολιτών. Εκτιμώ πολύ τον ρόλο που έχει παίξει στην προσπάθεια της συνταγματικής αναθεώρησης, τόσο από την πλευρά των ΜΚο όσο και από την πλευρά της ΝΔ. Είναι ένας μετριοπαθής ευρωπαϊστής φιλελεύθερος πολιτικός, με βαθιά πίστη στις ικανότητες του ατόμου αλλά και θιασώτης του εθελοντισμού. Είναι υποψήφιος στο Υπόλοιπο Αττικής

ΠΑΣΟΚ

Άγγελος Τόλκας (site, facebook page):

τον Άγγελο τον γνώρισα αρχικά μέσω κοινών φίλων και κατόπιν συνεργάστηκα. Τον εκτίμησα ιδιαίτερα μέσα από την αντιπαράθεση. Ένας νέος με πίστη για τις ικανότητες των ανθρώπων της περιοχής του, με πρωτοποριακές ιδέες για το νομό Ημαθίας, όπου είναι υποψήφιος, με συνολική άποψη για την πολιτική, τη νεολαία, τον εθελοντισμό. Μετριοπαθής αλλά σίγουρος για τις απόψεις του, αντιπαρατίθεται σκληρά σε επίπεδο ιδεών αλλά κόσμια και με ήθος.

Κώστας Τριαντάφυλλος (site, facebook profile):

τον Κώστα τον γνώρισα περισσότερο στην προσπάθεια των 800 ΜΚΟ για το Σύνταγμα. Τις περισσότερες φορές, όπως και σε χώρους της νεολαίας όπου βρεθήκαμε, οι απόψεις μας δεν συνέπιπταν. Εκτίμησα όμως τη δυνατότητα σύνθεσης και αντίληψης των διαφορετικών απόψεων. Είναι υποψήφιος στη Χίο.

Εύα Καϊλή (site, facebook page):

στην Εύα έχω ιδιαίτερη αδυναμία. Έχουμε γνωριστεί αρχικά διαδικτυακά και κατόπιν έχει ανταποκριθεί όσες φορές ζητήσαμε τη συμμετοχή της ή τη βοήθειά της στο ΕΣΥΝ. Νομίζω ότι συνδυάζει πάρα πολύ καλά το ρόλο μίας νέας βουλευτή με τις ανησυχίες ενός ενεργού πολίτη, μακριά από τα κλισαρισμένα προαπαιτούμενα μιας γυναίκας στην πολιτική.

ΔΑ

Αλέξανδρος Αρβανιτάκης (blog, facebook page):

Ο Αλέξανδρος κατεβαίνει με τη Δημοκρατική Αναγέννηση στην Α΄ Αθήνας. Σημειώνω ότι σχεδόν πάντα είμασταν απέναντι σε όσα υποστηρίζαμε, τουλάχιστον στο ΕΣΥΝ όπου είχαμε πολλές φορές τη δυνατότητα να αντιπαρατεθούμε. Τον εκτιμώ για την μαχητικότητά του και το πάθος του ορισμένες φορές στην υπεράσπιση των απόψεών του. Νομίζω όμως ότι όσο μεγαλώνει γίνεται περισσότερο ουσιαστικός και λιγότερο ουσιαστικός, αλλά παραμένει πάντα έντονος στην κριτική του.

***

Κατά δεύτερον, από άποψη, στηρίζω τις υποψηφιότητες οργανωμένων νεολαίων που επίσημα στηρίζουν οι οργανώσεις νεολαίας των κομμάτων τους. Ξέρω ότι σε αυτό πολύ φίλοι αντιδρούν, όμως εγώ πιστεύω ειλικρινά στο ρόλο και το έργο των πολιτικών νεολαιών (όχι των φοιτητικών παρατάξεων) και επιπλέον θεωρώ πολύ σημαντικό το να αναδεικνύονται νέοι άνθρωποι στην πολιτική. Οι υποψηφιότητες των 2 μεγάλων πολιτικών νεολαιών που υποστηρίζονται από τις νεολαίες τους είναι:

ΟΝΝΕΔ

Α ΑΘΗΝΩΝ: Σπυλιωτοπούλου Χριστίνα (Νινέττα) και Λαζογεώργου Κλειώ, Β ΑΘΗΝΩΝ: Λαρίσση Ιωάννα (Τζοβάνα) και Λυγουρη Άννα, Α ΠΕΙΡΑΙΑ: Βουτσινάς Ιωάννης Κατσαφάδος Κώστας και Τσέγκα Μαρία, Υπόλοιπο Αττικής: Ράπτη Δήμητρα, ΗΛΕΙΑ: Λυγουρα Δήμτρα, ΚΙΛΚΙΣ: Μούσα Βάγια, ΜΑΓΝΗΣΙΑ: Κοπάνας Αργύρης, ΡΕΘΥΜΝΟ: Αγάπη Γερογιαννάκη

Νεολαία ΠΑΣΟΚ

Ως υποψήφιοι από τη Νεολαία ΠΑΣΟΚ, με στήριξη της οργάνωσης, διαβάζω ότι κατέρχονται ο Γιάννης Δραμουντάνης στο Ρέθυμνο, ο Φραγκίσκος Παρασύρης στο Ηράκλειο, ο Άγγελος Τόλκας στην Ημαθία, ο Κώστας Τριαντάφυλλος στη Χίο, ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος στην Αρκαδία, η Πετρούλα Ντελεδήμου στη Μαγνησία, ο νυν βουλευτής Μιχάλης Κατρίνης στην Ηλεία, η Αλεξάνδρα Λύγουρα στην Καστοριά, η Μαρίζα Τσακαλέρου-Κλαπάφτη στην Καβάλα, η Ράνια Κεδίκογλου στην Α’ Θεσσαλονίκης, ο Γιώργος Λάγαρης στην Ευρυτανία, ο Άκης Βαγιάκος στη Βοιωτία, η Νάντια Γιαννακοπούλου στη Μεσσηνία, η Αθηνά Mαλαγαρδή στην Α’ Αθήνας, η Μαρία Διακολιού, η Άγκαθα Καρρά και η Βίκυ Νικάκη στη Β’ Αθήνας.

ΚΝΕ

Ειλικρινά δεν ξέρω τους ΚΝίτες που υπάρχουν στα ψηφοδέλτια του ΚΚΕ. Όμως θεωρώ τιμή για μια οργάνωση νεολαίας ο εν ενεργεία επικεφαλής της να είναι και βουλευτής. Από το 2007 αυτό συμβαίνει με τον Γιάννη Πρωτούλη της ΚΝΕ και θα χαρώ να δω το ίδιο να εξακολουθήσει να συμβαίνει.

Νεολαία ΣΥΝ – ΣΥΡΙΖΑ

Τα ίδια με τα παραπάνω ισχύουν και για τον Δημήτρη Τζανακόπουλο της Νεολαίας ΣΥΝ. Από εκεί και πέρα δεν γνωρίζω τους νέους του ΣΥΝ και των άλλων συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ. Γνωρίζω όμως τον Γιάννη Μπουρνούς που προέρχεται από τη Νεολαία ΣΥΝ (βρίσκεται στην ΚΠΕ του κόμματος) και κατεβαίνει στη Λέσβο. Παρά τις μεγάλες ιδεολογικοπολιτικές διαφορές, παρακολουθώ την πορεία του, κυρίως σε διεθνές επίπεδο, και μπορώ να πω ότι αξίζει την ψήφο όσων συμμερίζονται τις απόψεις του ΣΥΡΙΖΑ.

ΝΕΟΣ – ΛΑΟΣ

Είναι λίγοι οι άνθρωποι της Νεολαίας του ΛΑΟΣ με τους οποίους έχω συνεργαστεί ή ξέρω ότι κατεβαίνουν υποψήφιοι. Ένας από αυτούς είναι ο πρώην πρόεδρος της Νεολαίας, ο Παναγιώτης Καράμπελας, στη Θεσσαλονίκη τον οποίο εκτιμώ ιδιαιτέρως, μέσα από τις συγκλίσεις και τις αντιπαραθέσεις μας, τόσο για την προσήλωσή του στις απόψεις του όσο και για το πραγματικά ήπιο και κόσμιο ύφος και ήθος που εκφέρει τον πολιτικό λόγο του.

***

Επιπλέον σας πληροφορώ για μερικούς υποψηφίους για τους οποίους είμαι απλά θετικά διακείμενος από την γενικότερη παρουσία τους, όπως εγώ την κρίνω.

ΝΔ

Κώστας Κιλτίδης: ξέρω ότι πολλοί θα διαφωνήσετε, ιδίως λόγω της εμπλοκής του σκάνδαλο του Βατοπεδίου. Ίσως και για άλλους λόγους. Όμως ομολογώ ότι έχω μια συμπάθεια που πηγάζει από τον λόγο που τον γνώρισα. Δούλεψε πολύ, πριν γίνει υπουργός, στη Διακομματική Επιτροπή της Βουλής για τα Ναρκωτικά. Τον γνώρισα εκεί, όχι σε ημερίδες και συζητήσεις, αλλά στο δρόμο. Είδα έναν πολιτικό που είναι ανθρώπινος εκεί που χρειάζεται: σε αυτούς που έχουν ανάγκη. Είχα αρνητικά στερεότυπα για το άτομό του τα οποία αναθεώρησα όταν είδα ότι βγήκε στο πεζοδρόμιο της Ομόνοιας, χωρίς παρατρεχάμενους, με τα παιδιά του ΟΚΑΝΑ, για να μιλήσει και να φροντίσει για τους χρήστες ναρκωτικών. Όταν άλλοι βουλευτές της Επιτροπής επέλεξαν να μην έρθουν ή να παρακολουθούν με ασφάλεια από μακριά…

Μιχάλης Αγγελόπουλος: ο Μιχάλης έχει μια μακρά πορεία στο Φεντεραλιστικό κίνημα στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Είναι ένας βαθιά ευρωπαϊστής πολιτικός που νομίζω ότι είχε πετυχημένη παρουσία, χωρίς επικοινωνιακές φανφάρες, στις κυβερνητικές θέσεις που ανέλαβε.

Άρης Σπηλιωτόπουλος: είναι από τους λίγους πολιτικούς που συνδυάζει εικόνα και ουσία. Ίσως είναι και από τους λίγους πολιτικούς που σε μια συζήτηση ακούει. Και δεν έχει δυσκολία να πεισθεί, αν τα επιχειρήματα οδηγούν στο να αλλάξει άποψη.

Κωστής Χατζηδάκης: τον Κωστή τον γνώρισα, επιδερμικά, μαθητής ακόμη, στην ΟΝΝΕΔ. Είναι γνωστές οι φιλελεύθερες θέσεις του και σημαντική η παρουσία του στο Ευρωκοινοβούλιο. Νομίζω ότι και ως Υπουργός αναδείχθηκε αποτελεσματικός, άσχετα αν άρχισε να βάζει πολύ «μεσαίο χώρο» στο λόγο του…

Χρήστος Σταϊκούρας: ο Χρήστος νομίζω ότι είναι από τους πολύ καλούς νέους βουλευτές, με ιδιαίτερη επιστημονική κατάρτιση. Δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και για θέματα Νεολαίας. Ξέρετε, είναι και Κυψελιώτης, έχουμε τελειώσει το ίδιο σχολείο, οπότε έχω μια μικρή προτίμηση…

Ρόδη Κράτσα: την εκτιμώ γιατί έχει κάνει νομίζω μια αξιόλογη παρουσία στο Ευρωκοινοβούλιο, ενώ παράλληλα έχει πολιτική ενασχόληση με ορισμένα σοβαρά θέματα (νέοι, γυναίκες, ευρωμεσογειακή συνεργασία, κοινωνική πολιτική). Θεωρώ όμως ότι θα είναι χρησιμότερη ως Αντιπρόεδρος στο Ευρωκοινοβούλιο από ότι βουλευτής…

ΠΑΣΟΚ

Μιχάλης Κατρίνης: ο Μιχάλης προέρχεται από το χώρο της νεολαίας και δείχνει πάντα ιδιαίτερο ενδιάφερον. Είναι συγκροτημένος και ήρεμος, ενώ παράλληλα πείθει με επιχειρήματα για τις απόψεις του.

Άκης Βουγιούκος: Και ο Άκης προέρχεται από το χώρο της Νεολαίας και είναι πολύ δυναμικός.

Αργύρης Αργυριάδης: Ο Αργύρης επίσης προέρχεται από τη νεολαία αλλά από τον χώρο του ανένταχτου κομματικά φοιτητικού συνδικαλισμού. Είναι και φίλος φίλης, οπότε μάλλον τον υποστηρίζω…

Κώστας Σκανδαλίδης: το κυβερνητικό του παρελθόν δεν με ενθουσιάζει. Όμως εκτιμώ ιδιαιτέρως την ικανότητά του να αντιλαμβάνεται την ευρύτερη εικόνα, ενώ πιστεύω στην άποψή του για σύγκλιση ΠΑΣΟΚ με αριστερές δυνάμεις.

Άννα Διαμαντοπούλου: η Άννα Διαμαντοπούλου μου είναι συμπαθής γιατί εκτιμώ ότι έχει μια προοδευτική ευρωπαϊκή αντίληψη για την πρόοδο της χώρας

Απόστολος Κακλαμάνης: Ο Απόστολος Κακλαμάνης μου είναι πολύ συμπαθής κυρίως λόγω της θητείας του ως Πρόεδρος της Βουλής. Σημειώνω ότι στήριξε πάντα το ΕΣΥΝ, από τα πρώτα του βήματα μέχρι σήμερα, ανεξαρτήτως κομματικών απόψεων. Δεν έχω σταθμίσει την πρότερη υπουργική του θητεία τη 10ετία του 1980, δεν την θυμάμαι κιόλας…

Κουβέλης Σπύρος: Νέο πρόσωπο, πολλά υποσχόμενο. Φίλοι που εκτιμώ τις απόψεις τους και τη δουλειά τους τον στηρίζουν, οπότε εμπιστεύομαι την κρίση τους.

Άρης Μουσιώνης: Νομίζω ότι είναι ένας συνεπής αγωνιστής του ΠΑΣΟΚ. Ανήκει σε αυτούς που ονομάζω «αριστερό άλλοθι» του Κινήματος. Εκτιμώ την κινητοποίησή του στη Γάζα και στο θέμα Ηλιόπουλου και εμπιστεύομαι την κρίση άλλων καλών φίλων που εκτιμώ την ανάλυσή τους…

Μίμης Ανδρουλάκης: για τον Μίμη λίγα μπορώ να πω εγώ. Μιλά η δημόσια παρουσία του και τα βιβλία του. Από τους πολιτικούς που αξίζει να έχουμε πάντα στη Βουλή, που μπορούν να δουν την ευρύτερη εικόνα, που αντιλαμβάνονται τις ανάγκες των καιρών πριν ίσως προκύψουν ευδιάκριτα.

Πετρούλα Ντελεδήμου: Η Πετρούλα προέρχεται από τη Νεολαία και είναι εν ενεργεία Πρόεδρος των Νέων Ευρωπαίων Σοσιαλιστών. Κινείται με άνεση τόσο στα σαλόνια των Βρυξελλών όσο και στα χωριά της Μαγνησίας, προωθώντας τις απόψεις της.

ΣΥΝ ΣΥΡΙΖΑ

Αλέξης Τσίπρας: Τον Αλέξη τον στηρίζω ως «σύμβολο» της ηλιακής ανανέωσης στα κόμματα. Δεν κρύβω ότι τον ψήφισα στις δημοτικές εκλογές. Οι πολιτικές του θέσεις βέβαια με βρίσκουν αντίθετο, αλλά έχει παίξει ουσιαστικό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις της παράταξής του – και κατεβαίνει με σταυρό…

Φώτης Κουβέλης: Παρά τον παλαιό τύπου λόγο του νομίζω ότι είναι η πιο αξιόλογη μορφή της ανανεωτικής αριστεράς σήμερα. Πάντα θεωρούσα χρήσιμο τον λόγο της. Μετά την απώλεια του Μιχάλη Παπαγιαννάκη, είναι ο άνθρωπος που εγώ βλέπω ως κύριο εκφραστή της…

ΛΑΟΣ

Όσο και αν κάποιοι δεν επιθυμούν να βλέπουν ή να ακούν το ΛΑΟΣ, προσωπικά πιστεύω ότι είναι πολύ χρήσιμο κόμμα. Όχι τόσο για τις θέσεις που παίρνει, με τις οποίες διαφωνώ σε πολύ μεγάλο βαθμό, ούτε φυσικά για τον αρχηγό του, τον οποίο θεωρώ πραγματικά έναν πολύ επικοινωνιακό αλλά άκρως λαϊκιστή πολιτικό. Είναι χρήσιμοι διότι μπορούν να ενσωματώνουν στην αστική δημοκρατία ακραίες δυνάμεις που υπό άλλες συνθήκες θα δούλευαν ίσως κατά της δημοκρατίας. Αρκεί φυσικά αυτές οι δυνάμεις να μην καθορίζουν τις επιδιώξεις και την ατζέντα…

Όσον αφορά συγκεκριμένα στελέχη του ΛΑΟΣ, νομίζω ότι τόσο ο Άδωνις Γεωργιάδης όσο και ο Μάκης Βορίδης προσφέρουν αρκετά σε κοινοβουλευτικό επίπεδο και, μετά τη δίχρονη παρουσία στα έδρανα, μπορώ να πω ότι εκτιμώ τις δυνατότητές τους. Επίσης πιστεύω ότι κάποια στιγμή θα πρέπει ίσως να δικαιωθεί ο μακροχρόνιος αγώνας πολλών Βορειοηπειρωτών στο πρόσωπο του Μπάμπη Καραθάνου, πρώην προέδρου της ΕΝΒΗ, ο οποίος αφού έφυγε από τη ΝΔ, τώρα κατεβαίνει με το ΛΑΟΣ στη Β Αθήνας.

***

Επειδή έχω πολύ καιρό να γράψω στο blog μου, ελπίζω τα σχόλια να μην είναι τόσα πολλά όσα θα ήταν (από διαφωνούντες φίλους) τον καιρό που έκανα blogging αντί για microblogging. Όμως, όπως ξέρετε, μου αρέσει να λέω την άποψη μου, ακόμη και όταν διαφωνώ με πολλούς ή και τους περισσότερους…

συναυλία με τον Σάκη Ρουβά για το περιβάλλον

Όλοι μαζί, πρώτος Εσύ, για τοι Περιβάλλον!

sakis live @Kallimarmaro, Athens ny Hellenic Youth Council

Το Εθνικό Συμβούλιο Νεολαίας διοργανώνει μεγάλη συναυλία για το περιβάλλον με το ΣΑΚΗ ΡΟΥΒΑ στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο την Τετάρτη 1 Ιουλίου και ώρα 20.00.

Η συναυλία διεξάγεται στο πλαίσιο της μεγάλης δράσης του Εθνικού Συμβουλίου Νεολαίας «SMS of YOUTH 2009–δράσεις για το Περιβάλλον» που αφορά σε ένα θέμα της καθημερινότητας όλων των πολιτών. Συγκεκριμένα με το SMS of YOUTH 2009 συμμετέχουν  ταυτόχρονα 2500 επίσημοι φορείς (Υπουργεία, Περιφέρειες, Δήμοι, Κοινότητες, Νομαρχίες, ΑΕΙ, ΑΤΕΙ, Επιμελητήρια, Τεχνικό Επιμελητήριο, ΤΟΣΥΝ, ΜΚΟ, Ιδιωτικές Εταιρίες) και γίνεται προσπάθεια να καταστεί ο Έλληνας πολίτης, ενεργός πολίτης στο θέμα του περιβάλλοντος, μειώνοντας τη σπατάλη του νερού και κάνοντας ανακύκλωση.

Με κεντρικό μήνυμα «Όλοι μαζί πρώτος εσύ» περιμένουμε εσάς για να στείλουμε μαζί με το Σάκη ένα μήνυμα για το περιβάλλον!

Εισιτήρια διατίθενται στα καταστήματα: Μetropolis, Fnac και Public και η
Τιμή του Εισιτηρίου είναι 15 Ευρώ.

Sakis Live @Kallimarmaro, Athens By Hellenic Youth Council

Περισσότερα για τη δράση SMS of Youth: http://www.smsofyouth.gr/
Περισσότερα για το Εθνικό Συμβούλιο Νεολαίας: http://esyn.gr/

Ten Commandments from Entrepreneurial ‘Evangelist’ Guy Kawasaki – Knowledge@Wharton

originally published @ http://knowledge.wharton.upenn.edu/article.cfm?articleid=2258

When Guy Kawasaki talks about business innovation, as he did recently at a University of Pennsylvania technology conference, he brings more than 25 years of major-league experience to the conversation — a background that the good-humored investor and entrepreneur calls “my checkered past.” After getting a psychology degree at Stanford and an MBA at UCLA, the Hawaii-born Kawasaki became the second software “evangelist” at Apple Computer, where his job from 1983 to 1987 was to convince people to create software for the Macintosh. Kawasaki fondly recalls his colleagues at Apple as visionary, driven and “arguably the greatest collection of egomaniacs in the history of California — though the record has subsequently been broken by Google.”

After leaving Apple, Kawasaki started his own companies in addition to becoming an author, consultant and venture capitalist. His books include The Macintosh Way, Rules for Revolutionaries, Selling the Dream and, most recently, Reality Check. Now 54, Kawasaki listens to pitches from start-ups regularly at his venture capital firm, Garage Technology Ventures. Its portfolio includes technologies ranging from logistics outsourcing to renewable energy, though he admits the firm hasn’t yet had its breakout hit — its own Apple or Google. In 2008, Kawasaki launched Alltop, a free Web site that uses RSS feeds to aggregate, by topic, the latest stories from thousands of web sites and blogs. His blog, “How to Change the World,” is among the most visited business strategy sites.

At Penn, he spoke at a conference marking the 20th anniversary of the Executive Master’s in Technology Management (EMTM) program, offered by Penn Engineering and co-sponsored by Wharton. His talk, titled “The Art of Innovation,” amounted to a 10-point manifesto on how to make something of value for customers. Along the way, he invoked funny and revealing examples that included everything from obsolete ice-delivery men to beach sandals that open beer bottles.

The following is a summary of Kawasaki’s “Ten Commandments”:

1. Make meaning, not money. “As venture capitalists,” Kawasaki said, “we deal with many companies, and often they come in [saying what] they think we want to hear: that they want to make money. It’s been my observation that most companies founded on this concept of making money pretty much fail. They attract the wrong kind of co-founders and early employees.” Rather, he says, entrepreneurs should focus on making their product or service mean something beyond the sum of its components — and the money may very well follow. He noted how Nike made its aerobic sneakers for women into more than just “two pieces of cotton, leather and rubber, manufactured under somewhat suspect conditions in the Far East.” With smart advertising about how women traditionally have been measured and judged, Nike “turned $2.50 of raw materials into something that stands for efficacy and power and liberation. They are making meaning with shoes. Great companies make meaning.” Certainly, Apple has done that with the Mac, iPhone and other devices.

2. Make a mantra, not a mission statement. Bland, generic company mission statements — about “delivering superior-quality products and services for our customers and communities through leadership innovation and partnerships” — serve no one but the consultant brought in to develop them, Kawasaki said. Instead, keep it short and define yourself by what you want to mean to consumers. Nike stands for “authentic athletic performance.” FedEx is about “peace of mind.” To get everyone internally and externally on the same page, explain why your organization exists and how it meets customers’ needs and desires.

3. Jump curves. Innovating is harder than just staying a little bit ahead of competitors on the same curve. “If you’re a daisy-wheel printer company, the goal is not to introduce Helvetica in another point size. The goal is to jump to laser printer,” he said. That’s easier in some businesses than others. Kawasaki noted how in the days before refrigeration, the ice industry consisted of ice harvesters in cold climates using horses, sleighs and saws to collect ice outdoors during winter months. Ten million pounds of ice were shipped in 1900 that way, he said. Then came “Ice 2.0″ — factories that could freeze ice anywhere and an ice man who would deliver it to establishments and homes. Finally came “Ice 3.0″: home refrigerators.

Of course, none of the ice harvesters got into the ice factory business, and none of the factories got into the refrigerator business. That’s because “most organizations define themselves in terms of what they do,” he said, “instead of thinking ‘what benefit do we provide the customer?’ True innovation comes when you jump curves, not when you duke it out for 10% or 15% better.”

4. In product design, “roll the DICEE.” That’s an acronym. “D” is for deep, which to Kawasaki means thinking about features that go beyond the norm. One of his favorite “deep” ideas: Fanning Reef sandals, which have a bottle opener built into the sole. “I” is for intelligence, as seen in the design of Panasonic’s BF-104 flashlight, which uses batteries of three different sizes to accommodate the random mix of extra batteries many people have around the house. “C” is for complete — or being not just a product, but including support and service. The first “E” is for elegance: Beauty matters, according to Kawasaki. “Companies should have CTOs — chief taste officers,” he said. The second “E” is for emotive. “Great products generate strong emotions: Think Harley Davidson, Macintosh.”

5. Don’t worry, be “crappy.” This doesn’t mean ship a bad product, but “your innovation can have elements of crappiness to it,” Kawasaki said. Twitter has a litany of flaws, but it is changing people’s habits. The first Mac had plenty of room for improvement, but it made a statement about the future of personal computing, and it did not need to wait.

6. Polarize people. Try to be all things to all people and you often ship mediocrity, Kawasaki said. The boxy Toyota Scion xB looks ugly to some people but very cool to its devotees. TiVo became popular while maddening the advertising industry.

7. Let 100 flowers blossom. Borrowing from Chairman Mao, Kawasaki said you never know where the flowers will emerge, so let them grow. Innovations may attract unexpected and unintended customers. Think of Avon Products’ Skin-so-Soft cream, which became popular as a mosquito repellent. Rule one, he said, is “take the money. Rule two: Learn who’s buying your product, ask them why and give them more reasons. That’s a lot easier than asking people who aren’t interested ‘why not,’ and trying to change their minds.”

8. Churn, baby, churn. Always improve. Listen to customers for ideas. That’s difficult, Kawasaki said, because an innovator or entrepreneur must often ignore the advice of naysayers and “bozos” who say it can’t be done. Once it is done, and the product reaches the hands of customers, it’s time to start listening to their feedback. “Once you ship, then you flip,” Kawasaki said.

9. Niche yourself. Find your place, Kawasaki urged. He showed a simple X-Y graph, with the usual four quadrants mapping the variables “Uniqueness” and “Value.” A product or service does not need to be unique if it delivers value. That, he said, is how Dell won market share selling computers. In the lower left quadrant of his X-Y graph he placed many of the me-too dot.com companies of the late 1990s that were low value and uninspired. But in the upper-right quadrant were high value, unique products and services. They included the online movie-ticketing service Fandango and the Clear card that can speed passage through airport security. “The upper-right-hand corner is the holy grail of marketing,” he said. “It’s where meaning is made, it’s where money is made, it’s where history is made.”

10. Follow the 10-20-30 rule when pitching to venture capitalists. That means no more than 10 PowerPoint slides, a limit of 20 minutes for the pitch, and using a 30-point font size in the presentation (to keep it simple). The goal of such pitches isn’t to walk home with a check, he said, it’s to “not be eliminated” from consideration.

Kawasaki added one bonus point for innovators — and a mea culpa. “Don’t let the bozos get you down,” he said, trotting out some well-worn statements from technology naysayers, such as IBM chairman Thomas Watson’s assertion in 1943 that the total worldwide market for computers was “maybe five” (computer historians question the authenticity of the unsubstantiated quote), and Western Union’s inability to see a use for the telephone. These companies were trapped by thinking about what they already did, rather than what could be done next. Ignore them, Kawasaki said. Nevertheless, he admitted he was a “bozo” himself once. In the mid-1990s, he was offered a chance to interview for the CEO position at Yahoo. He declined. He saw the web as just another thing to do with a computer modem, and a web index as having limited value. “By my calculation, this decision cost me $2 billion.”

Για μια νέα Ελλάδα σε μια νέα Ευρώπη

Διακήρυξη της Φιλελεύθερης Συμμαχίας για τις ευρωεκλογές της 7^ης Ιουνίου 2009

Για μια νέα Ελλάδα σε μια νέα Ευρώπη,

της ελευθερίας, της οικονομικής ανάπτυξης και της δημοκρατίας.

Τέσσερα επείγοντα ερωτήματα που ζητούν σαφείς απαντήσεις.

Μετά από 50 χρόνια ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης οι πολίτες της Ευρώπης είναι αντιμέτωποι με μια τριπλή κρίση, κρίση ταυτότητας, κρίση σκοπού και κρίση μέσων. Οι πολίτες της Ευρώπης θέτουν επιτακτικά τα ακόλουθα ερωτήματα:

1. ποιοι είμαστε;
2. ποιοι είναι οι στόχοι μας;
3. πώς θα ξεπεραστεί η κρίση;
4. τι μέσα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε για να βγούμε από το τέλμα;

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι όλα τα πολιτικά κόμματα οφείλουν απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά, ιδιαίτερα μάλιστα ενόψει των ευρωεκλογών, και καταθέτει στην κρίση του εκλογικού σώματος την παρούσα, δική της, συνεισφορά.

Ποιοι είμαστε;

• Κοινή Ευρωπαϊκή μας ταυτότητα οι αξίες του Διαφωτισμού.

Το ζήτημα της ταυτότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης ήταν περίπου λυμένο στα χρόνια του ψυχρού πολέμου, την περίοδο δηλαδή που τα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ήταν δημοκρατίες σε αντίθεση με τον ολοκληρωτισμό των καθεστώτων της Ανατολικής Ευρώπης. Όμως, η κατάρρευση του κομμουνισμού, οι διαδοχικές διευρύνσεις οι οποίες συμπεριέλαβαν χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και η έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία, έθεσαν σε κρίση την Ευρωπαϊκή ταυτότητα και το υπάρχον θεσμικό της οικοδόμημα. Έθεσαν επίσης το ερώτημα μέχρι ποιο σημείο μπορούν να διευρυνθούν τα όρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι αυτή η κρίση ταυτότητας αποτελεί μια ευκαιρία να στραφούμε και πάλι στις αξίες πάνω στις οποίες θεμελιώθηκαν οι φιλελεύθερες δυτικές κοινωνίες, δηλαδή στις ιδέες του Διαφωτισμού, της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου, της προάσπισης των ατομικών δικαιωμάτων και της ελεύθερης οικονομίας. Αυτή η Ευρωπαϊκή ταυτότητα δίνει προτεραιότητα στην αυτονομία του ατόμου να απολαμβάνει αναφαίρετα δικαιώματα (στη ζωή, στην επιδίωξη της ευτυχίας, στην ιδιοκτησία) και ελευθερίες (της συνείδησης, της γνώμης, της έκφρασης, του αυτοπροσδιορισμού), που οριοθετούνται από την ατομική ευθύνη. Η Ευρωπαϊκή ταυτότητα δεν μπορεί παρά να στηρίζεται στη βασική αξία του Διαφωτισμού, τον ανθρωπισμό, που επιβάλλει το σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, την ανεκτικότητα της διαφορετικότητας και την αποδοχή της πολυμορφίας (γλωσσών, πολιτισμών, θρησκειών και εθνικών αυτοπροσδιορισμών) μέσα σε ένα ευρύτερο σύνολο.

Για τη Φιλελεύθερη Συμμαχία αυτές είναι οι αξίες που προσδιορίζουν την κοινή Ευρωπαϊκή μας ταυτότητα και στις οποίες οι φιλελεύθερες δυτικές κοινωνίες οφείλουν την εντυπωσιακή πρόοδο τους.

Ποιοι είναι οι στόχοι μας; Πώς θα ξεπεραστεί η κρίση;

• Κοινός Ευρωπαϊκός μας στόχος η οικονομική ανάπτυξη, η εμπέδωση της ελευθερίας, του κράτους δικαίου και της δημοκρατίας, στην Ευρώπη και τον κόσμο.
• Διαρθρωτικές αλλαγές τώρα!

Οι στόχοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης γίνονται όλο και λιγότερο εμφανείς και κατανοητές με αποτέλεσμα όλο και περισσότεροι πολίτες να απογοητεύονται και να δυσπιστούν ακόμα και για την ύπαρξή τους. Βασική ευθύνη για αυτή την απογοήτευση των πολιτών φέρουν οι ηγέτες των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αντί να εξηγούν δημόσια και να υπερασπίζονται τις αποφάσεις που, οι ίδιοι, παίρνουν από κοινού στις Βρυξέλλες, υποκρίνονται ότι τις ανακαλύπτουν εκ των υστέρων και συντάσσονται με τους λαϊκιστές επικριτές τους.

Σκοπός για μας, τους λαούς της Ευρώπης, είναι να ζούμε αρμονικά στον κόσμο διατηρώντας την ταυτότητά μας, τις κοινές μας αξίες και την ευημερία μας. Όμως αυτή η διατήρηση της ταυτότητάς μας, των αξιών μας και της ευημερίας μας δεν θα πρέπει να θεωρούνται δεδομένες, και για πάντα διατηρητέες, καθώς νέες προκλήσεις τις θέτουν διαρκώς σε κίνδυνο.

Πιο συγκεκριμένα, ο σημερινός κόσμος χαρακτηρίζεται από δυο νέα φαινόμενα: από τη μία πλευρά της εξόδου από τη φτώχεια κρατών ορισμένα από τα οποία αποκτούν ένα σημαντικό παγκόσμιο ρόλο, και από την άλλη πλευρά της ενίσχυσης ιδεολογιών που ενθαρρύνουν νέες μορφές ολοκληρωτισμού, εθνικού προστατευτισμού και ξενοφοβίας. Στα φαινόμενα αυτά, η Ευρωπαϊκή Ένωση δρα κατακερματισμένη από αντιμαχόμενες εθνικές πολιτικές και αδύναμη.

Σε μια περίοδο οξύτατης διεθνούς οικονομικής κρίσης, οι Ευρωπαίοι ηγέτες εμφανίζονται να ενδιαφέρονται μόνο για τα στενά εθνικά τους συμφέροντα ή, ακόμα χειρότερα, μόνο για την επανεκλογή τους ενώ πριν εννιά χρόνια οι ίδιοι διατύπωναν τη στρατηγική της Λισσαβόνας η υλοποίηση της οποίας μέχρι το 2010 θα επέτρεπε στην Ευρωπαϊκή Ένωση: «να γίνει η πιο δυναμική και ανταγωνιστική, βασισμένη στη γνώση οικονομία στον κόσμο, ικανή για βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη με περισσότερες και καλύτερες δουλειές και τη μεγαλύτερη κοινωνική συνοχή». Είναι προφανές ότι αν είχε έστω προσεγγιστεί αυτός ο στόχος, η Ευρώπη θα ήταν καλύτερα προετοιμασμένη για να αντιμετωπίσει τη σημερινή οικονομική κρίση. Δυστυχώς όμως, ήδη από το 2005, είχε διαπιστωθεί από τους ίδιους τους Ευρωπαίους ηγέτες η ανικανότητά τους να αντιμετωπίσουν τα διαρθρωτικά προβλήματα της Ευρώπης και να υλοποιήσουν τους στόχους που οι ίδιοι είχαν θέσει. Σήμερα, εν μέσω παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, εμφανίζονται οι Ευρωπαίοι ηγέτες χωρίς κοινή πολιτική και κινούμενοι προς λάθος κατευθύνσεις, καθώς για πρώτη φόρα μετά από πολλές δεκαετίες τα σύννεφα του οικονομικού προστατευτισμού πλανώνται πάνω από την Ευρώπη και απειλούν να εκτροχιάσουν όλη την πρόοδο που έχει σημειωθεί στο διασυνοριακό εμπόριο τα τελευταία 50 χρόνια.

Διαπιστώνουμε λοιπόν ότι η σημερινή κρίση μεγεθύνει και επαναφέρει στο προσκήνιο χρόνια διαρθρωτικά προβλήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ενός εκάστου των μελών της. Είναι πλέον καιρός οι Ευρωπαϊκές ηγεσίες να αντιμετωπίσουν τις σύγχρονες πολιτικοοικονομικές προκλήσεις μέσω αναπροσανατολισμού των Ευρωπαϊκών πολιτικών, από τις ανεπιτυχείς επιδοματικές (πχ Κοινή Αγροτική Πολιτική), σε πολιτικές επέκτασης και απελευθέρωσης της εσωτερικής αγοράς, δίωξης των μονοπωλίων, εποπτείας του χρηματοπιστωτικού συστήματος, προστασίας των ατομικών δικαιωμάτων, καταπολέμησης της διαφθοράς και του εγκλήματος και τη διασφάλιση αποτελεσματικής εξωτερικής πολιτικής και αμυντικών δομών. Είναι πλέον καιρός οι Ευρωπαϊκές ηγεσίες να αντιληφθούν ότι, εν μέσω της παγκόσμιας κρίσης, η νομισματική ενοποίηση μπορεί και να ακυρωθεί εάν δε συμπληρωθεί από την αντίστοιχη πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης. Χωρίς την αποκατάσταση αυτής της ανισορροπίας, η νομισματική ένωση και η πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης θα αλληλοϋπονομεύονται, μέχρι τη κατάρρευση και των δύο.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία προτείνει την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία, δηλαδή την πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης μέσω ενός νέου Ευρωπαϊκού Συντάγματος που θα ιδρύει, στη θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τις Ενωμένες Πολιτείες της Ευρώπης και θα προσαρμόζει τα σημερινά κοινοτικά όργανα στο νέο ομοσπονδιακό σύστημα.

Τι μέσα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε για να βγούμε από το τέλμα;

• Χρειαζόμαστε τις Ενωμένες Πολιτείες της Ευρώπης και αναπροσανατολισμό των Ευρωπαϊκών πολιτικών.

Σήμερα, οι θεσμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης βρίσκονται σε οριακό σημείο αποτελεσματικότητας και δημοκρατικής νομιμοποίησης. Οι πολίτες τους θεωρούν απόμακρους, γραφειοκρατικούς και ελάχιστα δημοκρατικούς ενώ πολλές κυβερνήσεις από την πλευρά τους αναπολούν με νοσταλγία τις χαμένες εθνικές εξουσίες που παραχωρήθηκαν στα Ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα.

Η Συνθήκη της Λισσαβόνας, συνέχεια των όχι και τόσο καινοτόμων συνθηκών του Μάαστριχτ, του Άμστερνταμ και της Νίκαιας, προτείνει τον εκσυγχρονισμό των Ευρωπαϊκών θεσμών μέσω της μεγαλύτερης σαφήνειας των εξουσιών τους, την αύξηση της αποτελεσματικότητάς τους και την αναβάθμιση της δημοκρατικής τους νομιμοποίησης. Ωστόσο η Συνθήκη της Λισσαβόνας δεν αμφισβητεί το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο και διατηρεί το υπάρχον πλέγμα αλληλοσυγκρουόμενων ομοσπονδιακών και διακρατικών εξουσιών. Η συνθήκη της Λισσαβόνας αν και αποτελεί θετική εξέλιξη για την Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, απαντά μόνο εν μέρει στις μεγάλες σημερινές προκλήσεις και δεν επαρκεί για την αντιμετώπισή τους.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι η κοινή ευρωπαϊκή ταυτότητα και οι κοινοί ευρωπαϊκοί στόχοι, όπως διατυπώνονται στην παρούσα διακήρυξη, μπορούν να εξυπηρετηθούν μόνο στα πλαίσια μιας πολιτικά ενοποιημένης Ευρώπης, δηλαδή μιας Ομοσπονδίας των Πολιτειών της που θα συνιστούν τις Ενωμένες Πολιτείες της Ευρώπης. Η νέα αυτή δομή θα λειτουργήσει με την ψήφιση ενός Ευρωπαϊκού Συντάγματος που θα ιδρύει, στη θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τις Ενωμένες Πολιτείες της Ευρώπης και θα προσαρμόζει τα σημερινά κοινοτικά όργανα στο νέο ομοσπονδιακό σύστημα. Για το σκοπό αυτό η Φιλελεύθερη Συμμαχία θέτει σε δημόσια διαβούλευση προτάσεις όπως οι παρακάτω:

• να αντικατασταθούν οι ισχύουσες Συνθήκες από ένα απλό Σύνταγμα, προστατευτικό των θεμελιωδών δικαιωμάτων των Ευρωπαίων πολιτών και ιδρυτικό σαφώς καθορισμένων θεσμών και εξουσιών σε ομοσπονδιακό, «πολιτειακό» και περιφερειακό επίπεδο. Η προτεινόμενη ομοσπονδιακή συγκρότηση της Ευρώπης συνιστά «λιγότερο κράτος» καθώς θα ενισχύει τους δημοκρατικούς θεσμούς σε «πολιτειακό» και περιφερειακό επίπεδο ενώ οι ομοσπονδιακοί θεσμοί θα δρουν μόνο όπου αυτή τους η δράση θα προσθέτει σημαντικά οφέλη.
• να αντικατασταθεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από δύο κοινοβουλευτικά σώματα: την Ομοσπονδιακή Βουλή των Αντιπροσώπων και τη Γερουσία, στα οποία θα τους αποδοθούν διευρυμένες αρμοδιότητες.
• να καταργηθεί το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και να μετατραπεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε ομοσπονδιακή δημόσια διοίκηση μετατρέποντας κάθε Γενική της Διεύθυνση σε Ομοσπονδιακό Υπουργείο.
• να δημιουργηθεί θέση Ομοσπονδιακού Προέδρου, απευθείας εκλεγμένου από την Ομοσπονδιακή Βουλή των Αντιπροσώπων, o οποίος και θα ορίζει την Ομοσπονδιακή κυβέρνηση.
• Τη μετατροπή του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου και της Κεντρικής Τράπεζας σε ομοσπονδιακούς θεσμούς.
• τη μετατροπή της Europol σε ομοσπονδιακή αστυνομία για την καταπολέμηση του διακρατικού εγκλήματος και τη δημιουργία ενός και μοναδικού Ευρωπαϊκού στρατού αρμόδιου για τη διαφύλαξη των εξωτερικών συνόρων της Ομοσπονδίας.
• τον προσανατολισμό των ομοσπονδιακών Ευρωπαϊκών πολιτικών, από τις ανεπιτυχείς επιδοματικές (πχ Κοινή Αγροτική Πολιτική), σε πολιτικές επέκτασης και απελευθέρωσης της εσωτερικής αγοράς, δίωξης των μονοπωλίων, εποπτείας του χρηματοπιστωτικού συστήματος, προστασίας των ατομικών δικαιωμάτων, καταπολέμησης της διαφθοράς και του εγκλήματος και τη διασφάλιση αποτελεσματικής εξωτερικής πολιτικής και αμυντικών δομών.

Μεταρρυθμιστική συμπαράταξη, για μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα, τώρα!

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι οι Έλληνες πολίτες θα βγουν πολλαπλά ωφελημένοι από την ομοσπονδιακή διάρθρωση της Ευρώπης και τον επαναπροσανατολισμό των πολιτικών της, καθώς οι εξουσίες των νέων ομοσπονδιακών αρχών θα θέσουν ασφυκτικούς περιορισμούς στην ασυδοσία του ελληνικού κράτους. Ενός κράτους, που όπως όλοι γνωρίζουν, καταπνίγει την επιχειρηματικότητα, παραβιάζει τα ατομικά δικαιώματα, περιορίζει τις ελευθερίες των πολιτών του και αναστέλλει τις μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη η χώρα.

Όμως η προτεινόμενη ομοσπονδιακή διάρθρωση της Ευρώπης θα αργήσει να υλοποιηθεί ενώ οι αλλαγές που απαιτούν οι Έλληνες πολίτες δεν μπορούν να περιμένουν. Σε κάθε περίπτωση καμία αναμονή ομοσπονδιακών, ή άλλων εξωτερικών παρεμβάσεων, δεν μπορεί να υποκαταστήσει την ατομική ευθύνη κάθε Έλληνα πολίτη για να ενεργοποιηθεί άμεσα και να αλλάξει προς το καλύτερο τη καθημερινότητά του στη χώρα που ζει, την Ελλάδα.

Για τον λόγο αυτό η Φιλελεύθερη Συμμαχία κινείται δραστήρια για τη δημιουργία ευρύτατης μεταρρυθμιστικής συμπαράταξης στην Ελλάδα που θα διεκδικήσει, άμεσα και χωρίς καθυστερήσεις, την υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων που ακολουθούν:

ΠΡΩΤΗ ΔΕΣΜΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΩΝ: ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΘΕΣΜΩΝ – ΕΜΠΕΔΩΣΗ ΚΡΑΤΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ – ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Ζητούμε, αποκατάσταση της δημοκρατίας με πλήρη διάκριση των εξουσιών, ενδυνάμωση της κοινωνίας των πολιτών, ανανέωση του πολιτικού προσωπικού της χώρας, αποκατάσταση του αισθήματος δικαίου, λογοδοσία των υπευθύνων, πολιτική σταθερότητα και αποκατάσταση της ανεξαρτησίας και της θεσμικής λειτουργίας των ΜΜΕ (ιδιωτικών και κρατικών).

Βασικές μεταρρυθμίσεις στον τομέα αυτό είναι:

(1) Πλήρης διαχωρισμός της εκτελεστικής από την νομοθετική εξουσία: ξεχωριστή εκλογή για πρόεδρο κυβέρνησης και κοινοβούλιο – οι εκλεγμένοι βουλευτές να αποκλείονται από το υπουργικό αξίωμα.

(2) Μείωση του αριθμού των βουλευτών σε 200, που θα εκλέγονται κυρίως από μονοεδρικές περιφέρειες (γερμανικό σύστημα) και μείωση του αριθμού των αιρετών κάθε επιπέδου τοπικής αυτοδιοίκησης.

(3) Σταθερή ημερομηνία εκλογών: αν για οποιοδήποτε λόγο προκύψει η ανάγκη εκλογών κατά τη διάρκεια της τετραετίας αυτές να αφορούν μόνο το υπόλοιπο της τετραετίας (σουηδικό σύστημα).

(4) Πλήρης ανεξαρτησία και αυτοδιοίκηση της Δικαιοσύνης, αποποινικοποίηση πταισμάτων και χρήσης ουσιών για άμεση απονομή δικαιοσύνης και δραστική αποσυμφόρηση των φυλακών. Δικαστική αστυνομία, ανώτατο όριο εκδίκασης ένα εξάμηνο.

(5) Αυστηρή εφαρμογή των νόμων και διασφάλιση των βασικών δικαιωμάτων των πολιτών στη μετακίνηση, στην εργασία, στην πρόσβαση στις δημόσιες υπηρεσίες και στα πανεπιστήμια. Κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου. Προστασία της δημόσιας και της ιδιωτικής περιουσίας και της επιχειρηματικότητας.

(6) Ισότητα του Δημοσίου με τους πολίτες απέναντι στο νόμο, ισότητα των πολιτικών με τους πολίτες, κατάργηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών καθώς είναι πλέον ανενεργός λόγω της θέσεως σε ισχύ των Διεθνών Συνθηκών κατά της Διαφθοράς.

(7) Αυστηρή υποχρέωση δημοσίευσης προϋπολογισμών και απολογισμών για κάθε υπηρεσιακή μονάδα που διαχειρίζεται δημόσιο χρήμα. Ελεύθερη πρόσβαση σε όλα τα δημόσια δεδομένα. Αξιολόγηση αποτελεσμάτων και εξατομίκευση ευθυνών.

ΔΕΥΤΕΡΗ ΔΕΣΜΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΩΝ: ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ, ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ, ΑΤΟΜΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Η προστασία του περιβάλλοντος και η ποιότητα ζωής κινδυνεύουν κυρίως από την κρατική παρέμβαση και την υπανάπτυξη. Κλασσικά παραδείγματα οι πρώην κομμουνιστικές χώρες και οι χώρες του τρίτου κόσμου, όπου το περιβάλλον υποβαθμίστηκε τραγικά.

Μεταρρυθμίσεις άμεσης προτεραιότητας στον τομέα αυτό είναι:

(1) Δημιουργία πάρκων σε όλες τις γειτονιές της Αθήνας, μέσω απαλλοτρίωσης οικοπέδων σε πληθυσμιακά κορεσμένες περιοχές της πόλης και ταυτόχρονης αντιπαροχής του χώρου του πρώην αεροδρομίου στο Ελληνικό.

(2) Εφαρμογή της αρχής «ο ρυπαίνων πληρώνει» σε κάθε οικονομική δραστηριότητα που ενέχει περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Υιοθέτηση όλων των οδηγιών για το περιβάλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

(3) Ουσιαστική ενδυνάμωση και ανάπτυξη της κοινωνίας των πολιτών. Ανάθεση σε εθελοντικές, μη κρατικές οργανώσεις, θεσμικών ρόλων στον έλεγχο, στο σχεδιασμό, στην πιστοποίηση, στην αδειοδότηση, στην υλοποίηση έργων που αφορούν τους πολίτες, το περιβάλλον και τις τοπικές κοινωνίες.

(4) Αναγνώριση και ενεργή προστασία των δικαιωμάτων των μειοψηφιών.

(5) Αντιμετώπιση των μεταναστών στο πλαίσιο του κράτους δικαίου, υποστήριξη και ενσωμάτωσή τους με πλήρη δικαιώματα και υποχρεώσεις.

ΤΡΙΤΗ ΔΕΣΜΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΩΝ: ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

Όσοι αντιδιαστέλλουν την οικονομική ανάπτυξη και την κοινωνική αλληλεγγύη, τελικά τα υπονομεύουν και τα δύο.

Απαραίτητες μεταρρυθμίσεις στον τομέα αυτό είναι:

(1) Κατάργηση όλων των φόρων υπέρ τρίτων. (π.χ. χαρτόσημα, αγγελιόσημα, κλπ).

(2) Απελευθέρωση της άσκησης των λεγόμενων «κλειστών» επαγγελμάτων.

(3) Κατάργηση της εφορίας και της πολεοδομίας και μεταβίβαση των αναγκαίων διαδικασιών στους υπεύθυνους λογιστές και μηχανικούς με απλό και αυστηρό νομικό πλαίσιο.

(4) Κατάργηση των ενδιάμεσων γραφειοκρατιών πρόνοιας και διεκπεραίωσης. Κατευθείαν συναλλαγή των πολιτών με τους παρόχους υπηρεσιών. Κύριο σημείο επαφής με το κράτος η καταβολή θετικού ή αρνητικού φόρου.

(5) Καθιέρωση αρνητικού φόρου (ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα) για όλους τους πολίτες (νέους, άνεργους, εργαζόμενους, συνταξιούχους), που έχουν ανάγκη.

(6) Κεφαλαιοποιητικό (αποταμιευτικό) σύστημα ασφάλισης με ελεύθερη επιλογή ασφαλιστικού φορέα και πλήρη έλεγχο των εισφορών από τον δικαιούχο.

(7) Ελεύθερη επιλογή εκπαιδευτικού ιδρύματος: δικαίωμα, για κάθε νέο/νέα και γονέα, να επιλέγει ελεύθερα το δημόσιο εκπαιδευτικό ίδρυμα της αρεσκείας του σε κάθε βαθμίδα της εκπαίδευσης. Η ελεύθερη επιλογή αντικαθιστά την αναγκαστική φοίτηση στο σχολείο της γειτονιάς και την «επιλογή» πανεπιστημίου μέσω των πανελλήνιων εξετάσεων. Η ελεύθερη επιλογή συνιστά την αυστηρότερη δυνατή αξιολόγηση και πιστοποιεί υψηλότερη ποιότητα εκπαιδευτικών υπηρεσιών που πρέπει να επιβραβεύεται. Αυτή η επιβράβευση μπορεί να γίνει μέσω της καταβολής, από το κράτος, κατά κεφαλήν επιδότησης σε κάθε εκπαιδευτικό ίδρυμα ανάλογα με τον αριθμό των μαθητών/φοιτητών που επιλέγουν να φοιτήσουν σε αυτό. Η επιδότηση αυτή συνιστά μισθολογική επιβράβευση του προσωπικού του ιδρύματος που παρέχει ποιοτικές υπηρεσίες και ενισχύει τον συναγωνισμό τους προς όφελος του πολίτη. Κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου. Ελευθερία ίδρυσης μη κρατικών πανεπιστημίων.

Σήμερα, 9 Μαΐου του 2009, Ημέρα της Ευρώπης, η Φιλελεύθερη Συμμαχία καταθέτει στους Έλληνες πολίτες την παρούσα εκλογική της διακήρυξη και καλεί κάθε πολίτη ξεχωριστά στην ψήφιση του συνδυασμού της Φιλελεύθερης Συμμαχίας στις ευρωεκλογές της 7^ης Ιουνίου 2009.

ΥΓ του φυλελεύθερου: η διακήρυξη της ΦΣ για τις ευρωεκλογές είναι ένα πολύ προχωρημένο πολιτικά κείμενο. Είναι από τα πιο μεστά ιδεολογικά κείμενα, μ συνολική οπτική, που έχουν βγει από πολιτικά κόμματα τελευταία στην Ελλάδα. Σαφώς συνδυάζει την ευρωπαϊκή συζήτηση με τα Ελληνικά προβλήματα – και κυρίως προτείνει λύσεις. Είναι γνωστό στους φίλους μου ότι προσωπικά δεν είμαι ίσως τόσο πολιτικά προχωρημένος. Αναγνωρίζω όμως μια ουσιαστική προσπάθεια, και μάλιστα πετυχημένη, να παρουσιαστεί μια σοβαρή και μελετημένη συνολική πολιτική πρόταση. Μόλις προλάβω θα καταθέσω και τις αντιρρήσεις μου και τους προβληματισμούς μου πάνω στο κείμενο. Αν μέχρι τότε θέλετε να προσθέσετε ή να σχολιάσετε κάτι, ο χώρος των σχολίων είναι ανοιχτός για όλους…

γενέθλια της φιλελεύθερης λαλιάς

Η φιλελεύθερη λαλιά, το προσωπικό πολιτικό μου blog, κλείνει σήμερα 2 χρόνια παρουσίας! Ελπίζω να το διατηρήσω για πολλά χρόνια ακόμη – αν και τελευταία το έχω παραμελήσει. Λόγω περιορισμένου χρόνου, αλλά όπως έχω πει και λόγω προτίμησης τελευταία στο microblogging, δεν ενημερώνω το blog μου συχνά.  Τα νέα μου μπορείτε να τα δείτε και στο πρώτο πλαϊνό κουτάκι. Ωστόσο θα προσπαθήσω να επανέλθω. Μπορεί να μη γράφω συχνά, αλλά πάντα blogάρω, διαβάζοντας και σχολιάζοντας σε blogs φίλων και διαδικτυακών γνωστών. Ίσως τώρα με τις Ευρωεκλογές να γράφω περισσότερο. ϊσως αν βρω ένα πιο εύχρηστο εργαλείο για να σηκώνω εύκολα και γρήγορα περιεχόμενο στο blog να μοιράζομαι και εδώ το περιεχόμενοι που μοιράζομαι με φίλους σε twitter και facebook

δουλειά και microblogging

Έχω καιρό να ανανεώσω το blog μου. Η κύρια αιτία είναι η έλλειψη χρόνου. Το “κενό” του μοιράσματος περιεχομένου και σχολίων που με ενδιαφέρουν έχει καλυφθεί από το microblogging μέσω twitter και facebook. Θα επανέλθω όμως δριμύτερος – ελπίζω σύντομα…

Μέχρι τότε, μπορείτε να δείτε δίπλα (στο κουτί me@twitter) τί γράφω και με τί ασχολούμαι…

Εθνική Έρευνα για τη Διαφθορά στην Ελλάδα – 2008

Public Issue – Εθνική Έρευνα για τη Διαφθορά στην Ελλάδα – 2008.

Πανελλαδική τηλεφωνική έρευνα, σε δείγμα 6.105 ατόμων, ηλικίας 18 ετών και άνω, Ιούλιος 2008 – Δεκέμβριος 2008. Πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό της μη κυβερνητικής οργάνωσης “Διεθνής Διαφάνεια – Ελλάς”.

Η έρευνα παρουσιάστηκε στην αίθουσα της «Ένωσης Ανταποκριτών Ξένου Τύπου»: 17/02/2009

• Το Δελτίο Τύπου της παρουσίασης
• Η εισαγωγική ομιλία του Προέδρου της Διεθνούς Διαφάνειας Ελλάς, κ.Μπακούρη, στην παρουσίαση

Τα θέματα της έρευνας:

• Η έκταση της συνολικής διαφθοράς – Σύγκριση Δημοσίου & Ιδιωτικού Τομέα
• Κλίμακες μέτρησης στάσεων και αντιλήψεων απέναντι στο φαινόμενο της διαφθοράς
  • Απόψεις για τη διαφθορά
  • Κλίμακα ιδεολογικής αποδοχής πράξεων διαφθοράς
  • Κλίμακα ανοχής απέναντι στη διαφθορά
  • Κλίμακα μέτρων αντιμετώπισης της διαφθοράς

Κράτος, το φιλελεύθερο εργαλείο

Koblopoulos…: Κράτος:το φιλελεύθερο εργαλείο.

αναδημοσίευση από το λογ koblopoulos.

Νομίζω ότι τα πράγματα είναι λίγο περίεργα…Κοιτάζοντας τον τελευταίο καιρό δύο από τα καλύτερα blogs που παρακολουθώ, του Greek Rider και της Cynical, είναι αλήθεια πως έχω ανησυχήσει.Και αυτό γιατί έχουν βαλθεί να αποδείξουν πως αυτό που (κακώς, πολύ κακώς) ονομάζεται “νεοφιλελευθερισμός” (επιτρέψτε μου να το αποκαλώ “νεοσυντηρητισμό” από δω και πέρα και για την υπόλοιπη ζωή μου) είναι ασυνάρτητος, γεμάτος αντιφάσεις, απάνθρωπος σαν ιδεολογία και σαν πράξη και καταστροφικός για την ευημερία.Μην παρεξηγηθώ:ο νεοσυντηρητισμός αποτελεί την αιτία όλων των κακών για όσους μπορούν να συλλαβήσουν τη λέξη!Απλά πίστευα ότι μορφωμένα, ψαγμένα και ιδιαιτέρως σκεπτόμενα άτομα, όπως οι παραπάνω bloggers θα είχαν βαρεθεί να κάνουν αυτή τη δουλειά εδώ και πολύ καιρό.Δράττομαι και της ευκαιρίας να δώσω και ένα περίγραμμα των σκέψεων μου για το κράτος.Και να υποστηρίξω γιατί αυτές είναι πολύ πιο φιλελεύθερες από διάφορες συντηρητικές ακρότητες…

Κατ’αρχάς, νομίζω πως οποιαδήποτε νέα κριτική εναντίον του νεοσυντηρητισμού είναι πλέον άχρηστη.Και αυτό γιατί αυτό το πράγμα…δεν υπάρχει!Δεν υπάρχει ως ιδεολογία και ούτε καν ως πρακτική με την έννοια που ακούγεται!Οι φιλελεύθεροι έχουν βαρεθεί να δηλώνουν πως οι νεοσυντηρητικοί δεν τους εκφράζουν και το μόνο που μπορώ εγώ να δω σα “νεοφιλελεύθερο” με την έννοια των κριτικών είναι το ρεπουμπλικανικό κόμμα στην Αμερική.Για να μιλήσεις όμως για μια ιδεολογία χρειάζεσαι βιβλία, άρθρα, δημοσιεύσεις, στοχαστές και διανοητές.Αυτή τη λατρεία προς την αγορά δεν υπάρχει κανείς άνθρωπος με σώας τας φρένας που να την υπερασπίζεται σε τέτοιο βαθμό.Αυτοί που το κάνουν δεν είναι εκπρόσωποι κάποιας συγκροτημένης ιδεολογίας αλλά…καθάρματα!Είναι ασυνήδειτοι μεγαλοκαπιταλιστές, καθάρματα που προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τα πάντα για να βγάλουν λεφτά, τα golden boys και οι μεγαλολομπίστες που δίνουν τα λεφτά τους για να στηρίξουν την εκστρατεία της Πέιλιν!Αυτούς αν τους ρωτήσεις δεν ξέρουν τι θα πει φιλελευθερισμός και δεν έχουν ιδέα περί μηχανισμών κατανομής των πόρων, κοινωνικής δικαιοσύνης, αοτελεσματικότητας της αγοράς κλπ.Απλά θέλουν να βγάζουν λεφτά και δεν τους νοιάζει ποσός ποιον και πόσο θα τον εκμεταλλευτούν.Δεν απαντούν με τα λόγια κάποιου διανοητή-φιλοσόφου-εκπροσώπου της ιδεολογίας τους:δεν έχουν ιδεολογία για να της προσδώσει κανείς και κάποιο όνομα (και δη ένα όνομα που συκοφαντεί ένα από τα μεγαλύτερα φιλοσοφικά ρεύματα της Ιστορίας, το βασικό απόγονο του πολιτισμού και το θεμέλιο του δυτικού πολιτισμού).Έχουν στόχο το κέρδος και την επιρροή-και δεν ξέρω κανέναν ιδεολόγο που να επικαλούνται τα golden boys, οι λομπίστες και οι ρεπουμπλικάνοι…

Δε βλέπω λοιπόν γιατί κάποιος να καταναλώνει φαιά ουσία για να δείξει ότι ένα ασυνάρτητο πράγμα είναι…ασυνάρτητο!Αν θέλει κάποιος την απληστία, την ανηθικότητα και το συντηρητισμό (δηλαδή πράγματα με καλώς ορισμένο περιεχόμενο εδώ και χρόνια) να τα αποκαλεί “νεοφιλελευθερισμό” μπορεί να το κάνει, αν και ως φιλελεύθερος νιώθω λίγο προσβεβλημένος.Πριν αρχίσω τα του κράτους να θυμίσω ότι υπάρχει ένα πράγμα στο οποίο πιστεύουν όλοι οι φιλελεύθεροι (από το Μιλλ μέχρι το Νόζικ) είναι ότι ο ελεύθερος ανταγωνισμός είναι η πιο κατάλληλ μορφή οικονομικής οργάνωσης των αγορών.Δε βλέπω, λοιπόν, γιατί να κοτσάρεις το -φιλελεύθερος σε ανθρώπους που υποστηρίζουν τα τεράστια ιδιωτικά μονοπώλια και τις ανεπιθύμητες επιχειρηματικές πρακτικές-ανηθικότητες.

Νομίζω πως από τον Λοκ και μετά όλοι οι λογικοί άνθρωποι συμφωνούν στις πολιτικές-κοινωνικές ελευθερίες που οι φιλελεύθεροι πρώτοι διακήρυξαν και ζήτησαν οπότε ένα κείμενο για το θέμα αυτό το 2009 θα ήταν λίγο περιττό.Το βασικό ζήτημα έγκειται στην παρέμβαση του κράτους στην οικονομική ελευθερία με ό,τι αυτή συνεπάγεται.Ας δούμε τι πιστεύει ένας φιλελεύθερος, λοιπόν,…Ο φιλελεύθερος πιστεύει στο ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΔΥΝΑΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.Θα το ξαναγράψω για να το προσέξουμε:ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΔΥΝΑΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.Προσχοή γιατί όλες οι λέξεις παίζουν ρόλο στη φράση αυτή και γι’ αυτό τις βάλαμε.Τι συμπεράσματα βγαίνουν;Πρώτον, ο φιλελεύθερος θεωρεί απαραίτητη την ύπαρξη της συγκεκριμένης ένωσης πολιτών με το όνομα κράτος/πολιτεία(state).Τη θεωρεί απαραίτητη για πολλούς λόγους (π.χ. κράτος δικαίου, κράτος πρόνοιας, προστασία ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι μερικοί λόγοι) και δεν μπορεί να δει την κοινωνία χωρίς αυτό-θα ήθελε, γιατί δεν θα επιθυμούσε κανένα φραγμό στην ατομική ελευθερία, αλλά ξέρει, από το Χομπς και μετά, πως η ανεξέλγκτη ελευθερία του ενός αποτελεί περιορισμό στην ελυθερία του άλλου.Γι’ αυτό βάλαμε τη λέξη “κράτος” στην παραπάνω τριάδα:επειδή ο φιλελεύθερος πιστεύει ότι η λειτουργία του κράτους είναι ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ.

Δεύτερον, η λειτουργία αυτή πρέπει να είναι εργαλειακή και στο ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΔΥΝΑΤΟ επίπεδο.Ο φιλελευθερισμός ξεκίνησε ως πολέμιος ενάντια στη μοναρχία και τον απολυταρχισμό και από τότε είναι ιδιαίτερα καχύποπτος ως προς οποιαδήποτε αρχή/κράτος.Δε βλέπει την εξουσία (κράτος) ως κάτι το ανώτερο, που βρίσκεται πέρα και πάνω από το άτομο και ξέρει καλύτερα από το ίδιο τα άτομο ποιο είναι το καλύτερο γι’αυτό.Το κράτος είναι ένα εργαλείο που αν χρησιμοποιηθεί σωστά έχει τη δυνατότητα να κάνει τη ζωή των ανθρώπων καλύτερη (και πιο ελεύθερη και πιο πλούσια).Αυτό το υποστηρίζουν όλοι οι φιλελεύθεροι (εκτός από κάποιες ακραίες εξαιρέσεις τύπου Rothbard και διάφορων αναρχοφιλελευθέρων) από τον Λοκ μέχρι τον Keynes, τον Χάγιεκ και τον Rawls:το κράτος είναι ένα εργαλείο.Όλη η συζήτηση γίνεται (και εκεί βρίσκονται και οι διαφωνίες στο φιλελεύθερο χώρο π.χ. μεταξύ Νozick και Rawls) για το ποια πρέπει να είναι τα όρια αυτού του κράτους για να κάνει όντως την κοινωνία δικαιότερη και πιο ελεύθερη χωρίς να παραβιάζει την ατομική ελευθερία (η προσέγγιση είναι ξεκάθαρα ατομοκεντρική-το κέντρο της κοινωνίας είναι το άτομο και τα πιο σημαντικά πράγματα είναι η ατομική ελευθερία και η ατομική ευημερία).

Πάμε στις πιο παρεξηγημένες λέξεις:στο ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΔΥΝΑΤΟ πρέπει να κυμαίνεται η κρατική παρέμβαση σε όλες τις σφαίρες-πολιτική, κοινωνία, οικονομία.Και οι δύο λέξεις έχουν σημασία!Δεν πρέπει να διαβάζουμε μόνο το “ελάχιστη” αλλά “ελάχιστη δυνατή”!Αυτό σημαίνει ότι ο φιλελεύθερος πιστεύει ότι το κράτος ΠΡΕΠΕΙ να παρεμβαίνει αλλά ΜΟΝΟ όπου χρειάζεται και η παρέμβαση του μπορεί να κάνει τα πράγματα καλύτερα.Οποιαδήποτε άλλη παρέμβαση είναι καταχρηστική και παραβιάζει την ατομική ελευθεράι.Προσοχή:και η ελάχιστη παρέμβαση αποτελεί παραβίαση της ατομικής ελυθερίας, αλλά ο φιλελεύθερος τη θεωρεί απαραίτητη για να εξασφαλίσει το μέγιστο ίσο δυνατό βαθμό ελευθερίας για όλους!Π.χ. το να κλείνεις ανθρώπους στη φυλακή αποτελεί παραβίαση της ατομικής τους ελευθερίας.Ο φιλελεύθερος, όμως, τη δέχεται -αρκεί να γίνεται σε πολιτισμένες συνθήκες και όχι όπως στις ελληνικές φυλακές-και την επικροτεί για να προστατεύσει την ελευθερία των υπολοίπων από κάποιον που παραβίασε τους συμφωνημένους νομικούς περιορισμούς.Εδώ το κράτος πρέπει να παρέμβει αλλά σεβόμενο την ατομική ελευθερία του φυλακισμένου (και αφού έχουν τηρηθεί οι βασικές αρχές του κράτους δικαίου κλπ) και μόνο μέχρι το σημείο που είναι απαραίτητο-οποιαδήποτε φυλάκιση χωρίς λόγο δεν επιτρέπεται.

Η φιλελεύθερη αρχή της ελάχιστης παρέμβασης τηρείται για δύο λόγους:α)κρατική παραβίαση σημαίνει παραβίαση ατομικής ελευθερίας και αυτή πρέπει να τηρείται στο ελάχιστο δυνατό επίπεδο και β)τα πράγματα χωρίς την κρατική παρέμβαση γίνονται καλύτερα.Θα τελειώσουμε με μερικές εφαρμογές στην οικονομική ζωή για να γίνουμε κατανοητοί.Είπαμε πως το κέντρο της φιλελεύθερης σκέψης είναι η ατομική ελευθερία και η προστασία της (απέναντι σε οποιαδήποτε εξουσία/αρχή).Δυστυχώς, όμως, όπως είπε και ο Σεν (δηλαδή ποιος Σεν;!Ο Μαρξ το είπε αλλά λέμε τώρα…)κάτω από ένα επίπεδο ευημερίας ο άνθρωπος δεν μπορεί να απολαύσει τον οσοδήποτε μεγάλο βαθμό ελευθερίας.Γι’αυτό και ο Χάγιεκ αφιερώνει το μεγαλύτερο μέρος του σημαντικότερου βιβλίου του (τη…”συνταγή ελευθερίας” του, το μανιφέστο του-ας μην ξεχνάμε ότι για ένα φιλελεύθερο η ατομική ελυθερία είναι το κέντρο της σκέψης του), του “Συντάγματος της ελευθερίας”, στο κράτος πρόνοιας, γι’αυτό και ο Keynes είπε ότι “μακροπρόθεσμα θα είμαστε όλοι νεκροί”, γι’αυτό και ο Rawls ζητάει τη δικαιοσύνη ως ακριβοδικία, γι’αυτό και ο Friedman (όχι ο οποιοσδήποτε κευνσιανός αλλά ο Friedman!!!) ζήτησε τήν καθιέρωση του ελάχιστου εισοδήματος για όλους. Απλά η φιλελεύθερη βιβλιογραφία προσπαθεί να βρεί τους τρόπους να γίνει αυτή η παρέμβαση χωρίς να παραβιάζεται η ατομική ελευθερία και όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματικά.

Και εκεί που έχει καταλήξει είναι ότι τα πράγματα γίνονται καλύτερα όταν γίνονται μόνα τους.Όταν υπάρχει κοινωνία πολιτών, αυτοοργάνωση, ελεύθερο εμπόριο και ανταγωνισμός.Οι παρεμβάσεις γίνονται μόνο εκεί που η ελευθερία αδυνατεί να συνδυαστεί με αποτελεσματικότητα και παράγει προβλήματα:εξωτερικότητες, δημόσια αγαθά, μεγάλη φτώχεια (ναι, η πραγματικά μεγάλη φτώχεια είναι στρέβλωση!).Αλλιώς το κράτος πρέπει να μένει έξω από τη ζωή των πολιτών.Ο φιλελεύθερος έλαβε υπόψην του το Μαρξ που τον κατηγόρησε για στείρα δικαιωματοκρατία και του λέει:εξασφαλίζω ένα δίκτυ προστασίας της ευημερίας για όλους!Το τι θα πρέπει να περιλαμβάνει, με τη φορολογία θα το εκασφαλίζουμε κλπ θα τα βρούμε και ίσως και να διαφωνούμε μεταξύ μας αλλά κανείς δεν θα πεθαίνει στο δρόμο ή θα περνάει όλη του τη ζωή άνεργος αν θέλει να δουλέψει!

Προφανώς και δεν είναι όλοι οι φιλελεύθεροι ίδιοι και δεν υποστηρίζουν τα ίδια ακριβώς πράγματα.Απλά ένιωσα μια ανάγκη να θυμίσω την πίστη στο ελάχιστο δυνατό κράτος, τι ακριβώς σημαίνει αυτό και ποιοι είναι οι πραγματικοί φιλελεύθεροι.Έτσι, για να αποτινάξω τη ρετσινιά του νεοφιλελεύθερου/νεοσυντηρητικού και του ό,τι αυτός ο άθλιος χαρακτηρισμός συνεπάγεται, από πάνω μου.

Η ευρωπαϊκή πρόκληση για τους νέους

Άρθρο της Ρόδης Κράτσα στην Ελευθεροτυπία

Οι νέοι ανησυχούν για το μέλλον τους. Τα προβλήματα δεν είναι τα ίδια σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, αλλά παντού καταγράφεται ανασφάλεια για το μέλλον, δυσπιστία για τους θεσμούς, για την πολιτική που δεν δίνει λύσεις στα προβλήματά τους.

Η Ευρώπη μπορεί να τους προσφέρει τον κόσμο που ονειρεύονται; Πόσο «η μαγεία της» με τις πρωτόγνωρες δυνατότητες που υπόσχεται είναι αφ’ ενός κατανοητή, αφ’ ετέρου αποτελεσματική για τους «απογοητευμένους» νέους;

* Είναι αλήθεια ότι σήμερα οι νέοι στερούνται πολλές από τις ευκαιρίες ελεύθερης μετακίνησης κι εργασίας που επαγγέλλεται η Ευρωπαϊκή Ενωση. Η έλλειψη ενημέρωσης και συμμετοχής, η ολιγωρία των εθνικών αρχών στην προώθηση των αλλαγών και μεταρρυθμίσεων, η πλημμελής συχνά εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου έχουν ως συνακόλουθο την έλλειψη ενδιαφέροντος από τους νέους, την έλλειψη αποτελεσματικότητας του ενοποιητικού εγχειρήματος, αλλά και τη συσσώρευση κοινωνικών προβλημάτων.

* Το 2008 το ποσοστό ανεργίας των νέων ήταν πάνω από 17%, ενώ πολλοί βρίσκονται στο όριο φτώχειας.

Το 25% των νέων έχουν ανεπαρκείς επαγγελματικές δεξιότητες και μόνο το 4,2% των νέων στην Ευρώπη είναι αυτοαπασχολούμενοι ή εργοδότες, τη στιγμή που πάνω από τους μισούς επιθυμούν ν’ αναπτύξουν επιχειρηματική δράση. Παράλληλα, το δημοφιλές πρόγραμμα Erasmus φοιτητικής κινητικότητας δεν αφορά παρά το 2,3% των ευρωπαίων φοιτητών. Οσο για την έρευνα, μόνο το 3% των ερευνητών εργάζεται σε διαφορετική χώρα από τη δική τους, ενώ το 60% των νέων ενδιαφερομένων βρήκαν εύκολα εργασία μετά τη μετεγκατάστασή τους σε άλλη χώρα. * Το έλλειμμα συμμετοχής των νέων στο γίγνεσθαι μετασχηματίζεται σε δυσπιστία ή αδιαφορία για την Ενωση και αποτυπώνεται συχνά στις εκλογικές διαδικασίες.

Στις τελευταίες εκλογές στην Αυστρία οι νέοι στράφηκαν στην πλειοψηφία τους στα δύο κόμματα της ακροδεξιάς, με θέσεις εσωστρέφειας, ξενοφοβίας και άρνησης της Ευρώπης. Τα κόμματα αυτά κατάφεραν να εκμεταλλευτούν τις ανησυχίες των νέων για τη μετανάστευση, την εκπαίδευση και την εργασία.

Στο τελευταίο δημοψήφισμα στην Ιρλανδία η αποχή των νέων ηλικίας 18-24 ετών ήταν υπερδιπλάσια της αντίστοιχης των πολιτών άνω των 55 ετών και σχεδόν τα δύο τρίτα των ψηφοφόρων ηλικίας 18-24 ετών ψήφισαν «όχι» στη Συνθήκη της Λισαβόνας.

* Οφείλουμε να εξετάσουμε σοβαρά τα φαινόμενα αυτά και ν’ αναζητήσουμε τα αίτιά τους, σ’ εθνικό κι ευρωπαϊκό επίπεδο. Οι ταραχές του περασμένου Δεκεμβρίου στη χώρα μας, όπως εξελίχθηκαν, ήταν σίγουρα οργανωμένες και «πυροδοτημένες» από ακραίες ομάδες και δεν αποτυπώνουν την κατάσταση της ελληνικής κοινωνίας.

Δεν είναι, όμως, και άσχετες με τη δομή και τα προβλήματά της. Μ’ ένα πολιτικό σύστημα δηλαδή το οποίο αντί να προτάσσει το συλλογικό συμφέρον αποσκοπεί στην πόλωση και το διχασμό, ακόμη και για τα ουσιώδη θεσμικά ζητήματα, των οποίων δεν νοείται επίλυση χωρίς ειλικρινή διάλογο και συναίνεση.

Γιατί τι άλλο είναι άραγε οι μεταρρυθμίσεις που προωθεί η κυβέρνηση στο χώρο της παιδείας, του ασφαλιστικού, της αγοράς εργασίας, του δημόσιου τομέα;

* Οι προσεχείς ευρωεκλογές για την ανάδειξη των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του θεσμού που εμπιστεύονται περισσότερο οι πολίτες, αποτελούν μια πρόκληση και ταυτόχρονα μια ευκαιρία δημοσίου διαλόγου στη χώρα μας με τη συμμετοχή των ίδιων των νέων, αξιοποιώντας διάφορες δυνατότητες όπως αυτές των νέων τεχνολογιών και των διαβουλεύσεων.

* Αν ατενίσουμε το μέλλον, αν συλλογιστούμε τις προκλήσεις που μας περιμένουν κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, αλλά και μετά από αυτήν, δεν μπορούμε παρά να συμπεράνουμε ότι απαιτείται μεγαλύτερη αποφασιστικότητα για τη συνέχιση των μεταρρυθμίσεων σε όλους τους τομείς που αφορούν άμεσα ή έμμεσα τους νέους, σ’ εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.

* Στις ερχόμενες ευρωεκλογές του Ιουνίου τα πολιτικά κόμματα οφείλουν με υπευθυνότητα ν’ απαντήσουν σ’ αυτές τις προκλήσεις και οι νέοι με υπευθυνότητα να σταθούν μπροστά στις κάλπες και μπροστά στο μέλλον τους.

* Η ΡΟΔΗ ΚΡΑΤΣΑ-ΤΣΑΓΚΑΡΟΠΟΥΛΟΥ είναι αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Το σχολείο του Ντιν Μιχαηλίδη!

PRESS-GR.blogspot.com: Το σχολείο του Ντιν Μιχαηλίδη!.

Από τον Αλέξανδρο Πιστοφίδη

Στη διεθνή αξιολόγηση PISA του ΟΟΣΑ για το επίπεδο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε 40 χώρες, Φινλανδία και Καναδάς πήραν τις πρώτες θέσεις κι εμείς μια από τις τελευταίες. Σε προηγούμενο άρθρο είχα γράψει για το φινλανδικό σχολείο. Αυτή τη φορά θα σας παρουσιάσω εν συντομία ένα πρότυπο δημόσιο σχολείο του Καναδά, το σχολείο Balwin στο Εντμοντον. Διευθυντής του είναι ο ελληνικής καταγωγής Dean Michailides. Για το σχολείο αυτό είχαν γραφτεί πριν μερικά χρόνια διθύραμβοι στα γερμανικά ΜΜΕ. Αυτός ήταν και ο λόγος που με ώθησε να μάθω περισσότερα για το Balwin και για το εκπαιδευτικό σύστημα του Καναδά.
Στον Καναδά δεν υπάρχει υπουργείο παιδείας και αυτό είναι ίσως το μυστικό επιτυχίας. Η μεταρρύθμιση άρχισε…
πριν δύο δεκαετίες από μια ομάδα δασκάλων εναλλακτικής εκπαίδευσης με σύνθημα: «ζήτωωω ανακαλύψαμε τον εχθρό της παιδείας μας. Είμαστε εμείς οι ίδιοι». Αντί λοιπόν του ομοσπονδιακού υπουργείου υπάρχει το Συμβούλιο Εκπροσώπων Παιδείας των περιφερειών. Οι περιφερειακές υπηρεσίες παιδείας αποφασίζουν για το γενικό πλαίσιο και τις γενικές κατευθυντήριες γραμμές σπουδών και μέσα σε αυτό το πλαίσιο κάθε σχολείο φτιάχνει το δικό του αναλυτικό πρόγραμμα προσαρμοσμένο στις τοπικές ανάγκες. Στην Ελλάδα, παρά την κυριαρχία του λεγόμενου νεοφιλελευθερισμού, στα θέματα παιδείας, το κράτος λειτουργεί πατερναλιστικά σαν αυστηρός πατερούλης. Αποφασίζει για όλα ακόμη και για το τι και πως θα διδαχθεί στο μακρινό Καστελόριζο, δίχως να το έχει επισκεφθεί κανείς από εκείνους που αποφασίζουν. Οι περιφερειακές υπηρεσίες των περιφερειών αξιολογούν κάθε χρόνο τα σχολεία και εκείνα που δεν τα πήγαν καλά παίρνουν έξτρα επιχορήγηση για επιμόρφωση και εξοπλισμό.
Όπως ακριβώς στην Φινλανδία έτσι και στον Καναδά δεν υπάρχουν ειδικά σχολεία. Τα σχολεία είναι ενιαία για όλους. Υγιή παιδιά, παιδιά με βαριές αναπηρίες όπως κωφάλαλα, ακόμη και παιδιά με σύνδρομο ντάουν πηγαίνουν στο ίδιο σχολείο. Τα ίδια τα υγιή παιδιά υιοθετούν ανάπηρους συμμαθητές τους, προσφέροντας φροντίδα και βοήθεια. Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο στη χώρα μας, τη «χώρα του φιλότιμου», της «φιλοξενίας» και της «χριστιανικής αγάπης», είμαι σίγουρος, πως πολλοί γονείς, παρακινούμενοι και από δασκάλους, θα διαδήλωναν απαιτώντας να διωχθούν από το σχολείο των παιδιών τους, τα διαφορετικά, τα έτσι κι αλλιώς στιγματισμένα«παιδιά παρίες». Γνώρισα δάσκαλο που έλεγε πως βρήκε έναν τρόπο να ξεχωρίζει «ποια είναι γνήσια βορειοηπειρωτάκια και ποια αλβανάκια στην τάξη» Τέτοιοι δάσκαλοι δεν πρέπει να έχουν πρόσβαση σε αίθουσα αγωγής παιδιών.
Ένα από τα πρότυπα σχολεία, γνωστό και εκτός Καναδά, είναι το Balwinschool στην πολιτεία Εντμοντον. Διευθυντής του είναι ο ελληνικής καταγωγής Ντην Μιχαηλίδης. Το σχολείο είναι σε μια φτωχογειτονιά με παιδιά, κυρίως μεταναστών. Τα παιδιά είναι κυρίως από την Αφρική και την Ασία. Όπως λέει ο Μιχαηλίδης «σημασία δεν έχει ποια και πόσα παιδιά είναι μέσα στην αίθουσα αλλά ποιοι και πόσοι δάσκαλοι βρίσκονται στη διάθεση των παιδιών, Σε μερικές τάξεις μπορεί να κάνουν μάθημα και 5 δάσκαλοι ταυτόχρονα».
Ό,τι συμβαίνει με όλα τα άλλα σχολεία συμβαίνει και εδώ. Παρότι οι περισσότεροι γονείς δε γνωρίζουν αγγλικά ή γαλλικά, συμμετέχουν σε όλη την μαθησιακή διαδικασία ακόμη και στη διαμόρφωση των προγραμμάτων σπουδών. Οι πόρτες του σχολείου είναι ανοιχτές και μπορεί οποιοσδήποτε γονιός να μπει μέσα, να συμμετέχει ενεργά στο μάθημα και να δει τι κάνουν οι δάσκαλοι με τα παιδιά τους. Τα παιδιά διδάσκονται την μητρική τους σαν πρώτη γλώσσα και την αγγλική και γαλλική σαν δεύτερη. Η θέση του Μιχαηλίδη είναι πως παιδιά που δεν γνωρίζουν καλά την μητρική τους δεν μπορούν να μάθουν άλλη. Το σχολείο προσφέρει στους γονείς μαθήματα γλώσσας μέχρι και μουσικής. Υπάρχει αίθουσα γονέων όπου βρίσκει κανείς ακόμη και πίνακες με όλα τα κριτήρια αξιολόγησης των παιδιών τους. Στο σχολείο υπάρχουν ακόμη και βρέφη μερικών μηνών. Γονείς που εργάζονται μπορούν να τα αφήσουν στο σχολείο, αφού είναι μέσα στο πρόγραμμα μαθημάτων η εξοικείωση ή καλύτερα η συναισθηματική ταύτιση με τα βρέφη (Empathybaby). «Από τότε που εφαρμόσαμε αυτό το πρόγραμμα παρατηρήσαμε ότι τα παιδιά απέκτησαν αίσθημα ευθύνης έναντι των μικρών και σταμάτησαν τις βιαιότητες. Ακόμη και τα υπερκινητικά παιδιά έγιναν πιο ήρεμα. Τη φροντίδα των βρεφών την έχουν αναλάβει εξ ολοκλήρου οι μαθητές.
Από τα 475 παιδιά, κάθε δεύτερο είναι παιδί μεταναστών από την Αφρική και Ασία ή έχει κάποιο ψυχικό ή σωματικό πρόβλημα. Σε απάντηση πολλών ελλήνων οι οποίοι βρίσκουν πως τέτοια φιλελεύθερα μέτρα δεν μπορούν να έχουν πρακτική εφαρμογή σε έλληνες, ο Μιχαηλίδης αποδεικνύει πως μπορούν να έχουν εφαρμογή σε κούρδους, ιρακινούς, αφγανούς και καμερουνέζους, άρα σε όλους. Χρειάζεται μόνο διάθεση, μεράκι και περίσσευμα σε υπομονή για να κερδίσεις την εμπιστοσύνη παιδιών και γονέων. Η θέση-αρχή του Μιχαηλίδη είναι πως ο δάσκαλος δεν μπορεί να το παίζει θεός με τα παιδιά των άλλων κάνοντας τον «ξερόλα». «Μαθαίνουμε μαζί, μαζί με τα παιδιά και τους γονείς τους». Ο Μιχαηλίδης έχει ένα ετήσιο budget τεσσάρων εκατομμυρίων δολαρίων για όλες τις δαπάνες του σχολείου και τις αμοιβές των δασκάλων. Μέσα σε αυτό είναι και οι εκατό χιλιάδες για την ετήσια επιμόρφωση των 35 δασκάλων. (δίνοντας στο διαδίκτυο την λέξη κλειδί Balwin school Edmonton μπορεί κανείς να διαβάσει άρθρα σε διάφορες γλώσσες για το πρότυπο αυτό σχολείο, που ελάχιστα διαφέρει από τα άλλα σχολεία του Καναδά)
Σαν τον Μιχαηλίδη, υπάρχουν πολλοί έλληνες σε Αμερική, Αυστραλία και Ευρώπη. Πιστεύετε πως τους έχει καλέσει ποτέ κανένας έλληνας υπουργός για να τους συμβουλευτεί; Όχι βεβαίως. Όταν, με το που αλλάζει υπουργός ακόμη και του ιδίου κόμματος αλλάζουν όλοι οι διευθυντές υπηρεσιών και οργανισμών, σαν να ήταν άχρηστοι, για να τοποθετηθούν οι κολλητοί, το να ζητάς πολιτικές Καναδά και Φινλανδίας είναι χαμένη υπόθεση. Αυτό το παραμύθι, από στόματα πολιτικών μας, πως δήθεν αυτά τα φιλελεύθερα συστήματα δεν ταιριάζουν στην νοοτροπία των αυτοαποκαλούμενων απογόνων του Σωκράτη και του Αριστοτέλη, μας προσβάλει αφάνταστα. Εγώ θα έλεγα πως τέτοιοι πολιτικοί, όχι μόνο δεν μας ταιριάζουν, αλλά μας προσβάλλουν βάναυσα.

ΥΓ: ευχαριστώ τον Κώστα Τσάλιο για την εύρεση και την επισήμανση του άρθρου

65 Indispensable Websites for Business Owners – Entrepreneur.com

65 Indispensable Websites for Business Owners – Entrepreneur.com.

Άρθτο θησαυρός από το αγαπημένο μου περιοδικό…

Get your business going, keep it going strong or take it in a new direction with this compilation of web sites for entrepreneurs.

At last count there were approximately 10 gazillion websites out there. Where’s a business owner to start when looking for valuable information? If you’re reading this, it means you’re on Entrepreneur.com, which is a good start. Read on for 64 more vital online spots you should know about.

How to Change the World: Report on Obama’s Use of Social Media

How to Change the World: Report on Obama’s Use of Social Media.

from guy kawasaki’s blog

“The Social Pulpit” is a very interesting analysis of how the Barack Obama campaign used social media. The folks at Edelman compiled this report, and there are many lessons that businesses can also apply, so check it out.

From: http://blog.guykawasaki.com/2009/01/report-on-obama.html#ixzz=067CvphQC

Ναρκωτικά: Ενα βήμα μεταρρύθμισης

από τη στήλη “ελεύθερο βήμα” της Τρίτης 3 Φεβρουαρίου 2009

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΝΕΛΛΑΚΗ*

Για κάθε ποσότητα βουπρενορφίνης που συνταγογραφείται υπάρχει μια αντίστοιχη ποσότητα ηρωίνης που μένει αδιάθετη

Δείκτη ευαισθησίας και πολιτισμού κάθε χώρας αποτελεί ο τρόπος στήριξης και θεραπείας των πολιτών εκείνων που κάνουν προβληματική χρήση εθιστικών ουσιών. Στη χώρα μας ο δείκτης αυτός ανιχνεύεται στις στενωπούς του ΟΚΑΝΑ, όπου χιλιάδες ασθενείς-χρήστες συνωθούνται για μια θέση στα προγράμματα απεξάρτησης.

Και δεν αναφέρομαι μόνο στους 5.000 ασθενείς που είναι εγγεγραμμένοι στην περίφημη λίστα αναμονής και… αναμένουν. Τουλάχιστον άλλοι τόσοι πρέπει να είναι εκείνοι που αποτρέπονται από το εγχείρημα για να αποφύγουν τη ματαιοπονία και την ταλαιπωρία. Και είναι και οι άλλοι, οι «τυχεροί», οι εντός προγράμματος (άλλες 5.000 άνθρωποι), οι οποίοι είναι υποχρεωμένοι να δίνουν καθημερινά το «παρών» σ’ ένα κέντρο του ΟΚΑΝΑ για να αναλώσουν επιτόπου τη δόση τους σε μεθαδόνη π.χ., μένοντας έτσι καθηλωμένοι στην πιάτσα των ουσιών και στις ναρκω-παρέες που περιζώνουν τα κέντρα.

Πρόγραμμα Ελεγχόμενης Δευτεροβάθμιας Περίθαλψης Ουσιοεξαρτημένων (ΠΕΔΠΟ). Μπροστά στην κατάσταση αυτή το διοικητικό συμβούλιο του ΟΚΑΝΑ, στις 22 Δεκεμβρίου του 2008, με εισήγηση του υπογράφοντος, πήρε μια απόφαση, ομόφωνη, την οποία θα χαρακτήριζα «ιστορική».

Εισηγήθηκε στον αρμόδιο επί της Υγείας υπουργό, τον κ. Αβραμόπουλο, τη μεταρρύθμιση του ισχύοντος σήμερα συστήματος χορήγησης υποκατάστατων της ηρωίνης ουσιών και την υιοθέτηση ενός νέου προγράμματος, που θα στηρίζεται όχι πλέον αποκλειστικά στην επιτόπια ανάλωση υποκατάστατων αλλά και στη συνταγογράφησή τους από γιατρούς ειδικά εκπαιδευμένους.

Πρόκειται για ένα σύστημα που εφαρμόζεται ήδη στις περισσότερες δημοκρατικές χώρες της Δύσης επί μακρά σειρά ετών με αποτελέσματα ιδιαίτερα ικανοποιητικά.

Θεραπεία. Ας μιλήσουμε όμως για τα πλεονεκτήματα που το νέο αυτό πρόγραμμα (το ΠΕΔΠΟ) κομίζει στον χώρο των ναρκωτικών. Και πρώτα απ’ όλα για τα οφέλη στον τομέα της θεραπείας: Η ουσία την οποία ο ΟΚΑΝΑ προτείνει για συνταγογράφηση ως υποκατάστατο της ηρωίνης είναι ένα φαρμακευτικό σκεύασμα με βάση τη βουπρενορφίνη. Η οποία βουπρενορφίνη είναι μια ουσία που αφ’ ενός καταπραΰνει το αίσθημα στέρησης της ηρωίνης, αφ’ ετέρου λειτουργεί ως ασπίδα κατά της ηρωίνης εξουδετερώνοντας την ευφορία που αυτή προκαλεί στον χρήστη. Απλά, δεν την «ακούς» την ηρωίνη άμα έχεις πάρει βουπρενορφίνη.

Από θεραπευτική σκοπιά λοιπόν, το πρώτο που πετυχαίνει η βουπρενορφίνη, είναι να σε κρατάει κατ’ ανάγκη μακράν της ηρωίνης. Να καθιστά τη λήψη ηρωίνης ανενεργή. Υστερα, η συνταγογράφηση καθ’ εαυτή σού δίνει τη δυνατότητα να αποσπαστείς από τις ναρκω-παρέες και την υποκουλτούρα των ουσιών. Επίσης μειώνει τους κινδύνους και τις βλάβες που συνεπάγονται η νοθευμένη ηρωίνη της αγοράς αλλά και η συνεχής παραβατικότητα μες στην οποία είναι αναγκασμένος να διαβιοί ο χρήστης. Λογικό είναι λοιπόν στον τομέα της θεραπείας και της δημόσιας υγείας να αναμένει κανείς σημαντικά και σχετικά ταχύρρυθμα αποτελέσματα.

Περί προλήψεως. Ομως πιο σημαντικά οφέλη αναμένονται όχι στον τομέα της θεραπείας αλλά στην πρόληψη – την πρόληψη της χρήσης και της διάδοσης όλων των απαγορευμένων ουσιών. Και τούτο διότι κάθε ποσότητα βουπρενορφίνης που συνταγογραφείται, αφήνει «αναγκαστικά» μια αντίστοιχη ποσότητα ηρωίνης αδιάθετη. Λόγω της ασπίδας που λέγαμε… Συνεπώς, όσο θα διευρύνεται και θα εδραιώνεται το πρόγραμμα της ελεγχόμενης συνταγογράφησης τόσο θα μειώνεται και η συνολική ποσότητα της διακινούμενης ηρωίνης. Θα ελαττώνονται δηλαδή η ζήτηση και η προσφορά, αλλά και η προώθηση και η διάδοση της ηρωίνης.

Το εμπόριο της ηρωίνης θα υποστεί πλήγμα, ο «κύκλος εργασιών» των ναρκω-κυκλωμάτων θα μειωθεί και ο όλος μηχανισμός διάθεσης και διάδοσης των ψυχοτρόπων ουσιών θα συρρικνωθεί.

Μπορεί να σκεφτεί κανείς πιο αποτελεσματικό μέτρο πρόληψης απ’ αυτό;

Παρεπόμενα. Η εφαρμογή και η διεύρυνση του προτεινόμενου προγράμματος, έτσι ώστε αυτό να γίνει προσιτό σε κάθε προβληματικό χρήστη που έχει τη θέληση να ξεφύγει από την ηρωίνη και από την εξαναγκασμένη συμμετοχή του στο παραεμπόριό της, θα επιφέρουν αποσυμφόρηση στις μονάδες του ΟΚΑΝΑ (που τόσο τη χρειάζεται), σταδιακή μείωση της δημόσιας δαπάνης ανά ασθενή και θα οδηγήσουν στην εξαφάνιση της λίστας αναμονής, η ύπαρξη της οποίας ουδεμία τιμή μάς περιποιεί.

Το ΠΕΔΠΟ αναμένεται μέσα σε μικρό σχετικά διάστημα να βοηθήσει χιλιάδες ανθρώπους να σταθούν στα πόδια τους και να διεκδικήσουν μια αξιοπρεπή θέση στον κοινωνικό τους χώρο, στο σπίτι τους και στην αγορά εργασίας.

Τα πλεονεκτήματα του προγράμματος είναι πασιφανή και αυταπόδεικτα. Υπάρχουν όμως και συμφέροντα που θα εναντιωθούν σ’ αυτό. Συμφέροντα μεγάλα και ισχυρά, έννομα και άνομα. Γι’ αυτό και η υιοθέτηση του προγράμματος απαιτεί τη λήψη μιας πολιτικής απόφασης που θα αψηφά το περίφημο… πολιτικό κόστος. Θα τολμήσει ο κ. Αβραμόπουλος;

* Ο Π. Κανελλάκης είναι δικηγόρος και αντιπρόεδρος του ΟΚΑΝΑ

update: Διαβάστε αναλυτικά την έκθεση

Education reforms: Learning in New Media Environments

From Knowledgable to Knowledge-able: Learning in New Media Environments | Academic Commons.

Διαβάστε αυτό το άρθρο του Michael Wesch*. Το βρήκα χάρη σε ένα twit του Μίμη Ανδρουλάκη.

Νομίζω περιγράφει επακριβώς την άμεση αναγκαιότητα εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης – κυρίως σε περιεχόμενο και ουσία εκπαίδευσης. Μας δίνει και τους βασικούς λόγους για το διαχωρισμό λυκείου-εξετάσεων…

* Dubbed “the explainer” by Wired magazine, Michael Wesch is a cultural anthropologist exploring the impact of new media on society and culture.

μικρή διακοπή για τις γιορτές

Απουσιάζω από το blog εδώ και μερικές ημέρες, λίγο πριν από τα Χριστούγεννα. Δεν έχω διάθεση να γράψω για τα δεκάδες πράγματα που περνούν από το μυαλό μου αυτές τις ημέρες. Ελπίζω να αποτοξινωθώ και να είναι όλα καλύτερα με τη νέα χρονιά. Ελπίζω να έχω λίγο περισσότερο χρόνο για το blog – και να αλλάξω ορισμένα πράγματα. Στόχοι υπάρχουν πολλοί – να δούμε τί θα προλάβουμε να κάνουμε τελικά…
Υγεία, χαρά, αγάπη, ευτυχία, επιτυχία και δημιουργικότητα εύχομαι σε όλους!!!

ακύρωση ή αλλαγή του νόμου για τις μετοχές των ΔΕΚΟ

Δικαίωση της προσφυγής της Φιλελεύθερης Συμμαχίας από την ΕυρωπαΙκή Επιτροπή για τον νόμο 20%

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δικαίωσε την προσφυγή της Φιλελεύθερης Συμμαχίας με την οποία ζητούσε την ακύρωση του νόμου που ψήφισε η ελληνική Βουλή και ο οποίος απαγόρευε σε ιδιώτες να αποκτούν πάνω από το 20% των ΔΕΚΟ. Με σημερινή της επιστολή η Ευρωπαϊκή Επιτροπή γνωστοποιεί στην Ελληνική κυβέρνηση ότι οι περιορισμοί αυτοί αποτελούν αδικαιολόγητα εμπόδια στους κανόνες του κοινοτικού δικαίου περί ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων και την ελευθερία εγκατάστασης. Η επιστολή καταλήγει τονίζοντας ότι εάν δεν υπάρξει ικανοποιητική απάντηση της Ελληνικής κυβέρνησης εντός δύο μηνών, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα εξετάσει το ενδεχόμενο παραπομπής της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

Υπενθυμίζεται ότι στην επιστολή της προς τον αρμόδιο για θέματα εσωτερικής αγοράς Επίτροπο κ. McCreevy τον Δεκέμβριο του 2007, η Φιλελεύθερη Συμμαχία υποστήριξε ότι η συγκεκριμένη απαγόρευση ήταν νομικά διάτρητη καθώς παραβίαζε ευθέως την θεμελιώδη αρχή της Συνθήκης των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων περί ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων. Για τον λόγο αυτό η Φιλελεύθερη Συμμαχία ζητούσε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να χρησιμοποιήσει όλα τα νόμιμα μέσα που διαθέτει για να μην τεθεί σε εφαρμογή αυτή η απαγόρευση. Στην επιστολή αυτή απάντησε ο Επίτροπος κ. McCreevy συμμεριζόμενος τις ίδιες ανησυχίες.

Για τη Φιλελύθερη Συμμαχία ο κρατικός έλεγχος στις ΔΕΚΟ εξασφαλίζει την συνέχιση της διακομματικής ασυδοσίας στο εσωτερικό τους και την ατιμώρητη λεηλασία των περιουσιακών τους στοιχείων από τις γνωστές παρασιτικές ομάδες. Εξασφαλίζει την ακύρωση κάθε εκσυγχρονισμού τους και προδιαγράφει τη χρεωκοπία τους όπως συνέβη και με την Ολυμπιακή.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία υποστηρίζει την άμεση ιδιωτικοποίηση όλων των ΔΕΚΟ, το άνοιγμα των αγορών τις οποίες μονοπωλούν στους Έλληνες και ξένους επενδυτές και την εξασφάλιση υγιούς ανταγωνισμού στα πλαίσια μιας ελεύθερης οικονομίας.

ανακοίνωση για την υπόθεση Βατοπεδίου

Διαχωρισμός κράτους – εκκλησίας. Τώρα!

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωση της σχετικά με την υπόθεση Βατοπεδίου επισημαίνει ότι ο εναγκαλισμός κράτους και εκκλησίας αποβαίνει καταστροφικός και αμοιβαία εκμαυλιστικός και για τους δύο.Αποδεικνύεται, δυστυχώς με τον χειρότερο τρόπο, η ορθότητα του μηνύματος που εξέπεμψε η Φιλελεύθερη Συμμαχία στις εκλογές του 2007 με σχετικό βιντεοκλίπ στο οποίο υποστήριζε τον διαχωρισμό κράτους και εκκλησίας.

Δείτε το:

Ελληνικό Πανεπιστήμιο, κρίση και μεταρρύθμιση

Oι Φιλελεύθεροι Φοιτητές και το Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών (ΚΕΦΙΜ) «Αδαμάντιος Κοραής» σας προσκαλούν σε εκδήλωση με τίτλο :

Ελληνικό Πανεπιστήμιο, κρίση και μεταρρύθμιση.

Η εκδήλωση θα λάβει χώρα το Σάββατο 29 Νοεμβρίου στις 19.00, στο Μακεδονία Παλλάς στη Θεσσαλονίκη και θα είναι ανοιχτή στο κοινό.

Ομιλητές:
Γεώργιος Μπήτρος, Καθηγητής Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών
Θέμης Λαζαρίδης, Καθηγητής στο Τμήμα Χημείας του City College / City University of New York, διαχειριστής των ιστολογίων Greek University Reform Forum και “Αξιολόγηση Βουλευτών”
Νάσιος Τσιούρας, δικηγόρος

Συντονιστής: Χάρης Μ. Πεϊτσίνης, δικηγόρος.

Δείτε το event στο facebook

Πρωτοβουλία πολιτών Πάρκα Παντού και στο facebook

Η πρωτοβουλία “Πάρκα Παντού” είναι μια κίνηση πολιτών της Αθήνας που ζητά να αποκτήσουμε πάρκα σε όλη την πόλη και όχι μόνο στο Ελληνικό. Η πρόταση του ΥΠΕΧΩΔΕ για εκμετάλλευση του παλιού αεροδρομίου του Ελληνικού με χρήση ως μητροπολιτικό πάρκο (και άλλες χρήσεις) είναι ατελής και δεν αποδίδει στους κατοίκους του Λεκανοπεδίου το όφελος που χρειάζονται.

Δείτε την πρότασή μας προς το ΥΠΕΧΩΔΕ

Δείτε το group ΠΑΡΚΑ ΠΑΝΤΟΥ στο facebook

Δεν είμαστε φοροφυγάδες

Ο «σύντροφος» Θέμης Τζήμας (παθιασμένος σοσιαλιστής, στέλεχος της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ και του κόμματος – αλλά κυρίως συνοδοιπόρος στο Εθνικό Συμβούλιο Νεολαίας) έφτιαξε το γκρουπ «Δεν είμαστε φοροφυγάδες!! Πάρτε πίσω το μέτρο για τα 10.500 ευρώ» στο facebook.

Το κείμενο περιγραφής του group είναι:

Οι τελευταίες εξαγγελίες Αλογοσκούφη και ειδικά σε σχέση με τη φορολόγηση των 10.500 ευρώ για τους ελεύθερους επαγγελματίες και αυτοαπασχολουμένους αποτελούν σοκ για όλους και κύρια για τους νέους.
Αποδεχόμενη η κυβέρνηση την αδυναμία πάταξης της φοροδιαφυγής και της διαφθοράς, έχοντας αναδιανείμει τον πλούτο προκλητικά υπέρ συγκεκριμένων επιχειρηματιών έρχεται να επιβάλλει κεφαλικό φόρο.
Ο φόρος αυτός πλήττει ελάχιστα τους φοροδιαφεύγοντες, οι οποίοι θα δώσουν φιλοδώρημα 1000 ευρώ, ενώ τσακίζει τους νέους ελεύθερους επαγγελματίες και αυτοαπασχολουμένους, που ως επί το πλείστον έχουν έσοδα κυμαινόμενα στη ζώνη των 10.000 ευρώ το χρόνο, στην καλύτερη περίπτωση.
Με τα νέα μέτρα, όλοι εμείς που ούτως ή άλλως με το ζόρι τα βγάζαμε πέρα θα πρέπει να ζούμε με λιγότερα από 5000 ευρώ το χρόνο.
Ωθούν λοιπόν την πλειοψηφία της νέας γενιάς στο να γίνουν ή δημόσιοι υπάλληλοι ή να φύγουν στο εξωτερικό, καταστρέφοντας μεσοπρόθεσμα την ελληνική κοινωνία και οικονομία.
Γι’ αυτό απαιτούμε άμεση απόσυρση των νέων φορολογικών μέτρων και κοινωνικό διάλογο ουσίας για τη στήριξη της νέας γενιάς, όχι με επιδόματα και ρουσφέτια αλλά με δομικές αλλαγές στην οικονομία και την κοινωνία μας.

Το Πόθεν έσχες των πολιτικών αρχηγών 2008

Δόθηκαν σήμερα στη δημοσιότητα οι δηλώσεις “Πόθεν Εσχες” του προέδρου της Δημοκρατίας, των πολιτικών αρχηγών, των υπουργών, των βουλευτών και των ευρωβουλευτών. Σύμφωνα με πληροφορίες από το ΑΠΕ/ΜΠΕ, 0ι δηλώσεις των πολιτικών αρχηγών έχουν ως εξής:

Κάρολος Παπούλιας – Πρόεδρος της Δημοκρατίας
Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας δηλώνει εισοδήμα 283.694,79 ευρώ και η σύζυγος του 32.528,96, σύνολο 316.223,75.
Ακίνητα:
Έχει στην κατοχή του 2 ακίνητα στην Αθήνα και τρεις οικίες στα Γιάννενα, ενώ η σύζυγος του διαθέτει ένα διαμέρισμα στο Παλαιό Ψυχικό και ένα κατάστημα στην Αθήνα.
Δεν διαθέτει κανένα χαρτοφυλάκιο και οι καταθέσεις του ανέρχονται στις 130.005 ευρώ στην Εθνική Τράπεζα.
Έχει στην κατοχή του δύο αυτοκίνητα 2000 κβ και 1800 κβ.

Κώστας Καραμανλής πρωθυπουργός
Ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής δηλώνει συνολικό εισόδημα 121.058,98 ευρώ. (Το 2005 το εισόδημα του ήταν 140.000 μαζί με τη σύζυγο του η οποία για το 2006 δεν δηλώνει εισόδημα, επειδή δεν εργάστηκε).
Ακίνητα:
Έχει 1 σπίτι στη Φιλοθέη 222 τμ, 2 ακίνητα σε Θεσσαλονίκη, 70 τμ και 50 τμ, 2 σε Κύθνο, 9 σε Αθήνα 3 στις Σέρρες και 1 στη Μύκονο.
Το σπίτι της Μυκόνου του το μεταβίβασε η μητέρα του Αλίκη ενώ κληρονόμησε και το σπίτι του πατέρα του Αλέκου στη Φιλοθέη. Ο πρωθυπουργός έχει δώσει με γονική παροχή την ψιλή κυριότητα του σπιτιού στη Ραφήνα στα δύο παιδιά του.
Μετοχές
Το χαρτοφυλάκιο του μαζί με τη σύζυγο του Νατάσα και τη μητέρα του Αλίκη, φτάνει στα 150.708 ευρώ.
Έχει κάνει εκποίηση ομολόγων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων ύψους 142.417,57 δολάρια και Μετοχές της Μέρι Λίντς ύψους 36.814 ευρώ.
Καταθέσεις
Σε καταθέσεις έχει 146.015,39 δολάρια και 93.466 ευρώ από κοινού με τη μητέρα του Αλίκη 22.133, 11 με τη σύζυγο του Νατάσα. Eπίσης, 47.629,38 ευρώ, 7.379 δολάρια και 524,75 λίρες Αγγλίας
Έχει ένα αυτοκίνητο και ένα φουσκωτό σκάφος χωρητικότητας 8 ατόμων από κοινού με τη σύζυγο του.

Γιώργος Παπανδρέου πρόεδρος ΠΑΣΟΚ
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου και η σύζυγος του Άντα δηλώνουν συνολικό εισόδημα 125.668,63 ευρώ.
Έχουν από κοινού ένα ακίνητο στην 365 τ.μ στην Νέα Ερυθραία Αθήνας ενώ η Άντα κατέχει δύο ακίνητα στη Πάτρα 378 και 83 τμ.
Ο Γιώργος Παπανδρέου δηλώνει καταθέσεις συνολικού ύψους 25.995 ευρώ σε «Εθνική» και «Άλφα Μπανκ» και η σύζυγος του αμοιβαία κεφάλαια στην «Άλφα Μπάνκ ύψους 228.000.
Διαθέτουν δύο αυτοκίνητα 2000 και 1400 κυβικών

Αλέκα Παπαρήγα γενική γραμματέας ΚΚΕ
Η γενική γραμματέας του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα δηλώνει:
Συνολικό εισόδημα 10.398,86 ευρώ, βουλευτική αποζημίωση 83.266, 50 ευρώ, ένα σπίτι στην Αθήνα 90 τμ και καταθέσεις 530 ευρώ.

Αλέκος Αλαβάνος πρόεδρος ΣΥΡΙΖΑ
Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέκος Αλαβάνος μαζί με τη σύζυγο του, έχουν συνολικά εισοδήματα 179.784,26 ευρώ.
Από τη βουλευτική αποζημίωση του ύψους 93.266,50 ο κ Αλαβάνος , έδωσε 21.000 ευρώ για την οικονομική ενίσχυση του κόμματος του καθώς και 5.000 στην ΜΚΟ «Ελληνικό Καραβάνι».
Έχει 3 ακίνητα στη Τήνο καθώς και το 12% συμμετοχή σε ένα ξενοδοχείο, 2 στην Αθήνα, 5 στα Χανιά 1 στο Ηράκλειο και 1 στις Βρυξέλλες.
Έχει χαρτοφυλάκιο σε 9 εταιρίες:
970 μετοχές στην «Γιούρομπανκ», 1.027 «Άλφα Μπανκ», 1.750 «Βιοχάλκο», 234 «Εμπορική» 600 «Επιχειρήσεις Αττική» 3.750 «Μινωϊκές Γραμμές», 320 «Τιτάν» και 399 «Ιντεραμέρικαν»
Καταθέσεις ύψους 474.380,00 ευρώ.
Μαζί με τη σύζυγο του δύο αυτοκίνητα ενώ ένα τρίτο 1400 κ.ε το χάρισε στο σύλλογο Ρακοσυλλεκτών «Ερμής»

Γιώργος Καρατζαφέρης πρόεδρος ΛΑΟΣ
Ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γιώργος Καρατζαφέρης δηλώνει: Συνολικό εισόδημα 92.733,06 ευρώ. Καταθέσεις 5.500 ευρώ και 5.000 λίρες Αγγλίας ενώ η σύζυγος του 18.000 ευρώ.
Έχει συνολικά 24 σπίτια σε Αθήνα, Αρκαδία, Κόρινθο, Κατερίνη, Φθιώτιδα καθώς και 12 οικόπεδα εκ των οποίων τα μισά ανήκουν στη σύζυγο του.
Επίσης, έχει στην κατοχή του 2 αυτοκίνητα, 4.600 και 3.700 κυβικών

ΥΓ: Μιας και οι επισκέπτες του blog διαχρονικά φαίνεται ότι ενδιαφέρονται πολύ για τις δηλώσεις πόθεν έσχες, θα επανέλθω με νέα στοιχεία μόλις συγκεντρώσω τις πληροφορίες και για τους βουλευτές/ευρωβουλευτές. Προς το παρόν μπορείτε να δείτε το σχετικό περσινό κείμενο και το σχετικό μου σχόλιο.

για την απεργία των ιδιοκτητών φορτηγών

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωση της για την απεργία των ιδιοκτητών φορτηγών, δηλώνει ότι παρακολουθεί με απογοήτευση την ελληνική κοινωνία να τίθεται για άλλη μια φορά υπό την ομηρία ισχυρών ομάδων πίεσης. Με την απεργία αυτή τα πρατήρια υγρών καυσίμων άδειασαν από βενζίνη με αποτέλεσμα η τιμή των όποιων διαθεσίμων να εκτοξευθεί μέχρι και στα 1,59 ευρώ το λίτρο και τον ορατό κίνδυνο να «πνιγεί» πάλι στα σκουπίδια η πρωτεύουσα καθώς τα απορριμματοφόρα του δήμου έχουν καύσιμα μόνο για μία ημέρα ακόμα.

Τα προβλήματα αυτά αποτελούν απόρροια της ύπαρξης του κλειστού επαγγέλματος των αυτοκινητιστών το οποίο ρυθμίζεται από σοβιετικού τύπου κανόνες απόλυτου κρατικού ελέγχου. Στα πλαίσια αυτού του κρατικού ελέγχου το Υπουργείο Μεταφορών καθορίζει τις ετήσιες αυξήσεις των τιμολογίων στις οποίες συχνά διαφωνούν οι επαγγελματίες του κλάδου που προχωρούν σε απεργίες θέτοντας την ελληνική κοινωνία υπό ομηρία. Η ομηρία αυτή συνοδεύεται πάντα από περιστατικά επαναλαμβανόμενης βίας και κατάφωρης παρανομίας των οργανωμένων μειοψηφιών, όταν οι απεργοί εμποδίζουν βίαια, αλλά πάντα υπό καθεστώς ασυλίας, τα ιδιόκτητα φορτηγά πρατηρίων και εταιρειών να κινηθούν.

Πέραν όμως των παραπάνω, η ανυπαρξία ανταγωνισμού στη κλειστή αυτή αγορά έχει σαν αποτέλεσμα τη παροχή ακριβών και χαμηλής ποιότητας μεταφορικών υπηρεσιών το κόστος των οποίων μεταβιβάζεται στον Έλληνα καταναλωτή των μεταφερόμενων προϊόντων. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία καταγγέλλει στους Έλληνες πολίτες την υποκρισία όλων των κομμάτων που, ενώ κατακρίνουν την αυξανόμενη ακρίβεια, κρύβουν επιμελώς τα αίτιά της και προτείνουν τη μείωση της με ευχολόγια.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία υποστηρίζει τη πλήρη απελευθέρωση της αγοράς των οδικών μεταφορών που θα θέσει οριστικό τέλος στους εκβιασμούς της ελληνικής κοινωνίας από τη συγκεκριμένη συντεχνία. Η απελευθέρωση αυτή θα δώσει και ένα αποφασιστικό χτύπημα στην αβάσταχτη ακρίβεια που βιώνει ο Έλληνας καταναλωτής λόγω της πτώσης του κόστους των μεταφορικών υπηρεσιών που θα φέρει η έκθεση του συγκεκριμένου τομέα στον διεθνή ανταγωνισμό.

Τα πορίσματα της σχετικής έκθεσης του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ) αποδεικνύουν την ορθότητα των προτάσεων που καταθέτει, μόνη η Φιλελεύθερη Συμμαχία, και για το ζήτημα αυτό.

Δικαίωση ΦΣ για τον ΟΤΕ και την υπόθεση MIG

Δικαιώνεται η προσφυγή της Φιλελεύθερης Συμμαχίας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μετά από προσφυγή της Φιλελεύθερης Συμμαχίας, απέστειλε χθές επιστολή στην Ελλάδα με την οποία αμφισβητεί την νομιμότητα του νόμου 3631/2008 που απαγορεύει σε ιδιώτες να αποκτούν, χωρίς κυβερνητική έγκριση, πάνω από το 20% των μετοχών των ΔΕΚΟ.

Στην επιστολή της αυτή η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επισημαίνει ότι ο νόμος 3631/2008 συνιστά εκτός από παραβίαση του άρθρου 56 της Συνθήκης περί ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων και παραβίαση του άρθρου 43 περί ελευθερίας εγκατάστασης αποδεχόμενη την επιχειρηματολογία του σχετικού συμπληρωματικού υπομνήματος που έστειλε η Φιλελεύθερη Συμμαχία στην Επιτροπή στις 20 Φεβρουαρίου 2008. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία χαιρετίζει την γνωμάτευση αυτή που αμφισβητεί τα νομικά εμπόδια που έχουν τεθεί στις ιδιωτικοποιήσεις των ΔΕΚΟ και το άνοιγμα των αγορών.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία, θα συνεχίσει με πολιτικές πρωτοβουλίες και νομικές ενέργειες τον αγώνα για την κατάργηση του κρατικοδίαιτου οικονομικού και πολιτικού συστήματος που δημιουργεί ανεργία και διαφθορά, που εμποδίζει τις επενδύσεις και οδηγεί σε αδιέξοδο τη νέα γενιά.

Ιστορικό · 7 Δεκεμβρίου 2007: Ο υπουργός οικονομικών καταθέτει στη Βουλή σχέδιο νόμου που απαγορεύει σε ιδιώτες να αποκτούν, χωρίς κυβερνητική έγκριση, πάνω από το 20% των μετοχών των ΔΕΚΟ. · 9 Δεκεμβρίου 2007: Η Φιλελεύθερη Συμμαχία με επιστολή της προσφεύγει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητώντας τη παρέμβαση της καθώς το νομοσχέδιο αυτό παραβιάζει την θεμελιώδη αρχή της Συνθήκης των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων περί ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων. · 15 Ιανουαρίου 2008: Η Βουλή ψηφίζει τον νόμο 3631/2008. · 6 Φεβρουαρίου 2008: Ο Επίτροπος κ. ΜακΚρίβι απαντά στη Φιλελεύθερη Συμμαχία με επιστολή του στην οποία δηλώνει ότι: “κατανοώ πλήρως και συμμερίζομαι τις ανησυχίες σας για τις πιθανές επιπτώσεις του νόμου στον περιορισμό της ελεύθερης κίνησης κεφαλαίων στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.” · 20 Φεβρουαρίου 2008: Η Φιλελεύθερη Συμμαχία καταθέτει συμπληρωματικό υπόμνημα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή με νέα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι ο νόμος 3631/2008 συνιστά εκτός από παραβίαση του άρθρου 56 της Συνθήκης περί ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων και παραβίαση του άρθρου 43 περί ελευθερίας εγκατάστασης. · 7 Μαΐου 2008: Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διά του κ. ΜακΚρίβι αμφισβητεί τη νομιμότητα του ν.3631/2008 καθώς παραβιάζει το άρθρο 56 της Συνθήκης περί ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων και το άρθρο 43 περί ελευθερίας εγκατάστασης.

Greek Blog Awards, τα όσκαρ της Ελληνικής Μπλογκόσφαιρας

Το είδα από τα incoming links ( referrers του wordpress) και μου προκάλεσε έκπληξη.

Δε νομίζω ότι έχω κάνει τόση πολύ αίσθηση στην Ελληνική Μπλογκόσφαιρα.

Ωστόσο, μιας και είμαι πολιτικό ζώο, δέχομαι κάθε διαγωνισμό και αντιπαράθεση με βάση όσα γράφω και λέω…

Σύμφωνα με το ιστολόγιο Greek Blog Awards:

«Μετά από ενδελεχή έρευνα πολλών εβδομάδων, τα Greek Blog Awards κατέληξαν στις υποψηφιότητες για τα Blog Oscars του 2008. Έπειτα από την επιτυχία που γνώρισε ο διαγωνισμός του προηγούμενου έτους, αποφασίστηκε να συνεχιστεί και φέτος, απονέμοντας βραβεία σε ελληνικά ιστολόγια μέσω δημόσιας ψηφοφορίας, για 8 διαφορετικές κατηγορίες.»

Με έχουν και εμένα υποψήφιο στην κατηγορία ΠΟΛΙΤΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ… Πως μου προέκυψε άραγε αυτό;;; Αν θέλετε πάντως ψηφίστε, μιας και περιλαμβάνονται στις υποψηφιότητες πολλά αξιόλογα blogs…

Ίσως πρέπει να κάτσω να κάνω έναν απολογισμό του 1 χρόνου της φιλελεύθερης λαλιάς (του πρώτου blog που έφτιαξα, αν και διάβαζα πολλά αρκετά νωρίτερα…). Για εμένα θα είναι ενδιαφέρον, για εσάς δεν ξέρω…

ΥΓ: Πρέπει να γράψω και τι έγινε στην ηλεκτρονική ψηφοφορία του anthropos.gr , όπου ήμουν υποψήφιος ως Ενεργός Πολίτης για το 2007. Ο φίλος μου ο Θύμιος (περσινός νικητής στο διαγωνισμό) μου είπε ότι ανακοίνωσαν τα αποτελέσματα των ηλεκτρονικών ψήφων. Ακολουθεί νέο post…

τα χαρακτηριστικά των φοιτητών σήμερα

Οι σκέψεις της νέας γενιάς για την εκπαίδευση… (video)

Πόσο πολύ απέχει η νέα γενιά από τις “παραδοσιακές” μεθόδους εκπαίδευσης….

Τι σκέφτεται…

(από το blog του Γιάννη Λάριου)

Αξίζει να το δείτε, λίγες ημέρες πριν τις φετινές φοιτητικές εκλογές (9 Απρίλη). Για να δούμε, να καταλάβουμε, που βρισκόμαστε ως νέοι και ως εκπαιδευτικό σύστημα. Για να μπορέσουμε να διερευνήσουμε πρακτικά και ουσιαστικά τις αναγκαίες αλλαγές.

ΥΓ: Ναι, η συζήτηση δεν μπορεί να είναι για τον νόμο πλαίσιο, για τις πρυτανικές εκλογές ή για το σύστημα εισαγωγής. η συζήτηση και οι αποφάσεις πρέπει να περιλαμβάνουν την ουσία της εκπαίδευσης, το περιεχόμενο της Παιδείας και τις κοινωνικές σχέσεις που δομήσουμε για το μέλλον μας…

About This Video

a short video summarizing some of the most important characteristics of students today – how they learn, what they need to learn, their goals, hopes, dreams, what their lives will be like, and what kinds of changes they will experience in their lifetime. Created by Michael Wesch in collaboration with 200 students at Kansas State University.
Music by Try^d: http://tryad.org/listen.html
Download higher quality wmv:
http://www.mediafire.com/?ajm0lzxh223
mov version:
http://www.mediafire.com/?3xbhmdmsfmd
More information:
http://mediatedcultures.net/ksudigg/?…
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-Share Alike 3.0 License. So you are welcome to download it, share it, even change it, just as long as you give me some credit and you don’t sell it or use it to sell anything

σποτάκι για λιγότερο κράτος

Φιλελεύθερη Συμμαχία – Λιγότερο Κράτος

ένα εύστοχο σποτάκι μας για λιγότερο κράτος…

ΟΛΟΙ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΚΡΑΤΟΣ – ΕΜΕΙΣ ΟΧΙ!

Μια ξεχασμένη επέτειος

Από το blog στης Βουλής τα έδρανα

9 Δεκεμβρίου 1974: Μία Ξεχασμένη Επέτειος. (διαβάστε ολόκληρο το άρθρο)

Του Παντελή Στ. Αθανασιάδη

(Το θέμα πρωτοπαρουσιάστηκε στον τηλεοπτικό σταθμό της Βουλής των Ελλήνων)

«Τέτοιες μέρες ήταν και τότε, το Δεκέμβρη του 1974. Σχεδόν ηλιόλουστες. Με πολλή ζωντάνια, δυναμισμό και απροσμέτρητες προσδοκίες. Ήταν 9 του Δεκέμβρη. Μια επέτειος σχεδόν ξεχασμένη σήμερα, αλλά αρκούντως σημαντική τότε….

Το μακρύ ταξίδι της νεαρής Δημοκρατίας στις λεωφόρους της Δημοκρατίας άρχιζε.-»

The Message – one world

The Message

Ophilos, καλός φίλος και σύμμαχος, με ενημέρωσε μέσω facebook για αυτό το video, το οποίο θεωρώ κορυφαίο και θέλω να το μοιραστώ μαζί σας. Κορυφαίο video, κορυφαίο κλείσιμο, με τον δημιουργό MadV… Κάτι θα σας πει, κάτι θα σας θυμίσει…

ΥΓ: Στο ίδιο blog θα βρείτε μια πολύ καλή δουλειά και σχόλια του ophilos για την παγόσμια ημέρα κατά του AIDS και τις σχετικές καμπάνιες…

κάτι φαίνεται ότι κάνουμε…

Η Φιλελεύθερη Λαλιά συμπλήρωσε σήμερα τις πρώτες 1.000 επισκέψεις. Μέσα σε περίπου 1 μήνα εσείς οι τακτικοί και οι σποραδικοί αναγνώστες με διαβάσατε αρκετές φορές. Σας ευχαριστώ πολύ και υπόσχομαι καλύτερα σχόλια, πληροφορίες και θέματα τους επόμενους μήνες. Για να μπορέσει η φιλελεύθερη ατζέντα συζήτησης να γίνει πιο προσιτή σε όλους…

ταξίδι προς τα άστρα… Μάνος Χατζιδάκις

Στις 15 Ιουνίου 1994 έφυγε ένας μεγάλος αλλά και τόσο κοντινός, σε όλους, άνθρωπος: Ο Μάνος Χατζιδάκις. Σαν σήμερα…

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ
“Γεννήθηκα στις 23 του Οκτώβρη του 1925 στην Ξάνθη τη διατηρητέα κι όχι την άλλη τη φριχτή που χτίστηκε μεταγενέστερα από τους εσωτερικούς της ενδοχώρας μετανάστες. Η συνύπαρξη εκείνο τον καιρό ενός αντιτύπου της μπελ-επόκ, με αυθεντικούς τούρκικους μιναρέδες, έδιναν χρώμα και περιεχόμενο σε μια κοινωνία-πανσπερμία απ’ όλες τις γωνιές της Ελλαδικής γης, που συμπτωματικά βρέθηκε να ζει σε ακριτική περιοχή και να χορεύει τσάρλεστον στις δημόσιες πλατείες. Σαν άνοιξα τα μάτια μου είδα με απορία πολύ κόσμο να περιμένει την εμφάνισή μου (το ίδιο συνέχισα κι αργότερα να απορώ σαν με περίμεναν κάπου καθυστερημένα να φανώ). Η μητέρα μου ήταν από την Αδριανούπολη, κόρη του Κωνσταντίνου Αρβανιτίδη, και ο πατέρας μου απ’ την Μύρθιο της Ρεθύμνου, απ’ την Κρήτη. Είμαι ένα γέννημα δύο ανθρώπων που καθώς γνωρίζω δεν συνεργάστηκαν ποτέ, εκτός απ΄ την στιγμή που αποφάσισαν την κατασκευή μου. Γι’ αυτό και περιέχω μέσα μου χιλιάδες αντιθέσεις κι όλες τις δυσκολίες του Θεού. Όμως η αστική μου συνείδηση, μαζί με τη θητεία μου την λεγόμενη «ευρωπαϊκή», φέραν ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα.

Προσπάθησα όλον το καιρό που μέναμε στην Ξάνθη να γνωρίσω σε βάθος τους γονείς μου και να εξαφανίσω την αδελφή μου. Δεν τα κατάφερα και τα δύο. Έτσι μετακομίσαμε το ‘32 στην Αθήνα όπου δεν στάθηκε δυνατόν να λησμονήσω την αποτυχία μου.

Άρχιζα να ζω και να εκπαιδεύομαι στην πρωτεύουσα ενώ παράλληλα σπούδαζα τον έρωτα και την ποιητική λειτουργία του καιρού μου. Έλαβα όμως την αττική παιδεία όταν στον τόπο μας υπήρχε και Αττική και Παιδεία. Μ’ επηρεάσανε βαθιά ο Ερωτόκριτος, ο Στρατηγός Μακρυγιάννης, το Εργοστάσιο του Φιξ, ο Χαράλαμπος του «Βυζαντίου», το υγρό κλίμα της Θεσσαλονίκης και τα άγνωστα πρόσωπα που γνώριζα τυχαία και παρέμειναν άγνωστα σ’ όλα τα χρόνια τα κατοπινά. Στην κατοχική περίοδο συνειδητοποίησα πόσο άχρηστα ήτανε τα μαθήματα της Μουσικής, μια και μ’ απομάκρυναν ύπουλα απ’ τους αρχικούς μου στόχους που ήταν να επικοινωνήσω, να διοχετευθώ και να εξαφανιστώ, γι’ αυτό και τα σταμάτησα ευθύς μετά την Κατοχή. Έτσι δεν σπούδασα σε Ωδείο και συνεπώς εγλύτωσα απ’ το να μοιάζω με τα μέλη του Πανελληνίου Μουσικού Συλλόγου. Έγραψα ποιήματα και πολλά τραγούδια, και ασκήθηκα ιδιαίτερα στο να επιβάλλω τις απόψεις μου με δημοκρατικές διαδικασίες, πράγμα που άλλωστε με ωφέλησε τα μέγιστα σαν έγινα υπάλληλος τα τελευταία χρόνια. Απέφυγα μετά περίσσιας βδελυγμίας ότι τραυμάτιζε το ερωτικό μου αίσθημα και την προσωπική μου ευαισθησία.

Ταξίδεψα πολύ και αυτό με βοήθησε ν’ αντιληφθώ πώς η βλακεία δεν ήταν αποκλειστικόν του τόπου μας προϊόν, όπως περήφανα ισχυρίζονται κι αποδεικνύουν συνεχώς οι έλληνες σωβινιστές και της εθνικοφροσύνης οι εραστές. Παράλληλα ανακάλυψα ότι τα πρόσωπα που μ’ ενδιαφέρανε έπρεπε να ομιλούν απαραιτήτως ελληνικά, γιατί σε ξένη γλώσσα η επικοινωνία γινότανε οδυνηρή και εξαφάνιζε το μισό μου πρόσωπο.

Το ‘66 βρέθηκα στην Αμερική. Έμεινα κι έζησα εκεί κάπου έξι χρόνια, τα χρόνια της δικτατορίας, για λόγους καθαρά εφοριακούς – ανεκαλύφθη πως χρωστούσα τρεισήμισι περίπου εκατομμύρια στο δημόσιο. Όταν εξόφλησα το χρέος μου επέστρεψα περίπου το ‘72 και ίδρυσα ένα καφενείο που το ονομάσαμε Πολύτροπον, ίσαμε τη μεταπολίτευση του ‘74, όπου και τόκλεισα γιατί άρχιζε η εποχή των γηπέδων και των μεγάλων λαϊκών εκτονώσεων. Κράτησα την ψυχραιμία μου και δεν εχόρεψα εθνικούς και αντιστασιακούς χορούς στα γυμναστήρια και στα γεμάτα από νέους γήπεδα. Κλείνοντας το Πολύτροπο είχα ένα παθητικό πάλι της τάξεως περίπου των τρεισήμισι εκατομμυρίων – μοιραίος αριθμός, φαίνεται, για την προσωπική μου ζωή.

Από το ‘75 αρχίζει μια διάσημη εποχή μου που θα την λέγαμε, για να την ξεχωρίσουμε, υπαλληλική, που μ’ έκανε ιδιαίτερα γνωστό σ’ ένα μεγάλο και απληροφόρητο κοινό, βεβαίως ελληνικό, σαν άσπονδο εχθρό της ελληνικής μουσικής, των ελλήνων μουσικών και της εξίσου ελληνικής κουλτούρας. Μέσα σ’ αυτή την περίοδο και ύστερα από ένα ανεπιτυχές έμφραγμα στην καρδιά, προσπάθησα πάλι, ανεπιτυχώς είναι αλήθεια, να πραγματοποιήσω τις ακριβές καφενειακές μου ιδέες πότε στην ΕΡΤ και πότε στο Υπουργείο Πολιτισμού , εννοώντας να επιβάλω τις απόψεις μου με δημοκρατικές διαδικασίες. Και οι δύο όμως τούτοι οργανισμοί σαθροί και διαβρωμένοι από τη γέννησή τους κατάφεραν να αντισταθούν επιτυχώς και, καθώς λεν, να με νικήσουν «κατά κράτος». Παρ΄ όλα αυτά, μέσα σε τούτον τον καιρό γεννήθηκε το Τρίτο κι επιβλήθηκε στη χώρα. Και τώρα καταστάλαγμα του βίου μου μέχρι στιγμής είναι :

Α δ ι α φ ο ρ ώ για την δόξα. Με φυλακίζει μες στα πλαίσια που καθορίζει εκείνη κι όχι εγώ.
Π ι σ τ ε ύ ω στο τραγούδι που μας αποκαλύπτει και μας εκφράζει εκ βαθέων, κι όχι σ’ αυτό που κολακεύει τις επιπόλαιες και βιαίως αποκτηθείσες συνήθειές μας.
Π ε ρ ι φ ρ ο ν ώ αυτούς που δεν στοχεύουν στην αναθεώρηση και στην πνευματική νεότητα, τους εύκολα «επώνυμους» πολιτικούς και καλλιτέχνες, τους εφησυχασμένους συνομήλικους, την σκοτεινή και ύποπτη δημοσιογραφία καθώς και την κάθε λογής χυδαιότητα.

Έτσι κατάφερα να ολοκληρώσω την τραυματισμένη από την παιδική μου ηλικία προσωπικότητα, καταλήγοντας να πουλώ «λαχεία στον ουρανό» και προκαλώντας τον σεβασμό των νεωτέρων μου μια και παρέμεινα ένας γνήσιος Έλληνας και Μεγάλος Ερωτικός.”

Το απόγευμα της 15ης Ιουνίου του 1994, ο Μάνος Χατζιδάκις «άρχισε το ταξίδι του προς τα άστρα».

περισσότερα: επίσημο website, wikipedia σαν σήμερα

σύντομη απουσία…

ο φιλελεύθερος θα απουσιάζει για επαγγελματικούς λόγους εκτός Ελλάδος για την επόμενη εβδομάδα. Θα επιστρέψει, ελπίζει δριμύτερος, προς της εορτής των μισών Ελλήνων (Κωνσταντίνου και Ελένης)…

Hello free world!

Kαι ακαρτέρει και ακαρτέρει, φιλελεύθερη λαλιά,
ένα εκτύπαε τ’ άλλο χέρι, από την απελπισιά,

Διονύσιος Σολωμός (από τον Ύμνο στην Ελευθερία)

“Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται, ζυγόν δουλείας ας έχωσι· θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία.”
Ανδρέας Κάλβος