Αυταπάτες για τη φοροδιαφυγή

για να αποκτήσουν φορολογική συνείδηση οι πολίτες, θα πρέπει να είναι πεισμένοι ότι έχουν απέναντί τους ένα κράτος που επιβραβεύει τον ειλικρινή φορολογούμενο, τιμωρεί τον φοροδιαφεύγοντα και τα χρήματα που εισπράττει από φόρους τα διαχειρίζεται έντιμα, δεν τα σπαταλά, αλλά τα δαπανά για την παιδεία, την υγεία, την ανάπτυξη

via kathimerini.gr | Αυταπάτες για τη φοροδιαφυγή.

Advertisements

το σχόλιο της ΦΣ για την ομιλία Παπανδρέου στη ΔΕΘ

Σαφήνεια και καθαρές προτάσεις για τη λύση των προβλημάτων των πολιτών.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωσή της καταγγέλλει τις πολιτικές τοποθετήσεις του προέδρου του ΠΑΣΟΚ στη διεθνή έκθεση Θεσσαλονίκης ως ακραία δείγματα αριστερού λαϊκισμού και δημαγωγίας.

Στην ομιλία του αυτή ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ενώ ήταν ξεκάθαρος για τα φορολογικά μέτρα που θα πάρει, ήταν επιγραμματικός στο πως αντιλαμβάνεται τον εξορθολογισμό των δημόσιων δαπανών και δεν είπε λέξη για το τεράστιο και σπάταλο κράτος και τις παρασιτικές ομάδες που λεηλατούν το δημόσιο χρήμα. Στην ομιλία του ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν παρέλειψε να πλειοδοτήσει σε καταγγελίες κατά της διαφθοράς και της αλαζονείας της εξουσίας χειροκροτούμενος από αυτά ακριβώς τα στελέχη που προσωποποίησαν για μακρό χρονικό διάστημα τα αρνητικά αυτά φαινόμενα. Η ολίσθηση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ σε συνθηματολογία της δεκαετίας του 80 αποδεικνύει ότι το ΠΑΣΟΚ δεν αποτελεί εναλλακτική λύση στα προβλήματα που συσσώρευσαν στην ελληνική κοινωνία οι δικές του κυβερνήσεις και οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας.

Στη Θεσσαλονίκη ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ παρουσίασε το σχέδιό του “για την Ελλάδα του μέλλοντος” και υποσχέθηκε “πράσινη ανάπτυξη”. Αντί να παρουσιάσει σαφείς, τεκμηριωμένες και λεπτομερείς προτάσεις που θα επιλύουν τα καθημερινά προβλήματα των πολιτών απέδειξε, για άλλη μια φορά, ότι τα μεγαλεπήβολα σχέδια και οραματισμοί δεν αποτελούν παρά μεθόδους πολιτικής παραπλάνησης του εκλογικού σώματος. Μιας παραπλάνησης που μοναδικό στόχο έχει την άλωση του κράτους και την παραπέρα μεγέθυνσή του προς όφελος των γνωστών παρασιτικών ομάδων που το λεηλατούν επί δεκαετίες.

Η διαμάχη του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας για την υφαρπαγή της ψήφου των εκλογέων έχει αποϊδεολογικοποιήσει πλήρως αυτά τα δύο κόμματα και τα έχει κάνει τόσο πολυσυλλεκτικά που τελικά δεν φαίνεται να διαφέρουν σε τίποτα μεταξύ τους. Η εξέλιξη αυτή απογοητεύει όλο και περισσότερους πολίτες, οι οποίοι απωθούνται από τα κόμματα εξουσίας και, ελλείψει εναλλακτικής πολιτικής πρότασης, απομακρύνονται συνολικά από τις δημοκρατικές διαδικασίες.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι η διέξοδος από τη κρίση της πολιτικής δεν είναι η υπεκφυγή των κομμάτων από τη δύσκολη καθημερινότητα των πολιτών μέσω υποσχέσεων περί επίγειων παραδείσων. Αντίθετα, η πολιτική θα ξαναγίνει ελκυστική για τους πολίτες μόνο όταν τα κόμματα και οι πολιτικοί αποφασίσουν να αποσαφηνίσουν τις ιδεολογικές και πολιτικές ταυτότητές τους και να καταθέσουν ξεκάθαρα και λεπτομερή πολιτικά προγράμματα τα οποία θα θέσουν στη δημοκρατική κρίση των πολιτών.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία κατέθεσε, από την ίδρυσή της, λεπτομερές πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που η υλοποίησή τους δίνει στον κάθε πολίτη την ελευθερία να πραγματώσει τους προσωπικούς του σχεδιασμούς χωρίς εξωτερικούς καταναγκασμούς, περιορισμούς και κρατικές παρεμβάσεις. Για τη Φιλελεύθερη Συμμαχία, η φιλελεύθερη ιδεολογία αποτελεί το συνεκτικό ιστό των προτεινόμενων μεταρρυθμίσεων.

απογοήτευση από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ για τη φορολογική πολιτική

Από το φίλο Φώτη Περλικό (και πρόεδρο της Φιλελεύθερης Συμμαχίας), πήρα το ακόλουθο μήνυμα, μέσω του group «όχι νέοι φόροι» που έφτιαξε στο facebook:

Όχι νέοι φόροι – Διπλή απογοήτευση: (α) κυβέρνηση

Ασκήσαμε σκληρή κριτική στην κυβέρνηση για τις επιλογές της να αυξήσει την φορολογία, για τρεις κυρίως λόγους. Ο πρώτος είναι ότι μας είχε υποσχεθεί το αντίθετο, δηλαδή ότι ο περιορισμός της σπατάλης μέσω της περίφημης επανίδρυσης, θα έδινε περιθώρια όχι για αύξηση αλλά για μείωση στους φορολογικούς συντελεστές. Ο δεύτερος είναι ότι το σκεπτικό πίσω από τις προεκλογικές εξαγγελίες του 2004 της ΝΔ ήταν σωστό. Δηλαδή ορθώς είχε εντοπίσει τα μεγάλα αδιέξοδα της οικονομίας στα οποία οδηγούσε το τεράστιο κράτος και γι’ αυτό ακριβώς επιβραβεύτηκε με την ψήφο όσων ασφυκτιούσαν στην πραγματική οικονομία. Ο τρίτος είναι ότι η συμπεριφορά νεποτισμού της απαξιώνει τις ίδιες τις μεταρρυθμιστικές ιδέες που επαγγέλθηκε.

Μετά από 4,5 χρόνια η διακυβέρνηση της ΝΔ απεδείχθη ασυνεπής όχι μόνο στις δεσμεύσεις της, αλλά απέναντι και στις ίδιες τις ιδέες που υποτίθεται ότι συγκροτούσαν την πολιτική της πρόταση το 2004. Είναι διπλά υπόλογη, όχι μόνο γιατί δεν εκπλήρωσε τις υποσχέσεις της, αλλά γιατί με την κούφια ρητορική της απαξίωσε αυτές τις ιδέες. Ανικανότητα, αδιαφορία ή συνειδητή επιλογή είναι κάποιες από τις εξηγήσεις. Σε κάθε περίπτωση η ΝΔ απογοήτευσε γιατί διέψευσε πλήρως τις προσδοκίες που καλλιέργησε και γιατί φανέρωσε το πόσο επιφανειακά και προσχηματικά είχε ενστερνιστεί τις ιδέες για την μείωση του κράτους.

Επιπλέον, ο τρόπος όμως συμπεριφοράς των διαχειριστών της εξουσίας τα τελευταία 4,5 χρόνια έπληξε ακόμα περισσότερο και τις ιδέες αυτές και το περιεχόμενο της πολιτικής γενικότερα. Η ΝΔ είχε στηρίξει την αντιπολιτευτική της τακτική στην εκμετάλλευση της γενικότερης αίσθησης της υπαρκτής διαφθοράς της διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και εκλέχθηκε το 2004 με σημαία της ηθική της διαφορετικότητα. Αυτό που ο κ. Καραμανλής συμπύκνωσε στο «σεμνά και ταπεινά». Τα προκλητικά σκάνδαλα των στελεχών της σημερινής κυβέρνησης (ιδίως τον τελευταίο χρόνο) απαξιώνει στα μάτια των πολιτών όχι μόνο τους ίδιους ως άτομα αλλά και την πολιτική των μεταρρυθμίσεων. Οι πολίτες δεν αμφιβάλλουν απλά αν οι συγκεκριμένοι είναι ικανοί να τις εκτελέσουν, αλλά και αν αξίζει να υποστούν τις θυσίες που διαχειριστές φαίνεται να αποφεύγουν, αλλά ακόμα περισσότερο αν είναι σωστή και αναγκαία η εφαρμογή τους.

Είναι έγκλημα της κυβέρνησης ότι, με την συμπεριφορά νεποτισμού της, μετατοπίζει την πολιτική συζήτηση στην ηθική σφαίρα, αφήνοντας την κριτική επί των πολιτικών προτάσεων στο περιθώριο. Έτσι οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης βρίσκουν εύκολα πολεμοφόδια, που τις απαλλάσσουν από την ανάγκη να προτείνουν πολιτικές και να κριθούν για αυτές. Έτσι οι καταστροφικές πολιτικές προτάσεις, που ζητούν την μεγέθυνση του κράτους και των δαπανών του, όχι απλά δεν αποδομούνται στον δημόσιο διάλογο αλλά αποκτούν και ηθικό πλεονέκτημα! Η ΝΔ απέδειξε με την συμπεριφορά των στελεχών της, ότι δεν διαθέτει το ηθικό ανάστημα να είναι φορέας φιλελεύθερων μεταρρυθμιστικών πολιτικών. Οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις αξίζουν καλύτερης πολιτικής εκπροσώπησης από πχ τον κ.Παυλίδη, κ.Ζαχόπουλο, τον κ.Κιλτίδη, τον κ. Γεροντόπουλο, τον κ.Τσιτουρίδη ή τον κ.Βουλγαράκη.

Όχι νέοι φόροι – Διπλή απογοήτευση: (β) αντιπολίτευση

Δεν είναι όμως μόνο η κυβέρνηση που απογοητεύει. Το ίδιο κάνε και η συμπεριφορά της αντιπολίτευσης. Γιατί μπορεί να έχουν ενστάσεις ως προς την διαχείριση, αλλά το σύνολο των αντιπολιτευόμενων κομμάτων ευαγγελίζεται ένα ακόμα μεγαλύτερο κράτος, από το ήδη ξεχειλωμένο τέρας που ελέγχει η ΝΔ. Σχεδόν σε κάθε πρόβλημα η άμεση απάντηση είναι περισσότερα κρατικά κονδύλια, μεγαλύτερος κρατικός παρεμβατισμός, περισσότεροι κρατικοί φορείς και μεγαλύτερη κρατική γραφειοκρατία. Η μέχρι τώρα κριτική δεν στηριζόταν στο ότι η κυβέρνηση ξοδεύει πολλά, αλλά ότι δεν ξοδεύει αρκετά. Και όλα αυτά σε μια οικονομία καταχρεωμένη, με αναιμική πραγματική ανάπτυξη και ήδη υπερβολική φορολογική επιβάρυνση.

Είναι , για παράδειγμα, υποκριτικό σήμερα, που η κυβέρνηση πληρώνει το κόστος της συνέχισης της πολιτικής του γιγαντωμένου, παρασιτικού κράτους, και η οικονομική κατάσταση να πλησιάζει το απροχώρητο, να διαφωνεί η αντιπολίτευση με τους πρόσθετους φόρους, όταν πριν λίγους μήνες φώναζε και κατέβαζε τον κόσμο στους δρόμους υπέρ του χρεωκοπημένου συστήματος ασφάλισης, αντιδρώντας ακόμα και στα αστεία ημίμετρα διοικητικής φύσης, που η κυβέρνηση βάφτισε μεταρρύθμιση, ζητώντας ουσιαστικά των πολλαπλασιασμό της κρατικής χρηματοδότησης σε ένα βαρέλι δίχως πάτο. Πού θα βρεθούν τα δεκάδες επιπλέον δισ ευρώ πού απαιτεί η συνέχιση της σημερινής χρεοκοπίας; There’s no such thing as a free lunch. Είναι επιπλέον εντελώς υποκριτικό σήμερα να διαμαρτύρονται όσοι τα τελευταία χρόνια έχουν σταθεί με κάθε δυνατό τρόπο εμπόδιο (ακόμα και με την βία των συνδικαλιστών τους) στον εξορθολογισμό των δαπανών του κράτος και το άνοιγμα της οικονομίας, στις όσες φορές η παρούσα κυβέρνηση το προσπάθησε.

Η ΝΔ φέρει σαφώς το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης για την τραγική πορεία της χώρας από το 2004 έως σήμερα. Αυτή κυβερνάει. Αυτό όμως δεν παραγράφει τις ευθύνες ούτε αυτών που παρέδωσαν την εξουσία το 2004, ούτε αυτών που τόσα χρόνια με τον ανεύθυνο λαϊκισμό τους δημιούργησαν ένα τεράστιο πολιτικό κόστος στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις . Η διατήρηση μέχρι σήμερα των ελλειμματικών ΔΕΚΟ, η διατήρηση του υπάρχοντος ασφαλιστικού συστήματος, η προστασία αργόμισθων κομματικών στρατών εντός του κράτους είναι όλα επιλογές όχι μόνο της κυβέρνησης αλλά και όλων των κομμάτων που σήμερα κόπτονται για την υπερφορολόγηση.

Είναι αξιοπρόσεκτο, και καθόλου τυχαίο, πώς τα κόμματα της αντιπολίτευσης προτίμησαν αντί να στοχεύσουν στο θέμα των φόρων, να βγάλουν επικοινωνιακά βέλη που είχαν για μήνες στην φαρέτρα τους. Η μετατόπιση του πολιτικού διαλόγου από το θέμα των φόρων φανερώνει μια συνειδητή πολιτική επιλογή. Μια υπεύθυνη αντιπολίτευση θα αναδείκνυε σε κορυφαίο ζήτημα πολιτικής για αυτό το διάστημα την υπερφορολόγηση και θα κατέθετε προτάσεις τόσο εξόδου από την άμεση κρίση, όσο και γενικότερης φορολογικής αλλαγής. Δεν θα άλλαζε τόσο εύκολα και γρήγορα θέμα.

Γιατί για μια υπεύθυνη πολιτική δεν φτάνει η εναντίωση στην φοροεπιδρομή της κυβέρνησης και οι ηθικολογικές καταγγελίες. Πρέπει να συνοδεύεται από μια συνολική πολιτική αντίληψη μείωσης του μεγέθους, του ρόλου και του κόστους του κράτους. Να στηρίζεται σε μια πολιτική πρόταση απελευθέρωσης των υγιών δυνάμεων της ιδιωτικής οικονομίας, ενίσχυσης του ανταγωνισμού, κατάργησης των γραφειοκρατικών διοικητικών εμποδίων και προσέλκυσης επενδύσεων. Να στοχεύει στην εξασφάλιση των συνθηκών για την ανάπτυξη μιας ανοιχτής οικονομίας ελεύθερης αγοράς, που σταδιακά να αναστρέψει τα πολιτικά λάθη δεκαετιών και να αντιμετωπίσει τα συσσωρευμένα χρέη. Όχι νεφελώδεις, ουτοπικές και συναισθηματικές προτάσεις αλλά ιδέες που να συμπυκνώνουν την πετυχημένη διεθνή εμπειρία (πχ την Ιρλανδία που κάποτε επικαλέστηκε ο κ.Καραμανλής αλλά ποτέ δεν εφάρμοσε ούτε μια από τις μεταρρυθμίσεις που την έκαναν πετυχημένη, την Εσθονία, την Νέα Ζηλανδία κ.ά.), τις προτάσεις των οικονομικών οργανισμών (που συστηματικά αγνοούνται) και τις αρχές του πρωτείου του ατόμου. Κάτι που κανένα κοινοβουλευτικό κόμμα δεν κάνει. Όχι να περιορίζεται σε γενικόλογες, ηθικολογικές διαπιστώσεις και καταγγελίες.

Μπροστά στην διπλή απογοήτευση, οι νέοι φόροι είναι μια χρυσή ευκαιρία για να συνειδητοποιήσουμε ως πολίτες τις ανεπάρκειες και τα αδιέξοδα των πολιτικών των τελευταίων δεκαετιών, έστω και τώρα, πριν το κάνει για μας η ζοφερή οικονομική κατάσταση των επόμενων χρόνων. Και πάρουμε τις τύχες της ζωής μας στα χέρια μας όσο είναι καιρός.

ΥΓ: το κείμενο μπορείτε να το σχολιάσετε στο e-rooster

Δεν έχουν δικαίωμα να καταργήσουν το αφορολόγητο και να αυξήσουν τους φόρους

Η ΝΔ εκλέχθηκε κυβέρνηση το 2004, υποσχόμενη στον Ελληνικό Λαό ένα φιλόδοξο πρόγραμμα διακυβέρνησης. Το 2007 ξανακέρδισε τις εκλογές με το ίδιο πρόγραμμα, υποσχόμενη στους πολίτες ότι θα ολοκληρώσει το έργο που δεν πρόλαβε στα πρώτα 3,5 χρόνια. Με το φορολογικό νομοσχέδιο που κατέθεσε στη Βουλή (και ήδη περνά από την αρμόδια Επιτροπή), η κυβέρνηση υπερβαίνει την εντολή της! Αυτό είναι σκάνδαλο, μεγαλύτερη από την … ίσως νοθεία στη Βουλή! Η κυβέρνηση ξεκάθαρα έχει υποσχεθεί άλλα στο οικονομικό της πρόγραμμα. Συγκεκριμένα σταχυολογώ:

«Tα τελευταία δέκα χρόνια η Eλλάδα αποδείχθηκε πρωταθλήτρια στην E.E. στην αύξηση των φορολογικών βαρών. Tα φορολογικά βάρη αυξήθηκαν 8 ποσοστιαίες μονάδες επί του AEΠ. H ταχεία όμως αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης της οικονομίας ζημιώνει την ανταγωνιστικότητα και αποθαρρύνει τις επενδύσεις. Aυτό σημαίνει χαμηλό ρυθμό ανάπτυξης και αδυναμία αύξησης των ευκαιριών απασχόλησης και μείωσης της ανεργίας.»

«Aντί το κράτος να είναι αρωγός της ιδιωτικής οικονομίας και της επιχειρηματικής πρωτοβουλίας, έχει εξελιχθεί σε χειραγωγό και δυνάστη της. Tα τεράστια φορολογικά βάρη που επιβάλλει, στερούν τους αναγκαίους πόρους που χρειάζονται για επενδύσεις και ανάπτυξη. Όμως, τα κυριότερα εμπόδια στην επιχειρηματικότητα και τις επενδύσεις συνιστούν η γραφειοκρατία, οι άσκοποι ρυθμιστικοί κανόνες, η πολυνομία, η αδιαφάνεια, η διαπλοκή και κυρίως η εκτεταμένη διαφθορά. Mε τέτοιο κράτος και με τέτοια δημόσια διοίκηση, η ελληνική οικονομία θα μένει πάντα σε θέση ουραγού.»

«Tι αλλάζει στις πολιτικές για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας…

Mείωση φορολογικών συντελεστών στη φορολογία των επιχειρήσεων»

«Τι αλλάζει στις πολιτικές για την ενθάρρυνσης της επιχειρηματικότητας…

Διατήρηση σταθερού ανταγωνιστικού φορολογικού συστήματος και πλαισίου λειτουργίας των επιχειρήσεων, ώστε οι επενδυτές να γνωρίζουν εξαρχής τους όρους και τους κανόνες που διέπουν την επένδυση»

(Σημ.: τα bold είναι από το πρόγραμμα της ΝΔ)

Πουθενά στο κυβερνητικό πρόγραμμα της ΝΔ δεν γίνεται αναφορά για αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης των ελεύθερων επαγγελματιών και των μικρομεσαίων. Δεν υπάρχει ούτε καν μια σχετική νύξη που να επιτρέπει να πουν ότι «εμείς το είχαμε ακροθιγώς αναφέρει, δεν ήταν στις προθέσεις μας, τα πραγματικά δεδομένα της οικονομίας…».

Για μια ακόμη φορά η κυβέρνηση της ΝΔ είναι ανακόλουθη. Έχει υπερβεί την εντολή που τις ανέθεσε ο Ελληνικός Λαός. Οι πολίτες δεν επέλεξαν απλώς κόμμα ή πρόσωπα, επέλεξαν συγκεκριμένες πολιτικές. Η ΝΔ άλλες πολιτικές υποσχέθηκε, άλλες εφαρμόζει! Καιρός να καταθέσει της εντολή που έλαβε στους πολίτες, σε εμάς, για να αποφασίσουμε ποιος είναι κατάλληλος να οδηγήσει την πορεία μας στο Αύριο!

Όχι νέοι φόροι ΙΙ: Φορολόγηση χωρίς λογοδοσία είναι κλοπή

Όχι νέοι φόροι ΙΙ: Φορολόγηση χωρίς λογοδοσία είναι κλοπή

Από το φίλο Φώτη Περλικό (και πρόεδρο της Φιλελεύθερης Συμμαχίας), πήρα το ακόλουθο μήνυμα, μέσω του group «όχι νέοι φόροι» που έφτιαξε στο facebook:

Με αφορμή τα νέα φορολογικά μέτρα που πήρε η κυβέρνηση για να καλύψει τα ελλείμματα της δικής της ανικανότητας, ας αναρωτηθούμε ως πολίτες, τί πληροφόρηση μας παρέχεται για το πού πάνε τα χρήματα των φόρων μας.

Έχει δικαίωμα ένα κράτος να απαιτεί φόρους από τους πολίτες (με την χρήση βίας μάλιστα και την απειλή στέρησης της ελευθερίας μας – φυλάκιση) χωρίς λογοδοτεί; Δηλαδή να παρουσιάζει αναλυτικά στοιχεία για το πού ξοδεύονται, τι επιδιώκεται να επιτευχθεί και για πόσο διάστημα και μετά την ολοκλήρωση της δράσης αναλυτική αναφορά του τι επιτεύχθηκε και με ποιο κόστος; Αν δεν τα κάνει αυτά μια κυβέρνηση, με τι στοιχεία καλούμαστε ως πολίτες να αξιολογήσουμε ήταν ή όχι επιτυχημένη στις επόμενες εκλογές;

Το θέμα της λογοδοσίας της φορολογίας δεν άπτεται μόνο της παραβίασης της σφαίρας της οικονομικής μας ελευθερίας, ούτε περιορίζεται στην συγκάλυψη της ανευθυνότητας της κρατικής διαχείρισης. Είναι ουσιαστική υποβάθμιση της δημοκρατίας μας και στέρηση της δυνατότητας του πολίτη να αξιολογεί και να κρίνει τις κυβερνήσεις του. Η δημόσια έκθεση των οικονομικών στοιχείων (με μόνη ενδεχόμενη επιφύλαξη, ότι άπτεται θεμάτων εθνικής ασφάλειας) είναι απαραίτητη προϋπόθεση και του οικονομικού και του πολιτικού φιλελευθερισμού.

Το ελληνικό κράτος δικαιούται να απαιτεί το εισόδημά μας και μάλιστα σε αυξανόμενα ποσοστά; Όπως έχει πολλές φορές καταγραφεί, το σύμπαν του Δημοσίου συνεχώς διαστέλλεται. Αποτελείται από χιλιάδες φορείς που ο καθένας από αυτούς εποπτεύει μια σειρά άλλων θυγατρικών. Αποτέλεσμα είναι να μη γνωρίζει το ελληνικό κράτος πόσους ακριβώς φορείς χρηματοδοτεί, ποιο είναι το έργο τους και τι αποτέλεσμα έχουν! Ο γαλαξίας αυτός περιλαμβάνει πάνω από 1.000 δήμους και κοινότητες, περισσότερους από 600 εποπτευόμενους φορείς υπουργείων και χιλιάδες θυγατρικές τους. Κατά την προσπάθεια απαρίθμησης των φορέων αυτών βρέθηκαν αρκετοί με ίδιο ή παρόμοιο αντικείμενο δραστηριότητας που εποπτεύονται από το ίδιο ή διαφορετικά υπουργεία. Το 2006, για πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία οι υπάλληλοι που εξαρτώνται από το Δημόσιο ξεπέρασαν το 1 εκατομμύριο!

Δεν είναι σε θέση να δώσει αναφορά στον πολίτη-φορολογούμενο για ποιό λόγο ζητάει τους φόρους του, τί του προσφέρει ως αντάλλαγμα για αυτούς, ποιος είναι ο μηχανισμός του, ούτε γιατί χρειάζεται έναν τέτοιο μηχανισμό. Το κράτος απαιτεί τους φόρους μας (με την απειλή της κρατικής βίας), όχι απλά αρνούμενο να δώσει τον παραμικρό λογαριασμό για αυτούς, αλλά αγνοώντας την κατάληξή τους και ουσιαστικά αδιαφορώντας αν έχουν ή όχι ουσιαστικό αποτέλεσμα στην ζωή των πολιτών που τους στερήθηκαν. Ως πολίτης και βαρύτατα φορολογούμενος, απαιτώ να ξέρω πού καταλήγουν οι φόροι μου, με ποιό μηχανισμό αξιοποιούνται και για ποιο λόγο. Ειδικά όταν ζω σε μια χώρα που έχει ήδη από τις βαρύτερες φορολογικές επιβαρύνσεις στην ΕΕ.

Αυτά οφείλουν να είναι διάφανα και δεδομένα. Από κει και πέρα μπορεί να ξεκινήσει η συζήτηση περί πολιτικής, επιλογών, αντίληψη του ρόλου του κράτους, ιδεολογίας κτλ. Χωρίς όμως την βάση των ξεκάθαρων στοιχείων καμία τέτοια συζήτηση δεν έχει ουσιαστικό νόημα. Κάθε γενικόλογη διακήρυξη, κάθε ευχολόγιο, κάθε πολιτική πρόταση που ζητάει περισσότερο κράτος ουσιαστικά νομιμοποιεί την υπάρχουσα κατάσταση κακοδιαχείρισης και σπατάλης (για να μην πω καταλήστευσης), εφόσον δεν συνοδεύεται από στοιχειώδη πρόνοια λογοδοσίας προς τον φορολογούμενο.

Κάτι τέτοιο φυσικά δεν έχει γίνει ποτέ στο ελληνικό κράτος με ευθύνη όλων όσων κυβέρνησαν ή κυβερνούν. Τα πάντα κρατούνται θολά, ώστε οι διαχειριστές της εξουσίας να έχουν εν λευκώ την διαχείριση του κρατικού πλούτου και των φόρων των πολιτών. Κυριαρχούν στην δημόσια συζήτηση γενικόλογες και αόριστες έννοιες και ιδέες, που νομιμοποιούν την άγρια φορολόγηση αλλά αποποιούνται κάθε ευθύνης για την τύχη των χρημάτων. Αν μια κυβέρνηση είχε την βούληση να μειώσει τις σπατάλες του Δημοσίου, το πρώτο που θα έκανε θα ήταν να δημοσιοποιήσει όλα τα οικονομικά στοιχεία, ώστε να δουν από πρώτο χέρι οι πολίτες πού πάνε τα λεφτά τους. Αυτό όμως θα έδενε τα χέρια της στο να εξυπηρετήσει την δική της κομματική πελατεία.

Αν υπήρχε η πολιτική βούληση για στοιχειώδη εξορθολογισμό των δαπανών, θα έπρεπε να αξιολογηθούν (και να επανεκτιμούνται σε τακτική βάση) όλες οι δράσεις που χρηματοδοτούνται από τον προϋπολογισμό. Αντίθετα, τώρα ότι εγγράφεται στον προϋπολογισμό είναι σχεδόν αδύνατο να βγει, φουσκώνοντάς τον διαρκώς χωρίς κανένα ποιοτικό έλεγχο της απόδοσης των χρησιμοποιούμενων χρημάτων. Και αυτή είναι μια κατάσταση που όλο το πολιτικό σύστημα ενισχύει.

Γι’αυτό απαιτείται ριζική αλλαγή στον τρόπο κατάρτισης, εκτέλεσης και ελέγχου του κρατικού προϋπολογισμού (κατάρτιση του κρατικού προϋπολογισμού με βάση τις προς χρηματοδότηση δραστηριότητες, δημιουργία θέσης Γενικού Διευθυντή κάθε υπουργείου προσωπικά υπόλογου για τη διαχείριση των κονδυλίων που του έχουν διατεθεί και υπεύθυνου για την εγκατάσταση σύγχρονων συστημάτων διαχείρισης και ελέγχου, δημιουργία υπηρεσιών εσωτερικού και εξωτερικού ελέγχου κλπ). Να υπάρχει συσχέτιση των δαπανών με συγκεκριμένες δράσεις και συγκεκριμένα αποτελέσματα, και να μπορεί με εύληπτο τρόπο να παρουσιάζονται δημόσια. Ώστε να υπάρχει ατομική ευθύνη, ορθολογισμός και λογοδοσία για την διαχείριση των κρατικών πόρων και μηχανισμοί ελέγχου και αξιολόγησής τους.

ΥΓ: το κείμενο μπορείτε να το σχολιάσετε στο e-rooster

τα νέα φορολογικά μέτρα και οι νέοι

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΝΕΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

Οι πρόσφατες ανακοινώσεις του κου Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, πέρα από την όποια άλλη κριτική μπορεί να ασκηθεί επ’ αυτών, αφορούν σε ένα τους ειδικά σημείο κατά μείζονα λόγο τους νέους και μάλιστα τους νέους ελεύθερους επαγγελματίες και αυτοαπασχολουμένους.

Η κατάργηση του αφορολογήτου για το ποσό των 10.500 δεν πλήττει ουσιαστικά τους «μεγάλους» φοροδιαφεύγοντες, οι οποίοι ούτως ή άλλως έχουν υπερπολλαπλάσια έσοδα. Πλήττει αντίθετα καίρια τους νέους, οι οποίοι στην καλύτερη περίπτωση κινούνται σε ό,τι αφορά τα ετήσια έσοδά τους κοντά στο ποσό αυτό των 10.000 ευρώ.

Έχοντας ήδη ελάχιστα εισοδήματα, που δεν τους επιτρέπουν να σταθούν στα πόδια τους με ασφάλεια, οι νέοι ελεύθεροι επαγγελματίες και αυτοαπασχολούμενοι θα βιώσουν ένα πλήρες αδιέξοδο, καθώς περίπου τα μισά τους έσοδα θα κατευθύνονται σε πάγια έξοδα, φόρους και εισφορές.

Πώς μπορεί να επιβιώσει ένας νέος ελεύθερος επαγγελματίας και αυτοαπασχολούμενος, ένας νέος μικρομεσαίος επιχειρηματίας και μάλιστα αυτοδημιούργητος με καθαρά έσοδα ετησίως που δε θα υπερβαίνουν στην καλύτερη περίπτωση τα 5000- 6000 ευρώ;

Ουσιαστικά κατευθύνονται οι πιο εξειδικευμένοι και δημιουργικοί νέοι στην υπαλληλική σχέση κατά κύριο λόγο στο δημόσιο ή στο εξωτερικό.

Το συγκεκριμένο μέτρο και τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τους νέους πρέπει να καταργηθεί άμεσα. Τόσο οι μεσοπρόθεσμες οικονομικές του επιπτώσεις, όσο και οι κοινωνικές θα είναι καταστροφικές.

Δεν είμαστε φοροφυγάδες

Ο «σύντροφος» Θέμης Τζήμας (παθιασμένος σοσιαλιστής, στέλεχος της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ και του κόμματος – αλλά κυρίως συνοδοιπόρος στο Εθνικό Συμβούλιο Νεολαίας) έφτιαξε το γκρουπ «Δεν είμαστε φοροφυγάδες!! Πάρτε πίσω το μέτρο για τα 10.500 ευρώ» στο facebook.

Το κείμενο περιγραφής του group είναι:

Οι τελευταίες εξαγγελίες Αλογοσκούφη και ειδικά σε σχέση με τη φορολόγηση των 10.500 ευρώ για τους ελεύθερους επαγγελματίες και αυτοαπασχολουμένους αποτελούν σοκ για όλους και κύρια για τους νέους.
Αποδεχόμενη η κυβέρνηση την αδυναμία πάταξης της φοροδιαφυγής και της διαφθοράς, έχοντας αναδιανείμει τον πλούτο προκλητικά υπέρ συγκεκριμένων επιχειρηματιών έρχεται να επιβάλλει κεφαλικό φόρο.
Ο φόρος αυτός πλήττει ελάχιστα τους φοροδιαφεύγοντες, οι οποίοι θα δώσουν φιλοδώρημα 1000 ευρώ, ενώ τσακίζει τους νέους ελεύθερους επαγγελματίες και αυτοαπασχολουμένους, που ως επί το πλείστον έχουν έσοδα κυμαινόμενα στη ζώνη των 10.000 ευρώ το χρόνο, στην καλύτερη περίπτωση.
Με τα νέα μέτρα, όλοι εμείς που ούτως ή άλλως με το ζόρι τα βγάζαμε πέρα θα πρέπει να ζούμε με λιγότερα από 5000 ευρώ το χρόνο.
Ωθούν λοιπόν την πλειοψηφία της νέας γενιάς στο να γίνουν ή δημόσιοι υπάλληλοι ή να φύγουν στο εξωτερικό, καταστρέφοντας μεσοπρόθεσμα την ελληνική κοινωνία και οικονομία.
Γι’ αυτό απαιτούμε άμεση απόσυρση των νέων φορολογικών μέτρων και κοινωνικό διάλογο ουσίας για τη στήριξη της νέας γενιάς, όχι με επιδόματα και ρουσφέτια αλλά με δομικές αλλαγές στην οικονομία και την κοινωνία μας.