Η ανεργία, η ανάπτυξη και η κυβέρνηση *

Ο Κώστας Καραμανλής και η κυβέρνησή του επαίρονται τις τελευταίες ημέρες για τα κατορθώματά τους στο θέμα της ανεργίας. Απόδειξη της βαρύτητας που δίνουν στην επικοινωνιακή προβολή της άποψής τους είναι ότι ο Πρωθυπουργός επισκέφθηκε το Κέντρο Προώθησης Απασχόλησης του ΟΑΕΔ στο Ίλιον ενώ προέβαλλαν και ειδικό διαφημιστικό σποτάκι στην τηλεόραση για να υποστηρίξουν ότι κάνουν επιτυχημένο έργο και μειώνουν την ανεργία. Δυστυχώς για τη Νέα Δημοκρατία, η πραγματικότητα είναι διαφορετική και οι πολίτες το γνωρίζουν γιατί το ζουν. Η Νέα Δημοκρατία, που αρέσκεται να ψεύδεται ότι είναι ένα φιλελεύθερο κόμμα, κατάφερε για πρώτη φορά στην Ελληνική Ιστορία να ξεπεράσει ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων το φράγμα του 1.000.000 ανθρώπων, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΕΣΥΕ για το 2006, ενώ ταυτοχρονα οι συνολικές νέες θέσεις εργασίας που δημιουργήθηκαν στον ιδιωτικό τομέα ήταν περίπου 1.600 για ολόκληρο το προηγούμενο έτος! Είναι επίσης γνωστή η κριτική που γίνεται στην κυβέρνηση για τα δεδομένα που επιλέγει να μετρήσει, καταγράφοντας την ανεργία, ώστε να ρίξει το συνολικό ποσοστό. Η κυβέρνηση είναι σαφές ότι επιλέγει τη μεγέθυνση του κράτους και τη δημιουργική στατιστική για να «καταφέρει» να υποστηρίξει επιτυχίες, σε αντίθεση με ότι έλεγε προεκλογικά και κατέγραφε στο πρόγραμμά της. Δυστυχώς και το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου ακολουθεί μια παρόμοια «κενή» πολιτική. Υπόσχεται τα πάντα, με αποκορύφωμα την πρόταση για «δυνατότητα απασχόλησης για 4 συνεχή έτη για νέους με πλήρη ασφάλιση και (κλιμακούμενη) καταβολή ασφαλιστικών εισφορών», παραλλαγή αντίστοιχης πρότασης που έκανε στις εκλογές του 2004.

Κανένα από τα κόμματα εξουσίας δε λέει στον ελληνικό λαό την αλήθεια: δε γίνεται ομελέτα χωρίς να σπάσουμε αυγά. Δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις, χωρίς μεγάλες αλλαγές. Για να αυξηθεί το ποσοστό απασχόλησης και να είναι αυτό βιώσιμο μακροπρόθεσμα, δε μπορεί να καταφεύγουμε στα προγράμματα stage και στα κοινοτικά κονδύλια. Οφείλουμε να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις ανάπτυξης της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Αυτό σημαίνει απλό φορολογικό σύστημα με μειωμένους συντελεστές, χωρίς επιδοτήσεις που προάγουν τη νόθευση του ανταγωνισμού, τον παρεοκρατικό καπιταλισμό και τις παρασιτικές ομάδες εξουσίας, διαφθοράς, ρουσφετιών και διευκολύνσεων. Για να γίνει εφικτή η μείωση των φόρων, οφείλουμε να μειώσουμε τη δραστηριότητα του κράτους, μόνο εκεί που είναι αναγκαίο και ωφέλιμο. Επιπλέον, οφείλουμε να δώσουμε τη δυνατότητα στους Έλληνες πολίτες να διαχειριστούν όπως νομίζουν καλύτερα το προϊόν του μόχθου τους. Κανείς δεν ξέρει καλύτερα από εμένα πόσα χρήματα χρειάζεται να δώσω για την ασφαλιστική και συνταξιοδοτική μου κάλυψη. Κανείς δε μπορεί να διαχειριστεί αυτά τα χρήματα, που κερδίζω από την εργασία μου, καλύτερα από εμένα. Σήμερα ο κάθε ασφαλισμένος πληρώνει ένα τεράστιο ποσοστό του μισθού του (περίπου 6000 ευρώ κατά ΜΟ περιλαμβανομένης της εργοδοτικής εισφοράς) χωρίς να λαμβάνει τις υπηρεσίες που αναλογούν σε αυτό το ποσό. Σκεφθείτε απλά τι υπηρεσίες υγείας, περίθαλψης, αποταμίευσης και επένδυσης θα απολάμβανε ο καθένας από εσάς αν είχε αυτά τα χρήματα διαθέσιμα. Σήμερα που το κράτος υποχρεωτικά τα διαχειρίζεται για λογαριασμό σας, ψάχνουμε να βρούμε που πήγαν οι μίζες από αυτή τη διαχείριση, ενώ πολλά ταμεία είναι στο όριο αδυναμίας πληρωμών.

Η πρόταση της Φιλελεύθερης Συμμαχίας, έχει σαν γνώμονα όχι τα συμφέροντα των παρασίτων αλλά τις ανάγκες των πολλών, αυτών που εργάζονται και συνεισφέρουν στην ανάπτυξη της χώρας, όπως επίσης και την εξασφάλιση ενός μίνιμουμ επιπέδου αξιοπρεπούς διαβίωσης σε όσους είχαν ατυχίες στη ζωή τους. Στην καρδιά της αναμόρφωσης του κοινωνικού συστήματος, προτείνουμε κάθε ενήλικος Έλληνας να λαμβάνει κάθε μήνα συγκεκριμένο ποσό που θα καθοριστεί ανάλογα με τις δυνατότητες του κράτους. Αυτό το ποσό εκπίπτει του συνολικού ποσού του φόρου επί του εισοδήματος (ουσιαστικά αυτό μεταφράζεται σε αφορολόγητο εισόδημα μέχρι ένα ορισμένο ύψος). Κάτω από ένα συγκεκριμένο επίπεδο εισοδήματος, αυτή η αρνητική διαφορά μετατρέπεται σε φορολογική επιταγή, καταβεβλημένη μηνιαίως (αρνητικός φόρος). Σε αντάλλαγμα αυτού του εγγυημένου για όλους εισοδήματος, προτείνουμε την κατάργηση όλων των επιδομάτων και των άλλων μηχανισμών αναδιανομής. Αυτό το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα περιλαμβάνεται επίσης στα προερχόμενα από συντάξεις εισοδήματα, μέσω κατανομής. Εφόσον υπάρχει το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, προτείνουμε την αύξηση της ευελιξίας στην αγορά εργασίας που αναζωογονήσει την ανάπτυξη και τον ανταγωνισμό και θα περιορίσει την ανεργία.

Οι λύσεις υπάρχουν και έχουν δοκιμαστεί επιτυχημένα. Οι πολίτες πρέπει να ξέρουν ότι ούτε η αριστερά, ούτε η δεξιά, ποσώς μάλλον ο «μεσαίος χώρος», μπορούν να προσφέρουν αυτές τις λύσεις, διότι είναι δέσμιοι των συμφερόντων και των παρασιτικών ομάδων που τους στηρίζουν και επιθυμούν τη διατήρηση των κεκτημένων. Η ανάπτυξη, η ευημερία και η ευτυχία όλων μας μπορεί να έρθει μόνο αν ο καθένας μας κοιτάξει μπροστά. Φιλελεύθερα μπροστά.

*Του Θοδωρή Καραουλάνη. Το άρθρο μου δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα το ΠΑΡΟΝ της Κυριακής στις 26/8/2007 και στο www.e-rooster.gr

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s