ολοκαύτωμα…

Δεν υπάρχουν λόγια… Τι μπορώ να πω εγώ σε ένα blog που θα περιγράφει την κατάσταση που ζει η Ελλάδα τις τελευταίες ημέρες… Τι μπορώ να γράψω που να μπορεί να περιγράψει αυτό που νιώθω, ή αυτά που νιώθουν όλοι οι συμπολίτες μου… Η ελληνική γλώσσα είναι από τις πιο πλούσιες, αλλά και αυτή δε φτάνει… Τα συναισθήματα πνίγουν τις λέξεις, η πραγματικότητα υπερκαλύπτει τα συναισθήματα, η εικόνα σβήνει την πραγματικότητα… Χιλιάδες εικόνες, στις τηλεοράσεις και στο διαδίκτυο, χιλιάδες φωνές ανθρώπων στα ραδιόφωνα και στις εκπομπές, κείμενα στο διαδίκτυο, αλλά εγώ παραμένω βουβός… Δεν μπορώ, πραγματικά, ούτε να σκεφτώ νηφάλια, ούτε να δουλέψω, ούτε να διασκεδάσω, ούτε καν να κοιμηθώ ήσυχος… Πολλές φορές δυσκολεύομαι να αναπνεύσω και άλλες βουρκώνω με την παραμικρή αφορμή…

Δε μπορώ να καταλάβω πως καταφέραμε να καούμε, δε μπορώ να πιστέψω ότι είμαστε τόσο άχρηστοι, δε μπορώ να δεχθώ ότι είμαστε όλοι ένοχοι…

Ένα πραγματικό ολοκαύτωμα δίπλα μου, μέσα μου…

Μετά από τόσα χρόνια απόκτησε και η υπόλοιπη Ελλάδα, η κάθε της γωνιά, τη δική της ολόμαυρη ράχη. Μόνο που δεν υπάρχει η Δόξα για να περπατά μονάχη… Μόνο η Ντροπή…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s