για τη διπλή ανάπλαση

ΝΑΙ στην διπλή ανάπλαση Βοτανικού – Λ. Αλεξάνδρας, ΟΧΙ στον στείρο αρνητισμό και την διαιώνιση της υποβάθμισης

Η Περιφερειακή κίνηση Αθήνας της Φιλελεύθερης Συμμαχίας εκφράζει την αποδοκιμασία της στις συνεχιζόμενες αντιδράσεις στα σχέδια ανάπλασης του Βοτανικού. Ως γνωστόν η περιοχή του Βοτανικού, αποτελεί εδώ και 30 χρόνια μόνιμη εστία μόλυνσης και όχλησης, αφού επί χρόνια λειτουργούσαν ρυπογόνες βιομηχανίες, παράνομοι σκουπιδότοποι, και εταιρείες μεταφορών χωρίς άδεια λειτουργίας. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα μια περιοχή που απέχει λίγα λεπτά από την Ακρόπολη να είναι η πιο υποβαθμισμένη γειτονιά της Αθήνας. Επιπρόσθετα στον Βοτανικό υπάρχει μόνιμο κυκλοφοριακό πρόβλημα αφού καθημερινά διέρχονται χιλιάδες νταλίκες χωρίς να υπάρχουν οι ανάλογες υποδομές.

Επομένως, ακούγεται αστείο ότι η κίνηση πολιτών που στηρίζεται από τον ΣΥΡΙΖΑ προβάλει «οικολογικούς λόγους» για την μη ανάπλαση του Βοτανικού. Τονίζεται επίσης ότι στο σχέδιο της διπλής ανάπλασης του Βοτανικού, προβλέπεται η παράλληλη κατεδάφιση του παλαιού γηπέδου του Παναθηναϊκού στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας και τη δημιουργία ενός νέου χώρου πρασίνου στην περιοχή των Αμπελοκήπων. Πρέπει επίσης να επισημανθεί ότι μόλις 130 πολίτες έχουν προσφύγει κατά την ανάπλαση του Βοτανικού, όταν την ίδια στιγμή πάνω από 8000 μόνιμοι κάτοικοι του 7ου δημοτικού διαμερίσματος έχουν υπογράψει υπέρ της ανάπλασης.

Η Περιφερειακή κίνηση Αθήνας  καλεί την δημοτική παράταξη «Ανοιχτή Πόλη» της οποίας ηγείται ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κος Αλέξης Τσίπρας, να αφήσει τους λαϊκισμούς και να αναλάβουν τις ευθύνες της. Εξαιτίας των αντιδράσεων, 700 εργαζόμενοι του νέου εργοταξίου έχουν μείνει άνεργοι λίγες ημέρες πριν από τα Χριστούγεννα, την ίδια ώρα που στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ πλημμυρίζουν τα ΜΜΕ και μιλάνε δημοσίως για τον κίνδυνο της ανεργίας και τις αγωνίες των νέων για το μέλλον τους.

Τα έργα κατασκευής του νέου εμπορικού κέντρου καθώς και του γήπεδο του Παναθηναϊκού θα δώσουν νέα πνοή ανάπτυξης στον Βοτανικό. Θα διανοιχτούν νέοι δρόμοι και θα διαπλατυνθούν οι υπάρχοντες οι οποίοι σήμερα είναι εγκαταλελειμμένοι σε άθλια κατάσταση. Θα δημιουργηθούν 120 στρέμματα πρασίνου εκεί που σήμερα υπάρχει αυθαίρετη δόμηση, τσιμέντο και λάσπη. Θα δημιουργηθούν χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας τόσο κατά την περίοδο κατασκευής άλλα και με την μόνιμη λειτουργία των εν λόγω εγκαταστάσεων. Αναμένεται σημαντική εισροή ξένων επενδύσεων από εταιρείες που θα δραστηριοποιηθούν στο εμπορικό κέντρο, αύξηση της τουριστικής κίνησης από τους επισκέπτες του γηπέδου, καθώς και αυξημένα έσοδα του δήμο από τα δημοτικά τέλη των νέων επιχειρήσεων.

Η Περιφερειακή κίνηση Αθήνας της Φιλελεύθερης Συμμαχίας καταδικάζει τον στείρο αρνητισμό της «Ανοικτής Πόλης» και του ΣΥΡΙΖΑ που δεν αντιπροτείνει κανένα ρεαλιστικό και βιώσιμο σχέδιο για την αναβάθμιση της περιοχής, και που με βεβαιότητα οδηγεί στην διαιώνιση της σημερινής θλιβερής κατάστασης.

φιλελεύθερη Αθήνα
φιλελεύθερη συμμαχία
Περιφερειακή Κίνηση Αθήνας

18 Δεκεμβρίου 2008

παραβίαση της Κοινοτικής Νομοθεσίας για τα λύματα και τα στερεά απόβλητα

8 χρόνια χωρίς σωστή διαχείριση αστικών λυμάτων και στερεών αποβλήτων στην Αττική.

Το κράτος θέτει σε κίνδυνο την υγεία  και το περιβάλλον.

Η Περιφερειακή Πολιτική Κίνηση Αττικής της Φιλελεύθερης Συμμαχίας επισημαίνει την παραβίαση της Κοινοτικής Νομοθεσίας για τα λύματα και τα στερεά απόβλητα από την πλευρά του ελληνικού κράτους, σε δύο χαρακτηριστικές περιπτώσεις.
Στην πρώτη περίπτωση, μετά από προσφυγή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων είχε αποφανθεί το 2007 (υπόθεση C-440/06) ότι η Ελλάδα δεν είχε καλύψει όλες τις περιοχές με μονάδες επεξεργασίας λυμάτων  που να είναι εναρμονισμένες με την Ευρωπαϊκή νομοθεσία, όπως θα όφειλε από το 2000 (σχετική οδηγία  91/271/ ΕΟΚ). Ένα χρόνο μετά την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και 12 πόλεις άνω των 15.000 κατοίκων μεταξύ των οποίων το Μαρκόπουλο, η Αρτέμιδα, η Ραφήνα, το Κορωπί, η Νέα Μάκρη και τα Μέγαρα, δεν έχουν τις απαραίτητες εγκαταστάσεις με αποτέλεσμα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να κινεί διαδικασία επί παραβάσσει κατά της Ελλάδας η οποία, αν δεν συμμορφωθεί, είναι πιθανό να τιμωρηθεί με χρηματική ποινή.
Στη δεύτερη περίπτωση, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απευθύνει στην Ελλάδα τελική γραπτή προειδοποίηση σχετικά με την ακατάλληλη λειτουργία του νέου χώρου υγειονομικής ταφής αποβλήτων στη Φυλή της Δυτικής Αττικής, ο οποίος αποτελεί κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον. Λόγω των ελλείψεών του, οι αρμόδιες για την αδειοδότηση αρχές αρνήθηκαν να χορηγήσουν στο χώρο υγειονομικής ταφής την απαιτούμενη άδεια, οι εθνικές αρχές όμως εξακολουθούν να ανέχονται τη λειτουργία της. Η κατάσταση αυτή παραβιάζει πολλές διατάξεις της οδηγίας του 1999 περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων (Οδηγία 99/31/ΕΚ), η οποία θεσπίζει απαιτήσεις για την ασφαλή λειτουργία των χώρων υγειονομικής ταφής, καθώς και της οδηγίας-πλαισίου περί αποβλήτων (Οδηγία 2006/12/ΕΚ), η οποία θεσπίζει τους βασικούς κανόνες και τις κατευθυντήριες αρχές για την διαχείριση των αποβλήτων σε ολόκληρη την ΕΕ.
Η
Φιλελεύθερη Συμμαχία υποστηρίζει ότι η έμφαση του Κράτους στην ανεξαρτησία και στην αποτελεσματικότητα των ελεγκτικών μηχανισμών σε συνδυασμό με την συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα θα είναι πιο αποδοτική και θα φέρει πιο γρήγορα τα απαιτούμενα αποτελέσματα. Ζητούμε άμεσα:
*
Την πλήρη ενσωμάτωση και κυρίως την εφαρμογή της ευρωπαϊκής περιβαλλοντικής νομοθεσίας (με ελέγχους εφαρμογής από εξωτερικούς, ανεξάρτητους φορείς και τακτικούς απολογισμούς πεπραγμένων και επίτευξης στόχων)
*
Τη συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών και της αγοράς τόσο στη διαμόρφωση όσο και στον έλεγχο της εφαρμογής του κανονιστικού πλαισίου.
*
Την ελεύθερη πρόσβαση στις πληροφορίες που αφορούν το περιβάλλον και δυνατότητα επιλογής, παρέμβασης, προσφυγής των πολιτών

* Την ολοκληρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων και της ανακύκλωσης από  ιδιωτικούς φορείς.
* Την ενίσχυση της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης. Την ευαισθητοποίηση, δημιουργία οικολογικής συνείδησης αλλά και αίσθησης ατομικής ευθύνης, προώθηση της ενεργού συμμετοχής και του εθελοντισμού
* Την  ολοκλήρωση του χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού με αξιοποίηση δεδομένων, τεχνογνωσίας, ανθρώπων και εταιρειών της αγοράς
Τη στιγμή που το ελληνικό κράτος είτε αδιαφορεί για την καταστροφή του περιβάλλοντος είτε συνεργεί άμεσα στη καταστροφή του, το όραμα της Φιλελεύθερης Συμμαχίας είναι μια κοινωνία η οποία θα δίνει την προτεραιότητα στους πολίτες και στο δικαίωμά τους να ζουν χωρίς εξωτερικούς, αδικαιολόγητους άμεσους και έμμεσους περιορισμούς, όπως αυτοί που επιβάλλει ένα υποβαθμισμένο περιβάλλον.

νόμιμος ακτιβισμός για το περιβάλλον στην Αγγλία

Το βρήκα στο φίλο Σωτήρη και σας παρακαλώ να διαβάσετε:

Cleared: Jury decides that threat of global warming justifies breaking the law – Climate Change, Environment – The Independent.

Είναι σίγουρα μια απόφαση σταθμός – τουλάχιστον στην Αγγλία. Η απόφαση προβλέπει την αθώωση ακτιβιστών της Greenpeace που προκάλεσαν οικονομική ζημία σε εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας με λιθάνθρακα, με βάση άρθρο του βρεταννικού ποινικού κώδικα περί «δίκαιης εξαίρεσης» σε περίπτωση άδικης πράξης. Δέχεται το δικαστήριο δηλαδή ότι οι ακτιβιστές παρανόμησαν αλλά η πράξη τους ήταν δικαίως εξαιρετέα από τιμωρία διότι προστάτευαν ανώτερο αγαθό ή προφύλασσαν από μεγαλύτερη ζημία.

Αντίστοιχο άρθρο έχουμε και στον Ελληνικό Ποινικό Κώδικα (κατάσταση ανάγκης που αποκλείει το άδικο – άρθρο 25).

Συνήθως μέχρι σήμερα οι νομικοί χειρισμοί ακτιβιστών – κυρίως αριστερών – στηριζόταν στο δικαίωμα άμυνας (άρθρο 22), ενώ – κατά την άποψή μου παράλογη – επίκληση του δικαιώματος στην άμυνα έχει γίνει και από τρομοκράτες.

Η απόφαση αυτή του Βρεττανικού δικαστηρίου δείχενι ένα δρόμο που μπορούν να ακολουθήσουν ακτιβιστές. Στη συγκεκριμένη περίπτωση για το περιβάλλον, αλλά δε μπορώ να μη σκεφθώ και αντίστοιχους χειρισμούς σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων κα. Βέβαια για να βγει τέτοια απόφαση στην Ελλάδα απαιτούνται δυνατοί συνήγοροι και προοδευτικοί δικαστές, αλλά η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία…

αλήθειες και ψέματα για τον φιλελευθερισμό

Φιλελευθερισμός: αλήθειες και ψέματα.

του Εμμανουήλ Μανωλεδάκη

αντιπροέδρου της Φιλελεύθερης Συμμαχίας

(δημοσιεύθηκε στον Ελεύθερο Τύπο, μπορείτε να το σχολιάσετε στο e-rooster.gr)

Η αφορμή για να γραφτεί αυτό το άρθρο δόθηκε από την εμφάνιση στον Ελεύθερο Τύπο της 16ης Ιουλίου 2008 του άρθρου του κ. Μελετόπουλου με τίτλο «Οικονομικός φιλελευθερισμός και κοινωνικό κράτος» το οποίο στη συνέχεια αναδημοσιεύθηκε και στον δικτυακό τόπο της «Προοδευτικής πολιτικής».

Το άρθρο αυτό ξεκινά με τη σωστή διαπίστωση ότι, «όπως όλες οι ιδεολογικού χαρακτήρα συζητήσεις στη χώρα μας, έτσι και η συζήτηση περί του βέλτιστου οικονομικού συστήματος χαρακτηρίζεται από υπερβολές, αγκυλώσεις, στερεότυπα και διαστρέβλωση των εννοιών.» Δυστυχώς όμως η συνέχεια του άρθρου επιβεβαιώνει τον κανόνα αυτό και ο συγγραφέας του υποκύπτει στις υπερβολές, τις αγκυλώσεις, τα στερεότυπα και τη διαστρέβλωση των εννοιών που ο ίδιος θέλησε να αποφύγει. Υποκύπτει δηλαδή στα στερεότυπα που κυριάρχησαν τις τελευταίες δεκαετίες και που θέλουν τον φιλελευθερισμό και τους Έλληνες εκπροσώπους του να διακατέχονται από (α) αδιαφορία για το εθνικό συμφέρον (β) εξιδανίκευση της αγοράς ως ενός τέλεια αυτορρυθμιζόμενου συστήματος και (γ) μία ολοκληρωτική απόρριψη της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Κατά τη γνώμη του υπογράφοντος είναι αντιδεοντολογικό και απαράδεκτο να αποδίδονται διαστρεβλωμένες –και κάποιες φορές αντεστραμμένες στο αντίθετό τους- οι θέσεις που κατά καιρούς διατύπωσαν οι Έλληνες φιλελεύθεροι για να «αποδειχθούν» εύκολα στη συνέχεια οι διαβολικές τους επιδιώξεις. Όμως η δαιμονοποίηση αυτή δεν προάγει τον διάλογο, ακυρώνει αναγκαίες πολιτικές συγκλίσεις και συνεργασίες που έχει ανάγκη ο τόπος και δεν βοηθά στην ανανέωση του πολιτικού σκηνικού.

Φιλελευθερισμός και εθνικό συμφέρον

Για τους φιλελεύθερους το κράτος-έθνος αποτελεί αναχρονισμό στο βαθμό που δεν αναγνωρίζει τον διαφορετικό εθνικό αυτοπροσδιορισμό κάποιων πολιτών του, που επιβάλλει περιορισμούς προς όφελος μιας θρησκείας ή γλώσσας, που ορθώνει κάθε είδους προστατευτικά τείχη για να μην αλωθούν τα εθνικά μονοπώλια από «ξένους», που καλλιεργεί συγκεκριμένους εθνικούς μύθους… Αυτό το κράτος-έθνος που βασιζόταν στην ιδεοληψία της φυλετικής, θρησκευτικής και γλωσσικής ομοιογένειας και καθαρότητας ευθύνεται για τις εθνοκαθάρσεις του 20ού αιώνα, με ποιο πρόσφατο παράδειγμα αυτό της Γιουγκοσλαβίας. Για αυτόν τον τύπου εθνικού-κράτους οι Έλληνες φιλελεύθεροι, πράγματι, αισθάνονται αποστροφή. Αυτή η αποστροφή για τον συγκριμένο τύπο κράτους-έθνους ερμηνεύεται από τους διαστρεβλωτές του φιλελευθερισμού σαν αδιαφορία των Ελλήνων φιλελευθέρων για το εθνικό συμφέρον. Είναι όμως έτσι, ή έτσι βολεύει τους πολέμιούς του;

Για τους φιλελεύθερους συλλογικές έννοιες όπως το «Έθνος» δεν δικαιολογούν δικαιώματα περισσότερα και πέραν αυτών που έχει το κάθε μέλος του συγκεκριμένου «Έθνους» ξεχωριστά. Η προσέγγιση αυτή μπορεί να αποτελέσει τη βάση για ένα νέο εθνισμό, που τοποθετείται στον αντίποδα του εθνικισμού, και που αποτελεί το μόνο πλαίσιο που εγγυάται την πλήρη εφαρμογή των ατομικών δικαιωμάτων στις σύγχρονες πολυεθνικές, πολυφυλετικές κοινωνίες. Ο νέος εθνισμός αποτελεί και τη μόνη ρεαλιστική λύση στην αλλαγή της πληθυσμιακής συγκρότησης των κοινωνιών δίνοντας στους κάθε λογής εθνικά αυτοπροσδιοριζόμενους πολίτες να αντιλαμβάνονται την ένταξή τους στο «Έθνος» όχι σε κάποια κοινή καταγωγή, θρησκεία, ράτσα ή παράδοση, αλλά σαν συμπερίληψή τους σε ένα σύστημα κανόνων που προστατεύει τα ατομικά τους δικαιώματα και ελευθερίες. Δείγμα αυτού του νέου εθνισμού αποτελούν δυτικά κράτη-«Έθνη» όπως οι ΗΠΑ, ο Καναδάς και η Αυστραλία στα οποία η «εθνική» συνείδηση παραπέμπει σε ένα κοινό αίσθημα αποδοχής συγκεκριμένων αξιών και κανόνων που υπαγορεύει το Σύνταγμα και οι νόμοι και που προστατεύουν το δικαίωμα του κάθε ένα να αισθάνεται πχ. Ελληνοαμερικάνος και να παρελαύνει, ενώπιον επισήμων του ελληνικού κράτους, κραδαίνοντας ελληνικές σημαίες στην 5η λεωφόρο της Νέας Υόρκης την 25η Μαρτίου κάθε χρόνου.

Αυτού του τύπου το εθνικό συμφέρον υπερασπίστηκαν στους παγκόσμιους πολέμους που συμμετείχαν, για παράδειγμα, οι αμερικανοί στρατιώτες δηλαδή από κοινού Έλληνες, Ινδιάνοι, Αφροαμερικάνοι, Ιρλανδοί, Ισπανόφωνοι, Ιταλοί και άλλοι που πέραν της κοινής στρατιωτικής στολής που φορούσαν ήξεραν ότι πολεμούσαν κατά ενός ολοκληρωτισμού που αν επικρατούσε θα τους καταργούσε, μεταξύ άλλων, το δικαίωμα να αυτοπροσδιορίζονται ελεύθερα όπως επιθυμούν, να τηρούν ελεύθερα τις παραδόσεις τους και να ευημερούν στα πλαίσια ενός συστήματος που δίνει αδιάκριτα σε όλους ίσες ευκαιρίες και εγγυάται την ισότητα απέναντι στον Νόμο. Αυτή είναι για τους φιλελεύθερους η σύγχρονη έννοια του εθνικού συμφέροντος και για αυτό το εθνικό συμφέρον προτείνουν συγκεκριμένα μέτρα περιφρούρησής του.

Το εθνικό συμφέρον, για τους φιλελεύθερους, εμπεριέχει την προάσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας μέσω αποτελεσματικής αμυντικής θωράκισής της δεδομένου ότι η προάσπιση τής εδαφικής ακεραιότητας τής χώρας αποτελεί ταυτόχρονα προάσπιση των ατομικών ιδιοκτησιών και του γεωγραφικού χώρου στον οποίο έχουν εφαρμογή τα δικαιώματα και οι ελευθερίες των πολιτών της. Οι Έλληνες φιλελεύθεροι προτείνουν σύγχρονο και αποτελεσματικό στρατό για την προστασία της χώρας από πιθανούς εξωτερικούς εχθρούς που θα επιδίωκαν την βίαιη προσάρτηση εδαφών της χώρας, σε αντίθεση με όσους αποδεικνύουν μια παρωχημένη και επικίνδυνη για την ασφάλεια της χώρας προσκόλληση σε αμυντικές δομές που εξυπηρετούν πόλεμο χαρακωμάτων του πρώτου παγκοσμίου πολέμου και όχι σύγχρονες αμυντικές ανάγκες. Για τον λόγο αυτό οι Έλληνες φιλελεύθεροι προτείνουν την κατάργηση της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας, και τη σταδιακή μετατροπή του στρατού σε επαγγελματικό, αντιλαμβανόμενοι –μόνοι στην Ελλάδα- ότι μόνο υψηλού επιπέδου επαγγελματίες μπορούν να αντιμετωπίσουν με επιτυχία τη τεχνολογική πολυπλοκότητα των σύγχρονων οπλικών συστημάτων με τα οποία διεξάγονται οι σύγχρονοι πόλεμοι.

Οι Έλληνες φιλελεύθεροι θεωρούν ότι το εθνικό συμφέρον δεν περιορίζεται μόνο στην προάσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας, αλλά συμπεριλαμβάνει, προϋποθέτει και εξυπηρετείται από την ύπαρξη μιας ισχυρής οικονομίας, κοινωνικής συνοχής, ενός εμπεδωμένου κράτους δικαίου και την συμμετοχή της χώρας στους δυτικούς θεσμούς (Ευρωπαϊκή Ένωση, Συμβούλιο της Ευρώπης, ΝΑΤΟ).

Οι κατηγορίες περί των «αδιάφορων για το εθνικό συμφέρον» φιλελευθέρων παραγνωρίζουν ότι στις φιλελεύθερες ιδέες και τους φορείς τους οφείλει το νεοελληνικό κράτος την ύπαρξη του και τα φιλελεύθερα συντάγματα των πρώτων εθνοσυνελεύσεων. Οι κατηγορίες αυτές όταν απευθύνονται στους σημερινούς έλληνες φιλελεύθερους κρύβουν το μείζον πρόβλημα του καιρού μας, δηλαδή την επιδείνωση όλων των παραγόντων που συνιστούν το εθνικό συμφέρον εξαιτίας καταστροφικών πολιτικών των κυβερνήσεων των τελευταίων τριάντα ετών. Οι κατηγορίες κατά των φιλελεύθερων ως «αδιάφορων για το εθνικό συμφέρον» συσκοτίζουν τον ρόλο αυτών που αποδεδειγμένα έβλαψαν το εθνικό συμφέρον, επικαλούμενοι συνήθως την εξυπηρέτηση του, και οι οποίοι ευθύνονται για τη διάλυση της οικονομίας, τη μετατροπή της κοινωνίας σε αρένα διαμάχης παρασιτικών ομάδων, την αντικατάσταση της ισχύος του νόμου από το «δίκιο» του ισχυροτέρου και την υποβάθμιση του ρόλου της χώρας σε, απομακρυσμένη από τη Δύση, βαλκανική επαρχία. Σε αυτόν τον κατήφορο της Ελλάδας, οι φιλελεύθεροι, παλιοί και νέοι, ήταν οι μόνοι που με συνέπεια αντέδρασαν και συνεχίζουν να αντιδρούν, πληρώνοντας βαρύτατο πολιτικό κόστος.

Φιλελευθερισμός και παντοκρατορία της αγοράς

Για τους φιλελευθέρους –και όχι τους πολέμιούς τους- φιλελευθερισμός και παντοκρατορία της αγοράς (laissezfaire) δεν συμπίπτουν. Ο Χάγιεκ (The constitution of liberty, σελ. 381) σε σχετική του αναφορά επισημαίνει:

«Με άλλες λέξεις ενώ το laissezfaire θεωρεί ότι η αγορά είναι ένας τέλειος θεσμός (με τον ίδιο τρόπο που ο κομμουνισμός θεωρεί ότι το κράτος είναι ένας τέλειος θεσμός), ο φιλελευθερισμός θεωρεί ότι τέλειοι θεσμοί δεν υπάρχουν. Αποτυχίες της αγοράς (συγκεκριμένες και γνωστές) υπάρχουν και δικαιολογούν την κρατική παρέμβαση. Όμως η παρέμβαση αυτή θα πρέπει να είναι η ελάχιστα αναγκαία όχι μόνο ποσοτικά αλλά και ποιοτικά.»

Σχεδόν 200 χρόνια νωρίτερα ο Adam Smith είχε ήδη επισημάνει στον «Πλούτο των Εθνών» ότι «Επιχειρηματίες του ίδιου κλάδου σπανίως συναντώνται, ακόμα και για διασκέδαση, αλλά όταν το κάνουν, πάντοτε η συζήτηση καταλήγει σε μια συνωμοσία κατά του κοινού ή σε ένα σχέδιο αύξησης των τιμών».

H Φιλελεύθερη Συμμαχία στο πρόγραμμα της όχι μόνο αναγνωρίζει τις ατέλειες της αγοράς αλλά είναι και ο μόνος πολιτικός φορέας που προτείνει συγκεκριμένα μέτρα για την αντιμετώπισή τους. Για παράδειγμα, προτείνει τη Συνταγματική κατοχύρωση της ενίσχυσης του ανταγωνισμού και της λειτουργίας της ελεύθερης αγοράς και προτείνει μέτρα που αναβαθμίζουν την κρατική εποπτεία σε θέματα ανταγωνισμού, με αναβάθμιση και διεύρυνση της εποπτείας της Επιτροπής Ανταγωνισμού, της ΕΕΤΤ και της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας για την εξασφάλιση υγιούς ανταγωνισμού στην οικονομία, τις τηλεπικοινωνίες και την ενέργεια.

Για τη Φιλελεύθερη Συμμαχία οι ατέλειες της αγοράς συνήθως συνιστούν παραβίαση νόμων, τη τήρηση των οποίων το σημερινό αδυνατεί να επιβλέψει το ελληνικό κράτος και να εκδικάσει η ελληνική δικαιοσύνη. Βασικό πρόβλημα αποτελεί η πολυνομία που δημιουργεί ένα ασαφές κανονιστικό πλαίσιο που εμποδίζει τη δράση των ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους και το οποίο επιτρέπει στους παρανομούντες να κερδίζουν τις υποθέσεις, μέσω προσφυγών σε μια ανεπαρκή και εξαρτημένη από την εκτελεστική εξουσία δικαιοσύνη. H Φιλελεύθερη Συμμαχία είναι, και στο τομέα αυτό, ο μόνος πολιτικός φορέας που προτείνει μέτρα τα οποία αναβαθμίζουν τη δυνατότητα της εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας ώστε να εκπληρώσουν αποτελεσματικά τον ρόλο τους, όπως:

  • κατάργηση της πολυνομίας με επαναξιολόγηση όλων των νομοθετημάτων που βρίσκονται σε ισχύ μέχρι σήμερα, κατάργηση των αλληλοσυγκρουόμενων νομοθετικών ρυθμίσεων όπως και όσων αντιβαίνουν το κοινοτικό δίκαιο, το διεθνές δίκαιο και το ελληνικό Σύνταγμα και αντικατάστασή τους από νέες διατάξεις κατάλληλα κωδικοποιημένες και εκσυγχρονισμένες.
  • πλήρη αυτονόμηση της Δικαιοσύνης από παρεμβάσεις της εκτελεστικής εξουσίας και εξαρτήσεις από αυτήν, μέσω της εκλογής της ηγεσίας της από ειδική πλειοψηφία της Βουλής, τη δημιουργία δικαστικής αστυνομίας και την οικονομική της αυτάρκεια.

Πέρα από αυτό το, πολύ σημαντικό, γενικό πλαίσιο λειτουργίας της ελεύθερης οικονομίας και της πρόληψης των όποιων στρεβλώσεων της ας δούμε πόσο πιστεύουν οι φιλελεύθεροι στη «παντοκρατορία της αγοράς» στα ειδικά ζητήματα, χρησιμοποιώντας σαν παράδειγμα τα μέτρα που προτείνουν για το ασφαλιστικό. Οι προτάσεις της Φιλελεύθερης Συμμαχίας, όπως κατατίθενται στο πρόγραμμα της, για την επίλυση του ασφαλιστικού προβλήματος είναι οι παρακάτω:

  1. Κάθε Έλληνας πολίτης υποχρεούται να καταθέτει σε ειδικού τύπου λογαριασμό τράπεζας ή ασφαλιστικού ιδρύματος (δημόσιου ή ιδιωτικού) της επιλογής του τις ασφαλιστικές του εισφορές, καθ’ όλη τη διάρκεια του εργασιακού του βίου. Στον ίδιο λογαριασμό κατατίθενται και οι εργοδοτικές εισφορές. Οι ασφαλιστικές εισφορές κάθε ασφαλισμένου και οι εργοδοτικές εισφορές υπέρ αυτού αποτελούν ατομική ιδιοκτησία του ασφαλισμένου, οι οποίες εάν δεν εισπραχθούν στο σύνολό τους λόγω πρόωρου θανάτου, μεταβιβάζονται στους νόμιμους κληρονόμους.
  2. Το συντάξιμο όριο ηλικίας είναι αυτό που προσδιορίζει ελεύθερα ο εργαζόμενος στο ασφαλιστήριο συμβόλαιό του και σχετίζεται άμεσα με το ύψος των ασφαλιστικών εισφορών του. Κατά συνέπεια, υπερβολικά αυξημένες εισφορές μπορούν να συνεπάγονται εξαιρετικά πρόωρη συνταξιοδότηση ή αντίστροφα, οι μειωμένες εισφορές να συνεπάγονται καθυστερημένη συνταξιοδότηση.
  3. Κάθε Έλληνας και Ελληνίδα δικαιούται μια ελάχιστη εγγυημένη σύνταξη στο πλαίσιο του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος. Η υλοποίηση του μέτρου αυτού γίνεται μέσω της κάλυψης από το κράτος της διαφοράς μεταξύ της σύνταξης του ασφαλιστικού φορέα και του ποσού του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος, εφόσον η πρώτη είναι χαμηλότερη.
  4. Επί πλέον της παροχής της αυτής, ο κάθε πολίτης θα είναι ελεύθερος να κερδίζει με οποιοδήποτε νόμιμο τρόπο οποιοδήποτε επιπλέον εισόδημα. Η συνταξιοδότηση ενός εργαζομένου δεν θα τον υποχρεώνει σε αυτόματη και αναγκαστική αποχή από κάθε εργασία. Ο συνταξιούχος θα μπορεί να εργάζεται, εφόσον φυσικά του προσφέρεται εργασία (όχι όμως στο δημόσιο), για να συμπληρώνει τη σύνταξή του.
  5. Τα ασφαλιστικά ιδρύματα και οι τράπεζες που θα πιστοποιούνται από το κράτος ώστε να διαθέτουν τους ειδικού τύπου ασφαλιστικούς λογαριασμούς, θα πρέπει να ανταγωνίζονται ελεύθερα μεταξύ τους για την προσέλκυση ασφαλιστικών εισφορών μέσω της παροχής πρόσθετων ωφελημάτων στους ασφαλισμένους και της παροχής πολλαπλών ασφαλιστικών προγραμμάτων. Μέσω του ανταγωνισμού αυτού οι ασφαλισμένοι θα αποσπούν σημαντικό μερίδιο των κερδών που θα απορρέουν από την διαχείριση των ασφαλίστρων από τις τράπεζες και άλλα ασφαλιστικά ιδρύματα.
  6. Κάθε εργαζόμενος μπορεί να αλλάζει, υπό προϋποθέσεις, ασφαλιστικό πρόγραμμα και/ή ασφαλιστικό οργανισμό όποτε το θελήσει. Οι ασφαλιστικές συνεισφορές εργαζομένων και εργοδοτών εκπίπτουν κάθε φόρου ενθαρρύνοντας με αυτόν τον τρόπο την αποταμίευση και την ελεύθερη διαμόρφωση από κάθε εργαζόμενο του επενδυτικού του χαρτοφυλακίου και συνεπώς του συνταξιοδοτικού του μέλλοντος.
  7. Τα διαθέσιμα των ασφαλιστικών ιδρυμάτων και των τραπεζών που θα πιστοποιούνται από το κράτος θα τελούν υπό την παρακολούθηση και την εγγύησή του και θα διαθέτουν ειδικό αποθεματικό ταμείο κάλυψης κινδύνου που θα είναι άμεσα διαθέσιμο στους δικαιούχους σε περίπτωση χρεοκοπίας κάποιου ασφαλιστικού ιδρύματος.
  8. Έχουν μελετηθεί και είναι εφαρμόσιμα μια σειρά από μέτρα για τη μετάβαση από τη σημερινή προβληματική κατάσταση στην προτεινόμενη υγιή και αυτοσυντηρούμενη.

Μετά την ανάγνωση των παραπάνω προτάσεων γίνεται προφανής, για τον καλοπροαίρετο αναγνώστη, ο τρόπος που εισάγουν οι φιλελεύθεροι τους μηχανισμούς και θεσμούς της ελεύθερης αγοράς σε τελματωμένες καταστάσεις όπως αυτή της ασφάλισης. Χωρίς δογματισμούς και ιδεολογισμούς, η Φιλελεύθερη Συμμαχία προτείνει ρεαλιστικά και πραγματοποιήσιμα μέτρα που η εφαρμογή τους θα εξασφαλίσουν στους πολίτες ελευθερία επιλογών και παροχή υψηλής ποιότητας ασφαλιστικές υπηρεσίες, με ταυτόχρονη συμπίεση του κόστους τους λόγω ανταγωνισμού. Γίνεται επίσης προφανές ότι όποτε προτείνεται από τη Φιλελεύθερη Συμμαχία η χρήση των δυνάμεων της ελεύθερης αγοράς τότε η πρόταση αυτή συνοδεύεται από μέτρα αντιστάθμισης συγκεκριμένων κινδύνων αποτυχιών της αγοράς (π.χ. χρεοκοπίες ασφαλιστικών ιδρυμάτων) και εξασφάλισης από το κράτος ισχυρού ρυθμιστικού και εποπτικού ρόλου. Αν τα μέτρα αυτά δεν αρκούν, ή αν κάποιοι άλλοι κίνδυνοι δεν αντιμετωπίζονται, τότε η Φιλελεύθερη Συμμαχία δεν θα είχε καμιά αντίρρηση να διερευνηθούν πρόσθετα μέτρα, ή τα προτεινόμενα να αντικατασταθούν με άλλα.

Ποιός όμως, πλην των φιλελευθέρων, ενδιαφέρεται να διερευνήσει σε τόσο βάθος την αναζήτηση λύσεων, και ποιός έχει τη τεχνική δυνατότητα να το κάνει; Ποιο άλλο πολιτικό κόμμα στην Ελλάδα αντιμετωπίζει με ανάλογη υπευθυνότητα τα προβλήματα που έχουν οι πολίτες υποδεικνύοντας συγκεκριμένες λύσεις, και προβλέποντας μέτρα για πιθανές στρεβλώσεις και κινδύνους που θα προκύψουν; Δυστυχώς κανένα. Αντίθετα φαίνεται ότι αρκεί μια κατηγορία περί «παντοκρατορίας της αγοράς» για να απορριφθούν μεμιάς προτάσεις λεπτομερείς και συγκεκριμένες ώστε να δικαιολογηθεί με αυτό τον τρόπο η κενότητα λόγου, η γενικολογία και η απλούστευση. Ή μάλλον για να δικαιολογηθεί η υπεκφυγή…

Όμως η υπεκφυγή, μέσω της μη-κατάθεσης ανατρεπτικών προτάσεων, υπηρετεί τη συντήρηση της παντοκρατορίας του κρατισμού που με θρησκευτική ευλάβεια προώθησε το πολιτικό σύστημα τα τελευταία τριάντα χρόνια. Τα αποτελέσματα αυτής της, πραγματικής και όχι υποθετικής παντοκρατορίας, πληρώνουν σήμερα οι πολίτες βιώνοντας καθημερινά την ακρίβεια, τη φτώχεια και την ανεργία.

Η πολιτική και ιδεολογική αμφισβήτηση, από τους φιλελεύθερους, αυτής της παντοκρατορίας του κρατισμού αποτελεί και τη βασική αιτία των επιθέσεων που υφίστανται.

Φιλελευθερισμός και συλλογική ευημερία

Για τους φιλελεύθερους η επιδίωξη της ευτυχίας αποτελεί ένα από τα αναφαίρετα δικαιώματα κάθε ατόμου. Για την ευόδωση αυτού του στόχου οι φιλελεύθεροι προτείνουμε την ελεύθερη αγορά, την ισότητα των πολιτών έναντι του νόμου και την εμπέδωση κράτους δικαίου. Σε αυτό το πλαίσιο ο πολίτης έχει ισότητα ευκαιριών και δυνατότητα ευρύτατου φάσματος επιλογών για να διαμορφώσει ελεύθερα κάθε πτυχή της ζωής του με βάση τα προσωπικά του κριτήρια και επιθυμίες.

Αυτή η φιλελεύθερη προσέγγιση χαρακτηρίζεται ως «αντικοινωνική, ατομικιστική και εν πολλοίς εγωιστική» που συνιστά τάχα «ολοκληρωτική απόρριψη της κοινωνικής δικαιοσύνης». Η προσέγγιση αυτή χρεώνεται πολιτικά στους «Έλληνες νεοφιλελεύθερους που εμφανίσθηκαν τη δεκαετία του ’80» φωτογραφίζοντας τους Α. Ανδριανόπουλο και Σ. Μάνο, ενώ το αναδημοσιευμένο άρθρο στο ppol.gr παραπέμπει με διαδικτυακό σύνδεσμο στις ιστοσελίδες της «Φιλελεύθερης Συμμαχίας».

Οι κατηγορίες κατά των «κοινωνικά ανάλγητων» φιλελευθέρων παραγνωρίζουν το γεγονός ότι όπου εφαρμόστηκαν οι φιλελεύθερες προτάσεις τους δημιουργήθηκε πλούτος για όλους και όπως έδειξε και πρόσφατη έρευνα ο σημαντικότερος παράγοντας για την ευτυχία των ανθρώπων είναι τελικά το εύρος της ελευθερίας που έχουν στις επιλογές που κάνουν στη ζωή τους.

Με γνώμονα τη πραγμάτωση της ευημερίας, για κάθε άτομο ξεχωριστά και για τη κοινωνία συνολικά, η Φιλελεύθερη Συμμαχία κατέθεσε το πρόγραμμα της του οποίου όλες οι προτάσεις έχουν μελετηθεί και έχουν πίσω τους μακρά εμπειρία εφαρμογής σε πολλές χώρες του κόσμου (δραστική μείωση φορολογίας στην Ιρλανδία, απεξάρτηση εκπαίδευσης από το κράτος στην Αγγλία και την Αμερική, χωρισμός εκκλησίας κράτους σε όλη την Ευρώπη, διανομή της κρατικής περιουσίας στην Εσθονία, κεφαλαιοποιητικό ασφαλιστικό σύστημα στην Ελβετία κλπ ).

Μερικά «αντικοινωνικά, ατομικιστικά και εν πολλοίς εγωιστικά» μέτρα που προτείνονται από τη Φιλελεύθερη Συμμαχία είναι τα παρακάτω:

  • μίνιμουμ εγγυημένο εισόδημα για κάθε πολίτη, δηλαδή κάθε ενήλικος Έλληνας να λαμβάνει εφ΄ όρου ζωής, κάθε μήνα, συγκεκριμένο ποσό που θα καθοριστεί ανάλογα με τις δυνατότητες του κράτους. Αξίζει να σημειωθεί ότι η πρόταση αυτή -που όψιμα ανακάλυψαν, σοσιαλιστές και συντηρητικοί- διατυπώθηκε ήδη από τη δεκαετία του ’50 από φιλελεύθερους οικονομολόγους
  • μεικτό σύστημα ασφάλισης που θα διασφαλίζει μακροπρόθεσμα τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος και το οποίο ήδη περιγράφηκε αναλυτικά στη προηγούμενη παράγραφο.
  • καθιέρωση κουπονιών εκπαίδευσης για όλους τους μαθητές και σπουδαστές τα οποία θα δώσουν την ευκαιρία σε αυτούς και στις οικογένειές τους να επιλέξουν ελεύθερα το εκπαιδευτικό ίδρυμα που επιθυμούν, ανεξάρτητα του χαρακτήρα του, μεταφέροντας δια της επιλογής τους στο ίδρυμα αυτό τη δημόσια χρηματοδότηση που τους αναλογεί.
  • δωρεάν διανομή σε όλους τους πολίτες, σε ίσης οικονομικής αξίας μερίδια, όλης της μη αξιοποιούμενης ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου
  • την χρήση της έκτασης του αεροδρομίου του Ελληνικού με στόχο την αναδιανομή της για τη δημιουργία πάρκων παντού στην Αττική, ιδίως στις ποιο υποβαθμισμένες περιοχές της.
  • κατάργηση της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας και δημιουργία επαγγελματικού στρατού.
  • απάλειψη όλων των δικονομικών προνομίων του Δημοσίου.
  • αποποινικοποίηση όλων των πταισμάτων, αντικατάστασή τους με διοικητικά πρόστιμα.
  • αποϊδρυματοποίηση της ποινής με υιοθέτηση εναλλακτικών μέτρων σωφρονισμού (κοινωνική εργασία, περιορισμοί στην κίνηση κλπ).
  • αποποινικοποίηση της χρήσης όλων των τοξικοεξαρτητικών ουσιών
  • σεβασμός του φυλετικού, θρησκευτικού, εθνικού αυτοπροσδιορισμού κάθε Έλληνα πολίτη.

Οι θέσεις της Φιλελεύθερης Συμμαχίας καταρρίπτουν τις κατηγορίες περί κοινωνικής αναλγησίας. Οι κατηγορίες αυτές προσπαθούν να συγκαλύψουν ότι το πραγματικό εμπόδιο στη πραγμάτωση της ατομικής ευημερίας των πολιτών και της συλλογικής ευημερίας της κοινωνίας που δεν είναι άλλο από το διεφθαρμένο και αυταρχικό κράτος και το πολιτικό σύστημα που το υπηρετεί τα τελευταία τριάντα χρόνια. Οι κατηγορίες κατά των «κοινωνικά ανάλγητων» φιλελευθέρων καθαγιάζουν αυτόματα τους πραγματικά κοινωνικά ανάλγητους, αυτούς δηλαδή που με σημαία «το δίκιο του εργάτη» οδήγησαν τους Έλληνες στη σημερινή φτώχεια και την απόγνωση.

Συμπέρασμα: οι φιλελεύθεροι φταίνε για όλα;

Όμως το πλέον ενδιαφέρον σημείο του συγκεκριμένου άρθρου, στο οποίο απαντά το παρόν κείμενο, αφορά στο τελικό του συμπέρασμα όπου, ούτε λίγο ούτε πολύ, αναφέρει ότι «η εγχώρια εκδοχή του νεοφιλελευθερισμού, λόγω των εξιδανικεύσεών της και της αποστροφής προς το εθνικό και κοινωνικό συμφέρον, δεν υιοθετήθηκε από το πολιτικό σύστημα και την κοινή γνώμη και είχε περιθωριακή απήχηση».

Με λίγα λόγια ο αρθρογράφος πιθανολογεί ότι το πολιτικό σύστημα θα μπορούσε να είχε κάνει φιλελεύθερες επιλογές αλλά, λόγω των αλλόκοτων θέσεων που είχε υιοθετήσει η «εγχώρια εκδοχή του νεοφιλελευθερισμού», επέλεξε τελικά τον κρατισμό! Επιπλέον, οι Έλληνες φιλελεύθεροι ευθύνονται και γιατί, λόγω των –υποτιθέμενων- θέσεων τους, «δεν άρχισε ποτέ στην Ελλάδα μία υπεύθυνη συζήτηση για την έννοια και τη λειτουργία μιας οικονομίας της αγοράς δυτικού τύπου» !

Είμαι βέβαιος ότι αυτή είναι μια βολική, για το Ελληνικό πολιτικό σύστημα, «δικαιολόγηση» της χρεοκοπίας του. Δεν είμαι όμως καθόλου βέβαιος ότι η δικαιολογία αυτή είναι πειστική για τους πολίτες που, υπό το φώς ραγδαίων εξελίξεων, ανακαλύπτουν οργισμένοι τους πραγματικούς υπεύθυνους της αθλιότητας που ζουν.

Ο Γύρος του Κόσμου σε 80 Ιδέες

Ο Γύρος του Κόσμου σε 80 Ιδέες

Ο γύρος του κόσμου σε 80 ιδέες είναι ακριβώς αυτό που λέει ο τίτλος: 80 ιδέες πολιτικής από πολλές διαφορετικές χώρες που αντικατέστησαν την κρατική ιδιοκτησία και τον κρατικό έλεγχο με την επιλογή, τον ανταγωνισμό, την ελευθερία και την καινοτομία.

Ο γύρος του κόσμου σε 80 ιδέες είναι μία διαδικτυακή παρουσίαση εφαρμοσμένων πολιτικών από το Adam Smith Institute.

Τα μαθήματα που παίρνουμε από τον Γύρο του κόσμου σε 80 Ιδέες είναι ότι οι οικονομικές και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις δεν είναι απλώς δυνατές, αλλά έχουν ήδη συμβεί σε πολλά μέρη. Δεν είναι ανάγκη οι μεταρρυθμιστές να κάνουν λάθη, αφού κάποιες πραγματοποίησε αυτές τις μεταρρυθμίσεις ήδη (και έμαθε από αυτές). Νομίζω ότι όλοι μας μπορούμε να πάρουμε χρήσιμα μαθήματα από αυτές τις ιδέες.

Μαζί με φίλους και συμμάχους από τη Φιλελεύθερη Συμμαχία, με την άδεια και τη συνεργασία του Adam Smith Institute, ξεκινάμε τη μετάφραση αυτού του χρήσιμου οδηγού στα Ελληνικά. Μέσα από τη διαδίκτυο στην αρχή θα μπορείτε να δείτε μια εισαγωγή σε πολλά επιτυχημένα και εφαρμοσμένα παραδείγματα μεταρρυθμίσεων…

προσφυγή στην ΕΕ για την απελευθέρωση των μεταφορών

Νέα προσφυγή της Φιλελεύθερης Συμμαχίας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε προηγούμενη ανακοίνωση της για την απεργία των Μεταφορέων Δημόσιας Χρήσης, που έχει θέσει την ελληνική κοινωνία υπό ομηρεία, εξηγούσε ότι η κατάσταση αυτή αποτελεί απόρροια της ύπαρξης του κλειστού αυτού επαγγέλματος το οποίο ρυθμίζεται από σοβιετικού τύπου κανόνες απόλυτου κρατικού ελέγχου.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι η ανυπαρξία ελεύθερου ανταγωνισμού μεταφορικών υπηρεσιών –και- στον τομέα αυτό συμβάλλει σημαντικά στην ακρίβεια καθώς τα τιμολόγια των υπηρεσιών αυτών δεν διαμορφώνονται από την ελεύθερη αγορά αλλά μέσω απεργιακών εκβιασμών που συνοδεύονται ακόμα και με χρήση βίας.

Για τη Φιλελεύθερη Συμμαχία η κατάσταση αυτή είναι απαράδεκτη στην οποία θα πρέπει να δοθεί ένα οριστικό τέλος. Σήμερα, η Φιλελεύθερη Συμμαχία γνωστοποιεί νέα προσφυγή της στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή με αίτημα τη πλήρη απελευθέρωση της αγοράς των οδικών μεταφορών που θα θέσει οριστικό τέλος στους εκβιασμούς της ελληνικής κοινωνίας από τη συντεχνία των Μεταφορέων Δημόσιας Χρήσης.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία υποστηρίζει τη δυνατότητα των πρατηριούχων λιανοπωλητών να χρησιμοποιούν για τη μεταφορά καυσίμων προς τα σημεία πώλησης φορτηγά των εταιρειών εμπορίας ή δικά τους, ή τρίτων, ελεύθερα. Επίσης υποστηρίζει και τη δυνατότητα να μπορούν να εισάγουν, οι ίδιοι, πετρελαϊκά προϊόντα. 

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία επισημαίνει, στην επιστολή της προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ότι οι διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας που ρυθμίζουν το κλειστό επάγγελμα των Μεταφορέων Δημόσιας Χρήσης, αλλά και γενικότερα το καθεστώς αποθήκευσης, μεταφοράς και διανομής πετρελαϊκών προϊόντων στην Ελλάδα είναι αντίθετες με το κοινοτικό δίκαιο. Ποιο συγκεκριμένα η εν λόγω εθνική νομοθεσία και οι εφαρμοστικές εγκύκλιοι που ρυθμίζουν το κλειστό επάγγελμα των Μεταφορέων Δημόσιας Χρήσης συνιστούν παραβίαση των άρθρων 14 και 28 της συνθήκης ΕΚ για την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων και παραβίαση του άρθρου 43 περί ελευθερίας εγκατάστασης. Για τούς λόγους αυτούς η Φιλελεύθερη Συμμαχία ζητά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να χρησιμοποιήσει όλα τα νόμιμα μέσα που διαθέτει για την κατάργηση των ρυθμίσεων που αντιβαίνουν το κοινοτικό δίκαιο ώστε να υπάρξει απελευθέρωση του επαγγελματικού αυτού κλάδου. Η απελευθέρωση αυτή, εάν επιτευχθεί, θα δώσει αποφασιστικό χτύπημα στην ακρίβεια που βιώνει ο Έλληνας καταναλωτής λόγω της πτώσης του κόστους των μεταφορικών υπηρεσιών που θα φέρει η έκθεση του συγκεκριμένου τομέα στον εγχώριο και διεθνή ανταγωνισμό.   

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία, με αυτή της την ενέργεια δείχνει πως αντιλαμβάνεται τον αγώνα κατά της ακρίβειας και καταγγέλλει στους Έλληνες πολίτες την υποκρισία όλων των κομμάτων που, ενώ κατακρίνουν την αυξανόμενη ακρίβεια, κρύβουν επιμελώς τα αίτιά της και προτείνουν τη μείωση της με ευχολόγια.

Για το Χωροταξικό

Δεν θέλω να το παίξω ειδικός επί Χωροταξίας, αλλά λόγω επαγγελματικής ενασχόλησης με πλήθος βιομηχανιών σε επίπεδο μελέτης και αδειοδότησης, αλλά και ως πολίτης, οφείλω να πω ότι η έλλειψη Χωροταξικού Σχεδιασμού είναι η πιο βαθιά πληγή της χώρας στον τομέα του περιβάλλοντος. Άρα το ότι η κυβέρνηση καταθέτει ένα γενικο πλαίσιο είναι το βήμα που έπρεπε να έχουμε κάνει πριν δεκάδες χρόνια…

Όμως έχω σοβαρές επιφυλάξεις τόσο για το περιεχόμενο του σχεδίου όσο και για τη διαδικασία που οδήγησε εδώ. Επίσης θεωρώ σοβαρό θέμα ότι για αυτό το μείζον – μέγιστο σχέδιο νόμου, η συζήτηση περιορίστηκε στους επαϊόντες και ενδιαφερόμενους. Και για να είμαι πιο σαφής: οι κατευθύνσεις που θα πάρει ο χωροταξικός σχεδιασμός ορίζονται από τη μια πλευρά από τις υποχρεώσεις που συνομολογήσαμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τις διεθνείς συνθήκες που υπογράψαμε, αλλά από την άλλη πλευρά ορίζονται από τις ανάγκες, τις επιδιώξεις και τις συμφέροντα των πολιτών. Αυτό, το δεύτερο, έχει αγνοηθεί σχεδόν πλήρως, οδηγώντας τόσο το Γενικό όσο και τα ειδικά χωροταξικά πλαίσια, σε μια διαδικασία επιστημονική. ¨όμως δεν είναι μόνο τέτοια. Άλλωστε ούτε η κυβέρνηση εκλέχθηκε με συγκεκριμένο πρόγραμμα χωροταξικού σχεδιασμού, ούτε οι τοπικές κοινωνίες ερωτήθηκαν προ ή μετά των αυτοδιοικητικών εκλογών.

Για περισσότερη ενημέρωση:

Διαβάστε εδώ το πρόγραμμα της Φιλελεύθερης Συμμαχίας, με ιδιαίτερη προσοχή στα σημεία Ποιότητα Ζωής/Περιβάλλον και Αποκέντρωση/Περιφέρεια

Από το ΥΠΕΧΩΔΕ:

Εισηγητική έκθεση Γενικού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης
Σχέδιο Nόμου Γενικού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης
Κατάθεση του Εθνικού Χωροταξικού Σχεδίου στη Βουλή
Χάρτες Εθνικού Χωροταξικού Σχεδίου

Επιπλέον:

Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ, ΑΡΧΕΛΩΝ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, Καλλιστώ, Μεσόγειος SOS, MΟm-Εταιρία Μελέτης και Προστασίας της Μεσογειακής Φώκιας, Greenpeace και  WWF Ελλάς ζητούν την απόσυρση του σχεδίου Γενικού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού που υποβλήθηκε ως σχέδιο νόμου από τον Υπουργό ΠΕΧΩΔΕ στη Βουλή.

Έχοντας εδώ και χρόνια υποστηρίξει την επείγουσα ανάγκη για ολοκληρωμένο χωροταξικό σχεδιασμό που θα ανοίξει τον δρόμο της χώρας προς μια πραγματικά αειφόρο ανάπτυξη, οι δέκα οργανώσεις με μεγάλη λύπη διαπιστώνουν πως, μεταξύ πολλών άλλων προβλημάτων, το σχέδιο του Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ Γ. Σουφλιά:

  1. Δεν συνοδεύεται από στρατηγική μελέτη περιβαλλοντικής εκτίμησης, κατά παράβαση της οδηγίας 2001/42/ΕΕ
  2. Βασίζεται σε μη ρεαλιστικές παραδοχές
  3. Αγνοεί βασικές Κοινοτικές πολιτικές και δεσμεύσεις
  4. Είναι προσκολλημένο στο κατασκευαστικό αναπτυξιακό μοντέλο του ‘60
  5. Αγνοεί την κλιματική αλλαγή και την ανάγκη προσαρμογής της οικονομίας και των φυσικών οικοσυστημάτων στις νέες συνθήκες
  6. «Φωτογραφίζει» μεγάλα έργα, χωρίς να τα εντάσσει σε ένα ενιαίο όραμα
  7. Απαξιώνει το πλέον φιλοπεριβαλλοντικό μέσο μαζικής μεταφοράς, τον σιδηρόδρομο
  8. Αγνοεί τις ιδιαίτερες αναπτυξιακές ανάγκες των νησιών και υποβαθμίζει τις προοπτικές απεξάρτησής τους από Αθήνα-Θεσσαλονίκη
  9. Αυτοαναιρείται, καθώς συντηρεί καταστάσεις πολεοδομικής αναρχίας, χωρίς να λύνει κρίσιμα ζητήματα όπως η αυθαίρετη και η εκτός σχεδίου δόμηση
  10. Δεν προβλέπει σαφείς μηχανισμούς υλοποίησης και χρηματοδότησης
  11. Αγνοεί προκλητικά το φυσικό περιβάλλον

Οι δέκα περιβαλλοντικές οργανώσεις ζητούν από τους Έλληνες βουλευτές να καταψηφίσουν το σχέδιο νόμου για το Εθνικό Χωροταξικό. Καλούν το ΥΠΕΧΩΔΕ να το αποσύρει και να κινήσει νέα διαδικασία διαμόρφωσης ενός επιστημονικά άρτιου Εθνικού Χωροταξικού μέσα από ανοιχτές διαδικασίες διαβούλευσης.