Κόσοβο και Μακεδονία

Γράφει ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος, σχετικά με την ανεξαρτητοποίηση του Κοσόβου:

ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΣΤΟ ΑΚΡΑΙΟ ΙΣΛΑΜ

 Η στάση της Δύσης στο Κόσοβο φαντάζει κίνηση αφύσικης εξιλέωσης ορισμένων κέντρων εξουσίας απέναντι στους μουσουλμάνους οπαδούς της Σαρία (ισλαμικού ιερού νόμου). Πολλοί εκτιμούν πως Αμερικανοί και Βρετανοί κυρίως, αλλά και ηγετικοί κύκλοι άλλων ευρωπαικών χωρών, επιμένουν για την ανεξαρτησία των Αλβανών της περιοχής ώστε να βελτιωθεί η εικόνα της Δύσης στον μουσουλμανικό κόσμο. Η προσπάθεια απόσχισης του Κόσοβου από την εθνικά ομοιογενή Σερβία γίνεται με τα μάτια στραμένα στην Σαουδική Αραβία, στο Ιράκ, στο Ιράν, στο Πακιστάν, το Αφγανιστάν και την Ινδονησία. Η ουσία είναι πως κόβεται το έδαφος ενός εθνικού κράτους – το μοναδικό στο οποίο γίνεται κάτι τέτοιο που δεν αποτελούσε συστατικό μέρος παλιάς Συνομοσπονδίας – για την δημιουργία δύο κρατών. Και πιθανότατα θα ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου…

 

Σχόλιο:

θα ξεπεράσω το γεγονός ότι ένας φιλελεύθερος πολιτικός δεν ακουμπά το θέμα της απεμπόλησης της φιλελεύθερης παράδοσης και της ευρωπαϊκής πρακτικής των μειονοτήτων εντός δημοκρατικών κρατών (ως προοπτική για τη Σερβία, διευκρινίζω).

Θα σημειώσω μόνο ότι στο άρθρο αναφέρεται η δημιουργία ενός νέου κράτους, με απόσχιση εδαφών υφιστάμενου κράτους, ως προϊόν διεθνών συμφερόντων και τρέχουσας στρατηγικής.

Όταν πολλοί από εμάς χρησιμοποιούμε χρόνια τώρα αυτό ακριβώς το ενδεχόμενο στα Βαλκάνια ως μελλοντικό κίνδυνο για τη χώρα μας σε συνδυασμό με τη χρήση του ονόματος «Μακεδονία», θεωρούμαστε είτε παρανοϊκοί, είτε γραφικοί, είτε εθνικιστές. Πάντα «ελαφρά τη καρδία» αποδίδονται τέτοιοι χαρακτηρισμοί, διότι το να μπεις σε μια αναλυτική παρόμοια συζήτηση για το μέλλον των Βαλκανίων είναι κουραστικό και για πολλούς βαρετό.

Έχει ο καιρός γυρίσματα…

Advertisements

Μωραίνει ο Κύριος ή συμβαίνει κάτι άλλο στη Θεσσαλονίκη;

Διαβάστε δηλώσεις του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Άνθιμου: «Να έχουμε μια Μακεδονία όπως τη θέλουμε. Μια Μακεδονία ελληνική και ει δυνατόν με προσαρτημένα τα κομμάτια που της λείπουν. Να τα πάρουμε πίσω» και «Μας λείπει ένα κομμάτι της Μακεδονίας, το Μοναστήρι».

Ο Μητροπολίτης πιστεύει, προτείνει και διακηρύσσει αλλαγή συνόρων!!! Την ίδια εποχή που συζητείται ανεξαρτητοποίηση για το Κόσοβο, ο Μητροπολίτης προτείνει να απεμπολήσουμε ένα από τα κύρια επιχειρήματά μας για το θέμα της ονομασίας των γειτόνων. Έλεος… Οι «μαχητές» της Ελληνικής Ιστορίας δε διδάσκονται τίποτε από αυτήν; Πόσο κοντόφθαλμα και οπορτουνιστικά μπορεί να βλέπουν κάποιοι τα πράγματα…

Δυστυχώς. τόσο ο Μητροπολίτης Άνθιμος όσο και πολλές εθνικιστικές φωνές στη χώρα αποδυναμώνουν με τις θέσεις τους και τις απόψεις τους τον αγώνα της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών για το όνομα της γείτονος χώρας. Αυτή ακριβώς η θέση του Μητροπολίτη, όσο και η πιθανότητα εθνικοποίησης του ονόματος Μακεδονία σε κρατικό επίπεδο και διεθνείς σχέσεις, οδηγεί μελλοντικά σε αλλαγές συνόρων. Και όλοι ξέρουμε πως γίνονται αλλαγές συνόρων, ειδικά στα Βαλκάνια… Δεν έχω πρόβλημα να πολεμήσω (για τα ιδανικά μου, για την πατρίδα μου, για την οικογένειά μου, για την περιουσία μου, για την ελευθερία μου), αλλά δε θέλω να πολεμήσω με τέτοιες πολιτικές και πνευματικές ηγεσίες, ούτε για να «πάρουμε την Πόλη». Ή το Μοναστήρι…

Ίσως το ΚΚΕ να έχει δίκιο: δεν είναι πλέον γραφικοί, είναι επικίνδυνοι… Δεν αναγνωρίζω σε όλους αυτούς το δικαίωμα να πρωτοστατούν στην προσπάθεια για το ζήτημα του ονόματος και τις επεκτατικές βλέψεις της γείτονος χώρας. Είμαστε πολλοί και έχουμε άλλες απόψεις, που δεν τις εκφράζουν όλοι αυτοί.

Επιμύθιο: Τον Άνθιμο τον εξέλεξαν οι Συνοδικοί Μητροπολίτες. Σε εκείνους απολογείται μόνο, όχι σε εμάς, τους πολίτες. Απαιτώ λοιπόν, αφού δεν έχω λόγο στα έργα του, ούτε καν διαμέσου αντιπροσώπων μου (Βουλή) να μην είναι και να μην λέγεται δημόσιος λειτουργός. Για το αν το έργο του είναι χριστιανικό, ποιμαντικό, πνευματικό και Πατερικό, αφήνω την Ιερά Σύνοδο να κρίνει. Δε μου πέφτει λόγος για τα εσωτερικά της Εκκλησίας. Ζητώ όμως να μη πέφτει λόγος της Εκκλησίας στην επίσημη πολιτική της χώρας. Και σημειώνω: δεν αμφισβητώ το δικαίωμα κανενός, ούτε των αρχικληρικών, να λένε την άποψή τους. Αμφισβητώ όμως ότι υπάρχει δικαίωμα δημοσίων υπαλλήλων να ακολουθούν δική τους πολιτική. Αν ο υπάλληλος της Εφορίας δεν εξυπηρετούσε έναν αλλοδαπό, το ίδια θα του έλεγα… Επομένως, διαχωρισμός κράτους – εκκλησίας τώρα!