η ανεργία και οι προτάσεις Μίχαλου

Προστασία της απασχόλησης: όταν ο δρόμος προς την ανεργία είναι στρωμένος με «καλές προθέσεις»

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι με αφορμή τις προτάσεις  του Προέδρου του ΕΒΕΑ κ. Μίχαλου θα έπρεπε να ανοίξει ένας ευρύτατος διάλογος στην Ελληνική κοινωνία για τα πραγματικά αίτια της ανεργίας και τους τρόπους που θα τη μείωναν. Όμως, αντί του αναγκαίου διαλόγου, οι προτάσεις του κ. Μίχαλου απορρίφθηκαν χωρίς συζήτηση από το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων της χώρας παρόλο που επιστημονικές μελέτες (Οικονομικό Δελτίο Alpha Bank) αποδεικνύουν ότι η έλλειψη ευελιξίας των αγορών εργασίας στις διάφορες χώρες, ως αποτέλεσμα της άκαμπτης εργατικής νομοθεσίας τους, οδηγούν την ανεργία στα ύψη. Με βάση αυτή τη πραγματικότητα η  Ευρωπαϊκή Ένωση προτείνει για όλη την Ευρώπη ένα μίγμα εργασιακής ευελιξίας και ασφάλειας (flexicurity). Το σύστημα αυτό, που πρωτοεφαρμόστηκε στη Δανία, μείωσε σημαντικά την ανεργία στη χώρα αυτή όπως αναγνωρίζουν και Ευρωπαϊκοί συνδικαλιστικοί φορείς.

Αφού λοιπόν η ευελιξία των αγορών εργασίας αποτελεί βασικό όπλο κατά της ανεργίας τότε γιατί το πολιτικό σύστημα απορρίπτει κάθε συζήτηση, ακόμα και για περιορισμένη ευελιξία όπως αυτή που υπαινίχθηκε ο κ. Μίχαλος;

Για τη Φιλελεύθερη Συμμαχία είναι προφανές ότι το πολιτικό σύστημα που κυβερνά τη χώρα, -η συμπολίτευση και η αντιπολίτευση από κοινού- ουδόλως ενδιαφέρεται για τους ανέργους αλλά μόνο για τη διατήρηση των εργασιακών κεκτημένων κάποιων προνομιούχων του δημοσίου που θεωρούν ότι η οποιαδήποτε ευελιξία θα θέσει σε κίνδυνο τα προνόμιά τους.

Είναι πλέον φανερό ότι πίσω από τα λόγια περί «προστασίας της απασχόλησης» κρύβεται η προστασία εργασιακών συμφερόντων μιας κοινωνικής μειοψηφίας που οδηγεί, στο όνομα της «προστασίας της απασχόλησης», όλο και περισσότερους στην ανεργία και τη φτώχεια.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία προτείνει τη κατάργηση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, ένα ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα για κάθε Έλληνα πολίτη και την αύξηση της ευελιξίας στην αγορά εργασίας που θα αναζωογονήσει την ανάπτυξη και τον ανταγωνισμό και θα περιορίσει την ανεργία.

Advertisements

Όχι στην κοροϊδία των νέων για το ασφαλιστικό

Μπροστά στην επαπειλούμενη κατάρρευση τουλάχιστον 2 μεγάλων ασφαλιστικών ταμείων όπως ο Οργανισμός Ασφάλισης Ελευθέρων (!) Επαγγελματιών (ΟΑΕΕ) και του Ταμείου Πρόνοιας των Δημοσίων Υπαλλήλων, το κράτος και το πολιτικό σύστημα της χώρας ευθέως μας κοροϊδεύει και μας κρύβει την αλήθεια. Μας κοροϊδεύει γιατί προσπαθεί να μας πείσει ότι τα μέτρα που παίρνει για το ασφαλιστικό μπορούν να δώσουν λύση. Όλοι ξέρουμε ότι αυτό δεν είναι αλήθεια, διότι τα μέτρα απλώς μεταφέρουν το πρόβλημα κατά μερικά χρόνια αργότερα. Όλοι ξέρουμε ότι με βάση τα δημογραφικά δεδομένα στο μέλλον οι εργαζόμενοι θα είμαστε λιγότεροι από τους συνταξιούχους.

Μας κοροϊδεύει διότι φαίνεται ότι σε στιγμές κρίσης (όπως με τις τράπεζες σήμερα) μπορούν και αποφασίζουν να δανειστούν, εκτός δημοσιονομικών κανόνων. Τους πληροφορούμε λοιπόν ότι για εμάς τους νέους το ετοιμόρροπο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας αποτελεί ΣΗΜΕΡΑ μια τεράστια ΚΡΙΣΗ. Μία κρίση που απαιτεί τώρα ΑΛΛΑΓΗ, μια λέξη που τόσο ρηχά φρόντισαν κάποιοι να υιοθετήσουν εξ Αμερικής αλλά φρόντισαν να μην ασχοληθούν με το περιεχόμενό της – τουλάχιστον στο ασφαλιστικό. Έχοντας συναίσθηση των ευθυνών μας, δε μπορούμε να ζητούμε να δανειστεί το κράτος αλλά απαιτούμε μια άλλη πολιτική που να διασφαλίζει τις εισφορές μας στο μέλλον!

Κράτος και πολιτικό προσωπικό μας κρύβουν την αλήθεια ότι βασικός λόγος διατήρησης του υφιστάμενου συστήματος με τα κρατικά ελεγχόμενα ταμεία είναι το βόλεμα, σε έμμισθες ή αποζημιούμενες θέσεις, πολιτικών-κομματικών φίλων, συνδικαλιστών και κολλητών. Μας κρύβουν ότι βασικός λόγος της διατήρησης του υφιστάμενου συστήματος οικονομικής διαχείρισης των ταμείων για πολλά χρόνια είναι η συν-διαχείριση με άλλους οικονομικούς πόρους του κράτους προκειμένου να διασφαλίζεται μία, εκτός προϋπολογισμού, ευχέρεια χρηματοοικονομικών κινήσεων.

Τα κράτος και το σημερινό πολιτικό προσωπικό όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων θέλουν να ρίξουν το βάρος του ασφαλιστικού ζητήματος στις επόμενες δεκαετίες, για να γλιτώσουν τις δύσκολες, προς το κομματικό ακροατήριό τους, αποφάσεις σήμερα! Θέλουν να υποθηκεύσουν το μέλλον της σημερινής νέας γενιάς, διότι όταν θα έρθει η ώρα της δικής μας συνταξιοδότησης αυτοί δεν θα είναι πια μαζί μας!

Το κράτος και το πολιτικό προσωπικό μας κοροϊδεύουν όταν μας μιλάνε για οικονομίες κλίμακας και μείωση λειτουργικών δαπανών ως λύσεις στο υφιστάμενο σύστημα. Σημειώνω ότι τα έξοδα των ταμείων (συμπεριλαμβανομένων των αμοιβών και μισθών) δεν καλύπτονται από το κράτος αλλά από τις εισφορές μας! Με όσες ενοποιήσεις ταμείων έγιναν, και αυτής και της προηγούμενης κυβέρνησης, δεν παρατηρήθηκε πουθενά εξοικονόμηση πόρων αλλά αντίθετα η σπατάλη συνεχίστηκε. Στον τελευταίο μάλιστα ασφαλιστικό νόμο, ενώ κύριο επιχείρημα ήταν η μείωση των δαπανών, αποφασίστηκε το ευτράπελο: η ενοποίηση αφορά μόνο τον τίτλο των ταμείων, αλλά οι δομές του κάθε ταμείου παραμένουν ανεξάρτητες όπως πριν, ως οργανικές μονάδες του νέου ταμείου! Και μας κοροϊδεύουν διπλά, αφού αντί για εξοικονόμηση των πόρων, έστω στις αμοιβές των διοικήσεων, αποφασίζουν αύξηση των αποζημιώσεων και των αμοιβών του κομματικού στρατού που στελεχώνει τις διοικήσεις των ταμείων!

Το σημαντικότερο όμως που φοβούνται όλοι να παραδεχθούν είναι την νομική και πραγματική αλήθεια: με βάση την ασφαλιστική νομοθεσία οι εισφορές που αποδίδει ο καθένας μας στα ασφαλιστικά ταμεία (εργαζόμενοι, εργοδότες, αυταπασχολούμενοι κλπ) καθώς και οι περίφημοι «κοινωνικοί πόροι» (όπως το αγγελιόσημο) ανήκουν όχι στους ίδιους τους ασφαλισμένους αλλά στα ταμεία! Το σημερινό νομικό πλαίσιο στην πραγματικότητα αφαιρεί από τον καθένα μας τα χρήματα των εισφορών του. Κανένας δε μας διασφαλίζει ότι τα λεφτά που αποδίδουμε θα μπορέσουμε κάποτε να τα πάρουμε ως σύνταξη. Και το μόνο που τολμούν να πουν είναι ότι οι συντάξεις είναι εγγυημένες από το κράτος. Αλλά αυτό είναι ένα μεγάλο ψέμα, με βάση τις δημοσιονομικές κατευθύνσεις, σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα… Καταλάβατε; Τα χρήματά μας δε μας ανήκουν! Και κανείς δεν έχει την τόλμη να το παραδεχθεί ευθέως!

Οι νέοι της χώρας σήμερα θέλουμε απλά να μην είμαστε οι μόνοι που θα επωμιστούμε το κόστος (οικονομικό και κοινωνικό) των βέβαια επερχόμενων αλλαγών και των σημερινών καθυστερήσεων. Ειδικά όταν οι προηγούμενες γενιές χρησιμοποίησαν το υπάρχον σύστημα, δε γίνεται τις όποιες λάθος επιλογές να τις χρεωθούν οι γενιές που έρχονται, διότι ευθύνονται κατά τεκμήριο λιγότερο. Δεν είναι δυνατό στο μέλλον οι σημερινοί νέοι να αναλάβουν το σύνολο των συνταξιοδοτικών υποχρεώσεων των μεγαλύτερων ηλικιακά, καθώς η αναλογία εργαζομένων – συνταξιούχων θα είναι για εμάς δυσμενέστατη. Οι λύσεις που θα συζητηθούν και θα πρέπει ΤΩΡΑ να προκριθούν, οφείλουν να δίνουν οπωσδήποτε μακρόχρονη προοπτική στο ασφαλιστικό σύστημα, που θα περιλαμβάνει σενάρια και λύσεις για τα επόμενα τουλάχιστον 40-50 χρόνια και όχι απλές διαχειριστικές λύσεις για τα επόμενα 15-20 χρόνια, όπου θα ξανακληθούμε εμείς οι ίδιοι να αποφασίσουμε τότε επώδυνες λύσεις σε ένα ακόμη πιο δύσκολο πλαίσιο. Και είναι φυσικά απαραίτητο, οι όποιες αναλυτικές και τεκμηριωμένες προτάσεις γίνουν, να περιλαμβάνουν σενάρια και προβολές (με τα σημερινά δεδομένα βέβαια) για την εποχή που οι σημερινοί νέοι θα είναι ώριμοι και κοντά σε συντάξιμη ηλικία.

Είναι μάλλον αυτονόητο ότι αν το κράτος θέλει να εγγυηθεί τις συντάξεις σε ένα σάπιο και ετοιμόρροπο ασφαλιστικό σύστημα μπορεί να το κάνει. Αλλά όχι εις βάρος των νέων. Αντί να μεταθέτει τις υποχρεώσεις που θέλει να αναλάβει για αργότερα, ας το κάνει τώρα (έστω με έναν χρονικό ορίζοντα). Ας αναλάβει τις μαύρες τρύπες και ας αποφασίσουμε με έναν σοβαρό και τεκμηριωμένο διάλογο ένα βιώσιμο με βάση τα δημογραφικά δεδομένα σύστημα. Ένα σύστημα που θα διασφαλίζει ότι ο καθένας μας θα μπορεί να γευθεί το προϊόν του κόπου και του μόχθου του.

Ας αντικαταστήσουμε το σημερινό ασφαλιστικό σύστημα με ένα μεικτό σύστημα που θα διασφαλίζει μακροπρόθεσμα τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος. Ένα τέτοιο νέο μεικτό σύστημα ασφάλισης θα μπορούσε να βασίζεται σε δύο πυλώνες όπου ο καθένας μας θα συμμετείχε, έναν αναδιανεμητικό και έναν κεφαλαιοποιητικό. Ο αναδιανεμητικός πυλώνας θα αφορούσε ένα υποχρεωτικό δημόσιο πρόγραμμα συνταξιοδότησης με στόχο την ανακατανομή του εισοδήματος υπέρ των οικονομικά ασθενέστερων, διασφαλίζοντας μια ελάχιστη εγγυημένη σύνταξη για όλους τους Έλληνες πολίτες ανεξάρτητα προηγούμενου εργάσιμου βίου και εισφορών. Ο κεφαλαιοποιητικός πυλώνας θα αφορούσε ιδιωτικά (ή ημι-κρατικά για μια μεταβατική περίοδο) συνταξιοδοτικά προγράμματα, υποχρεωτικά για το σύνολο των εργαζομένων, τα οποία θα στηρίζονται στις αρχές της ανταποδοτικότητας, του ανταγωνισμού και της ατομικής ευθύνης.

Επιτέλους ας σταματήσει το ψέμα, η υποκρισία και η κοροϊδία! Ας κάνουμε μια σοβαρή και τεκμηριωμένη συζήτηση και ας πάρουμε αποφάσεις που θα δίνουν πραγματικές λύσεις. Φτάνει πια η εξυπηρέτηση συμφερόντων και το βόλεμα. Οι ανάγκες είναι επιτακτικές και χρειάζονται λύσεις. Είμαστε το παρόν και μέλλον – και το μέλλον δεν μπορεί να περιμένει…

Θοδωρής Καραουλάνης

Αντιπρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Νεολαίας και ιδρυτικό μέλος της Φιλελεύθερης Συμμαχίας

Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε:

Στο e-rooster (http://e-rooster.gr/11/2008/1011)

Στο press-gr (http://press-gr.blogspot.com/2008/11/blog-post_08.html)

Στο troktiko (http://troktiko.blogspot.com/2008/11/blog-post_5072.html)

Στη Φιλελεύθερη Αθήνα (http://athina.greekliberals.net/0010000006)

Στη Φιλελεύθερη Αττική (http://attiki.greekliberals.net/0010000062)

Στη Φιλελεύθερη Ρούμελη (http://stereaellada.greekliberals.net/0010000026)

στραγγαλισμός της επιχειρηματικότητας και νέοι φόροι από τη φιλελεύθερη ΝΔ…

Νέα φοροεισπρακτική επιδρομή, η επιχειρηματικότητα –πάλι- υπό διωγμό.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωση της χαρακτηρίζει τη φοροεπιδρομή που αποφάσισε η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ως ομολογία της αποτυχίας της να εκτελέσει τον προϋπολογισμό του 2008, ο οποίος έχει ξεφύγει πλέον από κάθε έλεγχο. Υπενθυμίζεται ότι την εκτέλεση αυτού ακριβώς του προϋπολογισμού επικαλέστηκε πριν από ένα χρόνο ο κ. Καραμανλής για τη προκήρυξη πρόωρων εκλογών λέγοντας ότι «η κατάρτιση του νέου προϋπολογισμού, ενός προϋπολογισμού ανάπτυξης, ενός προϋπολογισμού ευθύνης, αποκτά χαρακτήρα εθνικής υπόθεσης». Επομένως, η μη ομολογία αποτυχίας από τον πρωθυπουργό και η φοροεπιδρομή που αποφασίστηκε από την κυβερνητική επιτροπή αποτελούν δείγματα έσχατης ανευθυνότητας για ένα ζήτημα που ο ίδιος ο πρωθυπουργός χαρακτήρισε ως «εθνική υπόθεση» πριν από ένα χρόνο.

Η εκτίναξη του δημόσιου χρέους, από τα 167,7 δισ. ευρώ που το παρέλαβε η Νέα Δημοκρατία, σε 251,9 δισ. ευρώ φέτος και η «διαχείρισή» του με διαδοχικές φοροεισπρακτικές επιδρομές το 2008 και το 2007, αποδεικνύουν πλέον ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας είναι ανίκανη να εκτελέσει οποιονδήποτε προϋπολογισμό. Ακόμα χειρότερα, η Νέα Δημοκρατία αντιμετωπίζει τις διαδοχικές αυτές αποτυχίες της καταφεύγοντας στην εύκολη λύση της παραπέρα φορολόγησης αυτών που παράγουν τον πλούτο αυτής της χώρας, στραγγαλίζοντας οικονομικά τους εργαζόμενους και τους επιχειρηματίες του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας.

Επιβεβαιώνεται έτσι, με τραγικό τρόπο, ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας είναι ανίκανη, ακόμα και να αντιληφθεί, πόσον μάλλον να εφαρμόσει, την αναγκαιότητα εισαγωγής και στην Ελλάδα πασίγνωστων μεταρρυθμίσεων που συνιστούν οι διεθνείς οργανισμοί και οι οποίες έβγαλαν από τη φτώχεια εκατομμύρια ανθρώπων στον κόσμο. Στην Ελλάδα, αντίθετα, οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, με την αμέριστη συμπαράσταση των υπόλοιπων κομμάτων ανταγωνίζονται σε πλειστηριασμό προτάσεων ενίσχυσης του κρατικίστικου μοντέλου και της δίωξης της επιχειρηματικότητας καταφέρνοντας έτσι να τοποθετήσουν την Ελλάδα στην 100ή θέση της παγκόσμιας οικονομικής ανταγωνιστικότητας επί συνόλου 178 χωρών (Διεθνής Τράπεζα, Doing Business 2008), θέση που χειροτέρεψε σε σχέση με το 2007. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία, αποτελεί το μόνο πολιτικό κόμμα στην Ελλάδα που προτείνει στο πρόγραμμα του τις φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις που συνιστά η Διεθνής Τράπεζα.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία προτείνει –μόνη- ένα άλλο αναπτυξιακό μοντέλο βασισμένο, μεταξύ άλλων, στην κατάργηση των κρατικών μονοπωλίων και την απόσυρση του κράτους από επιχειρηματικές δραστηριότητες, τη θέσπιση φορολογίας μοναδικού –χαμηλού- συντελεστή, την απλοποίηση των κανόνων και την ενίσχυση των ελέγχων τήρησής τους και την τόνωση των επενδύσεων και της εξωστρέφειας των επιχειρήσεων, ώστε να μπορέσει η Ελλάδα να εκμεταλλευτεί με επιτυχία τις ευκαιρίες που της προσφέρουν οι παγκοσμιοποιημένες αγορές. Εισάγοντας τις μεταρρυθμίσεις αυτές στον «εξομοιωτή μεταρρυθμίσεων» της Διεθνούς Τράπεζας αποδεικνύεται ότι η εφαρμογή των προτάσεων αυτών θα ανέβαζε την ανταγωνιστικότητα της Ελληνικής οικονομίας στη πρώτη δεκάδα της παγκόσμιας κατάταξης, από την 100ή θέση που κατέχει σήμερα.

Για τη Φιλελεύθερη Συμμαχία μόνο η βελτίωση της διεθνούς ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής οικονομίας μέσω των, διεθνώς επιτυχημένων, φιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων που προτείνει, θα δημιουργήσει πλούτο για τους πολλούς.

Αντίθετα, η συνεχιζόμενη, από το σύνολο του πολιτικού συστήματος, ενίσχυση του κρατισμού και δίωξη της επιχειρηματικότητας θα συνεχίσουν να οδηγούν όλο και περισσότερους στη φτώχεια, την ακρίβεια και την ανεργία.

ΥΓ του προέδρου της ΦΣ: Η κυβέρνηση στης Νέας Δημοκρατίας απέδειξε ότι ούτε είναι, ούτε μπορεί να είναι, ούτε θέλει να είναι ένα φιλελεύθερο κόμμα μεταρρυθμιστικής αλλαγής. Οι νέοι φόροι, η αποτυχία υλοποιήσης των προεκλογικών δεσμεύσεων και πάνω από όλα η διόγκωση του κράτους, του χρέους και των δαπανών, δείχνει ένα κόμμα προσηλωμένο μόνο στην νομή της εξουσίας και στην χρησιμοποίηση του κράτους για να τραφεί ο εκλογικός της στρατός.

Είναι η ομολογία Τσουκάτου η αρχή του τέλους της μεταπολίτευσης;

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωση της υπενθυμίζει ότι αποτελεί το μόνο πολιτικό κόμμα που ήδη από τις 21 Δεκεμβρίου 2007 ανέδειξε το ζήτημα της χρηματοδότησης από την Siemens πολιτικών κομμάτων της Ελλάδας και κοινοποίησε με επιστολή της στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου τις πληροφορίες που διέθετε.

Όλα όσα ακολούθησαν, με αποκορύφωμα την ωμή δήλωση του κ. Τσουκάτου ότι δέχθηκε χρήματα από την Siemens για λογαριασμό του ΠΑΣΟΚ, επιβεβαίωσαν, για πρώτη φορά πέραν κάθε αμφισβήτησης, κάτι που οι περισσότεροι υποψιάζονταν. Επιβεβαίωσαν ότι, ο κρατικός έλεγχος του ΟΤΕ και όλων των άλλων ΔΕΚΟ, εξυπηρετεί αποκλειστικά την εξασφάλιση οικονομικών πόρων του πολιτικού συστήματος και την καλοζωία του προσωπικού του, και τίποτε άλλο. Με αυτή την έννοια, η δήλωση του κ. Τσουκάτου και όσα θα ακολουθήσουν ίσως σηματοδοτούν το τέλος της περιόδου της μεταπολίτευσης στη διάρκεια της οποίας το διακομματικό πολιτικό σύστημα γιγάντωσε το κράτος με γενναιόδωρα ανταλλάγματα από αυτό. Μιας περιόδου που ο κρατικός έλεγχος δημόσιων επιχειρήσεων, πανεπιστημίων, νοσοκομείων και ασφαλιστικών ταμείων αποτέλεσε τον ομφάλιο λώρο που παρείχε και συνεχίζει να παρέχει τα προς το ζειν σε κόμματα, πολιτικούς, συνδικαλιστές και κρατικοδίαιτες επιχειρήσεις.

Γίνονται πλέον κατανοητά, ακόμα και στους λιγότερο υποψιασμένους, τα πραγματικά κίνητρα όσων, με λυσσαλέες αντιδράσεις, τρομοκρατία, βανδαλισμούς και άλλες ακρότητες,  υπερασπίζονται τον «δημόσιο χαρακτήρα» των ΔΕΚΟ, της παιδείας, της υγείας, της ασφάλισης… Γίνεται κατανοητό γιατί η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ, του Συνασπισμού και των υπόλοιπων κομμάτων της Βουλής δίνουν, μαζί, μάχη ακόμα και στις Βρυξέλλες για να περισώσουν τον κρατικό έλεγχο των ΔΕΚΟ, επιβεβαιώνοντας ότι τα πέντε κόμματα της ελληνικής Βουλής δεν προωθούν παρά παραλλαγές μιας και μοναδικής πολιτικής, αυτής της αύξησης του κρατικού ελέγχου στην οικονομία και τη κοινωνία, προς ίδιον όφελος.

Στον αντίποδα όλων αυτών, η Φιλελεύθερη Συμμαχία αναδεικνύει το αυτονόητο, δηλαδή ότι ο κρατική προστασία των μονοπωλίων και η έλλειψη ανταγωνισμού στην οικονομία υποβαθμίζει περαιτέρω την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών και αποτελεί τον κύριο παράγοντα της ακρίβειας. Η διατήρηση του κρατικού ελέγχου των ΔΕΚΟ έχει πολλαπλές αρνητικές συνέπειες για την τσέπη του καταναλωτή και τον κρατικό προϋπολογισμό, αναστέλλει τις επενδύσεις στην Ελλάδα και μεταθέτει για το μέλλον τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας για τους νέους που πλήττονται από την ανεργία.

Για τη Φιλελεύθερη Συμμαχία είναι προφανές ότι το πολιτικό σύστημα της χώρας προστατεύει ανοικτά αυτούς που στέκονται εμπόδιο στην πρόοδό της και την ευημερία των πολιτών της. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θα είναι στο πλευρό όλων αυτών, επιχειρηματιών και εργαζομένων, που θα αποφασίσουν να συστρατευθούν πολιτικά για την αντιστροφή της νοσηρής αυτής κατάστασης.