η ζωή και η περιουσία στο στόχαστρο

Η έλλειψη κράτους δικαίου ενισχύει τη κρατική βία και αυθαιρεσία

Μέσα σε ελάχιστες ώρες, δύο φυσικά και θεμελιώδη δικαιώματα του ανθρώπου, η ζωή και η ιδιοκτησία, παραβιάστηκαν βάναυσα από τα όργανα της κρατικής εξουσίας. Για μια ακόμα φορά, η αστυνομία, επιχείρησε να καλύψει την ανικανότητά της, διχάζοντας τους πολίτες και στρέφοντας τον έναν εναντίον του άλλου.

Ο μόνος υπεύθυνος για την απώλεια της ζωής του 16χρονου μαθητή και της καταστροφής των περιουσιών των συμπολιτών μας  είναι η αστυνομία που, ελλείψει κράτους δικαίου, λειτουργεί με γνώμονα  την προαγωγή της κρατικής βίας και όχι την ασφάλεια των πολιτών και παρέχει ασυλία στις ομάδες που εδώ και χρόνια, με ανεξέλεγκτες εκδηλώσεις βίας, καταστρέφουν ιδιωτική και δημόσια περιουσία.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία, καλεί τους πολίτες να αντιδράσουν απέναντι σ’ ενα κράτος που αδυνατεί να προασπιστεί τα βασικά και θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και επιχειρεί να αποποιηθεί των ευθυνών του διχάζοντας την κοινωνία.

Advertisements

Τι δεν θα μάθουμε για το σκάνδαλο Βατοπεδίου – Μανδραβέλης, Καθημερινή

τουλάχιστον λύνεται ένα θεμελιώδες φιλοσοφικό πρόβλημα: πώς παράγεται η ηθική. Διά της μεταβατικής ιδιότητας. Οι εξεταστικές επιτροπές κάνουν το παράνομο, νόμιμο. Το νόμιμο, σύμφωνα με τον κ. Βουλγαράκη είναι και ηθικό, οπότε το πρόβλημα που απασχόλησε τους στοχαστές από τον Αριστοτέλη μέχρι τον Καντ βρήκε επιτέλους τη λύση του.

via kathimerini.gr | Τι δεν θα μάθουμε για το σκάνδαλο.

Προτάσεις για να μετατραπούν οι φυλακές από κολαστήρια σε σωφρονιστήρια

Προτάσεις για να μετατραπούν οι φυλακές από κολαστήρια σε σωφρονιστήρια.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία, με αφορμή την απεργία πείνας των κρατουμένων στις ελληνικές φυλακές, προτείνει μέτρα που θα τις μετατρέψουν από φυλακές-κολαστήρια σε σωφρονιστήρια.

Η απόγνωση των κρατουμένων για τις συνθήκες κράτησής τους αποδεικνύει, και στον τομέα αυτό, την αναποτελεσματικότητα του κράτους να τους παράσχει ικανοποιητικές συνθήκες διαβίωσης και ασφάλειας στις υπάρχουσες φυλακές. Είναι γνωστό σε όλους ότι η κατάσταση είναι συχνά εκτός ελέγχου λόγω της δράσης εγκληματικών ομάδων, αποτελούμενων από κρατούμενους και επίορκους κρατικούς λειτουργούς, στο εσωτερικό των φυλακών. Η έκθεση-καταπέλτης του Συμβουλίου της Ευρώπης περιγράφει με τα μελανότερα χρώματα τη κατάσταση στις ελληνικές φυλακές.

Πέραν του ανθρωπιστικού ζητήματος, το κατ΄επίφαση «σωφρονιστικό σύστημα» κοστίζει τεράστια ποσά στον φορολογούμενο πολίτη. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία προτείνει δέσμη μέτρων που θα συμβάλλουν, αν και όποτε εφαρμοστούν, στην επίλυση αυτού του οξύτατου κοινωνικού προβλήματος.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία προτείνει να δοθεί η δυνατότητα σε ειδικευμένες ιδιωτικές εταιρείες να κατασκευάσουν, ή να χρονομισθώσουν, την κτιριακή υποδομή σωφρονιστικών καταστημάτων, τα οποία στη συνέχεια θα στελεχώσουν με διοικητικό προσωπικό και σωφρονιστικούς υπαλλήλους ώστε να προσφέρουν τις υπηρεσίες που θα καθορίζονται από λεπτομερείς συμβάσεις σχετικά με τη διοίκηση και διαχείριση των σωφρονιστικών αυτών καταστημάτων. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία προτείνει να επικεντρωθεί η δραστηριότητα του κράτους στον σωφρονιστικό τομέα στην εκπόνηση του νέου θεσμικού πλαισίου, στην προκήρυξη διεθνών διαγωνισμών, στην παρακολούθηση της τήρησης των προβλεπομένων από τη σύμβαση όρων και στην επιβολή των προβλεπόμενων ποινών στις περιπτώσεις των όποιων παρεκκλίσεων.

Το όφελος για το κρατικό προϋπολογισμό από τα παραπάνω μέτρα θα είναι η μείωση του κόστους της λειτουργίας των σωφρονιστικών ιδρυμάτων στο ένα τρίτο του σημερινού κόστους. Πέραν όμως του οφέλους για τον φορολογούμενο πολίτη, θα πρέπει να συνυπολογιστούν και τα οφέλη για τους κρατούμενους από τη λειτουργία κλινικών, σχολείων τεχνικής κατάρτισης, κέντρων αναψυχής και λοιπών διευκολύνσεων στο εσωτερικό των φυλακών, αλλά και άλλων αντιπαροχών που μπορούν να περιλαμβάνονται στους όρους των συμβάσεων όπως αναπλάσεις αστικών χώρων γύρω από τη φυλακή, παροχή εργασίας σε ανέργους της περιοχής κ.λπ.

Η αξιοποίηση της διεθνούς εμπειρίας στον τομέα αυτό μπορεί να αποδειχτεί πολύτιμη. Για παράδειγμα είναι διαθέσιμη η μελέτη του Βρετανικού Κοινοβουλίου που αξιολογεί τη λειτουργία των ιδιωτικών φυλακών της Βρετανίας και παρέχει πληθώρα πληροφοριών σχετικά με αυτές. Μία μάλιστα από αυτές, η φυλακή Altcourse, που τη διαχειρίζεται η εταιρεία G4S, θεωρείται υποδειγματική σύμφωνα με σχετική αναφορά του εντεταλμένου από το Βρετανικό κράτος επιθεωρητή φυλακών.

Η αποτελεσματικότητα των προτάσεων αυτών πολλαπλασιάζεται εφόσον συνδυάζεται με μέτρα που θα μειώσουν τον αριθμό των κρατουμένων, όπως:

  • την σταδιακή αποποινικοποίηση της χρήσης των τοξικοεξαρτητικών ουσιών, ενός μέτρου που η εφαρμογή του θα είχε θεαματικά αποτελέσματα στην αποσυμφόρηση των φυλακών δεδομένου ότι ο αριθμός των φυλακισμένων για παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών υπερβαίνει το ένα τρίτο του συνολικού αριθμού των φυλακισμένων στην Ελλάδα.
  • την αποποινικοποίηση όλων των πταισμάτων και την αντικατάστασή τους με διοικητικά πρόστιμα, την εισαγωγή εναλλακτικών μορφών απονομής δικαιοσύνης (διαιτησία, διαμεσολάβηση) και την υιοθέτηση εναλλακτικών μέτρων σωφρονισμού όπως τη κοινωνική εργασία, τους περιορισμούς στην κίνηση κλπ.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία αποδεικνύει ακόμα μια φορά, μέσω των προτάσεών της και της δράσης της, τη χρησιμότητά της για τον πολίτη.

για τους φυλακισμένους απεργούς πείνας

Όχι στο Όνομά μας

“Είναι απαράδεκτη η κατάσταση στις ελληνικές φυλακές. Είναι κύριο θέμα η ριζική αλλαγή του σωφρονιστικού συστήματος”.

Κάρολος Παπούλιας, 6/11/08

“Είμαστε άνθρωποι – κρατούμενοι. Άνθρωποι, λέω”

– Βαγγέλης Πάλλης, Κρατούμενος, 9/11/08

Από τις τρεις Νοεμβρίου μία εκκωφαντική κραυγή συνταράσσει τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας. Από τις τρεις Νοεμβρίου σύσσωμοι οι κρατούμενοι όλης της χώρας κατεβαίνουν σε απεργία πείνας διεκδικώντας το αυτονόητο : τη χαμένη τους αξιοπρέπεια. Απέναντί τους αντιμετωπίζουν την εκκωφαντική σιωπή των κραταιών ΜΜΕ και την παντελή αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας. Σε αυτές τις πρακτικές όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο ΔΕ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ.

Η κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είναι απερίγραπτη και μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο με τη σκληρή γλώσσα των μαθηματικών. Στα κατ’ επίφαση “σωφρονιστικά” ιδρύματα της χώρας έχουν καταγραφεί συνολικά 417 θάνατοι την τελευταία δεκαετία, ενώ ο ρυθμός τους έχει απογειωθεί σε τέτοιο σημείο, ώστε σήμερα να σβήνουν στα χέρια του κράτους τέσσερις άνθρωποι το μήνα. Η πληρότητα αγγίζει το 168% (10.113 κρατούμενοι για 6.019 θέσεις) με την αναλογία χώρου για κάθε άνθρωπο να φτάνει σε περιπτώσεις το 1τμ. Με ημερήσιο κρατικό έξοδο ανά κρατούμενο τα 3,60 Ευρώ τα συσσίτια που παρέχονται είναι άθλια, οι υποδομές θυμίζουν μεσαίωνα και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι ελλιπέστατη. Συγχρόνως, το Ελληνικό δικαστικό σύστημα στέλνει στη φυλακή έναν στους χίλιους κατοίκους της χώρας με τους έγκλειστους χωρίς δίκη (υπό προσωρινή κράτηση) να αγγίζουν το 30% του συνολικού αριθμού των κρατουμένων. Αν η ποιότητα μίας Δημοκρατίας κρίνεται από τις φυλακές της, τότε η Δημοκρατία μας ασθμαίνει. Αν η τιμώρηση παραβατικών συμπεριφορών με εγκλεισμό γίνεται από το κράτος στο όνομα της κοινωνίας, τότε για την κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είμαστε όλοι υπόλογοι, με συντριπτικές όμως ευθύνες να αναλογούν στην κρατική μηχανή. Σε αυτή την πραγματικότητα όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ.

Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται από επίσημους φορείς για τις Ελληνικές φυλακές σκιαγραφούν εικόνα κολαστηρίων. Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (2007) διαπιστώνει βασανιστήρια, απάνθρωπη μεταχείριση και απειλές κατά της ζωής κρατουμένων, σειρά παραβιάσεων αναφορικά με τις συνθήκες κράτησης, ελλείμματα στη διερεύνηση και τιμωρία των ενόχων, αποσιώπηση περιστατικών βίας με την συμπαιγνία ιατρών και φυλάκων, απαράδεκτες συνθήκες ιατρικής περίθαλψης και ιατρικού ελέγχου στους κρατούμενους κλπ. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει εκδώσει σειρά καταδικαστικών για την Ελλάδα αποφάσεων που αφορούν κακομεταχείριση ή/και παραβιάσεις άλλων δικαιωμάτων κρατουμένων από σωφρονιστικές αρχές. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει πάρει απόφαση – καταπέλτη για τα κακώς κείμενα στις φυλακές, προτείνοντας άμεσες δράσεις για την επίλυση τους. Ο Συνήγορος του Πολίτη διαμαρτύρεται για την παντελή έλλειψη συνεργασίας των αρμόδιων κρατικών φορεών μαζί του, λόγω της οποίας έχει ουσιαστικά απαγορευτεί η είσοδός του στις φυλακές της χώρας τα τελευταία δύο χρόνια. Οι δικηγορικοί σύλλογοι όλης της χώρας, μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως η Διεθνής Αμνηστία, και πολλοί πολιτικοί/κοινωνικοί φορείς καταγγέλλουν την απαράδεκτη κατάσταση και ζητούν ευρύτερη συνεργασία για το ξεπέρασμα του προβλήματος. Αν ανθρώπινα είναι τα δικαιώματα που πρέπει να απολαμβάνει κάθε ανθρώπινο ον, κάθε στέρησή τους στις Ελληνικές φυλακές αποτελεί ανοιχτή πληγή για την κοινωνία μας. Σε αυτή την κατάσταση όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΑΒΑΤΟ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.

Με την απεργία πείνας οι κρατούμενοι καταφεύγουν στο τελευταίο οχυρό αντίστασης, που τους έχει απομείνει, το σώμα τους. Είχε προηγηθεί έσχατη έκκλησή τους προ μηνός προς τους ιθύνοντες να ενσκήψουν στο πρόβλημα, καθώς δεν πήγαινε άλλο. Για να λύσουν την απεργία πείνας ζητούν την ικανοποίηση αιτημάτων, που αποκαθιστούν την χαμένη τους αξιοπρέπεια και επανακτούν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά τους, αιτημάτων συγκεκριμένων, αξιοπρεπών και άμεσα υλοποιήσιμων. Απέναντι στις κινητοποιήσεις των κρατουμένων η πολιτική ηγεσία εξαντλεί τη δράση της σε αδιαφορία, υποσχέσεις και καταστολή των κινημάτων τους. Τυχόν αδιαφορία και αναλγησία της πολιτικής ηγεσίας όμως και σε αυτή τη φάση θα σημαίνει νεκρούς απεργούς πείνας. Στη μετωπική λοιπόν σύγκρουση που επιλέγουν οι κρατούμενοι της χώρας για τη διεκδίκηση των ανθρωπίνως αυτονόητων δε μπορούμε να μένουμε απαθείς σταυρώνοντας τα χέρια και περιμένοντας τις ειδήσεις των θανάτων από τις απεργίες πείνας αλλά θα σταθούμε αλληλέγγυοι. Αν η περιφρούρηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιβάλλουν την επαγρύπνιση όλων μας, τώρα είναι λοιπόν η στιγμή να πάρουμε θέση όλοι απέναντι στο πρόβλημα χωρίς αδιαφορίες και υπεκφυγές.

Απέναντι στην τεταμένη κατάσταση στις φυλακές όλης της χώρας όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο καθιστούμε την πολιτική ηγεσία απολύτως υπεύθυνη για ό,τι συμβεί και απαιτούμε άμεσα την τόσο θεσμική όσο και στην πράξη ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.

ΥΓ: του φιλελεύθερου: προσυπογράφω. Διαμαρτύρομαι για τη σιγή των παραδοσιακών ΜΜΕ. Και σημειώνω ότι πρέπει πραγματικά να γνωρίζεις ΤΙ σημαίνει ελληνική φυλακή για να καταλάβεις…

Ουραγός η Ελλάδα στην ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας

Την τελευταία θέση μεταξύ των 27 κρατών-μελών της ΕΕ κατέχει η Ελλάδα σχετικά με την ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της Κομισιόν, τα οποία απαντούν σε ερώτηση που έθεσε ο ευρωβουλευτής του ΣΥΝ, Δημήτρης Παπαδημούλης στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Σύμφωνα, λοιπόν, με τα πρόσφατα στοιχεία της Κομισιόν η Ελλάδα κατέχει την 27η θέση, μετά και από τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία στην ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, ενώ η Κομισιόν έχει ήδη κινήσει εναντίον της χώρας μας προδικαστική και δικαστική διαδικασία για 34 κοινοτικές οδηγίες που δεν έχουν ενσωματωθεί στο εθνικό δίκαιο.

via Ουραγός η Ελλάδα στην ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας in.gr

νόμιμος ακτιβισμός για το περιβάλλον στην Αγγλία

Το βρήκα στο φίλο Σωτήρη και σας παρακαλώ να διαβάσετε:

Cleared: Jury decides that threat of global warming justifies breaking the law – Climate Change, Environment – The Independent.

Είναι σίγουρα μια απόφαση σταθμός – τουλάχιστον στην Αγγλία. Η απόφαση προβλέπει την αθώωση ακτιβιστών της Greenpeace που προκάλεσαν οικονομική ζημία σε εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας με λιθάνθρακα, με βάση άρθρο του βρεταννικού ποινικού κώδικα περί «δίκαιης εξαίρεσης» σε περίπτωση άδικης πράξης. Δέχεται το δικαστήριο δηλαδή ότι οι ακτιβιστές παρανόμησαν αλλά η πράξη τους ήταν δικαίως εξαιρετέα από τιμωρία διότι προστάτευαν ανώτερο αγαθό ή προφύλασσαν από μεγαλύτερη ζημία.

Αντίστοιχο άρθρο έχουμε και στον Ελληνικό Ποινικό Κώδικα (κατάσταση ανάγκης που αποκλείει το άδικο – άρθρο 25).

Συνήθως μέχρι σήμερα οι νομικοί χειρισμοί ακτιβιστών – κυρίως αριστερών – στηριζόταν στο δικαίωμα άμυνας (άρθρο 22), ενώ – κατά την άποψή μου παράλογη – επίκληση του δικαιώματος στην άμυνα έχει γίνει και από τρομοκράτες.

Η απόφαση αυτή του Βρεττανικού δικαστηρίου δείχενι ένα δρόμο που μπορούν να ακολουθήσουν ακτιβιστές. Στη συγκεκριμένη περίπτωση για το περιβάλλον, αλλά δε μπορώ να μη σκεφθώ και αντίστοιχους χειρισμούς σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων κα. Βέβαια για να βγει τέτοια απόφαση στην Ελλάδα απαιτούνται δυνατοί συνήγοροι και προοδευτικοί δικαστές, αλλά η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία…