Υποκρισία βολεμένων δεινοσαύρων

Υποκρισία βολεμένων δεινοσαύρων

Είναι εξαιρετικά υποκριτικό να κατηγορούν επαγγελματίες της πολιτικής, της δημοσιογραφίας και άλλων – τυπικών ή άτυπων – εξουσιών νέους ανθρώπους ως άπειρους, όταν διεκδικούν δημόσια αξιώματα. Τελευταίο παράδειγμα αποτελεί η κριτική προς το πρόσωπο του Βασίλη Κικίλια, ενός νέου ανθρώπου 36 ετών που διεκδικεί το σοβαρό και υπεύθυνο αξίωμα του Περιφερειάρχη Αττικής. Πάμπολλα όμως είναι τα αντίστοιχα παραδείγματα σε ολόκληρη την Ελλάδα απέναντι σε νέους ανθρώπους που επιθυμούν να κατέλθουν υποψήφιοι ως δημοτικοί σύμβουλοι, για να πάρουν τις τύχες των πόλεων τους στα χέρια τους.

Κατ’ αρχήν, είναι υποκριτικό, διότι η εμπειρία που οι επικριτές επιθυμούν είναι αυτή που οδήγησε τη χώρα, την κοινωνία και την οικονομία σε κρίση και παρακμή. Από αυτήν λοιπόν την εμπειρία, οι νέοι άνθρωποι δεν επιθυμούμε περισσότερη!

Κατά δεύτερον είναι υποκριτικό να κατακρίνονται οι νέοι ως άπειροι, όταν το παρασιτικό σύστημα εξουσίας που διαφεντεύει την ελληνική πολιτική, κοινωνική και κομματική ζωή τα τελευταία 35 χρόνια χαρακτηρίζεται από την έλλειψη ευκαιριών προς τους νέους ανθρώπους. Πώς θα αποκτήσουν διοικητική και πολιτική εμπειρία οι νέοι άνθρωποι όταν οι κατεστημένες ομάδες συμφερόντων εμποδίζουν όχι μόνο την ανέλιξη αλλά ακόμη και την παροχή ίσων ευκαιριών;

Κατά τρίτον είναι υποκριτικό η πολιτεία να θεσμοθετεί το ηλικιακό όριο εκλογιμότητας στις αυτοδιοικητικές εκλογές στα 18 έτη, να συζητείται σε όλη την Ευρώπη (και να θεσμοθετείται σταδιακά) το δικαίωμα ψήφου στην ηλικία των 16 ετών και οι παρατρεχάμενοι των εξουσιών να επιχειρηματολογούν περί απειρίας των νέων ανθρώπων!

Κατά τέταρτον είναι υποκριτικό (ή – χειρότερα – εντελώς εκτός πραγματικότητας) να αγνοείται η θέληση της κοινωνίας και των νέων ανθρώπων για πλήρη, ει δυνατόν, ανανέωση του πολιτικού στελεχιακού δυναμικού της χώρας. Μα, αν οι νέοι δεν θητεύσουν στα όργανα της τοπικής αυτοδιοίκησης, πώς θα μπορέσουν να εκτελέσουν πολιτικό έργο και να πείσουν τους συμπολίτες τους; Μήπως οι υπηρέτες των συμφερόντων επιθυμούν την ανάδειξη στελεχών μόνο μέσα από το σύστημα της τηλεοπτικής δημοσιότητας;

Τέλος, είναι πλήρως υποκριτικό να κόπτονται όλοι ξαφνικά για την εμπειρία των νέων ανθρώπων ενόψει αυτοδιοικητικών εκλογών. Δεν έκαναν την ίδια κριτική όταν, καλώς αλλά ελάχιστοι, νέοι άνθρωποι εκλέγονται στα ανώτατα πολιτικά όργανα των κομμάτων, ούτε όταν κατεβαίνουν ως υποψήφιοι βουλευτές, ούτε όταν διορίζονται σε κρατικές ή άλλες θέσεις εξουσίας. Είναι πασιφανές ότι πρόκειται για ευκαιριακή, μικροπολιτική και συμφεροντολογική κριτική, η οποία όμως βλάπτει την προοπτική των νέων.

Νομίζω ότι κυρίως οι νέοι αλλά και το υπόλοιπο εκλογικό σώμα θα αντιληφθούν την ευκαιρία που τους δίνεται σε αυτές τις εκλογές. Ευκαιρία να ανανεώσουν με τον σταυρό τους το πολιτικό προσωπικό της χώρας. Ιδίως διότι η πληθώρα επιλογών που τους προσφέρεται τώρα δεν θα υπάρχει για πολύ καιρό, καθώς ο εκλογικός νόμος που ετοιμάζει η κυβέρνηση περιορίζει τις επιλογές των πολιτών. Ευκαιρία, να επιλέξουν νέους και άφθαρτους, να δοκιμάσουν και να αναδείξουν οι ίδιοι τους επιτυχημένους του μέλλοντος. Διότι από τους επιτυχημένους του παρελθόντος χορτάσαμε…

Το άρθρο μου δημοσιεύτηκε στη στήλη ΝΕΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ της εφημερίδας «το ΠΑΡΟΝ της Κυριακής» την Κυριακή 19092010

Advertisements

Ώρα για ουσία όχι για συμβολισμούς

Ώρα για ουσία, όχι για συμβολισμούς

Είναι ενθαρρυντικό που οι συμμετοχικές διαδικασίες αναπτύσσονται στις πολιτικές νεολαίες. Το δρόμο που χάραξαν κάποιοι ρομαντικοί πριν 15 χρόνια, βαδίζουν πλέον δυναμικά οι δύο μεγαλύτερες κομματικές νεολαίες. Με την εκλογή του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ και οργάνων την Νεολαίας ΠΑΣΟΚ από τη βάση, με ανοιχτές διαδικασίες, και την αντίστοιχη εκλογή Προέδρου της ΝΔ και τη σημερινή της ΟΝΝΕΔ, αυξάνεται η συμμετοχή των νέων στην πολιτική διαδικασία. Όμως το βήμα αυτό σήμερα δεν είναι πλέον αρκετό.

Επίσης είναι ενθαρρυντικό για τη νεολαία που λαμβάνονται από τις ελληνικές κυβερνήσεις κάποια επιμέρους μέτρα που βοηθούν τη νεολαία. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ για παράδειγμα καθιερώνει αφορολόγητο για νέους επιχειρηματίες κάτω των 35 ετών, ενώ ακούμε ότι προτείνει δικαίωμα εκλέγεσθαι από 18 ετών στο σχέδιο Καλλικράτης. Αντίστοιχα, για παράδειγμα, η κυβέρνηση της ΝΔ θεσμοθέτησε τα Τοπικά Συμβούλια Νέων. Όμως τα βήματα αυτά σήμερα δεν είναι πλέον αρκετά.

Οι νέοι σήμερα έχουν άμεσα και δυσεπίλυτα προβλήματα. Η ανεργία, η έλλειψη αυτονομίας, τα μικρά εισοδήματα, η εργασιακή ανασφάλεια, η έλλειψη προτύπων και η έλλειψη ποιότητας στην Παιδεία υποσκάπτουν το παρόν και το μέλλον μας. Οι νέοι παραμένουν ακόμη, 35 χρόνια μετά τη μεταπολίτευση, χωρίς ουσιαστικό λόγο σε όσα τους αφορούν.

Επιπλέον οι πολιτικοί της χώρας δεν ασχολούνται με τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις των πολιτικών τους. Αρνούνται πεισματικά να νομοθετήσουν για τα δικαιώματα των νέων και για μία εθνική, δεσμευτική, πολιτική για τη νέα γενιά. Αρνούνται να καθιερώσουν μελέτη επιπτώσεων των μέτρων και των νομοθετημάτων στους νέους και τις επερχόμενες γενιές. Αναγγέλλουν ότι προσπαθούν να λύσουν μεγάλα προβλήματα όπως το δημόσιο χρέος και το ασφαλιστικό, αλλά δεν λαμβάνουν ποτέ υπόψιν, σε όσα προτείνουν, αυτά που θα πληρώσουν οι σημερινοί 15άρηδες, 25άρηδες ή 35άρηδες σε 20, 30 ή 40 χρόνια.

Ήρθε η ώρα αυτή η εικόνα να αλλάξει. Ας δούμε την κρίση ως ευκαιρία, τουλάχιστον για αυτά που μπορούν να γίνουν άμεσα, χωρίς δημοσιονομικό κόστος αλλά με ευεργετικές επιπτώσεις. Ήρθε η ώρα των μεγάλων αλλαγών, διότι τώρα είναι η τελευταία ευκαιρία της χώρας αλλά και του πολιτικού συστήματος που ζήσαμε από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα. Τα κόμματα και η κυβέρνηση, στο πλαίσιο των αλλαγών που ευαγγελίζονται, οφείλουν να αναλάβουν όχι μόνο δεσμεύσεις αλλά και πρωτοβουλία νομοθέτησης ενός κοινωνικού συμβολαίου με τους νέους και τις επόμενες γενιές, μίας εθνικής πολιτικής για τη νεολαία, ενός εθνικού συμφώνου για τη νέα γενιά. Ειδάλλως φοβάμαι ότι, με κάποια τυχαία ή μη αναμενόμενη αφορμή, θα βρουν τους νέους μπροστά τους στην επόμενη στροφή. Και θα πέσουν πάλι από τα σύννεφα…

Το άρθρο μου δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα το ΠΑΡΟΝ της Κυριακής την Κυριακή 18042010

αποχώρησή μου από τη ΦιΣ

Με λύπη μου θα ήθελα να σας πληροφορήσω ότι αποχωρώ από τη Φιλελεύθερη Συμμαχία. Η τελευταία ανακοίνωση περί του ανασχηματισμού (η οποία για πρώτη φορά βγήκε εντός λίγων λεπτών από την ανακοίνωσή του) δε μου αφήνει περιθώρια να συνεχίσω να συμμετέχω στον κομματικό μας φορέα.

Ο λόγος είναι ότι οι συμπεριφορές που καταγγέλλονται στην τελευταία παράγραφο είναι συμπεριφορές που με εκφράζουν. Επειδή συμμετείχα στα συλλαλητήρια ως μέλος της συντονιστικής επιτροπής των σχολείων της Αθήνας και επειδή έχω τις γνωστές απόψεις περί Μακεδονικού δε μπορώ να συνεχίσω από τη στιγμή που η ΔΕ συνεχίζει να εκφράζεται με μη αποδεκτό τρόπο για ένα θέμα στο οποίο δεν έχουμε λάβει σε Συνέδριο πολιτική απόφαση που να την καλύπτει στις κορώνες της.

Επίσης είναι εξαιρετικά δύσκολο να παραμείνω απλώς αναγνώστης σε ειρωνικές αναφορές και καταγγελίες με τις οποίες διαφωνώ και οι οποίες αφορούν προσωπικό μου φίλο – άσχετα με τις πολιτικές διαφωνίες. Δε μου το επιτρέπει η προσωπική μου αξιοπρέπεια αλλά και η πολιτική μου ηθική, όταν δεν έχουμε προσωπικά επιτεθεί (και ορθά πράξαμε) σε άλλους υπουργούς της παρούσας κυβέρνησης που ακολούθησαν λανθασμένη πολιτική.

Για μια ακόμη φορά θα υπηρετήσω τις απόψεις και τις ιδέες μου εκτός κομματικών τειχών με συμμετοχή στην κοινωνία. Ελπίζω οι δρόμοι μας να συναντηθούν στο μέλλον με πιο αποδοτικούς πολιτικά όρους για την επίτευξη των ιδεών που συμμεριζόμαστε.

Εύχομαι καλή συνέχεια και επιτυχία σε όλους τους φίλους που συνεχίζουν στη ΦιΣ και το δύσκολή της δρόμο. Κέρδισα πολλά σε εμπειρίες από τη συμμετοχή μου αυτή και ελπίζω, για όσο καιρό μπόρεσα, να βοήθησα και εγώ ουσιαστικά.

τελευταίες ανακοινώσεις της ΦιΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ

6 Ιανουαρίου 2009

Η ανοχή στη βία φέρνει την κλιμάκωσή της

Ο κύκλος της βίας και της αυθαιρεσίας είχε ένα ακόμη θύμα: τον αστυνομικό Διαμαντή Μαντζούνη. Πρόκειται για βία που τρέφεται όχι μόνο από την ανοχή του συνόλου του πολιτικού συστήματος και μεγάλης μερίδας της κοινωνίας προς αυτήν, από τη δικαιολόγηση ακόμη και προφανών παρανομιών (ιδίως όταν επενδύονται το μανδύα του «αγώνα»), αλλά και από τον τεχνητό διαχωρισμό που κάνει μέρος του πολιτικού κόσμου ανάμεσα σ’ «εκείνους» και «εμάς», τα όργανα της τάξης και τους πολίτες, τους οποίους οι αστυνομικοί προστατεύουν. Η δολοφονική επίθεση εναντίον του Διαμαντή Μαντζούνη δύσκολα μπορεί να ειδωθεί ξεχωριστά από τα γεγονότα του Δεκεμβρίου.

Ευτυχώς η επίθεση αυτή δεν κατέληξε, από καθαρή τύχη, στο θάνατο του 21χρονου αστυνομικού. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία εκφράζει προς τον ίδιο και την οικογένειά του τη συμπαράστασή της, τη λύπη της για τον τραυματισμό του καθώς και τον αποτροπιασμό για την επίθεση που δέχθηκε ο ίδιος και οι συνάδελφοί του.

Στις ώρες αυτές, κατά τις οποίες από πολλές πλευρές ακούγονται έντονες φωνές για εκδίκηση ή τιμωρία, ατομική και συλλογική, εντός ή εκτός των θεσμικών πλαισίων, προέχει η ψυχραιμία και η υπευθυνότητα. Μόνο η ψύχραιμη και υπεύθυνη στάση των πολιτών και των αστυνομικών οργάνων μπορεί να σταματήσει τον κύκλο της βίας. Απαιτείται και μια ψύχραιμη αποτίμηση του ρόλου της αστυνομίας, των δυσχερειών και των κινδύνων που αντιμετωπίζουν όσοι υπηρετούν σ’ αυτήν κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, αλλά και της σημαντικής εξουσίας που διαθέτουν, καθώς και των καταχρήσεων, προς τις οποίες αυτή προδιαθέτει. Ο πολιτικός κόσμος και η κοινωνία των πολιτών οφείλουν να είναι σε διαρκή επαγρύπνηση για πιθανά φαινόμενα αστυνομικής αυθαιρεσίας (κορύφωση των οποίων υπήρξε ο φόνος του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου), αλλά και να σέβονται και να στηρίζουν την ορθή εκτέλεση των καθηκόντων των αστυνομικών οργάνων να αντιλαμβάνονται τις δυσχέρειες και τους κινδύνους που διατρέχουν και να αντιμετωπίζουν την αστυνομία όχι ως κάτι ξένο, όχι ως όργανο επιβολής ενός μη-δημοκρατικού καθεστώτος, αλλά ως ένα μέρος της ίδιας της κοινωνίας.

Τέλος, οφείλει ο πολιτικός κόσμος, στο σύνολό του, να απαρνηθεί με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο τη βία ως μέσο για την επίτευξη οποιουδήποτε πολιτικού στόχου στο πλαίσιο του σημερινού δημοκρατικού πολιτεύματος. Όσο η βία παραμένει ανεκτή – πολύ περισσότερο, όσο ρομαντικοποιείται σε οποιοδήποτε επίπεδο, τόσο η έντασή της θα κλιμακώνεται. Ο κύκλος της βίας θα σταματήσει μόνο με την απερίφραστη καταδίκη της από όλους.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ

Ο ανασχηματισμός του ακατανόητου.

7 Ιανουαρίου 2009

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωσή της δήλωσε ότι ο ανασχηματισμός που ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός συνιστά την τελευταία πράξη του νεοδημοκρατικού κυβερνητικού δράματος. Ουσία μηδέν.

Για τη Φιλελεύθερη Συμμαχία η αλλαγή απλώς στις καρέκλες των υπουργών χωρίς κάποια λογική πολιτική εξήγηση αποδεικνύει αφενός την ανικανότητα του Πρωθυπουργού να βρει λύση στα οικονομικά και πολιτικά του αδιέξοδα, αφετέρου το έλλειμμα της χώρας σε αξιόλογο πολιτικό προσωπικό.

Αν έπρεπε να γίνει ανασχηματισμός τούτο σημαίνει ότι κάποιοι, ή όλοι οι υπουργοί, δεν έκαναν καλά τη δουλειά τους. Αλλά τους αποτυχημένους υπουργούς δεν τους μεταθέτεις σε άλλο υπουργείο, τους στέλνεις το γρηγορότερο σπίτι τους.

Τέλος ιδιαίτερα αξιοσημείωτο είναι ότι εισέρχεται στην κυβέρνηση και ο …δημεγέρτης …μακεδονομάχος Σαμαράς, δηλαδή ένας από τους πλέον αποτυχημένους πολιτικά υπουργούς όλων των κυβερνήσεων της τελευταίας τριακονταετίας, ο οποίος ως Υπουργός “Συλλαλητηρίων” και Εξωτερικών της κυβέρνησης Μητσοτάκη κατόρθωσε και απαξίωσε όσο κανείς άλλος την εξωτερική πολιτική της χώρας στη διεθνή σκηνή.

Εν κατακλείδι, η “νέα” κυβέρνηση Καραμανλή στέλνει ένα μήνυμα ελπίδας …στους αντιπάλους της.

kathimerini.gr | Γιατί η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται;

επειδή η ιστορία απεχθάνεται το κενό ίσως να χρειάζονταν το σοκ και η κρίση αυτών των ημερών για να αρχίσουμε τουλάχιστον να συνειδητοποιούμε πως το μεταπολιτευτικό κράτος και το πολιτικό προσωπικό έχουν χρεοκοπήσει, από κάθε άποψη.

via kathimerini.gr | Γιατί η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται;.

Ο Αλέξης Παπαχελάς για τα βαθύτερα πολιτικά ζητούμενα μετά την κρίση…

Τα Εξάρχεια απλώνονται σε όλη τη χώρα « βλέμμα

το δημοκρατικό κράτος και το πολιτικό προσωπικό που το διοικεί εθελοτυφλούν, αλληθωρίζουν, ολιγωρούν, αδρανούν, ψεύδονται. Η πολιτική ελίτ σχεδιάζει μόνο βραχυπρόθεσμα και ενεργεί χωρίς καμία ιστορική προοπτική, και διαρκώς με ασθενέστερη αίσθηση του πραγματικού, με ελλιπή ή ανύπαρκτη γνώση της κοινωνίας. Το υπόδειγμα βίου που προσφέρουν είναι αλυσίδα σκανδάλων, φαυλότητας, διαφθοράς, ατιμωρησίας, ανικανότητας.

via Τα Εξάρχεια απλώνονται σε όλη τη χώρα « βλέμμα.

Διαβάστε μια πολύ καλή ανάλυση των αδιεξόδων. Μπορεί να γίνει η ανάλυση πηγή έμπνευσης για προτάσεις;

E-Lawyer: H Δημοκρατία δεν λειτουργεί χωρίς τους πολίτες

Ζούμε τις τελευταίες ημέρες του αντιπροσωπευτικού συστήματος, τουλάχιστον όπως επικράτησε μετά τις “πολιτειακές” επαναστάσεις, την αμερικανική, την γαλλική, την οκτωβριανή. Ο στενός πυρήνας του Κράτους αποδεικνύεται απολύτως γυμνός, αποψιλωμένος από κάθε έννοια εγγυητικής λειτουργίας, άχρηστος, επικίνδυνος και κούφιος. Κι αυτό, επειδή πιστέψαμε ότι οι ειδικοί εντεταλμένοι διαχειριστές αποκλειστικής απασχόλησης μπορούν να τα κάνουν όλα ερήμην των πολιτών.

Ας πάρουμε το ελληνικό πολιτειακό σύστημα…

via E-Lawyer: H Δημοκρατία δεν λειτουργεί χωρίς τους πολίτες.

Διαβάστε τη συνέχεια του πολύ καλού άρθρου του e-lawyer, με αφορμή
τα τελευταία γεγονότα που όμως δεν ασχολείται με αυτά αλλά θέτει τα ερωτήματα της επόμενης μέρας για τη δημοκρατία μας και το τρόπο λειτουργίας της.