Γιατί θέλω τον Obama για πρόεδρο των ΗΠΑ

Κάποιοι φίλοι με ρωτάνε γιατί υποστηρίζω από τους προκριματικούς ακόμη τον Barack Obama για πρόεδρο των ΗΠΑ, γιατί επιμένω ότι πρέπει να εκλεγεί πρόεδρος. Νομίζω ότι πρέπει να παραθέσω τους λόγους που με έκαναν να επιλέξω. Άλλωστε η πολιτική είναι πάντα μια τέχνη των επιλογών….

Θέλω Obama γιατί δε θέλω να υπάρχουν οι φυλακές του Γκουαντάναμο.

Θέλω Obama γιατί ήρθε η ώρα να εκλεγεί Πρόεδρος των ΗΠΑ ένας μη-τυπικός Αμερικάνος.

Θέλω Obama γιατί συμβολίζει το αμερικάνικο όνειρο στη σύγχρονή του εκδοχή, όλα αυτά για τα οποία κάποιοι λίγοι Έλληνες θαυμάζουμε το αμερικάνικό σύστημα και τρόπο ζωής.

Θέλω Obama γιατί ήρθε η ώρα να δικαιωθούν με την προεδρική εκλογή οι αγώνες για τα ανθρώπινα, ατομικά και πολιτικά δικαιώματα του προηγούμενου αιώνα.

Θέλω Obama γιατί με έχει ενθουσιάσει η συμμετοχή των πολιτών που τον υποστηρίζουν.

Θέλω Obama γιατί επέλεξε τον δύσκολο δρόμο της χρηματοδότησης χωρίς τη συμμετοχή του κράτους στις δαπάνες.

Θέλω Obama γιατί μας έδειξε έναν νέο τρόπο πολιτεύεσθαι, μετριοπαθή, σύγχρονο, ηλεκτρονικό.

Θέλω Obama γιατί έχει καλή ομάδα, μου αρέσει ο Biden και με αυτήν την επιλογή έδειξε ότι ξέρει να παίρνει αποφάσεις.

Θέλω Obama γιατί χρειαζόμαστε τις ΗΠΑ μέρος του διεθνούς δικαίου και στυλοβάτη των διεθνών οργανισμών.

Θέλω Obama γιατί θαυμάζω τους αυτοδημιούργητους ανθρώπους.

Θέλω Obama γιατί θαυμάζω την πορεία της ζωής του.

Θέλω Obama γιατί με κάνει να πιστεύω ότι έχει συνολικότερη εικόνα του κόσμου.

Θέλω Obama γιατί πρέπει να μπει ένα τέρμα στις ιδεοληψίες των νεοσυντηρητικών.

Θέλω Obama γιατί υποστηρίζει τα αυτονόητα πολιτικά και ατομικά δικαιώματα.

Θέλω Obama γιατί πιστεύω στο αμερικάνικο θεσμικό σύστημα και χρειάζεται Δημοκρατικός Πρόεδρος στον ορισμό των νέων μελών του Ανωτάτου Δικαστηρίου.

Θέλω Obama γιατί σε περιόδους κρίσης οι φονταμενταλιστές οποιασδήποτε ιδεολογίας είναι επικίνδυνοι.

Θέλω Obama γιατί οι βιαστές της απελευθέρωσης των αγορών πρέπει να τιμωρηθούν.

Θέλω Obama γιατί ο κρατισμός των νεοσυντηρητικών οδήγησε μια ακμαία οικονομία στην κρίση.

Θέλω Obama γιατί ο παρεοκρατικός καπιταλισμός της διοίκησης Μπους είναι η χειρότερη μορφή παρέμβασης στην αγορά, μια σύγχρονη απωθητική μορφή φεουδαρχίας.

Θέλω Obama γιατί πιστεύω στην αξία και τη δυναμική των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων και των εταιρικών κολοσσών.

Θέλω Obama γιατί φοβάμαι την εκδοχή κεντρικού σχεδιασμού και ποδηγέτησης της αγοράς που υπηρέτησαν οι νεοσυντηρητικοί.

Θέλω Obama γιατί πιστεύω ότι δουλειά του κράτους είναι να ασχολείται μόνο με αυτά που πραγματικά οφείλει να κάνει: να παρέχει ασφάλεια, δικαιοσύνη και ίσες ευκαιρίες, ενώ θα φροντίζει για ένα ελάχιστο επίπεδο διαβίωσης αυτών που έχουν πραγματικά ανάγκη.

Θέλω Obama γιατί αυτό που χρειάζεται ένα κράτος είναι να βάζει κανόνες – και το ίδιο να τους ακολουθεί πρώτο από όλους.

Θέλω Obama γιατί ελπίζω κάποια στιγμή να καταργηθεί ο Patriot Act, να ξαναγίνουν οι ΗΠΑ εκείνο το θεσμικό σύστημα που κάποτε θαυμάζαμε.

Και…

Τέλος θέλω Obama γιατί αν κερδίσει νομίζω ότι θα είναι ό,τι πιο κοντινό στην καλύτερη αμερικάνικη διοίκηση ever: Bartlet Administration!

Ναι, φοβάμαι ότι μπορεί ο Obama με τους Δημοκρατικούς να ακολουθήσουν μια οικονομική πολιτική που δε θα συμφωνώ, όμως ελπίζω στις δυνατότητες της αμερικάνικης κοινωνίας να μην επιτρέψει το πισωγύρισμα. Φοβάμαι όμως πολύ περισσότερο τον ΜακΚέην και τους (νέο)συντηρητικούς, ενώ δε θα υποστήριζα ποτέ τον Nader. Επίσης δεν υπήρξα ποτέ μου libertarian, για να κάνω μια ελευθεριακή επιλογή.

Ναι η ζωή και η πολιτική αποτελούνται κυρίως από επιλογές: ναι δεν πιστεύω στα μονοκομματικά συστήματα εξουσίας. Αλλά μπροστά στο κίνδυνο των νεοσυντηρητικών, διαλέγω Obama.

Ναι, με φοβίζει ότι οι Δημοκρατικοί είναι πιθανόν να ελέγχουν όλες τις εξουσίες. Αλλά δεν νομίζω ότι αυτοί οι φόβοι θα επαληθευθούν.

Και ναι, χρειάζεται στις ΗΠΑ αλλαγή!

Advertisements

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία υποστηρίζει την κίνηση πολιτών 4Δ

«Δημόσια Δεδομένα, Δικά μας Δεδομένα» για πλήρη, αξιόπιστη και χρήσιμη πληροφόρηση των πολιτών.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωση της υποστηρίζει το αίτημα της ανοικτής και ελεύθερης πρόσβασης στα δημόσια δεδομένα που διεκδικεί η κίνηση πολιτών για «Δημόσια Δεδομένα, Δικά μας Δεδομένα» (4Δ). Σε μια περίοδο πλήρους αδιαφάνειας που τα κρούσματα λεηλασίας της δημόσιας περιουσίας, είτε πρόκειται για εδαφικές εκτάσεις ή για χρήματα των φορολογουμένων, γίνονται καθημερινό φαινόμενο, η πρωτοβουλία της κίνησης πολιτών 4Δ αποτελεί ελπιδοφόρο μήνυμα αντίστασης και ευθύνης.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία συμμερίζεται την εκτίμηση της κίνησης πολιτών 4Δ ότι η πρόσβαση των πολιτών στα δημόσια δεδομένα απαντά στο αίτημα για διαφάνεια, διευκολύνει και προάγει την έρευνα, δημιουργεί συνθήκες για την ανάπτυξη της καινοτομίας και την δημιουργία υπηρεσιών που απαντούν στις ανάγκες των πολιτών, διευκολύνει τον έλεγχο της εξουσίας και ενθαρρύνει κινήσεις των πολιτών «από τα κάτω».

Το Ελληνικό κράτος περιφρονεί και αρνείται για δεκαετίες το δικαίωμα των πολιτών για πρόσβαση στη δημόσια πληροφορία, ενώ ταυτόχρονα επιδεικνύει ιδιαίτερο ζήλο για να αποκτήσει αθέμιτη πρόσβαση στις προσωπικές πληροφορίες του κάθε πολίτη. Με τον τρόπο αυτό το Ελληνικό κράτος παραβιάζει το δικαίωμα των πολιτών να έχουν πρόσβαση στη δημόσια πληροφορία αλλά και το δικαίωμά τους για προστασία των προσωπικών τους δεδομένων.

Το Ελληνικό κράτος αντιμετωπίζει, και στον τομέα της πρόσβασης στα δημόσια δεδομένα, τους πολίτες ως «υπηκόους» παραβιάζοντας διεθνείς συστάσεις και κοινοτικές οδηγίες όπως την οδηγία 2003/98/ΕΚ περί χρήσης πληροφοριών του δημόσιου τομέα. Όλοι πλέον γνωρίζουν ότι το Ελληνικό κράτος είτε κρατά σαν επτασφράγιστο μυστικό τα στοιχεία που αφορούν την άσκηση σημαντικών νομοθετικών, εκτελεστικών και δικαστικών του εξουσιών, ή σε άλλες περιπτώσεις προτιμά να μην διαθέτει στοιχεία για κρίσιμες δραστηριότητές του. Οι περισσότεροι πολίτες είναι πλέον πεισμένοι ότι όταν το Ελληνικό κράτος δημοσιεύει στοιχεία αυτά είναι συνήθως ψευδή που στοχεύουν στο να εξαπατήσουν τους Έλληνες πολίτες ή/και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι το κράτος δεν νομιμοποιείται να εισπράττει κανένα έσοδο και να διαχειρίζεται κανένα δημόσιο πόρο εφόσον δεν κοινοποιεί στους πολίτες πλήρη, λεπτομερή και ακριβή στοιχεία που να πιστοποιούν τη χρηστή διαχείρισή τους. Η κοινοποίηση των στοιχείων αυτών, όποτε γίνεται, θα πρέπει να συνοδεύεται από αξιολόγηση ανεξάρτητης αρχής περί της αξιοπιστίας των στοιχείων που κοινοποιήθηκαν και της επίτευξης των στόχων για τους οποίους διατέθηκαν οι συγκεκριμένοι πόροι.  Για τους λόγους αυτούς η διεκδίκηση πρόσβασης στη δημόσια πληροφορία θα μείνει κενό γράμμα αν δεν συνοδευτεί από ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις της λειτουργίας του κράτους ώστε η δημόσια πληροφορία, εκτός από προσβάσιμη, να είναι πλήρης, αξιόπιστη και χρήσιμη για τους πολίτες.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία στο πρόγραμμά της προτείνει όλα τα μέτρα που ικανοποιούν αυτό το στόχο.

Όχι νέοι φόροι ΙΙ: Φορολόγηση χωρίς λογοδοσία είναι κλοπή

Όχι νέοι φόροι ΙΙ: Φορολόγηση χωρίς λογοδοσία είναι κλοπή

Από το φίλο Φώτη Περλικό (και πρόεδρο της Φιλελεύθερης Συμμαχίας), πήρα το ακόλουθο μήνυμα, μέσω του group «όχι νέοι φόροι» που έφτιαξε στο facebook:

Με αφορμή τα νέα φορολογικά μέτρα που πήρε η κυβέρνηση για να καλύψει τα ελλείμματα της δικής της ανικανότητας, ας αναρωτηθούμε ως πολίτες, τί πληροφόρηση μας παρέχεται για το πού πάνε τα χρήματα των φόρων μας.

Έχει δικαίωμα ένα κράτος να απαιτεί φόρους από τους πολίτες (με την χρήση βίας μάλιστα και την απειλή στέρησης της ελευθερίας μας – φυλάκιση) χωρίς λογοδοτεί; Δηλαδή να παρουσιάζει αναλυτικά στοιχεία για το πού ξοδεύονται, τι επιδιώκεται να επιτευχθεί και για πόσο διάστημα και μετά την ολοκλήρωση της δράσης αναλυτική αναφορά του τι επιτεύχθηκε και με ποιο κόστος; Αν δεν τα κάνει αυτά μια κυβέρνηση, με τι στοιχεία καλούμαστε ως πολίτες να αξιολογήσουμε ήταν ή όχι επιτυχημένη στις επόμενες εκλογές;

Το θέμα της λογοδοσίας της φορολογίας δεν άπτεται μόνο της παραβίασης της σφαίρας της οικονομικής μας ελευθερίας, ούτε περιορίζεται στην συγκάλυψη της ανευθυνότητας της κρατικής διαχείρισης. Είναι ουσιαστική υποβάθμιση της δημοκρατίας μας και στέρηση της δυνατότητας του πολίτη να αξιολογεί και να κρίνει τις κυβερνήσεις του. Η δημόσια έκθεση των οικονομικών στοιχείων (με μόνη ενδεχόμενη επιφύλαξη, ότι άπτεται θεμάτων εθνικής ασφάλειας) είναι απαραίτητη προϋπόθεση και του οικονομικού και του πολιτικού φιλελευθερισμού.

Το ελληνικό κράτος δικαιούται να απαιτεί το εισόδημά μας και μάλιστα σε αυξανόμενα ποσοστά; Όπως έχει πολλές φορές καταγραφεί, το σύμπαν του Δημοσίου συνεχώς διαστέλλεται. Αποτελείται από χιλιάδες φορείς που ο καθένας από αυτούς εποπτεύει μια σειρά άλλων θυγατρικών. Αποτέλεσμα είναι να μη γνωρίζει το ελληνικό κράτος πόσους ακριβώς φορείς χρηματοδοτεί, ποιο είναι το έργο τους και τι αποτέλεσμα έχουν! Ο γαλαξίας αυτός περιλαμβάνει πάνω από 1.000 δήμους και κοινότητες, περισσότερους από 600 εποπτευόμενους φορείς υπουργείων και χιλιάδες θυγατρικές τους. Κατά την προσπάθεια απαρίθμησης των φορέων αυτών βρέθηκαν αρκετοί με ίδιο ή παρόμοιο αντικείμενο δραστηριότητας που εποπτεύονται από το ίδιο ή διαφορετικά υπουργεία. Το 2006, για πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία οι υπάλληλοι που εξαρτώνται από το Δημόσιο ξεπέρασαν το 1 εκατομμύριο!

Δεν είναι σε θέση να δώσει αναφορά στον πολίτη-φορολογούμενο για ποιό λόγο ζητάει τους φόρους του, τί του προσφέρει ως αντάλλαγμα για αυτούς, ποιος είναι ο μηχανισμός του, ούτε γιατί χρειάζεται έναν τέτοιο μηχανισμό. Το κράτος απαιτεί τους φόρους μας (με την απειλή της κρατικής βίας), όχι απλά αρνούμενο να δώσει τον παραμικρό λογαριασμό για αυτούς, αλλά αγνοώντας την κατάληξή τους και ουσιαστικά αδιαφορώντας αν έχουν ή όχι ουσιαστικό αποτέλεσμα στην ζωή των πολιτών που τους στερήθηκαν. Ως πολίτης και βαρύτατα φορολογούμενος, απαιτώ να ξέρω πού καταλήγουν οι φόροι μου, με ποιό μηχανισμό αξιοποιούνται και για ποιο λόγο. Ειδικά όταν ζω σε μια χώρα που έχει ήδη από τις βαρύτερες φορολογικές επιβαρύνσεις στην ΕΕ.

Αυτά οφείλουν να είναι διάφανα και δεδομένα. Από κει και πέρα μπορεί να ξεκινήσει η συζήτηση περί πολιτικής, επιλογών, αντίληψη του ρόλου του κράτους, ιδεολογίας κτλ. Χωρίς όμως την βάση των ξεκάθαρων στοιχείων καμία τέτοια συζήτηση δεν έχει ουσιαστικό νόημα. Κάθε γενικόλογη διακήρυξη, κάθε ευχολόγιο, κάθε πολιτική πρόταση που ζητάει περισσότερο κράτος ουσιαστικά νομιμοποιεί την υπάρχουσα κατάσταση κακοδιαχείρισης και σπατάλης (για να μην πω καταλήστευσης), εφόσον δεν συνοδεύεται από στοιχειώδη πρόνοια λογοδοσίας προς τον φορολογούμενο.

Κάτι τέτοιο φυσικά δεν έχει γίνει ποτέ στο ελληνικό κράτος με ευθύνη όλων όσων κυβέρνησαν ή κυβερνούν. Τα πάντα κρατούνται θολά, ώστε οι διαχειριστές της εξουσίας να έχουν εν λευκώ την διαχείριση του κρατικού πλούτου και των φόρων των πολιτών. Κυριαρχούν στην δημόσια συζήτηση γενικόλογες και αόριστες έννοιες και ιδέες, που νομιμοποιούν την άγρια φορολόγηση αλλά αποποιούνται κάθε ευθύνης για την τύχη των χρημάτων. Αν μια κυβέρνηση είχε την βούληση να μειώσει τις σπατάλες του Δημοσίου, το πρώτο που θα έκανε θα ήταν να δημοσιοποιήσει όλα τα οικονομικά στοιχεία, ώστε να δουν από πρώτο χέρι οι πολίτες πού πάνε τα λεφτά τους. Αυτό όμως θα έδενε τα χέρια της στο να εξυπηρετήσει την δική της κομματική πελατεία.

Αν υπήρχε η πολιτική βούληση για στοιχειώδη εξορθολογισμό των δαπανών, θα έπρεπε να αξιολογηθούν (και να επανεκτιμούνται σε τακτική βάση) όλες οι δράσεις που χρηματοδοτούνται από τον προϋπολογισμό. Αντίθετα, τώρα ότι εγγράφεται στον προϋπολογισμό είναι σχεδόν αδύνατο να βγει, φουσκώνοντάς τον διαρκώς χωρίς κανένα ποιοτικό έλεγχο της απόδοσης των χρησιμοποιούμενων χρημάτων. Και αυτή είναι μια κατάσταση που όλο το πολιτικό σύστημα ενισχύει.

Γι’αυτό απαιτείται ριζική αλλαγή στον τρόπο κατάρτισης, εκτέλεσης και ελέγχου του κρατικού προϋπολογισμού (κατάρτιση του κρατικού προϋπολογισμού με βάση τις προς χρηματοδότηση δραστηριότητες, δημιουργία θέσης Γενικού Διευθυντή κάθε υπουργείου προσωπικά υπόλογου για τη διαχείριση των κονδυλίων που του έχουν διατεθεί και υπεύθυνου για την εγκατάσταση σύγχρονων συστημάτων διαχείρισης και ελέγχου, δημιουργία υπηρεσιών εσωτερικού και εξωτερικού ελέγχου κλπ). Να υπάρχει συσχέτιση των δαπανών με συγκεκριμένες δράσεις και συγκεκριμένα αποτελέσματα, και να μπορεί με εύληπτο τρόπο να παρουσιάζονται δημόσια. Ώστε να υπάρχει ατομική ευθύνη, ορθολογισμός και λογοδοσία για την διαχείριση των κρατικών πόρων και μηχανισμοί ελέγχου και αξιολόγησής τους.

ΥΓ: το κείμενο μπορείτε να το σχολιάσετε στο e-rooster

Απλούστερη η απαλλαγή των μαθητών από τα θρησκευτικά

Με μια απλή δήλωση των γονέων η απαλλαγή των μαθητών από τα Θρησκευτικά

Απλούστερη γίνεται η διαδικασία απαλλαγής όσων μαθητών δεν επιθυμούν να παρακολουθήσουν το μάθημα των Θρησκευτικών στα σχολεία, αφού στο εξής θα απαιτείται μια απλή δήλωση των γονέων, χωρίς αιτιολόγηση.

Όπως αναφέρεται στον Τύπο της Πέμπτης, το υπουργείο Παιδείας σε εγκύκλιο που έστειλε στις Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και στα σχολεία, αναφέρει ότι στην υπεύθυνη δήλωση του κηδεμόνα (ή του μαθητή αν είναι ενήλικος) δεν χρειάζεται να δηλώνεται ο λόγος για τον οποίο ζητείται η απαλλαγή.

Αυτό σημαίνει ότι τόσο οι αλλοδαποί μαθητές που είναι αλλόθρησκοι όσο και οι Έλληνες θα μπορούν να ζητούν την απαλλαγή μέσω των γονέων τους, χωρίς να δηλώνουν για παράδειγμα ότι δεν είναι χριστιανοί ή ότι είναι άθεοι.

Μέχρι πρότινος, αυτό που ίσχυε ήταν ότι οι γονείς έπρεπε να συμπληρώσουν υπεύθυνη δήλωση και να αναφέρουν, κυρίως στις περιπτώσεις μαθητών γυμνασίου και λυκείου, και τους λόγους για τους οποίους ζητούσαν την απαλλαγή των παιδιών τους από τα Θρησκευτικά.

Ο Σύνδεσμος Κληρικών Ελλάδος σε ανακοίνωσή του ανέφερε ότι η Πολιτεία εσχάτως παρασυρόμενη από την ΕΕ στρέφεται ευθέως κατά της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Ικανοποίηση του Συνηγόρου του Πολίτη

Την ικανοποίησή του για τη σχετική εγκύκλιο του υπουργείου Παιδείας εκφράζει ο Συνήγορος του Πολίτη, ο οποίος είχε παρέμβει ήδη από το 2002, μετά από αναφορές γονέων.

Σχολιάζοντας τόσο την παλαιότερη εγκύκλιο, σύμφωνα με την οποία χρειαζόταν δήλωση για το ακριβές θρήσκευμα του μαθητή, όσο και τη μεταγενέστερη, σύμφωνα με την οποία αρκούσε η δήλωση «ότι δεν είναι Χριστιανός Ορθόδοξος», ο Συνήγορος του Πολίτη επισήμανε ότι η θρησκευτική ελευθερία περιλαμβάνει και τη δυνατότητα αποχής, ακόμη και ενός ορθοδόξου μαθητή, από τη σχολική θρησκευτική εκπαίδευση.

«Η άσκηση του δικαιώματος απαλλαγής από το μάθημα των θρησκευτικών δεν μπορεί να συνοδεύεται από αξίωση αποκάλυψης, έστω και αρνητικής, των θρησκευτικών πεποιθήσεων» σημειώνει η Αρχή.

(πηγή: in.gr)

Δείτε εδώ την ανακοίνωση του Συνηγόρου του Πολίτη.

μια μικρή νίκη απέναντι στην καθολική απαγόρευση του καπνίσματος

Επέτρεψαν το κάπνισμα…

http://www.ethnos.gr/summary.asp?catid=11391&subid=2&tag=9283&pubid=1360707

Αντισυνταγματική η απαγόρευση καπνίσματος σύμφωνα με ανώτατο γερμανικό δικαστήριο. Το δικαστήριο της Καρλσρούης έκρινε ότι η απαγόρευση καπνίσματος σε ενιαίους χώρους συνιστά διάκριση έναντι αυτών που διαθέτουν περισσότερες αίθουσες και μπορούν να τις διαχωρίσουν σε καπνιστών και μη καπνιστών.

Είναι μια μικρή νίκη απέναντι στην ολοκληρωτική αντικαπνιστική υστερία, που έχει λάβει πλήρεις νομοθετικές διαστάσεις σε όλη την Ευρώπη. Ευτυχώς υπάρχουν κάποιοι δικαστές που θεωρούν την αυτοδιάθεση του ατόμου ως δικαίωμα, και τις διακρίσεις ανεπίτρεπτες… Ίσως έτσι πάρουμε και εμείς μαθήματα για τη σωστή (δηλαδή ισότιμη) εφαρμογή του μέτρου στη χώρα μας.

Γιατί οι Δανοί είναι πιο ευτυχισμένοι από τους Έλληνες;

Διεθνής έρευνα επιβεβαιώνει ότι η ελευθερία επιλογών αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα ευτυχίας του ανθρώπου.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σχολίασε σε ανακοίνωσή της τα αποτελέσματα της διεθνούς έρευνας «World Values Survey» σύμφωνα με την οποία οι πιο ευτυχισμένοι, σε σύνολο 98 χωρών, είναι οι Δανοί ενώ οι Έλληνες κατετάγησαν στην 58η θέση με βαθμό πολύ κάτω του μέσου όρου. Τα ερωτήματα στα οποία απάντησαν 350.000 πολίτες των 98 χωρών που συμμετείχαν στην έρευνα ήταν: «Λαμβάνοντας υπόψη το πώς ζείτε στη χώρα σας, θα λέγατε ότι νιώθετε πολύ ευτυχής, αρκετά ευτυχής, όχι πολύ ευτυχής, καθόλου ευτυχής;» και «Πόσο ικανοποιημένος/η είστε από τη ζωή σας σήμερα;».

Ο καθηγητής Ρόναλντ Ινγκλχαρτ που είναι ο επικεφαλής της έρευνας δήλωσε ότι επιβεβαιώνεται και επιστημονικά ότι ο πλούτος δεν φέρνει πάντα την ευτυχία αλλά «ο σημαντικότερος παράγοντας για την ευτυχία είναι τελικά το εύρος της ελευθερίας που έχουν οι άνθρωποι στις επιλογές που κάνουν στη ζωή τους».

Για τη Φιλελεύθερη Συμμαχία τα πορίσματα της έρευνας αυτής επιβεβαιώνουν την στενή σχέση ελευθερίας και ευτυχίας των πολιτών. Κυρίως όμως αναδεικνύουν την ανάγκη απελευθέρωσης του έλληνα πολίτη από τα δεσμά ενός διεφθαρμένου και αυταρχικού κράτους που καταπατά συστηματικά τα θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα των πολιτών και δεν παρέχει δυνατότητα επιλογών στην παιδεία, την υγεία την ασφάλιση…

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία καλεί τους έλληνες πολίτες να απελευθερωθούν από το κράτος δυνάστη που τους καταδικάζει σε δυστυχία, καλεί τους έλληνες πολίτες σε αγώνα για ελευθερία, δηλαδή σε αγώνα για να γίνει εφικτή η πραγμάτωση της προσωπικής τους ευτυχίας.

Ο πολιτικός γάμος αποτελεί νόμιμο δικαίωμα των ομόφυλων συμπολιτών μας

Ο πολιτικός γάμος αποτελεί νόμιμο δικαίωμα των ομόφυλων συμπολιτών μας.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωσή της καταδικάζει την παρέμβαση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Σανιδά που ζήτησε από τον εισαγγελέα πρωτοδικών Ρόδου να θεωρήσει τον πολιτικό γάμο που θα τελούνταν στη Τήλο ως άκυρο, ανίσχυρο και παράνομο. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί, αντίθετα, τη παρέμβαση του κ. Σανιδά ως άκυρη, ανίσχυρη και παράνομη καθώς όχι μόνο στερείται νομικής βάσης αλλά και γιατί έρχεται σε αντίθεση με το Ελληνικό Σύνταγμα, το κοινοτικό δίκαιο και σειρά συμβάσεων που έχει υπογράψει η Ελλάδα ως μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Πέραν όμως της νομικής αυθαιρεσίας, η ενέργεια του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου μας υπενθυμίζει ότι το «βαθύ κράτος» είναι πάντα παρόν για να επιβουλεύεται θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα και να περιορίζει ελευθερίες που στον δυτικό κόσμο είναι δεδομένες για δεκαετίες.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θα θεωρήσει παράνομη κάθε ενέργεια που θα εμποδίσει τη τέλεση του πολιτικού αυτού γάμου δεδομένου ότι η σχετική Ελληνική νομοθεσία δεν αποκλείει από το θεσμό αυτό τα ζευγάρια του ίδιου φύλου. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία, συνεπής στις αρχές της, θα σταθεί στο πλευρό όσων αγωνίζονται για την εξάλειψη των διακρίσεων σε βάρος συμπολιτών μας και θα παράσχει πλήρη πολιτική και νομική υποστήριξη στους πολίτες του ίδιου φύλου που θα επιχειρήσουν, να προχωρήσουν σε πολιτικό γάμο ενώπιον του δημάρχου της Τήλου.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία χαιρετίζει τη τόλμη του δήμαρχου Τήλου και τον καλεί να υπερασπιστεί τη νομιμότητα εκτελώντας τον πολιτικό γάμο των ομόφυλων συμπολιτών μας αποδεικνύοντας έτσι στη πράξη ότι η ελληνική κοινωνία διαθέτει εστίες αντίστασης στην κρατική αυθαιρεσία.