Για την Αμαλία, σκέψεις για την επόμενη ημέρα

Ήθελα να γράψω πολλά εχθές 1η Ιουνίου για διάφορα θέματα. Αποφάσισα όμως ότι η Αμαλία, τα κείμενά της και η κινητοποίησή μας στο διαδίκτυο ήταν πιο σημαντικά. Έτσι αποφάσισα να ανεβάσω μόνο τα σχετικά με αυτά σχόλιά μου…

Η κινητοποίηση της κοινότητας των ελληνικών ιστολογίων υπήρξε μεγάλη. Δε κοίταξα όλες τις σχετικές μηχανές παρακολούθησης, αλλά η αίσθησή μου είναι ότι ήταν η μεγαλύτερη μέχρι σήμερα. Καταφέραμε ακόμη να ασχοληθούν με την κίνηση αυτή, επομένως με το ζήτημα της Αμαλίας, και όλα τα παραδοσιακά μέσα (εφημερίδες, τηλεόραση, ραδιόφωνο – για τα περιοδικά θα δούμε). Αυτό ήταν μία κατάκτηση, διότι σήμερα αυτός είναι ο τρόπος να μάθουν οι μη έχοντες διαδικτυακή σύνδεση τα τεκταινόμενα στην ηλεκτρονική δημόσια σφαίρα. Αυτό ελπίζω και νομίζω ότι αύριο θα είναι διαφορετικό, αλλά σήμερα εξακολουθεί και είναι έτσι…

Υπήρξαν ωστόσο πολλά ιστολόγια που δε συμμετείχαν (κανένα πρόβλημα) αλλά και άλλα που άσκησαν κριτική. Νομίζω ότι δεν αντιλήφθηκαν το νόημα: δεν υπήρξε καμία κατευθυνόμενη κίνηση. Κάποιοι άνθρωποι συμφώνησαν σε ένα χρονοδιάγραμμα, όσοι ήθελαν συνδιαμόρφωναν τις αποφάσεις και το κείμενο, παρήχθη ένα αποτέλεσμα και κατόπιν όσοι ήθελαν ακολούθησαν (σε αυτούς ανήκω). Όλα αυτά μέσα σε μία εβδομάδα. Αυτό για εμένα είναι μια σύγχρονη κοινωνία πολιτών.

Μη ξεχνάτε: κανείς δεν είπε ότι έπρεπε να εκφράζεται από το κείμενο για να συμμετέχει. Άλλωστε αρκούσε μόνο ο κοινός τίτλος, ή η αποστολή email σε φορείς σχετικά με το θέμα. Η κίνηση αυτήν δεν ήταν μια πολιτική κίνηση με συγκεκριμένο σκοπό και στόχο. Ήταν μια διαμαρτυρία για να ξεκινήσει μια διαδικασία αλλαγών. Τώρα ο καθένας μας θα αποφασίσει πώς αυτή η διαδικασία μπορεί να πραγματοποιηθεί καλύτερα, ποια είναι η ανάλυση της σημερινής πραγματικότητας, ποια είναι τα καλύτερα προτεινόμενα μέτρα, ποιος ο επωφελέστερος δρόμος. Αυτό είναι η πολιτική που θα ακολουθήσει ο καθένας μας. Το κρίσιμο που πετύχαμε είναι να αποτελέσει η Αμαλία, έστω και μετά θάνατο, την αφορμή για σοβαρή συζήτηση και λήψη πολιτικών αποφάσεων. Αυτό θα είναι το τελικό μέτρο επιτυχίας της κινητοποίησης: να ωθήσει στη συμμετοχή και στη λήψη αποφάσεων, από το ατομικό στο συλλογικό και από το εθνικό ως το ευρωπαϊκό επίπεδο.

Και μη ξεχνάτε: η διαδικτυακή κινητοποίηση δε μπορεί – ακόμη τουλάχιστον – να αντικαταστήσει την πολιτική πράξη και την πολιτική κινητοποίηση. Η πραγματική ζωή είναι εκτός των υπολογιστών μας και του διαδικτύου, ακόμη… Άρα ο καθένας μας αν θέλει να αλλάξει κάτι, οφείλει να ακολουθήσει και τους παραδοσιακούς δρόμους. Για αυτό δεν αποδέχομαι την κριτική ορισμένων περί νέας μορφής διαδικτυακής απάθειας. Διότι ο καθένας έχει και την πραγματική του παρουσία και δράση, εκτός από την ηλεκτρονική. Οπότε πριν ασκηθεί κριτική για το «βόλεμα» στην καρέκλα από τη συμμετοχή στη διαδικτυακή κινητοποίηση, θα ήταν καλό να εξεταστεί κατά πόσο ο καθένας μας συμμετέχει και παλεύει για όσα πιστεύει…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s