Διακρίσεις στην εκπαίδευση

Διαβάζοντας αυτή τη συζήτηση στο πολύ καλό και γνωστό blog Greek University Reform Forum, σχετικά με τον εγγενή ρατσισμό στην εκπαιδευτική διαδικασία απέναντι στους Αθίγγανους, που έγραψε ο φίλος Σωτήρης Κούκιος, θυμήθηκα τόσο ένα προηγούμενο post μου (που αναφερόταν σε άρθρο του Δημήτρη Στέφωση) όσο και το επιστημονικό συνέδριο που ετοιμάζουμε στο Εθνικό Συμβούλιο Νεολαίας, στα πλαίσια της καμπάνιας «όλοι διαφορετικοί – όλοι ίσοι», με τίτλο «ΑΠΟΔΟΧΗ & ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ – ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΕΝΤΑΞΗΣ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΚΑΙ ΙΔΕΩΝ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ» στη Θεσσαλονίκη τον Δεκέμβρη (7-8/12/2007, με την υποστήριξη του ΑΠΘ). Περιηγηθείτε στους συνδέσμους που σας δίνω και θα ανακαλύψετε μια ελληνική πραγματικότητα που δεν βλέπει εύκολα τα φώτα της δημοσιότητας.

Οι διακρίσεις στην κοινωνίας μας είναι πολλές φορές εγγενείς και καθιερωμένες. Η κοινωνία των πολιτών και οι ενεργοί πολίτες δρουν, μιλούν και γράφουν για συγκεκριμένα παραδείγματα, για τρόπους υπέρβασης των διαχωρισμών, για τις συνέπειες των διακρίσεων. Όμως δυστυχώς δεν είναι αρκετό. Πρέπει όλοι μαζί να απαιτήσουμε πολιτικές που έχουν ως συνιστώσα την εξάλειψη των διακρίσεων στην καθημερινότητα, μην αφήνοντας πολιτικούς και γραφειοκράτες να ορίζουν κατά το δοκούν τα ατομικά δικαιώματα, την ισονομία, την ισότητα και την ισοπολιτεία.

Advertisements

One thought on “Διακρίσεις στην εκπαίδευση

  1. Σε ένα πολιτικό σκηνικό, που φοβάται να ανοιχθεί και να εξελιχθεί οι διακρίσεις είναι ένας τρόπος διατήρησης της επίπλαστης σταθερότητας.
    Οι διακρίσεις σαν μορφή συντήρησης, συνεργάζονται με την απολίτικη φιλοσοφία για την επίτευξη της χειραγώγησης.
    Το όλοι ίδιοι είναι οδηγεί στην απάθεια, οι διακρίσεις οδηγούν στον Οργουελικό εξωτερικό εχθρό και στο Μεγάλο Αδερφό.
    Τις αναζητάμε τις διακρίσεις και για να δείξουμε μια αυτάρεσκη, εγωπαθητική και εξουσιαστική ανωτερότητα.
    Ο ρατσισμός σε εθνολογική καθαρότητα, λαμβανει τη μορφή του απορρυπαντικού, ενάντια στα μιάσματα των άλλων.
    Η διάκριση σε οτιδήποτε χαρακτηρίζει την προσωπικότητα, ομαδοποιεί τους πολίτες και τους κατακερματίζει με σκοπό τον έλεγχό τους.
    Στη παιδεία η διάκριση ξεκινά με την καθαρότητα. Σχολεία Ελλήνων, Αθίγγανων, Μεταναστών. Δάσκαλοι αρνούνται να δώσουν τη γνώση σε «παιδιά ενός κατώτερου Θεού».
    Η τελική διάκριση είναι στο επίπεδο της ποιότητας της παρεχόμενης εκπαίδευσης. Το αποτέλεσμα είναι η νομή της εξουσίας. Οι «ηγέτες» είναι απόφοιτοι ιδιωτικών κολλεγίων, ξένων πανεπιστημίων που τους προσδίδουν την εικόνα της ελίτ.
    Οι διακρίσεις λοιπόν έχουν ως αρχή την εξουσία και τη διατήρησή της

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s