Σε γενικές γραμμές, οι επιχειρήσεις δεν υπερασπίζονται την ελεύθερη οικονομία. Milton Friedman, Which Way for Capitalism?

Φιλελευθερισμός εναντίον καπιταλισμού

Δημήτρης Σκάλκος* (από το e-rooster)

Η παραπλανητική ταύτιση του φιλελευθερισμού με τον καπιταλισμό αποτελεί εξαιρετικά σύνηθες φαινόμενο. Για τη παρανόηση αυτή, ευθύνες δεν φέρουν μόνο η αντι-καπιταλιστική Αριστερά και η αντι-φιλελεύθερη Δεξιά, αλλά και οι φιλελεύθεροι που έχουν αναπτύξει ενστικτωδώς (σχεδόν μηχανιστικά, για τον Frank Van Dun) φιλο-επιχειρηματικά καπιταλιστικά αντανακλαστικά.Ωστόσο, η αγορά (και συνακόλουθα ο φιλελευθερισμός) δεν πρέπει να συγχέονται με τον καπιταλισμό. Ο καπιταλισμός είναι το οικονομικό σύστημα οργάνωσης της παραγωγικής διαδικασίας που χρησιμοποιεί την επιδίωξη του οικονομικού κέρδους ως τη κινητήρια δύναμη του. Ο οικονομικός φιλελευθερισμός είναι η πολιτική ιδεολογία των ελεύθερων αγορών. Καθώς δεν υπάρχει ένα καπιταλιστικό σύστημα αλλά διαφορετικά μοντέλα καπιταλισμού που αντιστοιχούν σε διαφορετικές μορφές οργάνωσης των αγορών, αντίστοιχα υπάρχουν και διαφορετικοί φιλελευθερισμοί.

Έτσι, είναι γνωστή η παλαιότερη, και μάλλον απλουστευτική, διάκριση ανάμεσα σε ρηνανικό και αγγλοσαξωνικό μοντέλο καπιταλισμού (Michel Albert, Καπιταλισμός Εναντίον Καπιταλισμού, 1993). Ακόμη ακριβέστερη είναι η διάκριση ανάμεσα σε τέσσερα βασικά μοντέλα καπιταλισμού, τον προστατευτικό (mercantilist- ασιατικές χώρες), τον ολιγαρχικό (oligarchic- Ρωσία) τον εταιρικό (big firm- Ιαπωνία, Ευρώπη) και τον επιχειρηματικό καπιταλισμό (entrepreneurial- στοιχεία του διακρίνονται στις ΗΠΑ) και βέβαια ένα πλήθος ενδιάμεσων παραλλαγών (William Baumol-Robert Litan- Carl Schramm, Good Capitalism, Bad Capitalism, 2007). Φυσικά, υπάρχουν και φιλελευθερισμοί που δεν αντιστοιχούν σε κανένα υπαρκτό καπιταλιστικό μοντέλο, όπως ο αναρχο-καπιταλισμός (David Friedman, Hans-Hermann Hoppe).

Ο κλασσικός φιλελευθερισμός και οι εκπρόσωποι του, όπως οι Adam Smith, David Ricardo και John Stuart Mill, όχι μόνο κατανοούσαν τις εννοιολογικές διαφορές ανάμεσα στις αγορές και τον καπιταλισμό, αλλά ήταν και ιδιαίτερα επιφυλακτικοί απέναντι στoν ασφυκτικό εναγκαλισμό των αγορών από την επιχειρηματική τάξη. Οι λιγότερο απρόσεκτοι αναγνώστες του Πλούτου των Εθνών ασφαλώς γνωρίζουν τις παρακάτω γραμμές από το έργο του θεωρητικού της ελεύθερης αγοράς και του «αόρατου χεριού»: «Οι άνθρωποι του ιδίου επαγγελματικού κλάδου σπανίως συναντώνται, ακόμη και για ψυχαγωγία, και οι συζητήσεις τους καταλήγουν σε συνωμοσία κατά του καταναλωτών, ή σε κάποια επινόηση για να αυξηθούν οι τιμές».¹

Ο Adam Smith κατανοούσε ίσως καλύτερα από κάθε άλλον ότι, οι επιχειρηματίες δεν είναι εξ ορισμού υπέρμαχοι των ανοικτών αγορών, αλλά τουναντίον συχνά τα συμφέροντά τους υπαγορεύουν να επιδιώκουν τον έλεγχο και τον περιορισμό του ελεύθερου ανταγωνισμού. Μεταφέροντας τη σκέψη του σκωτσέζου συγγραφέα στη σημερινή εποχή, οι Raghuram Rajan και Luigi Zingales, αμφότεροι καθηγητές στη Graduate School of Business του πανεπιστημίου του Σικάγο, στο βιβλίο τους με τον εύγλωττο τίτλο Σώζοντας τον καπιταλισμό από τους καπιταλιστές- απελευθερώνοντας τη δύναμη των χρηματοοικονομικών αγορών για τη δημιουργία πλούτου και τη διάχυση των ευκαιριών² επισημαίνουν τα προσκόμματα που θέτουν τα οργανωμένα επιχειρηματικά συμφέροντα στο άνοιγμα των αγορών.

Η προνομιακή τους θέση σε αγορές περιορισμένης-ελεγχόμενης πρόσβασης τους επιτρέπει τη βέβαιη απόκτηση προσόδων με το μικρότερο δυνατό κόστος και, αναμενόμενα, εξαντλούν κάθε δυνατότητα παρέμβασης στη διαμόρφωση-διατήρηση ευνοϊκών κανόνων που ρυθμίζουν τη λειτουργία των αγορών, κατά τρόπο αντίστοιχο με αυτόν των συντεχνιών των «κλειστών» επαγγελμάτων.

Η απάντηση των συγγραφέων σε αυτό το πρόβλημα είναι η επέκταση και όχι ο περιορισμός των αγορών, οι ενεργείς πολιτικές κρατικής παρέμβασης (μέσω φορολογικής, δημοσιονομικής, επενδυτικής, κλπ, πολιτικής) με στόχο τη προώθηση του ανταγωνισμού, την ανάληψη επιχειρηματικού ρίσκου, τη διαρκή καινοτομία και τον εκσυγχρονισμό των επιχειρήσεων. Για τους Razan και Zingales το ζητούμενο είναι η αναζήτηση ενός ενδιάμεσου δρόμου για τις αγορές, ανάμεσα στην ανύπαρκτη και την υπερβολική κρατική παρέμβαση. Και γράφουν σχετικά: «ενώ η απουσία κανόνων καθιστά το παίγνιο άνισο, οι υπερβολικοί κανόνες λανθασμένης κατεύθυνσης καθιστούν και πάλι το παίγνιο άνισο- μια πραγματικά ελεύθερη και ανταγωνιστική αγορά καταλαμβάνει έναν ιδιαίτερο ενδιάμεσο χώρο ανάμεσα στην απουσία κανόνων και στη παρουσία ασφυκτικών κανόνων. Ακριβώς επειδή ο ενδιάμεσος χώρος είναι τόσο περιορισμένος, ο καπιταλισμός είναι πολύ ασταθής. Εύκολα εκφυλίζεται σε ένα σύστημα κατεχόντων, για τους κατέχοντες, από τους κατέχοντες»

Το ορατό και το αόρατο χέρι της αγοράς

Η κριτική στις μεγάλες επιχειρήσεις δεν είναι άγνωστη στις θεωρητικές συζητήσεις του φιλελεύθερου χώρου, ακόμη και- αν όχι κυρίως- στα πλέον νεοφιλελεύθερα ρεύματα του (όπως, π.χ., το Libertarian Party των ΗΠΑ) και περιστρέφεται κύρια γύρω από τις απρόσωπες μορφές οργάνωσης των σύγχρονων επιχειρήσεων που οδηγούν συχνά το μάνατζμεντ τους σε ανεύθυνες επιλογές λόγω του ελλιπούς ελέγχου και της αδυναμίας απόδοσης ευθυνών (η πρόσφατη κρίση των subprime mortgages των αμερικανικών τραπεζών είναι από πολλές πλευρές διδακτική)- κάτι που έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τη θεμελιώδη αρχή του φιλελευθερισμού, αυτή της ατομικής υπευθυνότητας.

Ακριβώς αυτή η αναποτελεσματική λογοδοσία (accountability) και ζητήματα όπως η συγκέντρωση μεγάλων μεριδίων της αγοράς, ο γιγαντισμός των επιχειρήσεων μέσω εξαγορών (take-overs) και συγχωνεύσεων (mergers), ο συγκεντρωτικός έλεγχος των επιχειρήσεων, κύρια γνωρίσματα του σύγχρονου εταιρικού καπιταλισμού (corporate capitalism), συχνά έρχονται σε αντίθεση με τις βασικές αρχές του κλασσικού οικονομικού φιλελευθερισμού για τις αποκεντρωμένες και απρόσωπες αποφάσεις αναρίθμητων παραγωγών και καταναλωτών σε μία ελεύθερη αγορά.

Σήμερα, στη λήψη των οικονομικών αποφάσεων σε παγκόσμιο επίπεδο φαίνεται πως το ορατό χέρι των μεγάλων επιχειρήσεων (big firms) έχει αυξημένη διαπραγματευτική ισχύ με προφανείς στρεβλώσεις στις αγορές, όπως στις αγορές εργασίας. Φαίνεται λοιπόν πως επιβεβαιώνονται οι προβληματισμοί νεοφιλελεύθερων, κύρια ευρωπαίων, διανοητών, όπως o Friedrich Hayek³ , o Walter Eucken και ο θεμελιωτής της σχολής τους γερμανικού νεοφιλελευθερισμού, της λεγόμενης «κοινωνικής οικονομίας της αγοράς» Wilhelm Ropke⁴⁵

Ανοιχτές και αρρύθμιστες αγορές

Το πολιτικό συμπέρασμα των παραπάνω είναι πως, οι φιλελεύθεροι θιασώτες των ελεύθερων αγορών, στο βαθμό που επιθυμούν να προωθήσουν τις αρχές της ανοιχτής οικονομίας, θα πρέπει να είναι σε θέση να υπερασπιστούν τις ιδέες τους όχι μόνο απέναντι στους κρατιστές, αλλά και απέναντι στους καπιταλιστές που «βγάζουν κακό όνομα στον ίδιο τον καπιταλισμό»⁶ . Τούτο προϋποθέτει τη διάκριση ανάμεσα σε ανοιχτές αγορές και σε αρρύθμιστες αγορές.

O Bruce Bartlett, σε άρθρο του στο Capitalism Magazine, κάνει λόγο για τις αρνητικές συνέπειες του «παρεοκρατικού καπιταλισμού» (crony capitalism) και καταλήγει υποστηρίζοντας πως, «οι πραγματικοί υπέρμαχοι της ελεύθερης αγοράς πρέπει να μάχονται διαρκώς [τον παρεοκρατικό καπιταλισμό] όπως το σοσιαλισμό και τις λανθασμένες κρατικές παρεμβάσεις. Στη πραγματικότητα, πρέπει να τους αντιμάχονται περισσότερο επίπονα, διότι ο καπιταλισμός συχνά καταλήγει να χρεώνεται τις αναπόφευκτες συνέπειες τους- τις υψηλές τιμές, τους υψηλούς φόρους, την υψηλή ανεργία και τη καθυστερημένη ανάπτυξη».

Ανοιχτές αγορές λοιπόν εκεί που δεν υπάρχουν και κρατικές παρεμβάσεις υπέρ του ανταγωνισμού εκεί όπου απουσιάζουν οι ρυθμιστικοί κανόνες. Κατ’ αυτό τον τρόπο οι αγορές θα μπορέσουν να αποδώσουν και να οδηγήσουν σε οικονομική ανάπτυξη και κοινωνική ευημερία με τους τρόπους που ιστορικά μόνο αυτές μπορούν να επιτύχουν. Κάθε άλλο παρά εύκολο είναι βέβαια αυτό το εγχείρημα, ειδικά στον τόπο μας όπου κυριαρχούν ο απαίδευτος λαϊκισμός, η αφόρητη κενολογία και οι μανιχαϊστικές προσεγγίσεις.

Σημειώσεις:

1. Ο Πλούτος των Εθνών, βιβλίο Ι, κεφάλαιο 10
2. Saving Capitalism from Capitalists- Unleashing the power of financial markets to create wealth and spread opportunity, 2003
3. «The Corporation in a Democratic Society», Studies in Philosophy, Politics, and Economics, 1969
4. Economics of a Free Society, 1963
5. Για μια αναλυτική παρουσίαση των σχετικών αναζητήσεων δες, Piet-Hein Van Eeghen, «The Corporation At Issue- the class with classical liberal values and the negative consequences for capitalist practice», Journal of Libertarian Studies, vol. 19, no. 3, summer 2005
6. Theodore J. Forstmann, The Paradox of the Statist Businessman

Ο Δημήτρης Σκάλκος είναι πολιτικός επιστήμονας - διεθνολόγος και ΓΓ της Φιλελεύθερης Συμμαχίας. Από τις εκδόσεις «Κριτική» κυκλοφορεί τις επόμενες ημέρες το νέο του βιβλίο «Αλήθειες για το Φιλελευθερισμό- όψεις της ανοιχτής κοινωνίας στην Ελλάδα και στον Κόσμο».

Νέα προσφυγή της Φιλελεύθερης Συμμαχίας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε προηγούμενη ανακοίνωση της για την απεργία των Μεταφορέων Δημόσιας Χρήσης, που έχει θέσει την ελληνική κοινωνία υπό ομηρεία, εξηγούσε ότι η κατάσταση αυτή αποτελεί απόρροια της ύπαρξης του κλειστού αυτού επαγγέλματος το οποίο ρυθμίζεται από σοβιετικού τύπου κανόνες απόλυτου κρατικού ελέγχου.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι η ανυπαρξία ελεύθερου ανταγωνισμού μεταφορικών υπηρεσιών –και- στον τομέα αυτό συμβάλλει σημαντικά στην ακρίβεια καθώς τα τιμολόγια των υπηρεσιών αυτών δεν διαμορφώνονται από την ελεύθερη αγορά αλλά μέσω απεργιακών εκβιασμών που συνοδεύονται ακόμα και με χρήση βίας.

Για τη Φιλελεύθερη Συμμαχία η κατάσταση αυτή είναι απαράδεκτη στην οποία θα πρέπει να δοθεί ένα οριστικό τέλος. Σήμερα, η Φιλελεύθερη Συμμαχία γνωστοποιεί νέα προσφυγή της στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή με αίτημα τη πλήρη απελευθέρωση της αγοράς των οδικών μεταφορών που θα θέσει οριστικό τέλος στους εκβιασμούς της ελληνικής κοινωνίας από τη συντεχνία των Μεταφορέων Δημόσιας Χρήσης.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία υποστηρίζει τη δυνατότητα των πρατηριούχων λιανοπωλητών να χρησιμοποιούν για τη μεταφορά καυσίμων προς τα σημεία πώλησης φορτηγά των εταιρειών εμπορίας ή δικά τους, ή τρίτων, ελεύθερα. Επίσης υποστηρίζει και τη δυνατότητα να μπορούν να εισάγουν, οι ίδιοι, πετρελαϊκά προϊόντα. 

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία επισημαίνει, στην επιστολή της προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ότι οι διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας που ρυθμίζουν το κλειστό επάγγελμα των Μεταφορέων Δημόσιας Χρήσης, αλλά και γενικότερα το καθεστώς αποθήκευσης, μεταφοράς και διανομής πετρελαϊκών προϊόντων στην Ελλάδα είναι αντίθετες με το κοινοτικό δίκαιο. Ποιο συγκεκριμένα η εν λόγω εθνική νομοθεσία και οι εφαρμοστικές εγκύκλιοι που ρυθμίζουν το κλειστό επάγγελμα των Μεταφορέων Δημόσιας Χρήσης συνιστούν παραβίαση των άρθρων 14 και 28 της συνθήκης ΕΚ για την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων και παραβίαση του άρθρου 43 περί ελευθερίας εγκατάστασης. Για τούς λόγους αυτούς η Φιλελεύθερη Συμμαχία ζητά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να χρησιμοποιήσει όλα τα νόμιμα μέσα που διαθέτει για την κατάργηση των ρυθμίσεων που αντιβαίνουν το κοινοτικό δίκαιο ώστε να υπάρξει απελευθέρωση του επαγγελματικού αυτού κλάδου. Η απελευθέρωση αυτή, εάν επιτευχθεί, θα δώσει αποφασιστικό χτύπημα στην ακρίβεια που βιώνει ο Έλληνας καταναλωτής λόγω της πτώσης του κόστους των μεταφορικών υπηρεσιών που θα φέρει η έκθεση του συγκεκριμένου τομέα στον εγχώριο και διεθνή ανταγωνισμό.   

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία, με αυτή της την ενέργεια δείχνει πως αντιλαμβάνεται τον αγώνα κατά της ακρίβειας και καταγγέλλει στους Έλληνες πολίτες την υποκρισία όλων των κομμάτων που, ενώ κατακρίνουν την αυξανόμενη ακρίβεια, κρύβουν επιμελώς τα αίτιά της και προτείνουν τη μείωση της με ευχολόγια.

Το bloggersunite είναι μια πρωτοβουλία που δεν γνώρισε μεγάλη απήχηση στην Ελληνική μπλογκόσφαιρα. Εγώ όμως το θεωρώ σημαντική πρωτοβουλία και συμμετέχω. Παρακάτω θα βρείτε τα θέματα που προτείνει η Διεθνής Αμνηστία για τη σημερινή θεματολογία. Εγώ όμως θα επιλέξω ένα διαφορετικό θέμα: την ελευθερία της έκφρασης στην Ελλάδα.

Θα επαναλάβω τη βασική μου θέση ότι η ελευθερία της έκφρασης, και ιδιαίτερα του Τύπου, στην Ελλάδα είναι σε διακινδύνευση (όταν δεν περιορίζεται εξόφθαλμα και θεσμικά). Θα μου πείτε: έχουμε τον Τύπο εκείνο που αξίζει απεριόριστη ελευθερία; Θα απαντήσω: δεν έχει σημασία. Η θέση μου είναι ότι δεν μπορεί να ποινικοποιείται η έκφραση. Ούτε να οδηγείται η άποψη στην εξόντωση, μέσα από αγωγές. Ο λόγος πολεμάται – και αποκαθίσταται - με λόγο.

Όλα αυτά μπορεί να μοιάζουν παρωνυχίδα μπροστά στις παραβιάσεις ανθωπίνων δικαιωμάτων ανά τον κόσμο. Αλλά για μένα είναι πολύ σημαντικό. Και γίνεται ακόμη πιο σημαντικό αν αναλογιστούμε ότι υποβόσκει η συζήτηση για την ελευθερία του λόγου στην ελληνική μπλογκόσφαιρα. Και επίκειται νομοθετική ρύθμιση, σύμφωνα με τις πληροφορίες. Θα το επιτρέψουμε;

Η Διεθνής Αμνηστία για τη σημερινή ημέρα:

Human Rights In China

China has long promised to improve its human rights record for before the Beijing 2008 Summer Olympics. Instead, there has been a crackdown on peaceful dissent in Tibet, prominent human rights activists, and media. Today, China human rights record is worse than it was before they made their promise.

China currently holds the world record for the largest number of imprisoned journalists and cyber-dissidents. One of the most prominent stories includes journalist Shi Tao, who is serving a 10-year sentence in a Chinese prison for sending an email! On May 15, you can do something about it.

Call for the release of Shi Tao and other prisoners in China.

Urge your U.S. representative to press the Chinese government to release Shi Tao and others who were jailed simply for their legitimate use of the Internet.

Ask Yahoo Not to Violate Human Rights

Yahoo! helped put Shi Tao in prison. They provided information to the Chinese Government, which led to his unjust imprisonment.

Illegal Detentions at Guantanamo Bay

Since first detainees arrived on January 11, 2002, the U.S. detention facility at Guantánamo Bay has become a global symbol of U.S. human rights violations. Infractions have included: illegal detention, denial of fundamental legal rights, and torture. The only proper recourse is to close the detention facility.

Amnesty International calls for detainees held at Guantánamo Bay, other U.S. facilities, and secret CIA sites to be charged and given fair trial before independent and impartial tribunals such as U.S. federal courts. Tearitdown.org is Amnesty International’s global initiative to end illegal US detentions. On May 15, you can do something about it.

Sign the tearitdown.org pledge

and ask your readers to do the same. Only action and attention will end the illegal detentions at Guantanamo Bay.

Crisis in Darfur

One of the worst atrocities and abuses of human rights in the world today is taking place in Darfur, Sudan. The conflict in this country has led to the worst human rights abuses imaginable — the systematic and widespread murder, rape, abduction, and displacement of peaceful citizens.

Hundreds of thousands of civilians have been killed in deliberate and indiscriminate attacks by both sides of the warring factions. Today, more than 2.5 million civilians have been displaced in the Sudan. On May 15, you can do something about it.

Write about the human rights abuses taking place in Drafur

and ask your readers to take action for the people of Darfur. They have no voice so the world has to their voice for them.

Δεν θέλω να το παίξω ειδικός επί Χωροταξίας, αλλά λόγω επαγγελματικής ενασχόλησης με πλήθος βιομηχανιών σε επίπεδο μελέτης και αδειοδότησης, αλλά και ως πολίτης, οφείλω να πω ότι η έλλειψη Χωροταξικού Σχεδιασμού είναι η πιο βαθιά πληγή της χώρας στον τομέα του περιβάλλοντος. Άρα το ότι η κυβέρνηση καταθέτει ένα γενικο πλαίσιο είναι το βήμα που έπρεπε να έχουμε κάνει πριν δεκάδες χρόνια…

Όμως έχω σοβαρές επιφυλάξεις τόσο για το περιεχόμενο του σχεδίου όσο και για τη διαδικασία που οδήγησε εδώ. Επίσης θεωρώ σοβαρό θέμα ότι για αυτό το μείζον – μέγιστο σχέδιο νόμου, η συζήτηση περιορίστηκε στους επαϊόντες και ενδιαφερόμενους. Και για να είμαι πιο σαφής: οι κατευθύνσεις που θα πάρει ο χωροταξικός σχεδιασμός ορίζονται από τη μια πλευρά από τις υποχρεώσεις που συνομολογήσαμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τις διεθνείς συνθήκες που υπογράψαμε, αλλά από την άλλη πλευρά ορίζονται από τις ανάγκες, τις επιδιώξεις και τις συμφέροντα των πολιτών. Αυτό, το δεύτερο, έχει αγνοηθεί σχεδόν πλήρως, οδηγώντας τόσο το Γενικό όσο και τα ειδικά χωροταξικά πλαίσια, σε μια διαδικασία επιστημονική. ¨όμως δεν είναι μόνο τέτοια. Άλλωστε ούτε η κυβέρνηση εκλέχθηκε με συγκεκριμένο πρόγραμμα χωροταξικού σχεδιασμού, ούτε οι τοπικές κοινωνίες ερωτήθηκαν προ ή μετά των αυτοδιοικητικών εκλογών.

Για περισσότερη ενημέρωση:

Διαβάστε εδώ το πρόγραμμα της Φιλελεύθερης Συμμαχίας, με ιδιαίτερη προσοχή στα σημεία Ποιότητα Ζωής/Περιβάλλον και Αποκέντρωση/Περιφέρεια

Από το ΥΠΕΧΩΔΕ:

Εισηγητική έκθεση Γενικού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης
Σχέδιο Nόμου Γενικού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης
Κατάθεση του Εθνικού Χωροταξικού Σχεδίου στη Βουλή
Χάρτες Εθνικού Χωροταξικού Σχεδίου

Επιπλέον:

Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ, ΑΡΧΕΛΩΝ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, Καλλιστώ, Μεσόγειος SOS, MΟm-Εταιρία Μελέτης και Προστασίας της Μεσογειακής Φώκιας, Greenpeace και  WWF Ελλάς ζητούν την απόσυρση του σχεδίου Γενικού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού που υποβλήθηκε ως σχέδιο νόμου από τον Υπουργό ΠΕΧΩΔΕ στη Βουλή.

Έχοντας εδώ και χρόνια υποστηρίξει την επείγουσα ανάγκη για ολοκληρωμένο χωροταξικό σχεδιασμό που θα ανοίξει τον δρόμο της χώρας προς μια πραγματικά αειφόρο ανάπτυξη, οι δέκα οργανώσεις με μεγάλη λύπη διαπιστώνουν πως, μεταξύ πολλών άλλων προβλημάτων, το σχέδιο του Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ Γ. Σουφλιά:

1. Δεν συνοδεύεται από στρατηγική μελέτη περιβαλλοντικής εκτίμησης, κατά παράβαση της οδηγίας 2001/42/ΕΕ
2. Βασίζεται σε μη ρεαλιστικές παραδοχές
3. Αγνοεί βασικές Κοινοτικές πολιτικές και δεσμεύσεις
4. Είναι προσκολλημένο στο κατασκευαστικό αναπτυξιακό μοντέλο του ‘60
5. Αγνοεί την κλιματική αλλαγή και την ανάγκη προσαρμογής της οικονομίας και των φυσικών οικοσυστημάτων στις νέες συνθήκες
6. «Φωτογραφίζει» μεγάλα έργα, χωρίς να τα εντάσσει σε ένα ενιαίο όραμα
7. Απαξιώνει το πλέον φιλοπεριβαλλοντικό μέσο μαζικής μεταφοράς, τον σιδηρόδρομο
8. Αγνοεί τις ιδιαίτερες αναπτυξιακές ανάγκες των νησιών και υποβαθμίζει τις προοπτικές απεξάρτησής τους από Αθήνα-Θεσσαλονίκη
9. Αυτοαναιρείται, καθώς συντηρεί καταστάσεις πολεοδομικής αναρχίας, χωρίς να λύνει κρίσιμα ζητήματα όπως η αυθαίρετη και η εκτός σχεδίου δόμηση
10. Δεν προβλέπει σαφείς μηχανισμούς υλοποίησης και χρηματοδότησης
11. Αγνοεί προκλητικά το φυσικό περιβάλλον

Οι δέκα περιβαλλοντικές οργανώσεις ζητούν από τους Έλληνες βουλευτές να καταψηφίσουν το σχέδιο νόμου για το Εθνικό Χωροταξικό. Καλούν το ΥΠΕΧΩΔΕ να το αποσύρει και να κινήσει νέα διαδικασία διαμόρφωσης ενός επιστημονικά άρτιου Εθνικού Χωροταξικού μέσα από ανοιχτές διαδικασίες διαβούλευσης.

Απάντηση στην επιστολή του Στέλιου Κούλογλου, έστειλε ο Γενικός Διευθυντής Τηλεόρασης της ΕΡΤ Δημήτρης Γόντικας. (από το mediablog)

Προς κ. Στέλιο Κούλογλου

Αθήνα, 12/5/2008

Κύριε Κούλογλου,

Αναφέρομαι στην από 9/5/2008 επιστολή σας, την οποία έλαβα ηλεκτρονικά και θα ήθελα να σημειώσετε τα εξής

Αναφέρεστε σε προσπάθειά σας τουλάχιστον ενός μηνός να εξασφαλίσετε επιστολή από την ΕΡΤ, προκειμένου να σας εκδοθεί δημοσιογραφική βίζα για ταξίδι στην Κίνα. Στη δική μου αντίληψη το θέμα αυτό ήρθε την 8/5/2008 όταν και απάντησα. Εάν μάλιστα το είχα πληροφορηθεί νωρίτερα, θα σας είχα καταστήσει αμέσως σαφές ότι τα σχετικά με την Κίνα προγράμματα έχουν προ πολλού αποφασισθεί κι εγκριθεί.

Περαιτέρω, σας γνωρίζω ότι η ΕΡΤ εδώ και πολλούς μήνες έχει εισέλθει σε διαδικασία συνεννόησης με την CCTV για την ανταλλαγή προγραμμάτων καθώς και έχει προγραμματίσει την παραγωγή πολλών άλλων προγραμμάτων σχετικών με την Κίνα. Άρα, σε σχέση με το προαναφερόμενο θέμα έχουμε καλύψει τις προγραμματικές μας ανάγκες και η από μέρους σας μη έγκαιρη ενημέρωση καθιστά την ένταξη και της δική σας σχετικής εκπομπής αδύνατη.

Ως προς την ανανέωση της συνεργασίας μας, ήδη ο Πρόεδρος της ΕΡΤ Α.Ε. κ. Χρήστος Παναγόπουλος στην συνάντηση που είχαμε οι τρεις μας την 12 Μαΐου 2008 σας ενημέρωσα ότι η ΕΡΤ δεν προτίθεται vα εντάξει εκ νέου στο πρόγραμμά της τις εκπομπές «Θεματική βραδιά» και «Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα», καθώς η Διοίκηση της Εταιρείας θεωρεί ότι οι ανωτέρω εκπομπές έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο τους.

Με τιμή

Ο Γενικός Διευθυντής Τηλεόρασης

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΟΝΤΙΚΑΣ

Οι αντιδράσεις της μπλογκόσφαιρας:

ΣΑΤΙΡΙΚΟ, ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ, mediablog, SPORT 24 - MEDIA, skifun.gr, ΠΡΕΖΑ TV, salteo.gr, enfo.gr, adslgr.com, ΤΗΛΕΟΡΑΣΑΚΙΑΣ, MAGICROBOT, wordpress, troktiko, ange-ta, FOT! BLOG , MediaGreece, Newsnow, Βαβυλώνα, Στα τέσσερα, singen sang gesungen, i remember nothing, ΑΣΤΡΟΝΕΙΡΟΠΑΡΜΕΝΟΙ ΓΗΙΝΟΙ , OtelevtaiosSAMURAI , Τηλέπλαγκτοι Πλάναι, Ουαί τοίς επιτυχημένοις, Της Ελληνιδας, Greek Rider, ΣΤΑΣΗ ΒΥΡΩΝΑ, Iasonasalexia’s Weblog, Lamia Blogs, GreekMeds.gr, Μετά την εφημερίδα, vrypan net weblog, Γιουσουρούμ, neolaia.gr, CNC Minus TV, ANemos, Το μεγάλο μας τσίρκο…

Για το θέμα έχουν βγάλει ανακοινώσεις ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ, ενώ κατέθεσε ερώτηση στη Βουλή ο Τηλέμαχος Χυτήρης.

Από τη γενιά των 700 ευρώ είδα το θέμα με τη λύση της συνεργασίας ΕΡΤ – Κούλογλου και μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση. Δείτε πως περιγράφει το θέμα η ομάδα του Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα, μέσα από το μπλογκ των G700

Ανοιχτή επιστολή από την ομάδα του Ρεπορτάζ χωρίς Σύνορα και της Θεματικής Βραδιάς.

12-5-2008

Θύμα λογοκρισίας το Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα και η Θεματική Βραδιά!

Με επίσημο δελτίο τύπου που εξέδωσε η ΕΡΤ σήμερα, Δευτέρα 12-5, ανακοινώνει τη λήξη της συνεργασίας της με την εκπομπή. Αναλυτικά η ΕΡΤ αναφέρει:

«Έπειτα από συνάντηση του Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου της ΕΡΤ κ. Χρήστου Παναγόπουλου και του Γενικού Διευθυντή Τηλεόρασης, κ. Δημητρίου Γόντικα με τον δημοσιογράφο κ. Στέλιο Κούλογλου, ανακοινώθηκε στον κ. Κούλογλου ότι δεν θα συνεχιστούν στην επόμενη τηλεοπτική σεζόν οι εκπομπές ‘Θεματική Βραδιά’ και ‘Ρεπορτάζ χωρίς Σύνορα’. Η ΕΡΤ ευχαριστεί τον κ. Κούλογλου για τη συνεργασία του.»

Στη συνάντηση ο κ. Παναγόπουλος είπε στον κ. Κούλογλου ότι η συνεργασία με την εκπομπή δε θα συνεχιστεί επειδή απλά… “δεν του αρέσει”…

Το παρασκήνιο της ανακοίνωσης αυτής εξηγεί καλύτερα η επιστολή που προηγήθηκε και εστάλη από τον Στέλιο Κούλογλου προς το γενικό διευθυντή της ΕΡΤ:

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ- ΕΡΤ

Kύριε Γόντικα,

Εδώ και ένα μήνα περίπου μάταια προσπαθώ να εξασφαλίσω μια επιστολή από την ΕΡΤ, ώστε να βγάλω δημοσιογραφική βίζα για την Κίνα. Μόλις χθες με ειδοποιήσατε μέσω του κ. Αναστασόπουλου ότι η διοίκηση δεν θέλει να προβάλω εκπομπή για την Κίνα. Για το ντοκιμαντέρ «Από τον Μάο στους Ολυμπιακούς Αγώνες» έχουν γίνει ήδη όλες οι προετοιμασίες (εισιτήρια, διαμονή και εταιρεία παραγωγής στο Πεκίνο), έχει συλλεχθεί αρχειακό υλικό καθώς έχουν γίνει ήδη συνεντεύξεις, όπως με την βιογράφο του Μάο. Αδυνατώ να πιστέψω ότι υπάρχουν «πολιτικοί λόγοι» για την άρνηση σας, θέλω να ελπίζω ότι πρόκειται για παρεξήγηση και σας ζητάω να με διευκολύνετε, γιατί χωρίς δημοσιογραφική βίζα η έρευνα στην Κίνα γίνεται δυσκολότερη.

Εν τω μεταξύ από διάφορες πηγές μέσα στην ΕΡΤ μαθαίνω ότι η εταιρεία δεν θα ανανεώσει την συνεργασία μαζί μου για την ερχόμενη τηλεοπτική χρονιά. Αυτό μου προκαλεί έκπληξη καθώς είναι γενικώς αποδεκτό ότι και οι δύο εκπομπές που παρουσιάζω δεν υστερούν σε ποιότητα των υπόλοιπων του σταθμού. Από οικονομικής πλευράς είναι αποδοτικές λόγω των πολλών διαφημίσεων (έφτασα να έχω φέτος 16 λεπτά διαφημιστικά σποτ μέσα σε μια ώρα), ενώ και από πλευράς θεαματικότητας (5% Μέσος όρος το Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα και 4.1% η Θεματική Βραδιά, φέτος) ξεπερνούν κατά πολύ το μέσο όρο της ΕΤ-1.

Ως αιτία για τη διακοπή της συνεργασίας αναφέρεται το περιεχόμενο των εκπομπών μου και ειδικότερα το γεγονός ότι προγραμμάτισα την προβολή της έρευνας για την γενιά των 700 ευρώ και την ακρίβεια, παρότι η διοίκηση μου ζήτησε να την ματαιώσω. Επειδή σε εκπομπές όπως αυτές που παρουσιάζω ο προγραμματισμός (ταξίδια, ντοκιμαντέρ κλπ) ξεκινάει από τον Ιούνιο θα ήθελα να με ενημερώσετε το συντομότερο δυνατόν αν θα συνεχισθεί ή όχι η συνεργασία μας.

9-5-2008

Μετά τιμής,

Στέλιος Κούλογλου.

Αναδημοσίευση από τη Φιλελεύθερη Διεθνή (Liberal International), την παγκόσμια ομοσπονδία των φιλελεύθερων κομμάτων. Είναι πραγματικά αμύθητος ο πλούτος των φιλελεύθερων ιδεών και πολιτικών που πηγάζει από την παράθεση τόσων λαμπερών εκπροσώπων του φιλελευθερισμού. Κάντε μια βόλτα, συγκρίνετε με άλλες πηγές… Αξίζει τον κόπο…

Liberalism > Politics > Hall of Freedom

Hall of Freedom

Jungfraujoch, Switzerland, 3600 meters above sea level

The Hall of Freedom is placed in a cavern of the Jungfraujoch glacier, accessible directly from the railway station. Crystals are placed for people from all over the world who fought or who are still fighting for Freedom.

Each crystal (in a different shape and size) is dedicated to one of these outstanding people with a plate quoting their name, date of birth and death, and country. The ice symbolises the harsh surroundings and the crystals symbolise the Freedom people fought for.

The period covered starts in 1848, the high time of Liberal Revolution and the birth of the modern liberal Swiss State, to our time. The ice caverns of the Jungfraujoch are visited by nearly 500,000 persons a year from all over the world. The Board of Jungfrau Railway Ltd supported the idea and made a large ice cavern available.

List of contents:

• José G. Artigas, Uruguay, 1764-1850
• Frédéric Bastiat, France, 1801-1850
• José de San Martin, Argentina, 1778-1850
• Henri Druey, Switzerland, 1799-1855
• Harriet Taylor Mill, UK, 1808-1858
• Alexis de Tocqueville, France, 1805-1859
• Camillo Benso, Count of Cavour, Italy, 1810-1861
• Jonas Furrer, Switzerland, 1805-1861
• Pierre-Théodore Verhaegen, Belgium, 1796-1862
• Abraham Lincoln, USA, 1809-1865
• Benito Juárez, Mexico, 1806-1872
• Giuseppe Mazzini, Italy, 1805-1872
• Johan Rudolf Thorbecke, Netherlands, 1798-1872
• John Stuart Mill, UK, 1808-1873
• Henri-Guillaume Dufour, Switzerland, 1787-1875
• Ljuben Karavelov, Bulgaria, 1834-1879
• Jón Sigurdsson, Iceland, 1811-1879
• Johann Conrad Kern, Switzerland, 1808-1888
• John Bright, UK, 1811-1889
• Johan Sverdrup, Norway, 1816-1892
• Lajos Kossuth, Hungary, 1802-1894
• José Martí, Cuba, 1853-1895
• José Protacio Rizal, Philippines, 1861-1896
• William E. Gladstone, UK, 1809-1898
• Elizabeth Cady Stanton, USA, 1815-1902
• Viggo Hørup, Denmark, 1841-1902
• Susan Brownell Anthony , USA, 1820-1906
• Richard John Seddon, New Zealand, 1845-1906
• Henri Dunant, Switzerland, 1828-1910
• Friedrich Naumann, Germany, 1860-1919
• Walter Rathenau, Germany, 1867-1922
• Thomas Woodrow Wilson, USA, 1856-1924
• SUN Yat-sen, China, 1866-1925
• Piero Gobetti, Italy, 1901-1926
• Janis Cakste, Latvia, 1859-1927
• Aletta Henriette Jacobs, Netherlands, 1854-1929
• Gustav Stresemann, Germany, 1878-1929
• Juko Hamaguchi, Japan, 1870-1931
• Enrique José Varona, Cuba, 1849-1933
• Pieter W. A. Cort Van Der Linden, Netherlands, 1846-1935
• Eleutherios Venizelos, Greece, 1864-1936
• Anni Fredrika Furuhjelm, Finland, 1859-1937
• Thomas Garrigue Masaryk, Czechoslovakia, 1850-1937
• Serhij Jefremov, Ukraine, 1876-1939
• Cecilo Baez, Paraguay, 1862-1941
• Paul Hymans, Belgium, 1865-1941
• Ignacy Paderewski, Poland, 1860-1941
• Jaan Tönisson, Estonia, 1868-1941?
• Eusebio Ayala, Paraguay, 1875-1942
• Pavel Milyukov, Russia, 1859-1943
• Sophie Scholl, Germany, 1921-1943
• Benjamin Telders, Netherlands, 1903-1945
• John Maynard Keynes, UK, 1883-1946
• Mohandas Karamchand Gandhi, India, 1869-1948
• Sarojini Naidu, India, 1879-1949
• Nikola Mushanov, Bulgaria, 1872-1951
• Kaarlo Juho Ståhlberg, Finland, 1865-1952
• Édouard Herriot, France, 1872-1957
• Imre Nagy, Hungary, 1896-1958
• Luigi Einaudi, Italy, 1874-1961
• Eleanor Roosevelt, USA, 1884-1962
• Theodor Heuss, Germany, 1884-1963
• Roger Motz, Belgium, 1904-1964
• Winston Churchill, UK, 1874-1965
• Albert Luthuli, South Africa, 1898-1967
• Martin Luther King, USA, 1929-1968
• Pieter Oud, Netherlands, 1886-1968
• Jan Palach, Czechoslovakia, 1948-1969
• Lester Bowles Pearson, Canada, 1897-1972
• Ludwig von Mises, Austria / USA , 1881-1973
• Herbert Tingsten, Sweden, 1896-1973
• René Cassin, France, 1887-1976
• Pedro Joaquín Chamorro Cardenal, Nicaragua, 1924-1978
• Salvador de Madariaga, Spain, 1886-1978
• Eugéne Schaus, Luxembourg, 1901-1978
• Bertil Ohlin, Sweden, 1899-1979
• Fusaye Ichikawa, Japan, 1893-1981
• Pierre Mendés-France, France, 1907-1982
• Benigno Aquino, Philippines, 1932-1983
• Raymond Aron, France, 1905-1983
• Jean Rey, Belgium, 1902-1983
• Tancredo Neves, Brazil, 1910-1985
• Hans Klinghofer, Israel, 1906-1987
• Alan Stewart Paton, South Africa, 1903-1988
• Andrej Sacharov, Russia, 1921-1989
• Ramón Trias-Fargas, Spain, 1922-1989
• Giovanni Malagodi, Italy, 1904-1991
• Willy Bretscher, Switzerland, 1897-1992
• Alexander Dubcek, Czechoslovakia, 1921-1992
• Friedrich von Hayek, Austria, 1899-1992
• Lalith Athulathmudali, Sri Lanka, 1936-1993
• Jorge Carpio Nicolle, Guatemala, 1932-1993
• Count Edward Raczyñski, Poland, 1891-1993
• Jaramogi Ajuma Oginga Odinga, Kenya , 1911-1994
• Karl Popper, Austria/UK, 1902-1994
• Per Federspiel, Denmark, 1905-1994
• Yitzhak Rabin, Israel, 1922-1995
• Hermod Lannung, Denmark, 1895-1996
• Sir Isaiah Berlin, UK, 1909-1997
• Minoo Masani, India, 1905-1998

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωση της για την απεργία των ιδιοκτητών φορτηγών, δηλώνει ότι παρακολουθεί με απογοήτευση την ελληνική κοινωνία να τίθεται για άλλη μια φορά υπό την ομηρία ισχυρών ομάδων πίεσης. Με την απεργία αυτή τα πρατήρια υγρών καυσίμων άδειασαν από βενζίνη με αποτέλεσμα η τιμή των όποιων διαθεσίμων να εκτοξευθεί μέχρι και στα 1,59 ευρώ το λίτρο και τον ορατό κίνδυνο να «πνιγεί» πάλι στα σκουπίδια η πρωτεύουσα καθώς τα απορριμματοφόρα του δήμου έχουν καύσιμα μόνο για μία ημέρα ακόμα.

Τα προβλήματα αυτά αποτελούν απόρροια της ύπαρξης του κλειστού επαγγέλματος των αυτοκινητιστών το οποίο ρυθμίζεται από σοβιετικού τύπου κανόνες απόλυτου κρατικού ελέγχου. Στα πλαίσια αυτού του κρατικού ελέγχου το Υπουργείο Μεταφορών καθορίζει τις ετήσιες αυξήσεις των τιμολογίων στις οποίες συχνά διαφωνούν οι επαγγελματίες του κλάδου που προχωρούν σε απεργίες θέτοντας την ελληνική κοινωνία υπό ομηρία. Η ομηρία αυτή συνοδεύεται πάντα από περιστατικά επαναλαμβανόμενης βίας και κατάφωρης παρανομίας των οργανωμένων μειοψηφιών, όταν οι απεργοί εμποδίζουν βίαια, αλλά πάντα υπό καθεστώς ασυλίας, τα ιδιόκτητα φορτηγά πρατηρίων και εταιρειών να κινηθούν.

Πέραν όμως των παραπάνω, η ανυπαρξία ανταγωνισμού στη κλειστή αυτή αγορά έχει σαν αποτέλεσμα τη παροχή ακριβών και χαμηλής ποιότητας μεταφορικών υπηρεσιών το κόστος των οποίων μεταβιβάζεται στον Έλληνα καταναλωτή των μεταφερόμενων προϊόντων. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία καταγγέλλει στους Έλληνες πολίτες την υποκρισία όλων των κομμάτων που, ενώ κατακρίνουν την αυξανόμενη ακρίβεια, κρύβουν επιμελώς τα αίτιά της και προτείνουν τη μείωση της με ευχολόγια.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία υποστηρίζει τη πλήρη απελευθέρωση της αγοράς των οδικών μεταφορών που θα θέσει οριστικό τέλος στους εκβιασμούς της ελληνικής κοινωνίας από τη συγκεκριμένη συντεχνία. Η απελευθέρωση αυτή θα δώσει και ένα αποφασιστικό χτύπημα στην αβάσταχτη ακρίβεια που βιώνει ο Έλληνας καταναλωτής λόγω της πτώσης του κόστους των μεταφορικών υπηρεσιών που θα φέρει η έκθεση του συγκεκριμένου τομέα στον διεθνή ανταγωνισμό.

Τα πορίσματα της σχετικής έκθεσης του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ) αποδεικνύουν την ορθότητα των προτάσεων που καταθέτει, μόνη η Φιλελεύθερη Συμμαχία, και για το ζήτημα αυτό.