Ήρθε η ώρα του δικομματισμού;

Πριν απαντήσω στο ερώτημα του τίτλου, πρέπει να τονίσω ότι σίγουρα ήρθε η ώρα των πολιτών. Από σήμερα το βράδυ (στις 12:00 ακριβώς) τα κόμματα σταματούν υποχρεωτικά την προβολή των θέσεών τους και την προεκλογική τους εκστρατεία. Εκείνη την ώρα ξεκινά η περίσκεψη των πολιτών ώστε να αποφασίσουν, με ηρεμία την ύστατη στιγμή, για τις πολιτικές τους προτιμήσεις. Την Κυριακή λοιπόν είναι η ώρα των πολιτών!

Μιλάω, ακούω, κουβεντιάζω με τους γύρω μου και βλέπω ανθρώπους απογοητευμένους. Όχι όμως από την πολιτική γενικά, ευτυχώς! Απογοητευμένους από την πολιτική που ακολουθείται από τα 2 κόμματα εξουσίας τα τελευταία χρόνια. Από την ανακολουθία έργων και πράξεων. Από το φαρισαϊσμό και την υποκρισία. Από την ανικανότητα. Ο καθένας έχει διάφορα παραδείγματα που για εκείνον δείχνουν ότι τα 2 κόμματα εξουσίας έχουν πλέον φθαρεί τόσο πολύ και βρίσκονται σε τέτοια αναντιστοιχία με τις ανάγκες των πολιτών και της χώρας, που οδηγούνται μακριά τους, ψυχικά και ηθικά. Αυτό είναι το πρώτο βήμα και το βλέπω τόσο έντονο για πρώτη φορά. Μένει να δούμε αν αυτά τα συναισθήματα θα εκφραστούν με τη ψήφο των πολιτών. Αν ναι, τότε θα σημαίνει ότι ήρθε η ώρα να πέσει ο δικομματισμός. Αν όχι, θα πρέπει όλοι εμείς οι μικρότεροι να δούμε γιατί δεν πείσαμε ότι μπορούμε να είμαστε εναλλακτική λύση.

Και μια σημείωση: αν οι πολίτες δε δώσουν αυτοδυναμία δεν σημαίνει ότι θα έχουμε ακυβερνησία. Αυτά είναι λόγια του αέρα, που απλώς κινδυνολογούν. Ο λαός έχει αποφασίσει προ πολλού ότι δε δίνει απόλυτη πλειοψηφία του εκλογικού σώματος σε κανέναν. Οι κυβερνήσεις σχηματίζονται αυτοδύναμα λόγω εκλογικών νόμων και ορίου 3% για την είσοδο στη Βουλή. Αν με τον παρόντα εκλογικό νόμο, τον οποίο οι πολίτες υποτίθεται ότι γνωρίζουν, δεν υπάρξει αυτοδυναμία σημαίνει ότι οι πολίτες δεν έδωσαν εμπιστοσύνη σε κανένα κόμμα για να κυβερνήσει μόνο του. Αυτό δε σημαίνει ότι δε θέλουν κυβέρνηση. Σημαίνει ότι θέλουν τα συγκεκριμένα κόμματα και τους συγκεκριμένους βουλευτές να τους εκπροσωπήσουν. Τα κόμματα λοιπόν είναι υποχρεωμένα, στο πνεύμα και στο γράμμα του Συντάγματος, να συζητήσουν και να προσπαθήσουν να σχηματίσουν κυβέρνηση που θα έχει αρχικά τη δεδηλωμένη εμπιστοσύνη της Βουλής και ακολούθως την ανοχή της. Δε χρειάζεται όλοι να συμφωνούν σε όλα. Αρκούν οι συμφωνίες και οι συγκλίσεις σε επιμέρους. Και ας μην περνούν όλα τα νομοσχέδια. Δε θα βλάψει σε τίποτε τη χώρα αν η πλειοψηφία της Βουλής δεν εγκρίνει ένα νομοσχέδιο. Ίσα ίσα που θα υποχρεώσει τη κυβέρνηση να ακούσει τη φωνή των υπολοίπων, ώστε να αποκτήσει η πρότασή της πλειοψηφία. Αυτό είναι το νόημα άλλωστε του διαχωρισμού εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας, το οποίο έχουμε χάσει προ πολλού σε αυτή τη χώρα με τις μονοκομματικές πρωθυπουργοκεντρικές κυβερνήσεις.

Τυχόν συγκυβέρνηση 2 ή περισσοτέρων κομμάτων θα οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερη σύγκλιση πολιτικών των 2 σημερινών κομμάτων εξουσίας. Αυτό πιθανόν να οδηγήσει και σε διάσπασή τους μελλοντικά, με αναφορές στα πραγματικά πολιτικά ρεύματα που συγκροτούν τα 2 κόμματα εξουσίας. Αυτό όμως που σίγουρα θα συμβεί είναι η ενίσχυση των μικρότερων κομμάτων. Αν η θέληση των πολιτών είναι όντως αυτή, τότε η εξουσία θα είναι πολύ δύσκολο να αντισταθεί τόσο στην απλή αναλογική όσο και στο όριο του 3%. Αν έρθει αυτή η ώρα θα σημαίνει ότι οι πολίτες νίκησαν και η δημοκρατία μας μπορεί να γίνει πιο δυνατή, πιο αντιπροσωπευτική, πιο αναλογική. Βλέπετε σε όλες τις απειλές, κρύβονται και ευκαιρίες… Στο χέρι μας είναι…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s