ΑΠΛΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΕΪΝΣ ΓΙΑ ΣΟΣΙΑΛΙΖΟΝΤΕΣ (ΚΑΙ ΜΗ)

ο Κεϊνς ηρθε οντως αντιμετωπος με τις ιδεες των κλασικων οικονομολογων περι της αλανθαστης ελευθερης αγορας. Ομως ηρθε να βελτιωσει τον καπιταλισμο, προσφεροντας μας εξηγηση για τις κρισεις και τι να κανουμε οταν αυτες συμβαινουν. Εδω ειναι και μαλλον η εξηγηση που οι πραγματικες ιδεες του Κεϊνς δεν εγιναν ποτε ιδιαιτερα δημοφιλεις στο ευρυ κοινο. Οι ανθρωποι θελουν επαναστατες, θελουν ανθρωπους που αποκυρησσουν καθε προσωπικη μας ευθυνη για τον κοσμο μας και μας υποσχονται εναν αλλο.

via e-rooster.gr» Ελλάδα Οικονομικά Πολιτική » ΑΠΛΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΕΪΝΣ ΓΙΑ ΣΟΣΙΑΛΙΖΟΝΤΕΣ (ΚΑΙ ΜΗ).

Advertisements

σχόλια και προτάσεις για την κρίση των χρηματαγορών

Οικονομική κρίση: επενδύουν στον φόβο και το ψέμα για να συγκαλύψουν τις ευθύνες.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωσή της καταγγέλλει την επιχείρηση παραπλάνησης των Ελλήνων πολιτών από πολιτικούς, δημοσιογράφους και κάθε είδους δημοσιολόγους που με αφορμή την οικονομική κρίση πανηγυρίζουν γιατί τάχα ο κρατισμός πήρε τη ρεβάνς έναντι των ανοικτών και ελεύθερων αγορών.

Τα στελέχη της αριστεράς, της «λαϊκής δεξιάς» και της ακροδεξιάς, ενώ πανηγυρίζουν, δεν παραλείπουν να καλλιεργούν τον φόβο στους πολίτες με τρομοκρατικές προβλέψεις για επικείμενες οικονομικές καταστροφές και κοινωνικές αναστατώσεις. Κοινός πολιτικός στόχος των κρατιστών όλων των κομμάτων της χώρας είναι η συγκάλυψη της χρεοκοπίας της μοναδικής πολιτικής που όλοι μαζί εφάρμοσαν πιστά τα τελευταία τριάντα χρόνια στην Ελλάδα. Μιας πολιτικής που οδήγησε στην εκτρωματική διόγκωση ενός  διεφθαρμένου, σπάταλου και αυταρχικού κράτους.

Την παρέμβαση αυτού του άθλιου κράτους ζητούν πολιτικοί από όλο το ελληνικό πολιτικό φάσμα για να «ρυθμιστεί» η αγορά, να ασκηθεί «κοινωνική πολιτική» και να αντιμετωπιστεί η κρίση. Εκπρόσωποι της «λαϊκής δεξιάς» όπως οι κ. Παναγιωτόπουλος, Τσιτουρίδης και Μανώλης, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κ. Παπανδρέου, οι κ. Τσίπρας και Αλαβάνος, ο κ. Καρατζαφέρης  και η κ. Παπαρήγα προτείνουν «κοινωνικό έλεγχο» του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Τι εννοούν άραγε; Προτείνουν κάτι αντίστοιχο με τον «κοινωνικό έλεγχο» των ασφαλιστικών ταμείων; Διασφάλισε ο «κοινωνικός έλεγχος» των –πάντα κρατικών- ασφαλιστικών ταμείων τα αποθεματικά τους και με τι αποτελεσματικότητα κινήθηκαν οι διορισμένοι από τα κόμματα ως εντεταλμένοι για τη προάσπιση των συμφερόντων των ασφαλισμένων;

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία φέρνει ως παράδειγμα «κοινωνικού ελέγχου» το ασφαλιστικό ταμείο Τ.Ε.Α.Δ.Υ. στο οποίο ο «κοινωνικός έλεγχος» ασκείται, όπως σε όλα τα ασφαλιστικά ταμεία, από συνδικαλιστές που αποτελούν σχεδόν το 50% του Δ.Σ. (ΠΑΣΚΕ 2 μέλη, ΔΑΚΕ 2 μέλη, ΠΑΜΕ 1 μέλος και Αυτόνομη Παρέμβαση του Συνασπισμού 1 μέλος). Όλοι αυτοί, μαζί με τους υπόλοιπους κομματικούς εγκάθετους που διόρισε η κυβέρνηση στο Δ.Σ. του ασφαλιστικού ταμείου ψήφιζαν πάντα ομόφωνα τις αποφάσεις για αγορές ομολόγων υψηλού κινδύνου και αποδέχονταν αδιαμαρτύρητα τις παρανομίες. Η άσκηση «κοινωνικού ελέγχου» από όλους αυτούς κόστισε στους ασφαλισμένους 240 εκατομμύρια ευρώ που χάθηκαν λόγω επενδύσεων σε «τοξικά» ομόλογα. Για αυτόν τον «κοινωνικό έλεγχο»  όχι μόνο δεν μπήκε κανείς στη φυλακή, αλλά αντίθετα, οι «κοινωνικοί ελεγκτές» χρεώνουν στον «νεοφιλελευθερισμό» τη λεηλασία που οι ίδιοι οργάνωσαν και εκτέλεσαν σε βάρος των ασφαλισμένων. Ενθαρρυμένοι από την ατιμωρησία και εκμεταλλευόμενοι τη διεθνή κρίση, κάνουν ένα βήμα παραπέρα προτείνοντας την επέκταση του «κοινωνικού ελέγχου» στο σύνολο του χρηματοπιστωτικού συστήματος, δηλαδή τη πλήρη σοβιετοποίηση της οικονομίας …

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία, με αίσθημα ευθύνης έναντι των πολιτών, θεωρεί ότι η αντιμετώπιση της κρίσης δεν μπορεί να γίνει από αυτούς που υπερασπίζονται τη συνέχιση της λεηλασίας των χρημάτων των φορολογουμένων.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία δεν έχει καμιά εμπιστοσύνη στους μηχανισμούς του Ελληνικού κράτους καθώς αποδεικνύονται διαβρωμένοι από διακομματικές ομάδες που λειτουργούν προς ίδιον όφελος και σε βάρος των συμφερόντων των πολιτών. Για τους λόγους αυτούς, μόνο η μεταφορά ρυθμιστικών και εποπτικών αρμοδιοτήτων από το Ελληνικό κράτος στους Ευρωπαϊκούς θεσμούς αποτελεί αποτελεσματική πολιτική προάσπισης των συμφερόντων των Ελλήνων πολιτών.  Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι οποιεσδήποτε προτάσεις για έξοδο από τη κρίση θα ναυαγήσουν αν δεν βασίζονται στις παρακάτω αρχές:

  • Η ελεύθερη αγορά στο τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών επιτυγχάνεται όταν διασφαλίζεται η διαφάνεια των χρηματοπιστωτικών προϊόντων ώστε οι αγοραστές τους να γνωρίζουν εκ των προτέρων τους κινδύνους που αναλαμβάνουν.
  • Η έκθεση ενός πιστωτικού ιδρύματος σε υπερβολικούς κινδύνους δεν θα πρέπει να ζημιώνει παρά μόνο τους μετόχους του και τα ανώτατα στελέχη του. Κάθε πολίτης ή πιστωτικό ίδρυμα δικαιούνται να επιδιώκουν μέγιστα κέρδη εκτιθέμενοι σε μέγιστους κινδύνους εφόσον δεν μετακυλούν τις επιπτώσεις των επιλογών τους σε άλλους. Σε κάθε περίπτωση οι ζημιές ενός πιστωτικού ιδρύματος λόγω της έκθεσής του σε κινδύνους δεν θα πρέπει να έχουν επιπτώσεις στους καταθέτες του ή στους φορολογούμενους πολίτες.
  • Η πτώχευση ενός χρηματοπιστωτικού ιδρύματος θα πρέπει να συνεπάγεται την εξαγορά του από άλλο και όχι τη κρατικοποίησή του. Οι κρατικοποιήσεις ζημιογόνων τραπεζών συνιστούν απαράδεκτη κρατική παρέμβαση που ιδιωτικοποιεί τα κέρδη και κοινωνικοποιεί τις ζημιές.
  • Η ελεύθερη αγορά στο τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών θα τονώσει την ανάπτυξη εφόσον υπάρχει υγιής ανταγωνισμός μεταξύ των τραπεζών και η σχετική αγορά δεν κυριαρχείται από κρατικά ή ιδιωτικά μονοπώλια.
  • Η υλοποίηση των ανωτέρω απαιτούν ρυθμίσεις που θα πρέπει να θεσπιστούν από Ανεξάρτητη Αρχή που θα λειτουργεί σε πανευρωπαϊκό επίπεδο και η οποία θα είναι υπεύθυνη για την εποπτεία της συμμόρφωσης των ευρωπαϊκών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων με τους ισχύοντες κανόνες.

Καταθέτοντας τις προτάσεις της αυτές η Φιλελεύθερη Συμμαχία συμμετέχει υπεύθυνα στον δημόσιο διάλογο για την εξεύρεση βιώσιμων λύσεων χωρίς ιδεοληψίες και δογματισμούς. Στο πλαίσιο αυτό η Φιλελεύθερη Συμμαχία χαιρετίζει τη πρόταση του προέδρου του Φιλελεύθερου κόμματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κ. Watson για σύσταση Ευρωπαϊκής Ανεξάρτητης Αρχής που θα εποπτεύει τη συμμόρφωση των ευρωπαϊκών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων με τους ισχύοντες κανόνες, θα εγγυάται τον υγιή ανταγωνισμό τους και θα περιφρουρεί τα συμφέροντα των καταναλωτών χρηματοπιστωτικών προϊόντων σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

το σχόλιο της ΦΣ για την ομιλία Παπανδρέου στη ΔΕΘ

Σαφήνεια και καθαρές προτάσεις για τη λύση των προβλημάτων των πολιτών.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωσή της καταγγέλλει τις πολιτικές τοποθετήσεις του προέδρου του ΠΑΣΟΚ στη διεθνή έκθεση Θεσσαλονίκης ως ακραία δείγματα αριστερού λαϊκισμού και δημαγωγίας.

Στην ομιλία του αυτή ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ενώ ήταν ξεκάθαρος για τα φορολογικά μέτρα που θα πάρει, ήταν επιγραμματικός στο πως αντιλαμβάνεται τον εξορθολογισμό των δημόσιων δαπανών και δεν είπε λέξη για το τεράστιο και σπάταλο κράτος και τις παρασιτικές ομάδες που λεηλατούν το δημόσιο χρήμα. Στην ομιλία του ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν παρέλειψε να πλειοδοτήσει σε καταγγελίες κατά της διαφθοράς και της αλαζονείας της εξουσίας χειροκροτούμενος από αυτά ακριβώς τα στελέχη που προσωποποίησαν για μακρό χρονικό διάστημα τα αρνητικά αυτά φαινόμενα. Η ολίσθηση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ σε συνθηματολογία της δεκαετίας του 80 αποδεικνύει ότι το ΠΑΣΟΚ δεν αποτελεί εναλλακτική λύση στα προβλήματα που συσσώρευσαν στην ελληνική κοινωνία οι δικές του κυβερνήσεις και οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας.

Στη Θεσσαλονίκη ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ παρουσίασε το σχέδιό του “για την Ελλάδα του μέλλοντος” και υποσχέθηκε “πράσινη ανάπτυξη”. Αντί να παρουσιάσει σαφείς, τεκμηριωμένες και λεπτομερείς προτάσεις που θα επιλύουν τα καθημερινά προβλήματα των πολιτών απέδειξε, για άλλη μια φορά, ότι τα μεγαλεπήβολα σχέδια και οραματισμοί δεν αποτελούν παρά μεθόδους πολιτικής παραπλάνησης του εκλογικού σώματος. Μιας παραπλάνησης που μοναδικό στόχο έχει την άλωση του κράτους και την παραπέρα μεγέθυνσή του προς όφελος των γνωστών παρασιτικών ομάδων που το λεηλατούν επί δεκαετίες.

Η διαμάχη του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας για την υφαρπαγή της ψήφου των εκλογέων έχει αποϊδεολογικοποιήσει πλήρως αυτά τα δύο κόμματα και τα έχει κάνει τόσο πολυσυλλεκτικά που τελικά δεν φαίνεται να διαφέρουν σε τίποτα μεταξύ τους. Η εξέλιξη αυτή απογοητεύει όλο και περισσότερους πολίτες, οι οποίοι απωθούνται από τα κόμματα εξουσίας και, ελλείψει εναλλακτικής πολιτικής πρότασης, απομακρύνονται συνολικά από τις δημοκρατικές διαδικασίες.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι η διέξοδος από τη κρίση της πολιτικής δεν είναι η υπεκφυγή των κομμάτων από τη δύσκολη καθημερινότητα των πολιτών μέσω υποσχέσεων περί επίγειων παραδείσων. Αντίθετα, η πολιτική θα ξαναγίνει ελκυστική για τους πολίτες μόνο όταν τα κόμματα και οι πολιτικοί αποφασίσουν να αποσαφηνίσουν τις ιδεολογικές και πολιτικές ταυτότητές τους και να καταθέσουν ξεκάθαρα και λεπτομερή πολιτικά προγράμματα τα οποία θα θέσουν στη δημοκρατική κρίση των πολιτών.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία κατέθεσε, από την ίδρυσή της, λεπτομερές πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που η υλοποίησή τους δίνει στον κάθε πολίτη την ελευθερία να πραγματώσει τους προσωπικούς του σχεδιασμούς χωρίς εξωτερικούς καταναγκασμούς, περιορισμούς και κρατικές παρεμβάσεις. Για τη Φιλελεύθερη Συμμαχία, η φιλελεύθερη ιδεολογία αποτελεί το συνεκτικό ιστό των προτεινόμενων μεταρρυθμίσεων.

απογοήτευση από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ για τη φορολογική πολιτική

Από το φίλο Φώτη Περλικό (και πρόεδρο της Φιλελεύθερης Συμμαχίας), πήρα το ακόλουθο μήνυμα, μέσω του group «όχι νέοι φόροι» που έφτιαξε στο facebook:

Όχι νέοι φόροι – Διπλή απογοήτευση: (α) κυβέρνηση

Ασκήσαμε σκληρή κριτική στην κυβέρνηση για τις επιλογές της να αυξήσει την φορολογία, για τρεις κυρίως λόγους. Ο πρώτος είναι ότι μας είχε υποσχεθεί το αντίθετο, δηλαδή ότι ο περιορισμός της σπατάλης μέσω της περίφημης επανίδρυσης, θα έδινε περιθώρια όχι για αύξηση αλλά για μείωση στους φορολογικούς συντελεστές. Ο δεύτερος είναι ότι το σκεπτικό πίσω από τις προεκλογικές εξαγγελίες του 2004 της ΝΔ ήταν σωστό. Δηλαδή ορθώς είχε εντοπίσει τα μεγάλα αδιέξοδα της οικονομίας στα οποία οδηγούσε το τεράστιο κράτος και γι’ αυτό ακριβώς επιβραβεύτηκε με την ψήφο όσων ασφυκτιούσαν στην πραγματική οικονομία. Ο τρίτος είναι ότι η συμπεριφορά νεποτισμού της απαξιώνει τις ίδιες τις μεταρρυθμιστικές ιδέες που επαγγέλθηκε.

Μετά από 4,5 χρόνια η διακυβέρνηση της ΝΔ απεδείχθη ασυνεπής όχι μόνο στις δεσμεύσεις της, αλλά απέναντι και στις ίδιες τις ιδέες που υποτίθεται ότι συγκροτούσαν την πολιτική της πρόταση το 2004. Είναι διπλά υπόλογη, όχι μόνο γιατί δεν εκπλήρωσε τις υποσχέσεις της, αλλά γιατί με την κούφια ρητορική της απαξίωσε αυτές τις ιδέες. Ανικανότητα, αδιαφορία ή συνειδητή επιλογή είναι κάποιες από τις εξηγήσεις. Σε κάθε περίπτωση η ΝΔ απογοήτευσε γιατί διέψευσε πλήρως τις προσδοκίες που καλλιέργησε και γιατί φανέρωσε το πόσο επιφανειακά και προσχηματικά είχε ενστερνιστεί τις ιδέες για την μείωση του κράτους.

Επιπλέον, ο τρόπος όμως συμπεριφοράς των διαχειριστών της εξουσίας τα τελευταία 4,5 χρόνια έπληξε ακόμα περισσότερο και τις ιδέες αυτές και το περιεχόμενο της πολιτικής γενικότερα. Η ΝΔ είχε στηρίξει την αντιπολιτευτική της τακτική στην εκμετάλλευση της γενικότερης αίσθησης της υπαρκτής διαφθοράς της διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και εκλέχθηκε το 2004 με σημαία της ηθική της διαφορετικότητα. Αυτό που ο κ. Καραμανλής συμπύκνωσε στο «σεμνά και ταπεινά». Τα προκλητικά σκάνδαλα των στελεχών της σημερινής κυβέρνησης (ιδίως τον τελευταίο χρόνο) απαξιώνει στα μάτια των πολιτών όχι μόνο τους ίδιους ως άτομα αλλά και την πολιτική των μεταρρυθμίσεων. Οι πολίτες δεν αμφιβάλλουν απλά αν οι συγκεκριμένοι είναι ικανοί να τις εκτελέσουν, αλλά και αν αξίζει να υποστούν τις θυσίες που διαχειριστές φαίνεται να αποφεύγουν, αλλά ακόμα περισσότερο αν είναι σωστή και αναγκαία η εφαρμογή τους.

Είναι έγκλημα της κυβέρνησης ότι, με την συμπεριφορά νεποτισμού της, μετατοπίζει την πολιτική συζήτηση στην ηθική σφαίρα, αφήνοντας την κριτική επί των πολιτικών προτάσεων στο περιθώριο. Έτσι οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης βρίσκουν εύκολα πολεμοφόδια, που τις απαλλάσσουν από την ανάγκη να προτείνουν πολιτικές και να κριθούν για αυτές. Έτσι οι καταστροφικές πολιτικές προτάσεις, που ζητούν την μεγέθυνση του κράτους και των δαπανών του, όχι απλά δεν αποδομούνται στον δημόσιο διάλογο αλλά αποκτούν και ηθικό πλεονέκτημα! Η ΝΔ απέδειξε με την συμπεριφορά των στελεχών της, ότι δεν διαθέτει το ηθικό ανάστημα να είναι φορέας φιλελεύθερων μεταρρυθμιστικών πολιτικών. Οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις αξίζουν καλύτερης πολιτικής εκπροσώπησης από πχ τον κ.Παυλίδη, κ.Ζαχόπουλο, τον κ.Κιλτίδη, τον κ. Γεροντόπουλο, τον κ.Τσιτουρίδη ή τον κ.Βουλγαράκη.

Όχι νέοι φόροι – Διπλή απογοήτευση: (β) αντιπολίτευση

Δεν είναι όμως μόνο η κυβέρνηση που απογοητεύει. Το ίδιο κάνε και η συμπεριφορά της αντιπολίτευσης. Γιατί μπορεί να έχουν ενστάσεις ως προς την διαχείριση, αλλά το σύνολο των αντιπολιτευόμενων κομμάτων ευαγγελίζεται ένα ακόμα μεγαλύτερο κράτος, από το ήδη ξεχειλωμένο τέρας που ελέγχει η ΝΔ. Σχεδόν σε κάθε πρόβλημα η άμεση απάντηση είναι περισσότερα κρατικά κονδύλια, μεγαλύτερος κρατικός παρεμβατισμός, περισσότεροι κρατικοί φορείς και μεγαλύτερη κρατική γραφειοκρατία. Η μέχρι τώρα κριτική δεν στηριζόταν στο ότι η κυβέρνηση ξοδεύει πολλά, αλλά ότι δεν ξοδεύει αρκετά. Και όλα αυτά σε μια οικονομία καταχρεωμένη, με αναιμική πραγματική ανάπτυξη και ήδη υπερβολική φορολογική επιβάρυνση.

Είναι , για παράδειγμα, υποκριτικό σήμερα, που η κυβέρνηση πληρώνει το κόστος της συνέχισης της πολιτικής του γιγαντωμένου, παρασιτικού κράτους, και η οικονομική κατάσταση να πλησιάζει το απροχώρητο, να διαφωνεί η αντιπολίτευση με τους πρόσθετους φόρους, όταν πριν λίγους μήνες φώναζε και κατέβαζε τον κόσμο στους δρόμους υπέρ του χρεωκοπημένου συστήματος ασφάλισης, αντιδρώντας ακόμα και στα αστεία ημίμετρα διοικητικής φύσης, που η κυβέρνηση βάφτισε μεταρρύθμιση, ζητώντας ουσιαστικά των πολλαπλασιασμό της κρατικής χρηματοδότησης σε ένα βαρέλι δίχως πάτο. Πού θα βρεθούν τα δεκάδες επιπλέον δισ ευρώ πού απαιτεί η συνέχιση της σημερινής χρεοκοπίας; There’s no such thing as a free lunch. Είναι επιπλέον εντελώς υποκριτικό σήμερα να διαμαρτύρονται όσοι τα τελευταία χρόνια έχουν σταθεί με κάθε δυνατό τρόπο εμπόδιο (ακόμα και με την βία των συνδικαλιστών τους) στον εξορθολογισμό των δαπανών του κράτος και το άνοιγμα της οικονομίας, στις όσες φορές η παρούσα κυβέρνηση το προσπάθησε.

Η ΝΔ φέρει σαφώς το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης για την τραγική πορεία της χώρας από το 2004 έως σήμερα. Αυτή κυβερνάει. Αυτό όμως δεν παραγράφει τις ευθύνες ούτε αυτών που παρέδωσαν την εξουσία το 2004, ούτε αυτών που τόσα χρόνια με τον ανεύθυνο λαϊκισμό τους δημιούργησαν ένα τεράστιο πολιτικό κόστος στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις . Η διατήρηση μέχρι σήμερα των ελλειμματικών ΔΕΚΟ, η διατήρηση του υπάρχοντος ασφαλιστικού συστήματος, η προστασία αργόμισθων κομματικών στρατών εντός του κράτους είναι όλα επιλογές όχι μόνο της κυβέρνησης αλλά και όλων των κομμάτων που σήμερα κόπτονται για την υπερφορολόγηση.

Είναι αξιοπρόσεκτο, και καθόλου τυχαίο, πώς τα κόμματα της αντιπολίτευσης προτίμησαν αντί να στοχεύσουν στο θέμα των φόρων, να βγάλουν επικοινωνιακά βέλη που είχαν για μήνες στην φαρέτρα τους. Η μετατόπιση του πολιτικού διαλόγου από το θέμα των φόρων φανερώνει μια συνειδητή πολιτική επιλογή. Μια υπεύθυνη αντιπολίτευση θα αναδείκνυε σε κορυφαίο ζήτημα πολιτικής για αυτό το διάστημα την υπερφορολόγηση και θα κατέθετε προτάσεις τόσο εξόδου από την άμεση κρίση, όσο και γενικότερης φορολογικής αλλαγής. Δεν θα άλλαζε τόσο εύκολα και γρήγορα θέμα.

Γιατί για μια υπεύθυνη πολιτική δεν φτάνει η εναντίωση στην φοροεπιδρομή της κυβέρνησης και οι ηθικολογικές καταγγελίες. Πρέπει να συνοδεύεται από μια συνολική πολιτική αντίληψη μείωσης του μεγέθους, του ρόλου και του κόστους του κράτους. Να στηρίζεται σε μια πολιτική πρόταση απελευθέρωσης των υγιών δυνάμεων της ιδιωτικής οικονομίας, ενίσχυσης του ανταγωνισμού, κατάργησης των γραφειοκρατικών διοικητικών εμποδίων και προσέλκυσης επενδύσεων. Να στοχεύει στην εξασφάλιση των συνθηκών για την ανάπτυξη μιας ανοιχτής οικονομίας ελεύθερης αγοράς, που σταδιακά να αναστρέψει τα πολιτικά λάθη δεκαετιών και να αντιμετωπίσει τα συσσωρευμένα χρέη. Όχι νεφελώδεις, ουτοπικές και συναισθηματικές προτάσεις αλλά ιδέες που να συμπυκνώνουν την πετυχημένη διεθνή εμπειρία (πχ την Ιρλανδία που κάποτε επικαλέστηκε ο κ.Καραμανλής αλλά ποτέ δεν εφάρμοσε ούτε μια από τις μεταρρυθμίσεις που την έκαναν πετυχημένη, την Εσθονία, την Νέα Ζηλανδία κ.ά.), τις προτάσεις των οικονομικών οργανισμών (που συστηματικά αγνοούνται) και τις αρχές του πρωτείου του ατόμου. Κάτι που κανένα κοινοβουλευτικό κόμμα δεν κάνει. Όχι να περιορίζεται σε γενικόλογες, ηθικολογικές διαπιστώσεις και καταγγελίες.

Μπροστά στην διπλή απογοήτευση, οι νέοι φόροι είναι μια χρυσή ευκαιρία για να συνειδητοποιήσουμε ως πολίτες τις ανεπάρκειες και τα αδιέξοδα των πολιτικών των τελευταίων δεκαετιών, έστω και τώρα, πριν το κάνει για μας η ζοφερή οικονομική κατάσταση των επόμενων χρόνων. Και πάρουμε τις τύχες της ζωής μας στα χέρια μας όσο είναι καιρός.

ΥΓ: το κείμενο μπορείτε να το σχολιάσετε στο e-rooster

Όχι νέοι φόροι ΙΙ: Φορολόγηση χωρίς λογοδοσία είναι κλοπή

Όχι νέοι φόροι ΙΙ: Φορολόγηση χωρίς λογοδοσία είναι κλοπή

Από το φίλο Φώτη Περλικό (και πρόεδρο της Φιλελεύθερης Συμμαχίας), πήρα το ακόλουθο μήνυμα, μέσω του group «όχι νέοι φόροι» που έφτιαξε στο facebook:

Με αφορμή τα νέα φορολογικά μέτρα που πήρε η κυβέρνηση για να καλύψει τα ελλείμματα της δικής της ανικανότητας, ας αναρωτηθούμε ως πολίτες, τί πληροφόρηση μας παρέχεται για το πού πάνε τα χρήματα των φόρων μας.

Έχει δικαίωμα ένα κράτος να απαιτεί φόρους από τους πολίτες (με την χρήση βίας μάλιστα και την απειλή στέρησης της ελευθερίας μας – φυλάκιση) χωρίς λογοδοτεί; Δηλαδή να παρουσιάζει αναλυτικά στοιχεία για το πού ξοδεύονται, τι επιδιώκεται να επιτευχθεί και για πόσο διάστημα και μετά την ολοκλήρωση της δράσης αναλυτική αναφορά του τι επιτεύχθηκε και με ποιο κόστος; Αν δεν τα κάνει αυτά μια κυβέρνηση, με τι στοιχεία καλούμαστε ως πολίτες να αξιολογήσουμε ήταν ή όχι επιτυχημένη στις επόμενες εκλογές;

Το θέμα της λογοδοσίας της φορολογίας δεν άπτεται μόνο της παραβίασης της σφαίρας της οικονομικής μας ελευθερίας, ούτε περιορίζεται στην συγκάλυψη της ανευθυνότητας της κρατικής διαχείρισης. Είναι ουσιαστική υποβάθμιση της δημοκρατίας μας και στέρηση της δυνατότητας του πολίτη να αξιολογεί και να κρίνει τις κυβερνήσεις του. Η δημόσια έκθεση των οικονομικών στοιχείων (με μόνη ενδεχόμενη επιφύλαξη, ότι άπτεται θεμάτων εθνικής ασφάλειας) είναι απαραίτητη προϋπόθεση και του οικονομικού και του πολιτικού φιλελευθερισμού.

Το ελληνικό κράτος δικαιούται να απαιτεί το εισόδημά μας και μάλιστα σε αυξανόμενα ποσοστά; Όπως έχει πολλές φορές καταγραφεί, το σύμπαν του Δημοσίου συνεχώς διαστέλλεται. Αποτελείται από χιλιάδες φορείς που ο καθένας από αυτούς εποπτεύει μια σειρά άλλων θυγατρικών. Αποτέλεσμα είναι να μη γνωρίζει το ελληνικό κράτος πόσους ακριβώς φορείς χρηματοδοτεί, ποιο είναι το έργο τους και τι αποτέλεσμα έχουν! Ο γαλαξίας αυτός περιλαμβάνει πάνω από 1.000 δήμους και κοινότητες, περισσότερους από 600 εποπτευόμενους φορείς υπουργείων και χιλιάδες θυγατρικές τους. Κατά την προσπάθεια απαρίθμησης των φορέων αυτών βρέθηκαν αρκετοί με ίδιο ή παρόμοιο αντικείμενο δραστηριότητας που εποπτεύονται από το ίδιο ή διαφορετικά υπουργεία. Το 2006, για πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία οι υπάλληλοι που εξαρτώνται από το Δημόσιο ξεπέρασαν το 1 εκατομμύριο!

Δεν είναι σε θέση να δώσει αναφορά στον πολίτη-φορολογούμενο για ποιό λόγο ζητάει τους φόρους του, τί του προσφέρει ως αντάλλαγμα για αυτούς, ποιος είναι ο μηχανισμός του, ούτε γιατί χρειάζεται έναν τέτοιο μηχανισμό. Το κράτος απαιτεί τους φόρους μας (με την απειλή της κρατικής βίας), όχι απλά αρνούμενο να δώσει τον παραμικρό λογαριασμό για αυτούς, αλλά αγνοώντας την κατάληξή τους και ουσιαστικά αδιαφορώντας αν έχουν ή όχι ουσιαστικό αποτέλεσμα στην ζωή των πολιτών που τους στερήθηκαν. Ως πολίτης και βαρύτατα φορολογούμενος, απαιτώ να ξέρω πού καταλήγουν οι φόροι μου, με ποιό μηχανισμό αξιοποιούνται και για ποιο λόγο. Ειδικά όταν ζω σε μια χώρα που έχει ήδη από τις βαρύτερες φορολογικές επιβαρύνσεις στην ΕΕ.

Αυτά οφείλουν να είναι διάφανα και δεδομένα. Από κει και πέρα μπορεί να ξεκινήσει η συζήτηση περί πολιτικής, επιλογών, αντίληψη του ρόλου του κράτους, ιδεολογίας κτλ. Χωρίς όμως την βάση των ξεκάθαρων στοιχείων καμία τέτοια συζήτηση δεν έχει ουσιαστικό νόημα. Κάθε γενικόλογη διακήρυξη, κάθε ευχολόγιο, κάθε πολιτική πρόταση που ζητάει περισσότερο κράτος ουσιαστικά νομιμοποιεί την υπάρχουσα κατάσταση κακοδιαχείρισης και σπατάλης (για να μην πω καταλήστευσης), εφόσον δεν συνοδεύεται από στοιχειώδη πρόνοια λογοδοσίας προς τον φορολογούμενο.

Κάτι τέτοιο φυσικά δεν έχει γίνει ποτέ στο ελληνικό κράτος με ευθύνη όλων όσων κυβέρνησαν ή κυβερνούν. Τα πάντα κρατούνται θολά, ώστε οι διαχειριστές της εξουσίας να έχουν εν λευκώ την διαχείριση του κρατικού πλούτου και των φόρων των πολιτών. Κυριαρχούν στην δημόσια συζήτηση γενικόλογες και αόριστες έννοιες και ιδέες, που νομιμοποιούν την άγρια φορολόγηση αλλά αποποιούνται κάθε ευθύνης για την τύχη των χρημάτων. Αν μια κυβέρνηση είχε την βούληση να μειώσει τις σπατάλες του Δημοσίου, το πρώτο που θα έκανε θα ήταν να δημοσιοποιήσει όλα τα οικονομικά στοιχεία, ώστε να δουν από πρώτο χέρι οι πολίτες πού πάνε τα λεφτά τους. Αυτό όμως θα έδενε τα χέρια της στο να εξυπηρετήσει την δική της κομματική πελατεία.

Αν υπήρχε η πολιτική βούληση για στοιχειώδη εξορθολογισμό των δαπανών, θα έπρεπε να αξιολογηθούν (και να επανεκτιμούνται σε τακτική βάση) όλες οι δράσεις που χρηματοδοτούνται από τον προϋπολογισμό. Αντίθετα, τώρα ότι εγγράφεται στον προϋπολογισμό είναι σχεδόν αδύνατο να βγει, φουσκώνοντάς τον διαρκώς χωρίς κανένα ποιοτικό έλεγχο της απόδοσης των χρησιμοποιούμενων χρημάτων. Και αυτή είναι μια κατάσταση που όλο το πολιτικό σύστημα ενισχύει.

Γι’αυτό απαιτείται ριζική αλλαγή στον τρόπο κατάρτισης, εκτέλεσης και ελέγχου του κρατικού προϋπολογισμού (κατάρτιση του κρατικού προϋπολογισμού με βάση τις προς χρηματοδότηση δραστηριότητες, δημιουργία θέσης Γενικού Διευθυντή κάθε υπουργείου προσωπικά υπόλογου για τη διαχείριση των κονδυλίων που του έχουν διατεθεί και υπεύθυνου για την εγκατάσταση σύγχρονων συστημάτων διαχείρισης και ελέγχου, δημιουργία υπηρεσιών εσωτερικού και εξωτερικού ελέγχου κλπ). Να υπάρχει συσχέτιση των δαπανών με συγκεκριμένες δράσεις και συγκεκριμένα αποτελέσματα, και να μπορεί με εύληπτο τρόπο να παρουσιάζονται δημόσια. Ώστε να υπάρχει ατομική ευθύνη, ορθολογισμός και λογοδοσία για την διαχείριση των κρατικών πόρων και μηχανισμοί ελέγχου και αξιολόγησής τους.

ΥΓ: το κείμενο μπορείτε να το σχολιάσετε στο e-rooster

όχι άλλοι νέοι φόροι!

Από το φίλο Φώτη Περλικό (και πρόεδρο της Φιλελεύθερης Συμμαχίας), πήρα το ακόλουθο μήνυμα, μέσω του group «όχι νέοι φόροι» που έφτιαξε στο facebook:


Πριν λίγες μέρες είχαμε την ανακοίνωση του κ.Αλογοσκούφη μιας σειράς φορολογικών μέτρων για την κάλυψη αδυναμίας εκτέλεσης του φετινού προϋπολογισμού. Μέτρα που πλήττουν την οικονομία και τις παραγωγικές δυνάμεις της χώρας (μικροεπιχειρηματίες, ελεύθερους επαγγελματίες, μικροεπενδυτές, ιδιωτικούς υπαλλήλους).

Οι νέοι αυτοί φόροι μας παρουσιάζονται ως λίγο-πολύ αναπόφευκτοι. Πώς όμως φτάσαμε σε αυτήν την κατάσταση ώστε να παρουσιάζονται τώρα ως απόλυτα αναγκαίοι; Η κυβέρνηση θέλει να μας πείσει ότι είναι αποτέλεσμα την πρόσφατης διεθνούς κρίσης. Τι έκανε όμως η ΝΔ 4,5 χρόνια τώρα που κυβερνάει προκειμένου να προετοιμάσει την χώρα για μια τέτοια κρίση και ελέγξει τις κρατικές σπατάλες, όπως μας είχε προεκλογικά υποσχεθεί το 2004 (με μηδενική αξιοπιστία και τότε βέβαια γιατί ταυτόχρονα υποσχόταν και 230.000 μονιμοποιήσεις! ); Η απάντηση είναι τίποτα. Μελέτες του ΟΟΣΑ δείχνουν ότι χώρα μας ήταν και είναι η λιγότερο προετοιμασμένη χώρα της ΕΕ (μετά την Πολωνία) να αντιμετωπίσει τις διεθνείς κρίσεις.

Εδώ και 4,5 χρόνια οι διεθνείς εκθέσεις καταγράφουν την επιδείνωση (την ήδη τραγικής επί ΠΑΣΟΚ) θέσης της χώρας μας όσων αφορά την διαφθορά και την διαφάνεια, το κόστος της γραφειοκρατίας, την ανταγωνιστικότητα, τις άμεσες ξένες επενδύσεις, την οικονομική ελευθερία. Μέτρα που εφαρμόζονται σε όλη την Ευρώπη, από κυβερνήσεις όλων των πολιτικών αποχρώσεων, εδώ δαιμονοποιούνται ως «νεοφιλελεύθερες» και τίθενται στο περιθώριο.

Η ΝΔ παρέλαβε το 2004 από το ΠΑΣΟΚ μια κακή κατάσταση της οικονομίας και ένα γιγάντιο, αναποτελεσματικό, διεφθαρμένο και παρασιτικό κράτος. Το μόνο που κατάφερε μετά από 4,5 χρόνια; Αντιμετωπίζοντας το κράτος ως λάφυρο, όχι απλά αδιαφόρησε για τις υπεραπαραίτητες μεταρρυθμίσεις, αλλά το γιγάντωσε ακόμα παραπάνω. Οι πολιτικές όμως έχουν συνέπειες, και η πολιτική αδιαφορίας της ΝΔ σήμερα αντανακλάται στην οικονομία. Το δημόσιο χρέος της χώρας φέτος θα υπερβεί τα 250 δισεκατομμύρια ευρώ σε σχέση με τα 167 δις του 2004. Αυτό είναι ευθύνη όσων κυβερνούν από το 2004 και μετά.

Οι δαπάνες αυξάνονται (αντί γα την μείωση κατά 10δις που μας είχαν υποσχεθεί προεκλογικά) καθώς ο δημόσιος τομέας διογκώνεται διαρκώς σε μέγεθος, ατονώντας ωστόσο σε αποτελεσματικότητα. Η κυβέρνηση να αδιαφορεί έστω να εκσυγχρονίσει τις υφιστάμενες διοικητικές δομές που προκαλούν πλήθος προσκομμάτων σε κάθε υποψήφιο επενδυτή και μετατρέπουν τη χώρα σε επενδυτική έρημο. Πάλι σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, η γραφειοκρατία στην Ελλάδα σε συνδυασμό με τα προβλήματα της ελληνικής νομοθεσίας επιφέρει απώλειες περίπου 15,5 δισ. ευρώ, ή 6,8% του ΑΕΠ στο ετήσιο ακαθάριστο εθνικό εισόδημα.

Οι νέοι φόροι του κ.Αλογοσκούφη είναι μια συνειδητή πολιτική επιλογή της κυβέρνησης. Είναι παραδοχή της αντιφιλελεύθερης φύσης της και η επιλογή να επιβαρύνει για άλλη μια φορά τους μικροεπιχειρηματίες, του ελεύθερους επαγγελματίες, του μικροεπενδυτές και τους ιδιωτικούς υπαλλήλους, για να μπορέσει να συνεχίσει να τρέφει το μεγάλο κράτος και τις αργόμισθες, προνομιούχες ομάδες που ζουν από αυτό και αποτελούν την βάση των κομματικών στρατών και των δύο κομμάτων εξουσίας. Είναι η συνειδητή αδιαφορία για την ανάπτυξη, την οικονομία, το μέλλον της χώρας προς όφελος του προσπορισμού των κερδών που παρέχει η νομή της εξουσίας.

Η ΝΔ έκανε, πιο ξεκάθαρα από κάθε άλλη φορά και σε πλήρη αντίθεση με την κούφια ρητορική της περί «μεταρρυθμίσεων» και «προσαρμογών», την επιλογή να μην αντιπροσωπεύει τα συμφέροντα όσων ζουν στην πραγματική οικονομία. Εμείς, οι πολίτες, οφείλουμε να κάνουμε τις δικές μας επιλογές.

ΥΓ: το κείμενο μπορείτε να το σχολιάσετε στο e-rooster

κάθε νέος φόρος στερείται νομιμοποίησης

Όσο η λεηλασία του δημόσιου χρήματος συνεχίζεται κάθε νέος φόρος στερείται νομιμοποίησης.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωση της χαρακτηρίζει παραπλανητικές τις δικαιολογίες της κυβέρνησης για τα νέα φορολογικά μέτρα γιατί αποκρύπτουν ότι το κεντρικό πρόβλημα κάθε προϋπολογισμού αποτελούν οι συνεχώς αυξανόμενες σπατάλες του κράτους. Οι αριθμοί(*) είναι αμείλικτοι:

·         Τα έσοδα του προϋπολογισμού ανήλθαν σε € 22,95 δις στο πρώτο εξάμηνο του 2008 και ήταν αυξημένα μόνο κατά 4,3% σε σχέση με το 2007 δηλαδή σημαντικά χαμηλότερα από τις εκτιμήσεις του προϋπολογισμού του 2008 για αύξησή τους κατά 13,0%.

·         Οι καταναλωτικές δαπάνες του κράτους θα φθάσουν τα € 49,55 δις το 2008 και θα είναι αυξημένες κατά 10,5% σε σχέση με το 2007, δηλαδή σημαντικά χαμηλότερες από τις εκτιμήσεις του προϋπολογισμού του 2008 για αύξησή τους κατά 8,3%. Έτσι, οι δαπάνες αυτές του κράτους που ήταν € 28,3 δις το 2002 αυξήθηκαν μέσα σε έξι μόνο χρόνια κατά € 21,2 δις (ή κατά 75,1%) και ανήλθαν από 18% του ΑΕΠ το 2002, στο 20,2% του ΑΕΠ το 2008 (μέση ετήσια αύξηση στην 6ετία: 10,9% κατ΄ έτος).

·         Η έκρηξη αυτή των δαπανών του κράτους το 2008 οφείλεται α) στην αύξηση των αποδοχών των εργαζομένων και των συντάξεων του Δημοσίου κατά 8,6% β) στην αύξηση των επιχορηγήσεων για κάλυψη των ελλειμμάτων των ασφαλιστικών ταμείων κατά 19,4%, γ) στην αύξηση κατά 18,2% άλλων κρατικών δαπανών (ΟΤΑ α’ και β’ βαθμού, ΕΛΓΑ κλπ). Για τη κάλυψη αυτών των δαπανών εξανεμίστηκαν μέσα σε τρεις μήνες τα ταμειακά διαθέσιμα του κράτους (από 4,9 δισεκατομμύρια ευρώ τον Μάρτιο του 2008 μειώθηκαν σε 961 εκατομμύρια ευρώ τον Ιούνιο του 2008).

·         Οι αποτυχίες αυτές εκτέλεσης των προϋπολογισθέντων εσόδων και δαπανών συνεπάγονται διαμόρφωση του ελλείμματος της Γενικής Κυβέρνησης άνω του 2,5% του ΑΕΠ έναντι της εκτίμησης του προϋπολογισμού για το 2008 για έλλειμμα μόνο 1,6% του ΑΕΠ.

Αποδεικνύεται από τα παραπάνω ότι το κεντρικό πρόβλημα κάθε προϋπολογισμού αποτελούν οι σπατάλες του κράτους που έφτασαν τα 50 δις ευρώ το 2008 και αυξάνονται κατά 11% κάθε χρόνο. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι το μεγαλύτερο μέρος αυτής της σπατάλης αφορά χρήματα των φορολογούμενων πολιτών που καταλήγουν στις τσέπες των παρασιτικών ομάδων που λυμαίνονται τα ασφαλιστικά ταμεία, τα νοσοκομεία, τα δημόσια έργα, την εκπαίδευση… Για το ζήτημα αυτό η κυβέρνηση δεν λέει λέξη, ενώ ανακοινώνει θρασύτατα ότι εάν τα νέα φορολογικά μέτρα δεν αποδώσουν τότε θα ακολουθήσουν νέοι φόροι. Αποτελεί όμως έσχατο λαϊκισμό και η στάση της αντιπολίτευσης που ενώ κατακρίνει δριμύτατα τα φορολογικά μέτρα της κυβέρνησης διεκδικεί ταυτόχρονα περισσότερες κρατικές δαπάνες και αντιδρά λυσσαλέα όποτε θίγονται τα συμφέροντα των παρασιτικών ομάδων που λεηλατούν το χρήμα των φορολογουμένων.

Για τη Φιλελεύθερη Συμμαχία, όσο η λεηλασία των χρημάτων των φορολογουμένων συνεχίζεται, και μάλιστα αυξανόμενη, κάθε νέος φόρος στερείται νομιμοποίησης καθώς συντηρεί μια γενικευμένη κλεπτοκρατία. Αυτό είναι το μείζον πολιτικό πρόβλημα που καλείται να αντιμετωπίσει κάθε κυβέρνηση στο πεδίο της οικονομίας. Από τη στάση τους σε αυτό το ζήτημα κρίνονται καθημερινά τα πολιτικά κόμματα, οι πολιτικοί αλλά και οι πολίτες.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία έχει καταθέσει μέτρα, σύμφωνα με τα σχετικά διεθνή πρότυπα, που η εφαρμογή τους θα ορθολογικοποιήσει τις δημόσιες δαπάνες, θα προωθήσει τη διαφάνεια και θα εγγυηθεί την αποτελεσματική διαχείριση των χρημάτων των φορολογουμένων.

(*) Εβδομαδιαίο Δελτίο Alpha Bank – Διεύθυνση Οικονομικών Μελετών – 20 Αυγούστου 2008.