Η ωραία Ελενίτσα στα “Ονόματα”

Τη λάτρευε ο μπαμπάς μου την Ελένη Βλάχου. Όταν λέω πως τη λάτρευε, εννοώ πως τη λάτρευε. Διάβαζε ό,τι υπέγραφε εκείνη στην “Καθημερινή”, σχεδόν εκστατικά. Κάποια πρωϊνά κι ενώ ξυριζόταν, με έβαζε να του διαβάζω το κύριο άρθρο της εφημερίδας. Καθόμουν τότε

via Αθήναιου Βορβορυγμοί » Blog Archive » “Ονόματα”

Διαβάστε το σχόλιο της Βίβιαν Ευθυμιοπούλου, του γνωστού μας Αθήναιου, για τη δημοσίευση του νέου διηγήματός της «Η ωραία Ελενίτσα» που περιλαμβάνεται στη συλλογή «Ονόματα – Δεκατέσσερις Ιστορίες» (εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ) που μόλις κυκλοφόρησε.

Με τη Βίβιαν διαφωνώ σε πολλά, αλλά απολαμβάνω να τη διαβάζω είτε στο διαδίκτυο είτε στο χαρτί, είτε με εκνευρίζει είτε με κάνει να κουνώ συγκαταβατικά το κεφάλι. Τις περισσότερες δε φορές με τσαντίζει – πραγματικά – ο τρόπος που επιλέγει να πει την άποψή της. Βέβαια από όσα έχω καταλάβει και μου έχει γράψει, και εγώ αντίστοιχα συναισθήματα και σκέψεις της προκαλώ, όταν συζητούμε, οπότε…

Είμαι όμως σίγουρος ότι η Βίβιαν έχει γράψει ένα πραγματικά ξεχωριστό διήγημα για τη μεγάλη κυρία Ελένη Βλάχου! Στο βιβλίο λοιπόν η ουσία, που περιλαμβάνει 14 πολύ ενδιαφέρουσες ιστορίες, 14 διαφορετικών συγγραφέων για 14 διαφορετικά πρόσωπα…

Ένα βιβλίο σκέτη απόλαυση

Αθήναιου Βορβορυγμοί. Ιστορίες γεύσεων ενός μεσογειακού μάγειρα

Ο Αθηναίος αποφάσισε να κάνει το βήμα, να βγει από το διαδίκτυο και να κυκλοφορήσει σε βιβλίο. Οι απόψεις του για την γαστρονομία (κάποιες από τις οποίες θα βρείτε και στον Γαστρονόμο της Καθημερινής) κυκλοφορούν αυτό το Δεκέμβρη στα βιβλιοπωλεία. Εύχομαι καλή επιτυχία. Γνώμη δε μπορώ να πω, γιατί δεν το έχω διαβάσει. Διαβάζοντας όμως το blog του μπορώ να ισχυριστώ ότι θα είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα βιβλία γαστρονομίας που κυκλοφορούν, τουλάχιστον στην Ελλάδα. Και όσοι με ξέρουν γνωρίζουν ότι έχω μια έφεση στη συγκεκριμένη ηδονή…

Δείτε τι λέει ο ίδιος…

Δείτε τι λέει ο εκδοτικός του οίκος…

Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν, οπότε ελπίζω όλοι να προτιμήσουμε ορισμένα βιβλία, είτε για εμάς είτε για δώρα. Το συγκεκριμένο βιβλίο νομίζω ότι αξίζει την επιλογή σας…

ΥΓ: Γνώρισα τον Αθηναίο για πρώτη φορά πριν πολλά – πολλά χρόνια, σε επίπεδο απλής γνωριμίας-σύστασης σε κάποια γραφεία και σε κάποιες εκδηλώσεις. Νομίζω ότι τότε δεν είχε ασχοληθεί ακόμη με τη γαστρονομία, τουλάχιστον όχι στο μετέπειτα επίπεδο. Στην πορεία των χρόνων είχα σχηματίσει την άποψη ενός απόλυτου, μονομερούς και παθιασμένου ανθρώπου. Πρόσφατα, εδώ και ένα χρόνο περίπου, γνώρισα τη Βίβιαν (τον Αθηναίο δηλαδή) λίγο περισσότερο, μέσα από τα κείμενα της κυρίως και από την επαφή μας στη Φιλελεύθερη Συμμαχία. Οφείλω να αναγνωρίσω ότι μάλλον έσφαλα (εκτός από το πάθος), παρότι διαφωνούμε σε πάρα πολλά… Δεν διεκδικώ άλλωστε δάφνες σωστού κριτή… Εύχομαι καλή επιτυχία και καλή συνέχεια…