ακύρωση ή αλλαγή του νόμου για τις μετοχές των ΔΕΚΟ

Δικαίωση της προσφυγής της Φιλελεύθερης Συμμαχίας από την ΕυρωπαΙκή Επιτροπή για τον νόμο 20%

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δικαίωσε την προσφυγή της Φιλελεύθερης Συμμαχίας με την οποία ζητούσε την ακύρωση του νόμου που ψήφισε η ελληνική Βουλή και ο οποίος απαγόρευε σε ιδιώτες να αποκτούν πάνω από το 20% των ΔΕΚΟ. Με σημερινή της επιστολή η Ευρωπαϊκή Επιτροπή γνωστοποιεί στην Ελληνική κυβέρνηση ότι οι περιορισμοί αυτοί αποτελούν αδικαιολόγητα εμπόδια στους κανόνες του κοινοτικού δικαίου περί ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων και την ελευθερία εγκατάστασης. Η επιστολή καταλήγει τονίζοντας ότι εάν δεν υπάρξει ικανοποιητική απάντηση της Ελληνικής κυβέρνησης εντός δύο μηνών, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα εξετάσει το ενδεχόμενο παραπομπής της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

Υπενθυμίζεται ότι στην επιστολή της προς τον αρμόδιο για θέματα εσωτερικής αγοράς Επίτροπο κ. McCreevy τον Δεκέμβριο του 2007, η Φιλελεύθερη Συμμαχία υποστήριξε ότι η συγκεκριμένη απαγόρευση ήταν νομικά διάτρητη καθώς παραβίαζε ευθέως την θεμελιώδη αρχή της Συνθήκης των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων περί ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων. Για τον λόγο αυτό η Φιλελεύθερη Συμμαχία ζητούσε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να χρησιμοποιήσει όλα τα νόμιμα μέσα που διαθέτει για να μην τεθεί σε εφαρμογή αυτή η απαγόρευση. Στην επιστολή αυτή απάντησε ο Επίτροπος κ. McCreevy συμμεριζόμενος τις ίδιες ανησυχίες.

Για τη Φιλελύθερη Συμμαχία ο κρατικός έλεγχος στις ΔΕΚΟ εξασφαλίζει την συνέχιση της διακομματικής ασυδοσίας στο εσωτερικό τους και την ατιμώρητη λεηλασία των περιουσιακών τους στοιχείων από τις γνωστές παρασιτικές ομάδες. Εξασφαλίζει την ακύρωση κάθε εκσυγχρονισμού τους και προδιαγράφει τη χρεωκοπία τους όπως συνέβη και με την Ολυμπιακή.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία υποστηρίζει την άμεση ιδιωτικοποίηση όλων των ΔΕΚΟ, το άνοιγμα των αγορών τις οποίες μονοπωλούν στους Έλληνες και ξένους επενδυτές και την εξασφάλιση υγιούς ανταγωνισμού στα πλαίσια μιας ελεύθερης οικονομίας.

Advertisements

σχόλια και προτάσεις για την κρίση των χρηματαγορών

Οικονομική κρίση: επενδύουν στον φόβο και το ψέμα για να συγκαλύψουν τις ευθύνες.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωσή της καταγγέλλει την επιχείρηση παραπλάνησης των Ελλήνων πολιτών από πολιτικούς, δημοσιογράφους και κάθε είδους δημοσιολόγους που με αφορμή την οικονομική κρίση πανηγυρίζουν γιατί τάχα ο κρατισμός πήρε τη ρεβάνς έναντι των ανοικτών και ελεύθερων αγορών.

Τα στελέχη της αριστεράς, της «λαϊκής δεξιάς» και της ακροδεξιάς, ενώ πανηγυρίζουν, δεν παραλείπουν να καλλιεργούν τον φόβο στους πολίτες με τρομοκρατικές προβλέψεις για επικείμενες οικονομικές καταστροφές και κοινωνικές αναστατώσεις. Κοινός πολιτικός στόχος των κρατιστών όλων των κομμάτων της χώρας είναι η συγκάλυψη της χρεοκοπίας της μοναδικής πολιτικής που όλοι μαζί εφάρμοσαν πιστά τα τελευταία τριάντα χρόνια στην Ελλάδα. Μιας πολιτικής που οδήγησε στην εκτρωματική διόγκωση ενός  διεφθαρμένου, σπάταλου και αυταρχικού κράτους.

Την παρέμβαση αυτού του άθλιου κράτους ζητούν πολιτικοί από όλο το ελληνικό πολιτικό φάσμα για να «ρυθμιστεί» η αγορά, να ασκηθεί «κοινωνική πολιτική» και να αντιμετωπιστεί η κρίση. Εκπρόσωποι της «λαϊκής δεξιάς» όπως οι κ. Παναγιωτόπουλος, Τσιτουρίδης και Μανώλης, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κ. Παπανδρέου, οι κ. Τσίπρας και Αλαβάνος, ο κ. Καρατζαφέρης  και η κ. Παπαρήγα προτείνουν «κοινωνικό έλεγχο» του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Τι εννοούν άραγε; Προτείνουν κάτι αντίστοιχο με τον «κοινωνικό έλεγχο» των ασφαλιστικών ταμείων; Διασφάλισε ο «κοινωνικός έλεγχος» των –πάντα κρατικών- ασφαλιστικών ταμείων τα αποθεματικά τους και με τι αποτελεσματικότητα κινήθηκαν οι διορισμένοι από τα κόμματα ως εντεταλμένοι για τη προάσπιση των συμφερόντων των ασφαλισμένων;

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία φέρνει ως παράδειγμα «κοινωνικού ελέγχου» το ασφαλιστικό ταμείο Τ.Ε.Α.Δ.Υ. στο οποίο ο «κοινωνικός έλεγχος» ασκείται, όπως σε όλα τα ασφαλιστικά ταμεία, από συνδικαλιστές που αποτελούν σχεδόν το 50% του Δ.Σ. (ΠΑΣΚΕ 2 μέλη, ΔΑΚΕ 2 μέλη, ΠΑΜΕ 1 μέλος και Αυτόνομη Παρέμβαση του Συνασπισμού 1 μέλος). Όλοι αυτοί, μαζί με τους υπόλοιπους κομματικούς εγκάθετους που διόρισε η κυβέρνηση στο Δ.Σ. του ασφαλιστικού ταμείου ψήφιζαν πάντα ομόφωνα τις αποφάσεις για αγορές ομολόγων υψηλού κινδύνου και αποδέχονταν αδιαμαρτύρητα τις παρανομίες. Η άσκηση «κοινωνικού ελέγχου» από όλους αυτούς κόστισε στους ασφαλισμένους 240 εκατομμύρια ευρώ που χάθηκαν λόγω επενδύσεων σε «τοξικά» ομόλογα. Για αυτόν τον «κοινωνικό έλεγχο»  όχι μόνο δεν μπήκε κανείς στη φυλακή, αλλά αντίθετα, οι «κοινωνικοί ελεγκτές» χρεώνουν στον «νεοφιλελευθερισμό» τη λεηλασία που οι ίδιοι οργάνωσαν και εκτέλεσαν σε βάρος των ασφαλισμένων. Ενθαρρυμένοι από την ατιμωρησία και εκμεταλλευόμενοι τη διεθνή κρίση, κάνουν ένα βήμα παραπέρα προτείνοντας την επέκταση του «κοινωνικού ελέγχου» στο σύνολο του χρηματοπιστωτικού συστήματος, δηλαδή τη πλήρη σοβιετοποίηση της οικονομίας …

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία, με αίσθημα ευθύνης έναντι των πολιτών, θεωρεί ότι η αντιμετώπιση της κρίσης δεν μπορεί να γίνει από αυτούς που υπερασπίζονται τη συνέχιση της λεηλασίας των χρημάτων των φορολογουμένων.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία δεν έχει καμιά εμπιστοσύνη στους μηχανισμούς του Ελληνικού κράτους καθώς αποδεικνύονται διαβρωμένοι από διακομματικές ομάδες που λειτουργούν προς ίδιον όφελος και σε βάρος των συμφερόντων των πολιτών. Για τους λόγους αυτούς, μόνο η μεταφορά ρυθμιστικών και εποπτικών αρμοδιοτήτων από το Ελληνικό κράτος στους Ευρωπαϊκούς θεσμούς αποτελεί αποτελεσματική πολιτική προάσπισης των συμφερόντων των Ελλήνων πολιτών.  Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι οποιεσδήποτε προτάσεις για έξοδο από τη κρίση θα ναυαγήσουν αν δεν βασίζονται στις παρακάτω αρχές:

  • Η ελεύθερη αγορά στο τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών επιτυγχάνεται όταν διασφαλίζεται η διαφάνεια των χρηματοπιστωτικών προϊόντων ώστε οι αγοραστές τους να γνωρίζουν εκ των προτέρων τους κινδύνους που αναλαμβάνουν.
  • Η έκθεση ενός πιστωτικού ιδρύματος σε υπερβολικούς κινδύνους δεν θα πρέπει να ζημιώνει παρά μόνο τους μετόχους του και τα ανώτατα στελέχη του. Κάθε πολίτης ή πιστωτικό ίδρυμα δικαιούνται να επιδιώκουν μέγιστα κέρδη εκτιθέμενοι σε μέγιστους κινδύνους εφόσον δεν μετακυλούν τις επιπτώσεις των επιλογών τους σε άλλους. Σε κάθε περίπτωση οι ζημιές ενός πιστωτικού ιδρύματος λόγω της έκθεσής του σε κινδύνους δεν θα πρέπει να έχουν επιπτώσεις στους καταθέτες του ή στους φορολογούμενους πολίτες.
  • Η πτώχευση ενός χρηματοπιστωτικού ιδρύματος θα πρέπει να συνεπάγεται την εξαγορά του από άλλο και όχι τη κρατικοποίησή του. Οι κρατικοποιήσεις ζημιογόνων τραπεζών συνιστούν απαράδεκτη κρατική παρέμβαση που ιδιωτικοποιεί τα κέρδη και κοινωνικοποιεί τις ζημιές.
  • Η ελεύθερη αγορά στο τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών θα τονώσει την ανάπτυξη εφόσον υπάρχει υγιής ανταγωνισμός μεταξύ των τραπεζών και η σχετική αγορά δεν κυριαρχείται από κρατικά ή ιδιωτικά μονοπώλια.
  • Η υλοποίηση των ανωτέρω απαιτούν ρυθμίσεις που θα πρέπει να θεσπιστούν από Ανεξάρτητη Αρχή που θα λειτουργεί σε πανευρωπαϊκό επίπεδο και η οποία θα είναι υπεύθυνη για την εποπτεία της συμμόρφωσης των ευρωπαϊκών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων με τους ισχύοντες κανόνες.

Καταθέτοντας τις προτάσεις της αυτές η Φιλελεύθερη Συμμαχία συμμετέχει υπεύθυνα στον δημόσιο διάλογο για την εξεύρεση βιώσιμων λύσεων χωρίς ιδεοληψίες και δογματισμούς. Στο πλαίσιο αυτό η Φιλελεύθερη Συμμαχία χαιρετίζει τη πρόταση του προέδρου του Φιλελεύθερου κόμματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κ. Watson για σύσταση Ευρωπαϊκής Ανεξάρτητης Αρχής που θα εποπτεύει τη συμμόρφωση των ευρωπαϊκών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων με τους ισχύοντες κανόνες, θα εγγυάται τον υγιή ανταγωνισμό τους και θα περιφρουρεί τα συμφέροντα των καταναλωτών χρηματοπιστωτικών προϊόντων σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

ΗΠΑ vs Γαλλία: βασικά ερωτήματα οικονομικής πολιτικής

Τελικά ποια χώρα είναι φιλελεύθερη και ποια σοσιαλίζουσα; Δείτε τί σκέτονται στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, μετά τις τελευταίες εξελίξεις:

How We Became the United States of France – TIME.

Ολυμπιακή καταδίκη από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο της κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία, σε σχετική ανακοίνωσή της για την σημερινή καταδίκη της Ελλάδας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για το θέμα της Ολυμπιακής εκφράζει τη λύπη της για το νέο αυτό διασυρμό της χώρας, ιδίως γιατί τίποτα δεν δείχνει ότι θα είναι ο τελευταίος.

Οι παράνομες πρακτικές των Ελληνικών κυβερνήσεων είχαν σαν αποτέλεσμα έρευνες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής από τις αρχές της δεκαετίας του ΄90 που συνεχίζονται και καταδικαστικές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου όπως την παλαιότερη C-415/03 και τη σημερινή C-419/06 που επιβεβαίωσαν παράνομες κρατικές ενισχύσεις προς την Ολυμπιακή από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας. Το ιστορικό της διασπάθισης του δημόσιου χρήματος εξιστορείται λεπτομερώς στο σημερινό δελτίο τύπου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Ενώ η Νέα Δημοκρατία εποίησε την νήσσα για το θέμα, δεν συνέβη το ίδιο και με το ΠΑΣΟΚ που δια στόματος κ.κ. Ξενογιαννακοπούλου και Τσιόκα καταφέρονται κατά της κυβέρνησης γιατί… δεν διαπραγματεύθηκε αποτελεσματικά το θέμα της Ολυμπιακής στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο δε νέος πρόεδρος του Συνασπισμού κ. Τσίπρας, ως γνήσια αριστερός, κάνει και ένα βήμα παραπέρα επισημαίνοντας ότι οι ο φορολογούμενοι πρέπει να δώσουν και άλλα χρήματα στην Ολυμπιακή γιατί αυτά που έχουν ήδη δώσει αποτελούν ένα πολύ μικρό τμήμα του συνολικού χρέους του Δημοσίου προς αυτήν!

Δεν μας λένε όμως, ούτε η κ. Ξενογιαννακοπούλου ούτε ο κ. Τσίπρας, ούτε μια λέξη για τις διακομματικές παρασιτικές ομάδες που συμμετείχαν στη λεηλασία του δημόσιου αερομεταφορέα όλα αυτά τα χρόνια. Αντίθετα προσπαθούν να πείσουν τους πολίτες, πάντα στο όνομα της… προόδου, ότι το κρατικό μονοπώλιο στις αερομεταφορές πρέπει να διατηρηθεί, οι παρανομίες να συνεχιστούν και ο φορολογούμενος να συνεχίσει να πληρώνει τα σπασμένα.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία, μόνη και χωρίς εξαρτήσεις αναδεικνύει το αυτονόητο, δηλαδή ότι οι παράνομες κρατικές ενισχύσεις συνιστούν κατάργηση του ανταγωνισμού στις αερομεταφορές. Εάν αυτό γίνει ανεκτό θα υποβαθμίζεται περαιτέρω η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών και θα αυξάνει το κόστος τους.

Η διατήρηση του κρατικού μονοπωλίου στις αερομεταφορές θα έχει αρνητικές συνέπειες για την τσέπη του καταναλωτή, τον κρατικό προϋπολογισμό και τον τουρισμό της χώρας, θα αναστέλλει τις επενδύσεις ξένων αεροπορικών εταιρειών στην Ελλάδα και θα μεταθέτει για το μέλλον τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας για τους νέους που πλήττονται από την ανεργία.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί την Ολυμπιακή κορυφαίο δείγμα μιας πολιτικής που ευνόησε λίγους προνομιούχους σε βάρος των συμφερόντων της πλειοψηφίας των πολιτών της χώρας. Για τους λόγους αυτούς η Φιλελεύθερη Συμμαχία προτείνει την άμεση ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής στα πλαίσια μιας συνολικότερης απεμπλοκής του κράτους από κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα και την εξασφάλιση υγιούς ανταγωνισμού σε όλους τους τομείς της οικονομίας.

Ύποπτα κίνητρα για ΟΤΕ, Ολυμπιακή, λιμάνια, ΔΕΚΟ

Η προάσπιση του κρατικού ελέγχου των ΔΕΚΟ αποδεικνύεται, τουλάχιστον, ύποπτη.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωση της υπενθυμίζει (και από την ίδρυση της καταγγέλλει) ότι ο κρατικός έλεγχος των ΔΕΚΟ δεν αποσκοπεί παρά μόνο στην συνέχιση της διακομματικής ασυδοσίας και την ατιμώρητη λεηλασία των περιουσιακών τους στοιχείων από τις γνωστές παρασιτικές ομάδες που δρουν στο εσωτερικό τους.

Οι πληροφορίες του διεθνούς τύπου που αποκαλύπτουν δωροδοκίες της SIEMENS σε ελληνικά πολιτικά κόμματα και στελέχη του ΟΤΕ επιβεβαιώνουν τη θέση αυτή και καθιστά πλέον ύποπτους όλους όσους μάχονται για τη διατήρηση του κρατικού ελέγχου των ΔΕΚΟ.

Είναι ύποπτα τα κίνητρα της κυβέρνησης που απαγορεύει στους ιδιώτες επενδυτές να αποκτήσουν ποσοστό άνω του 20% εταιρειών «εθνικής στρατηγικής σημασίας» ώστε να μην κινδυνεύσει ο κρατικός τους έλεγχος.

Είναι ύποπτα τα κίνητρα του ΠΑΣΟΚ, του Συνασπισμού, του ΚΚΕ και των συνδικαλιστών τους που μάχονται, πολλές φορές και με τη χρήση βίας, για να μην αλλάξει τίποτα (Ολυμπιακή, λιμάνια).

Με ποιο τρόπο, από εδώ και στο εξής, θα συνεχίσουν να πείθουν του πολίτες όλοι αυτοί οι πολιτικοί και οι συνδικαλιστές, ότι πίσω από τον κρατικό έλεγχο που υπερασπίζονται, δεν κρύβεται η συνέχιση των παράνομων απολαβών τους;

Στον αντίποδα όλων αυτών, η Φιλελεύθερη Συμμαχία είναι το μόνο πολιτικό κόμμα που προσέφυγε αμέσως στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά του μέτρου που επιβάλλει νομοθετικά τον κρατικό έλεγχο των ΔΕΚΟ και το μόνο κόμμα που κατέθεσε στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου όλες τις πληροφορίες που κατείχε για το σκάνδαλο SIEMENS.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θα συνεχίσει τον αγώνα της αυτόν, αποκαλύπτοντας τα πραγματικά αίτια της σήψης και τη διαφθοράς, ώστε την ενδεχόμενη κατάρρευση του δικομματισμού να μην την διαδεχτεί η πολιτική επιβράβευση του ανεύθυνου λαϊκισμού του Συνασπισμού και της επικίνδυνης δημαγωγίας της άκρας δεξιάς και αριστεράς.

Διαχείριση των λιμανιών της χώρας: τι πραγματικά διακυβεύεται και στον χώρο αυτόν;

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωση της υποστηρίζει ότι η παραχώρηση σε ιδιωτική διαχείριση των αποβαθρών εμπορευματοκιβωτίων (κοντέινερ) των λιμανιών του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης θα έχει πολλαπλά θετικά αποτελέσματα για την ελληνική οικονομία. Η έκρηξη του παγκόσμιου εμπορίου και των θαλάσσιων μεταφορών και η συνεχιζόμενη διεθνής πρωτιά της ελληνικής ποντοπόρου ναυτιλίας (3.084 πλοία το 2007) θα μπορούσαν να έχουν ευεργετικές επιπτώσεις στις οικονομίες πόλεων της Ελλάδας που διαθέτουν σημαντικές λιμενικές υποδομές όπως ο Πειραιάς και η Θεσσαλονίκη. Όμως η κρατική διαχείριση των λιμανιών του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης είχε σαν αποτέλεσμα να μην μπορούν αυτά να ανταποκριθούν στον διεθνή ανταγωνισμό κυρίως λόγω της προβληματικής διαχείρισης, από πλευράς τους, των σταθμών αποθήκευσης και μεταφόρτωσης εμπορευματοκιβωτίων με σημαντικότερο κερδισμένο τη γειτονική Τουρκία.

Η χαμένη ανταγωνιστικότητα των ΟΛΠ και ΟΛΘ πιστοποιείται από τη διεθνή κατάταξή τους στη σύγκριση των 50 λιμένων που ελκύουν τον μεγαλύτερο όγκο εμπορευματοκιβωτίων στον κόσμο, σύμφωνα με τις οποίες το λιμάνι του Πειραιά κατείχε μέχρι το 2003 την 49η θέση ενώ της Θεσσαλονίκης δεν εμφανιζόταν καν στη λίστα αυτή. Από το 2004 και μετά έπαψε να εμφανίζεται και ο Πειραιάς στη λίστα αυτή.

Τη συνέχιση του κρατικού ελέγχου και της αρνητικής αυτής πορείας διεκδικούν, πολλές φορές με τη χρήση παράνομης βίας, κάποιοι συνδικαλιστές των λιμενεργατών με την κάλυψη πολιτικών όπως του αντινομάρχη Πειραιά κ. Μίχα και του βουλευτή του Συνασπισμού κ. Λαφαζάνη. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία καταδικάζει τις πρακτικές τους και κυρίως το καθεστώς ατιμωρησίας και πολιτικής κάλυψης που απολαμβάνουν οι τραμπουκισμοί των κρατικοδίαιτων συνδικαλιστών, στα λιμάνια και αλλού, επί δεκαετίες.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι, και στη περίπτωση αυτή, αυτό που πραγματικά διακυβεύεται είναι η εξουσία που διαθέτουν οι συνδικαλιστές των λιμενεργατών να προκαλούν, μέσω αδικαιολόγητων καθυστερήσεων ή απεργιών, ζημιά στις εταιρείες που εισάγουν ή εξάγουν εμπορεύματα μέσω των σταθμών αποθήκευσης και μεταφόρτωσης εμπορευματοκιβωτίων στα λιμάνια της χώρας. Όπως είπε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ στους εκπροσώπους της Ομοσπονδίας Λιμενεργατών, δημιουργείται η εντύπωση ότι επιζητούν τη διασφάλιση των «διαφόρων εξόδων» στις συναλλαγές μεταξύ επιχειρήσεων και λιμένων

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία προτείνει την απελευθέρωση της οικονομίας από τον έλεγχο των παρασιτικών ομάδων που την απομυζούν επωφελούμενες από την εμπλοκή του κράτους σε επιχειρηματικές δραστηριότητες. Γι αυτόν τον λόγο προτείνει την άμεση ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης των λιμενικών υποδομών της χώρας γεγονός που θα αναβαθμίσει την διεθνή τους ανταγωνιστικότητα και θα μετατρέψει τις πόλεις που τις φιλοξενούν σε παγκόσμια κέντρα ναυτιλιακών υποδομών, μεταφορών και εμπορίου.

Περί Ολυμπιακής και αποτυχημένης ανάπτυξης

Του Χρύσανθου Λαζαρίδη από τον Ελεύθερο Τύπο:

Σύμβολο αναπτυξιακής χρεοκοπίας

Η Ολυμπιακή υπήρξε η ασφαλέστερη εταιρία στον κόσμο, τουλάχιστον στις διεθνείς πτήσεις! Κι αυτό οφειλόταν στο ανθρώπινο δυναμικό της. Κυρίως στους πιλότους της και στο τεχνικό προσωπικό. Αυτοί ήταν το ανεκτίμητο στοιχείο του «ενεργητικού» της, το οποίο δυστυχώς απαξιώσαμε πλήρως.
Ποιοι ευθύνονται γι’ αυτή την απίστευτη απαξίωση;
– Πρώτον, το κράτος: Το 1976, όταν την «εθνικοποίησε» η κυβέρνηση της Ν.Δ., η Ολυμπιακή είχε περί τις πέντε χιλιάδες εργαζομένους. Οσους περίπου και οι μεγάλες ανταγωνίστριές της στην Ευρώπη. Το 1981 την παρέδωσε στο ΠΑΣΟΚ με 7,5 χιλιάδες εργαζομένους, 50% περισσότερους απ’ ό,τι οι ανταγωνίστριές της. Το 1990 είχε φτάσει στις 18 χιλιάδες, τριπλάσιους απ’ όσους είχαν οι ανταγωνίστριές της. Οποιαδήποτε εταιρία λειτουργεί με τριπλάσιο προσωπικό απ’ όσο χρειάζεται οδεύει προς χρεοκοπία. Αργότερα το προσωπικό μειώθηκε δραστικά στις επτά χιλιάδες. Αλλά εξακολουθούσε να είναι υπεράριθμο και να συσσωρεύει χρέη…
– Δεύτερον, την απαξίωσαν τα συνδικάτα -όχι τα σημερινά- επί πρώτης οκταετίας ΠΑΣΟΚ. Στη δεκαετία του ’80, όταν βρισκόμουν στη Νέα Υόρκη, κάθε Χριστούγεννα και Πάσχα η αμερικανική μεγαλούπολη γέμιζε Ελληνες. Ηταν οι τζαμπατζήδες συγγενείς των εργαζομένων της Ολυμπιακής που έπαιρναν δωρεάν υπερατλαντικά εισιτήρια μετ’ επιστροφής! Χιλιάδες τζαμπατζήδες κάθε χρόνο, με απύθμενο θράσος. Τα αρχικά Ο.Α., μάς έλεγαν τότε, σημαίνουν… Ο,τι Αρπάξεις! Και χαζογελούσαν…
– Τρίτον, την απαξίωσαν τα κόμματα, που επιστράτευαν κάθε τόσο αεροσκάφη της Ολυμπιακής να μεταφέρουν ετεροδημότες για τις εκλογές. Τα έξοδα αυτά ουδέποτε πληρώθηκαν στην εταιρία. Και διόγκωσαν τα χρέη της. Ετσι η εταιρία εξακολουθούσε να έχει τους καλύτερους πιλότους, την καλύτερη συντήρηση, τους υψηλότερους συντελεστές ασφάλειας, αλλά δεν μπορούσε να ορθοποδήσει.
– Τέλος εμφανίστηκαν ανταγωνιστές της -εγχώριοι και διεθνείς- που διεκδικούσαν το μερίδιό της στην αγορά και έβαζαν εμπόδια σε κάθε προσπάθεια εξυγίανσής της. Τη βραχυκύκλωναν στις Βρυξέλλες, αλλά και στην Αθήνα, όπου οι εκάστοτε κυβερνήσεις δεν έδειξαν δα και «απαράμιλλο ζήλο» για να σώσουν ό,τι μπορούσε να σωθεί…
Η Ολυμπιακή Αεροπορία είναι σύμβολο αναπτυξιακής αποτυχίας του κράτους της Μεταπολίτευσης. Ποτέ η Ελλάδα δεν έλαβε τόσα κονδύλια από το εξωτερικό, ποτέ δεν βρέθηκε σε τόσο ευνοϊκό αναπτυξιακό περιβάλλον και ποτέ δεν επέδειξε τόσο… αρνητικές επιδόσεις στον τομέα της ανταγωνιστικότητας όσο τα τελευταία 26 χρόνια. Η Ολυμπιακή ήταν ανταγωνιστική και καταφέραμε να την κλείσουμε. Δεν ήταν εύκολο. Πάσχισαν πολλοί. Αλλά τελικά «τα καταφέραμε». Τώρα δεν έχουμε πια Ολυμπιακή. Αλλά έχουμε γεμίσει… «Ζωνιανά»!
Μήπως πρέπει να επανεξετάσουμε από την αρχή το «μοντέλο ανάπτυξης» (που ο Θεός να το κάνει);