Για την υπόθεση Πλεύρη – Σωτηροπούλου – Γαβαλά

Δικαστής ή ελληνορθόδοξος ταλιμπάν;

Η απόφαση του δικαστή Δημητρίου Γαβαλά με την οποία ικανοποιεί το αίτημα του Κωνσταντίνου Πλεύρη και διατάσσει την προσωρινή απόσυρση από τις σχολικές βιβλιοθήκες του βιβλίου της Έρσης Σωτηροπούλου «Ζιγκ-Ζαγκ στις Νερατζιές», έως ότου εκδικασθεί η αγωγή του περί οριστικής απόσυρσης, δεν είναι απλώς απαράδεκτη ή προκλητική. Είναι δικαιοπολιτικά επαίσχυντη και αποτελεί στίγμα και όνειδος για την Ελληνική Δικαιοσύνη το γεγονός ότι εν ενεργεία λειτουργός της φτάνει στο σημείο, σε δικαστική απόφαση, να εγκωμιάζει ανιστόρητα τη γενναιότητα των Γερμανών Ναζί! (« (…) Σήμερα, διαστρέφονται και οι μεγαλύτερες ιστορικές αλήθειες και αποσιωπούνται πανθομολογούμενες πραγματικότητες, όπως επί παραδείγματι, μαθαίνουν τα παιδιά ότι τους Γερμανούς, οι οποίοι μόνοι τους, πολέμαγαν γενναία με όλο τον κόσμο, τους νίκησαν οι Αγγλοαμερικάνοι, οι οποίοι και στο άκουσμα της λέξεως “Γερμανοί” τρεπόντουσαν σε φυγή (…)», «αποσιωπούνται (…) τα εγκλήματα των “συμμάχων” κατά των Γερμανών»). Φτάνει στο σημείο να αμφισβητεί το πολίτευμα: « (…) οι “προοδευτικοί”, “μοντέρνοι” και “ψευτοκουλτουριάρηδες” μιλούν και γράφουν απαξιωτικά και περιφρονητικά για τους βασιλείς και την βασιλευομένη Δημοκρατία (…)». Και να κρίνει με βάση κριτήρια ελληνορθόδοξου ταλιμπάν: «Κάποτε οι περισσότεροι νέοι πήγαιναν στην Εκκλησία, για να πλησιάσουν την αλήθεια, η οποία δεν είναι ιδεολογία, ή οποιαδήποτε άλλη αντίληψη, αλλά αλήθεια, φως και ζωή είναι μόνον ο Κύριος Ημών Ιησούς ΧΡΙΣΤΟΣ (…)», «η παιδική λογοτεχνία αναφέρεται στις αγνές παιδικές ψυχές, που ο Θεάνθρωπος Χριστός τις ανέδειξε σε πρότυπο (…)».

Αυτή δεν είναι δικαστική απόφαση, καθώς δεν υπάρχει κανόνας που να μην παραβίασε χάριν των ακραίων ιδεοληψιών του, δεν είναι πλάνη αλλά χαστούκι κατά της Δικαιοσύνης, είναι κήρυγμα ταλιμπανικό, είναι ένα μανιφέστο της Ελλάδας Ελλήνων Χριστιανών, είναι από την αρχή έως το τέλος ένα αναχρονιστικό και αντιδραστικό παραλήρημα.

Ζητούμε εναντίον της απαράδεκτης την άσκηση αναίρεσης από τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου υπέρ του νόμου.

Ζητούμε όχι μόνο την ανάκληση της κατάπτυστης απόφασης, αλλά και την αποδοκιμασία της από την ηγεσία της Δικαιοσύνης.

Τέλος, ζητούμε τον πειθαρχικό έλεγχο του ανωτέρω δικαστή.

Advertisements

11 thoughts on “Για την υπόθεση Πλεύρη – Σωτηροπούλου – Γαβαλά

  1. Σύμφωνα με το συλλογισμό Γαβαλά, θα έπρεπε να λογοκρίνω το σχολιό σας για όλους τους ανωτέρω λόγους! Ευτυχώς για εσάς, δεν είμαι ο Γαβαλάς.
    Επιπλέον ευτυχώς ο συγκεκριμένος δικαστής δεν μπορεί να αποφασίσει για το διαδίκτυο…

  2. Παρτε τα αρχιδια μου κι απο μενα….
    Οχι γιατι συμφωνω με το Γαβαλα αλλα γιατι οι τα βιβλια σκουπιδια ηρωποιουνται αφου βαπτιστουν «προοδευτικα»
    Εχει δοντακι γερο η Ερση…κριμα σ’αυτους που δεν εχουν αλλα αξιζουν πραγματικα

  3. A και που σαι..ημιμαθη και βλακα φιογκε..Κοιτα να μη με λογοκρινεις γιατι θα σε πουνε οπισθοδρομικο…προσεχε σε βλεπουν

    Σκεφτομαι κι εγω να γραψω μια αηδια γεματη με ολα μου τα συμπλεγματα και τα απωθημενα, να βαλω τις πλατες μου να μου δωσουν κρατικο βραβειο και να περνιεμαι και μαγκας..
    Αφηστε μας πια μωρε! Εδω δεν εχετε διαβασει κλασσικη λογοτεχνια και μου θελετε και Ερση; Ποσο μηδενικα και δηθεν ειστε

  4. 1. Να προσέχετε που δίνετε τα αρχίδια σας φίλτατε. Ενίοτε οι προκλήσεις γίνονται αποδεκτές, και τότε τί θα κάνετε χωρίς…
    2. Και εσείς και όσοι σας διαβάσουν θα γίνουν πλουσιότεροι μόλις συγγράψετε την αηδία σας, οπότε αναμένουμε…
    3. Δεν με απασχολεί ποιο βιβλίο έχει πάρει κρατικό βραβείο. Άλλωστε αξιολογώ ως πολύ καλύτερα τα ιδιωτικά από τα κρατικά βραβεία, με καλύτερο αυτό που προκύπτει από τις πωλήσεις και την επιρροή…
    4. Αν έχει βύσμα η συγγραφέας, το πρόβλημα δεν είναι ότι το έχει άλλα ότι στη χ΄ρα μας χρειάζεσαι βύσμα για να επιτύχεις τους στόχους σου. Αυτό πρέπει να αλλάξουμε.
    5. Δεν υπάρχουν καλά και κακά βιβλία. Αυτό που για μένα είναι αδιάφορο, για κάποιον άλλον είναι θησαυρός. Όλοι όμως κερδίζουμε από την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών. και μακάρι να είχαμε σοβαρές βιβλιοθήκες στα σχολεία, όπου ε θα χρειαζόταν το κράτος να επιλέγει ποια βιβλία μπαίνουν και ποια όχι, αλλά θα το αποφάσιζαν οι παράγοντες του κάθε σχολείου…
    6. Το αρχικό κείμενο μιλά για τις ιδεοληψίες του δικαστή, που αναφέρονται στο σκεπτικό της απόφασης. Επί αυτών δεν έχετε κανένα σχόλιο; Τί σχέση έχουν με το βιβλίο; Τέτοια δικαιοσύνη θέλουμε;

  5. Το ποτηρι το βλεπεις μισο-γεματο, εγω μισο-αδειο…
    Αυτο που πρεπει να σε ανησυχει ειναι οτι επρεπε να θιχτει η Ερση για να «ξηλωσουν» το δικαστη..Μεχρι πριν ηταν καλος λειτουργος μεχρι που θιχτηκαν τα φιλαρακια του Υπουργου-Κοτζαμπαση..Αν σου αρεσει η Δημοκρατια τυπου Γιουσουρουμ παζααρ παω πασο…
    Αυτα που ειπε ο δικαστης εινα καποιες προσωπικες ιδεολογιες..η αποφασεις λαμβανονται με βαση τους νομικους κωδικες και την κοινη λογικη…
    Αν εισαι τοσο φιλελευθερος και ανοιχτο πνευμα τοτε γιατι τρελενεσαι με τα «παραμυθακια» του Γαβαλα και οχι με ενα βιβλιο της πλακας το οποιο μαλιστα χαιρει και πολιτικης ασυλιας οπως ειδες;
    Δεν ξερω πως το βλεπεις..εμενα αυτη η παρεμβατικοτητα με τρομαζει..κριμα να δηλωνεις και φιλελευθερος..εστω πολιτικα εισαι off side συν τοις αλλοις….

  6. Από όσα γνωρίζω για την υπόθεση, δεν υπήρξε κανένα ξήλωμα δικαστή. Ο Γαβαλάς συνταξιοδοτήθηκε ένα μήνα μετά την απόφαση. Αυτό που ως φιλελεύθερος υποστηρίζω είναι ότι η δικαιοσύνη πρέπει να είναι ανεξάρτητη, με εκλογή της ηγεσίας της από την ίδια, παράλληλα με τη διασφάλιση της δημοσιότητας των δικών και των αποφάσεων και τον περιορισμό των αδικημάτων λόγου και τύπου (για διευκόλυνση του ελέγχου της δικαιοσύνης από την κοινωνία, μεταξύ άλλων). Αυτό που επ’ ουδενί δεν δέχομαι, πιστός στον πλήρη διαχωρισμό των εξουσιών, είναι η θεώρηση του Υπουργού Δικαιοσύνης ως «ηγεσίας» και οι δυνατότητες επηρεασμού που έχει σήμερα.
    Οι προσωπικές απόψεις οποιουδήποτε είναι σεβαστές. Όταν οι απόψεις αυτές όμως αναφέρονται σε δικαστική απόφαση δεν είναι αποδεκτές, διότι η απόφαση οφείλει να μένει στα γεγονότα, να κρίνει τους νόμους και να τους ερμηνεύει. Επιπλέον, δρώντας ο δικαστής ως εντολέας μου (του λαού, σύμφωνα με το σύνταγμα) παρενέβη την εντολή του, καθώς δεν κρίνει με βάση την υπόθεση και το Νόμο, αλλά τις απόψεις του. Για αυτό ζητείται ο πειθαρχικός του έλεγχος από την ίδια την δικαιοσύνη και η αναίρεση της απόφασης από τη δικαιοσύνη και πάλι, όπως υπάρχει το δικαίωμα.
    Αν ο Γαβαλάς είχε γράψει τα ίδια πράγματα σε βιβλίο, θα υπερασπιζόμουν την ελεύθερη κυκλοφορία του, όπως ακριβώς τοποθετήθηκα και για τη δίκη Πλεύρη με τους Εβραίους.
    Εγώ την παρεμβατικότητα τη βλέπω ακριβώς στην προσπάθεια απομάκρυνσης του βιβλίου, όχι στον έλεγχο του δικαστή…

  7. Δεν ειναι τοσο απλο ως φαινεται…Αν καποιος δει την ουσια αυτης της υποθεσης δεν εχει να κανει με λογοκρισια βιβλιου αλλα με τη συμβολικοτητα που απτεται αμεσα του εκπαιδευτικου συστηματος. Οχι οτι τα ευτραπελα δεν ειναι πολλα στην ελληνικη παιδεια, αλλα το να υπαρχει ενα τετοιο βιβλιο επισημα στις σχολικες βιβλιοθηκες ξεπερναει κατα πολυ τα εσκαμμενα.
    Το βιβλιο αυτο δεν απευθυνεται σε παιδια.., δε χρειαζεται να κανω παραθεση χωριων, εχω διαβασει το βιβλιο και εχω αποψη, οπως και αποψη εχουν οσοι το εχουν διαβασει επισης και συμφωνουν μαζι μου…Δυστυχως για τους «θεματοφυλακες του προοδευτισμου» πολυς κοσμος και διαφορετικων αποχρωσεων συμφωνει πως το εν λογω βιβλιο δεν ταιριαζει σε μια σχολικη βιβλιοθηκη. Ακομα και ειδικοι στο θεμα, παιδαγωγοι στην ιδιοτητα συμφωνουν με αυτο.
    Αν θελουμε να παρακαμψουμε τους παιδαγωγικους κανονες και την βιβλιοθηκονομικη ταξη εστω τοτε θα συμφωνησω να υπαρχει αυτο το βιβλιο…Αλλα οχι μονον αυτο!
    Θα μπορουσαν καλλιστα να εχουν στις σχολικες βιβλιοθηκες και το Μεγα Ανατολικο του Ανδρεα Εμπειρικου…πως θα σας φαινοταν τοτε αυτο;

  8. Φίλτατε, έχετε κάτι παρανοήσει. Δεν υπάρχει στο αρχικό κείμενο κρίση επί του βιβλίου, ούτε υπήρχε περίπτωση να υπάρχει. Δεν είμαστε ούτε βιβλιοκριτικοί, ούτε αυτό είναι το πολιτικά ενδιαφέρον.
    Αυτό που έχει ενοχλήσει και κάνει την δικαστική απόφαση απαράδεκτη είναι το γεγονός ότι σε απόφαση ασφαλιστικών μέτρων (δηλαδή σε επείγουσα διαδικασία, χωρίς κρίση επί της ουσίας) παρατίθενται όλα αυτά τα φληναφήματα του δικαστή. Επιπλέον, επαναλαμβάνω, η κριτική είναι επί του περιεχομένου της απόφασης, που είναι μνημείο συντηρητισμού, που θυμίζει άλλες εποχές…
    Ούτε έχω διαβάσει το βιβλίο, ούτε ξέρω αν είναι ωφέλιμο παιδαγωγικά, ούτε ξέρω τη διαδικασία έγκρισης εισαγωγής βιβλίων σε σχολικές βιβλιοθήκες. Λέω όμως αυτό που θέλω να συμβαίνει. Θέλω οι παράγοντες της εκπαιδευτικής κοινότητας κάθε σχολείου να έχουν αποφασιστικό λόγο στα βιβλία που θα έχουν στη βιβλιοθήκη τους. Και το βασικότερο: θέλω οι δικαστές μου να μην πάσχουν από ιδεοληψίες. Δε μπορώ να βλέπω αυτό το συγκεκριμένο κήρυγμα σε αυτήν την υπόθεση!

  9. Δε μου αρεσει να μιλαω με λογια του αερα, αν υπαρχει φιλοτιμο ας μπει εδω ολο το κειμενο του Γαβαλα και να αφεθει στην κριση του καθενα μας το αν και κατα ποσο ειναι κηρυγμα και ιδεοληψιες…
    Κι επιτελους μη χρησιμοποιουμε τη λεξη λογοκρισια αυθαιρετα ειναι κατι πολυ συγκεκριμενο και οχι αφηρημενο. Με καθε παρομοια ευκαιρια βγαινει ο καθενας και μιλαει για λογοκρισια. Υπαρχουν ατομα που εχουν λογοκριθει και περιοριστει πραγματικα στο παρελθον! Λιγο σεβασμος σ’αυτα, ΟΧΙ στην παραφθορα της λεξης ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ και καταχρηστικη χρηση της στο κατα πως μας βολευει….
    Και για εφημεριδες τυπου «Ελευθεροτυπια» δειτε οσοι μπορειτε πως λογοκρινεται στην ΟΥΣΙΑ ο ιδιος ο Γαβαλας με την αποσπασματικη και σχεδον φασιστικη παραθεση των λεγομενων του σε αρθρο. Καποιοι πουλανε φυλλα/βιβλια/οικοπεδα/Ελλαδα στις πλατες μας! Ξυπνατε (πραγματικοι) φιλελευθεροι!!

  10. Ε όχι ρε φίλε να μας λες ότι » Δεν υπάρχουν καλά και κακά βιβλία.» Αυτή την «σοφία» σκεφτόσουν πολύ ώρα να μας την πεις. Δηλαδή τότε να βρούμε ένα τρόπο να «περάσουμε» το βιβλίο του Πλεύρη για τους Εβραίους να το διαβάζουν KAI αυτό τα παιδιά μας στις σχολικές βιβλιοθήκες. Ρε το Ζιγκ-ζαγκ το έχεις διαβάσει; άλλα βιβλία της Έρσης έχεις διαβάσει; δηλαδή το παιδί μου προτού μάθει το 1+1=2 θα πέσει με τα μούτρα στα ανώτερα μαθηματικά και πριν μάθουμε την αλφαβήτα θα διαβάσουμε Θουκιδίδη από το προτότυπο. Καλά το πρόβλημά σου είναι ο ξεμωραμένος ο δικαστής και όχι ότι το ελληνικό κράτος τελεί υπό μία ιδιότυπη ομηρία τως δήθεν αριστερών. έχουμε απαξιώσει δηλ. κάθε έννοια κοινής λογικής και του αυτονόητου; Πού πάμε; Να φτιάξουμε την χώρα μας θέλουμε όχι να την γκρεμίσουμε προτού καν σκεφτούμε τι θα χτίσουμε στην θέση της. Αμάν πιά !!! Δημοκρατία είναι αυτή ή η Φαυλοκρατία των ολίγων «βολεμένων»;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s