η ανεργία και οι προτάσεις Μίχαλου

Προστασία της απασχόλησης: όταν ο δρόμος προς την ανεργία είναι στρωμένος με «καλές προθέσεις»

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι με αφορμή τις προτάσεις  του Προέδρου του ΕΒΕΑ κ. Μίχαλου θα έπρεπε να ανοίξει ένας ευρύτατος διάλογος στην Ελληνική κοινωνία για τα πραγματικά αίτια της ανεργίας και τους τρόπους που θα τη μείωναν. Όμως, αντί του αναγκαίου διαλόγου, οι προτάσεις του κ. Μίχαλου απορρίφθηκαν χωρίς συζήτηση από το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων της χώρας παρόλο που επιστημονικές μελέτες (Οικονομικό Δελτίο Alpha Bank) αποδεικνύουν ότι η έλλειψη ευελιξίας των αγορών εργασίας στις διάφορες χώρες, ως αποτέλεσμα της άκαμπτης εργατικής νομοθεσίας τους, οδηγούν την ανεργία στα ύψη. Με βάση αυτή τη πραγματικότητα η  Ευρωπαϊκή Ένωση προτείνει για όλη την Ευρώπη ένα μίγμα εργασιακής ευελιξίας και ασφάλειας (flexicurity). Το σύστημα αυτό, που πρωτοεφαρμόστηκε στη Δανία, μείωσε σημαντικά την ανεργία στη χώρα αυτή όπως αναγνωρίζουν και Ευρωπαϊκοί συνδικαλιστικοί φορείς.

Αφού λοιπόν η ευελιξία των αγορών εργασίας αποτελεί βασικό όπλο κατά της ανεργίας τότε γιατί το πολιτικό σύστημα απορρίπτει κάθε συζήτηση, ακόμα και για περιορισμένη ευελιξία όπως αυτή που υπαινίχθηκε ο κ. Μίχαλος;

Για τη Φιλελεύθερη Συμμαχία είναι προφανές ότι το πολιτικό σύστημα που κυβερνά τη χώρα, -η συμπολίτευση και η αντιπολίτευση από κοινού- ουδόλως ενδιαφέρεται για τους ανέργους αλλά μόνο για τη διατήρηση των εργασιακών κεκτημένων κάποιων προνομιούχων του δημοσίου που θεωρούν ότι η οποιαδήποτε ευελιξία θα θέσει σε κίνδυνο τα προνόμιά τους.

Είναι πλέον φανερό ότι πίσω από τα λόγια περί «προστασίας της απασχόλησης» κρύβεται η προστασία εργασιακών συμφερόντων μιας κοινωνικής μειοψηφίας που οδηγεί, στο όνομα της «προστασίας της απασχόλησης», όλο και περισσότερους στην ανεργία και τη φτώχεια.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία προτείνει τη κατάργηση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, ένα ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα για κάθε Έλληνα πολίτη και την αύξηση της ευελιξίας στην αγορά εργασίας που θα αναζωογονήσει την ανάπτυξη και τον ανταγωνισμό και θα περιορίσει την ανεργία.

Advertisements

το ΡΧΣ για τη φτώχεια στην Ελλάδα και τη γενιά των 700 ευρω

Το διάβασα στην κοπελίτσα και το αναπαράγω. Όσοι ενδιαφέρεσθε…

ΡΧΣ

Μου ήρθε με μειλ και το αναδημοσιεύω:

Ένα από τα πλέον ανησυχητικά φαινόμενα που ταλανίζει την ελληνική κοινωνία είναι αυτό της φτώχειας. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία του ΕΚΚΕ:

-Το 21% των Ελλήνων ζει με λιγότερα από 470 ευρώ το μήνα, κάτω από το όριο της φτώχειας.

-Το 60% των Ελλήνων φοβάται πως μέσα στα επόμενα χρόνια θα περιέλθει σε κατάσταση φτώχειας.

-Ένας στους τρεις Έλληνες δεν μπορεί πολλές φορές να πληρώσει το ενοίκιο του σπιτιού ή τη δόση του δανείου του χωρίς καθυστερήσεις, να έχει ως γεύμα κάθε δύο ημέρες κρέας, ψάρι ή λαχανικά και να έχει επαρκή θέρμανση στο σπίτι του.

Το Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα πρόκειται να πραγματοποιήσει μία εκπομπή σχετικά με τη φτώχεια στη σημερινή Ελλάδα, τη δυσανάλογη σχέση κόστους ζωής και αμοιβών, τη γενιά των 700 ευρώ, καθώς και το εργασιακό καθεστώς που “πνίγει” τους Έλληνες εργαζομένους, ενώ καταδικάζει άτομα με σημαντικές σπουδές στην ανεργία ή σε πενιχρούς μισθούς.

Αποφασίσαμε να προχωρήσουμε με το θέμα αυτό και θα θέλαμε να μας βοηθήσετε κι εσείς, επικοινωνώντας με την εκπομπή για να καταθέσετε τη δική σας εμπειρία-μαρτυρία και να συμμετέχετε αν θέλετε στο ντοκιμαντέρ.

Για το σκοπό αυτό και περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να μας στείλετε e-mail στο info@rwf.gr ή να επικοινωνήσετε τηλεφωνικώς στο 210-6855098.

Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα

– Τηλ: 210 68 55 098

– E-mail: info@rwf.gr (αν θέλετε, τοποθετήστε στον τίτλο την ένδειξη ‘700’)


Μεταναστεύουν πολλοί Έλληνες νέοι επιστήμονες

Διάβασα στο e-rooster το ποστ Οι γκασταρμπάιτερ του 2007 είναι επιστήμονες, που παρέπεμπε σε δημοσίευμα του ημερήσιου Βήματος. Νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να το διαβάσετε, διότι περιγράφει μία νέα κατάσταση στο χώρο των αποφοίτων πανεπιστημίων, της αγοράς εργασίας και της επαγγελματικής αποκατάστασης. Εντάξει, ίσως ο όρος γκαστερμπάιτερ να είναι υπερβολικός, όμως η πραγματικότητα είναι πως για λόγους ανάγκης και όχι καριέρας πολλοί πτυχιούχοι μεταναστεύουν. Είναι όσοι αποφασίζουν να μην ενταχθούν στην γενιά των 700 ευρώ. Δείτε τα σχετικά άρθρα του Βήματος:

Επιστήμονες η νέα γενιά μεταναστών

Ελληνες καθηγητές σε γυμνάσια και και λύκεια της Αγγλίας

Γιατροί και οδοντίατροι κατέχουν τα πρωτεία στην αποδημία

Σε αναζήτηση ειδικότητας στο εξωτερικό

Γιατροί και οδοντίατροι κατέχουν τα πρωτεία στην αποδημία

Συνέντευξη στον Επικοινωνία 94fm

Μόλις έδωσα συνέντευξη στον Δημοτικό Ραδιοφωνικό Σταθμό του Ηρακλείου Αττικής (Επικοινωνία 94fm), σχετικά με το θέμα που ανέδειξε πρωτοσέλιδα η Καθημερινή της Κυριακής. Συζητήσαμε γιατί μένουν οι νέοι στο σπίτι με την οικογένεια μέχρι τα 30, γιατί υπάρχουν χλιδάνεργοι, τι νιώθουν οι νέοι σήμερα, ποια είναι τα χαρακτηριστικά της γενιάς των 700 ευρώ. Μίλησα με την ιδιότητα του μέλους του Εθνικού Συμβουλίου Νεολαίας, και επέλεξα συνειδητά να δώσω μια νότα αισιοδοξίας και προοπτικής.

Δε δέχομαι ότι η παραμονή στο σπίτι μέχρι τα 30 χρόνια είναι καταναγκαστική επιλογή. Νομίζω σε μεγάλο βαθμό είναι απλώς μια επιλογή. Σε όλον τον Ευρωπαϊκό Νότο άλλωστε οι δεσμοί της οικογένειας είναι ισχυροί, δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο.

Οι «χλιδάνεργοι», όπως είδη τους καθιερώσαμε ως ορολογία, δεν είναι υποχρεωτικά κακό φαινόμενο. Αν κάποιος άνθρωπος θέλει να κάνει συγκεκριμένα πράγματα και να πληρώνεται για αυτά όπως εκείνος επιθυμεί, αναλαμβάνει (εκείνος ή η οικογένειά του) το κόστος της ανεργίας του αν δεν βρίσκει την αντίστοιχη δουλειά. Δεν είναι κακό για το σύνολο, αλλά ίσως είναι κακό για τον ίδιο.

Όσον αφορά το τι νιώθουν οι νέοι σήμερα νομίζω ότι όλοι ζούμε σε μια κοινωνία ρίσκου, αβεβαιότητας και ανασφάλειας. Αυτό όμως δεν αφορά μόνο τους νέους. Ούτε είναι μόνο απειλή, μπορεί να είναι και ευκαιρία…

Όσον αφορά τη γενιά των 700 ευρώ, είναι μεν γεγονός αλλά το ζήτημα είναι τι κάνουμε για αυτό. Υπενθυμίζω βέβαια ότι το 70% του εργατικού δυναμικού ζει με μισθούς ως 1000 ευρώ, οπότε και αυτό δεν είναι χαρακτηριστικό μόνο των νέων. Βέβαια οι νέοι στην συντριπτική τους πλειονότητα κυμαίνονται κοντά στο επίπεδο των 700 ευρώ… Οι απόψεις περί εκμετάλλευσης του εργαζόμενου από το μεγάλο κεφάλαιο ελπίζω ότι ακούγονται περιθωριακές σε όλους, πάντως είναι εκτός τόπου και χρόνου ούτως ή άλλως. Το σημαντικό ζήτημα είναι πως μπορούμε να οδηγήσουμε τις επιχειρήσεις μας να παράγουν περισσότερο πλούτο και οι εργαζόμενοί μας να είναι ο βασικός τους πλουτοπαραγωγικός πόρος. Και σε αυτόν τον τομέα οι κατεστημένες αριστερόστροφες πρακτικές οδηγούν σε καταστροφή…

Εν πάσει περιπτώσει, η συνολική άποψη που εξέφρασα ήταν ότι οι νέοι μπορεί να ζουν στο σπίτι των γονέων τους μέχρι τα 30 ή και παραπάνω, αλλά αυτό δεν είναι αυτονόητα καλό ή κακό. Μπορεί οι νέοι να απαιτούν περισσότερα σήμερα από την εργασία τους, αλλά εκτιμώ ότι έχουν το επίπεδο να το κάνουν. Μπορεί να νιώθουν ανασφαλείς, αλλά αυτό συμβαίνει διότι οι πολιτικές που εφαρμόζονται δεν τους προσφέρουν προοπτική. Μπορεί η ανεργία να θερίζει σε ποσοστά στις νεαρότερες ηλικίες, αλλά αυτό είναι πρόβλημα πολιτικής και όχι προσωπικής ή επιχειρηματικής επιλογής.. Μπορεί πολλοί νέοι να ονειρεύονται το δημόσιο, αλλά γίνεται για λόγους επαγγελματικής αποκατάστασης και λύσης ήσσονος προσπάθειας, παρά ως ιδανικό και αίσθηση προσφοράς.

Ελπίζω από όσους άκουσαν, κάποιοι να αποκόμισαν μια αισιόδοξη νότα και μια διάθεση να ακούσουν άλλες, καινοτόμες πολιτικές προτάσεις…

ΥΓ: Σε επόμενο μέρος της εκπομπής μίλησε και εκπρόσωπος της Γραμματείας νέων της ΓΣΕΕ, που ζήτησε για τους νέους «ίση αμοιβή για ίση εργασία», «35ωρο χωρίς μείωση αποδοχών», «ίσα ασφαλιστικά δικαιώματα με τα σημερινά», «καταπολέμηση της ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων», «ένταξη στα συνδικάτα και αγωνιστικές διεκδικήσεις». Αυτά τα είπε σχολιάζοντας τα ίδια θέματα με εμένα. Χαίρομαι που δεν είμαι συνδικαλιστής…