Λίγα λόγια για την ΟΝΝΕΔ

Παρακολουθώ με πολύ ενδιαφέρον τις εξελίξεις στην ΟΝΝΕΔ. Πάντα, αλλά ιδιαιτέρως τώρα, με το άνοιγμα των διαδικασιών. Ίσως γιατί κανείς δεν ξεχνά το πρώτο του πολιτικό σχολείο. Ίσως γιατί θεωρώ πάντα ενδιαφέρουσες τις πολιτικές μάχες στη νεολαία. Ίσως γιατί η διαδικασία αφορά πολλούς και καλούς φίλους. Θέλω λοιπόν να γράψω ορισμένα λόγια, παρότι πλέον απέχω ηλικιακά από την ΟΝΝΕΔ και αποχωρώ σύντομα από το Εθνικό Συμβούλιο Νεολαίας.

Το πρώτο βασικό θέμα για εμένα ήταν οι ανοιχτές διαδικασίες. Στοιχημάτισα με αρκετούς – και επιβεβαιώθηκα – ότι ο Αντώνης Σαμαράς θα προτείνει εκλογή προέδρου από τη βάση. Ελπίζω από τις 19 του Απρίλη και μετά οι φίλοι της ΟΝΝΕΔ να επιδείξουν την ωριμότητα εκείνη που θα οδηγήσει σε νέο καταστατικό συνέδριο που θα ανοίξει ακόμη περισσότερο την οργάνωση προς τους νέους πολίτες, την κοινωνία, τις συλλογικότητες, και τα ρεύματα σκέψης που υπάρχουν.

Το δεύτερο θέμα, με το οποίο λίγοι ασχολήθηκαν, ήταν η ποιότητα της αντιπαράθεσης στη διαδικασία εκλογής Προέδρου. Φοβόμουν εξαρχής ότι η διαδικασία θα εξελιχθεί από τη μία σε μάχη μηχανισμών και από την άλλη σε άσκηση (ή case study) προπαγάνδας και λασπολογίας. Όσοι ασχολούνται γνωρίζουν ότι αυτό, δυστυχώς, συνέβη κατά κόρον και έχει δυσφημίσει την ήδη απαξιωμένη, στα μάτια των πολλών, κομματική νεολαία της ΝΔ.

Το τρίτο θέμα που με απασχόλησε ήταν το θέμα των ιδεών και των προτάσεων των υποψηφίων προέδρων. Είναι νομίζω το σημαντικότερο θέμα για όσους επιμένουμε, σε πείσμα των καιρών, να δηλώνουμε «εραστές της πολιτικής». Σε αυτό το κομμάτι οφείλω να πω ότι οι τρεις υποψήφιοι με εξέπληξαν. Περίμενα ειλικρινά μία γενικόλογη, ανούσια, στρογγυλευμένη αντιπαράθεση, με τον γνωστό ξύλινο λόγο. Και η αλήθεια είναι ότι και οι τέσσερις, αρχικά, υποψήφιοι έτσι ξεκίνησαν. Όμως προφανώς κατάλαβαν γρήγορα το λάθος τους. Και οφείλω να αναγνωρίσω ότι προσέφεραν πολλά σε μία συζήτηση (το πολιτικό, ιδεολογικό και οργανωτικό μέλλον της ΟΝΝΕΔ) που φυσικά αφορά λίγους αλλά για εμένα είναι πάντα ευχάριστη και νομίζω ότι είναι σημαντική για το αύριο της ΟΝΝΕΔ και της ΝΔ.

Το τέταρτο θέμα που με απασχόλησε ήταν η διαδικτυακή παρουσία των υποψηφίων και η διαδικτυακή εξέλιξη της διαδικασίας. Στο πρώτο κομμάτι ειλικρινά εντυπωσιάστηκα, ίσως γιατί έχω μάθει πλέον να κρατώ μικρό καλάθι από πολιτικούς, κόμματα και νεολαίες της χώρας μας στη διαδικτυακή τους παρουσία. Αξίζει τον κόπο να δείτε τους ιστοχώρους τους και τις προσπάθειές τους στα socialmedia. Ως συνολική παρουσία είναι νομίζω μπροστά από οτιδήποτε έχουμε δει από το χώρο της ΝΔ μέχρι στιγμής. Από την άλλη πλευρά η επίσημη, θεσμική, διαδικτυακή προώθηση, προβολή, εξέλιξη και παρουσία της εκλογικής διαδικασίας ήταν το απόλυτο μηδέν! Τίποτε! Σαν να μη γίνεται κάτι το σημαντικό. Ειλικρινά δεν το καταλαβαίνω…

Το πέμπτο θέμα, με το όποιο σχεδόν όλοι ασχολήθηκαν ήταν, φυσικά, το ποιος θα εκλεγεί. Στην τελική ευθεία έφθασαν τρεις υποψήφιοι: ο Βασίλης Αξιώτης, ο Ανδρέας Παπαμιμίκος και ο Κώστας Χατζής.

Τον Βασίλη Αξιώτη δεν τον γνωρίζω προσωπικά, έχω σχηματίσει όμως καλή γενική εντύπωση. Βοηθά και το ότι γνωρίζω από παλιά την αδελφή του και ότι του συμπαρίστανται στελέχη της ΟΝΝΕΔ που εκτιμώ. Κυρίως όμως βοηθά για την καλή εικόνα που σχημάτισα η διαδικτυακή του παρουσία, το ότι είναι ο νεότερος των υποψηφίων, το ότι είναι ο μόνος που δεν δίστασε επίσημα να τα βάλει με το κόμμα του και με «ονόματα» της ΝΔ όταν διαφωνούσε. Επίσης, από όσα έχω καταφέρει να μάθω και να παρακολουθήσω είναι ο μόνος που δεν έχει «παίξει» σοβαρά με μηχανισμούς.

Τον Ανδρέα Παπαμιμίκο τον γνώρισα σχετικά πρόσφατα μέσα από κοινούς φίλους και γνωστούς. Έχει ωστόσο την υποστήριξη αγαπητών φίλων και ανθρώπων που εκτιμώ πολύ την πολιτική τους άποψη και τη συμμερίζομαι. Νομίζω ότι οι οργανωτικές του προτάσεις για την ΟΝΝΕΔ και τη ΔΑΠ πραγματικά ξεχωρίζουν. Αλλά και οι πολιτικές του προτάσεις, αν και «στρογγυλές», εξυπηρετούν με συνέπεια την ανάγκη-στρατηγική να απευθύνεται η ΟΝΝΕΔ/ΔΑΠ σε ένα ευρύ ακροατήριο. Αν δεν είχε υποστεί τη βάσανο της αρνητικής δημοσιότητας για θέματα που για εμένα είναι έωλα, πιθανότατα θα ήταν ο νικητής από την εκκίνηση. Τέλος η εμπειρία μου στις οργανώσεις νέων (συμπλήρωσα 20 χρόνια…) μου υποδεικνύει ότι μάλλον είναι ο μεγαλύτερος «παίχτης» σε εσωκομματικό, κομματικό και πολιτικό επίπεδο εκ των τριών. Αυτό βέβαια έχει και το μειονέκτημα ότι έχει συνασπίσει ετερόκλητες δυνάμεις που δεν ξέρω αν αύριο, αν εκλεγεί, θα μπορέσουν να λειτουργήσουν μαζί.

Τον Κώστα τον Χατζή τον γνώρισα πριν λίγα χρόνια και έχω σχηματίσει άριστη προσωπική εντύπωση. Εκτίμησα ιδιαίτερα την πολύ μεγάλη προσπάθεια που κατέβαλε στον αγώνα που δώσαμε για την εκλογή του Αντώνη Σαμαρά στην ηγεσία της ΝΔ. Νομίζω ότι το τρίπτυχο που προβάλλει ως βασικό σύνθημα της υποψηφιότητας του (ήθος – ιδεολογία – μαχητικότητα) τον χαρακτηρίζει προσωπικά, ανεξάρτητα από τη διαδικασία και δεν είναι επικοινωνιακό τερτίπι. Είναι από αυτό που λέμε «καλά παιδιά» στην πολιτική, πράγμα σπάνιο. Είναι πράγματι μαχητής για όσα πιστεύει. Προέρχεται από την περιφερειακή οργάνωση και όχι από τη ΔΑΠ, που για εμένα είναι αρκετά θετικό. Και έδινε από παλιά ιδεολογικές μάχες, τις οποίες βέβαια δεν γνώριζα τότε αλλά φρόντισα να μάθω. Ωστόσο προσωπικά δεν συμφωνώ με την ιδεολογία που προβάλλει. Ήλπιζα ότι μπορούσε να αντιληφθεί ότι η ΟΝΝΕΔ (και η ΝΔ) δεν μπορεί να πορευτεί στο μέλλον με συνταγές του παρελθόντος. Ότι η εκλογή Σαμαρά δε σημαίνει επιστροφή στη παλαιά Δεξιά ή αναβίωση της ΝΔ και της ΟΝΝΕΔ του Αβέρωφ, αλλά μία νέα, καινοτόμα και υπερβατική σύνθεση παράδοσης και προόδου, μία ειλικρινή συμμαχία συντηρητικών και φιλελευθέρων στη βάση αρχών και αξιών, προτάσεων και δράσης. Δεν με καλύπτει μία δεξιά στροφή. Ήμουν και είμαι φιλελεύθερος και δυστυχώς ο Κώστας και οι συνεργάτες αποφάσισαν να παίξουν το χαρτί της «καθαρής» δεξιάς. Και το παράξενο είναι ότι πολλοί από τους φίλους μου και τους ανθρώπους που γνώρισα και εκτιμώ στην ΟΝΝΕΔ αποτελούν βασικούς πυλώνες της υποψηφιότητάς του.

Επειδή πολλοί φίλοι με ρωτούν τι στηρίζω τελικά και θα κατηγορηθώ από κάποιους ότι δεν τοποθετήθηκα πριν τις κάλπες, εξακολουθώ και απαντώ «στηρίζω τον Αντώνη». Με τις επιλογές που έχουν κάνει οι τρεις υποψήφιοι δεν με έχουν πείσει για να προτιμώ ξεκάθαρα κάποιον, δεν με έχουν πείσει ότι είναι η καλύτερη δυνατή επιλογή. Ούτε τον Αντώνη, από όσα ξέρω… Αν ψήφιζα ως μέλος, είναι σίγουρο ότι θα έφθανα σχεδόν μέχρι την κάλπη για να αποφασίσω. Με όρους συμπάθειας και εκτίμησης θα επέλεγα Κώστα Χατζή. Με πολιτικά κριτήρια θα επέλεγα Ανδρέα Παπαμιμίκο. Με κριτήρια προοπτικής και ευκαιριών, θα επέλεγα Βασίλη Αξιώτη. Αν είχα τη δυνατότητα, θα ήθελα έναν υποψήφιο που να συγκεντρώνει τα ισχυρά, και χρήσιμα χαρακτηριστικά του καθενός και που θα απέκλειε τα μειονεκτήματα. Πιστεύω ωστόσο ότι το ουσιαστικότερο θέμα για την ΟΝΝΕΔ είναι η συμμετοχή στις εκλογικές διαδικασίες αλλά και το συνέδριο (καταστατικό και θέσεων, εκτός από εκλογικό) που θα ακολουθήσει, λογικά πριν το συνέδριο της ΝΔ. Ευτυχώς για εκείνους, ούτε εγώ ψηφίζω ούτε ο Αντώνης εκδηλώνει προσωπική προτίμηση.

Advertisements

για το μέλλον της νεολαίας

To «ηρωικό» λαϊφ-σταϊλ καταστρέφει τους νέους και ακυρώνει το μέλλον τους

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωσή της διαπιστώνει ότι τα τραγικά γεγονότα των τελευταίων ημερών αποτέλεσαν τη κορύφωση ενός δράματος που αποκάλυψε όλα τα συμπτώματα μιας άρρωστης κοινωνίας. Η τυφλή κρατική βία που οδήγησε στο θάνατο ένα νέο και οι  βανδαλισμοί και οι λεηλασίες που ακολούθησαν, αποδεικνύουν την ανικανότητα του κράτους να εγγυηθεί την ζωή και την ιδιοκτησία των πολιτών και την απόλυτη ανεπάρκεια του πολιτικού προσωπικού της χώρας να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του σε στιγμές κρίσης.

Η κυβέρνηση, με πρωτοφανή ανικανότητα, άφησε τη κατάσταση να οδηγηθεί σε γενικευμένη ανασφάλεια και ανομία στα πλαίσια μια πολιτικής που αφήνει τα πάντα να καταρρέουν. Από την παιδεία ως την οικονομία και από την υγεία μέχρι το προστασία των δασών, η διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αφήνει πίσω της μόνο σκάνδαλα και καμένη γη. Καραμανλής και χάος πλέον ταυτίζονται.

Από την άλλη πλευρά το ΠΑΣΟΚ και η αριστερά συνεχίζουν να καλλιεργούν στη νεολαία, για δεκαετίες, ένα «ηρωικό-αγωνιστικό» λαϊφ-σταϊλ που όσο πιο καταστροφικό είναι για το μέλλον των νέων τόσο πιο ηρωικό θεωρείται. Ένα λαϊφ-σταϊλ που, ενώ αποδείχτηκε εξαιρετικά προσοδοφόρο για τη γενιά του Πολυτεχνείου, αποδεικνύεται καταστροφικό για τη σημερινή γενιά των 700 ευρώ. Το ΠΑΣΟΚ και η αριστερά, χρησιμοποιούν τη νεολαία σε ένα πόλεμο χαρακωμάτων για τη συντήρηση της σημερινής αθλιότητας στη παιδεία και την ακύρωση κάθε αναπτυξιακής προσπάθειας που θα δημιουργούσε θέσεις εργασίας. Μέσω των «ηρωικών-αγώνων» οδηγούν, οι βολεμένοι τη μεταπολίτευσης, τους νέους στο απόλυτο αδιέξοδο για να εκμεταλλεύονται, στη συνέχεια, πολιτικά την απελπισία τους. Όταν αυτή η απελπισία οδηγεί ακόμα και στο θάνατο ο κ. Αλαβάνος αναλαμβάνει να τοποθετήσει το πορτραίτο του νεκρού δίπλα στις υπόλοιπες αγιογραφίες, σαν παράδειγμα για μίμηση…

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία καλεί τους νέους να αντιληφθούν το πολιτικό παιχνίδι που παίζεται σε βάρος τους.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία καλεί τους νέους να απορρίψουν τη καταστροφική στάση ζωής που τους προτείνεται από αυτούς που τους θέλουν στο περιθώριο της κοινωνίας.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία καλεί τους νέους να διαλέξουν μεταξύ ενός αγώνα για μεταρρυθμίσεις που θα βελτιώνουν τη παιδεία και την οικονομία προς όφελός τους, ή ενός αγώνα που τους υπόσχεται μια «ηρωική» πορεία προς τη φτώχεια την εξαθλίωση ή ακόμα και τον θάνατο.

10/12/2008

e-rooster.gr» Φώτης Περλικός » Η ΝΔ και η αλογόμυγα

Η σημερινή διαγραφή του Πέτρου Τατούλη συμβολίζει πολλά περισσότερα για το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας από απλά την απομάκρυνση ενός βουλευτή. Δεν είναι απλά η διαγραφή ενός διαφωνούντα, που οι θέσεις του έρχονταν σε σύγκρουση με την προσπάθεια διακυβέρνησης. Είναι πρώτα και κύρια η συνειδητή, ξεκάθαρη και έμπρακτη απόδειξη ότι η Νέα Δημοκρατία και ως κόμμα και ως κυβέρνηση δεν θέλει να έχει καμία σχέση με τις ιδέες, τις αρχές και τις αξίες που τους τελευταίους μήνες αποτελούν τις βάσεις της κριτικής του Πέτρου Τατούλη στους χειρισμούς της κυβέρνησης.

via e-rooster.gr» Φώτης Περλικός » Η ΝΔ και η αλογόμυγα

Πέφτει η ΝΔ « INDIBLOG

«Απρίλη εκλογές και αλλαγή Κυβέρνησης, είναι η πρόβλεψη του Indiblog.

Γαλάζια αγόρια και κορίτσια εγώ σας προειδοποίησα.

Από εδώ και πέρα ΔΕΝ υπάρχει η δικαιολογία “δεν ήξερα, δεν το είχα σκεφτεί”

via Πέφτει η ΝΔ « INDIBLOG

Το indiblog μας αναλύει σύντομα και περιεκτικά γιατί η ΝΔ είναι σε πορεία πτώσης. Δίνει μεν έμφαση σε θέμα της Μπουγατσαδούπολης, αλλά έχει γενική ισχύ. Για όσους έχουν στοιχειώδεις γνώσεις της κοινωνικής πραγματικότητας της χώρας και ξέρουν τις πολιτικές παραδόσεις της χώρας, θα αντιληφθούν ότι έχει δίκιο…

ΥΓ: πάντως μέχρι να γίνουν εκλογές, σημειώστε ότι ο ανασχηματισμός είναι ήδη προ των πυλών. Η απόφαση έχει ληφθεί και συζητούν τη σύνθεση της κυβέρνησης. Θέλουν να δώσουν ευρύτερο πολιτικό νόημα στις αλλαγές, αλλά δεν ξέρω αν θα τους βγει. Θέλουν να δώσουν και πάλι ένα «μεταρρυθμιστικό-φιλελεύθερο» touch, αλλά πώς;

Ο ανασχηματισμός δεν είναι εκτίμηση, είναι διασταυρωμένη – από τρεις πλευρές, πληροφορία…

Γειά σου Σταύρο Δαϊλάκη!

Όπως έγραψα και στο προφίλ μου στο facebook:

πρώτα τον διαγράφεις και μετά του ζητάς παραίτηση; Από τί; Αφού δεν είναι πλέον μέλος της ΚΟ της ΝΔ…

Nα τον εκθέσουν; Περισσότερο από όσο τον εξέθεσαν (στον κόσμο της ΝΔ) με τη διαγραφή; Αν ήθελαν αυτό, έπρεπε πρώτα να του ζητήσουν παραίτηση και -αν δεν… – να τον διαγράψουν. Από τον πολιτικό γίγαντα Τραγάκη είπει η κοινή λογική και περισσεύει η ποδοσφαιρική… Πρώτος μάγκας τώρα ο Δαϊλάκης. Και εγώ στη θέση του ίδιο θα έκανα, έτσι από τσαντίλα!

Στο κάτω-κάτω της γραφής, τί έγινε με τον Δαϊλάκη; Είπε την άποψή του για την ποιότητα στελεχών της Κυβέρνησης, όπως ένας Υπουργός ή ο διευθυντής του Γραφείου του Πρωθυπουργού. Αν διαβάζουμε το ίδιο Σύνταγμα, η νομοθετική εξουσία έχει δικαίωμα ελέγχου της εκτελεστικής… Μη μιλήσω για την ελευθερία άποψης του βουλευτή…

Ο λαός ήδη μίλησε: Δεν πάμε να ψηφίσουμε Γιωργάκη και Κωστάκη, για αρχηγό μας θέλουμε τον Σταύρο Δαϊλάκη!!!

«Πέντε κόμματα, μια πολιτική» και στο ζήτημα της Ολυμπιακής

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωσή της χαιρετίζει την ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής. Μια ιδιωτικοποίηση που επιβλήθηκε όχι από την οικονομική κατάρρευση της εταιρείας αλλά από σωρεία καταδικαστικών αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Οι παράνομες πρακτικές των Ελληνικών κυβερνήσεων είχαν σαν αποτέλεσμα έρευνες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής από τις αρχές της δεκαετίας του ΄90 και καταδικαστικές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου όπως την παλαιότερη C-415/03 και τη ποιο πρόσφατη C-419/06 που επιβεβαίωσαν παράνομες κρατικές ενισχύσεις προς την Ολυμπιακή από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας. Το ιστορικό της διασπάθισης του δημόσιου χρήματος εξιστορείται λεπτομερώς στο σχετικό δελτίο τύπου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Το ΠΑΣΟΚ, αντί να ποιήσει την νήσσα για το θέμα, βάλει κατά πάντων, και ιδίως κατά του κ. Χατζηδάκη. Στην ίδια γραμμή  και ο Συνασπισμός, το ΚΚΕ και ο ΛΑΟΣ καταγγέλλουν την ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής και όχι τις παρανομίες των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας που σύμφωνα με την ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είχε χορηγήσει παράνομες και μη συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά κρατικές ενισχύσεις ύψους 850 εκατομμυρίων ευρώ από το 2005 έως σήμερα. Αποκαλύπτεται έτσι ότι η παραβίαση του κοινοτικού δικαίου και η συγκάλυψη των παρανομιών έχουν διακομματική συναίνεση.

Ευτυχώς για τους φορολογούμενους πολίτες το πάρτι που είχαν στήσει όλα τα κόμματα σε βάρος τους, όσον αφορά την Ολυμπιακή, τελείωσε. Η βεβαιότητα αυτή πηγάζει από το γεγονός ότι τη διαδικασία ιδιωτικοποίησης θα επιβλέπει ανεξάρτητος επίτροπος παρακολούθησης, ο οποίος θα υποβάλλει στην Ευρωπαϊκή  Επιτροπή τακτικές εκθέσεις σχετικά με την πρόοδο της διαδικασίας ιδιωτικοποίησης.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία, μόνη και χωρίς εξαρτήσεις αναδεικνύει το αυτονόητο, δηλαδή ότι οι παράνομες κρατικές ενισχύσεις συνιστούσαν κατάργηση του ανταγωνισμού στις αερομεταφορές και απαράδεκτη σπατάλη των χρημάτων των φορολογουμένων πολιτών. Η διατήρηση του κρατικού μονοπωλίου στις αερομεταφορές είχε αρνητικές συνέπειες για την τσέπη του καταναλωτή, τον κρατικό προϋπολογισμό και τον τουρισμό της χώρας, ανέστειλε τις επενδύσεις ξένων αεροπορικών εταιρειών στην Ελλάδα και μετέθετε για το μέλλον τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας για τους νέους που πλήττονται από την ανεργία.

Οι διακομματικοί κλαυθμοί για την ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής αποδεικνύουν ότι όλα τα κόμματα, μηδενός εξαιρουμένου, εξυπηρετούσαν και εξυπηρετούν  λίγους προνομιούχους σε βάρος των συμφερόντων της πλειοψηφίας των πολιτών της χώρας.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία, είναι το μόνο πολιτικό κόμμα που χαιρετίζει την άμεση ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής στα πλαίσια μιας συνολικότερης απεμπλοκής του κράτους από κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα και την εξασφάλιση υγιούς ανταγωνισμού σε όλους τους τομείς της οικονομίας.

απογοήτευση από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ για τη φορολογική πολιτική

Από το φίλο Φώτη Περλικό (και πρόεδρο της Φιλελεύθερης Συμμαχίας), πήρα το ακόλουθο μήνυμα, μέσω του group «όχι νέοι φόροι» που έφτιαξε στο facebook:

Όχι νέοι φόροι – Διπλή απογοήτευση: (α) κυβέρνηση

Ασκήσαμε σκληρή κριτική στην κυβέρνηση για τις επιλογές της να αυξήσει την φορολογία, για τρεις κυρίως λόγους. Ο πρώτος είναι ότι μας είχε υποσχεθεί το αντίθετο, δηλαδή ότι ο περιορισμός της σπατάλης μέσω της περίφημης επανίδρυσης, θα έδινε περιθώρια όχι για αύξηση αλλά για μείωση στους φορολογικούς συντελεστές. Ο δεύτερος είναι ότι το σκεπτικό πίσω από τις προεκλογικές εξαγγελίες του 2004 της ΝΔ ήταν σωστό. Δηλαδή ορθώς είχε εντοπίσει τα μεγάλα αδιέξοδα της οικονομίας στα οποία οδηγούσε το τεράστιο κράτος και γι’ αυτό ακριβώς επιβραβεύτηκε με την ψήφο όσων ασφυκτιούσαν στην πραγματική οικονομία. Ο τρίτος είναι ότι η συμπεριφορά νεποτισμού της απαξιώνει τις ίδιες τις μεταρρυθμιστικές ιδέες που επαγγέλθηκε.

Μετά από 4,5 χρόνια η διακυβέρνηση της ΝΔ απεδείχθη ασυνεπής όχι μόνο στις δεσμεύσεις της, αλλά απέναντι και στις ίδιες τις ιδέες που υποτίθεται ότι συγκροτούσαν την πολιτική της πρόταση το 2004. Είναι διπλά υπόλογη, όχι μόνο γιατί δεν εκπλήρωσε τις υποσχέσεις της, αλλά γιατί με την κούφια ρητορική της απαξίωσε αυτές τις ιδέες. Ανικανότητα, αδιαφορία ή συνειδητή επιλογή είναι κάποιες από τις εξηγήσεις. Σε κάθε περίπτωση η ΝΔ απογοήτευσε γιατί διέψευσε πλήρως τις προσδοκίες που καλλιέργησε και γιατί φανέρωσε το πόσο επιφανειακά και προσχηματικά είχε ενστερνιστεί τις ιδέες για την μείωση του κράτους.

Επιπλέον, ο τρόπος όμως συμπεριφοράς των διαχειριστών της εξουσίας τα τελευταία 4,5 χρόνια έπληξε ακόμα περισσότερο και τις ιδέες αυτές και το περιεχόμενο της πολιτικής γενικότερα. Η ΝΔ είχε στηρίξει την αντιπολιτευτική της τακτική στην εκμετάλλευση της γενικότερης αίσθησης της υπαρκτής διαφθοράς της διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και εκλέχθηκε το 2004 με σημαία της ηθική της διαφορετικότητα. Αυτό που ο κ. Καραμανλής συμπύκνωσε στο «σεμνά και ταπεινά». Τα προκλητικά σκάνδαλα των στελεχών της σημερινής κυβέρνησης (ιδίως τον τελευταίο χρόνο) απαξιώνει στα μάτια των πολιτών όχι μόνο τους ίδιους ως άτομα αλλά και την πολιτική των μεταρρυθμίσεων. Οι πολίτες δεν αμφιβάλλουν απλά αν οι συγκεκριμένοι είναι ικανοί να τις εκτελέσουν, αλλά και αν αξίζει να υποστούν τις θυσίες που διαχειριστές φαίνεται να αποφεύγουν, αλλά ακόμα περισσότερο αν είναι σωστή και αναγκαία η εφαρμογή τους.

Είναι έγκλημα της κυβέρνησης ότι, με την συμπεριφορά νεποτισμού της, μετατοπίζει την πολιτική συζήτηση στην ηθική σφαίρα, αφήνοντας την κριτική επί των πολιτικών προτάσεων στο περιθώριο. Έτσι οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης βρίσκουν εύκολα πολεμοφόδια, που τις απαλλάσσουν από την ανάγκη να προτείνουν πολιτικές και να κριθούν για αυτές. Έτσι οι καταστροφικές πολιτικές προτάσεις, που ζητούν την μεγέθυνση του κράτους και των δαπανών του, όχι απλά δεν αποδομούνται στον δημόσιο διάλογο αλλά αποκτούν και ηθικό πλεονέκτημα! Η ΝΔ απέδειξε με την συμπεριφορά των στελεχών της, ότι δεν διαθέτει το ηθικό ανάστημα να είναι φορέας φιλελεύθερων μεταρρυθμιστικών πολιτικών. Οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις αξίζουν καλύτερης πολιτικής εκπροσώπησης από πχ τον κ.Παυλίδη, κ.Ζαχόπουλο, τον κ.Κιλτίδη, τον κ. Γεροντόπουλο, τον κ.Τσιτουρίδη ή τον κ.Βουλγαράκη.

Όχι νέοι φόροι – Διπλή απογοήτευση: (β) αντιπολίτευση

Δεν είναι όμως μόνο η κυβέρνηση που απογοητεύει. Το ίδιο κάνε και η συμπεριφορά της αντιπολίτευσης. Γιατί μπορεί να έχουν ενστάσεις ως προς την διαχείριση, αλλά το σύνολο των αντιπολιτευόμενων κομμάτων ευαγγελίζεται ένα ακόμα μεγαλύτερο κράτος, από το ήδη ξεχειλωμένο τέρας που ελέγχει η ΝΔ. Σχεδόν σε κάθε πρόβλημα η άμεση απάντηση είναι περισσότερα κρατικά κονδύλια, μεγαλύτερος κρατικός παρεμβατισμός, περισσότεροι κρατικοί φορείς και μεγαλύτερη κρατική γραφειοκρατία. Η μέχρι τώρα κριτική δεν στηριζόταν στο ότι η κυβέρνηση ξοδεύει πολλά, αλλά ότι δεν ξοδεύει αρκετά. Και όλα αυτά σε μια οικονομία καταχρεωμένη, με αναιμική πραγματική ανάπτυξη και ήδη υπερβολική φορολογική επιβάρυνση.

Είναι , για παράδειγμα, υποκριτικό σήμερα, που η κυβέρνηση πληρώνει το κόστος της συνέχισης της πολιτικής του γιγαντωμένου, παρασιτικού κράτους, και η οικονομική κατάσταση να πλησιάζει το απροχώρητο, να διαφωνεί η αντιπολίτευση με τους πρόσθετους φόρους, όταν πριν λίγους μήνες φώναζε και κατέβαζε τον κόσμο στους δρόμους υπέρ του χρεωκοπημένου συστήματος ασφάλισης, αντιδρώντας ακόμα και στα αστεία ημίμετρα διοικητικής φύσης, που η κυβέρνηση βάφτισε μεταρρύθμιση, ζητώντας ουσιαστικά των πολλαπλασιασμό της κρατικής χρηματοδότησης σε ένα βαρέλι δίχως πάτο. Πού θα βρεθούν τα δεκάδες επιπλέον δισ ευρώ πού απαιτεί η συνέχιση της σημερινής χρεοκοπίας; There’s no such thing as a free lunch. Είναι επιπλέον εντελώς υποκριτικό σήμερα να διαμαρτύρονται όσοι τα τελευταία χρόνια έχουν σταθεί με κάθε δυνατό τρόπο εμπόδιο (ακόμα και με την βία των συνδικαλιστών τους) στον εξορθολογισμό των δαπανών του κράτος και το άνοιγμα της οικονομίας, στις όσες φορές η παρούσα κυβέρνηση το προσπάθησε.

Η ΝΔ φέρει σαφώς το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης για την τραγική πορεία της χώρας από το 2004 έως σήμερα. Αυτή κυβερνάει. Αυτό όμως δεν παραγράφει τις ευθύνες ούτε αυτών που παρέδωσαν την εξουσία το 2004, ούτε αυτών που τόσα χρόνια με τον ανεύθυνο λαϊκισμό τους δημιούργησαν ένα τεράστιο πολιτικό κόστος στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις . Η διατήρηση μέχρι σήμερα των ελλειμματικών ΔΕΚΟ, η διατήρηση του υπάρχοντος ασφαλιστικού συστήματος, η προστασία αργόμισθων κομματικών στρατών εντός του κράτους είναι όλα επιλογές όχι μόνο της κυβέρνησης αλλά και όλων των κομμάτων που σήμερα κόπτονται για την υπερφορολόγηση.

Είναι αξιοπρόσεκτο, και καθόλου τυχαίο, πώς τα κόμματα της αντιπολίτευσης προτίμησαν αντί να στοχεύσουν στο θέμα των φόρων, να βγάλουν επικοινωνιακά βέλη που είχαν για μήνες στην φαρέτρα τους. Η μετατόπιση του πολιτικού διαλόγου από το θέμα των φόρων φανερώνει μια συνειδητή πολιτική επιλογή. Μια υπεύθυνη αντιπολίτευση θα αναδείκνυε σε κορυφαίο ζήτημα πολιτικής για αυτό το διάστημα την υπερφορολόγηση και θα κατέθετε προτάσεις τόσο εξόδου από την άμεση κρίση, όσο και γενικότερης φορολογικής αλλαγής. Δεν θα άλλαζε τόσο εύκολα και γρήγορα θέμα.

Γιατί για μια υπεύθυνη πολιτική δεν φτάνει η εναντίωση στην φοροεπιδρομή της κυβέρνησης και οι ηθικολογικές καταγγελίες. Πρέπει να συνοδεύεται από μια συνολική πολιτική αντίληψη μείωσης του μεγέθους, του ρόλου και του κόστους του κράτους. Να στηρίζεται σε μια πολιτική πρόταση απελευθέρωσης των υγιών δυνάμεων της ιδιωτικής οικονομίας, ενίσχυσης του ανταγωνισμού, κατάργησης των γραφειοκρατικών διοικητικών εμποδίων και προσέλκυσης επενδύσεων. Να στοχεύει στην εξασφάλιση των συνθηκών για την ανάπτυξη μιας ανοιχτής οικονομίας ελεύθερης αγοράς, που σταδιακά να αναστρέψει τα πολιτικά λάθη δεκαετιών και να αντιμετωπίσει τα συσσωρευμένα χρέη. Όχι νεφελώδεις, ουτοπικές και συναισθηματικές προτάσεις αλλά ιδέες που να συμπυκνώνουν την πετυχημένη διεθνή εμπειρία (πχ την Ιρλανδία που κάποτε επικαλέστηκε ο κ.Καραμανλής αλλά ποτέ δεν εφάρμοσε ούτε μια από τις μεταρρυθμίσεις που την έκαναν πετυχημένη, την Εσθονία, την Νέα Ζηλανδία κ.ά.), τις προτάσεις των οικονομικών οργανισμών (που συστηματικά αγνοούνται) και τις αρχές του πρωτείου του ατόμου. Κάτι που κανένα κοινοβουλευτικό κόμμα δεν κάνει. Όχι να περιορίζεται σε γενικόλογες, ηθικολογικές διαπιστώσεις και καταγγελίες.

Μπροστά στην διπλή απογοήτευση, οι νέοι φόροι είναι μια χρυσή ευκαιρία για να συνειδητοποιήσουμε ως πολίτες τις ανεπάρκειες και τα αδιέξοδα των πολιτικών των τελευταίων δεκαετιών, έστω και τώρα, πριν το κάνει για μας η ζοφερή οικονομική κατάσταση των επόμενων χρόνων. Και πάρουμε τις τύχες της ζωής μας στα χέρια μας όσο είναι καιρός.

ΥΓ: το κείμενο μπορείτε να το σχολιάσετε στο e-rooster