Ο Γύρος του Κόσμου σε 80 Ιδέες

Ο Γύρος του Κόσμου σε 80 Ιδέες

Ο γύρος του κόσμου σε 80 ιδέες είναι ακριβώς αυτό που λέει ο τίτλος: 80 ιδέες πολιτικής από πολλές διαφορετικές χώρες που αντικατέστησαν την κρατική ιδιοκτησία και τον κρατικό έλεγχο με την επιλογή, τον ανταγωνισμό, την ελευθερία και την καινοτομία.

Ο γύρος του κόσμου σε 80 ιδέες είναι μία διαδικτυακή παρουσίαση εφαρμοσμένων πολιτικών από το Adam Smith Institute.

Τα μαθήματα που παίρνουμε από τον Γύρο του κόσμου σε 80 Ιδέες είναι ότι οι οικονομικές και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις δεν είναι απλώς δυνατές, αλλά έχουν ήδη συμβεί σε πολλά μέρη. Δεν είναι ανάγκη οι μεταρρυθμιστές να κάνουν λάθη, αφού κάποιες πραγματοποίησε αυτές τις μεταρρυθμίσεις ήδη (και έμαθε από αυτές). Νομίζω ότι όλοι μας μπορούμε να πάρουμε χρήσιμα μαθήματα από αυτές τις ιδέες.

Μαζί με φίλους και συμμάχους από τη Φιλελεύθερη Συμμαχία, με την άδεια και τη συνεργασία του Adam Smith Institute, ξεκινάμε τη μετάφραση αυτού του χρήσιμου οδηγού στα Ελληνικά. Μέσα από τη διαδίκτυο στην αρχή θα μπορείτε να δείτε μια εισαγωγή σε πολλά επιτυχημένα και εφαρμοσμένα παραδείγματα μεταρρυθμίσεων…

Advertisements

Λίγα μόνο λόγια για το Θιβέτ

Όλοι πλέον ξέρουμε…

Κανένας μας δεν δικαιούται να μην έχει άποψη…

Τη δική μου άποψη ελπίζω όλοι να την καταλαβαίνετε…

Tibet Will Be Free // A global blog by the Students for a Free Tibet

 

Θα διωχθώ για όσα έγραψα στο press-gr?

Είμαι από την Κυριακή «σκασμένος», για αυτό δεν έχω αναρτήσει κάτι καινούργιο εκτός από τη συλλογική πρωτοβουλία ενημέρωσης για τα blogs. Στο Πρώτο Θέμα της Κυριακής περιλαμβάνεται άρθρο που αναφέρεται σε όσους προσφεύγουν δικαστικά εναντίον του press-gr (εδώ θα βρείτε την πλήρη έκδοση σε PDF, στο internet site δεν είναι δημοσιευμένο το συγκεκριμένο κείμενο). Σε αυτό το άρθρο, που αναφέρει καμιά 20αριά επιχειρηματίες, πολιτικούς, υπουργούς, βουλευτές κλπ. ως προσφεύγοντες στη δικαιοσύνη, γράφεται ότι ο Δήμαρχος Αθηναίων Νικήτας Κακλαμάνης έχει προσφύγει νομικά κατά του press-gr, λόγω δύο δημοσιευμάτων. Το ένα από αυτά είναι το δικό μου σε σχέση με το portal του Δήμου της Αθήνας, το οποίο πολλοί bloggers τότε αναδείξαμε ως θέμα. Το θέμα αναφέρει ότι κάποιος Θοδωρής Καραουλάνης συκοφάντησε τον Νικήτα Κακλαμάνη για υπερκοστολογήσεις…

Είναι προφανές ότι το δημοσίευμα γενικά έχει στόχο τη δημιουργία εντυπώσεων. Τα περί Νικήτα Κακλαμάνη που περιλαμβάνει δεν περιέχουν πουθενά εισαγωγικά, γεγονός που με οδήγησε να σκεφθώ ότι δεν έχουν μιλήσει μαζί του ή με το γραφείο του. Ξέρω τον Νικήτα σχεδόν 20 χρόνια και δεν θυμάμαι να έχει προσφύγει στη δικαιοσύνη για δημοσίευμα ή κριτική. Αυτό μου έκανε εξαιρετική εντύπωση. Γενικά το θέμα με εκνεύρισε…

Μου είναι αδιανόητο ότι ένας πολιτικός, όπως ο ΝΚ, θα κινούνταν δικαστικά εναντίον μίας άποψης που δημοσιεύτηκε. Ποσώς μάλλον όταν το συγκεκριμένο δημοσίευμα δεν περιείχε καμία προσωπική αιχμή. Ποσώς μάλλον που τον εγκαλούσε ως Δήμαρχο και όχι ως πρόσωπο. Ποσώς μάλλον που ο ίδιος ο Δήμος, μετά τον διαδικτυακό σάλο, έβγαλε 3 ανακοινώσεις με διευκρινήσεις. Δεν ήθελα να πιστέψω ότι με το χαμό που γίνεται τις τελευταίες ημέρες, κάποιοι θα αποδείκνυαν στην πράξη ότι ο λόγος της δημιουργίας του θέματος ήταν η φίμωση της διαφορετικής φωνής. Διότι θυμίζω ότι το συγκεκριμένο σχόλιο το έστειλα επώνυμα, το συνέχισα στο blog μου (όπως και πολλοί άλλοι bloggers, τους οποίους αναφέρω παντού) και το δημοσίευσα, πάντα επώνυμα, και σε εφημερίδα. Επιπλέον στο συγκεκριμένο ζήτημα προβάλλω και την άποψη επί του θέματος του κομματικού μου φορέα, της Φιλελεύθερης Συμμαχίας. Θα ποινικοποιήσουμε και την πολιτική δράση πλέον;

Προσπάθησα από χθες να βγάλω άκρη αν το δημοσίευμα έχει βάση. Μετά από 7 ανεπιτυχείς προσπάθειες να εντοπίσω το συντάκτη του θέματος που υπογράφει, τα παράτησα από τη συγκεκριμένη πλευρά. Επικοινώνησα με το γραφείο τύπου του Δήμου Αθηναίων και ζήτησα επώνυμα να με ενημερώσουν αν το δημοσίευμα αληθεύει (στο κομμάτι της δικαστικής κίνησης του ΝΚ που με αφορά). Από χθες, μετά από 4 προσπάθειες επικοινωνίας με τους διευθυντές του Γραφείου Τύπου, απευθύνθηκα στην ιδιαιτέρα του Δημάρχου και ζήτησα απάντηση. Μέσα σε 15 λεπτά, με πήρε ο διευθυντής του Γραφείου Τύπου και με ενημέρωσε ότι ο Δήμαρχος Αθηναίων κατά πάγια πρακτική δεν κινείται δικαστικά ενάντια σε δημοσιεύματα, ποσώς μάλλον σε επώνυμες απόψεις. Θεωρώ το θέμα λήξαν από αυτήν την πλευρά…

Στο ενδιάμεσο, προσπάθησα να μιλήσω και με την Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών, που σύμφωνα με το δημοσίευμα έχει αναλάβει τις καταγγελίες για το press-gr. Σύμφωνα με όσα κατάφερα να μάθω, δεν υπάρχει «επίσημη» χρέωση της υπόθεσης σε Εισαγγελέα ακόμη, αλλά αυτό θα γίνει μέσα στην εβδομάδα πιθανώς…

Η απορία μου όμως παραμένει: γιατί το ΘΕΜΑ επέλεξε να με στοχοποιήσει, χωρίς καν μια διασταύρωση των στοιχείων; Για αυτό ακριβώς δεν κατηγορούν εμάς τους bloggers; Μη νομίζετε ότι υπερβάλλω ότι ασχολήθηκαν μαζί μου… Όντως δεν ασχολήθηκαν σοβαρά, αλλά στις 3 σελίδες που καλύπτει το «ρεπορτάζ» τους, με περισσότερες από 20 συνεντεύξεις «θυμάτων» του press-gr είμαι ο μόνος που κατονομάζομαι… Και δεν θα με πείραζε, άλλωστε συνειδητά γράφω παντού, αν ήταν άλλο το ύφος του άρθρου…

Μήπως να πάω κόντρα στις απόψεις μου και να το γυρίσω και εγώ σε αγωγές;

ΥΓ στις 6/5/2008: ένας φίλος προχθές μου είπε ότι για το ζήτημα του portal είχε γράψει και το ίδιο το ΘΕΜΑ. Το βρήκα στην online έκδοση. Συκοφαντούσαν και αυτοί;;;

Ανησυχία για την εν θερμώ νομοθετική ρύθμιση των blogs

ΣΥΝΥΠΟΓΡΑΦΩ!Δελτίο τύπου για νομοσχέδιο ρύθμισης των blogs

  • ΟΜΑΔΑ FREEBLOGGERS
  • ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ DIGITALRIGHTS.GR

Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθoύμε με ανησυχία τη διαρροή στον Τύπο, με αφορμή τη γνωστή υπόθεση του blog press-gr, σχεδίων της κυβέρνησης για τη νομοθετική ρύθμιση της έκφρασης στο διαδίκτυο. Οι προθέσεις αυτές, αν ισχύουν με τον τρόπο που δημοσιοποιήθηκαν (συμπυκνώνονται σε έναν πρωτόγνωρο για τα διεθνή δεδομένα περιορισμό τής ανώνυμης/ψευδώνυμης έκφρασης μέσω ιστολογίων), πλήττουν θεμελιακά δικαιώματα κάθε πολίτη, δυνητικού χρήστη του διαδικτύου, παγιωμένα στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας, αναγνωρισμένα από το Σύνταγμα της Ελλάδας αλλά και από το διεθνές δίκαιο. Οι διαρροές αυτές δεν έχουν μέχρι στιγμής επισήμως επιβαιωθεί, πλην όμως η μη κατηγορηματική διάψευσή τους από την Κυβέρνηση δεν επιτρέπει εφησυχασμό.

Ως Έλληνες πολίτες και bloggers, με διαρκή αγωνία για την ελευθερία της έκφρασης και του Τύπου, στον τόπο μας αλλά και σε όλον τον κόσμο, δηλώνουμε ότι δεν θα ανεχθούμε κανενός είδους ρύθμιση που θα φέρει την Ελλάδα κοντά σε διεθνώς δακτυλοδεικτούμενα μελανά παραδείγματα χωρών που καταπατούν τα ψηφιακά δικαιώματα των πολιτών τους, όπως η Κίνα, η Βιρμανία και η Αίγυπτος. Εξάλλου, υπενθυμίζουμε, εξακολουθεί να εκκρεμεί δικαστικά η υπόθεση blogme.gr, η οποία, ως απόπειρα ποινικοποίησης του απλού υπερ-συνδέσμου (link), μας εκθέτει στην παγκόσμια διαδικτυακή κοινότητα.

Διανύοντας μια εποχή κατά την οποία η ιδιωτικότητα συρρικνώνεται διαρκώς και τα κάθε λογής απόρρητα υποχωρούν σε βάρος των πολιτών, χάριν κρατικών και όχι μόνο σκοπιμοτήτων, και κατά την οποία το άτομο, ως μονάδα, συνθλίβεται από οικονομικά και επικοινωνιακά μεγαθήρια, διατηρούμε την πεποίθηση ότι η διαδικτυακή ανωνυμία ή ψευδωνυμία είναι στοιχειωδώς απαραίτητη εγγύηση για την εξασφάλιση τής ελεύθερης ατομικής έκφρασης, της πληροφοριακής αυτοδιάθεσης και του υγιούς δημόσιου διαλόγου.

Το ισχύον νομικό πλαίσιο επιτρέπει, υπό δικαστικές εγγυήσεις, την ταυτοποίηση ψευδώνυμων ή ανώνυμων χρηστών του διαδικτύου στις περιπτώσεις που τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα στην ελεύθερη έκφραση και στην ιδιωτικότητα, σταθμιζόμενα με την ανάγκη προστασίας άλλων σοβαρών έννομων αγαθών, κρίνεται ότι πρέπει να υποχωρήσουν. Το καθεστώς αυτό, σε συνδυασμό με την αυτορρύθμιση των ψηφιακών κοινοτήτων, θεωρούμε ότι είναι επαρκές για την προστασία από έκνομες αντικοινωνικές συμπεριφορές που εκδηλώνονται μέσω του διαδικτύου.

  • Επισημαίνουμε ότι η νομοθέτηση εν θερμώ και καθ’ υπερβολή εκθέτει τη νομοθετική διαδικασία για έλλειψη νηφαλιότητας, απροσωποληψίας και ρυθμιστικής συνοχής.
  • Υπενθυμίζουμε ότι η κοινωνία των blogs δεν συνιστά κλειστή κάστα για λίγους, με συγκεκριμένα συμφέροντα, αλλά αποτελεί καθρέφτη όλης της κοινωνίας, ανοιχτό πεδίο έκφρασης για οποιονδήποτε πολίτη.

Συνεπώς,

  • Καλούμε την κυβέρνηση να δηλώσει σαφώς τις προθέσεις της και να διαψεύσει απερίφραστα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες σχετικά με πρόσθετη νομοθετική ρύθμιση της ελεύθερης έκφρασης στο διαδίκτυο.
  • Καλούμε το σύνολο των πολιτικών και κοινωνικών φορέων να λάβουν θέση απέναντι στα σχέδια αυτά και να διατρανώσουν την αντίθεσή τους προς οποιαδήποτε νομοθετική πρωτοβουλία στο μέλλον η οποία θα έχει παρόμοια παράλογα χαρακτηριστικά.
  • Επιφυλασσόμαστε για στενή παρακολούθηση του ζητήματος και για ανάπτυξη κάθε μορφής οργανωμένης δράσης (επικοινωνιακής, νομικής, θεσμικής).

Υπογράφουν οι ιδιοκτήτες των blogs,

και η πρωτοβουλία digitalrights.gr για τα δικαιώματα του πολίτη στον ψηφιακό κόσμο

Καλούμε όσους bloggers στηρίζουν το κείμενο αυτό να το αναρτήσουν στα ιστολόγιά τους.

Περισσότερες πληροφορίες

  • Για την ομάδα freebloggers: Ζαφείρης Καραμπάσης (chocolatehorizon at yahoo.gr), Θωμάς Τζήρος (tom.tziros at gmail.com)
  • Για την πρωτοβουλία digitalrights.gr: Αστέρης Μασούρας (asterios at gmail.com)

Το digitalrights.gr αποτελεί κόμβο πληροφόρησης για τα δικαιώματα του πολίτη στον ψηφιακό κόσμο. Μεταξύ άλλων, τα αντικείμενα δράσης περιλαμβάνουν ιδιωτικό απόρρητο (privacy), ανοικτά πρότυπα (open standards), πατέντες λογισμικού, πνευματικά δικαιώματα ψηφιακού περιεχομένου, και ελεύθερο λογισμικό.

Οι συκοφάντες του press-gr διώκονται;

Οι φίλοι που διαβάζουν το blog μου γνωρίζουν ότι έτρεφα ιδιαίτερη αδυναμία στην ενημέρωση από το press-gr. Ήταν από τα πρώτα blogs που παρακολουθούσα, πολύ πριν αποφασίσω, με προτροπή του Roark φυσικά, να αποκτήσω το δικό μου και το βάλω άμεσα στο blogroll μου. Όπως και με τα παραδοσιακά ΜΜΕ (εφημερίδες, περιοδικά, τηλεόραση και ραδιόφωνο) ενημερωνόμουν για αυτά που έγραφε αλλά δεν τα αποδεχόμουν αυτόματα. Όταν κάτι με ενδιέφερε, το έψαχνα, προσπαθούσα να το επιβεβαιώσω, ρώταγα, και σχημάτιζα τη δική μου γνώμη – και για τα κίνητρα του συγγραφέα. Αυτό δε με εμπόδισε να στείλω και δικά μου κείμενα στο press-gr, είτε με το ονοματεπώνυμό μου είτε με το όνομα του blog – που είναι επώνυμο. Τα περισσότερα δημοσιεύθηκαν, εκτός από ένα που έθιγε τον υφυπουργό Ανάπτυξης Γιώργο Βλάχο. Το έκανα γιατί είδα ότι το press-gr υπηρετούσε μια σύγχρονη μορφή δημοσιογραφίας των πολιτών.

Διευκρίνιση: δημοσιογραφία ασκούμε όλοι όσοι γράφουμε δημόσια. Τα ΜΜΕ έχουν συντάκτες…

Και τώρα η ερώτηση: μήπως εμείς που γράφαμε στο press-gr ή περνούσαν ανακοινώσεις μας (όπως η Φιλελεύθερη Συμμαχία) ή οι φίλοι της ΕΔΗΝ, θα έπρεπε να κινηθούμε νομικά εναντίων όσων αναφέρονται στο press-gr με χαρακτηρισμούς όπως «ανώνυμο συκοφαντικό blog»; Αυτοί δε συκοφαντούν όλους εμάς που γράφαμε, όταν αναφέροντα γενικά; Δεν είμαι νομικός, αλλά μιας και οι υπηρέτες της διαμεσολαβούμενης πληροφορίας αποφάσισαν να κινηθούν νομικά, μήπως πρέπει και εμείς να κινηθούμε με τον ίδιο τρόπο, αντιστρέφοντας τις κατηγορίες;

ΥΓ: Δεν τοποθετούμαι για τον εκβιασμό, όπως κανείς μας από όσα έχω δει στην Μπλογκόσφαιρα. Αν συνέβη και αποδειχθεί, να τιμωρηθεί ο υπαίτιος. Αλλά είμαστε σίγουροι ότι στοιχειοθετείται εκβιασμός;

Ευτυχώς η Βουλή λειτουργεί με σοβαρότητα

Είμαι χαρούμενος που η Βουλή των Ελλήνων, αντιλαμβανόμενη πλήρως τη θεσμική της λειτουργία, ενήργησε με τον τρόπο που έπρεπε σχετικά με το ζήτημα της αποκάλυψης του χρήστη που έγραφε στο press-gr, σύμφωνα με τις ανακριτικές αρχές. Χαίρομαι ακόμη περισσότερο για τη λειτουργία των υπηρεσιών της Βουλής σχετικά με το αίτημα της Δικαιοσύνης, που πρέπει να πιστώσω στα θετικά των υπαλλήλων του νυν και των προηγουμένων Προέδρων της Βουλής και στον Γενικό της Γραμματέα.

Θέμα 1ο: Η Βουλή δεν επέτρεψε έρευνα στο χώρο του Κοινοβουλίου από Αστυνομία και Δικαιοσύνη, χωρίς γραπτό αιτιολογημένο αίτημα (για ένταλμα δε γίνεται λόγος, διότι δεν μπορεί να τεκμηριωθεί ευθύνη της Βουλής των Ελλήνων).

Θέμα 2ο: Μετά το αίτημα, ο ΓΓ της Βουλής ζήτησε επιστημονική γνωμοδότηση από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους για το αν πρέπει να δώσει τα ζητηθέντα στοιχεία στη δικαιοσύνη (δεν εξετάζω αν είναι σωστή η γνωμοδότηση).

Θέμα 3ο: Η Βουλή, μετά τη θετική γνωμοδότηση, απαντά ότι λόγω της λειτουργία του Κοινοβουλίου και του πληροφοριακού του συστήματος, δεν είναι δυνατό να βρει και να παραδώσει τα ζητηθέντα στοιχεία.

Ειδικά για το τελευταίο, η ανακοίνωση του ΓΓ της Βουλής λέει τα εξής:

«Οι λόγοι για την αδυναμία του εντοπισμού…είναι οι εξής:
Πρώτον: Η διεύθυνση IP που αναφέρεται στο βούλευμα, στην πραγματικότητα αποτελεί μία από τις 25 διαθέσιμες διευθύνσεις (πύλες εξόδου) που διαθέτει η Βουλή για το σύνολο των περίπου 1.500 χρηστών του δικτύου της στο Internet.
Δεύτερον: Ο μόνος τρόπος για να αντιστοιχηθεί η διεύθυνση αυτή με στοιχεία συγκεκριμένου χρήστη είναι η εγκατάσταση και λειτουργία στις ηλεκτρονικές υπηρεσίες της Βουλής Συστήματος καταγραφής-ελέγχου και εντοπισμού των τελικών χρηστών–φυσικών προσώπων και μάλιστα η διατήρηση των αρχείων αυτών για μελλοντική αναζήτηση και χρήση.
Τρίτον: Λόγω του θεσμικού χαρακτήρα και της αποστολής της Βουλής αλλά και των ιδιοτήτων των χρηστών του δικτύου της, εντός και εκτός Κοινοβουλίου (Βουλευτές, διαπιστευμένοι κοινοβουλευτικοί συντάκτες, γραφεία κομμάτων κ.λπ.) η ύπαρξη διαδικασιών και μέσων καταγραφής και ελέγχου μέχρι φυσικού προσώπου, όσον αφορά την πρόσβαση στο διαδίκτυο, κρίθηκε σκόπιμο να μην εφαρμόζεται από την έναρξη των υπηρεσιών πρόσβασης στο διαδίκτυο τη δεκαετία του 90 και η πρακτική αυτή ουδέποτε διαφοροποιήθηκε από όλες τις Διοικήσεις της Βουλής μέχρι σήμερα».

ΕΥΓΕ!

Ζητώ για τον εαυτό μου (ως δημοσιολόγο, πολίτη, εθελοντή, ακτιβιστή, πολιτευτή ή οποιαδήποτε άλλη ιδιότητα θέλετε) τα ίδια δικαιώματα που αναγνωρίζει η Βουλή των Ελλήνων σε όσους υπηρετούν λειτούργημα στο χώρο της. Όπως ακριβώς η Βουλή δεν καταγράφει τα συγκεκριμένα δεδομένα σε όσους παρέχει πληροφοριακές υπηρεσίας έτσι και εγώ ζητώ το ίδιο από όσους μου παρέχουν διαδικτυακές υπηρεσίες. Ισονομία ζητώ, δεν είναι παράλογο νομίζω…

Η μπλογκόσφαιρα ανήκει στους μπλόγκερ

(άρθρο από ΤΑ ΝΕΑ σήμερα)

Χρήστες του Ίντερνετ και ειδικοί συμφωνούν ότι νομικοί περιορισμοί δεν χωρούν στο Διαδίκτυο

«Ο καλός μπλόγκερ θα πρέπει να είναι ειλικρινής και δίκαιος στη συλλογή, την αναφορά και την ερμηνεία των πληροφοριών. Ο “ηθικός” μπλόγκερ θα πρέπει να συμπεριφέρεται στις πηγές και τα θέματά του με σεβασμό. Να παραδέχεται τα λάθη του και να τα διορθώνει άμεσα».

Αυτά είναι τα τρία κυριότερα στοιχεία του «άγραφου» νόμου του blogging παγκοσμίως. Αυτά ισχύουν και για την πλειονότητα των Ελλήνων ιστολόγων, οι οποίοι αναγνωρίζουν την ανάγκη να ακολουθούν τον δικό τους «κώδικα δεοντολογίας» που βασίζεται στον αυτοέλεγχο. Δεν δέχονται ωστόσο την επιβολή αυστηρότερων νομοθετικών φραγμών, για την οποία γίνεται λόγος τις τελευταίες μέρες. Σήμερα, ο αριθμός των ελληνικών μπλογκ φτάνει τα 30.000, με αυτά που έχουν καθαρά «δημοσιογραφικό» ενδιαφέρον να μην ξεπερνούν τα 10.
«Ανέβασα το προσωπικό μου μπλογκ πριν από περίπου ένα χρόνο και έχω αποφασίσει ότι θα αναρτώ ειδήσεις και πληροφορίες που έχουν σχέση με πολιτικά ζητήματα και την επικαιρότητα», λέει ο κ. Θοδωρής Καραουλάνης, δημιουργός του μπλογκ «φιλελεύθερη λαλιά». Όπως αναφέρει, το μπλογκ δεν είναι ένα μέσο επικοινωνίας, αντίθετα είναι προσωπική ή ομαδική ιστοσελίδα άποψης. «Γι΄ αυτό και δεν μπορούν να υπάρξουν όρια ή περιορισμοί στην έκφραση».

Αρκεί ο αυτοέλεγχος

Όχι στα περαιτέρω νομικά όρια και ναι στην επάρκεια του «εσωτερικού ελέγχου» που ασκεί η μπλογκόσφαιρα στον εαυτό της, λένε οι ειδικοί. Όπως τονίζει η κ. Λίζα Τσαλίκη, λέκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών στο Τμήμα Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, τα μπλογκ τολμούν να αποκαλύψουν αυτά που δεν είναι εύκολο να αποκαλυφθούν από τα μέσα ενημέρωσης. «Υπάρχουν μπλόγκερ οι οποίοι δεν ενδιαφέρονται να ανεβάσουν στην ιστοσελίδα τους πληροφορίες αντικειμενικές και ακριβείς. Τους νοιάζει απλά να δημιουργήσουν θόρυβο γύρω από το όνομα του μπλογκ τους». Όπως σημειώνει όμως, αυτοί είναι λίγοι. «Οι περισσότεροι ακολουθούν τον κανόνα που θέλει τον καλό μπλόγκερ να λέει την αλήθεια και μάλιστα να βάζει στην ιστοσελίδα του τα αντίστοιχα links που θα επιβεβαιώνουν την πληροφορία του».

«Όχι νέοι νόμοι»

«Τα μπλογκ είναι η δημοσιογραφία του πολίτη, αφού ο καθένας μπορεί να δημιουργήσει τη δική του εφημερίδα με σχόλια και πληροφορίες που ο ίδιος θεωρεί σημαντικές», τονίζει ο δικηγόρος κ. Βασίλης Χιρδάρης. Όπως αναφέρει όμως, δεν χρειάζονται ειδικοί νόμοι για τους μπλόγκερ που ξεφεύγουν από τα όρια. «Θα είναι το λιγότερο ανούσιο να στερείς από το άτομο την ελευθερία έκφρασης και λόγου. Εάν κάποιος θίγεται από τα όσα γράφονται σε κάποιον ιστοχώρο μπορεί να προβεί σε μηνύσεις, κάτι το οποίο προβλέπει η ήδη υπάρχουσα νομοθεσία. Το να χτυπήσεις προληπτικά όμως την κορύφωση της ελευθερίας του λόγου βάζοντας ακόμη περισσότερα όρια σε κάτι το οποίο δεν περιορίζεται δεν θα έχει νόημα.
Το γεγονός ότι δεν υπάρχει θεσμοθετημένο νομικό πλαίσιο για θέματα όπως τα μπλογκ δεν είναι πάντως μόνο ελληνικό φαινόμενο. «Το ίδιο ισχύει και στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες δεν έχουν προβλέψει κάτι τέτοιο», λέει ο κ. Χιρδάρης.

Μπαράζ μηνύσεων κατά του press-gr

«Να είμαστε ακριβείς»

«Όχι στους κανόνες»

«Ανέφικτα τα όρια»

«Νομικός γρίφος»

«Η ευθύνη του παροχέα»