Η ανεργία, η ανάπτυξη και η κυβέρνηση *

Ο Κώστας Καραμανλής και η κυβέρνησή του επαίρονται τις τελευταίες ημέρες για τα κατορθώματά τους στο θέμα της ανεργίας. Απόδειξη της βαρύτητας που δίνουν στην επικοινωνιακή προβολή της άποψής τους είναι ότι ο Πρωθυπουργός επισκέφθηκε το Κέντρο Προώθησης Απασχόλησης του ΟΑΕΔ στο Ίλιον ενώ προέβαλλαν και ειδικό διαφημιστικό σποτάκι στην τηλεόραση για να υποστηρίξουν ότι κάνουν επιτυχημένο έργο και μειώνουν την ανεργία. Δυστυχώς για τη Νέα Δημοκρατία, η πραγματικότητα είναι διαφορετική και οι πολίτες το γνωρίζουν γιατί το ζουν. Η Νέα Δημοκρατία, που αρέσκεται να ψεύδεται ότι είναι ένα φιλελεύθερο κόμμα, κατάφερε για πρώτη φορά στην Ελληνική Ιστορία να ξεπεράσει ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων το φράγμα του 1.000.000 ανθρώπων, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΕΣΥΕ για το 2006, ενώ ταυτοχρονα οι συνολικές νέες θέσεις εργασίας που δημιουργήθηκαν στον ιδιωτικό τομέα ήταν περίπου 1.600 για ολόκληρο το προηγούμενο έτος! Είναι επίσης γνωστή η κριτική που γίνεται στην κυβέρνηση για τα δεδομένα που επιλέγει να μετρήσει, καταγράφοντας την ανεργία, ώστε να ρίξει το συνολικό ποσοστό. Η κυβέρνηση είναι σαφές ότι επιλέγει τη μεγέθυνση του κράτους και τη δημιουργική στατιστική για να «καταφέρει» να υποστηρίξει επιτυχίες, σε αντίθεση με ότι έλεγε προεκλογικά και κατέγραφε στο πρόγραμμά της. Δυστυχώς και το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου ακολουθεί μια παρόμοια «κενή» πολιτική. Υπόσχεται τα πάντα, με αποκορύφωμα την πρόταση για «δυνατότητα απασχόλησης για 4 συνεχή έτη για νέους με πλήρη ασφάλιση και (κλιμακούμενη) καταβολή ασφαλιστικών εισφορών», παραλλαγή αντίστοιχης πρότασης που έκανε στις εκλογές του 2004.

Κανένα από τα κόμματα εξουσίας δε λέει στον ελληνικό λαό την αλήθεια: δε γίνεται ομελέτα χωρίς να σπάσουμε αυγά. Δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις, χωρίς μεγάλες αλλαγές. Για να αυξηθεί το ποσοστό απασχόλησης και να είναι αυτό βιώσιμο μακροπρόθεσμα, δε μπορεί να καταφεύγουμε στα προγράμματα stage και στα κοινοτικά κονδύλια. Οφείλουμε να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις ανάπτυξης της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Αυτό σημαίνει απλό φορολογικό σύστημα με μειωμένους συντελεστές, χωρίς επιδοτήσεις που προάγουν τη νόθευση του ανταγωνισμού, τον παρεοκρατικό καπιταλισμό και τις παρασιτικές ομάδες εξουσίας, διαφθοράς, ρουσφετιών και διευκολύνσεων. Για να γίνει εφικτή η μείωση των φόρων, οφείλουμε να μειώσουμε τη δραστηριότητα του κράτους, μόνο εκεί που είναι αναγκαίο και ωφέλιμο. Επιπλέον, οφείλουμε να δώσουμε τη δυνατότητα στους Έλληνες πολίτες να διαχειριστούν όπως νομίζουν καλύτερα το προϊόν του μόχθου τους. Κανείς δεν ξέρει καλύτερα από εμένα πόσα χρήματα χρειάζεται να δώσω για την ασφαλιστική και συνταξιοδοτική μου κάλυψη. Κανείς δε μπορεί να διαχειριστεί αυτά τα χρήματα, που κερδίζω από την εργασία μου, καλύτερα από εμένα. Σήμερα ο κάθε ασφαλισμένος πληρώνει ένα τεράστιο ποσοστό του μισθού του (περίπου 6000 ευρώ κατά ΜΟ περιλαμβανομένης της εργοδοτικής εισφοράς) χωρίς να λαμβάνει τις υπηρεσίες που αναλογούν σε αυτό το ποσό. Σκεφθείτε απλά τι υπηρεσίες υγείας, περίθαλψης, αποταμίευσης και επένδυσης θα απολάμβανε ο καθένας από εσάς αν είχε αυτά τα χρήματα διαθέσιμα. Σήμερα που το κράτος υποχρεωτικά τα διαχειρίζεται για λογαριασμό σας, ψάχνουμε να βρούμε που πήγαν οι μίζες από αυτή τη διαχείριση, ενώ πολλά ταμεία είναι στο όριο αδυναμίας πληρωμών.

Η πρόταση της Φιλελεύθερης Συμμαχίας, έχει σαν γνώμονα όχι τα συμφέροντα των παρασίτων αλλά τις ανάγκες των πολλών, αυτών που εργάζονται και συνεισφέρουν στην ανάπτυξη της χώρας, όπως επίσης και την εξασφάλιση ενός μίνιμουμ επιπέδου αξιοπρεπούς διαβίωσης σε όσους είχαν ατυχίες στη ζωή τους. Στην καρδιά της αναμόρφωσης του κοινωνικού συστήματος, προτείνουμε κάθε ενήλικος Έλληνας να λαμβάνει κάθε μήνα συγκεκριμένο ποσό που θα καθοριστεί ανάλογα με τις δυνατότητες του κράτους. Αυτό το ποσό εκπίπτει του συνολικού ποσού του φόρου επί του εισοδήματος (ουσιαστικά αυτό μεταφράζεται σε αφορολόγητο εισόδημα μέχρι ένα ορισμένο ύψος). Κάτω από ένα συγκεκριμένο επίπεδο εισοδήματος, αυτή η αρνητική διαφορά μετατρέπεται σε φορολογική επιταγή, καταβεβλημένη μηνιαίως (αρνητικός φόρος). Σε αντάλλαγμα αυτού του εγγυημένου για όλους εισοδήματος, προτείνουμε την κατάργηση όλων των επιδομάτων και των άλλων μηχανισμών αναδιανομής. Αυτό το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα περιλαμβάνεται επίσης στα προερχόμενα από συντάξεις εισοδήματα, μέσω κατανομής. Εφόσον υπάρχει το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, προτείνουμε την αύξηση της ευελιξίας στην αγορά εργασίας που αναζωογονήσει την ανάπτυξη και τον ανταγωνισμό και θα περιορίσει την ανεργία.

Οι λύσεις υπάρχουν και έχουν δοκιμαστεί επιτυχημένα. Οι πολίτες πρέπει να ξέρουν ότι ούτε η αριστερά, ούτε η δεξιά, ποσώς μάλλον ο «μεσαίος χώρος», μπορούν να προσφέρουν αυτές τις λύσεις, διότι είναι δέσμιοι των συμφερόντων και των παρασιτικών ομάδων που τους στηρίζουν και επιθυμούν τη διατήρηση των κεκτημένων. Η ανάπτυξη, η ευημερία και η ευτυχία όλων μας μπορεί να έρθει μόνο αν ο καθένας μας κοιτάξει μπροστά. Φιλελεύθερα μπροστά.

*Του Θοδωρή Καραουλάνη. Το άρθρο μου δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα το ΠΑΡΟΝ της Κυριακής στις 26/8/2007 και στο www.e-rooster.gr

Τα τρία επίπεδα πυροπροστασίας των δασικών εκτάσεων

Από το http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_08/07/2007_233609 Του Σπ. Νταφη*

* Ο κ. Σπ. Ντάφης είναι ομότιμος καθηγητής Δασολογίας του ΑΠΘ.

Παρακολουθώντας τις δηλώσεις του καθ’ ύλην αρμόδιου υπουργού Δημόσιας Τάξης, στον οποίο υπάγεται η Πυροσβεστική Υπηρεσία και συνεπώς η ευθύνη δασοπυρόσβεσης, αναρωτήθηκα αν είναι δυνατόν μετά τα όσα τραγελαφικά συνέβησαν τα προηγούμενα έτη, από το 1998 που μεταφέρθηκε κατά τον πιο άγαρμπο και χωρίς κανέναν σχεδιασμό η ευθύνη της δασοπυρόσβεσης από τη Δασική στην Πυροσβεστική Υπηρεσία, να μην έχουν διδαχθεί οι πολιτικοί μας απολύτως τίποτε. Το λιγότερο που θα περίμενε κανείς να αντιληφθεί η Πολιτεία, μετά και την εμπειρία τόσων ετών δασικών πυρκαγιών, είναι ότι οι δασικές πυρκαγιές, όταν πάρουν διαστάσεις, δεν σβήνονται όσα μέσα κι αν διατίθενται αλλά σβήνουν από μόνες τους αφού έχουν ολοκληρώσει την καταστροφή. Δεν το μπόρεσαν οι Αυστραλοί, οι Αμερικανοί στη Φλώριδα όπου τα δάση καίγονταν επί εβδομάδες, οι Καναδοί, οι Ισπανοί, με ποια λογική θα το μπορούσαμε εμείς; Η πυροπροστασία των δασών μας, γιατί για πυροπροστασία πρέπει να μιλάμε και όχι για δασοπυρόσβεση, έχει τρία διακριτά επίπεδα ή φάσεις.

Πυροπροστασία ίσον πρόληψη.

Το πρώτο επίπεδο, το σημαντικότερο, αποτελεσματικότερο και το λιγότερο δαπανηρό είναι η πρόληψη. Οι πυρκαγιές πρέπει να προλαβαίνονται. Για τον σκοπό αυτόν παίρνονται:

1. Καθαρά δασοκομικά μέτρα όπως ο κατάλληλος χειρισμός των εύφλεκτων δασών της μεσογειακής ζώνης με κατάλληλες αραιώσεις, κλαδεύσεις και απομάκρυνση του εύφλεκτου υπόροφου κατά μήκος των δρόμων ώστε να καταστούν λιγότερο εύφλεκτα και να εμποδίζεται η μετατροπή των έρπουσων πυρκαγιών σε επικόρυφες. Η διάνοιξη αντιπυρικών λωρίδων που απαιτείται από ορισμένους ανίδεους το μόνο που καταφέρνουν είναι να προσβάλλουν βάναυσα το τοπίο και να προκαλούν τη διάβρωσή του εδάφους χωρίς να αποτρέπουν τη διάδοση της πυρκαγιάς.

2. Αστυνομικά μέτρα δηλ. μέτρα αστυνόμευσης και επιτήρησης της περιοχής με συνεχείς περιπολίες για την αποτροπή εμπρησμών, αλλά και την έγκαιρη ανίχνευση εστιών πυρκαγιάς και την άμεση κατάσβεσή τους.

3. Μέτρα ενημέρωσης του κοινού και κυρίως των επισκεπτών για τους κινδύνους εκδήλωσης πυρκαγιών.

Σε όλον τον κόσμο την ευθύνη πρόληψης των πυρκαγιών την έχουν οι δασικές υπηρεσίες. Στις μεσογειακές χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης όπως η Ιταλία και η Πορτογαλία υπάρχουν ειδικά ένστολα και ένοπλα σώματα, όπως η Guarda Forestale της Ιταλίας και το Corpo Florestal της Πορτογαλίας, τα οποία έχουν την ευθύνη εφαρμογής της Δασικής Νομοθεσίας και της προστασίας του δάσους. Στην Ισπανία την ευθύνη αυτή είχε το Ινστιτούτο Προστασίας της Φύσης (ICONA), το οποίο ανήκε στο υπουργείο Γεωργίας (Δασική Υπηρεσία) και τώρα μεταφέρθηκε ως Γενική Γραμματεία Προστασίας της Φύσης στο υπουργείο Περιβάλλοντος. Υπό τη Γενική Γραμματεία Προστασίας της Φύσης υπάγεται ειδική Υπηρεσία πρόληψης και κατάσβεσης δασικών πυρκαγιών (Servicio de prevencion y extincion de incendios forestales), η οποία συνεργάζεται στενά με τη Δασική Υπηρεσία. Με το αποκεντρωτικό σύστημα της Ισπανίας η ευθύνη έχει μεταφερθεί στις αυτόνομες περιφέρειες σε συνεργασία πάντοτε με την Υπηρεσία πρόληψης και κατάσβεσης Δασικών Πυρκαγιών και τις περιφερειακές δασικές υπηρεσίες.

Η άμεση πυρανίχνευση.

Το δεύτερο επίπεδο αφορά την άμεση πυρανίχνευση, την έγκαιρη αναγγελία της πυρκαγιάς και την άμεση παρέμβαση, το αργότερο σε 15 λεπτά από την εκδήλωση της πυρκαγιάς. Για τον σκοπό αυτόν απαιτείται ένα ικανοποιητικό δίκτυο παρατηρητηρίων (πυροφυλακίων) κατάλληλα εξοπλισμένων με όργανα κατόπτευσης, πυρανίχνευσης και επικοινωνίας, επαρκώς επανδρωμένων με εξειδικευμένο προσωπικό και η διάθεση και διασπορά επαρκών σε αριθμό, ευκίνητων πυροσβεστικών μέσων και ομάδων δασοκομάντος που θα είναι σε θέση να βρίσκονται στην εστία της εκδηλωθείσης πυρκαγιάς σε διάστημα μικρότερο των 15’ το αργότερο.

Η Δασική Υπηρεσία είχε δημιουργήσει ένα τέτοιο δίκτυο πυροφυλακίων, κατασκευασμένων με ξύλο και συνεπώς προσαρμοσμένων στο περιβάλλον, δεν είχε όμως πάντοτε τη δυνατότητα επαρκούς επάνδρωσής τους λόγω έλλειψης προσωπικού και πιστώσεων. Επίσης είχε διασπείρει τα, έστω λίγα, πυροσβεστικά της μέσα σε κρίσιμα σημεία ώστε να είναι δυνατή μια άμεση παρέμβαση.

Τη σημασία αυτού του επιπέδου πυροπροστασίας μας τη δίνει το παράδειγμα της Κασσάνδρας Χαλκιδικής. Το 1997 είχαν εκδηλωθεί κατά τη διάρκεια του θέρους 187 πυρκαγιές, οι οποίες χάρη στην άρτια οργάνωση της πυρανίχνευσης, έγκαιρης αναγγελίας και άμεσης παρέμβασης από τα διάσπαρτα ευκίνητα πυροσβεστικά μέσα έσβησαν όλες εν τη γενέσει τους χωρίς να αντιληφθεί κανείς τρίτος τίποτε. Το 1998 εκδηλώθηκαν δύο μόνο πυρκαγιές οι οποίες πήραν διαστάσεις και έκαψαν σχεδόν τα μισά δάση της Κασσάνδρας, διότι απλούστατα με τη μεταφορά της ευθύνης πυροπροστασίας από τη Δασική Υπηρεσία στην Πυροσβεστική το σύστημα δεν λειτούργησε όχι μόνο στην Κασσάνδρα αλλά παντού. Τα αποτελέσματα είναι πια γνωστά. Στη χώρα μας η Δασική Υπηρεσία μετά τον παροπλισμό της και τη μεταβίβαση των αρμοδιοτήτων πυροπροστασίας στην Πυροσβεστική Υπηρεσία έχει καταστεί «αδρανής και απλός θεατής». Το ερώτημα που τίθεται είναι γιατί και για ποιους λόγους, πέρα από το καπρίτσιο κάποιου υπουργού, το κράτος απαρνήθηκε αν δεν απαγόρευσε την προσφορά των υπηρεσιών εκατοντάδων ανθρώπων, οι οποίοι είναι γνώστες του χώρου, αφού ζουν και εργάζονται σ’ αυτόν και διαθέτουν μακροχρόνιες γνώσεις και εμπειρία στα θέματα των δασικών πυρκαγιών και οι οποίοι στο κάτω κάτω πληρώνονται εκτός των άλλων και για να προστατεύουν τα δάση!!!

Συντονισμός από δασάρχη.

Το τρίτο επίπεδο αφορά τη δασοπυρόσβεση αυτή καθαυτή. Εάν παρόλες τις προσπάθειες πρόληψης και άμεσης παρέμβασης η πυρκαγιά δεν μπόρεσε να τεθεί υπό έλεγχο και πάρει διαστάσεις τότε αρχίζει το πλέον δύσκολο, σύνθετο και πολυδάπανο έργο της δασοπυρόσβεσης ή καλύτερα της αναχαίτισης της πυρκαγιάς. Στη φάση αυτή μετέχει, οφείλει να μετέχει, η Δασική Υπηρεσία με τον κατάλληλο, ευκίνητο, εξοπλισμό της και το ειδικά εκπαιδευμένο και έμπειρο προσωπικό της, η Πυροσβεστική Υπηρεσία η οποία πρέπει να εφοδιασθεί με περισσότερο ευκίνητα μέσα γιατί τα βαριά και δυσκίνητα οχήματα που διαθέτει είναι ακατάλληλα για κίνηση σε δασικούς δρόμους γι’ αυτό η κυρία αποστολή της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας συνίσταται στην προστασία κτιριακών εγκαταστάσεων και οικισμών που βρίσκονται εντός της απειλούμενης περιοχής, η αεροπορία με τα πυροσβεστικά αεροπλάνα και ελικόπτερα των οποίων κύρια αποστολή είναι έγκαιρη κατάσβεση και η αναχαίτιση της εν εξελίξει πυρκαγιάς και χερσαίες δυνάμεις από δασοπυροσβέστες, δασεργάτες, δυνάμεις του στρατού, εθελοντές, των οποίων αποστολή είναι το τελικό σβήσιμο της πυρκαγιάς που έχει ήδη τεθεί υπό έλεγχο και κυρίως η επαγρύπνηση από τυχόν αναζωπυρώσεις.

Το δυσκολότερο μέρος της επιχείρησης είναι ο συντονισμός. Και εδώ είναι που γίνεται το «μπάχαλο» στη χώρα μας, γιατί ο καθένας, υπουργός, γενικός γραμματεύς, περιφερειάρχης, νομάρχης, στρατηγός θεωρεί τον εαυτό του ως αυτονοήτως ικανό να συντονίσει μια τόσο δύσκολη και σύνθετη επιχείρηση. Σε όλον τον κόσμο, ανεξάρτητα από το ποιες δυνάμεις μετέχουν στη δασοπυρόσβεση, την ευθύνη συντονισμού την έχει ο τοπικός δασάρχης. Αυτός γνωρίζει καλύτερα από κάθε άλλον το ανάγλυφο της περιοχής του, το οδικό δίκτυο, τις θέσεις υδροληψίας, την ευφλεκτότητα των οικοσυστημάτων της περιοχής δικαιοδοσίας του, τις πιθανές κατάλληλες θέσεις αναχαίτισης της πυρκαγιάς, τις θέσεις που επιδέχονται την εφαρμογή του αντίπυρος, το διαθέσιμο προσωπικό σε δασικούς υπαλλήλους, δασοπυροσβέστες και δασεργάτες, τις τυχόν απειλούμενες κτιριακές εγκαταστάσεις και οικισμούς ενώ γνωρίζει την οικολογία και τις ιδιαιτερότητες των δασικών πυρκαγιών.

—-

Σημ. του φιλελεύθερου:

Διαβάζοντας αυτό το άρθρο ενός ανθρώπου που ζει το θέμα καθημερινά λόγω της επιστήμης τους, δε μπορώ να μη σκεφθώ ότι για μια ακόμη φορά η χώρα πληρώνει πολιτικούς πειραματισμούς κάποιων «συμβούλων» υπουργών. Δε χρειαζόταν να ανακαλύψουμε τον τροχό, αλλά απλά να καταγράψουμε τι κάνουν οι άλλοι, να διαλέξουμε τις βέλτιστες πρακτικές και να τις προσαρμόσουμε στις ανάγκες και δυνατότητες μας. Δε χρειαζόταν να πειραματιστούμε, υπήρχαν λύσεις. Αλλά, φευ…

Δε μπορώ να μη σκεφτώ πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα αν εφαρμοζόταν ορισμένες από αυτές τις προτάσεις. Και δυστυχώς το γνωρίζω περισσότερο, διότι ξέρω το έργο που μπορούν και προσφέρουν κάθε καλοκαίρι εκατοντάδες εθελοντές στην ελληνική επαρχία κάθε χρόνο, συμμετέχοντας στις διακοπές τους σε εθελοντικά προγράμματα. Αν το κράτος ήταν σοβαρό και περιοριζόταν στον επιτελικό του ρόλο, θα μπορούσε να εντάξει εκατοντάδες εθελοντικές ομάδες σε καθήκοντα δασοπροστασίας και δασοφύλαξης. Αν το κράτος ήταν σοβαρό, θα είχε μειώσει τα διεσπαρμένα στρατόπεδα, θα είχε φτιάξει το βασικό κορμό του στρατού από επαγγελματίες στρατιώτες και θα είχε συστήσει Εθνοφυλακή, όπου όλοι όσοι θέλουν θα μπορούν να εκπαιδεύονται για μερικές ημέρες το χρόνο, στήνοντας κατασκηνώσεις στα δάση, για να επιτευχθεί η δασοφύλαξη μαζί με την εκπαίδευση. Αν το κράτος ήταν σοβαρό, θα είχε εκχωρήσει τη διαχείριση δασών σε ιδιωτικούς φορείς, με τη συμμετοχή τεχνοκρατών και εξειδικευμένων οργανώσεων, που θα είχαν συμφέρον να φιλοξενούν τους παραπάνω σε δασικά χωρία ή κατασκηνώσεις, ενώ ταυτόχρονα θα επένδυαν για την προστασία της περιουσίας τους για να αποκομίσουν επισκέπτες ή να διαφυλάξουν την δασική παραγωγή τους. Διότι πρέπει να ξέρουμε ότι οι άλλες χώρες τα δάση τα χρησιμοποιούν βασικά για παραγωγή, διότι είναι ένας βασικός πλουτοπαραγωγικός τους πόρος. Το δάσος, με σωστή διαχείριση (όπως κάνει κάθε εταιρεία για την μακροημέρευσή της), μπορεί να αποδώσει πολλά, χωρίς να παραμένει ανεκμετάλευτο. Όλες οι Ευρωπαϊκές χώρες είναι παραγωγοί, εκτός από εμάς. Το ντόπιο ξύλο μάλιστα στην καταναλωτική συνείδηση των ανεπτυγμένων χωρών θεωρείται, σχεδόν πάντα, ανώτερης ποιότητας από το εισαγόμενο, χωρίς αυτό να ισχύει πάντα επιστημονικά. Τα παραδείγματα επιτυχημένων εταιρειών, που έχουν ξεκινήσει την ιστορία εδώ και περισσότερο από αιώνα, σε όλη την Ευρώπη, και που έχουν στην ιδιοκτησία τους ή διαχειρίζονται δάση είναι πάμπολλα, χωρίς να κατηγορούνται ποτέ για μη οικολογική συμπεριφορά.

Δε μπορώ δυστυχώς να μη σκεφτώ πόσο ικανοποιημένος θα ήμουν αν ζούσα στην Ελλάδα με κυβερνήσεις που ξέρουν να κάνουν το σωστό και δεν υπολογίζουν το πολιτικό κόστος…

Σιωπή!

Από σεβασμό, σιωπώ!

Από αυτοσεβασμό, σκέφτομαι και δρώ!

Κατεβαίνω σε λίγο στο κέντρο, για τη βουβή διαμαρτυρία των πολιτών απέναντι στην καταστροφή της χώρας, το αναποτελεσματικό κράτος, την αμέλεια όλων μας!

Βλέπω τη συγκέντρωση κυρίως ως δείγμα αυτοκριτικής όλων μας, είτε είμαστε στο καναπέ, είτε στον υπολογιστή, είτε στα κόμματα είτε στην κοινωνία! Δεν είμαι σίγουρος ότι έτσι θα το βλέπουν και οι υπόλοιποι, αλλά δεν πειράζει.

Πάω να βρώ σε λίγο τους φίλους από διάφορες ΜΚΟ, περιβαλλοντικές και κοινωνικές οργανώσεις, για να πάμε μαζί στο Σύνταγμα. Μετά θα συναντήσω εκεί πολλούς συμμάχους από τη Φιλελεύθερη Συμμαχία. Ελπίζω να δώ και πολλούς άλλους φίλους και γνωστούς. ¨οπως ελπίζω να μη θελήσει να καπελώσει κανείς την εκδήλωση, διότι ειλικρινά δε ξέρω ποια θα είναι ακριβώς η αντίδραση όλων μας στο καπέλωμα…

Στήριξη στους πυρόπληκτους

Πολλές εθελοντικές οργανώσεις έχουν ξεκινήσει ήδη, χωρίς φανφάρες και τυμπανοκρουσίες, το έργο της παροχής επιτόπου βοήθειας και υποστήριξης στις περιοχές που κάηκαν. Τα εύσημά μου περισσεύουν, το έργο τους μιλά στους ανθρώπους που υποφέρουν.

Δική μας δουλειά είναι να ενισχύσουμε όσο μπορούμε την κοινή πλέον προσπάθεια, τόσο της ανακούφισης και εξυπηρέτησης των συμπολιτών μας όσο και της πρόληψης καταστροφής σε άλλες περιοχές.

Για το πρώτο σημείο σας ενημερώνω ότι ο αριθμός του λογαριασμού «Ε.Δ. – Λογαριασμός Αρωγής Πυροπλήκτων» είναι 2341103053 (με ΙΒΑΝ GR9801000230000002341103053 και SWIFT/BIC: BNGRGRAA) και μπορεί ήδη να καταθέτει σε αυτόν οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο σε οποιαδήποτε τράπεζα λειτουργεί στη χώρα. Οι ιδιώτες μπορούν να αναφέρουν και τον ειδικότερο σκοπό, για τον οποίο επιθυμούν να διατεθούν τα χρήματα της κατάθεσής τους. Επίσης λειτουργεί στον τηλεφωνικό αριθμό 1555 γραμμή υποστήριξης των πυρόπληκτων.

Για την υλοποίηση και των δύο σημείων, οποιοσδήποτε πολίτης ενδιαφέρεται να προσφέρει έργο θα ήταν καλό να απευθυνθεί στις κοινωνικές οργανώσεις που προσφέρουν έργο πεδίου στις πυρόπληκτες περιοχές. Ήδη γνωρίζω ότι ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός, το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων και το Σώμα Ελληνικού Οδηγισμού δρουν στην περιοχή. Φυσικά οι ομάδες εθελοντών πυροσβεστών και δασοπυροσβεστών έχουν ίσως προτεραιότητα, λόγω της συνεχιζόμενης μάχης. Θυμηθείτε όμως όλοι ότι οι συγκεκριμένοι φορείς έχουν στελέχη και εθελοντές άρτια εκπαιδευμένους και με εξοπλισμό κατάλληλο για το έργο που αναλαμβάνουν, οπότε θα ήταν καλό να ακούτε τις συμβουλές τους, όσον αφορά το τι ακριβώς μπορείτε να κάνετε.

Μη ξεχνάτε: το κράτος απέδειξε τις δυνατότητες και τις αδυναμίες του. Ήρθε η ώρα των πολιτών, του καθενός από εμάς να αναλάβει τις ευθύνες του. Δεν έχουμε μόνο δικαιώματα σε αυτή τη χώρα, έχουμε και ευθύνη. Εκτός από τις εκλογές (όπου ο καθένας ελπίζω να ψηφίσει όπως του ορίζει η συνείδησή του), υπάρχει και η καθημερινή ανάληψη της ευθύνης. Υπάρχει όμως και η ανάληψη ευθύνης του πολίτη όταν ο συμπολίτης του έχει ανάγκη, διότι η πολιτεία δε μπορεί ή δεν αρκεί. Ας κάνουμε αυτό που πρέπει. Ο καθένας μας ξέρει τι είναι και πόσο μπορεί να προσφέρει…

ολοκαύτωμα…

Δεν υπάρχουν λόγια… Τι μπορώ να πω εγώ σε ένα blog που θα περιγράφει την κατάσταση που ζει η Ελλάδα τις τελευταίες ημέρες… Τι μπορώ να γράψω που να μπορεί να περιγράψει αυτό που νιώθω, ή αυτά που νιώθουν όλοι οι συμπολίτες μου… Η ελληνική γλώσσα είναι από τις πιο πλούσιες, αλλά και αυτή δε φτάνει… Τα συναισθήματα πνίγουν τις λέξεις, η πραγματικότητα υπερκαλύπτει τα συναισθήματα, η εικόνα σβήνει την πραγματικότητα… Χιλιάδες εικόνες, στις τηλεοράσεις και στο διαδίκτυο, χιλιάδες φωνές ανθρώπων στα ραδιόφωνα και στις εκπομπές, κείμενα στο διαδίκτυο, αλλά εγώ παραμένω βουβός… Δεν μπορώ, πραγματικά, ούτε να σκεφτώ νηφάλια, ούτε να δουλέψω, ούτε να διασκεδάσω, ούτε καν να κοιμηθώ ήσυχος… Πολλές φορές δυσκολεύομαι να αναπνεύσω και άλλες βουρκώνω με την παραμικρή αφορμή…

Δε μπορώ να καταλάβω πως καταφέραμε να καούμε, δε μπορώ να πιστέψω ότι είμαστε τόσο άχρηστοι, δε μπορώ να δεχθώ ότι είμαστε όλοι ένοχοι…

Ένα πραγματικό ολοκαύτωμα δίπλα μου, μέσα μου…

Μετά από τόσα χρόνια απόκτησε και η υπόλοιπη Ελλάδα, η κάθε της γωνιά, τη δική της ολόμαυρη ράχη. Μόνο που δεν υπάρχει η Δόξα για να περπατά μονάχη… Μόνο η Ντροπή…

Τηλεοπτικά debate με ερωτήσεις από bloggers

Οι φετινές εκλογές είναι οι πρώτες που επιτρέπουν ουσιαστικά την διαδραστική αμφίδρομη επικοινωνία μέσω του διαδικτύου. Η τεχνολογία ανοίγει νέους δρόμους που αυξάνουν την συμμετοχικότητα του πολίτη στις εκλογές.

Ένας από αυτούς τους δρόμους είναι η συνεργασία της εκπομπής της ΕΡΤ «Press» συνεργάζεται με το SYNC.GR που θα φέρει τους πολιτικούς καλεσμένους της πρόσωπο με πρόσωπο με τα ερωτήματα των bloggers.

Στην εκπομπή της 5η Σεπτεμβρίου 2007 θα υπάρχουν καλεσμένοι από όλα τα πολιτικά κόμματα, όπου θα απαντήσουν σε ερωτήματα που υπέβαλλαν με video μέσω της αντίστοιχης υπηρεσίας του sync.gr. Μπορείτε να γυρίσετε το δικό σας video με κάποιο ερώτημα που έχετε για συγκεκριμένο κόμμα, ή για όλα όσα συμμετέχουν στο πάνελ της εκπομπής.

Το video μπορείτε να το αποστείλετε στο Νίκο Δρανδάκη του SYNC (αν το έχετε έτοιμο αρκετά νωρίς) ή να το ανεβάσετε από την αντίστοιχη σελίδα του SYNC όταν ανακοινωθεί η διάθεση της υπηρεσίας.

Κάποιες βασικές οδηγίες για το βίντεο που θα τραβήξετε:

  • Να είστε αυθεντικοί – επιλέξτε να μιλήσετε με το δικό σας τρόπο, και το δικό σας μέσο (βιντεοκάμερα, web cam, κινητό, κλπ)
  • Να φανεί η οπτική σας – είναι ενδιαφέρον (αν και όχι απαραίτητο) να φανεί και το πως βλέπετε τα πράγματα σε σχέση με αυτό που ρωτάτε)
  • Επιλέξτε τον ερωτώμενο – Μπορείτε να κάνετε ερώτημα σε έναν ή σε όλους τους εκπροσώπους των κομμάτων
  • Να είστε σύντομοι – αυτό είναι εύκολο. Η τηλεόραση απαιτεί γρήγορους χρόνους, άρα πρέπει να διατυπώσετε το ερώτημά σας με «ζουμερό» τρόπο. Καλό είναι να μην ξεπεράσετε τα 30 δευτερόλεπτα, διαφορετικά μπορεί να βίντεό σας να ¨μονταριστεί» ή να μην εμφανιστεί καθόλου.
  • Σταθερά και δυνατά – προσπαθήστε να μην κινείτε την κάμερα, και να ακούγεται η φωνή σας καλά.
  • Δώστε τη βασική πληροφορία – για εσάς, και το μπλογκ σας. Δεν είναι όμως υποχρεωτικό.

Επειδή ο χρόνος της εκπομπής δεν είναι απεριόριστος, υπάρχει κίνδυνος να μείνουν αρκετά βίντεος εκτός, αν υπάρξουν πάρα πολλά ερωτήματα. Όσα βίντεο καταφτάσουν νωρίτερα έχουν προτεραιότητα για εμφάνιση στην εκπομπή.

H Φιλελεύθερη Συμμαχία είναι δημιούργημα του διαδικτύου και τα μέλη της και οι φίλοι της έχουν μια στενή και ουσιαστική σχέση μαζί του. Η ευκαιρία προβολής της μέσα από αυτήν την προσπάθεια είναι μεγάλη και γι’ αυτό η δημιουργία βίντεο με ερωτήσεις που θα απευθύνονται προς την Συμμαχία θα έδινε σημαντική ώθηση ώστε να μπορέσουμε να παραβρεθούμε και εμείς στο πάνελ και να μπορέσουμε να αναπτύξουμε τις θέσεις μας σε ένα κεντρικό ΜΜΕ μπροστά σε ένα μεγάλο τηλεοπτικό κοινό.

Η ίδια προσπάθεια που γίνεται μέσω ERT και SYNC γίνεται και μέσω της τηλεόρασης του ΣΚΑΙ και του YouTube. http://www.skai.gr/master_avod.php?id=57427 Και εκεί ερωτήσεις προς την ΦΣ θα διευκόλυνε την συμμετοχή μας.