περιβάλλον, κράτος, ΜΚΟ και φιλελευθερισμός στην Ελλάδα, part 1

Σε συνάφεια με προηγούμενο post μου για το περιβάλλον, θέλω να σας παραθέσω μια χθεσινή ανακοίνωση των 10 γνωστότερων και πολυπληθέστερων περιβαλλοντικών ΜΚΟ. Νομίζω ότι είναι ενδεικτική των απόψεων του περιβαλλοντικού κινήματος, όπως είναι σήμερα δομημένο στην Ελλάδα. Θα έκανα μια εκτίμηση ότι σε πολλά διαφωνούμε αλλά και σε πολλά συμφωνούμε. Το σίγουρο είναι ότι όπως είναι σήμερα το ελληνικό κράτος και οι πολιτικές που υπηρετούν τα 2 κόμματα εξουσίας, δεν υπάρχουν περιθώρια για ριζική βελτίωση του περιβάλλοντος και αύξησης της ανάπτυξης. Αν μελετήσουμε ενδελεχώς τις απόψεις των περιβαλλοντικών ΜΚΟ, το πρόγραμμα της Φιλελεύθερης Συμμαχίας και τις φιλελεύθερες προτάσεις σε άλλες χώρε, νομίζω ότι μπορούμε να οδηγηθούμε στο συμπέρασμα ότι χρειάζεται και μία φιλελεύθερη περιβαλλοντική ΜΚΟ για να εκφράσει έναν διαφορετικό δρόμο προς την προστασία και ανάπτυξη του περιβάλλοντος, όπως και στην αύξηση της ευημερίας μέσω της αειφόρου ανάπτυξης.

Κοινό δελτίο τύπου: Απογοητευτικές οι δηλώσεις Σουφλιά

Άμεση ανάγκη για ολοκληρωμένη πολιτική προστασίας του περιβάλλοντος

Απογοητευτικές, αν και αναμενόμενες, κρίνονται οι πρόσφατες δηλώσεις του Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ Γιώργου Σουφλιά από τις περιβαλλοντικές οργανώσεις Αρχέλων, Ελληνική Εταιρεία Προστασίας Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, Καλλιστώ, MOm, Οικολογική Εταιρία Ανακύκλωσης, Πανελλήνιο Δίκτυο Οικολογικών Οργανώσεων, Greenpeace και WWF Ελλάς.

Σύμφωνα με τις δέκα περιβαλλοντικές οργανώσεις, η τραγική περιβαλλοντική κρίση που εξακολουθεί να πλήττει τη χώρα μας, με αποκορύφωμα τις μεγα-πυρκαγιές του καλοκαιριού και το νέο κρούσμα μαζικού θανάτου πουλιών από πληθυσμιακή έκρηξη δύο ειδών κυανοβακτηρίων που αποτελειώνει τη ζωή στην Κορώνεια, έχει συντελέσει σε μια αυξημένη κοινωνική ευαισθητοποίηση και εγρήγορση για την προστασία του περιβάλλοντος. Έτσι, η δημιουργία ξεχωριστού Υπουργείου Περιβάλλοντος, η μη-αναθεώρηση του άρθρου 24 του Συντάγματος και η εφαρμογή ολοκληρωμένης και αποτελεσματικής πολιτικής προστασίας του φυσικού μας πλούτου και της ποιότητας ζωής αναδεικνύονται ως ξεκάθαρα αιτήματα της Ελληνικής κοινωνίας.

Σε αντίθεση όμως με αυτήν την αυξημένη κοινωνική ευαισθησία για το περιβάλλον και με νωπές ακόμα τις προεκλογικές εξαγγελίες για «δυναμική και εξωστρεφή ενεργειακή πολιτική, με έμφαση στην προστασία του περιβάλλοντος», η Κυβέρνηση επιμένει οπισθοδρομικά και ο Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ προκαλεί, δηλώνοντας πως ο συνδυασμός περιβάλλοντος και δημοσίων έργων κάτω από το ίδιο υπουργείο «είναι υπέρ του περιβάλλοντος»! Θέτει επίσης εκ νέου το θέμα της πολύκροτης συνταγματικής αναθεώρησης του άρθρου 24, προβάλλοντας ως λόγο την «ανάγκη» χρήσης αεροφωτογραφιών της δεκαετίας του ’60 και όχι του 1945 για τον ορισμό των δασών, παραβλέποντας πως τέτοια ρύθμιση δεν υπάρχει στο άρθρο 24.

Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις θεωρούν αποτυχημένη και εις βάρος του περιβάλλοντος τη μέχρι σήμερα παράδοξη και μοναδική στην ΕΕ συνύπαρξη του περιβαλλοντικού αντικειμένου με τα δημόσια έργα. Καλούν τον κ. Σουφλιά και προσωπικά τον Πρωθυπουργό να αναλάβουν επειγόντως τις απαραίτητες πρωτοβουλίες για τα εξής θέματα αρμοδιότητας ΥΠΕΧΩΔΕ:

1. Άμεση και χωρίς άλλες περιπλοκές ολοκλήρωση του Εθνικού Κτηματολογίου, κατά τρόπο που θα διασφαλίζει την προστασία του δημόσιου φυσικού πλούτου της χώρας.

2. Ορθή λειτουργία του δικτύου προστατευόμενων φυσικών περιοχών της χώρας, διαμόρφωση πλαισίου προστασίας των απειλούμενων και των ενδημικών ειδών χλωρίδας και πανίδας, δημιουργία εθνικού ταμείου για τη φύση και επαναλειτουργία με αναβαθμισμένο ρόλο της Εθνικής Επιτροπής «ΦΥΣΗ».

3. Ορθολογική και ολοκληρωμένη διαχείριση των υδάτινων πόρων και προστασία των ευαίσθητων υδάτινων οικοσυστημάτων από παρωχημένα και αναποτελεσματικά κατασκευαστικά έργα, όπως η εκτροπή του Αχελώου.

4. Δημιουργία κεντρικής υπηρεσίας κατεδάφισης αυθαιρέτων, και κατάργηση της εκτός σχεδίου δόμησης.

5. Απόσυρση του σχεδίου ΚΥΑ για το Ειδικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού για τον Τουρισμό και έναρξη ουσιαστικής δημόσιας διαβούλευσης για τη διαμόρφωση ενός νέου, σύγχρονου και περιβαλλοντικά βιώσιμου σχεδίου.

6. Επανακαθορισμό των κατευθύνσεων του σχεδίου Γενικού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού, ώστε να ανταποκρίνεται στις συνθήκες που διαμορφώθηκαν από τις καταστροφικές πυρκαγιές.

7. Προώθηση συγκεκριμένων μέτρων αντιμετώπισης της ατμοσφαιρικής ρύπανσης των πόλεων.

8. Μέτρα για την επιτάχυνση των ρυθμών ανακύκλωσης των συσκευασιών και την εναλλακτική διαχείριση των απορριμμάτων, ώστε να επιτευχθούν οι στόχοι που έχει θέσει η Ε.Ε.

9. Άμεση προώθηση συγκεκριμένων μέτρων εξοικονόμησης ενέργειας και ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και εναρμόνιση με τη σχετική Κοινοτική νομοθεσία. Η επίτευξη των διεθνών δεσμεύσεων της χώρας πρέπει να θεωρηθεί ως ο ελάχιστος επιθυμητός στόχος για την αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών.

10. Διαμόρφωση και θεσμοθέτηση Εθνικής Στρατηγικής για το Περιβάλλον, η οποία θα προκύψει από ευρεία και ανοιχτή κοινωνική διαβούλευση και θα περιέχει δεσμευτικούς στόχους για κάθε υπουργείο και τομεακή πολιτική.

Οι δέκα περιβαλλοντικές οργανώσεις τονίζουν πως θα σταθούν αρωγοί σε κάθε προσπάθεια ολοκληρωμένης και ουσιαστικής αντιμετώπισης των συσσωρευμένων περιβαλλοντικών προβλημάτων της χώρας. Ταυτόχρονα όμως, θα συνεχίσουν να παρακολουθούν την περιβαλλοντική πορεία της χώρας και να στηλιτεύουν κάθε πολιτική ολιγωρία ή οπισθοδρόμηση που αποβαίνει σε βάρος της προστασίας του περιβαλλοντικού κεκτημένου.

Αποτίμηση εκλογικού αποτελέσματος

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία αισθάνεται την ανάγκη να εκφράσει τις θερμότερες ευχαριστίες της στα μέλη, τους φίλους και τους απλούς ψηφοφόρους για την συμβολή τους στην εκλογική αναμέτρηση. Πραγματικά υπερέβησαν εαυτούς, κανένα ευχαριστώ δεν είναι αρκετό και η ευθύνη εκπροσώπησής τους είναι ακόμα βαρύτερη.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία δεν θεωρεί ότι το εκλογικό αποτέλεσμα αντιπροσωπεύει την απήχηση των φιλελεύθερων ιδεών στην ελληνική κοινωνία ή την κοινωνική δυναμική που φιλοδοξεί να εκφράσει τα χρόνια που έρχονται. Καταγράφει όμως την πολύ χαμηλή αναγνωρισιμότητά της στην κοινή γνώμη, τον περιορισμένο χρόνο προετοιμασίας, την ανεπαρκή οργάνωση και την καταφανή έλλειψη πόρων και μέσων πολιτικής προβολής.

Ταυτόχρονα όμως, η διαδικασία της συμμετοχής καταγράφει μια σειρά από κέρδη, σε επίπεδο οργάνωσης, γνωστοποίησης του εγχειρήματος και προσέλκυσης νέων μελών, κέρδη τα οποία η Φιλελεύθερη Συμμαχία οφείλει να κεφαλαιοποιήσει το συντομότερο δυνατό καθώς η επόμενη μέρα στο πολιτικό σκηνικό δεν προμηνύει τίποτα το θετικό.

Η στροφή προς τις φωνές του συντηρητισμού, της στασιμότητας, του λαϊκισμού, την ανέξοδης διαμαρτυρίας, είτε προς τα αριστερά είτε προς την ακροδεξιά, σε συνδυασμό με την ισχνή πλειοψηφία της κυβέρνησης, που ουσιαστικά την θέτει σε ομηρία, καθιστούν αναγκαία την ύπαρξη και την ενδυνάμωση της φωνής και των προτάσεων της Φιλελεύθερης Συμμαχίας.