Η ανεργία, το κράτος, η ΓΣΕΕ και οι επιχειρήσεις

Το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ εξέδωσε την έκθεσή του για την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας. Το βασικό απόσπασμα που προβλήθηκε από τα τηλεοπτικά κανάλια αφορούσε τους μισθούς στον ιδιωτικό τομέα, οι οποίοι ανέρχονται σε λιγότερο του 60% του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Φυσικά ακολούθησαν διάφορες κραυγές για αύξηση μισθών, προσέγγιση με την Ευρωπαϊκή Ένωση κ.λπ. Κάποιοι συνέδεσαν τους χαμηλούς μισθούς με την υπανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας και, φυσικά, σχεδόν όλοι οι σχολιαστές ζήτησαν επέμβαση της Πολιτείας.

Ουδείς διερωτήθηκε πόσο σημαντικό οικονομικό βάρος είναι ένας εργαζόμενος για τον εργοδότη του. Με μισθούς, οι οποίοι σχεδόν διπλασιάζονται από τις ασφαλιστικές εισφορές, με ασφυκτικές ρυθμίσεις των εργασιακών σχέσεων και πολύ δύσκολη τη δυνατότητα απόλυσης, η ελληνική οικονομία προσφέρει μόνον αντικίνητρα στις προσλήψεις εργαζομένων σήμερα.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θέτει, ως μια από τις πρώτες προτεραιότητές της, την απαλλαγή των εργασιακών σχέσεων από κρατικές ρυθμίσεις, παρατηρώντας ότι η λήψη παρομοίων μέτρων σε πολλές χώρες της Ευρώπης και τις Η.Π.Α. οδηγεί σταθερά σε πολύ χαμηλή ανεργία και επιτρέπει μεγάλη κινητικότητα στην εργασία. Παρέχει στον εργαζόμενο τη δυνατότητα να διαπραγματευθεί ουσιαστικά με τον εργοδότη του, χωρίς να φοβάται δυσμενείς συνέπειες της τυχόν απόλυσής του, καθώς θα γνωρίζει ότι παράλληλα θα υπάρχουν πολλές εναλλακτικές θέσεις εργασίας γι’ αυτόν. Αποτέλεσμα, εκτός από τη μείωση της ανεργίας, θα είναι και η αύξηση των μισθών των εργαζομένων, καθώς οι εργοδότες θα πρέπει να δημιουργούν κίνητρα για την πρόσληψη των πιο ικανών από αυτούς.

Οι παρεμβάσεις εκ μέρους της Πολιτείας μέχρι σήμερα, δήθεν υπέρ των εργαζομένων, έχουν μειώσει σημαντικά τις επιλογές τους, έχουν οδηγήσει πολλούς από αυτούς στην ανεργία και δεν επιτρέπουν στους υπολοίπους να επιδιώκουν αμοιβή ανάλογη με την προσφορά τους.

Advertisements

2 thoughts on “Η ανεργία, το κράτος, η ΓΣΕΕ και οι επιχειρήσεις

  1. krifodiavazo to post sou
    sth doulia eno eidei exei perasei to oktaoromo edo kai 2 ores
    laissez-faire
    asta na pane ola mona tous diladi?
    distixos omos den dinei lisei auto sto provlima mou
    me to asfaliko pali tsimoudia
    tha douleboume lipon xoris na mas prostateeei kanenas
    kai tha epafiomaste stis «kales sxeseis pou tha
    diatiroume me tous ergodotes mas»

    h ergasia den einai oute atomiko oute prosopiko dikeoma
    alla kinoniko kai os tetio prepei na antimetopizete
    h fileleutherh symaxia kai h politikh ths oute kan san prosopiko den
    borei nat hn labei kai na antilifthei

  2. Αγαπητέ dasatis, μου λες για το πρόβλημά σου, αλλά δε μου λες ποιο είναι αυτό. Μου γράφεις ότι έχεις περάσει το 8ωρό σου αλλά δε μπορείς να φύγεις από τη δουλειά σου. Δε φταίει ο φιλελευθερισμός για αυτό, αλλά η κρατική πολιτική που υποστηρίζουν τα άλλα κόμματα. Πολιτική που δεν επιτρέπει την ελεύθερη διαπραγμάτευση και συμφωνία εργοδότη και εργαζόμενου, με αμοιβή για το πραγματικό έργο που παράγεις. Το βασικό στοιχείο της πρότασής μας είναι η ελευθερία στην επιλογή, τόσο του εργοδότη όσο και του εργαζόμενου.
    Για το ασφαλιστικό μας αδικείς. Εμείς είμαστε αυτοί που φωνάζουμε και προτείνουμε ένα πραγματικά διαφορετικό σύστημα, που θα δώσει λύση στο αδιέξοδο. Μόνο εμείς προτείνουμε ένα άλλο σύστημα, που το όριο ηλικίας και το ποσό της σύνταξης θα είναι δική σου επιλογή, επειδή οι εισφορές θα σου ανήκουν, και δεν θα εξαρτάται από κομματικούς εγκξάθετους, ούτε από τη βιωσιμότητα του συστήματος.
    Η προστασία που θέλεις δεν υπάρχει σήμερα. Ούτε μπορεί να υπάρξει με το πολυδαίδαλο σύστημα που εφαρμόζεται. Αν όμως υπάρξουν λίγες ρυθμίσεις, κοινές για όλες τις επιχειρήσεις και τους εργαζόμενους, τότε το κράτος θα αναλάβει την ευθύνη επιβλεψης που του αναλογεί (τον έλεγχο νομιμότητας) και οι υπάλληλοι θα βγουν στο δρόμο για να ελέγχουν, χωρίς δυνατότητες διαφθοράς, αν εφαρμόζεται ο – απλός – νόμος.
    Όσον αφορά τα δικαιώματα που θέτεις, σαφώς και εμείς αναγνωρίζουμε τα ατομικά δικαιώματα. Κανένα σύνολο δεν έχει περισσότερα δικαιώματα από τα δικαιώματα του κάθε ατόμου που το αποτελεί. Σε διαφορετική περίπτωση η κάθε είδους πλειοψηφία μπορεί να καταπιέζει τις μειοψηφίες, τις μειονότητες και τα άτομα που δε συμφωνούν μαζί της. Η εργασία είναι ατομικό δικαίωμα και εμείς προτείνουμε το κράτος να σε αφήνει ελεύθερο να το διαχειρίζεσαι όπως εσύ πιστεύεις καλύτερα, και όχι όπως νομίζουν κάποιοι κρατικοί μανδαρίνοι και κάποιοι συνδικαλιστές που φροντίζουν βασικά για τη διατήρηση των προσωπικών και συντεχνιακών συμφερόντων.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s