Οι μεταρρυθμίσεις μόνη πραγματική απάντηση στη κρίση

Οι μεταρρυθμίσεις μόνη πραγματική απάντηση στη κρίση

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωσή της διαπιστώνει ότι η διεθνής και εγχώρια οικονομική κρίση αντί να αντιμετωπίζεται με υπευθυνότητα από τα πολιτικά κόμματα αποτέλεσε, αντίθετα, την αφορμή για έκρηξη παροχολογίας και λαϊκισμού. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση ανταγωνίζονται για να αποδείξουν το «κοινωνικό τους πρόσωπο» μοιράζοντας απλόχερα κα γενναιόδωρα υποσχέσεις ανακατανομής του πλούτου υπέρ των αδυνάτων.

Κανείς όμως από αυτούς τους φιλεύσπλαχνους πολιτικούς δεν εξηγεί στους Έλληνες πολίτες που θα βρει τα χρήματα που υπόσχεται να μοιράσει. Δεδομένου μάλιστα ότι δεν προτείνουν μέτρα αύξησης του πλούτου προφανώς υπολογίζουν να καταφύγουν στη μόνη πρακτική που γνωρίζουν καλά, δηλαδή τη σύναψη νέων δανείων και την επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού με νέα χρέη.

Πλανώνται πλάνην οικτράν…

Η καταστροφική διαχείριση της οικονομίας από τις κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ έχουν συσσωρεύσει ένα υπέρογκο δημόσιο χρέος για την εξυπηρέτηση του οποίου η χώρα είναι υποχρεωμένη να δανείζεται κάθε χρόνο περί τα 40 δισεκατομμύρια ευρώ. Αυτός ο ετήσιος δανεισμός γίνεται πλέον ακόμα πιο δυσβάστακτος λόγω της πρόσφατης αύξησης του «καπέλου» (spread) στο επιτόκιο που απαιτείται από τη χώρα μας στη 1,5 ποσοστιαία μονάδα, από μόλις 0,32 της ποσοστιαίας μονάδας που ήταν στην αρχή του χρόνου. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι ενώ η Γερμανία δανείζεται με επιτόκιο 3,78% η Ελλάδα δανείζεται, από τον Οκτώβριο του 2008, με επιτόκιο 5,28%. Η αύξηση αυτή αντανακλά την αυξανόμενη αφερεγγυότητα του ελληνικού κράτους για τους πιστωτές του. Η κατάταξη της Ελλάδας στις χώρες υψηλού κινδύνου χρεωκοπίας, σε συνδυασμό με τους περιορισμούς που θέτει το Σύμφωνο Σταθερότητας, καθιστούν τις «αγαθές προθέσεις» των «φιλεύσπλαχνων» πολιτικών της χώρας αδύνατο να πραγματοποιηθούν.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι μόνο η αύξηση του πλούτου της χώρας και μέσω ριζικών μεταρρυθμίσεων αποτελεί πραγματική απάντηση στη κρίση. Μονόδρομος οι μεταρρυθμίσεις για την Ελλάδα δηλώνει και ο Νούριελ Ρουμπίνι ο καθηγητής οικονομικών του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης που έγινε διάσημος για την έγκαιρη πρόβλεψη της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία προτείνει ένα άλλο αναπτυξιακό μοντέλο βασισμένο σε διεθνώς επιτυχημένες μεταρρυθμίσεις. Εισάγοντας τις μεταρρυθμίσεις αυτές στον «εξομοιωτή μεταρρυθμίσεων» της Διεθνούς Τράπεζας αποδεικνύεται ότι η εφαρμογή των προτάσεων αυτών θα ανέβαζε την ανταγωνιστικότητα της Ελληνικής οικονομίας στη πρώτη δεκάδα της παγκόσμιας κατάταξης, από την 100ή θέση που κατέχει σήμερα.

Για τη Φιλελεύθερη Συμμαχία μόνο η θωράκιση της Ελληνικής οικονομίας μέσω της βελτίωσης της διεθνούς ανταγωνιστικότητάς της αποτελεί ουσιαστική και πραγματική απάντηση στη κρίση.

Advertisements

σχόλια και προτάσεις για την κρίση των χρηματαγορών

Οικονομική κρίση: επενδύουν στον φόβο και το ψέμα για να συγκαλύψουν τις ευθύνες.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωσή της καταγγέλλει την επιχείρηση παραπλάνησης των Ελλήνων πολιτών από πολιτικούς, δημοσιογράφους και κάθε είδους δημοσιολόγους που με αφορμή την οικονομική κρίση πανηγυρίζουν γιατί τάχα ο κρατισμός πήρε τη ρεβάνς έναντι των ανοικτών και ελεύθερων αγορών.

Τα στελέχη της αριστεράς, της «λαϊκής δεξιάς» και της ακροδεξιάς, ενώ πανηγυρίζουν, δεν παραλείπουν να καλλιεργούν τον φόβο στους πολίτες με τρομοκρατικές προβλέψεις για επικείμενες οικονομικές καταστροφές και κοινωνικές αναστατώσεις. Κοινός πολιτικός στόχος των κρατιστών όλων των κομμάτων της χώρας είναι η συγκάλυψη της χρεοκοπίας της μοναδικής πολιτικής που όλοι μαζί εφάρμοσαν πιστά τα τελευταία τριάντα χρόνια στην Ελλάδα. Μιας πολιτικής που οδήγησε στην εκτρωματική διόγκωση ενός  διεφθαρμένου, σπάταλου και αυταρχικού κράτους.

Την παρέμβαση αυτού του άθλιου κράτους ζητούν πολιτικοί από όλο το ελληνικό πολιτικό φάσμα για να «ρυθμιστεί» η αγορά, να ασκηθεί «κοινωνική πολιτική» και να αντιμετωπιστεί η κρίση. Εκπρόσωποι της «λαϊκής δεξιάς» όπως οι κ. Παναγιωτόπουλος, Τσιτουρίδης και Μανώλης, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κ. Παπανδρέου, οι κ. Τσίπρας και Αλαβάνος, ο κ. Καρατζαφέρης  και η κ. Παπαρήγα προτείνουν «κοινωνικό έλεγχο» του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Τι εννοούν άραγε; Προτείνουν κάτι αντίστοιχο με τον «κοινωνικό έλεγχο» των ασφαλιστικών ταμείων; Διασφάλισε ο «κοινωνικός έλεγχος» των –πάντα κρατικών- ασφαλιστικών ταμείων τα αποθεματικά τους και με τι αποτελεσματικότητα κινήθηκαν οι διορισμένοι από τα κόμματα ως εντεταλμένοι για τη προάσπιση των συμφερόντων των ασφαλισμένων;

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία φέρνει ως παράδειγμα «κοινωνικού ελέγχου» το ασφαλιστικό ταμείο Τ.Ε.Α.Δ.Υ. στο οποίο ο «κοινωνικός έλεγχος» ασκείται, όπως σε όλα τα ασφαλιστικά ταμεία, από συνδικαλιστές που αποτελούν σχεδόν το 50% του Δ.Σ. (ΠΑΣΚΕ 2 μέλη, ΔΑΚΕ 2 μέλη, ΠΑΜΕ 1 μέλος και Αυτόνομη Παρέμβαση του Συνασπισμού 1 μέλος). Όλοι αυτοί, μαζί με τους υπόλοιπους κομματικούς εγκάθετους που διόρισε η κυβέρνηση στο Δ.Σ. του ασφαλιστικού ταμείου ψήφιζαν πάντα ομόφωνα τις αποφάσεις για αγορές ομολόγων υψηλού κινδύνου και αποδέχονταν αδιαμαρτύρητα τις παρανομίες. Η άσκηση «κοινωνικού ελέγχου» από όλους αυτούς κόστισε στους ασφαλισμένους 240 εκατομμύρια ευρώ που χάθηκαν λόγω επενδύσεων σε «τοξικά» ομόλογα. Για αυτόν τον «κοινωνικό έλεγχο»  όχι μόνο δεν μπήκε κανείς στη φυλακή, αλλά αντίθετα, οι «κοινωνικοί ελεγκτές» χρεώνουν στον «νεοφιλελευθερισμό» τη λεηλασία που οι ίδιοι οργάνωσαν και εκτέλεσαν σε βάρος των ασφαλισμένων. Ενθαρρυμένοι από την ατιμωρησία και εκμεταλλευόμενοι τη διεθνή κρίση, κάνουν ένα βήμα παραπέρα προτείνοντας την επέκταση του «κοινωνικού ελέγχου» στο σύνολο του χρηματοπιστωτικού συστήματος, δηλαδή τη πλήρη σοβιετοποίηση της οικονομίας …

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία, με αίσθημα ευθύνης έναντι των πολιτών, θεωρεί ότι η αντιμετώπιση της κρίσης δεν μπορεί να γίνει από αυτούς που υπερασπίζονται τη συνέχιση της λεηλασίας των χρημάτων των φορολογουμένων.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία δεν έχει καμιά εμπιστοσύνη στους μηχανισμούς του Ελληνικού κράτους καθώς αποδεικνύονται διαβρωμένοι από διακομματικές ομάδες που λειτουργούν προς ίδιον όφελος και σε βάρος των συμφερόντων των πολιτών. Για τους λόγους αυτούς, μόνο η μεταφορά ρυθμιστικών και εποπτικών αρμοδιοτήτων από το Ελληνικό κράτος στους Ευρωπαϊκούς θεσμούς αποτελεί αποτελεσματική πολιτική προάσπισης των συμφερόντων των Ελλήνων πολιτών.  Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι οποιεσδήποτε προτάσεις για έξοδο από τη κρίση θα ναυαγήσουν αν δεν βασίζονται στις παρακάτω αρχές:

  • Η ελεύθερη αγορά στο τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών επιτυγχάνεται όταν διασφαλίζεται η διαφάνεια των χρηματοπιστωτικών προϊόντων ώστε οι αγοραστές τους να γνωρίζουν εκ των προτέρων τους κινδύνους που αναλαμβάνουν.
  • Η έκθεση ενός πιστωτικού ιδρύματος σε υπερβολικούς κινδύνους δεν θα πρέπει να ζημιώνει παρά μόνο τους μετόχους του και τα ανώτατα στελέχη του. Κάθε πολίτης ή πιστωτικό ίδρυμα δικαιούνται να επιδιώκουν μέγιστα κέρδη εκτιθέμενοι σε μέγιστους κινδύνους εφόσον δεν μετακυλούν τις επιπτώσεις των επιλογών τους σε άλλους. Σε κάθε περίπτωση οι ζημιές ενός πιστωτικού ιδρύματος λόγω της έκθεσής του σε κινδύνους δεν θα πρέπει να έχουν επιπτώσεις στους καταθέτες του ή στους φορολογούμενους πολίτες.
  • Η πτώχευση ενός χρηματοπιστωτικού ιδρύματος θα πρέπει να συνεπάγεται την εξαγορά του από άλλο και όχι τη κρατικοποίησή του. Οι κρατικοποιήσεις ζημιογόνων τραπεζών συνιστούν απαράδεκτη κρατική παρέμβαση που ιδιωτικοποιεί τα κέρδη και κοινωνικοποιεί τις ζημιές.
  • Η ελεύθερη αγορά στο τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών θα τονώσει την ανάπτυξη εφόσον υπάρχει υγιής ανταγωνισμός μεταξύ των τραπεζών και η σχετική αγορά δεν κυριαρχείται από κρατικά ή ιδιωτικά μονοπώλια.
  • Η υλοποίηση των ανωτέρω απαιτούν ρυθμίσεις που θα πρέπει να θεσπιστούν από Ανεξάρτητη Αρχή που θα λειτουργεί σε πανευρωπαϊκό επίπεδο και η οποία θα είναι υπεύθυνη για την εποπτεία της συμμόρφωσης των ευρωπαϊκών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων με τους ισχύοντες κανόνες.

Καταθέτοντας τις προτάσεις της αυτές η Φιλελεύθερη Συμμαχία συμμετέχει υπεύθυνα στον δημόσιο διάλογο για την εξεύρεση βιώσιμων λύσεων χωρίς ιδεοληψίες και δογματισμούς. Στο πλαίσιο αυτό η Φιλελεύθερη Συμμαχία χαιρετίζει τη πρόταση του προέδρου του Φιλελεύθερου κόμματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κ. Watson για σύσταση Ευρωπαϊκής Ανεξάρτητης Αρχής που θα εποπτεύει τη συμμόρφωση των ευρωπαϊκών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων με τους ισχύοντες κανόνες, θα εγγυάται τον υγιή ανταγωνισμό τους και θα περιφρουρεί τα συμφέροντα των καταναλωτών χρηματοπιστωτικών προϊόντων σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

ΗΠΑ vs Γαλλία: βασικά ερωτήματα οικονομικής πολιτικής

Τελικά ποια χώρα είναι φιλελεύθερη και ποια σοσιαλίζουσα; Δείτε τί σκέτονται στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, μετά τις τελευταίες εξελίξεις:

How We Became the United States of France – TIME.

Δεν έχουν δικαίωμα να καταργήσουν το αφορολόγητο και να αυξήσουν τους φόρους

Η ΝΔ εκλέχθηκε κυβέρνηση το 2004, υποσχόμενη στον Ελληνικό Λαό ένα φιλόδοξο πρόγραμμα διακυβέρνησης. Το 2007 ξανακέρδισε τις εκλογές με το ίδιο πρόγραμμα, υποσχόμενη στους πολίτες ότι θα ολοκληρώσει το έργο που δεν πρόλαβε στα πρώτα 3,5 χρόνια. Με το φορολογικό νομοσχέδιο που κατέθεσε στη Βουλή (και ήδη περνά από την αρμόδια Επιτροπή), η κυβέρνηση υπερβαίνει την εντολή της! Αυτό είναι σκάνδαλο, μεγαλύτερη από την … ίσως νοθεία στη Βουλή! Η κυβέρνηση ξεκάθαρα έχει υποσχεθεί άλλα στο οικονομικό της πρόγραμμα. Συγκεκριμένα σταχυολογώ:

«Tα τελευταία δέκα χρόνια η Eλλάδα αποδείχθηκε πρωταθλήτρια στην E.E. στην αύξηση των φορολογικών βαρών. Tα φορολογικά βάρη αυξήθηκαν 8 ποσοστιαίες μονάδες επί του AEΠ. H ταχεία όμως αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης της οικονομίας ζημιώνει την ανταγωνιστικότητα και αποθαρρύνει τις επενδύσεις. Aυτό σημαίνει χαμηλό ρυθμό ανάπτυξης και αδυναμία αύξησης των ευκαιριών απασχόλησης και μείωσης της ανεργίας.»

«Aντί το κράτος να είναι αρωγός της ιδιωτικής οικονομίας και της επιχειρηματικής πρωτοβουλίας, έχει εξελιχθεί σε χειραγωγό και δυνάστη της. Tα τεράστια φορολογικά βάρη που επιβάλλει, στερούν τους αναγκαίους πόρους που χρειάζονται για επενδύσεις και ανάπτυξη. Όμως, τα κυριότερα εμπόδια στην επιχειρηματικότητα και τις επενδύσεις συνιστούν η γραφειοκρατία, οι άσκοποι ρυθμιστικοί κανόνες, η πολυνομία, η αδιαφάνεια, η διαπλοκή και κυρίως η εκτεταμένη διαφθορά. Mε τέτοιο κράτος και με τέτοια δημόσια διοίκηση, η ελληνική οικονομία θα μένει πάντα σε θέση ουραγού.»

«Tι αλλάζει στις πολιτικές για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας…

Mείωση φορολογικών συντελεστών στη φορολογία των επιχειρήσεων»

«Τι αλλάζει στις πολιτικές για την ενθάρρυνσης της επιχειρηματικότητας…

Διατήρηση σταθερού ανταγωνιστικού φορολογικού συστήματος και πλαισίου λειτουργίας των επιχειρήσεων, ώστε οι επενδυτές να γνωρίζουν εξαρχής τους όρους και τους κανόνες που διέπουν την επένδυση»

(Σημ.: τα bold είναι από το πρόγραμμα της ΝΔ)

Πουθενά στο κυβερνητικό πρόγραμμα της ΝΔ δεν γίνεται αναφορά για αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης των ελεύθερων επαγγελματιών και των μικρομεσαίων. Δεν υπάρχει ούτε καν μια σχετική νύξη που να επιτρέπει να πουν ότι «εμείς το είχαμε ακροθιγώς αναφέρει, δεν ήταν στις προθέσεις μας, τα πραγματικά δεδομένα της οικονομίας…».

Για μια ακόμη φορά η κυβέρνηση της ΝΔ είναι ανακόλουθη. Έχει υπερβεί την εντολή που τις ανέθεσε ο Ελληνικός Λαός. Οι πολίτες δεν επέλεξαν απλώς κόμμα ή πρόσωπα, επέλεξαν συγκεκριμένες πολιτικές. Η ΝΔ άλλες πολιτικές υποσχέθηκε, άλλες εφαρμόζει! Καιρός να καταθέσει της εντολή που έλαβε στους πολίτες, σε εμάς, για να αποφασίσουμε ποιος είναι κατάλληλος να οδηγήσει την πορεία μας στο Αύριο!

Όχι νέοι φόροι ΙΙ: Φορολόγηση χωρίς λογοδοσία είναι κλοπή

Όχι νέοι φόροι ΙΙ: Φορολόγηση χωρίς λογοδοσία είναι κλοπή

Από το φίλο Φώτη Περλικό (και πρόεδρο της Φιλελεύθερης Συμμαχίας), πήρα το ακόλουθο μήνυμα, μέσω του group «όχι νέοι φόροι» που έφτιαξε στο facebook:

Με αφορμή τα νέα φορολογικά μέτρα που πήρε η κυβέρνηση για να καλύψει τα ελλείμματα της δικής της ανικανότητας, ας αναρωτηθούμε ως πολίτες, τί πληροφόρηση μας παρέχεται για το πού πάνε τα χρήματα των φόρων μας.

Έχει δικαίωμα ένα κράτος να απαιτεί φόρους από τους πολίτες (με την χρήση βίας μάλιστα και την απειλή στέρησης της ελευθερίας μας – φυλάκιση) χωρίς λογοδοτεί; Δηλαδή να παρουσιάζει αναλυτικά στοιχεία για το πού ξοδεύονται, τι επιδιώκεται να επιτευχθεί και για πόσο διάστημα και μετά την ολοκλήρωση της δράσης αναλυτική αναφορά του τι επιτεύχθηκε και με ποιο κόστος; Αν δεν τα κάνει αυτά μια κυβέρνηση, με τι στοιχεία καλούμαστε ως πολίτες να αξιολογήσουμε ήταν ή όχι επιτυχημένη στις επόμενες εκλογές;

Το θέμα της λογοδοσίας της φορολογίας δεν άπτεται μόνο της παραβίασης της σφαίρας της οικονομικής μας ελευθερίας, ούτε περιορίζεται στην συγκάλυψη της ανευθυνότητας της κρατικής διαχείρισης. Είναι ουσιαστική υποβάθμιση της δημοκρατίας μας και στέρηση της δυνατότητας του πολίτη να αξιολογεί και να κρίνει τις κυβερνήσεις του. Η δημόσια έκθεση των οικονομικών στοιχείων (με μόνη ενδεχόμενη επιφύλαξη, ότι άπτεται θεμάτων εθνικής ασφάλειας) είναι απαραίτητη προϋπόθεση και του οικονομικού και του πολιτικού φιλελευθερισμού.

Το ελληνικό κράτος δικαιούται να απαιτεί το εισόδημά μας και μάλιστα σε αυξανόμενα ποσοστά; Όπως έχει πολλές φορές καταγραφεί, το σύμπαν του Δημοσίου συνεχώς διαστέλλεται. Αποτελείται από χιλιάδες φορείς που ο καθένας από αυτούς εποπτεύει μια σειρά άλλων θυγατρικών. Αποτέλεσμα είναι να μη γνωρίζει το ελληνικό κράτος πόσους ακριβώς φορείς χρηματοδοτεί, ποιο είναι το έργο τους και τι αποτέλεσμα έχουν! Ο γαλαξίας αυτός περιλαμβάνει πάνω από 1.000 δήμους και κοινότητες, περισσότερους από 600 εποπτευόμενους φορείς υπουργείων και χιλιάδες θυγατρικές τους. Κατά την προσπάθεια απαρίθμησης των φορέων αυτών βρέθηκαν αρκετοί με ίδιο ή παρόμοιο αντικείμενο δραστηριότητας που εποπτεύονται από το ίδιο ή διαφορετικά υπουργεία. Το 2006, για πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία οι υπάλληλοι που εξαρτώνται από το Δημόσιο ξεπέρασαν το 1 εκατομμύριο!

Δεν είναι σε θέση να δώσει αναφορά στον πολίτη-φορολογούμενο για ποιό λόγο ζητάει τους φόρους του, τί του προσφέρει ως αντάλλαγμα για αυτούς, ποιος είναι ο μηχανισμός του, ούτε γιατί χρειάζεται έναν τέτοιο μηχανισμό. Το κράτος απαιτεί τους φόρους μας (με την απειλή της κρατικής βίας), όχι απλά αρνούμενο να δώσει τον παραμικρό λογαριασμό για αυτούς, αλλά αγνοώντας την κατάληξή τους και ουσιαστικά αδιαφορώντας αν έχουν ή όχι ουσιαστικό αποτέλεσμα στην ζωή των πολιτών που τους στερήθηκαν. Ως πολίτης και βαρύτατα φορολογούμενος, απαιτώ να ξέρω πού καταλήγουν οι φόροι μου, με ποιό μηχανισμό αξιοποιούνται και για ποιο λόγο. Ειδικά όταν ζω σε μια χώρα που έχει ήδη από τις βαρύτερες φορολογικές επιβαρύνσεις στην ΕΕ.

Αυτά οφείλουν να είναι διάφανα και δεδομένα. Από κει και πέρα μπορεί να ξεκινήσει η συζήτηση περί πολιτικής, επιλογών, αντίληψη του ρόλου του κράτους, ιδεολογίας κτλ. Χωρίς όμως την βάση των ξεκάθαρων στοιχείων καμία τέτοια συζήτηση δεν έχει ουσιαστικό νόημα. Κάθε γενικόλογη διακήρυξη, κάθε ευχολόγιο, κάθε πολιτική πρόταση που ζητάει περισσότερο κράτος ουσιαστικά νομιμοποιεί την υπάρχουσα κατάσταση κακοδιαχείρισης και σπατάλης (για να μην πω καταλήστευσης), εφόσον δεν συνοδεύεται από στοιχειώδη πρόνοια λογοδοσίας προς τον φορολογούμενο.

Κάτι τέτοιο φυσικά δεν έχει γίνει ποτέ στο ελληνικό κράτος με ευθύνη όλων όσων κυβέρνησαν ή κυβερνούν. Τα πάντα κρατούνται θολά, ώστε οι διαχειριστές της εξουσίας να έχουν εν λευκώ την διαχείριση του κρατικού πλούτου και των φόρων των πολιτών. Κυριαρχούν στην δημόσια συζήτηση γενικόλογες και αόριστες έννοιες και ιδέες, που νομιμοποιούν την άγρια φορολόγηση αλλά αποποιούνται κάθε ευθύνης για την τύχη των χρημάτων. Αν μια κυβέρνηση είχε την βούληση να μειώσει τις σπατάλες του Δημοσίου, το πρώτο που θα έκανε θα ήταν να δημοσιοποιήσει όλα τα οικονομικά στοιχεία, ώστε να δουν από πρώτο χέρι οι πολίτες πού πάνε τα λεφτά τους. Αυτό όμως θα έδενε τα χέρια της στο να εξυπηρετήσει την δική της κομματική πελατεία.

Αν υπήρχε η πολιτική βούληση για στοιχειώδη εξορθολογισμό των δαπανών, θα έπρεπε να αξιολογηθούν (και να επανεκτιμούνται σε τακτική βάση) όλες οι δράσεις που χρηματοδοτούνται από τον προϋπολογισμό. Αντίθετα, τώρα ότι εγγράφεται στον προϋπολογισμό είναι σχεδόν αδύνατο να βγει, φουσκώνοντάς τον διαρκώς χωρίς κανένα ποιοτικό έλεγχο της απόδοσης των χρησιμοποιούμενων χρημάτων. Και αυτή είναι μια κατάσταση που όλο το πολιτικό σύστημα ενισχύει.

Γι’αυτό απαιτείται ριζική αλλαγή στον τρόπο κατάρτισης, εκτέλεσης και ελέγχου του κρατικού προϋπολογισμού (κατάρτιση του κρατικού προϋπολογισμού με βάση τις προς χρηματοδότηση δραστηριότητες, δημιουργία θέσης Γενικού Διευθυντή κάθε υπουργείου προσωπικά υπόλογου για τη διαχείριση των κονδυλίων που του έχουν διατεθεί και υπεύθυνου για την εγκατάσταση σύγχρονων συστημάτων διαχείρισης και ελέγχου, δημιουργία υπηρεσιών εσωτερικού και εξωτερικού ελέγχου κλπ). Να υπάρχει συσχέτιση των δαπανών με συγκεκριμένες δράσεις και συγκεκριμένα αποτελέσματα, και να μπορεί με εύληπτο τρόπο να παρουσιάζονται δημόσια. Ώστε να υπάρχει ατομική ευθύνη, ορθολογισμός και λογοδοσία για την διαχείριση των κρατικών πόρων και μηχανισμοί ελέγχου και αξιολόγησής τους.

ΥΓ: το κείμενο μπορείτε να το σχολιάσετε στο e-rooster

όχι άλλοι νέοι φόροι!

Από το φίλο Φώτη Περλικό (και πρόεδρο της Φιλελεύθερης Συμμαχίας), πήρα το ακόλουθο μήνυμα, μέσω του group «όχι νέοι φόροι» που έφτιαξε στο facebook:


Πριν λίγες μέρες είχαμε την ανακοίνωση του κ.Αλογοσκούφη μιας σειράς φορολογικών μέτρων για την κάλυψη αδυναμίας εκτέλεσης του φετινού προϋπολογισμού. Μέτρα που πλήττουν την οικονομία και τις παραγωγικές δυνάμεις της χώρας (μικροεπιχειρηματίες, ελεύθερους επαγγελματίες, μικροεπενδυτές, ιδιωτικούς υπαλλήλους).

Οι νέοι αυτοί φόροι μας παρουσιάζονται ως λίγο-πολύ αναπόφευκτοι. Πώς όμως φτάσαμε σε αυτήν την κατάσταση ώστε να παρουσιάζονται τώρα ως απόλυτα αναγκαίοι; Η κυβέρνηση θέλει να μας πείσει ότι είναι αποτέλεσμα την πρόσφατης διεθνούς κρίσης. Τι έκανε όμως η ΝΔ 4,5 χρόνια τώρα που κυβερνάει προκειμένου να προετοιμάσει την χώρα για μια τέτοια κρίση και ελέγξει τις κρατικές σπατάλες, όπως μας είχε προεκλογικά υποσχεθεί το 2004 (με μηδενική αξιοπιστία και τότε βέβαια γιατί ταυτόχρονα υποσχόταν και 230.000 μονιμοποιήσεις! ); Η απάντηση είναι τίποτα. Μελέτες του ΟΟΣΑ δείχνουν ότι χώρα μας ήταν και είναι η λιγότερο προετοιμασμένη χώρα της ΕΕ (μετά την Πολωνία) να αντιμετωπίσει τις διεθνείς κρίσεις.

Εδώ και 4,5 χρόνια οι διεθνείς εκθέσεις καταγράφουν την επιδείνωση (την ήδη τραγικής επί ΠΑΣΟΚ) θέσης της χώρας μας όσων αφορά την διαφθορά και την διαφάνεια, το κόστος της γραφειοκρατίας, την ανταγωνιστικότητα, τις άμεσες ξένες επενδύσεις, την οικονομική ελευθερία. Μέτρα που εφαρμόζονται σε όλη την Ευρώπη, από κυβερνήσεις όλων των πολιτικών αποχρώσεων, εδώ δαιμονοποιούνται ως «νεοφιλελεύθερες» και τίθενται στο περιθώριο.

Η ΝΔ παρέλαβε το 2004 από το ΠΑΣΟΚ μια κακή κατάσταση της οικονομίας και ένα γιγάντιο, αναποτελεσματικό, διεφθαρμένο και παρασιτικό κράτος. Το μόνο που κατάφερε μετά από 4,5 χρόνια; Αντιμετωπίζοντας το κράτος ως λάφυρο, όχι απλά αδιαφόρησε για τις υπεραπαραίτητες μεταρρυθμίσεις, αλλά το γιγάντωσε ακόμα παραπάνω. Οι πολιτικές όμως έχουν συνέπειες, και η πολιτική αδιαφορίας της ΝΔ σήμερα αντανακλάται στην οικονομία. Το δημόσιο χρέος της χώρας φέτος θα υπερβεί τα 250 δισεκατομμύρια ευρώ σε σχέση με τα 167 δις του 2004. Αυτό είναι ευθύνη όσων κυβερνούν από το 2004 και μετά.

Οι δαπάνες αυξάνονται (αντί γα την μείωση κατά 10δις που μας είχαν υποσχεθεί προεκλογικά) καθώς ο δημόσιος τομέας διογκώνεται διαρκώς σε μέγεθος, ατονώντας ωστόσο σε αποτελεσματικότητα. Η κυβέρνηση να αδιαφορεί έστω να εκσυγχρονίσει τις υφιστάμενες διοικητικές δομές που προκαλούν πλήθος προσκομμάτων σε κάθε υποψήφιο επενδυτή και μετατρέπουν τη χώρα σε επενδυτική έρημο. Πάλι σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, η γραφειοκρατία στην Ελλάδα σε συνδυασμό με τα προβλήματα της ελληνικής νομοθεσίας επιφέρει απώλειες περίπου 15,5 δισ. ευρώ, ή 6,8% του ΑΕΠ στο ετήσιο ακαθάριστο εθνικό εισόδημα.

Οι νέοι φόροι του κ.Αλογοσκούφη είναι μια συνειδητή πολιτική επιλογή της κυβέρνησης. Είναι παραδοχή της αντιφιλελεύθερης φύσης της και η επιλογή να επιβαρύνει για άλλη μια φορά τους μικροεπιχειρηματίες, του ελεύθερους επαγγελματίες, του μικροεπενδυτές και τους ιδιωτικούς υπαλλήλους, για να μπορέσει να συνεχίσει να τρέφει το μεγάλο κράτος και τις αργόμισθες, προνομιούχες ομάδες που ζουν από αυτό και αποτελούν την βάση των κομματικών στρατών και των δύο κομμάτων εξουσίας. Είναι η συνειδητή αδιαφορία για την ανάπτυξη, την οικονομία, το μέλλον της χώρας προς όφελος του προσπορισμού των κερδών που παρέχει η νομή της εξουσίας.

Η ΝΔ έκανε, πιο ξεκάθαρα από κάθε άλλη φορά και σε πλήρη αντίθεση με την κούφια ρητορική της περί «μεταρρυθμίσεων» και «προσαρμογών», την επιλογή να μην αντιπροσωπεύει τα συμφέροντα όσων ζουν στην πραγματική οικονομία. Εμείς, οι πολίτες, οφείλουμε να κάνουμε τις δικές μας επιλογές.

ΥΓ: το κείμενο μπορείτε να το σχολιάσετε στο e-rooster