Υποκρισία βολεμένων δεινοσαύρων

Υποκρισία βολεμένων δεινοσαύρων

Είναι εξαιρετικά υποκριτικό να κατηγορούν επαγγελματίες της πολιτικής, της δημοσιογραφίας και άλλων – τυπικών ή άτυπων – εξουσιών νέους ανθρώπους ως άπειρους, όταν διεκδικούν δημόσια αξιώματα. Τελευταίο παράδειγμα αποτελεί η κριτική προς το πρόσωπο του Βασίλη Κικίλια, ενός νέου ανθρώπου 36 ετών που διεκδικεί το σοβαρό και υπεύθυνο αξίωμα του Περιφερειάρχη Αττικής. Πάμπολλα όμως είναι τα αντίστοιχα παραδείγματα σε ολόκληρη την Ελλάδα απέναντι σε νέους ανθρώπους που επιθυμούν να κατέλθουν υποψήφιοι ως δημοτικοί σύμβουλοι, για να πάρουν τις τύχες των πόλεων τους στα χέρια τους.

Κατ’ αρχήν, είναι υποκριτικό, διότι η εμπειρία που οι επικριτές επιθυμούν είναι αυτή που οδήγησε τη χώρα, την κοινωνία και την οικονομία σε κρίση και παρακμή. Από αυτήν λοιπόν την εμπειρία, οι νέοι άνθρωποι δεν επιθυμούμε περισσότερη!

Κατά δεύτερον είναι υποκριτικό να κατακρίνονται οι νέοι ως άπειροι, όταν το παρασιτικό σύστημα εξουσίας που διαφεντεύει την ελληνική πολιτική, κοινωνική και κομματική ζωή τα τελευταία 35 χρόνια χαρακτηρίζεται από την έλλειψη ευκαιριών προς τους νέους ανθρώπους. Πώς θα αποκτήσουν διοικητική και πολιτική εμπειρία οι νέοι άνθρωποι όταν οι κατεστημένες ομάδες συμφερόντων εμποδίζουν όχι μόνο την ανέλιξη αλλά ακόμη και την παροχή ίσων ευκαιριών;

Κατά τρίτον είναι υποκριτικό η πολιτεία να θεσμοθετεί το ηλικιακό όριο εκλογιμότητας στις αυτοδιοικητικές εκλογές στα 18 έτη, να συζητείται σε όλη την Ευρώπη (και να θεσμοθετείται σταδιακά) το δικαίωμα ψήφου στην ηλικία των 16 ετών και οι παρατρεχάμενοι των εξουσιών να επιχειρηματολογούν περί απειρίας των νέων ανθρώπων!

Κατά τέταρτον είναι υποκριτικό (ή – χειρότερα – εντελώς εκτός πραγματικότητας) να αγνοείται η θέληση της κοινωνίας και των νέων ανθρώπων για πλήρη, ει δυνατόν, ανανέωση του πολιτικού στελεχιακού δυναμικού της χώρας. Μα, αν οι νέοι δεν θητεύσουν στα όργανα της τοπικής αυτοδιοίκησης, πώς θα μπορέσουν να εκτελέσουν πολιτικό έργο και να πείσουν τους συμπολίτες τους; Μήπως οι υπηρέτες των συμφερόντων επιθυμούν την ανάδειξη στελεχών μόνο μέσα από το σύστημα της τηλεοπτικής δημοσιότητας;

Τέλος, είναι πλήρως υποκριτικό να κόπτονται όλοι ξαφνικά για την εμπειρία των νέων ανθρώπων ενόψει αυτοδιοικητικών εκλογών. Δεν έκαναν την ίδια κριτική όταν, καλώς αλλά ελάχιστοι, νέοι άνθρωποι εκλέγονται στα ανώτατα πολιτικά όργανα των κομμάτων, ούτε όταν κατεβαίνουν ως υποψήφιοι βουλευτές, ούτε όταν διορίζονται σε κρατικές ή άλλες θέσεις εξουσίας. Είναι πασιφανές ότι πρόκειται για ευκαιριακή, μικροπολιτική και συμφεροντολογική κριτική, η οποία όμως βλάπτει την προοπτική των νέων.

Νομίζω ότι κυρίως οι νέοι αλλά και το υπόλοιπο εκλογικό σώμα θα αντιληφθούν την ευκαιρία που τους δίνεται σε αυτές τις εκλογές. Ευκαιρία να ανανεώσουν με τον σταυρό τους το πολιτικό προσωπικό της χώρας. Ιδίως διότι η πληθώρα επιλογών που τους προσφέρεται τώρα δεν θα υπάρχει για πολύ καιρό, καθώς ο εκλογικός νόμος που ετοιμάζει η κυβέρνηση περιορίζει τις επιλογές των πολιτών. Ευκαιρία, να επιλέξουν νέους και άφθαρτους, να δοκιμάσουν και να αναδείξουν οι ίδιοι τους επιτυχημένους του μέλλοντος. Διότι από τους επιτυχημένους του παρελθόντος χορτάσαμε…

Το άρθρο μου δημοσιεύτηκε στη στήλη ΝΕΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ της εφημερίδας «το ΠΑΡΟΝ της Κυριακής» την Κυριακή 19092010

Advertisements

Το εθνικό μας αδιέξοδο

ΣΚΑΪ : Το εθνικό μας αδιέξοδο.

Του Λαοκράτη Βάσση*

Οι τρεισήμισι δεκαετίες της Μεταπολίτευσης ήταν από πλευράς συνθηκών και αντικειμενικών δυνατοτήτων οι καλύτερες στην ιστορία της νεοελληνικής πολιτείας μας.
• Τριανταπέντε χρόνια ειρήνης
• Τριανταπέντε χρόνια ομαλού πολιτικού βίου
• Πακέτα επί πακέτων απ’ την Ευρωπαϊκή Ένωση…

Είχαμε τη μεγάλη ευκαιρία, σοφότεροι και απ’ τη χουντική δοκιμασία: Να θεμελιώσουμε σε σωστές βάσεις τη δημοκρατία μας. Να υπερβούμε με συνετά βήματα τις χρόνιες υστερήσεις μας. Να δημιουργήσουμε μια σύγχρονη πολιτεία και μια ισχυρή κοινωνία, έτσι ώστε να μπορούμε να αντέξουμε στα κακά γυρίσματα των καιρών.

Αντί γι’ αυτά, τα απολύτως λογικά και αναγκαία, τι κάναμε; Τα κάναμε… μούσκεμα και κατορθώσαμε, γιατί περί κατορθώματος πρόκειται, όχι απλώς να χαραμίσουμε αυτή τη μεγάλη ευκαιρία, αλλά και να είμαστε στα πρόθυρα μιας οδυνηρής χρεοκοπίας με υπαγωγή μας σε ταπεινωτική ευρωπαϊκή επιτήρηση. Τα καταφέραμε δηλαδή, να γίνουμε «προτεκτοράτο».

Αν και σε τέτοιες δύσκολες στιγμές προτάσσεται το πώς θα ξεκολλήσουμε απ’ τη λάσπη και όχι το γιατί βουλιάξαμε, θα πω δύο λόγια για τα βαθύτερα αίτια της κατάντιας μας, τα γενικότερα και τα ειδικότερα.

• Τα γενικότερα σχετίζονται με το ότι ως κοινωνία μπήκαμε απότομα σε καταναλωτική δίνη, χάνοντας πολύ γρήγορα και τα τελευταία αξιακά ψήγματα του παραδοσιακού μας προτύπου ζωής. Με μοιραία κατάληξη μια καλοπέραση… με δανεικά απ’ το μέλλον. Μια άφρονα δηλαδή καλοπέραση με ρευστοποίηση μερισμάτων απ’ τις μελλοντικές γενιές.

Που σημαίνει πως η κρίση που περνάμε είναι πάνω απ’ όλα πολιτιστική και μετά όλα τα άλλα. Οπότε, όσο κι αν παραξενεύει, και τα πολιτιστικά ελλείμματα είναι υπέρτερα, αν όχι και υπαίτια των πνιγηρών οικονομικών μας ελλειμμάτων.

• Τα ειδικότερα αίτια σχετίζονται με την παγιδευτική λειτουργία του πολιτικού μας συστήματος. Που αντί να αποτελέσει τη στέρεη βάση για τη σωστή πολιτική διεύθυνση της ελληνικής κοινωνίας, προσαρμόστηκε απολύτως στις καταναλωτικές της ροπές και μετατράπηκε σε πολιτικό μηχανισμό διαχείρισης του καταναλωτικού της κατήφορου.

Με την πολιτική να έχει μεταπέσει σε άγρια νομή της εξουσίας, τα δυο κόμματα εξουσίας, η Ν.Δ. και το Πα.Σο.Κ, ως κάτοχοι του πολιτικού συστήματος άλωσαν το κράτος και το δικομματοποιημένο κράτος άλωσε την ελληνική κοινωνία με αμοιβαίως διαβρωτικούς όρους, καθώς η πολιτική της ενοχής οδήγησε στην κοινωνία της συνενοχής και τανάπαλιν. Κι όλα αυτά υπό την άπληστη «υπερεξουσία» των διαπλεκομένων.

Εδώ προφανώς βρίσκεται και η βαθύτερη ρίζα της μεταπολιτευτικής μας κακοδαιμονίας, αναδεικνύοντας και την απροσμέτρητη ευθύνη των διαχειριστών της εξουσίας, που προσάραξαν το «σκάφος» σε ξέρες αφροσύνης, αν δεν το έριξαν…σε ακτές απορρώγες.

Ό,τι όμως έγινε, είναι προς καταισχύνη όλων μας. Προς καταισχύνη της πνευματικής μας ηγεσίας, που δεν ήταν τα μάτια και η συνείδηση της κοινωνίας μας. Προς καταισχύνη, πρωτίστως, της πολιτικής μας ηγεσίας, που διακυβέρνησε τον τόπο με εγκληματικό τρόπο όλα αυτά τα τόσο προνομιακά χρόνια. Προς καταισχύνη όμως και όλων μας, που «βολευτήκαμε, «ανεχτήκαμε» ή δεν αντιδράσαμε όπως και όσο έπρεπε για να μη φτάσουμε στο σημερινό μας χάλι.

Και τώρα; Τώρα πρέπει να βάλουμε όλοι πλάτη για να ξεκολλήσουμε… απ’ τον μεταπολιτευτικό βούρκο. Να αντιδράσουμε σωστά. Να αντιδράσουμε με σύμπνοια, με φιλότιμο, με υπευθυνότητα, αλλάζοντας από τώρα την εθνική μας ρότα, με πλήρη συνείδηση των αιτίων της τραγικής μας κατάστασης. Που σημαίνει πως πρέπει, μεταξύ πολλών άλλων, να «απελευθερώσουμε» την κοινωνία μας απ’ το κράτος, το κράτος απ’ την δικομματική κυριαρχία… και τον τόπο μας απ’ την άπληστη «υπερεξουσία» των διαπλεκομένων.

– Να αποφασίσουμε, έστω και μετά από κοντά διακόσια χρόνια ελεύθερου εθνικού βίου, να γίνουμε σοβαρή πολιτεία και σοβαρή κοινωνία. Αλίμονό μας αν δεν το πράξουμε.

* Ο κ. Βάσσης είναι φιλόλογος

«Πέντε κόμματα, μια πολιτική» και στο ζήτημα της Ολυμπιακής

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωσή της χαιρετίζει την ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής. Μια ιδιωτικοποίηση που επιβλήθηκε όχι από την οικονομική κατάρρευση της εταιρείας αλλά από σωρεία καταδικαστικών αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Οι παράνομες πρακτικές των Ελληνικών κυβερνήσεων είχαν σαν αποτέλεσμα έρευνες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής από τις αρχές της δεκαετίας του ΄90 και καταδικαστικές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου όπως την παλαιότερη C-415/03 και τη ποιο πρόσφατη C-419/06 που επιβεβαίωσαν παράνομες κρατικές ενισχύσεις προς την Ολυμπιακή από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας. Το ιστορικό της διασπάθισης του δημόσιου χρήματος εξιστορείται λεπτομερώς στο σχετικό δελτίο τύπου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Το ΠΑΣΟΚ, αντί να ποιήσει την νήσσα για το θέμα, βάλει κατά πάντων, και ιδίως κατά του κ. Χατζηδάκη. Στην ίδια γραμμή  και ο Συνασπισμός, το ΚΚΕ και ο ΛΑΟΣ καταγγέλλουν την ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής και όχι τις παρανομίες των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας που σύμφωνα με την ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είχε χορηγήσει παράνομες και μη συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά κρατικές ενισχύσεις ύψους 850 εκατομμυρίων ευρώ από το 2005 έως σήμερα. Αποκαλύπτεται έτσι ότι η παραβίαση του κοινοτικού δικαίου και η συγκάλυψη των παρανομιών έχουν διακομματική συναίνεση.

Ευτυχώς για τους φορολογούμενους πολίτες το πάρτι που είχαν στήσει όλα τα κόμματα σε βάρος τους, όσον αφορά την Ολυμπιακή, τελείωσε. Η βεβαιότητα αυτή πηγάζει από το γεγονός ότι τη διαδικασία ιδιωτικοποίησης θα επιβλέπει ανεξάρτητος επίτροπος παρακολούθησης, ο οποίος θα υποβάλλει στην Ευρωπαϊκή  Επιτροπή τακτικές εκθέσεις σχετικά με την πρόοδο της διαδικασίας ιδιωτικοποίησης.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία, μόνη και χωρίς εξαρτήσεις αναδεικνύει το αυτονόητο, δηλαδή ότι οι παράνομες κρατικές ενισχύσεις συνιστούσαν κατάργηση του ανταγωνισμού στις αερομεταφορές και απαράδεκτη σπατάλη των χρημάτων των φορολογουμένων πολιτών. Η διατήρηση του κρατικού μονοπωλίου στις αερομεταφορές είχε αρνητικές συνέπειες για την τσέπη του καταναλωτή, τον κρατικό προϋπολογισμό και τον τουρισμό της χώρας, ανέστειλε τις επενδύσεις ξένων αεροπορικών εταιρειών στην Ελλάδα και μετέθετε για το μέλλον τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας για τους νέους που πλήττονται από την ανεργία.

Οι διακομματικοί κλαυθμοί για την ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής αποδεικνύουν ότι όλα τα κόμματα, μηδενός εξαιρουμένου, εξυπηρετούσαν και εξυπηρετούν  λίγους προνομιούχους σε βάρος των συμφερόντων της πλειοψηφίας των πολιτών της χώρας.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία, είναι το μόνο πολιτικό κόμμα που χαιρετίζει την άμεση ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής στα πλαίσια μιας συνολικότερης απεμπλοκής του κράτους από κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα και την εξασφάλιση υγιούς ανταγωνισμού σε όλους τους τομείς της οικονομίας.

το σχόλιο της ΦΣ για την ομιλία Παπανδρέου στη ΔΕΘ

Σαφήνεια και καθαρές προτάσεις για τη λύση των προβλημάτων των πολιτών.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωσή της καταγγέλλει τις πολιτικές τοποθετήσεις του προέδρου του ΠΑΣΟΚ στη διεθνή έκθεση Θεσσαλονίκης ως ακραία δείγματα αριστερού λαϊκισμού και δημαγωγίας.

Στην ομιλία του αυτή ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ενώ ήταν ξεκάθαρος για τα φορολογικά μέτρα που θα πάρει, ήταν επιγραμματικός στο πως αντιλαμβάνεται τον εξορθολογισμό των δημόσιων δαπανών και δεν είπε λέξη για το τεράστιο και σπάταλο κράτος και τις παρασιτικές ομάδες που λεηλατούν το δημόσιο χρήμα. Στην ομιλία του ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν παρέλειψε να πλειοδοτήσει σε καταγγελίες κατά της διαφθοράς και της αλαζονείας της εξουσίας χειροκροτούμενος από αυτά ακριβώς τα στελέχη που προσωποποίησαν για μακρό χρονικό διάστημα τα αρνητικά αυτά φαινόμενα. Η ολίσθηση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ σε συνθηματολογία της δεκαετίας του 80 αποδεικνύει ότι το ΠΑΣΟΚ δεν αποτελεί εναλλακτική λύση στα προβλήματα που συσσώρευσαν στην ελληνική κοινωνία οι δικές του κυβερνήσεις και οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας.

Στη Θεσσαλονίκη ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ παρουσίασε το σχέδιό του “για την Ελλάδα του μέλλοντος” και υποσχέθηκε “πράσινη ανάπτυξη”. Αντί να παρουσιάσει σαφείς, τεκμηριωμένες και λεπτομερείς προτάσεις που θα επιλύουν τα καθημερινά προβλήματα των πολιτών απέδειξε, για άλλη μια φορά, ότι τα μεγαλεπήβολα σχέδια και οραματισμοί δεν αποτελούν παρά μεθόδους πολιτικής παραπλάνησης του εκλογικού σώματος. Μιας παραπλάνησης που μοναδικό στόχο έχει την άλωση του κράτους και την παραπέρα μεγέθυνσή του προς όφελος των γνωστών παρασιτικών ομάδων που το λεηλατούν επί δεκαετίες.

Η διαμάχη του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας για την υφαρπαγή της ψήφου των εκλογέων έχει αποϊδεολογικοποιήσει πλήρως αυτά τα δύο κόμματα και τα έχει κάνει τόσο πολυσυλλεκτικά που τελικά δεν φαίνεται να διαφέρουν σε τίποτα μεταξύ τους. Η εξέλιξη αυτή απογοητεύει όλο και περισσότερους πολίτες, οι οποίοι απωθούνται από τα κόμματα εξουσίας και, ελλείψει εναλλακτικής πολιτικής πρότασης, απομακρύνονται συνολικά από τις δημοκρατικές διαδικασίες.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι η διέξοδος από τη κρίση της πολιτικής δεν είναι η υπεκφυγή των κομμάτων από τη δύσκολη καθημερινότητα των πολιτών μέσω υποσχέσεων περί επίγειων παραδείσων. Αντίθετα, η πολιτική θα ξαναγίνει ελκυστική για τους πολίτες μόνο όταν τα κόμματα και οι πολιτικοί αποφασίσουν να αποσαφηνίσουν τις ιδεολογικές και πολιτικές ταυτότητές τους και να καταθέσουν ξεκάθαρα και λεπτομερή πολιτικά προγράμματα τα οποία θα θέσουν στη δημοκρατική κρίση των πολιτών.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία κατέθεσε, από την ίδρυσή της, λεπτομερές πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που η υλοποίησή τους δίνει στον κάθε πολίτη την ελευθερία να πραγματώσει τους προσωπικούς του σχεδιασμούς χωρίς εξωτερικούς καταναγκασμούς, περιορισμούς και κρατικές παρεμβάσεις. Για τη Φιλελεύθερη Συμμαχία, η φιλελεύθερη ιδεολογία αποτελεί το συνεκτικό ιστό των προτεινόμενων μεταρρυθμίσεων.

έξω οι αεριτζήδες και οι τυχοδιώκτες από την πολιτική!

Όσο μικρότερη η διαπλοκή κράτους και οικονομίας, τόσο λιγότερο θα έλκονται από την πολιτική αεριτζήδες και τυχοδιώκτες.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωσή της δηλώνει την συμπαράστασή της στους πολιτικούς και τους πολίτες που με πράξεις αντίστασης επιταχύνουν τη κατάρρευση του διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος της χώρας.

Οι απειλές, από την πλευρά του πρωθυπουργού, περί διαγραφών και πρόωρων εκλογών αποκαλύπτουν τη δεινή πολιτική θέση στην οποία βρίσκεται ο ίδιος λόγω των κρουσμάτων διαφθοράς στελεχών της κυβέρνησής του που αποκαλύπτονται πλέον σε καθημερινή βάση. Τα περισσότερα από αυτά τα κρούσματα αφορούν πολιτικά πρόσωπα που κατηγορούνται ότι πλουτίζουν μέσω των δημόσιων επιχειρήσεων και ταμείων που προΐστανται και της διαπλοκής των τελευταίων με πάσης φύσεως κρατικοδίαιτες ιδιωτικές εταιρείες.

Για τη Φιλελεύθερη Συμμαχία τα κρούσματα διαφθοράς θα συνεχίζονται όσο οι επιχειρηματικές δραστηριότητες του κράτους δεν μειώνονται, όσο δηλαδή η ενασχόληση με τη πολιτική θα δίνει δυνατότητες εύκολου πλουτισμού και θα εγγυάται ατιμωρησία. Είναι πλέον προφανές ότι όσο οι ΔΕΚΟ, τα ασφαλιστικά ταμεία, η περίθαλψη και η εκπαίδευση παραμένουν υπό κρατικό έλεγχο, τόσο η κατοχή των σχετικών πολιτικών θώκων θα δίνει ευκαιρίες πλουτισμού για τους πολιτικούς που θα τους κατέχουν. Το νεοπλουτίστικο ξεφάντωμα των τελευταίων δεκαετιών βασίστηκε στη κοινή παραδοχή ότι η ενασχόληση με την πολιτική, εξασφαλίζει επαγγελματική αποκατάσταση και προοπτική γρήγορου πλουτισμού, με φυσικό αποτέλεσμα να έλκονται από τη πολιτική, κυρίως, αδίστακτοι αεριτζήδες. Η σημερινή διαπίστωση ότι η χώρα έχει σοβαρότατο πρόβλημα πολιτικού προσωπικού και ότι η πολιτική περνά κρίση βρίσκουν, έτσι, την εξήγησή τους…

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι η απόσυρση του κράτους από κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα θα στερήσει τη δυνατότητα παράνομου πλουτισμού σε όσους πολιτικούς, όλων των κομμάτων, μπήκαν στη πολιτική για να ξεφύγουν από τη φτώχεια τους ή να ικανοποιήσουν την απληστία τους. Όταν οικονομία και κράτος αποσυνδεθούν τότε η πολιτική θα πάψει να δίνει δυνατότητες επικερδών δραστηριοτήτων στους κάθε λογής αεριτζήδες πολιτικούς και θα αρχίσει να ελκύει όσους επιθυμούν να ασχοληθούν με αυτήν για να εξυπηρετήσουν το δημόσιο συμφέρον.

Η υλοποίηση του προγράμματος της Φιλελεύθερης Συμμαχίας θα επαναπροσδιορίσει τον ρόλο των πολιτικών και της πολιτικής στην Ελλάδα, ώστε να αρχίσει να ελκύει μόνο αυτούς που θα γνωρίζουν από πριν ότι η ενασχόλησή τους με την πολιτική όχι μόνο δεν θα τους δίνει δυνατότητες παράνομου πλουτισμού αλλά, αντίθετα, θα τους εκθέτει στον κίνδυνο να αποχωρήσουν από αυτήν φτωχότεροι.

———————————–

Το πολιτικό σύστημα καταρρέει. Τι θα το διαδεχτεί;

κάθε νέος φόρος στερείται νομιμοποίησης

Όσο η λεηλασία του δημόσιου χρήματος συνεχίζεται κάθε νέος φόρος στερείται νομιμοποίησης.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωση της χαρακτηρίζει παραπλανητικές τις δικαιολογίες της κυβέρνησης για τα νέα φορολογικά μέτρα γιατί αποκρύπτουν ότι το κεντρικό πρόβλημα κάθε προϋπολογισμού αποτελούν οι συνεχώς αυξανόμενες σπατάλες του κράτους. Οι αριθμοί(*) είναι αμείλικτοι:

·         Τα έσοδα του προϋπολογισμού ανήλθαν σε € 22,95 δις στο πρώτο εξάμηνο του 2008 και ήταν αυξημένα μόνο κατά 4,3% σε σχέση με το 2007 δηλαδή σημαντικά χαμηλότερα από τις εκτιμήσεις του προϋπολογισμού του 2008 για αύξησή τους κατά 13,0%.

·         Οι καταναλωτικές δαπάνες του κράτους θα φθάσουν τα € 49,55 δις το 2008 και θα είναι αυξημένες κατά 10,5% σε σχέση με το 2007, δηλαδή σημαντικά χαμηλότερες από τις εκτιμήσεις του προϋπολογισμού του 2008 για αύξησή τους κατά 8,3%. Έτσι, οι δαπάνες αυτές του κράτους που ήταν € 28,3 δις το 2002 αυξήθηκαν μέσα σε έξι μόνο χρόνια κατά € 21,2 δις (ή κατά 75,1%) και ανήλθαν από 18% του ΑΕΠ το 2002, στο 20,2% του ΑΕΠ το 2008 (μέση ετήσια αύξηση στην 6ετία: 10,9% κατ΄ έτος).

·         Η έκρηξη αυτή των δαπανών του κράτους το 2008 οφείλεται α) στην αύξηση των αποδοχών των εργαζομένων και των συντάξεων του Δημοσίου κατά 8,6% β) στην αύξηση των επιχορηγήσεων για κάλυψη των ελλειμμάτων των ασφαλιστικών ταμείων κατά 19,4%, γ) στην αύξηση κατά 18,2% άλλων κρατικών δαπανών (ΟΤΑ α’ και β’ βαθμού, ΕΛΓΑ κλπ). Για τη κάλυψη αυτών των δαπανών εξανεμίστηκαν μέσα σε τρεις μήνες τα ταμειακά διαθέσιμα του κράτους (από 4,9 δισεκατομμύρια ευρώ τον Μάρτιο του 2008 μειώθηκαν σε 961 εκατομμύρια ευρώ τον Ιούνιο του 2008).

·         Οι αποτυχίες αυτές εκτέλεσης των προϋπολογισθέντων εσόδων και δαπανών συνεπάγονται διαμόρφωση του ελλείμματος της Γενικής Κυβέρνησης άνω του 2,5% του ΑΕΠ έναντι της εκτίμησης του προϋπολογισμού για το 2008 για έλλειμμα μόνο 1,6% του ΑΕΠ.

Αποδεικνύεται από τα παραπάνω ότι το κεντρικό πρόβλημα κάθε προϋπολογισμού αποτελούν οι σπατάλες του κράτους που έφτασαν τα 50 δις ευρώ το 2008 και αυξάνονται κατά 11% κάθε χρόνο. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι το μεγαλύτερο μέρος αυτής της σπατάλης αφορά χρήματα των φορολογούμενων πολιτών που καταλήγουν στις τσέπες των παρασιτικών ομάδων που λυμαίνονται τα ασφαλιστικά ταμεία, τα νοσοκομεία, τα δημόσια έργα, την εκπαίδευση… Για το ζήτημα αυτό η κυβέρνηση δεν λέει λέξη, ενώ ανακοινώνει θρασύτατα ότι εάν τα νέα φορολογικά μέτρα δεν αποδώσουν τότε θα ακολουθήσουν νέοι φόροι. Αποτελεί όμως έσχατο λαϊκισμό και η στάση της αντιπολίτευσης που ενώ κατακρίνει δριμύτατα τα φορολογικά μέτρα της κυβέρνησης διεκδικεί ταυτόχρονα περισσότερες κρατικές δαπάνες και αντιδρά λυσσαλέα όποτε θίγονται τα συμφέροντα των παρασιτικών ομάδων που λεηλατούν το χρήμα των φορολογουμένων.

Για τη Φιλελεύθερη Συμμαχία, όσο η λεηλασία των χρημάτων των φορολογουμένων συνεχίζεται, και μάλιστα αυξανόμενη, κάθε νέος φόρος στερείται νομιμοποίησης καθώς συντηρεί μια γενικευμένη κλεπτοκρατία. Αυτό είναι το μείζον πολιτικό πρόβλημα που καλείται να αντιμετωπίσει κάθε κυβέρνηση στο πεδίο της οικονομίας. Από τη στάση τους σε αυτό το ζήτημα κρίνονται καθημερινά τα πολιτικά κόμματα, οι πολιτικοί αλλά και οι πολίτες.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία έχει καταθέσει μέτρα, σύμφωνα με τα σχετικά διεθνή πρότυπα, που η εφαρμογή τους θα ορθολογικοποιήσει τις δημόσιες δαπάνες, θα προωθήσει τη διαφάνεια και θα εγγυηθεί την αποτελεσματική διαχείριση των χρημάτων των φορολογουμένων.

(*) Εβδομαδιαίο Δελτίο Alpha Bank – Διεύθυνση Οικονομικών Μελετών – 20 Αυγούστου 2008.

Είναι η ομολογία Τσουκάτου η αρχή του τέλους της μεταπολίτευσης;

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωση της υπενθυμίζει ότι αποτελεί το μόνο πολιτικό κόμμα που ήδη από τις 21 Δεκεμβρίου 2007 ανέδειξε το ζήτημα της χρηματοδότησης από την Siemens πολιτικών κομμάτων της Ελλάδας και κοινοποίησε με επιστολή της στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου τις πληροφορίες που διέθετε.

Όλα όσα ακολούθησαν, με αποκορύφωμα την ωμή δήλωση του κ. Τσουκάτου ότι δέχθηκε χρήματα από την Siemens για λογαριασμό του ΠΑΣΟΚ, επιβεβαίωσαν, για πρώτη φορά πέραν κάθε αμφισβήτησης, κάτι που οι περισσότεροι υποψιάζονταν. Επιβεβαίωσαν ότι, ο κρατικός έλεγχος του ΟΤΕ και όλων των άλλων ΔΕΚΟ, εξυπηρετεί αποκλειστικά την εξασφάλιση οικονομικών πόρων του πολιτικού συστήματος και την καλοζωία του προσωπικού του, και τίποτε άλλο. Με αυτή την έννοια, η δήλωση του κ. Τσουκάτου και όσα θα ακολουθήσουν ίσως σηματοδοτούν το τέλος της περιόδου της μεταπολίτευσης στη διάρκεια της οποίας το διακομματικό πολιτικό σύστημα γιγάντωσε το κράτος με γενναιόδωρα ανταλλάγματα από αυτό. Μιας περιόδου που ο κρατικός έλεγχος δημόσιων επιχειρήσεων, πανεπιστημίων, νοσοκομείων και ασφαλιστικών ταμείων αποτέλεσε τον ομφάλιο λώρο που παρείχε και συνεχίζει να παρέχει τα προς το ζειν σε κόμματα, πολιτικούς, συνδικαλιστές και κρατικοδίαιτες επιχειρήσεις.

Γίνονται πλέον κατανοητά, ακόμα και στους λιγότερο υποψιασμένους, τα πραγματικά κίνητρα όσων, με λυσσαλέες αντιδράσεις, τρομοκρατία, βανδαλισμούς και άλλες ακρότητες,  υπερασπίζονται τον «δημόσιο χαρακτήρα» των ΔΕΚΟ, της παιδείας, της υγείας, της ασφάλισης… Γίνεται κατανοητό γιατί η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ, του Συνασπισμού και των υπόλοιπων κομμάτων της Βουλής δίνουν, μαζί, μάχη ακόμα και στις Βρυξέλλες για να περισώσουν τον κρατικό έλεγχο των ΔΕΚΟ, επιβεβαιώνοντας ότι τα πέντε κόμματα της ελληνικής Βουλής δεν προωθούν παρά παραλλαγές μιας και μοναδικής πολιτικής, αυτής της αύξησης του κρατικού ελέγχου στην οικονομία και τη κοινωνία, προς ίδιον όφελος.

Στον αντίποδα όλων αυτών, η Φιλελεύθερη Συμμαχία αναδεικνύει το αυτονόητο, δηλαδή ότι ο κρατική προστασία των μονοπωλίων και η έλλειψη ανταγωνισμού στην οικονομία υποβαθμίζει περαιτέρω την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών και αποτελεί τον κύριο παράγοντα της ακρίβειας. Η διατήρηση του κρατικού ελέγχου των ΔΕΚΟ έχει πολλαπλές αρνητικές συνέπειες για την τσέπη του καταναλωτή και τον κρατικό προϋπολογισμό, αναστέλλει τις επενδύσεις στην Ελλάδα και μεταθέτει για το μέλλον τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας για τους νέους που πλήττονται από την ανεργία.

Για τη Φιλελεύθερη Συμμαχία είναι προφανές ότι το πολιτικό σύστημα της χώρας προστατεύει ανοικτά αυτούς που στέκονται εμπόδιο στην πρόοδό της και την ευημερία των πολιτών της. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θα είναι στο πλευρό όλων αυτών, επιχειρηματιών και εργαζομένων, που θα αποφασίσουν να συστρατευθούν πολιτικά για την αντιστροφή της νοσηρής αυτής κατάστασης.