Αθήναιου Βορβορυγμοί » Το Κράτος και η Βία

Το κόλπο είναι παμπάλαιο: πρώτα κάνεις το έγκλημα και στη συνέχεια στρέφεις την κοινή γνώμη εναντίον του περιβάλλοντος του θύματος. Η αστυνομία εκτελεί ένα παιδί – όπως το καλοκαίρι οι μπράβοι σκότωσαν ένα παιδί στη Μύκονο- και στη συνέχεια επιτρέπει στις ομάδες των αντιεξουσιαστών που ασπάζονται τη βία, να καταστρέψουν τις περιουσίες αθώων συμπολιτών τους. Έτσι λοιπόν η συζήτηση από τη δολοφονία ενός παιδιού στρέφεται “στους οικογενειάρχες και στους εργαζόμενους που θα μείνουν χριστουγεννιάτικα χωρίς δουλειά”.

via Αθήναιου Βορβορυγμοί » Blog Archive » Το Κράτος και η Βία.

Δείτε τη συνέχεια του άρθρου! Αξίζει τον κόπο να διαβάσετε το post του Αθήναιου για τα τελευταία γεγονότα…

Golden ή rotten boys; κράτος και τραπεζικό σύστημα

Golden ή rotten boys: είναι αυτό το δίλημμα;

Golden boys (χρυσά αμειβόμενοι ιδιωτικοί υπάλληλοι) ή rotten boys (διεφθαρμένοι κρατικοδίαιτοι αξιωματούχοι): είναι αυτό το δίλημμα;

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε προηγούμενη ανακοίνωσή της είχε προτείνει συγκεκριμένο πλαίσιο αρχών για πραγματική έξοδο του τραπεζικού συστήματος από την κρίση. Δυστυχώς στο μεταξύ διάστημα η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση κινήθηκαν στην αντίθετη κατεύθυνση από αυτή της εξυπηρέτησης των συμφερόντων των πολιτών.

Ποιο συγκεκριμένα, το νομοσχέδιο που κατέθεσε η κυβέρνηση για την «ενίσχυση της ρευστότητας της οικονομίας και την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης» προβλέπει ενίσχυση της ρευστότητας των τραπεζών κα υποχρεώνει όποια τράπεζα κάνει χρήση των μέτρων ρευστότητας να πραγματοποιήσει και αύξηση κεφαλαίου, με συμμετοχή του Δημοσίου, είτε τη χρειάζεται είτε όχι! Με τον τρόπο αυτό επιβάλλεται η συμμετοχή εκπροσώπου του ελληνικού δημοσίου στα διοικητικά συμβούλια των ιδρυμάτων με δικαίωμα αρνησικυρίας σε θέματα διανομής κερδών και παροχών προς τα στελέχη των πιστωτικών ιδρυμάτων. Ο κ. Παπανδρέου με μεγαλύτερη ειλικρίνεια προχώρησε ένα βήμα παραπέρα καλώντας «όπου χρειαστεί, το Δημόσιο να παρέμβει αγοράζοντας μετοχές, κάνοντας -για να μην κρυβόμαστε- μερική κρατικοποίηση, αποκτώντας λόγο στη στρατηγική και τη διαχείριση».

Με αφορμή λοιπόν την κρίση, το κράτος επιδιώκει να μετατραπεί σε συνδιοικητή-μεγαλομέτοχο των ιδιωτικών πιστωτικών ιδρυμάτων της χώρας. Πολλοί παρουσιάζουν αυτή την εξέλιξη σαν θετική καθώς το «καλό κράτος» θα βάλει τις τράπεζες στην υπηρεσία της κοινωνίας και θα περιορίσει την απληστία των golden boys. Είναι όμως έτσι;

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία καλεί τον ενημερωμένο πολίτη να αναλογιστεί που οδηγήθηκαν τα ασφαλιστικά ταμεία από το «καλό κράτος» στα οποία ασκούσε και συνεχίζει να ασκεί ασφυκτικό έλεγχο. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία υπενθυμίζει ότι ούτε η εποπτεία της Τράπεζας της Ελλάδος, ούτε ο κυβερνητικός επίτροπος, ούτε η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, ούτε η πολιτική ηγεσία εμπόδισαν τα rotten boys, δηλαδή τα μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων των Ασφαλιστικών Ταμείων να εξανεμίσουν τα αποθεματικά και να οδηγήσουν τα ταμεία στη κατάρρευση.

Αφού λοιπόν το «καλό κράτος» δεν έσωσε τα ασφαλιστικά ταμεία, χαρίζει σε μοναστήρια δημόσιες εκτάσεις, φορολογεί χωρίς να δίνει λογαριασμό, γιατί να πιστέψουμε ότι θα σώσει το τραπεζικό σύστημα; Για τη Φιλελεύθερη Συμμαχία η μετατροπή του κράτους σε συνδιοικητή-μεγαλομέτοχο των ιδιωτικών πιστωτικών ιδρυμάτων της χώρας θα θέσει σε κίνδυνο τη λειτουργία τους και, όπως έγινε με τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων, θα θέσει σε κίνδυνο τις αποταμιεύσεις των πολιτών σε αυτά.

Η αδυναμία κυβέρνησης και αντιπολίτευσης να προτείνουν σχέδιο εξόδου από τη κρίση αποδεικνύει ότι το πραγματικό πρόβλημα της χώρας είναι καταρχήν πρόβλημα επάρκειας του πολιτικού προσωπικού της. Ακόμα όμως και αν είχαν την ικανότητα να προτείνουν ένα, τεχνικά επαρκές, σχέδιο αντιμετώπισης της τραπεζικής κρίσης η υλοποίηση του θα είχε τα αντίθετα από τα επιθυμητά αποτέλεσμα εφόσον το κράτος παραμένει τεράστιο, αναποτελεσματικό και διεφθαρμένο.

Η Φιλελεύθερη συμμαχία κατέθεσε σε προηγούμενη ανακοίνωσή της συγκεκριμένο πλαίσιο αρχών για πραγματική έξοδο του τραπεζικού συστήματος από την κρίση. Είναι όμως προφανές ότι η υλοποίηση αυτού του πλαισίου από το κράτος προϋποθέτει τη μετατροπή του σε αποτελεσματικό εγγυητή των συμφερόντων των πολιτών. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία προτείνει στο πολιτικό της πρόγραμμα όλα εκείνα τα μέτρα που θα κάνουν πραγματικότητα αυτό το στόχο.

σχόλια και προτάσεις για την κρίση των χρηματαγορών

Οικονομική κρίση: επενδύουν στον φόβο και το ψέμα για να συγκαλύψουν τις ευθύνες.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωσή της καταγγέλλει την επιχείρηση παραπλάνησης των Ελλήνων πολιτών από πολιτικούς, δημοσιογράφους και κάθε είδους δημοσιολόγους που με αφορμή την οικονομική κρίση πανηγυρίζουν γιατί τάχα ο κρατισμός πήρε τη ρεβάνς έναντι των ανοικτών και ελεύθερων αγορών.

Τα στελέχη της αριστεράς, της «λαϊκής δεξιάς» και της ακροδεξιάς, ενώ πανηγυρίζουν, δεν παραλείπουν να καλλιεργούν τον φόβο στους πολίτες με τρομοκρατικές προβλέψεις για επικείμενες οικονομικές καταστροφές και κοινωνικές αναστατώσεις. Κοινός πολιτικός στόχος των κρατιστών όλων των κομμάτων της χώρας είναι η συγκάλυψη της χρεοκοπίας της μοναδικής πολιτικής που όλοι μαζί εφάρμοσαν πιστά τα τελευταία τριάντα χρόνια στην Ελλάδα. Μιας πολιτικής που οδήγησε στην εκτρωματική διόγκωση ενός  διεφθαρμένου, σπάταλου και αυταρχικού κράτους.

Την παρέμβαση αυτού του άθλιου κράτους ζητούν πολιτικοί από όλο το ελληνικό πολιτικό φάσμα για να «ρυθμιστεί» η αγορά, να ασκηθεί «κοινωνική πολιτική» και να αντιμετωπιστεί η κρίση. Εκπρόσωποι της «λαϊκής δεξιάς» όπως οι κ. Παναγιωτόπουλος, Τσιτουρίδης και Μανώλης, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κ. Παπανδρέου, οι κ. Τσίπρας και Αλαβάνος, ο κ. Καρατζαφέρης  και η κ. Παπαρήγα προτείνουν «κοινωνικό έλεγχο» του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Τι εννοούν άραγε; Προτείνουν κάτι αντίστοιχο με τον «κοινωνικό έλεγχο» των ασφαλιστικών ταμείων; Διασφάλισε ο «κοινωνικός έλεγχος» των –πάντα κρατικών- ασφαλιστικών ταμείων τα αποθεματικά τους και με τι αποτελεσματικότητα κινήθηκαν οι διορισμένοι από τα κόμματα ως εντεταλμένοι για τη προάσπιση των συμφερόντων των ασφαλισμένων;

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία φέρνει ως παράδειγμα «κοινωνικού ελέγχου» το ασφαλιστικό ταμείο Τ.Ε.Α.Δ.Υ. στο οποίο ο «κοινωνικός έλεγχος» ασκείται, όπως σε όλα τα ασφαλιστικά ταμεία, από συνδικαλιστές που αποτελούν σχεδόν το 50% του Δ.Σ. (ΠΑΣΚΕ 2 μέλη, ΔΑΚΕ 2 μέλη, ΠΑΜΕ 1 μέλος και Αυτόνομη Παρέμβαση του Συνασπισμού 1 μέλος). Όλοι αυτοί, μαζί με τους υπόλοιπους κομματικούς εγκάθετους που διόρισε η κυβέρνηση στο Δ.Σ. του ασφαλιστικού ταμείου ψήφιζαν πάντα ομόφωνα τις αποφάσεις για αγορές ομολόγων υψηλού κινδύνου και αποδέχονταν αδιαμαρτύρητα τις παρανομίες. Η άσκηση «κοινωνικού ελέγχου» από όλους αυτούς κόστισε στους ασφαλισμένους 240 εκατομμύρια ευρώ που χάθηκαν λόγω επενδύσεων σε «τοξικά» ομόλογα. Για αυτόν τον «κοινωνικό έλεγχο»  όχι μόνο δεν μπήκε κανείς στη φυλακή, αλλά αντίθετα, οι «κοινωνικοί ελεγκτές» χρεώνουν στον «νεοφιλελευθερισμό» τη λεηλασία που οι ίδιοι οργάνωσαν και εκτέλεσαν σε βάρος των ασφαλισμένων. Ενθαρρυμένοι από την ατιμωρησία και εκμεταλλευόμενοι τη διεθνή κρίση, κάνουν ένα βήμα παραπέρα προτείνοντας την επέκταση του «κοινωνικού ελέγχου» στο σύνολο του χρηματοπιστωτικού συστήματος, δηλαδή τη πλήρη σοβιετοποίηση της οικονομίας …

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία, με αίσθημα ευθύνης έναντι των πολιτών, θεωρεί ότι η αντιμετώπιση της κρίσης δεν μπορεί να γίνει από αυτούς που υπερασπίζονται τη συνέχιση της λεηλασίας των χρημάτων των φορολογουμένων.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία δεν έχει καμιά εμπιστοσύνη στους μηχανισμούς του Ελληνικού κράτους καθώς αποδεικνύονται διαβρωμένοι από διακομματικές ομάδες που λειτουργούν προς ίδιον όφελος και σε βάρος των συμφερόντων των πολιτών. Για τους λόγους αυτούς, μόνο η μεταφορά ρυθμιστικών και εποπτικών αρμοδιοτήτων από το Ελληνικό κράτος στους Ευρωπαϊκούς θεσμούς αποτελεί αποτελεσματική πολιτική προάσπισης των συμφερόντων των Ελλήνων πολιτών.  Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι οποιεσδήποτε προτάσεις για έξοδο από τη κρίση θα ναυαγήσουν αν δεν βασίζονται στις παρακάτω αρχές:

  • Η ελεύθερη αγορά στο τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών επιτυγχάνεται όταν διασφαλίζεται η διαφάνεια των χρηματοπιστωτικών προϊόντων ώστε οι αγοραστές τους να γνωρίζουν εκ των προτέρων τους κινδύνους που αναλαμβάνουν.
  • Η έκθεση ενός πιστωτικού ιδρύματος σε υπερβολικούς κινδύνους δεν θα πρέπει να ζημιώνει παρά μόνο τους μετόχους του και τα ανώτατα στελέχη του. Κάθε πολίτης ή πιστωτικό ίδρυμα δικαιούνται να επιδιώκουν μέγιστα κέρδη εκτιθέμενοι σε μέγιστους κινδύνους εφόσον δεν μετακυλούν τις επιπτώσεις των επιλογών τους σε άλλους. Σε κάθε περίπτωση οι ζημιές ενός πιστωτικού ιδρύματος λόγω της έκθεσής του σε κινδύνους δεν θα πρέπει να έχουν επιπτώσεις στους καταθέτες του ή στους φορολογούμενους πολίτες.
  • Η πτώχευση ενός χρηματοπιστωτικού ιδρύματος θα πρέπει να συνεπάγεται την εξαγορά του από άλλο και όχι τη κρατικοποίησή του. Οι κρατικοποιήσεις ζημιογόνων τραπεζών συνιστούν απαράδεκτη κρατική παρέμβαση που ιδιωτικοποιεί τα κέρδη και κοινωνικοποιεί τις ζημιές.
  • Η ελεύθερη αγορά στο τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών θα τονώσει την ανάπτυξη εφόσον υπάρχει υγιής ανταγωνισμός μεταξύ των τραπεζών και η σχετική αγορά δεν κυριαρχείται από κρατικά ή ιδιωτικά μονοπώλια.
  • Η υλοποίηση των ανωτέρω απαιτούν ρυθμίσεις που θα πρέπει να θεσπιστούν από Ανεξάρτητη Αρχή που θα λειτουργεί σε πανευρωπαϊκό επίπεδο και η οποία θα είναι υπεύθυνη για την εποπτεία της συμμόρφωσης των ευρωπαϊκών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων με τους ισχύοντες κανόνες.

Καταθέτοντας τις προτάσεις της αυτές η Φιλελεύθερη Συμμαχία συμμετέχει υπεύθυνα στον δημόσιο διάλογο για την εξεύρεση βιώσιμων λύσεων χωρίς ιδεοληψίες και δογματισμούς. Στο πλαίσιο αυτό η Φιλελεύθερη Συμμαχία χαιρετίζει τη πρόταση του προέδρου του Φιλελεύθερου κόμματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κ. Watson για σύσταση Ευρωπαϊκής Ανεξάρτητης Αρχής που θα εποπτεύει τη συμμόρφωση των ευρωπαϊκών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων με τους ισχύοντες κανόνες, θα εγγυάται τον υγιή ανταγωνισμό τους και θα περιφρουρεί τα συμφέροντα των καταναλωτών χρηματοπιστωτικών προϊόντων σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διεθνής οικονομική κρίση και εγχώρια πολιτική ανεπάρκεια

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωσή της επισημαίνει την  παραπληροφόρηση των Ελλήνων πολιτών σχετικά με τη πραγματική φύση και τα αίτια της οικονομικής κρίσης στις ΗΠΑ. Η καταγγελία των αγορών και η θεοποίηση της κρατικής παρέμβασης αποτέλεσαν τον κοινό παρανομαστή της επιχειρηματολογίας του πολιτικού προσωπικού της χώρας. Επιπλέον, πολιτικοί όλου του πολιτικού φάσματος προβλέπουν, για άλλη μια φορά, την κατάρρευση του καπιταλισμού χωρίς να εξηγούν γιατί δεν επαληθεύτηκαν παρόμοιες προηγούμενες προβλέψεις τους. Για άλλη μια φορά ο άκρατος κρατισμός χρησιμοποιήθηκε από τους πολιτικούς όλων των παρατάξεων με στόχο τη συγκάλυψη της άγνοιάς τους για τη  πολύπλοκη διεθνή πραγματικότητα.

Όπως είναι γνωστό η κατάρρευση της αγοράς κατοικίας στις ΗΠΑ  προκλήθηκε από την κατάρρευση των δύο κολοσσών της αγοράς ενυπόθηκων δανείων, της Fannie Mae και της Freddie Mac που κατέχουν ή έχουν εγγυηθεί σχεδόν το ήμισυ από τα 12 τρισεκατομμύρια δολάρια των εκκρεμών ενυπόθηκων δανείων στις ΗΠΑ. Τα ομόλογα της Fannie Mae και της Freddie Mac έχαιραν ιδίου κύρους με εκείνα του αμερικανικού δημοσίου γιατί οι δύο αυτοί οργανισμοί  είναι ημικρατικοί και τα ομόλογα που εξέδιδαν εξασφάλιζαν μεγαλύτερες αποδόσεις από αυτά των ιδιωτών ανταγωνιστών τους. Ο κρατικός παρεμβατισμός στην αγορά κατοικίας στις ΗΠΑ, μέσω των δύο αυτών οργανισμών, οδήγησε σε σκάνδαλα που είδαν το φώς της δημοσιότητας το 2003 και στη κατάρρευση του συνόλου της αγοράς κατοικίας.

Για τους λόγους αυτούς η αιτούμενη ελευθερία διοχέτευσης δισεκατομμυρίων δολαρίων στα ταμεία των Fannie Mae και Freddie Mac δεν μπορεί να θεωρηθεί λύση καθώς ο μεγαλύτερος κρατικός παρεμβατισμός που εισάγει το σχέδιο Πόλσον θα επιδείνωνε μια ήδη στρεβλή κατάσταση της αγοράς. Η άρνηση, από μεγάλο αριθμό ρεπουμπλικάνων και δημοκρατικών βουλευτών, να ακολουθήσουν τις υποδείξεις των ηγεσιών τους και η καταψήφιση του σχεδίου Πόλσον μόνο θλιβερούς συνειρμούς δημιουργούν σε όσους θα κάνουν συγκρίσεις με τη λειτουργία του Ελληνικού Κοινοβουλίου και τον ρόλο των Ελλήνων βουλευτών.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι οι αντιδράσεις στο σχέδιο αυτό είναι δικαιολογημένες καθώς η διάσωση των Fannie Mae και Freddie Mac με χρήματα των αμερικάνων φορολογουμένων συνιστούν μια απαράδεκτη κρατική παρέμβαση που ιδιωτικοποιεί τα κέρδη και κοινωνικοποιεί τις ζημιές. Παραδόξως, κατά της πολιτικής που ιδιωτικοποιεί τα κέρδη και κοινωνικοποιεί τις ζημιές συντάχθηκε, σε ένα παραλήρημα αριστερισμού, ο κ. Παπανδρέου στην εφημερίδα Επενδυτής, για να ακολουθήσει και ο Συνασπισμός, διαρρηγνύοντας τα ιμάτια τους για τις ζημιές που καλούνται να πληρώσουν οι αμερικάνοι φορολογούμενοι.

Ούτε ο κ. Παπανδρέου όμως, αλλά ούτε ο Συνασπισμός, θεώρησαν σκόπιμο να εξηγήσουν στους Έλληνες πολίτες γιατί δεν δείχνουν ανάλογη ευαισθησία και για τα χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων οι οποίοι πληρώνουν τις ζημιές των Ελληνικών ΔΕΚΟ επί δεκαετίες.

ΗΠΑ vs Γαλλία: βασικά ερωτήματα οικονομικής πολιτικής

Τελικά ποια χώρα είναι φιλελεύθερη και ποια σοσιαλίζουσα; Δείτε τί σκέτονται στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, μετά τις τελευταίες εξελίξεις:

How We Became the United States of France – TIME.

απογοήτευση από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ για τη φορολογική πολιτική

Από το φίλο Φώτη Περλικό (και πρόεδρο της Φιλελεύθερης Συμμαχίας), πήρα το ακόλουθο μήνυμα, μέσω του group «όχι νέοι φόροι» που έφτιαξε στο facebook:

Όχι νέοι φόροι – Διπλή απογοήτευση: (α) κυβέρνηση

Ασκήσαμε σκληρή κριτική στην κυβέρνηση για τις επιλογές της να αυξήσει την φορολογία, για τρεις κυρίως λόγους. Ο πρώτος είναι ότι μας είχε υποσχεθεί το αντίθετο, δηλαδή ότι ο περιορισμός της σπατάλης μέσω της περίφημης επανίδρυσης, θα έδινε περιθώρια όχι για αύξηση αλλά για μείωση στους φορολογικούς συντελεστές. Ο δεύτερος είναι ότι το σκεπτικό πίσω από τις προεκλογικές εξαγγελίες του 2004 της ΝΔ ήταν σωστό. Δηλαδή ορθώς είχε εντοπίσει τα μεγάλα αδιέξοδα της οικονομίας στα οποία οδηγούσε το τεράστιο κράτος και γι’ αυτό ακριβώς επιβραβεύτηκε με την ψήφο όσων ασφυκτιούσαν στην πραγματική οικονομία. Ο τρίτος είναι ότι η συμπεριφορά νεποτισμού της απαξιώνει τις ίδιες τις μεταρρυθμιστικές ιδέες που επαγγέλθηκε.

Μετά από 4,5 χρόνια η διακυβέρνηση της ΝΔ απεδείχθη ασυνεπής όχι μόνο στις δεσμεύσεις της, αλλά απέναντι και στις ίδιες τις ιδέες που υποτίθεται ότι συγκροτούσαν την πολιτική της πρόταση το 2004. Είναι διπλά υπόλογη, όχι μόνο γιατί δεν εκπλήρωσε τις υποσχέσεις της, αλλά γιατί με την κούφια ρητορική της απαξίωσε αυτές τις ιδέες. Ανικανότητα, αδιαφορία ή συνειδητή επιλογή είναι κάποιες από τις εξηγήσεις. Σε κάθε περίπτωση η ΝΔ απογοήτευσε γιατί διέψευσε πλήρως τις προσδοκίες που καλλιέργησε και γιατί φανέρωσε το πόσο επιφανειακά και προσχηματικά είχε ενστερνιστεί τις ιδέες για την μείωση του κράτους.

Επιπλέον, ο τρόπος όμως συμπεριφοράς των διαχειριστών της εξουσίας τα τελευταία 4,5 χρόνια έπληξε ακόμα περισσότερο και τις ιδέες αυτές και το περιεχόμενο της πολιτικής γενικότερα. Η ΝΔ είχε στηρίξει την αντιπολιτευτική της τακτική στην εκμετάλλευση της γενικότερης αίσθησης της υπαρκτής διαφθοράς της διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και εκλέχθηκε το 2004 με σημαία της ηθική της διαφορετικότητα. Αυτό που ο κ. Καραμανλής συμπύκνωσε στο «σεμνά και ταπεινά». Τα προκλητικά σκάνδαλα των στελεχών της σημερινής κυβέρνησης (ιδίως τον τελευταίο χρόνο) απαξιώνει στα μάτια των πολιτών όχι μόνο τους ίδιους ως άτομα αλλά και την πολιτική των μεταρρυθμίσεων. Οι πολίτες δεν αμφιβάλλουν απλά αν οι συγκεκριμένοι είναι ικανοί να τις εκτελέσουν, αλλά και αν αξίζει να υποστούν τις θυσίες που διαχειριστές φαίνεται να αποφεύγουν, αλλά ακόμα περισσότερο αν είναι σωστή και αναγκαία η εφαρμογή τους.

Είναι έγκλημα της κυβέρνησης ότι, με την συμπεριφορά νεποτισμού της, μετατοπίζει την πολιτική συζήτηση στην ηθική σφαίρα, αφήνοντας την κριτική επί των πολιτικών προτάσεων στο περιθώριο. Έτσι οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης βρίσκουν εύκολα πολεμοφόδια, που τις απαλλάσσουν από την ανάγκη να προτείνουν πολιτικές και να κριθούν για αυτές. Έτσι οι καταστροφικές πολιτικές προτάσεις, που ζητούν την μεγέθυνση του κράτους και των δαπανών του, όχι απλά δεν αποδομούνται στον δημόσιο διάλογο αλλά αποκτούν και ηθικό πλεονέκτημα! Η ΝΔ απέδειξε με την συμπεριφορά των στελεχών της, ότι δεν διαθέτει το ηθικό ανάστημα να είναι φορέας φιλελεύθερων μεταρρυθμιστικών πολιτικών. Οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις αξίζουν καλύτερης πολιτικής εκπροσώπησης από πχ τον κ.Παυλίδη, κ.Ζαχόπουλο, τον κ.Κιλτίδη, τον κ. Γεροντόπουλο, τον κ.Τσιτουρίδη ή τον κ.Βουλγαράκη.

Όχι νέοι φόροι – Διπλή απογοήτευση: (β) αντιπολίτευση

Δεν είναι όμως μόνο η κυβέρνηση που απογοητεύει. Το ίδιο κάνε και η συμπεριφορά της αντιπολίτευσης. Γιατί μπορεί να έχουν ενστάσεις ως προς την διαχείριση, αλλά το σύνολο των αντιπολιτευόμενων κομμάτων ευαγγελίζεται ένα ακόμα μεγαλύτερο κράτος, από το ήδη ξεχειλωμένο τέρας που ελέγχει η ΝΔ. Σχεδόν σε κάθε πρόβλημα η άμεση απάντηση είναι περισσότερα κρατικά κονδύλια, μεγαλύτερος κρατικός παρεμβατισμός, περισσότεροι κρατικοί φορείς και μεγαλύτερη κρατική γραφειοκρατία. Η μέχρι τώρα κριτική δεν στηριζόταν στο ότι η κυβέρνηση ξοδεύει πολλά, αλλά ότι δεν ξοδεύει αρκετά. Και όλα αυτά σε μια οικονομία καταχρεωμένη, με αναιμική πραγματική ανάπτυξη και ήδη υπερβολική φορολογική επιβάρυνση.

Είναι , για παράδειγμα, υποκριτικό σήμερα, που η κυβέρνηση πληρώνει το κόστος της συνέχισης της πολιτικής του γιγαντωμένου, παρασιτικού κράτους, και η οικονομική κατάσταση να πλησιάζει το απροχώρητο, να διαφωνεί η αντιπολίτευση με τους πρόσθετους φόρους, όταν πριν λίγους μήνες φώναζε και κατέβαζε τον κόσμο στους δρόμους υπέρ του χρεωκοπημένου συστήματος ασφάλισης, αντιδρώντας ακόμα και στα αστεία ημίμετρα διοικητικής φύσης, που η κυβέρνηση βάφτισε μεταρρύθμιση, ζητώντας ουσιαστικά των πολλαπλασιασμό της κρατικής χρηματοδότησης σε ένα βαρέλι δίχως πάτο. Πού θα βρεθούν τα δεκάδες επιπλέον δισ ευρώ πού απαιτεί η συνέχιση της σημερινής χρεοκοπίας; There’s no such thing as a free lunch. Είναι επιπλέον εντελώς υποκριτικό σήμερα να διαμαρτύρονται όσοι τα τελευταία χρόνια έχουν σταθεί με κάθε δυνατό τρόπο εμπόδιο (ακόμα και με την βία των συνδικαλιστών τους) στον εξορθολογισμό των δαπανών του κράτος και το άνοιγμα της οικονομίας, στις όσες φορές η παρούσα κυβέρνηση το προσπάθησε.

Η ΝΔ φέρει σαφώς το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης για την τραγική πορεία της χώρας από το 2004 έως σήμερα. Αυτή κυβερνάει. Αυτό όμως δεν παραγράφει τις ευθύνες ούτε αυτών που παρέδωσαν την εξουσία το 2004, ούτε αυτών που τόσα χρόνια με τον ανεύθυνο λαϊκισμό τους δημιούργησαν ένα τεράστιο πολιτικό κόστος στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις . Η διατήρηση μέχρι σήμερα των ελλειμματικών ΔΕΚΟ, η διατήρηση του υπάρχοντος ασφαλιστικού συστήματος, η προστασία αργόμισθων κομματικών στρατών εντός του κράτους είναι όλα επιλογές όχι μόνο της κυβέρνησης αλλά και όλων των κομμάτων που σήμερα κόπτονται για την υπερφορολόγηση.

Είναι αξιοπρόσεκτο, και καθόλου τυχαίο, πώς τα κόμματα της αντιπολίτευσης προτίμησαν αντί να στοχεύσουν στο θέμα των φόρων, να βγάλουν επικοινωνιακά βέλη που είχαν για μήνες στην φαρέτρα τους. Η μετατόπιση του πολιτικού διαλόγου από το θέμα των φόρων φανερώνει μια συνειδητή πολιτική επιλογή. Μια υπεύθυνη αντιπολίτευση θα αναδείκνυε σε κορυφαίο ζήτημα πολιτικής για αυτό το διάστημα την υπερφορολόγηση και θα κατέθετε προτάσεις τόσο εξόδου από την άμεση κρίση, όσο και γενικότερης φορολογικής αλλαγής. Δεν θα άλλαζε τόσο εύκολα και γρήγορα θέμα.

Γιατί για μια υπεύθυνη πολιτική δεν φτάνει η εναντίωση στην φοροεπιδρομή της κυβέρνησης και οι ηθικολογικές καταγγελίες. Πρέπει να συνοδεύεται από μια συνολική πολιτική αντίληψη μείωσης του μεγέθους, του ρόλου και του κόστους του κράτους. Να στηρίζεται σε μια πολιτική πρόταση απελευθέρωσης των υγιών δυνάμεων της ιδιωτικής οικονομίας, ενίσχυσης του ανταγωνισμού, κατάργησης των γραφειοκρατικών διοικητικών εμποδίων και προσέλκυσης επενδύσεων. Να στοχεύει στην εξασφάλιση των συνθηκών για την ανάπτυξη μιας ανοιχτής οικονομίας ελεύθερης αγοράς, που σταδιακά να αναστρέψει τα πολιτικά λάθη δεκαετιών και να αντιμετωπίσει τα συσσωρευμένα χρέη. Όχι νεφελώδεις, ουτοπικές και συναισθηματικές προτάσεις αλλά ιδέες που να συμπυκνώνουν την πετυχημένη διεθνή εμπειρία (πχ την Ιρλανδία που κάποτε επικαλέστηκε ο κ.Καραμανλής αλλά ποτέ δεν εφάρμοσε ούτε μια από τις μεταρρυθμίσεις που την έκαναν πετυχημένη, την Εσθονία, την Νέα Ζηλανδία κ.ά.), τις προτάσεις των οικονομικών οργανισμών (που συστηματικά αγνοούνται) και τις αρχές του πρωτείου του ατόμου. Κάτι που κανένα κοινοβουλευτικό κόμμα δεν κάνει. Όχι να περιορίζεται σε γενικόλογες, ηθικολογικές διαπιστώσεις και καταγγελίες.

Μπροστά στην διπλή απογοήτευση, οι νέοι φόροι είναι μια χρυσή ευκαιρία για να συνειδητοποιήσουμε ως πολίτες τις ανεπάρκειες και τα αδιέξοδα των πολιτικών των τελευταίων δεκαετιών, έστω και τώρα, πριν το κάνει για μας η ζοφερή οικονομική κατάσταση των επόμενων χρόνων. Και πάρουμε τις τύχες της ζωής μας στα χέρια μας όσο είναι καιρός.

ΥΓ: το κείμενο μπορείτε να το σχολιάσετε στο e-rooster

έξω οι αεριτζήδες και οι τυχοδιώκτες από την πολιτική!

Όσο μικρότερη η διαπλοκή κράτους και οικονομίας, τόσο λιγότερο θα έλκονται από την πολιτική αεριτζήδες και τυχοδιώκτες.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωσή της δηλώνει την συμπαράστασή της στους πολιτικούς και τους πολίτες που με πράξεις αντίστασης επιταχύνουν τη κατάρρευση του διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος της χώρας.

Οι απειλές, από την πλευρά του πρωθυπουργού, περί διαγραφών και πρόωρων εκλογών αποκαλύπτουν τη δεινή πολιτική θέση στην οποία βρίσκεται ο ίδιος λόγω των κρουσμάτων διαφθοράς στελεχών της κυβέρνησής του που αποκαλύπτονται πλέον σε καθημερινή βάση. Τα περισσότερα από αυτά τα κρούσματα αφορούν πολιτικά πρόσωπα που κατηγορούνται ότι πλουτίζουν μέσω των δημόσιων επιχειρήσεων και ταμείων που προΐστανται και της διαπλοκής των τελευταίων με πάσης φύσεως κρατικοδίαιτες ιδιωτικές εταιρείες.

Για τη Φιλελεύθερη Συμμαχία τα κρούσματα διαφθοράς θα συνεχίζονται όσο οι επιχειρηματικές δραστηριότητες του κράτους δεν μειώνονται, όσο δηλαδή η ενασχόληση με τη πολιτική θα δίνει δυνατότητες εύκολου πλουτισμού και θα εγγυάται ατιμωρησία. Είναι πλέον προφανές ότι όσο οι ΔΕΚΟ, τα ασφαλιστικά ταμεία, η περίθαλψη και η εκπαίδευση παραμένουν υπό κρατικό έλεγχο, τόσο η κατοχή των σχετικών πολιτικών θώκων θα δίνει ευκαιρίες πλουτισμού για τους πολιτικούς που θα τους κατέχουν. Το νεοπλουτίστικο ξεφάντωμα των τελευταίων δεκαετιών βασίστηκε στη κοινή παραδοχή ότι η ενασχόληση με την πολιτική, εξασφαλίζει επαγγελματική αποκατάσταση και προοπτική γρήγορου πλουτισμού, με φυσικό αποτέλεσμα να έλκονται από τη πολιτική, κυρίως, αδίστακτοι αεριτζήδες. Η σημερινή διαπίστωση ότι η χώρα έχει σοβαρότατο πρόβλημα πολιτικού προσωπικού και ότι η πολιτική περνά κρίση βρίσκουν, έτσι, την εξήγησή τους…

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι η απόσυρση του κράτους από κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα θα στερήσει τη δυνατότητα παράνομου πλουτισμού σε όσους πολιτικούς, όλων των κομμάτων, μπήκαν στη πολιτική για να ξεφύγουν από τη φτώχεια τους ή να ικανοποιήσουν την απληστία τους. Όταν οικονομία και κράτος αποσυνδεθούν τότε η πολιτική θα πάψει να δίνει δυνατότητες επικερδών δραστηριοτήτων στους κάθε λογής αεριτζήδες πολιτικούς και θα αρχίσει να ελκύει όσους επιθυμούν να ασχοληθούν με αυτήν για να εξυπηρετήσουν το δημόσιο συμφέρον.

Η υλοποίηση του προγράμματος της Φιλελεύθερης Συμμαχίας θα επαναπροσδιορίσει τον ρόλο των πολιτικών και της πολιτικής στην Ελλάδα, ώστε να αρχίσει να ελκύει μόνο αυτούς που θα γνωρίζουν από πριν ότι η ενασχόλησή τους με την πολιτική όχι μόνο δεν θα τους δίνει δυνατότητες παράνομου πλουτισμού αλλά, αντίθετα, θα τους εκθέτει στον κίνδυνο να αποχωρήσουν από αυτήν φτωχότεροι.

———————————–

Το πολιτικό σύστημα καταρρέει. Τι θα το διαδεχτεί;

αλήθειες και ψέματα για τον φιλελευθερισμό

Φιλελευθερισμός: αλήθειες και ψέματα.

του Εμμανουήλ Μανωλεδάκη

αντιπροέδρου της Φιλελεύθερης Συμμαχίας

(δημοσιεύθηκε στον Ελεύθερο Τύπο, μπορείτε να το σχολιάσετε στο e-rooster.gr)

Η αφορμή για να γραφτεί αυτό το άρθρο δόθηκε από την εμφάνιση στον Ελεύθερο Τύπο της 16ης Ιουλίου 2008 του άρθρου του κ. Μελετόπουλου με τίτλο «Οικονομικός φιλελευθερισμός και κοινωνικό κράτος» το οποίο στη συνέχεια αναδημοσιεύθηκε και στον δικτυακό τόπο της «Προοδευτικής πολιτικής».

Το άρθρο αυτό ξεκινά με τη σωστή διαπίστωση ότι, «όπως όλες οι ιδεολογικού χαρακτήρα συζητήσεις στη χώρα μας, έτσι και η συζήτηση περί του βέλτιστου οικονομικού συστήματος χαρακτηρίζεται από υπερβολές, αγκυλώσεις, στερεότυπα και διαστρέβλωση των εννοιών.» Δυστυχώς όμως η συνέχεια του άρθρου επιβεβαιώνει τον κανόνα αυτό και ο συγγραφέας του υποκύπτει στις υπερβολές, τις αγκυλώσεις, τα στερεότυπα και τη διαστρέβλωση των εννοιών που ο ίδιος θέλησε να αποφύγει. Υποκύπτει δηλαδή στα στερεότυπα που κυριάρχησαν τις τελευταίες δεκαετίες και που θέλουν τον φιλελευθερισμό και τους Έλληνες εκπροσώπους του να διακατέχονται από (α) αδιαφορία για το εθνικό συμφέρον (β) εξιδανίκευση της αγοράς ως ενός τέλεια αυτορρυθμιζόμενου συστήματος και (γ) μία ολοκληρωτική απόρριψη της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Κατά τη γνώμη του υπογράφοντος είναι αντιδεοντολογικό και απαράδεκτο να αποδίδονται διαστρεβλωμένες –και κάποιες φορές αντεστραμμένες στο αντίθετό τους- οι θέσεις που κατά καιρούς διατύπωσαν οι Έλληνες φιλελεύθεροι για να «αποδειχθούν» εύκολα στη συνέχεια οι διαβολικές τους επιδιώξεις. Όμως η δαιμονοποίηση αυτή δεν προάγει τον διάλογο, ακυρώνει αναγκαίες πολιτικές συγκλίσεις και συνεργασίες που έχει ανάγκη ο τόπος και δεν βοηθά στην ανανέωση του πολιτικού σκηνικού.

Φιλελευθερισμός και εθνικό συμφέρον

Για τους φιλελεύθερους το κράτος-έθνος αποτελεί αναχρονισμό στο βαθμό που δεν αναγνωρίζει τον διαφορετικό εθνικό αυτοπροσδιορισμό κάποιων πολιτών του, που επιβάλλει περιορισμούς προς όφελος μιας θρησκείας ή γλώσσας, που ορθώνει κάθε είδους προστατευτικά τείχη για να μην αλωθούν τα εθνικά μονοπώλια από «ξένους», που καλλιεργεί συγκεκριμένους εθνικούς μύθους… Αυτό το κράτος-έθνος που βασιζόταν στην ιδεοληψία της φυλετικής, θρησκευτικής και γλωσσικής ομοιογένειας και καθαρότητας ευθύνεται για τις εθνοκαθάρσεις του 20ού αιώνα, με ποιο πρόσφατο παράδειγμα αυτό της Γιουγκοσλαβίας. Για αυτόν τον τύπου εθνικού-κράτους οι Έλληνες φιλελεύθεροι, πράγματι, αισθάνονται αποστροφή. Αυτή η αποστροφή για τον συγκριμένο τύπο κράτους-έθνους ερμηνεύεται από τους διαστρεβλωτές του φιλελευθερισμού σαν αδιαφορία των Ελλήνων φιλελευθέρων για το εθνικό συμφέρον. Είναι όμως έτσι, ή έτσι βολεύει τους πολέμιούς του;

Για τους φιλελεύθερους συλλογικές έννοιες όπως το «Έθνος» δεν δικαιολογούν δικαιώματα περισσότερα και πέραν αυτών που έχει το κάθε μέλος του συγκεκριμένου «Έθνους» ξεχωριστά. Η προσέγγιση αυτή μπορεί να αποτελέσει τη βάση για ένα νέο εθνισμό, που τοποθετείται στον αντίποδα του εθνικισμού, και που αποτελεί το μόνο πλαίσιο που εγγυάται την πλήρη εφαρμογή των ατομικών δικαιωμάτων στις σύγχρονες πολυεθνικές, πολυφυλετικές κοινωνίες. Ο νέος εθνισμός αποτελεί και τη μόνη ρεαλιστική λύση στην αλλαγή της πληθυσμιακής συγκρότησης των κοινωνιών δίνοντας στους κάθε λογής εθνικά αυτοπροσδιοριζόμενους πολίτες να αντιλαμβάνονται την ένταξή τους στο «Έθνος» όχι σε κάποια κοινή καταγωγή, θρησκεία, ράτσα ή παράδοση, αλλά σαν συμπερίληψή τους σε ένα σύστημα κανόνων που προστατεύει τα ατομικά τους δικαιώματα και ελευθερίες. Δείγμα αυτού του νέου εθνισμού αποτελούν δυτικά κράτη-«Έθνη» όπως οι ΗΠΑ, ο Καναδάς και η Αυστραλία στα οποία η «εθνική» συνείδηση παραπέμπει σε ένα κοινό αίσθημα αποδοχής συγκεκριμένων αξιών και κανόνων που υπαγορεύει το Σύνταγμα και οι νόμοι και που προστατεύουν το δικαίωμα του κάθε ένα να αισθάνεται πχ. Ελληνοαμερικάνος και να παρελαύνει, ενώπιον επισήμων του ελληνικού κράτους, κραδαίνοντας ελληνικές σημαίες στην 5η λεωφόρο της Νέας Υόρκης την 25η Μαρτίου κάθε χρόνου.

Αυτού του τύπου το εθνικό συμφέρον υπερασπίστηκαν στους παγκόσμιους πολέμους που συμμετείχαν, για παράδειγμα, οι αμερικανοί στρατιώτες δηλαδή από κοινού Έλληνες, Ινδιάνοι, Αφροαμερικάνοι, Ιρλανδοί, Ισπανόφωνοι, Ιταλοί και άλλοι που πέραν της κοινής στρατιωτικής στολής που φορούσαν ήξεραν ότι πολεμούσαν κατά ενός ολοκληρωτισμού που αν επικρατούσε θα τους καταργούσε, μεταξύ άλλων, το δικαίωμα να αυτοπροσδιορίζονται ελεύθερα όπως επιθυμούν, να τηρούν ελεύθερα τις παραδόσεις τους και να ευημερούν στα πλαίσια ενός συστήματος που δίνει αδιάκριτα σε όλους ίσες ευκαιρίες και εγγυάται την ισότητα απέναντι στον Νόμο. Αυτή είναι για τους φιλελεύθερους η σύγχρονη έννοια του εθνικού συμφέροντος και για αυτό το εθνικό συμφέρον προτείνουν συγκεκριμένα μέτρα περιφρούρησής του.

Το εθνικό συμφέρον, για τους φιλελεύθερους, εμπεριέχει την προάσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας μέσω αποτελεσματικής αμυντικής θωράκισής της δεδομένου ότι η προάσπιση τής εδαφικής ακεραιότητας τής χώρας αποτελεί ταυτόχρονα προάσπιση των ατομικών ιδιοκτησιών και του γεωγραφικού χώρου στον οποίο έχουν εφαρμογή τα δικαιώματα και οι ελευθερίες των πολιτών της. Οι Έλληνες φιλελεύθεροι προτείνουν σύγχρονο και αποτελεσματικό στρατό για την προστασία της χώρας από πιθανούς εξωτερικούς εχθρούς που θα επιδίωκαν την βίαιη προσάρτηση εδαφών της χώρας, σε αντίθεση με όσους αποδεικνύουν μια παρωχημένη και επικίνδυνη για την ασφάλεια της χώρας προσκόλληση σε αμυντικές δομές που εξυπηρετούν πόλεμο χαρακωμάτων του πρώτου παγκοσμίου πολέμου και όχι σύγχρονες αμυντικές ανάγκες. Για τον λόγο αυτό οι Έλληνες φιλελεύθεροι προτείνουν την κατάργηση της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας, και τη σταδιακή μετατροπή του στρατού σε επαγγελματικό, αντιλαμβανόμενοι –μόνοι στην Ελλάδα- ότι μόνο υψηλού επιπέδου επαγγελματίες μπορούν να αντιμετωπίσουν με επιτυχία τη τεχνολογική πολυπλοκότητα των σύγχρονων οπλικών συστημάτων με τα οποία διεξάγονται οι σύγχρονοι πόλεμοι.

Οι Έλληνες φιλελεύθεροι θεωρούν ότι το εθνικό συμφέρον δεν περιορίζεται μόνο στην προάσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας, αλλά συμπεριλαμβάνει, προϋποθέτει και εξυπηρετείται από την ύπαρξη μιας ισχυρής οικονομίας, κοινωνικής συνοχής, ενός εμπεδωμένου κράτους δικαίου και την συμμετοχή της χώρας στους δυτικούς θεσμούς (Ευρωπαϊκή Ένωση, Συμβούλιο της Ευρώπης, ΝΑΤΟ).

Οι κατηγορίες περί των «αδιάφορων για το εθνικό συμφέρον» φιλελευθέρων παραγνωρίζουν ότι στις φιλελεύθερες ιδέες και τους φορείς τους οφείλει το νεοελληνικό κράτος την ύπαρξη του και τα φιλελεύθερα συντάγματα των πρώτων εθνοσυνελεύσεων. Οι κατηγορίες αυτές όταν απευθύνονται στους σημερινούς έλληνες φιλελεύθερους κρύβουν το μείζον πρόβλημα του καιρού μας, δηλαδή την επιδείνωση όλων των παραγόντων που συνιστούν το εθνικό συμφέρον εξαιτίας καταστροφικών πολιτικών των κυβερνήσεων των τελευταίων τριάντα ετών. Οι κατηγορίες κατά των φιλελεύθερων ως «αδιάφορων για το εθνικό συμφέρον» συσκοτίζουν τον ρόλο αυτών που αποδεδειγμένα έβλαψαν το εθνικό συμφέρον, επικαλούμενοι συνήθως την εξυπηρέτηση του, και οι οποίοι ευθύνονται για τη διάλυση της οικονομίας, τη μετατροπή της κοινωνίας σε αρένα διαμάχης παρασιτικών ομάδων, την αντικατάσταση της ισχύος του νόμου από το «δίκιο» του ισχυροτέρου και την υποβάθμιση του ρόλου της χώρας σε, απομακρυσμένη από τη Δύση, βαλκανική επαρχία. Σε αυτόν τον κατήφορο της Ελλάδας, οι φιλελεύθεροι, παλιοί και νέοι, ήταν οι μόνοι που με συνέπεια αντέδρασαν και συνεχίζουν να αντιδρούν, πληρώνοντας βαρύτατο πολιτικό κόστος.

Φιλελευθερισμός και παντοκρατορία της αγοράς

Για τους φιλελευθέρους –και όχι τους πολέμιούς τους- φιλελευθερισμός και παντοκρατορία της αγοράς (laissezfaire) δεν συμπίπτουν. Ο Χάγιεκ (The constitution of liberty, σελ. 381) σε σχετική του αναφορά επισημαίνει:

«Με άλλες λέξεις ενώ το laissezfaire θεωρεί ότι η αγορά είναι ένας τέλειος θεσμός (με τον ίδιο τρόπο που ο κομμουνισμός θεωρεί ότι το κράτος είναι ένας τέλειος θεσμός), ο φιλελευθερισμός θεωρεί ότι τέλειοι θεσμοί δεν υπάρχουν. Αποτυχίες της αγοράς (συγκεκριμένες και γνωστές) υπάρχουν και δικαιολογούν την κρατική παρέμβαση. Όμως η παρέμβαση αυτή θα πρέπει να είναι η ελάχιστα αναγκαία όχι μόνο ποσοτικά αλλά και ποιοτικά.»

Σχεδόν 200 χρόνια νωρίτερα ο Adam Smith είχε ήδη επισημάνει στον «Πλούτο των Εθνών» ότι «Επιχειρηματίες του ίδιου κλάδου σπανίως συναντώνται, ακόμα και για διασκέδαση, αλλά όταν το κάνουν, πάντοτε η συζήτηση καταλήγει σε μια συνωμοσία κατά του κοινού ή σε ένα σχέδιο αύξησης των τιμών».

H Φιλελεύθερη Συμμαχία στο πρόγραμμα της όχι μόνο αναγνωρίζει τις ατέλειες της αγοράς αλλά είναι και ο μόνος πολιτικός φορέας που προτείνει συγκεκριμένα μέτρα για την αντιμετώπισή τους. Για παράδειγμα, προτείνει τη Συνταγματική κατοχύρωση της ενίσχυσης του ανταγωνισμού και της λειτουργίας της ελεύθερης αγοράς και προτείνει μέτρα που αναβαθμίζουν την κρατική εποπτεία σε θέματα ανταγωνισμού, με αναβάθμιση και διεύρυνση της εποπτείας της Επιτροπής Ανταγωνισμού, της ΕΕΤΤ και της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας για την εξασφάλιση υγιούς ανταγωνισμού στην οικονομία, τις τηλεπικοινωνίες και την ενέργεια.

Για τη Φιλελεύθερη Συμμαχία οι ατέλειες της αγοράς συνήθως συνιστούν παραβίαση νόμων, τη τήρηση των οποίων το σημερινό αδυνατεί να επιβλέψει το ελληνικό κράτος και να εκδικάσει η ελληνική δικαιοσύνη. Βασικό πρόβλημα αποτελεί η πολυνομία που δημιουργεί ένα ασαφές κανονιστικό πλαίσιο που εμποδίζει τη δράση των ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους και το οποίο επιτρέπει στους παρανομούντες να κερδίζουν τις υποθέσεις, μέσω προσφυγών σε μια ανεπαρκή και εξαρτημένη από την εκτελεστική εξουσία δικαιοσύνη. H Φιλελεύθερη Συμμαχία είναι, και στο τομέα αυτό, ο μόνος πολιτικός φορέας που προτείνει μέτρα τα οποία αναβαθμίζουν τη δυνατότητα της εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας ώστε να εκπληρώσουν αποτελεσματικά τον ρόλο τους, όπως:

  • κατάργηση της πολυνομίας με επαναξιολόγηση όλων των νομοθετημάτων που βρίσκονται σε ισχύ μέχρι σήμερα, κατάργηση των αλληλοσυγκρουόμενων νομοθετικών ρυθμίσεων όπως και όσων αντιβαίνουν το κοινοτικό δίκαιο, το διεθνές δίκαιο και το ελληνικό Σύνταγμα και αντικατάστασή τους από νέες διατάξεις κατάλληλα κωδικοποιημένες και εκσυγχρονισμένες.
  • πλήρη αυτονόμηση της Δικαιοσύνης από παρεμβάσεις της εκτελεστικής εξουσίας και εξαρτήσεις από αυτήν, μέσω της εκλογής της ηγεσίας της από ειδική πλειοψηφία της Βουλής, τη δημιουργία δικαστικής αστυνομίας και την οικονομική της αυτάρκεια.

Πέρα από αυτό το, πολύ σημαντικό, γενικό πλαίσιο λειτουργίας της ελεύθερης οικονομίας και της πρόληψης των όποιων στρεβλώσεων της ας δούμε πόσο πιστεύουν οι φιλελεύθεροι στη «παντοκρατορία της αγοράς» στα ειδικά ζητήματα, χρησιμοποιώντας σαν παράδειγμα τα μέτρα που προτείνουν για το ασφαλιστικό. Οι προτάσεις της Φιλελεύθερης Συμμαχίας, όπως κατατίθενται στο πρόγραμμα της, για την επίλυση του ασφαλιστικού προβλήματος είναι οι παρακάτω:

  1. Κάθε Έλληνας πολίτης υποχρεούται να καταθέτει σε ειδικού τύπου λογαριασμό τράπεζας ή ασφαλιστικού ιδρύματος (δημόσιου ή ιδιωτικού) της επιλογής του τις ασφαλιστικές του εισφορές, καθ’ όλη τη διάρκεια του εργασιακού του βίου. Στον ίδιο λογαριασμό κατατίθενται και οι εργοδοτικές εισφορές. Οι ασφαλιστικές εισφορές κάθε ασφαλισμένου και οι εργοδοτικές εισφορές υπέρ αυτού αποτελούν ατομική ιδιοκτησία του ασφαλισμένου, οι οποίες εάν δεν εισπραχθούν στο σύνολό τους λόγω πρόωρου θανάτου, μεταβιβάζονται στους νόμιμους κληρονόμους.
  2. Το συντάξιμο όριο ηλικίας είναι αυτό που προσδιορίζει ελεύθερα ο εργαζόμενος στο ασφαλιστήριο συμβόλαιό του και σχετίζεται άμεσα με το ύψος των ασφαλιστικών εισφορών του. Κατά συνέπεια, υπερβολικά αυξημένες εισφορές μπορούν να συνεπάγονται εξαιρετικά πρόωρη συνταξιοδότηση ή αντίστροφα, οι μειωμένες εισφορές να συνεπάγονται καθυστερημένη συνταξιοδότηση.
  3. Κάθε Έλληνας και Ελληνίδα δικαιούται μια ελάχιστη εγγυημένη σύνταξη στο πλαίσιο του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος. Η υλοποίηση του μέτρου αυτού γίνεται μέσω της κάλυψης από το κράτος της διαφοράς μεταξύ της σύνταξης του ασφαλιστικού φορέα και του ποσού του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος, εφόσον η πρώτη είναι χαμηλότερη.
  4. Επί πλέον της παροχής της αυτής, ο κάθε πολίτης θα είναι ελεύθερος να κερδίζει με οποιοδήποτε νόμιμο τρόπο οποιοδήποτε επιπλέον εισόδημα. Η συνταξιοδότηση ενός εργαζομένου δεν θα τον υποχρεώνει σε αυτόματη και αναγκαστική αποχή από κάθε εργασία. Ο συνταξιούχος θα μπορεί να εργάζεται, εφόσον φυσικά του προσφέρεται εργασία (όχι όμως στο δημόσιο), για να συμπληρώνει τη σύνταξή του.
  5. Τα ασφαλιστικά ιδρύματα και οι τράπεζες που θα πιστοποιούνται από το κράτος ώστε να διαθέτουν τους ειδικού τύπου ασφαλιστικούς λογαριασμούς, θα πρέπει να ανταγωνίζονται ελεύθερα μεταξύ τους για την προσέλκυση ασφαλιστικών εισφορών μέσω της παροχής πρόσθετων ωφελημάτων στους ασφαλισμένους και της παροχής πολλαπλών ασφαλιστικών προγραμμάτων. Μέσω του ανταγωνισμού αυτού οι ασφαλισμένοι θα αποσπούν σημαντικό μερίδιο των κερδών που θα απορρέουν από την διαχείριση των ασφαλίστρων από τις τράπεζες και άλλα ασφαλιστικά ιδρύματα.
  6. Κάθε εργαζόμενος μπορεί να αλλάζει, υπό προϋποθέσεις, ασφαλιστικό πρόγραμμα και/ή ασφαλιστικό οργανισμό όποτε το θελήσει. Οι ασφαλιστικές συνεισφορές εργαζομένων και εργοδοτών εκπίπτουν κάθε φόρου ενθαρρύνοντας με αυτόν τον τρόπο την αποταμίευση και την ελεύθερη διαμόρφωση από κάθε εργαζόμενο του επενδυτικού του χαρτοφυλακίου και συνεπώς του συνταξιοδοτικού του μέλλοντος.
  7. Τα διαθέσιμα των ασφαλιστικών ιδρυμάτων και των τραπεζών που θα πιστοποιούνται από το κράτος θα τελούν υπό την παρακολούθηση και την εγγύησή του και θα διαθέτουν ειδικό αποθεματικό ταμείο κάλυψης κινδύνου που θα είναι άμεσα διαθέσιμο στους δικαιούχους σε περίπτωση χρεοκοπίας κάποιου ασφαλιστικού ιδρύματος.
  8. Έχουν μελετηθεί και είναι εφαρμόσιμα μια σειρά από μέτρα για τη μετάβαση από τη σημερινή προβληματική κατάσταση στην προτεινόμενη υγιή και αυτοσυντηρούμενη.

Μετά την ανάγνωση των παραπάνω προτάσεων γίνεται προφανής, για τον καλοπροαίρετο αναγνώστη, ο τρόπος που εισάγουν οι φιλελεύθεροι τους μηχανισμούς και θεσμούς της ελεύθερης αγοράς σε τελματωμένες καταστάσεις όπως αυτή της ασφάλισης. Χωρίς δογματισμούς και ιδεολογισμούς, η Φιλελεύθερη Συμμαχία προτείνει ρεαλιστικά και πραγματοποιήσιμα μέτρα που η εφαρμογή τους θα εξασφαλίσουν στους πολίτες ελευθερία επιλογών και παροχή υψηλής ποιότητας ασφαλιστικές υπηρεσίες, με ταυτόχρονη συμπίεση του κόστους τους λόγω ανταγωνισμού. Γίνεται επίσης προφανές ότι όποτε προτείνεται από τη Φιλελεύθερη Συμμαχία η χρήση των δυνάμεων της ελεύθερης αγοράς τότε η πρόταση αυτή συνοδεύεται από μέτρα αντιστάθμισης συγκεκριμένων κινδύνων αποτυχιών της αγοράς (π.χ. χρεοκοπίες ασφαλιστικών ιδρυμάτων) και εξασφάλισης από το κράτος ισχυρού ρυθμιστικού και εποπτικού ρόλου. Αν τα μέτρα αυτά δεν αρκούν, ή αν κάποιοι άλλοι κίνδυνοι δεν αντιμετωπίζονται, τότε η Φιλελεύθερη Συμμαχία δεν θα είχε καμιά αντίρρηση να διερευνηθούν πρόσθετα μέτρα, ή τα προτεινόμενα να αντικατασταθούν με άλλα.

Ποιός όμως, πλην των φιλελευθέρων, ενδιαφέρεται να διερευνήσει σε τόσο βάθος την αναζήτηση λύσεων, και ποιός έχει τη τεχνική δυνατότητα να το κάνει; Ποιο άλλο πολιτικό κόμμα στην Ελλάδα αντιμετωπίζει με ανάλογη υπευθυνότητα τα προβλήματα που έχουν οι πολίτες υποδεικνύοντας συγκεκριμένες λύσεις, και προβλέποντας μέτρα για πιθανές στρεβλώσεις και κινδύνους που θα προκύψουν; Δυστυχώς κανένα. Αντίθετα φαίνεται ότι αρκεί μια κατηγορία περί «παντοκρατορίας της αγοράς» για να απορριφθούν μεμιάς προτάσεις λεπτομερείς και συγκεκριμένες ώστε να δικαιολογηθεί με αυτό τον τρόπο η κενότητα λόγου, η γενικολογία και η απλούστευση. Ή μάλλον για να δικαιολογηθεί η υπεκφυγή…

Όμως η υπεκφυγή, μέσω της μη-κατάθεσης ανατρεπτικών προτάσεων, υπηρετεί τη συντήρηση της παντοκρατορίας του κρατισμού που με θρησκευτική ευλάβεια προώθησε το πολιτικό σύστημα τα τελευταία τριάντα χρόνια. Τα αποτελέσματα αυτής της, πραγματικής και όχι υποθετικής παντοκρατορίας, πληρώνουν σήμερα οι πολίτες βιώνοντας καθημερινά την ακρίβεια, τη φτώχεια και την ανεργία.

Η πολιτική και ιδεολογική αμφισβήτηση, από τους φιλελεύθερους, αυτής της παντοκρατορίας του κρατισμού αποτελεί και τη βασική αιτία των επιθέσεων που υφίστανται.

Φιλελευθερισμός και συλλογική ευημερία

Για τους φιλελεύθερους η επιδίωξη της ευτυχίας αποτελεί ένα από τα αναφαίρετα δικαιώματα κάθε ατόμου. Για την ευόδωση αυτού του στόχου οι φιλελεύθεροι προτείνουμε την ελεύθερη αγορά, την ισότητα των πολιτών έναντι του νόμου και την εμπέδωση κράτους δικαίου. Σε αυτό το πλαίσιο ο πολίτης έχει ισότητα ευκαιριών και δυνατότητα ευρύτατου φάσματος επιλογών για να διαμορφώσει ελεύθερα κάθε πτυχή της ζωής του με βάση τα προσωπικά του κριτήρια και επιθυμίες.

Αυτή η φιλελεύθερη προσέγγιση χαρακτηρίζεται ως «αντικοινωνική, ατομικιστική και εν πολλοίς εγωιστική» που συνιστά τάχα «ολοκληρωτική απόρριψη της κοινωνικής δικαιοσύνης». Η προσέγγιση αυτή χρεώνεται πολιτικά στους «Έλληνες νεοφιλελεύθερους που εμφανίσθηκαν τη δεκαετία του ’80» φωτογραφίζοντας τους Α. Ανδριανόπουλο και Σ. Μάνο, ενώ το αναδημοσιευμένο άρθρο στο ppol.gr παραπέμπει με διαδικτυακό σύνδεσμο στις ιστοσελίδες της «Φιλελεύθερης Συμμαχίας».

Οι κατηγορίες κατά των «κοινωνικά ανάλγητων» φιλελευθέρων παραγνωρίζουν το γεγονός ότι όπου εφαρμόστηκαν οι φιλελεύθερες προτάσεις τους δημιουργήθηκε πλούτος για όλους και όπως έδειξε και πρόσφατη έρευνα ο σημαντικότερος παράγοντας για την ευτυχία των ανθρώπων είναι τελικά το εύρος της ελευθερίας που έχουν στις επιλογές που κάνουν στη ζωή τους.

Με γνώμονα τη πραγμάτωση της ευημερίας, για κάθε άτομο ξεχωριστά και για τη κοινωνία συνολικά, η Φιλελεύθερη Συμμαχία κατέθεσε το πρόγραμμα της του οποίου όλες οι προτάσεις έχουν μελετηθεί και έχουν πίσω τους μακρά εμπειρία εφαρμογής σε πολλές χώρες του κόσμου (δραστική μείωση φορολογίας στην Ιρλανδία, απεξάρτηση εκπαίδευσης από το κράτος στην Αγγλία και την Αμερική, χωρισμός εκκλησίας κράτους σε όλη την Ευρώπη, διανομή της κρατικής περιουσίας στην Εσθονία, κεφαλαιοποιητικό ασφαλιστικό σύστημα στην Ελβετία κλπ ).

Μερικά «αντικοινωνικά, ατομικιστικά και εν πολλοίς εγωιστικά» μέτρα που προτείνονται από τη Φιλελεύθερη Συμμαχία είναι τα παρακάτω:

  • μίνιμουμ εγγυημένο εισόδημα για κάθε πολίτη, δηλαδή κάθε ενήλικος Έλληνας να λαμβάνει εφ΄ όρου ζωής, κάθε μήνα, συγκεκριμένο ποσό που θα καθοριστεί ανάλογα με τις δυνατότητες του κράτους. Αξίζει να σημειωθεί ότι η πρόταση αυτή -που όψιμα ανακάλυψαν, σοσιαλιστές και συντηρητικοί- διατυπώθηκε ήδη από τη δεκαετία του ’50 από φιλελεύθερους οικονομολόγους
  • μεικτό σύστημα ασφάλισης που θα διασφαλίζει μακροπρόθεσμα τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος και το οποίο ήδη περιγράφηκε αναλυτικά στη προηγούμενη παράγραφο.
  • καθιέρωση κουπονιών εκπαίδευσης για όλους τους μαθητές και σπουδαστές τα οποία θα δώσουν την ευκαιρία σε αυτούς και στις οικογένειές τους να επιλέξουν ελεύθερα το εκπαιδευτικό ίδρυμα που επιθυμούν, ανεξάρτητα του χαρακτήρα του, μεταφέροντας δια της επιλογής τους στο ίδρυμα αυτό τη δημόσια χρηματοδότηση που τους αναλογεί.
  • δωρεάν διανομή σε όλους τους πολίτες, σε ίσης οικονομικής αξίας μερίδια, όλης της μη αξιοποιούμενης ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου
  • την χρήση της έκτασης του αεροδρομίου του Ελληνικού με στόχο την αναδιανομή της για τη δημιουργία πάρκων παντού στην Αττική, ιδίως στις ποιο υποβαθμισμένες περιοχές της.
  • κατάργηση της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας και δημιουργία επαγγελματικού στρατού.
  • απάλειψη όλων των δικονομικών προνομίων του Δημοσίου.
  • αποποινικοποίηση όλων των πταισμάτων, αντικατάστασή τους με διοικητικά πρόστιμα.
  • αποϊδρυματοποίηση της ποινής με υιοθέτηση εναλλακτικών μέτρων σωφρονισμού (κοινωνική εργασία, περιορισμοί στην κίνηση κλπ).
  • αποποινικοποίηση της χρήσης όλων των τοξικοεξαρτητικών ουσιών
  • σεβασμός του φυλετικού, θρησκευτικού, εθνικού αυτοπροσδιορισμού κάθε Έλληνα πολίτη.

Οι θέσεις της Φιλελεύθερης Συμμαχίας καταρρίπτουν τις κατηγορίες περί κοινωνικής αναλγησίας. Οι κατηγορίες αυτές προσπαθούν να συγκαλύψουν ότι το πραγματικό εμπόδιο στη πραγμάτωση της ατομικής ευημερίας των πολιτών και της συλλογικής ευημερίας της κοινωνίας που δεν είναι άλλο από το διεφθαρμένο και αυταρχικό κράτος και το πολιτικό σύστημα που το υπηρετεί τα τελευταία τριάντα χρόνια. Οι κατηγορίες κατά των «κοινωνικά ανάλγητων» φιλελευθέρων καθαγιάζουν αυτόματα τους πραγματικά κοινωνικά ανάλγητους, αυτούς δηλαδή που με σημαία «το δίκιο του εργάτη» οδήγησαν τους Έλληνες στη σημερινή φτώχεια και την απόγνωση.

Συμπέρασμα: οι φιλελεύθεροι φταίνε για όλα;

Όμως το πλέον ενδιαφέρον σημείο του συγκεκριμένου άρθρου, στο οποίο απαντά το παρόν κείμενο, αφορά στο τελικό του συμπέρασμα όπου, ούτε λίγο ούτε πολύ, αναφέρει ότι «η εγχώρια εκδοχή του νεοφιλελευθερισμού, λόγω των εξιδανικεύσεών της και της αποστροφής προς το εθνικό και κοινωνικό συμφέρον, δεν υιοθετήθηκε από το πολιτικό σύστημα και την κοινή γνώμη και είχε περιθωριακή απήχηση».

Με λίγα λόγια ο αρθρογράφος πιθανολογεί ότι το πολιτικό σύστημα θα μπορούσε να είχε κάνει φιλελεύθερες επιλογές αλλά, λόγω των αλλόκοτων θέσεων που είχε υιοθετήσει η «εγχώρια εκδοχή του νεοφιλελευθερισμού», επέλεξε τελικά τον κρατισμό! Επιπλέον, οι Έλληνες φιλελεύθεροι ευθύνονται και γιατί, λόγω των –υποτιθέμενων- θέσεων τους, «δεν άρχισε ποτέ στην Ελλάδα μία υπεύθυνη συζήτηση για την έννοια και τη λειτουργία μιας οικονομίας της αγοράς δυτικού τύπου» !

Είμαι βέβαιος ότι αυτή είναι μια βολική, για το Ελληνικό πολιτικό σύστημα, «δικαιολόγηση» της χρεοκοπίας του. Δεν είμαι όμως καθόλου βέβαιος ότι η δικαιολογία αυτή είναι πειστική για τους πολίτες που, υπό το φώς ραγδαίων εξελίξεων, ανακαλύπτουν οργισμένοι τους πραγματικούς υπεύθυνους της αθλιότητας που ζουν.

Είναι η ομολογία Τσουκάτου η αρχή του τέλους της μεταπολίτευσης;

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωση της υπενθυμίζει ότι αποτελεί το μόνο πολιτικό κόμμα που ήδη από τις 21 Δεκεμβρίου 2007 ανέδειξε το ζήτημα της χρηματοδότησης από την Siemens πολιτικών κομμάτων της Ελλάδας και κοινοποίησε με επιστολή της στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου τις πληροφορίες που διέθετε.

Όλα όσα ακολούθησαν, με αποκορύφωμα την ωμή δήλωση του κ. Τσουκάτου ότι δέχθηκε χρήματα από την Siemens για λογαριασμό του ΠΑΣΟΚ, επιβεβαίωσαν, για πρώτη φορά πέραν κάθε αμφισβήτησης, κάτι που οι περισσότεροι υποψιάζονταν. Επιβεβαίωσαν ότι, ο κρατικός έλεγχος του ΟΤΕ και όλων των άλλων ΔΕΚΟ, εξυπηρετεί αποκλειστικά την εξασφάλιση οικονομικών πόρων του πολιτικού συστήματος και την καλοζωία του προσωπικού του, και τίποτε άλλο. Με αυτή την έννοια, η δήλωση του κ. Τσουκάτου και όσα θα ακολουθήσουν ίσως σηματοδοτούν το τέλος της περιόδου της μεταπολίτευσης στη διάρκεια της οποίας το διακομματικό πολιτικό σύστημα γιγάντωσε το κράτος με γενναιόδωρα ανταλλάγματα από αυτό. Μιας περιόδου που ο κρατικός έλεγχος δημόσιων επιχειρήσεων, πανεπιστημίων, νοσοκομείων και ασφαλιστικών ταμείων αποτέλεσε τον ομφάλιο λώρο που παρείχε και συνεχίζει να παρέχει τα προς το ζειν σε κόμματα, πολιτικούς, συνδικαλιστές και κρατικοδίαιτες επιχειρήσεις.

Γίνονται πλέον κατανοητά, ακόμα και στους λιγότερο υποψιασμένους, τα πραγματικά κίνητρα όσων, με λυσσαλέες αντιδράσεις, τρομοκρατία, βανδαλισμούς και άλλες ακρότητες,  υπερασπίζονται τον «δημόσιο χαρακτήρα» των ΔΕΚΟ, της παιδείας, της υγείας, της ασφάλισης… Γίνεται κατανοητό γιατί η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ, του Συνασπισμού και των υπόλοιπων κομμάτων της Βουλής δίνουν, μαζί, μάχη ακόμα και στις Βρυξέλλες για να περισώσουν τον κρατικό έλεγχο των ΔΕΚΟ, επιβεβαιώνοντας ότι τα πέντε κόμματα της ελληνικής Βουλής δεν προωθούν παρά παραλλαγές μιας και μοναδικής πολιτικής, αυτής της αύξησης του κρατικού ελέγχου στην οικονομία και τη κοινωνία, προς ίδιον όφελος.

Στον αντίποδα όλων αυτών, η Φιλελεύθερη Συμμαχία αναδεικνύει το αυτονόητο, δηλαδή ότι ο κρατική προστασία των μονοπωλίων και η έλλειψη ανταγωνισμού στην οικονομία υποβαθμίζει περαιτέρω την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών και αποτελεί τον κύριο παράγοντα της ακρίβειας. Η διατήρηση του κρατικού ελέγχου των ΔΕΚΟ έχει πολλαπλές αρνητικές συνέπειες για την τσέπη του καταναλωτή και τον κρατικό προϋπολογισμό, αναστέλλει τις επενδύσεις στην Ελλάδα και μεταθέτει για το μέλλον τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας για τους νέους που πλήττονται από την ανεργία.

Για τη Φιλελεύθερη Συμμαχία είναι προφανές ότι το πολιτικό σύστημα της χώρας προστατεύει ανοικτά αυτούς που στέκονται εμπόδιο στην πρόοδό της και την ευημερία των πολιτών της. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θα είναι στο πλευρό όλων αυτών, επιχειρηματιών και εργαζομένων, που θα αποφασίσουν να συστρατευθούν πολιτικά για την αντιστροφή της νοσηρής αυτής κατάστασης.

για την απεργία των ιδιοκτητών φορτηγών

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωση της για την απεργία των ιδιοκτητών φορτηγών, δηλώνει ότι παρακολουθεί με απογοήτευση την ελληνική κοινωνία να τίθεται για άλλη μια φορά υπό την ομηρία ισχυρών ομάδων πίεσης. Με την απεργία αυτή τα πρατήρια υγρών καυσίμων άδειασαν από βενζίνη με αποτέλεσμα η τιμή των όποιων διαθεσίμων να εκτοξευθεί μέχρι και στα 1,59 ευρώ το λίτρο και τον ορατό κίνδυνο να «πνιγεί» πάλι στα σκουπίδια η πρωτεύουσα καθώς τα απορριμματοφόρα του δήμου έχουν καύσιμα μόνο για μία ημέρα ακόμα.

Τα προβλήματα αυτά αποτελούν απόρροια της ύπαρξης του κλειστού επαγγέλματος των αυτοκινητιστών το οποίο ρυθμίζεται από σοβιετικού τύπου κανόνες απόλυτου κρατικού ελέγχου. Στα πλαίσια αυτού του κρατικού ελέγχου το Υπουργείο Μεταφορών καθορίζει τις ετήσιες αυξήσεις των τιμολογίων στις οποίες συχνά διαφωνούν οι επαγγελματίες του κλάδου που προχωρούν σε απεργίες θέτοντας την ελληνική κοινωνία υπό ομηρία. Η ομηρία αυτή συνοδεύεται πάντα από περιστατικά επαναλαμβανόμενης βίας και κατάφωρης παρανομίας των οργανωμένων μειοψηφιών, όταν οι απεργοί εμποδίζουν βίαια, αλλά πάντα υπό καθεστώς ασυλίας, τα ιδιόκτητα φορτηγά πρατηρίων και εταιρειών να κινηθούν.

Πέραν όμως των παραπάνω, η ανυπαρξία ανταγωνισμού στη κλειστή αυτή αγορά έχει σαν αποτέλεσμα τη παροχή ακριβών και χαμηλής ποιότητας μεταφορικών υπηρεσιών το κόστος των οποίων μεταβιβάζεται στον Έλληνα καταναλωτή των μεταφερόμενων προϊόντων. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία καταγγέλλει στους Έλληνες πολίτες την υποκρισία όλων των κομμάτων που, ενώ κατακρίνουν την αυξανόμενη ακρίβεια, κρύβουν επιμελώς τα αίτιά της και προτείνουν τη μείωση της με ευχολόγια.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία υποστηρίζει τη πλήρη απελευθέρωση της αγοράς των οδικών μεταφορών που θα θέσει οριστικό τέλος στους εκβιασμούς της ελληνικής κοινωνίας από τη συγκεκριμένη συντεχνία. Η απελευθέρωση αυτή θα δώσει και ένα αποφασιστικό χτύπημα στην αβάσταχτη ακρίβεια που βιώνει ο Έλληνας καταναλωτής λόγω της πτώσης του κόστους των μεταφορικών υπηρεσιών που θα φέρει η έκθεση του συγκεκριμένου τομέα στον διεθνή ανταγωνισμό.

Τα πορίσματα της σχετικής έκθεσης του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ) αποδεικνύουν την ορθότητα των προτάσεων που καταθέτει, μόνη η Φιλελεύθερη Συμμαχία, και για το ζήτημα αυτό.

Πέντε κόμματα, μια πολιτική

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωση της χαιρετίζει την απάντηση-καταπέλτη που έδωσε ο Επίτροπος κ. ΜακΚρίβι στον ευρωβουλευτή του Συνασπισμού κ. Παπαδημούλη. Η ερώτηση του κ. Παπαδημούλη αφορούσε τα μέτρα που μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι κυβερνήσεις των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να εμποδίζουν εξαγορές εταιρειών, όπως ο ΟΤΕ, από ιδιώτες επενδυτές.

Ο Επίτροπος κ. ΜακΚρίβι στην απάντηση του σχετικά με τα μέτρα προστασίας των κρατικών μονοπωλίων τονίζει στον κύριο Παπαδημούλη ότι «η Επιτροπή δεν μπορεί να συναινέσει στη θέσπιση και την εφαρμογή τους. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η Επιτροπή έχει καθήκον να λάβει μέτρα προκειμένου τα κράτη μέλη να προσαρμόσουν τους κανόνες τους ώστε να συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις της ευρωπαϊκής νομοθεσίας.»

Είναι ελάχιστα γνωστό ότι ίδιες απαντήσεις, για το ίδιο ζήτημα, έλαβe ο κ. Αλογοσκούφης από τον Επίτροπο κ. ΜακΚρίβι και ο πρωθυπουργός της Ελλάδας κ. Καραμανλής από τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Μπαρόζο πρόσφατα. Αυτό συνέβη όταν η ελληνική κυβέρνηση προσπάθησε στη διάρκεια της πρόσφατης συνόδου κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης να ευθυγραμμίσει με το κοινοτικό δίκαιο τον ελληνικό νόμο που απαγορεύει σε ιδιώτες να αποκτούν πάνω από το 20% των ελληνικών ΔΕΚΟ. Αντί όμως να αλλάξουν τον ελληνικό νόμο που παραβιάζει το κοινοτικό δίκαιο επιχείρησαν να αλλάξουν… το κοινοτικό δίκαιο με πονηρή τροπολογία που προσπάθησαν να εισάγουν στις αποφάσεις της συνόδου χωρίς, φυσικά, επιτυχία.

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με τη στήριξη του Συνασπισμού και των υπόλοιπων κομμάτων της Βουλής δίνουν, μαζί, μάχη στις Βρυξέλλες για να περισώσουν τον κρατικό έλεγχο των ΔΕΚΟ, επιβεβαιώνοντας ότι τα πέντε κόμματα της ελληνικής Βουλής δεν προωθούν παρά παραλλαγές μιας και μοναδικής πολιτικής, αυτής της αύξησης του κρατικού ελέγχου στην οικονομία και τη κοινωνία.

Στον αντίποδα όλων αυτών, η Φιλελεύθερη Συμμαχία αναδεικνύει το αυτονόητο, δηλαδή ότι ο κρατική προστασία των μονοπωλίων και η έλλειψη ανταγωνισμού στην οικονομία θα υποβαθμίζει περαιτέρω την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών και θα αυξάνει το κόστος τους. Η διατήρηση του κρατικού ελέγχου των ΔΕΚΟ θα έχει αρνητικές συνέπειες για την τσέπη του καταναλωτή και τον κρατικό προϋπολογισμό, θα αναστέλλει τις επενδύσεις στην Ελλάδα και θα μεταθέτει για το μέλλον τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας για τους νέους που πλήττονται από την ανεργία.

Απάντηση της Κομισίον στην προσφυγή για ΟΤΕ – MIG

Ο Επίτροπος ΜακΚρίβι συμμερίζεται τις ανησυχίες της Φιλελεύθερης ΣυμμαχίαςΗ Φιλελεύθερη Συμμαχία κοινοποίησε την απάντηση που έλαβε ο πρόεδρός της κ. Περλικός από τον αρμόδιο για θέματα εσωτερικής αγοράς Επίτροπο κ. ΜακΚρίβι. Ο Επίτροπος κ. ΜακΚρίβι στην επιστολή του αυτή (D/270 με ημερομηνία 6/2/2008) αναφέρεται στη προσφυγή της Φιλελεύθερης Συμμαχίας προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή με την οποία αυτή ζητούσε την ακύρωση του νόμου που ψήφισε η ελληνική Βουλή και ο οποίος απαγορεύει σε ιδιώτες να αποκτούν πάνω από το 20% των ΔΕΚΟ.

Στη προσφυγή της αυτή η Φιλελεύθερη Συμμαχία υποστήριζε ότι η συγκεκριμένη απαγόρευση είναι νομικά διάτρητη καθώς παραβιάζει ευθέως την θεμελιώδη αρχή της Συνθήκης των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων περί ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων.

Ο Επίτροπος κ. ΜακΚρίβι στην επιστολή του προς τον κ. Περλικό προβαίνει στη  βαρυσήμαντη δήλωση λέγοντας ότι:  “κατανοώ πλήρως και συμμερίζομαι τις ανησυχίες σας για τις πιθανές επιπτώσεις του νόμου στον περιορισμό της ελεύθερης κίνησης κεφαλαίων στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.” για να καταλήξει υπογραμμίζοντας ότι: “σας διαβεβαιώνω ότι εάν επιβεβαιωθεί ότι τα μέτρα που έλαβαν οι Ελληνικές αρχές δεν είναι συμβατά με το κοινοτικό δίκαιο θα προτείνω στην Επιτροπή να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να ακυρώσει οποιαδήποτε παραβίαση αυτής της ελευθερίας που είναι θεμελιώδης για τις Συνθήκες της Ε.Ε.”  

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία, μετά την απάντηση αυτή του Επιτρόπου, απέστειλε στην Επιτροπή και νέα νομικά επιχειρήματα κατά της κυβερνητικής απαγόρευσης. Ποιο συγκεκριμένα, η Φιλελεύθερη Συμμαχία, εκτός από νέα αναλυτική έκθεση που υπέβαλε στη Γενική Διεύθυνση Εσωτερικής Αγοράς κατέθεσε υπόμνημα και στη Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού.

Στην αναλυτική έκθεση που υπέβαλλε στη Γενική Διεύθυνση Εσωτερικής Αγοράς η Φιλελεύθερη Συμμαχία υποστηρίζει ότι τα κυβερνητικά μέτρα παραβιάζουν όχι μόνο την θεμελιώδη αρχή περί ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων (άρθρο 56 παρ. 1 της Συνθήκης ΕΚ) αλλά και την ελευθερία εγκατάστασης (άρθρο 43 της Συνθήκης ΕΚ) καθώς αποθαρρύνουν εταιρείες που εδρεύουν σε άλλα κράτη μέλη, και οι οποίες θα επιθυμούσαν, ενδεχομένως, να εγκατασταθούν στην ελληνική επικράτεια για να επενδύσουν σε ΔΕΚΟ.

Στο υπόμνημα που υπέβαλλε στη Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού η Φιλελεύθερη Συμμαχία υποστηρίζει ότι τα κυβερνητικά μέτρα παραβιάζουν όχι μόνο τους κανόνες της εσωτερικής αγοράς αλλά και τους κανόνες περί ελεύθερου ανταγωνισμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ιδίως το άρθρο 86 παρ. 1 της Συνθήκης  ζητώντας, και από την Επίτροπο κ. Κρόες, την ενεργοποίηση της διαδικασίας επί παραβάσει δυνάμει του άρθρου 226 της Συνθήκης.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θα συνεχίσει, με νομικά και πολιτικά μέσα, να προωθεί την άμεση ιδιωτικοποίηση όλων των ΔΕΚΟ, το άνοιγμα των αγορών -τις οποίες μονοπωλούν- στους Έλληνες και ξένους επενδυτές και την εξασφάλιση υγιούς ανταγωνισμού στα πλαίσια μιας ελεύθερης οικονομίας.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία, θα συνεχίσει τον αγώνα για την κατάργηση του κρατικοδίαιτου οικονομικού και πολιτικού συστήματος που δημιουργεί ανεργία και διαφθορά, που εμποδίζει τις επενδύσεις και οδηγεί σε αδιέξοδο τη νέα γενιά.

Μόνο η ελεύθερη οικονομία σε μια ανοικτή κοινωνία, μπορεί να φέρει ανάπτυξη και ευημερία.     

Update: Δείτε εδώ και σχετικό δημοσίευμα των Νέων

Η Κομισιόν για τον ΟΤΕ, μετά από παρέμβαση της Φιλελεύθερης Συμμαχίας

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δίνει συνέχεια σε προσφυγή της Φιλελεύθερης Συμμαχίας

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωσή της, σχετική με την προσφυγή της στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της κυβερνητικής απαγόρευσης ιδιωτών να αποκτούν πάνω από το 20% εταιρειών “εθνικής στρατηγικής σημασίας”, εξέφρασε την ικανοποίηση της για την ταχύτατη ανταπόκριση της Κομισιόν στην προσφυγή της αυτή.

Ποιο συγκεκριμένα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή με επιστολή της θέτει 17 ερωτήματα στην Ελληνική κυβέρνηση σχετικά με τη νομιμότητα του μέτρου αυτού και δικαιώνει την επιχειρηματολογία που ανέπτυξε η Φιλελεύθερη Συμμαχία στην επιστολή της προς τον αρμόδιο για θέματα ανταγωνισμού Επίτροπο κ. McCreevy.

Η δικαίωση αυτή ήταν αναμενόμενη καθώς η επιχειρηματολογία της Φιλελεύθερης Συμμαχίας κατά της κυβερνητικής απαγόρευσης ήταν βασισμένη στη σχετική νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και κυρίως στις καταδικαστικές του αποφάσεις κατά της Γερμανίας , της Ολλανδίας, της Ιταλίας, της Μεγάλης Βρετανίας και της Ισπανίας.

Όμως, παρά αυτή τη σωρεία καταδικών η κυβέρνηση παραπλανά τους Έλληνες πολίτες, προσποιούμενη ότι η επιστολή-καταπέλτης της Κομισιόν αποτελεί «συνήθη διαδικασία ανταλλαγής απόψεων μεταξύ των ελληνικών και των κοινοτικών αρχών» και όχι αποτέλεσμα της προσφυγής της Φιλελεύθερης Συμμαχίας και διαδίδοντας ότι αφού ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, όπως η γερμανική, προχωρούν σε ανάλογες ρυθμίσεις, τότε και το δικό της «πλαφόν» του 20% δεν θα έχει πρόβλημα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο! Ένας νέος εξευτελισμός της χώρας, όπως στην υπόθεση του «βασικού μετόχου», φαίνεται να αποτελεί συνειδητή επιλογή της κυβέρνησης…

Απ ότι φαίνεται, ο έλεγχος του ΟΤΕ και των άλλων ΔΕΚΟ από τη Νέα Δημοκρατία και τις παρασιτικές ομάδες που δρουν στο εσωτερικό τους, είναι πραγματικά στρατηγικής σημασίας για αυτούς. Για ποιό λόγο όμως; Οι δημοσιογραφικές πληροφορίες σχετικά με τις ανακρίσεις που διενεργούν οι γερμανικές αρχές, που αποκαλύπτουν δωροδοκίες από τη SIEMENS της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ και στελεχών του ΟΤΕ, δημιουργούν σοβαρές υποψίες για το τι πραγματικά διακυβεύεται…

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία ενημέρωσε ήδη τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για τις πληροφορίες που διαθέτει και προτίθεται να αποστείλει και νέα στοιχεία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θα συνεχίσει με νομικές προσφυγές και πολιτικά μέσα να μάχεται για την άμεση ιδιωτικοποίηση όλων των ΔΕΚΟ, το άνοιγμα των αγορών τις οποίες μονοπωλούν, στους Έλληνες και ξένους επενδυτές και την εξασφάλιση υγιούς ανταγωνισμού στα πλαίσια μιας ελεύθερης οικονομίας.

Η Κομισιόν για το πλαφόν στις μετοχές του ΟΤΕ

Έρχεται συνέχεια στην επιστολή της Φιλελεύθερης Συμμαχίας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τον κρατικό έλεγχο του ΟΤΕ, το περίφημο πλαφόν του 20% σε επιχειρήσεις στρατηγικής σημασίας.

Αντιγράφω από in.gr : «Επιφυλακτική εμφανίζεται η Κομισιόν σχετικά με την ρύθμιση με την οποία μπαίνει «πλαφόν» 20% στη συμμετοχή ιδιωτών στις δημόσιες επιχειρήσεις «στρατηγικής σημασίας», σύμφωνα με όσα δημοσιεύονται στην εφημερίδα «Ο Κόσμος του Επενδυτή», το φύλλο της οποίας θα κυκλοφορήσει το Σάββατο. Ειδικότερα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρεται να διατυπώνει 17 ερωτήματα προς την ελληνική κυβέρνηση σχετικά με την διαδικασία που ακολούθησε για τη συγκεκριμένη ρύθμιση και αν υπάρχει νόμος που καθορίζει ποιες υπό δημόσιο έλεγχο επιχειρήσεις είναι «στρατηγικής σημασίας».»

Για να δούμε αύριο ποια είναι τα ερωτήματα που καταγράφει ο Επενδυτής, τι ακριβώς λέει η Επιτροπή και τι θα κάνει η κυβέρνηση… Να χαρώ εγώ φιλελεύθερους που νομοθετούν μετοχικό έλεγχο επιχείρησης…

Ανοιχτή επιστολή στον Γιώργο Αλογοσκούφη

Κύριε Υπουργέ,

Με αφορμή την τελευταία, «α λα Πούτιν», νομοθετική πρωτοβουλία σας (http://www.greekliberals.net/civilaction/documents/annex.pdf ) για τον περιορισμό των δικαιωμάτων των μετόχων εισηγμένων επιχειρήσεων «δημόσιου» συμφέροντος, θέλω να σας καταλογίσω τα εξής :
1. ΕΙΣΤΕ ΑΝΤΙΕΥΡΩΠΑΙΣΤΗΣ γιατί , εν γνώση σας, παραβιάζετε το ευρωπαϊκό δίκαιο ,άρθρο 56 (1) EC (http://ec.europa.eu/internal_market/capital/framework/treaty_en.htm ) άρθρο της σύμβασης που με επικεφαλίδα την φράση «fewer barriers,more opportunities» έχει σαν στόχο την ανάπτυξη των οικονομιών της Ευρώπης και την ευημερία των πολιτών της.
2. ΕΙΣΤΕ ΑΝΤΙ-ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ γιατί λειτουργείτε σαν τριτοκοσμικός λαϊκιστής (ένας Τσάβες της ΝΑ Ευρώπης) και προσπαθείτε να ισχυροποιήσετε ακόμη περισσότερο έναν γιγαντωμένο κρατικό παρεμβατισμό που έχει σαν αποτέλεσμα τον περιορισμό της οικονομικής ελευθερίας και της ανάπτυξης της χώρας μας.
3. ΕΙΣΤΕ ΦΑΥΛΟΣ ΚΑΙ ΨΕΥΔΕΠΙΓΡΑΦΟΣ μια που διαψεύδετε τον εαυτό σας και τα γραφόμενα σας ως οικονομολόγος γιατί μάλλον αντιγράφοντας γραφόμενα άλλων οικονομολόγων και όχι σαν συμπέρασμα δικό σας αναφέρετε στην εργασία σας : The Two Faces of Janus: Institutions, Policy Regimes and Macroeconomic Performance in Greece George Alogoskoufis, Francesco Giavazzi, Guy Laroque Economic Policy, Vol. 10, No. 20 (Apr., 1995), pp. 147-192, πως οι κρατικιστικές στρατηγικές στην οικονομία της Ελλάδας από το 1974 και μετά είχαν σαν αποτέλεσμα την κατάρρευση της ανάπτυξης και των επενδύσεων , και σαν τελικό αποτέλεσμα την εγκαθίδρυση υψηλού και μόνιμου πληθωρισμού. Αυτό τελικά σημαίνει σύνθλιψη των εισοδημάτων των πολιτών της χώρας μας.
4. ΕΙΣΤΕ ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ όχι μόνο γιατί χρησιμοποιήσατε προεκλογικά ένα φιλοευρωπαϊκό και φιλελεύθερο προφίλ – που τώρα αποδεικνύεται μάσκα που κρύβει το πραγματικό σας πρόσωπο – αλλά και γιατί χρησιμοποιείτε τους φορολογικούς ελέγχους για να εκβιάσετε πολίτες της χώρας και για να τους αναγκάσετε να υποκύψουν στις ορέξεις σας.
5. ΕΙΣΤΕ ΑΝΕΠΑΡΚΗΣ ως Υπουργός των Οικονομικών γιατί δεν επιδείξατε τον ανάλογο ζήλο για να ελέγξετε καταχρεωμένες επιχειρήσεις του «δημόσιου» τομέα, όπως η Ολυμπιακή για την παραβίαση των νόμων με την μη έκδοση ισολογισμών στα χρόνια της θητείας σας.

Όπως είπε και ο Milton Friedman όταν τα μέσα παραγωγής είναι κάτω από τον έλεγχο της κυβέρνησης τότε είναι αδύνατη και η πολιτική ελευθερία που προϋποθέτει την ελεύθερη ανταλλαγή ιδεών, προϊόντων και υπηρεσιών καθώς και την υπεράσπιση της ατομικής ιδιοκτησίας.

 

Σημ.: Το κείμενο της ανοικτής επιστολής ήρθε στο email μου από τον Κώστα Κουκόπουλο, καλό φίλο και μέλος της Διοικούσας Επιτροπής της Φιλελεύθερης Συμμαχίας. Το έχω ήδη αποστείλει σε emails του Γιώργου Αλογοσκούφη, όπως τα (secministerATmnecDOTgr, athinaΑΤalogoskoufisDOTgr). Αν συμφωνείτε μπορείτε να το συνυπογράψτε και να το στείλετε το σε αυτές τις διευθύνσεις του Υπ. Οικονομίας, αλλά και σε όσες επαφές σας πιστεύετε μπορεί να ενδιαφέρονται.